Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Το «Eurovision 2016» ανακατευθύνει εδώ. Για τον παιδικό διαγωνισμό, δείτε: Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Come Together
Ημερομηνίες
1ος Ημιτελικός10 Μαΐου 2016
2ος Ημιτελικός12 Μαΐου 2016
Τελικός14 Μαΐου 2016
Διοργάνωση
Χώρος διεξαγωγήςEricsson Globe
Στοκχόλμη, Σουηδία
Παρουσιαστές
Σκηνοθέτης
Εκτελεστικός επόπτηςΓιον Όλα Σαντ
Εκτελεστικός παραγωγός
ΔιοργανωτήςSveriges Television (SVT)
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
Έναρξη διαγωνισμού
  • Ημιτελικός 1: "Heroes" σε ερμηνεία του Μονς Σέλμερλεβ
  • Ημιτελικός 2: "That's Eurovision" (a.k.a. "Story of ESC"/"Story of Eurovision") σε ερμηνεία των Πέτρα Μέντε και Μονς Σέλμερλεβ
  • Τελικός: "Παρέλαση των Σημαιών: ένας φόρος τιμής στο σουηδικό σχέδιο μόδας & στη χορευτική μουσική"
Ενδιάμεση πράξη
  • Ημιτελικός 1: "The Grey People", χορογραφία από τον Φρέντρικ Ρίντμαν
  • Ημιτελικός 2: "Man vs Machine", χορογραφία από τον Φρέντρικ Ρίντμαν
  • Τελικός: "Rock Your Body" & "Can't Stop the Feeling!" από τoν Τζάστιν Τίμπερλεϊκ
  • "Love Love Peace Peace", ένα ποτ πουρί από προηγούμενα τραγούδια της Eurovision
  • "Lynda Woodruff" σκετς από τη Σάρα Ντον Φάινερ
  • "Fire in the Rain" και "Heroes" από τον Μονς Σέλμερλεβ
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών42
Πρώτη εμφάνισηΚανένας
Επιστρέφουν
Αποχωρούν
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απονέμει δύο σετ των 12, 10, 8–1 βαθμών στα 10 αγαπημένα τραγούδια της: ένα από την κριτική επιτροπή και το άλλο από το κοινό.
Μηδέν βαθμοίΚανένας[α]
Νικητής Ουκρανία
"1944"
← 2015Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision2017 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2016 ήταν η 61η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη στη Στοκχόλμη της Σουηδίας μετά τη νίκη της χώρας στο διαγωνισμό του 2015 με το τραγούδι "Heroes" από τον Μονς Σέλμερλεβ. Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και του οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικού φορέα Sveriges Television (SVT), ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στο Ericsson Globe Arena και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 10 και 12 Μαΐου και έναν τελικό στις 14 Μαΐου 2016. Οι τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσιάστηκαν από την Πέτρα Μέντε και τον νικητή της προηγούμενης χρονιάς Μονς Σέλμερλεβ. Ήταν η τρίτη φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Στοκχόλμη, έπειτα από το 1975 και το 2000.

Σαράντα δύο χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η Βουλγαρία, η Κροατία και η Ουκρανία επέστρεψαν μετά από απουσίες από πρόσφατους διαγωνισμούς, ενώ η Αυστραλία επέστρεψε επίσης μετά το ντεμπούτο της ως ειδική καλεσμένη το 2015. Η Πορτογαλία δεν συμμετείχε, σε μεγάλο βαθμό λόγω της ανεπαρκούς προώθησης των μέσων που βασίζονται στη μουσική από τον εθνικό τους ραδιοτηλεοπτικό φορέα, ενώ η Ρουμανία είχε προγραμματίσει να συμμετάσχει, αλλά αποκλείστηκε λόγω επανειλημμένης μη πληρωμής των χρεών της από τον εθνικό της ραδιοτηλεοπτικό φορέα προς την EBU.

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Ουκρανία με το τραγούδι "1944", ερμηνευμένοκαι γραμμένο από τη Τζαμάλα. Η Αυστραλία, η Ρωσία, η Βουλγαρία και η διοργανώτρια χώρα Σουηδία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά από την εισαγωγή της ψηφοφορίας της επαγγελματικής κριτικής επιτροπής το 2009 που ο γενικός νικητής δεν κέρδισε ούτε την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, την οποία κέρδισε η Αυστραλία, ούτε την τηλεψηφοφορία, την οποία κέρδισε η Ρωσία, με την Ουκρανία να βρίσκεται δεύτερη και στις δύο. Το "1944" είναι το πρώτο τραγούδι που περιέχει στίχους στα Κριμαϊκά Ταταρικά που κέρδισε τον διαγωνισμό.

Η Τσεχία κατάφερε να προκριθεί στον τελικό για πρώτη φορά σε πέντε προσπάθειες από το ντεμπούτο της το 2007, ενώ τόσο η Βοσνία και Ερζεγοβίνη όσο και η Ελλάδα δεν κατάφεραν να προκριθούν από τους ημιτελικούς για πρώτη φορά, με την τελευταία να απουσιάζει από τον τελικό για πρώτη φορά από το 2000. Στον τελικό, η δεύτερη θέση της Αυστραλίας ήταν μια βελτίωση σε σχέση με την πέμπτη θέση της το 2015, ενώ η Βουλγαρία τερμάτισε τέταρτη, το καλύτερο της αποτέλεσμα από το ντεμπούτο της και την πρώτη της συμμετοχή σε τελικό από το 2007.

Ο διαγωνισμός ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε μια αλλαγή στο σύστημα ψηφοφορίας από το 1975: οι βαθμοί επαγγελματικής κριτικής επιτροπής κάθε χώρας ανακοινώθηκαν σε μεγάλο βαθμό όπως πριν, ενώ τα αποτελέσματα κάθε εθνικής τηλεψηφοφορίας συνδυάστηκαν και ανακοινώθηκαν με αντίστροφη σειρά. Ήταν επίσης ο πρώτος διαγωνισμός που μεταδόθηκε σε ζωντανή τηλεόραση στις Ηνωμένες Πολιτείες και η EBU κατέγραψε ρεκόρ 204 εκατομμυρίων τηλεθεατών σε όλο τον κόσμο για τον διαγωνισμό, ξεπερνώντας τα νούμερα τηλεθέασης του 2015 κατά πάνω από 5 εκατομμύρια.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ericsson Globe, Στοκχόλμη – χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού του 2016

Χώρος φιλοξενίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Ericsson Globe στη Στοκχόλμη, μετά τη νίκη της Σουηδίας στο διαγωνισμό του 2015 στη Βιέννη με το τραγούδι "Heroes" του Μονς Σέλμερλεβ. Η Ericsson Globe έχει χωρητικότητα περίπου 16.000 συμμετεχόντων και αυτή ήταν η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός διοργανώθηκε στο χώρο μετά τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2000.[1]

Διαδικασία επιλογής χώρου διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

: Πόλη Διεξαγωγής του Διαγωνισμού
: Πόλεις που δεν επιλέχθηκαν

Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας Sveriges Television (SVT) ανακοίνωσε στις 24 Μαΐου, μια μέρα μετά τη νίκη στο διαγωνισμό του 2015, ότι η Tele2 Arena στη Στοκχόλμη ήταν ο πρώτος τόπος επιλογής τους. Ωστόσο, άλλες πόλεις και αρένες κλήθηκαν να υποβάλουν αίτηση και όσοι υπέβαλαν προσφορά είχαν περίπου τρεις εβδομάδες για να υποβάλουν την προσφορά τους στην SVT.

Η SVT ανακοίνωσε την 1η Ιουνίου τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι πόλεις και οι χώροι θα μπορούσαν να ανακοινώσουν το ενδιαφέρον τους για τη διοργάνωση του διαγωνισμού:[2]

  • Η SVT έπρεπε να έχει πρόσβαση στον χώρο τουλάχιστον 4 με 6 εβδομάδες πριν από τον διαγωνισμό για την κατασκευή της σκηνής και την εγκατάσταση του φωτισμού και της τεχνολογίας.
  • Ένα κέντρο τύπου με συγκεκριμένο μέγεθος έπρεπε να είναι διαθέσιμο στο χώρο.
  • Ένας συγκεκριμένος αριθμός ξενοδοχείων και δωματίων των ξενοδοχείων έπρεπε να διατεθεί κοντά στον χώρο.
  • Η πόλη φιλοξενίας έπρεπε να βρίσκεται κοντά σε ένα σημαντικό αεροδρόμιο.

Μια ανακοίνωση σχετικά με το χώρο αναμενόταν από την SVT από το καλοκαίρι,[3][4] με την Ericsson Globe να ανακοινώνεται ως ο τόπος φιλοξενίας στις 8 Ιουλίου.[5]

Υπόμνημα   dagger   Χώρος διεξαγωγής

Πόλη[2] Αρένα Σημειώσεις
Γκέτεμποργκ Scandinavium Φιλοξένησε τον Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 1985.
Ούλεβι Η πρόταση εξαρτιόταν από την κατασκευή στέγης για την κάλυψη του σταδίου. Η ιδέα απορρίφθηκε λόγω κόστους.[6]
Έρνσκελντσβικ[7] Fjällräven Center
Λινκόπινγκ Saab Arena
Μάλμε[8] Malmö Arena Φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2013. Απέσυρε την προσφορά της στις 11 Ιουνίου 2015, επικαλούμενη μη διαθεσιμότητα κατά τις εβδομάδες προβών του διαγωνισμού.[8]
Σάντβικεν και Γέβλε[9] Göransson Arena Εάν αυτή η επιλογή είχε επιλεγεί, το Σάντβικεν θα φιλοξενούσε τις τρεις κύριες παραστάσεις στη Göransson Arena και το Γέβλε θα φιλοξενούσε άλλες μικρότερες συναυλίες και παραστάσεις.[10]
Στοκχόλμη[11]
Annexet
Ericsson Globe dagger Φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2000 και τους τελικούς του Melodifestivalen το 1989 και από το 2002 έως το 2012.
Friends Arena Χώρος διεξαγωγής του τελικού του Melodifestivalen από το 2013. Η Friends Arena είναι το μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου και κλειστό γήπεδο στη Σουηδία και τις Σκανδιναβικές χώρες. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν ήταν μέρος της προσφοράς της Στοκχόλμης.[11][12]
Tele2 Arena Η SVT ανακοίνωσε στις 24 Μαΐου 2015 ότι το Tele2 Arena ήταν η πρώτη επιλογή του χώρου για τον διαγωνισμό.[3][13] Ωστόσο, δεν ήταν δυνατή η χρήση του χώρου λόγω της απαίτησης διοργάνωσης 4–6 εβδομάδων, κάτι που θα είχε αντίκτυπο στους προκαθορισμένους εντός έδρας αγώνες του Hammarby Fotboll.[12] Η EBU ανακοίνωσε στις 14 Μαρτίου 2016 ότι το Tele2 Arena θα φιλοξενούσε το Eurovision The Party και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της σουηδικής κριτικής επιτροπής θα ανακοινωθούν ζωντανά από την εκδήλωση.[14]
Hovet

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι προκαταρκτικές ημερομηνίες για τον διαγωνισμό ανακοινώθηκαν στις 16 Μαρτίου 2015 σε συνεδρίαση των Αρχηγών των Αποστολών στη Βιέννη, με τους ημιτελικούς να διεξάγονται στις 10 και 12 Μαΐου και τον τελικό στις 14 Μαΐου 2016.[15] Αυτά υποβλήθηκαν σε αλλαγές ανάλογα με την SVT,[16] αλλά επιβεβαιώθηκαν αργότερα όταν η Στοκχόλμη είχε ανακοινωθεί ως διοργανώτρια πόλη.[5]

Πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις το 2014 μεταξύ της EBU και της Ένωσης Ραδιοφωνίας Ασίας-Ειρηνικού (ABU) σχετικά με τη συμπερίληψη μιας guest παράστασης από το Φεστιβάλ Τραγουδιού ABU TV στο διαγωνισμό. Η EBU επιβεβαίωσε στις 16 Ιουλίου 2015 ότι εξετάζει τη δυνατότητα της πρότασης, η οποία συζητήθηκε στη Γενική Συνέλευση της ABU το 2014.[17]

Η SVT πρότεινε αλλαγή στις ώρες έναρξης του διαγωνισμού από τις 21:00 CEST έως τις 20:00 CEST στις 9 Σεπτεμβρίου, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια αλλαγή θα συνέβαλε στην προώθηση της προβολής του διαγωνισμού στην οικογένεια, ιδίως στην Ανατολική Ευρώπη, όταν θα έληγε αργά τη νύχτα.[18] Ωστόσο, η EBU δημοσίευσε τους δημόσιους κανόνες του διαγωνισμού στις 28 Οκτωβρίου, ορίζοντας ότι η ώρα έναρξης θα παραμείνει στις 21:00 CEST.[19]

Η EBU ανακοίνωσε στις 23 Σεπτεμβρίου ότι αντί να χρησιμοποιεί κλιπ από τα αντίστοιχα μουσικά τους βίντεο, εκτεταμένα κλιπ από τις πρόβες τζενεράλε των έξι συμμετεχόντων που προκρίθηκαν απευθείας στον τελικό (τις "Μεγάλες Πέντε" και η διοργανώτρια χώρα Σουηδία) θα προβληθούν ως προεπισκόπηση κατά τη διάρκεια του ημιτελικού στον οποίο κατανεμήθηκαν να ψηφίσουν.[20]

Η κεντρική ομάδα του διαγωνισμού ανακοινώθηκε από την SVT και την EBU στις 26 Οκτωβρίου. Ο Γιόχαν Μπέρνχαγκεν (Johan Bernhagen) και ο Μάρτιν Έστερνταλ (Martin Österdahl) ήταν εκτελεστικοί παραγωγοί, ενώ ο Τομπάιας Όμπεργκ (Tobias Åberg) ήταν επικεφαλής της παραγωγής. Τις τρεις ζωντανές παραστάσεις σκηνοθέτησε ο Σβεν Στογιάνοβιτς (Sven Stojanović) και ο διαγωνισμός ήταν μια παραγωγή του Κρίστερ Μπιόρκμαν (Christer Björkman).[21]

Νέο σύστημα ψηφοφορίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU ανακοίνωσε στις 18 Φεβρουαρίου 2016 ότι ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας θα εφαρμοστεί στο διαγωνισμό για πρώτη φορά από το 1975. Το νέο σύστημα, εμπνευσμένο από το σύστημα ψηφοφορίας του Melodifestivalen, περιλαμβάνει κάθε χώρα που τώρα απονέμει δύο ομάδες βαθμών από 1-8, 10 και 12: μία από την επαγγελματική τους κριτική επιτροπή και η άλλη από την τηλεψηφοφορία. Οι τηλεψηφοφορίες από όλες τις χώρες συγκεντρώνονται όλες μαζί. Αφού οι θεατές καταθέσουν τις ψήφους τους, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα κάθε επαγγελματικής κριτικής επιτροπής, με τις χώρες που λαμβάνουν 1-8 και 10 πόντους να εμφανίζονται στην οθόνη αντί για 1-7, κάτι που συνέβη από το 2006 και ο εθνικός εκπρόσωπος βαθμών αναγγέλλει μόνο τη χώρα στην οποία απονέμουν 12 βαθμούς. Μετά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων των επαγγελματικών επιτροπών, οι βαθμοί της τηλεψηφοφορίας από όλες τις συμμετέχουσες χώρες συνδυάζονται, παρέχοντας ένα σκορ για κάθε τραγούδι. Τα αποτελέσματα των χωρών που τερμάτισαν μεταξύ του 11ης και του 26ης θέσης στην κοινή ψηφοφορία προστίθενται αυτόματα στον πίνακα αποτελεσμάτων, με μόνο τα αποτελέσματα των δέκα πρώτων χωρών να ανακοινώνονται από τους παρουσιαστές. Το νέο σύστημα ψηφοφορίας χρησιμοποιείται επίσης για τον καθορισμό των προκρινόμενων χωρών από κάθε ημιτελικό, αλλά όπως και πριν οι προκρινόμενοι ανακοινώνονται με τυχαία σειρά.[22][23]

Καθώς το νέο σύστημα ψηφοφορίας αποδίδει ίσο βάρος στα αποτελέσματα της κριτικής επιτροπής και της τηλεψηφοφορίας, ένα εθνικό αποτέλεσμα της κριτικής επιτροπής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εφεδρικό αποτέλεσμα για την τηλεψηφοφορία ή αντίστροφα. Επομένως, εάν μια χώρα δεν μπορεί να παραδώσει ένα έγκυρο αποτέλεσμα τηλεψηφοφορίας/επιτροπής, ένα αποτέλεσμα υποκατάστατο υπολογίζεται από το αποτέλεσμα της κριτικής επιτροπής μιας προεπιλεγμένης ομάδας χωρών που έχει εγκριθεί από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού. Ο γενικός διευθυντής της Radiotelevisione della Repubblica di San Marino (SMRTV), Κάρλο Ρόμεο, δήλωσε στις 23 Φεβρουαρίου ότι η χρήση ενός υποκατάστατου τηλεοπτικού αποτελέσματος δημιουργεί διακρίσεις σε μικροκράτη όπως ο Άγιος Μαρίνος, ο οποίος χρησιμοποιούσε μόνο κριτική επιτροπή λόγω της χρήσης της ιταλικής τηλεψηφοφορίας και, ως εκ τούτου, θα έχει μειωθεί η εκπροσώπηση ψήφου στο πλαίσιο του νέου συστήματος και επέκρινε την EBU για να μην επικοινωνήσει με τα μέλη της προτού λάβει την απόφαση.[24][25]

Άλλα μέρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU ανακοίνωσε στις 14 Μαρτίου 2016 ότι η Tele2 Arena στη Στοκχόλμη θα φιλοξενήσει ένα ζωντανό γεγονός που θα διεξαχθεί παράλληλα με τον τελικό του διαγωνισμού στις 14 Μαΐου.[14] Το Eurovision The Party (Ελληνικά: Eurovision Το Πάρτι), το οποίο παρουσίασε η Σάνα Νίλσεν, επέτρεψε στους οπαδούς να παρακολουθήσουν τον τελικό σε μεγάλη οθόνη και να δούνε παρασκήνια από την Ericsson Globe, όπως τη Νίλσεν που πραγματοποίησε αποκλειστικές συνεντεύξεις και εμφανίστηκε με τους παρουσιαστές Πέτρα Μέντε και Μονς Σέλμερλεβ. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της σουηδικής κριτικής επιτροπής ανακοινώθηκαν επίσης ζωντανά από την εκδήλωση από την Τζίνα Ντιράουι. Επίσης, πραγματοποιήθηκε μια εκδήλωση πριν και μετά το πάρτι και παρουσιάστηκαν παραστάσεις από πρώην νικητές του διαγωνισμού, όπως η Καρόλα και η Λορίν καθώς και από τους Ντάνι Σαουσέντο, Panetoz και DJ Tim Henri.[26][27] Ο εκτελεστικός παραγωγός του διαγωνισμού Γιόχαν Μπέρνχαγκεν δήλωσε ότι η εκδήλωση συμπληρώνει τις υπάρχουσες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο Eurovision Village και στο EuroClub και ελπίζεται ότι το Eurovision The Party θα γίνει ετήσιο γεγονός στην διοργανώτρια πόλη του διαγωνισμού.[14]

Παρουσιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Måns Zelmerlöv standing next to Petra Mede at a press conference at the Eurovision Song Contest 2016
Μονς Σέλμερλεβ και Πέτρα Μέντε, οι παρουσιαστές του διαγωνισμού.

Τη νύχτα της νίκης του ο Μονς Σέλμερλεβ εξέφρασε το ενδιαφέρον του να είναι ένας από τους οικοδεσπότες του διαγωνισμού του 2016.[28] Η εμπειρία του ως τηλεοπτικός παρουσιαστής περιλαμβάνει το Melodifestivalen 2010[29] και το δημοφιλές σουηδικό σόου μουσικής του SVT Allsång på Skansen.[30] Στις 25 Μαΐου, ο Κρίστερ Μπιόρκμαν δήλωσε στην εφημερίδα Expressen ότι η Σάνα Νίλσεν, η Τζίνα Ντιράουι και η Πέτρα Μέντε είναι επίσης πιθανές επιλογές για οικοδεσπότες.[31] Την 1η Ιουνίου, η σουηδική εφημερίδα Expressen αποκάλυψε ότι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Σουηδίας Sveriges Television πρότεινε δύο άντρες για την παρουσίαση, ο ένας ήταν ο διάσημος σουηδός ηθοποιός που είναι ο Ντολφ Λούντγκρεν και ο περσινός νικητής Μονς Σέλμερλεβ. Στις 19 Αυγούστου, η σουηδική εφημερίδα Expressen αποκάλυψε ότι ο Μονς Σέλμερλεβ και η Πέτρα Μέντε ήταν η πρώτη επιλογή του SVT. Στις 14 Δεκεμβρίου ο SVT ανακοίνωσε ότι ο Μονς Σέλμερλεβ και η Πέτρα Μέντε θα παρουσιάσουν το διαγωνισμό.[32]

Οι συνεντεύξεις Τύπου παρουσιάστηκαν από τους Γιόβαν Ραντομίρ και Καταρίνα Ρόλφσντοτερ-Γιάνσον, οι οποίοι επίσης έδωσαν σχόλια από την Εκδήλωση του Κόκκινου Χαλιού μπροστά από το Παλάτι της Στοκχόλμης, πριν από την επίσημη δεξίωση στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης στις 8 Μαΐου 2016.[33][34]

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλήρωση που θα καθόριζε ποιες χώρες θα ήταν σε ποιον ημιτελικό έγινε στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης, στις 25 Ιανουαρίου 2016 με παρουσιαστές την Αλεξάνδρα Πασχαλίδου και τον Γιόβαν Ραντομίρ.[35] Το πρώτο μέρος της κλήρωσης καθορίζει σε ποιον ημιτελικό οι "Μεγάλες Πέντε" και η Σουηδία θα πρέπει να ψηφίσουν. Στο δεύτερο μέρος της κλήρωσης αποφασίστηκε ποιο θα ήταν το ήμισυ των ημιτελικών που θα έπαιρνε η κάθε χώρα, με την ακριβή σειρά εκτέλεσης που θα καθοριστεί αργότερα από τους παραγωγούς του σόου. Η EBU ανακοίνωσε αρχικά ότι η σειρά εκτέλεσης θα αποκαλυφθεί στις 5 Απριλίου,[36] ωστόσο, για λόγους που δεν ήταν γνωστοί, αργότερα τέθηκε σε εφαρμογή στις 8 Απριλίου.[37] Δεκαοκτώ χώρες θα συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό, ενώ δεκαεννέα χώρες σχεδιάστηκαν να συμμετάσχουν στο δεύτερο ημιτελικό, αλλά μειώθηκαν στις 18 χώρες στις 22 Απριλίου λόγω της αναγκαστικής απόσυρσης της Ρουμανίας. Από κάθε ημιτελικό, δέκα χώρες εντάχθηκαν μαζί με τις "Μεγάλες 5" και τη Σουηδία στον τελικό, όπου συμμετείχαν συνολικά είκοσι έξι χώρες.

Οι τριάντα επτά ημι-φιναλίστ κατανεμήθηκαν σε έξι δοχεία, τα οποία δημοσιεύθηκαν από την EBU στις 21 Ιανουαρίου, με βάση ιστορικά πρότυπα ψηφοφορίας όπως υπολογίστηκαν από τον επίσημο τηλεοπτικό εταίρο Digame. Η κλήρωση από διαφορετικά δοχεία βοηθά στη μείωση της πιθανότητας της λεγόμενης ψηφοφορίας των γειτόνων και στην αύξηση του σασπένς στους ημιτελικούς. Η Σουηδία και η Γερμανία προ-εκχωρήθηκαν για να ψηφίσουν και να εκτελέσουν στον πρώτο και στον δεύτερο ημιτελικό, αντίστοιχα, λόγω αιτήσεων των αντίστοιχων ραδιοτηλεοπτικών φορέων, οι οποίες εγκρίθηκαν από την EBU.[38][39]

Δοχείο 1 Δοχείο 2 Δοχείο 3 Δοχείο 4 Δοχείο 5 Δοχείο 6

Ζωντανά σόου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σόου 1ος Ημιτελικός 2ος Ημιτελικός Τελικός Αναλυτικά
Jury-Show Δευ.9 Μαΐου, 22:00 Τετ.11 Μαΐου, 22:00 Παρ.13 Μαΐου, 22:00 Ψηφίζουν οι κριτικές επιτροπές
Family Show Τρι.10 Μαΐου, 16:00 Πεμ.12 Μαΐου, 16:00 Σαβ.14 Μαΐου, 14:00 Πρόβα τζενεράλε
TV-Show Τρι.10 Μαΐου, 22:00 Πεμ.12 Μαΐου, 22:00 Σαβ.14 Μαΐου, 22:00 Ζωντανή μετάδοση

Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζάστιν Τίμπερλεικ ερμήνευσε τα "Rock Your Body" και "Can't Stop the Feeling!" στην ενδιάμεση διαλειμματική πράξη του τελικού.

Η EBU ανακοίνωσε την 1η Μαΐου 2016 ότι η εναρκτήρια πράξη (opening act) του πρώτου ημιτελικού θα ήταν μια παράσταση του "Heroes" από τον Μονς Σέλμερλεβ,[40] ενώ η εναρκτήρια πράξη του δεύτερου ημιτελικού θα ήταν ένα μουσικό θεατρικό τραγούδι κωμωδίας με τίτλο "That's Eurovision", σε σύνθεση του Μάθεσον Μπέιλι (Matheson Bayley), γραμμένο από τους Μπέιλι, Έντουαρντ αφ Σιλέν (Edward af Sillén) και Ντάνιελ Ρεν (Daniel Réhn), και ερμηνευμένο από τους Σέλμερλεβ και Μέντε.[41] Η εναρκτήρια πράξη του τελικού ήταν μια παρέλαση σημαιών παρόμοια με τις τελετές έναρξης από το 2013, με θέμα ως φόρο τιμής στο σουηδικό σχέδιο μόδας και τη χορευτική μουσική με καλλιτέχνες να υποδέχονται στη σκηνή σε μια επίδειξη μόδας σε πασαρέλα με σημαίες να προβάλλονται σε 26 φορέματα σχεδιασμένα από τη Μπέα Σένφελντ (Bea Szenfeld).[42]

Οι ενδιάμεσες πράξεις (interval act) και των δύο ημιτελικών ήταν σκετσάκια σε χορογραφία του Φρέντρικ Ρίντμαν (Fredrik Rydman): "The Grey People" ("Οι Γκρίζοι Άνθρωποι") στον πρώτο ημιτελικό και "Man vs Machine" ("Άνθρωπος εναντίον Μηχανήματος") στον δεύτερο ημιτελικό αντίστοιχα. Η EBU ανακοίνωσε στις 9 Μαΐου ότι μια από τις ενδιάμεσες πράξεις του τελικού θα ήταν μια ζωντανή παράσταση παγκόσμιας πρεμιέρας των "Can't Stop the Feeling!" και "Rock Your Body" του Τζάστιν Τίμπερλεικ.[43] Ήταν ο πρώτος "παγκόσμιος megastar" στην 61χρονη ιστορία του διαγωνισμού που ερμήνευσε κατά την ενδιάμεση πράξη.[44] Άλλες ενδιάμεσες πράξεις στον τελικό περιελάμβαναν ένα σκετς που ονομαζόταν "Love Love Peace Peace", μία μίξη από προηγούμενες συμμετοχές που περιείχε εμφανίσεις από τους Lordi και τον Αλεξάντερ Ρίμπακ, νικητές του διαγωνισμού το 2006 και 2009 αντίστοιχα και ερμηνεύτηκαν από τους Σέλμερλεβ και Μέντε,[45] ένα σκετσάκι με πρωταγωνίστρια τη Lynda Woodruff, σε ερμηνεία της Σάρα Ντον Φάινερ, και μια παράσταση των τραγουδιών "Fire in the Rain" και "Heroes" του Σέλμερλεβ, από τα άλμπουμ του, Chameleon και Perfectly Damaged αντίστοιχα.[46]

Κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης του τελικού στο Logo TV στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ερμηνεία του Τίμπερλεικ αντικαταστάθηκε από μια επανάληψη του "The Grey People" από τον πρώτο ημιτελικό, ενώ η επίσημη κυκλοφορία του DVD την αφαίρεσε εντελώς. Σε συνέντευξή του στη The Guardian, ο Εκτελεστικός Διευθυντής του διαγωνισμού, Γιον Όλα Σαντ, αποκάλυψε ότι αυτό οφείλεται στους περιορισμούς των δικαιωμάτων.[47][48][49]

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Χώρες που συμμετέχουν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που ψηφίζουν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που συμμετέχουν στον 2ο ημιτελικό
  Χώρες που ψηφίζουν στον 2ο ημιτελικό

Οι συμμετέχουσες χώρες είχαν μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2015 να υποβάλουν τις αιτήσεις συμμετοχής τους στο διαγωνισμό και μέχρι τις 10 Οκτωβρίου να αποσύρουν τις αιτήσεις τους χωρίς οικονομικές κυρώσεις.[50] Η EBU είχε αρχικά ανακοινώσει στις 26 Νοεμβρίου ότι 43 χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό, ισομερώνοντας τον αριθμό ρεκόρ συμμετεχόντων που ορίστηκε το 2008 και το 2011.[51] Ωστόσο, η Ρουμανία αποκλείστηκε από τη συμμετοχή στις 22 Απριλίου 2016, μειώνοντας στη συνέχεια τον αριθμό των συμμετεχόντων χωρών σε 42.[52]

Τέσσερις χώρες επέστρεψαν μετά από απουσίες από πρόσφατους διαγωνισμούς: η Βοσνία και Ερζεγοβίνη μετά το 2012, οι Βουλγαρία και Κροατία μετά το 2013 και η Ουκρανία μετά το 2014. Η Αυστραλία επέστρεψε και μετά το ντεμπούτο της ως ειδική προσκεκλημένη το 2015, αλλά μετά από πρόσκληση της EBU λόγω της ιδιότητας μέλους της Special Broadcasting Service. Ωστόσο, αντί να προκριθεί αυτόματα στον τελικό και να ψηφίσει και στις τρεις ζωντανές εμφανίσεις, όπως συνέβη το 2015, η Αυστραλία μπήκε στον δεύτερο ημιτελικό και ψήφισε μόνο σε αυτόν τον ημιτελικό και τον τελικό. Η Πορτογαλία αποσύρθηκε, κυρίως λόγω της ανεπαρκούς προώθησης των μέσων που βασίζονται στη μουσική τους, καθώς και λόγω μιας ανεπαρκώς διαρθρωμένης διαδικασίας επιλογής,[53] ενώ η Ρουμανία αποκλείστηκε από τη συμμετοχή στις 22 Απριλίου 2016 λόγω της επανειλημμένης μη καταβολής των χρεών τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα τους στην EBU.[52]

Καλλιτέχνες που επιστρέφουν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επτά καλλιτέχνες επέστρεψαν έχοντας συμμετέχει στο παρελθόν στο διαγωνισμό. Ο Ντίν επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη το 2004, τερματίζοντας ένατος στον τελικό με το τραγούδι "In The Disco".[54]

Η Καλιόπι επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει την ΠΓΔΜ το 2012, τερματίζοντας 13η στον τελικό με το τραγούδι "Crno i belo". Επιλέχθηκε επίσης, να εκπροσωπήσει την ΠΓΔΜ το 1996 με το "Samo ti", αλλά απέτυχε να προκριθεί από τον μη τηλεοπτικό προκριματικό γύρο.[55]

Η Πόλι Γκένοβα επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Βουλγαρία το 2011, τερματίζοντας 12η στον ημιτελικό με το τραγούδι "Na inat".[56]

Η Μπογιάν Γιόβοβιτς επέστρεψε για το Μαυροβούνιο ως μέλος του γκούπ Highway έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Σερβία και Μαυροβούνιο το 2005 ως μέλος του γκρουπ No Name, τερματίζοντας 7οι στον τελικό με το τραγούδι "Zauvijek moja".[57]

Η Ίρα Λόσκο επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Μάλτα το 2002, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση με το τραγούδι "7th Wonder".[58]

Ο Ντόνι Μοντέλλ επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει τη Λιθουανία το 2012, τερματίζοντας 14ος στον τελικό με το τραγούδι "Love Is Blind".[59]

Η Γκρέτα Σαλόμε επέστρεψε έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει την Ισλανδία το 2012 με τον Γιόνσι, τερματίζοντας 20οι στον τελικό με το τραγούδι "Never Forget".[60]

Η Αρμένισα τραγουδίστρια φωνητικών Monica εκπροσώπησε στο παρελθόν την Αρμενία στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2008.

Η Σαχλένε, η οποία εκπροσώπησε την Εσθονία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2002, επέστρεψε ως τραγουδίστρια φωνητικών για την Αυστραλία.

Η Μαρτίνα Μάγερλε, η οποία εκπροσώπησε τη Σλοβενία το 2009 και έκανε πολλά δεύτερα φωνητικά (για την Κροατία το 2003, το Μαυροβούνιο το 2008 και το 2014 και τη Σλοβενία το 2007, το 2011 και το 2012), επέστρεψε ως δευτερεύουσα τραγουδίστρια για την Κροατία.

1ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Η Γαλλία, η Ισπανία και η Σουηδία ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό.[39][61] Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό.[62]

  Πρικριθέντες
Σειρά[63] Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση[64] Βαθμοί
01 Φινλανδία Σάντια "Sing Ιt Away" Αγγλικά 15 51
02 Ελλάδα Argo "Utopian Land" Αγγλικά, Ποντιακά[δ] 16 44
03 Μολδαβία Λίντια Ισάκ "Falling Stars" Αγγλικά 17 33
04 Ουγγαρία Φρέντι "Pioneer" Αγγλικά 4[ε] 197
05 Κροατία Νίνα Κράλιτς "Lighthouse" Αγγλικά 10 133
06 Ολλανδία Ντάουε Μπομπ "Slow Down" Αγγλικά 5 197
07 Αρμενία Ιβέτα Μουκουτσιάν "LoveWave" Αγγλικά 2 243
08 Άγιος Μαρίνος Σερχάτ "I Didn’t Know" Αγγλικά 12 68
09 Ρωσία Σεργκέι Λάζαρεφ "You Are The Only One" Αγγλικά 1 342
10 Τσεχία Γκαμπριέλα Γκουντσίκοβα "I Stand" Αγγλικά 9 161
11 Κύπρος Minus One "Alter Ego" Αγγλικά 8 164
12 Αυστρία Ζώε "Loin D'ici" Γαλλικά 7 170
13 Εσθονία Γιούρι Ποότσμαν "Play" Αγγλικά 18 24
14 Αζερμπαϊτζάν Σάμρα Ραχιμλί "Miracle" Αγγλικά 6 185
15 Μαυροβούνιο Highway "The Real Thing" Αγγλικά 13 60
16 Ισλανδία Γκρέτα Σαλόμε "Hear Them Calling" Αγγλικά 14[ζ] 51
17 Βοσνία και Ερζεγοβίνη Νταλάλ και Ντίν feat. Άνα Ρουσνέρ και Ζάλα "Ljubav je" Βοσνιακά 11 104
18 Μάλτα Ίρα Λόσκο "Walk On Water" Αγγλικά 3 209

2ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Η Γερμανία, η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό.[39][61] Η Ρουμανία ήταν να εμφανιστεί στη 12η θέση του συγκεκριμένου ημιτελικού, αλλά αποκλείστηκε λόγω των επαναλαμβανόμενων μη πληρωμών των χρεών στην EBU, με αποτέλεσμα οι χώρες που ήταν να εμφανιστούν από 13η θέση και έπειτα να εμφανιστούν μια θέση πριν.[52] Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό.[66]

  Πρικριθέντες
Σειρά[63] Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση[67] Βαθμοί
01 Λετονία Γιούστς Σίρμαϊς "Heartbeat" Αγγλικά 8 132
02 Πολωνία Μίχαου Σπακ "Color Of Your Life" Αγγλικά 6 151
03 Ελβετία Ρίκα "The Last Of Our Kind" Αγγλικά 18 28
04 Ισραήλ Χόβι Σταρ "Made Of Stars" Αγγλικά 7 147
05 Λευκορωσία Ιβάν "Help You Fly" Αγγλικά 12 84
06 Σερβία Σάνια Βούτσιτς "Goodbye (Shelter)" Αγγλικά 10 105
07 Ιρλανδία Νίκι Μπερν "Sunlight" Αγγλικά 15 46
08 Βόρεια Μακεδονία Καλιόπι "Dona" Дона Σλαβομακεδονικά 11 88
09 Λιθουανία Ντόνι Μοντέλλ "I've Been Waiting For This Night" Αγγλικά 4 222
10 Αυστραλία Ντάμι Ίμ "Sound Of Silence" Αγγλικά 1 330
11 Σλοβενία Μανουέλλα "Blue And Red" Αγγλικά 14 57
12 Βουλγαρία Πόλι Γκένοβα "If Love Was A Crime" Αγγλικά, Βουλγαρικά 5 220
13 Δανία Lighthouse X "Soldiers Of Love" Αγγλικά 17 34
14 Ουκρανία Τζαμάλα "1944" Αγγλικά, Κριμαϊκά Ταταρικά 2 287
15 Νορβηγία Αγκνέτε "Icebreaker" Αγγλικά 13 63
16 Γεωργία Νίκα Κοτσάροφ & Young Georgian Lolitaz "Midnight Gold" Αγγλικά 9 123
17 Αλβανία Ενέντα Ταρίφα "Fairytale" Αγγλικά 16 45
18 Βέλγιο Λάουρα Τεσόρο "What's The Pressure?" Αγγλικά 3 274

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

26 χώρες συμμετείχαν στον τελικό, με όλες τις 42 χώρες να έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν. Η σειρά εμφάνισης του τελικού ανακοινώθηκε αμέσως μετά τη συνέντευξη τύπου των φιναλίστ του δεύτερου ημιτελικού στις 13 Μαΐου.[68]

  Νικητής
Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση[69] Βαθμοί
01 Βέλγιο Λάουρα Τεσόρο "What's The Pressure? Αγγλικά 10 181
02 Τσεχία Γκαμπριέλα Γκουντσίκοβα "I Stand" Αγγλικά 25 41
03 Ολλανδία Ντάουε Μπομπ "Slow Down" Αγγλικά 11 153
04 Αζερμπαϊτζάν Σάμρα Ραχιμλί "Miracle" Αγγλικά 17 117
05 Ουγγαρία Φρέντι "Pioneer" Αγγλικά 19 108
06 Ιταλία Φραντσέσκα Μικιελίν "No Degree Of Separation" Ιταλικά, Αγγλικά 16 124
07 Ισραήλ Χόβι Σταρ "Made Of Stars" Αγγλικά 14 135
08 Βουλγαρία Πόλι Γκένοβα "If Love Was A Crime" Αγγλικά, Βουλγαρικά 4 307
09 Σουηδία Φρανς "If I Were Sorry" Αγγλικά 5 261
10 Γερμανία Τζέιμι-Λι Κρίβιτς "Ghost" Αγγλικά 26 11
11 Γαλλία Αμίρ "J'ai cherché" Γαλλικά, Αγγλικά 6 257
12 Πολωνία Μίχαου Σπακ "Color Of Your Life" Αγγλικά 8 229
13 Αυστραλία Ντάμι Ίμ "Sound of Silence" Αγγλικά 2 511
14 Κύπρος Minus One "Alter Ego" Αγγλικά 21 96
15 Σερβία Σάνια Βούτσιτς "Goodbye (Shelter)" Αγγλικά 18 115
16 Λιθουανία Ντόνι Μοντέλλ "I've Been Waiting For This Night" Αγγλικά 9 200
17 Κροατία Νίνα Κράλιτς "Lighthouse" Αγγλικά 23 73
18 Ρωσία Σεργκέι Λάζαρεφ "You Are The Only One" Αγγλικά 3 491
19 Ισπανία Μπάρεϊ "Say Yay!" Αγγλικά 22 77
20 Λετονία Γιούστς "Heartbeat" Αγγλικά 15 132
21 Ουκρανία Τζαμάλα "1944" Αγγλικά, Κριμαϊκά Ταταρικά 1 534
22 Μάλτα Ίρα Λόσκο "Walk On Water" Αγγλικά 12 153
23 Γεωργία Νίκα Κοτσάροφ & Young Georgian Lolitaz "Midnight Gold" Αγγλικά 20 104
24 Αυστρία Ζώε "Loin d'ici" Γαλλικά 13 151
25 Ηνωμένο Βασίλειο Τζο και Τζέικ "You're Not Alone" Αγγλικά 24 62
26 Αρμενία Ιβέτα Μουκουτσιάν "LoveWave" Αγγλικά 7 249

Αναλυτικά αποτελέσματα βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
  Βαθμοί επιτροπής
  Βαθμοί κοινού
Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά Αποτελέσματα κοινού & επιτροπής Φινλανδία Ελλάδα Μολδαβία Ουγγαρία Κροατία Ολλανδία Αρμενία Άγιος Μαρίνος Ρωσία Τσεχία Κύπρος Αυστρία Εσθονία Αζερμπαϊτζάν Μαυροβούνιο Ισλανδία Βοσνία-Ερζεγοβίνη Μάλτα Γαλλία Ισπανία Σουηδία
Οι διαγωνιζόμενοι Φινλδανδία 51 35 4 2 8 7 2 5 3 4
16 1 7 2 6
Ελλάδα 44 22 3 7 3 6 3
22 7 3 12
Μολδαβία 33 24 3 6 6 5 4
9 5 2 2
Ουγγαρία 197 78 7 3 8 3 4 12 6 5 8 1 2 4 5 10
119 4 7 6 8 6 6 7 6 6 6 8 5 7 6 6 1 8 7 5 4
Κροατία 133 80 5 5 3 12 2 1 1 6 7 7 3 7 7 5 6 3
53 2 4 2 5 3 4 2 1 6 8 12 1 2 1
Ολλανδία 197 102 12 1 4 6 2 4 12 10 6 12 2 12 1 8 4 6
95 6 2 6 5 4 6 3 4 10 10 4 10 7 4 6 10
Αρμενία 243 127 7 10 10 5 5 5 12 10 5 2 12 5 7 12 3 12 5
116 1 8 8 2 3 12 8 12 12 7 4 1 3 3 3 4 12 10 3
Άγιος Μαρίνος 68 19 3 10 6
49 3 6 4 5 4 5 4 10 2 1 5
Ρωσία 342 148 6 12 12 10 6 1 7 3 12 8 1 12 8 10 8 10 2 8 12
194 8 10 10 10 10 8 12 12 8 10 7 12 12 10 12 7 12 8 8 8
Τσεχία 161 120 10 8 8 12 4 5 4 5 5 10 6 2 4 8 12 3 1 6 7
41 3 3 3 4 2 2 2 1 1 3 1 4 2 3 7
Κύπρος 164 71 8 7 2 10 10 8 1 10 1 8 4 1 1
93 7 12 7 2 3 8 5 8 4 2 6 1 5 5 2 6 5 3 2
Αυστρία 170 37 3 2 6 5 2 4 1 12 2
133 10 5 7 8 7 10 5 3 10 5 3 10 6 8 6 1 10 12 7
Εσθονία 24 9 1 2 2 1 1 2
15 12 1 2
Αζερμπαϊτζάν 185 92 2 5 7 3 7 6 10 3 4 4 7 5 3 6 7 5 8
93 12 12 10 7 10 8 7 7 10 10
Μαυροβούνιο 60 46 6 10 10 3 7 3 7
14 6 8
Ισλανδία 51 27 4 1 1 7 4 1 3 4 2
24 5 1 3 3 3 4 5
Βοσνία και Ερζεγοβίνη 104 26 1 4 1 2 2 10 6
78 12 7 1 4 7 12 5 12 6 12
Μάλτα 209 155 8 4 6 12 7 8 12 5 8 8 8 12 8 4 10 6 2 10 7 10
54 1 5 4 1 1 8 2 1 5 2 10 4 4 5 1

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον πρώτο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
5 Ρωσία Αζερμπαϊτζάν, Ελλάδα, Κύπρος, Μολδαβία, Σουηδία
4 Αρμενία Ισπανία, Μάλτα, Μαυροβούνιο, Ρωσία
Ολλανδία Άγιος Μαρίνος, Εσθονία, Ισλανδία, Φινλανδία
3 Μάλτα Αρμενία, Αυστρία, Ουγγαρία
2 Τσεχία Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Κροατία
1 Αυστρία Γαλλία
Κροατία Ολλανδία
Ουγγαρία Τσεχία
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
6 Ρωσία Άγιος Μαρίνος, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία, Εσθονία, Ισλανδία, Μάλτα
4 Αρμενία Γαλλία, Ολλανδία, Ρωσία, Τσεχία
Βοσνία και Ερζεγοβίνη Αυστρία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Σουηδία
2 Αζερμπαϊτζάν Μολδαβία, Ουγγαρία
1 Αυστρία Ισπανία
Κροατία Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Κύπρος Ελλάδα
Εσθονία Φινλανδία
Ελλάδα Κύπρος

Δεύτερος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
  Βαθμοί επιτροπής
  Βαθμοί κοινού
Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά Αποτελέσματα κοινού & επιτροπής Λετονία Πολωνία Ελβετία Ισραήλ Λευκορωσία Σερβία Ιρλανδία πΓΔΜ Λιθουανία Αυστραλία Σλοβενία Βουλγαρία Δανία Ουκρανία Νορβηγία Γεωργία Αλβανία Βέλγιο Γερμανία Ιταλία Ηνωμένο Βασίλειο
Οι διαγωνιζόμενοι Λετονία 132 64 6 6 7 4 2 7 10 3 6 2 5 1 5
68 5 5 7 7 12 5 2 3 3 8 3 3 5
Πολωνία 151 20 1 3 3 1 4 3 2 3
131 4 7 6 6 1 10 1 7 4 6 6 12 10 7 12 12 10 10
Ελβετία 28 25 1 5 1 7 2 7 1 1
3 3
Ισραήλ 147 127 2 8 10 1 7 7 6 6 10 4 5 5 7 5 6 4 10 12 8 4
20 1 2 6 2 2 1 1 1 2 2
Λευκορωσία 84 32 1 4 1 1 6 2 6 5 2 3
52 7 8 3 5 2 6 4 1 10 6 1
Σερβία 105 55 5 1 3 5 12 3 8 3 8 2 5
50 12 10 2 12 5 2 1 6
Ιρλανδία 46 15 2 4 2 3 2 2
31 1 2 2 1 1 7 4 2 4 7
πΓΔΜ 88 34 8 12 2 12
54 4 2 12 4 10 8 12 2
Λιθουανία 222 104 12 3 8 4 10 5 3 5 7 1 3 10 8 8 1 3 3 1 8
118 10 3 5 10 12 8 3 7 6 12 10 4 8 4 4 12
Αυστραλία 330 188 8 10 12 12 8 4 6 4 12 5 12 12 12 12 8 10 12 7 12 10
142 8 10 6 12 7 7 8 4 5 6 7 8 7 8 4 6 10 10 3 6
Σλοβενία 53 45 3 6 8 7 1 4 1 6 7 6
8 4 3 1
Βουλγαρία 220 98 7 5 4 3 4 2 10 8 2 8 6 7 10 7 6 4 5
122 3 4 3 10 8 8 5 8 3 10 5 3 5 6 5 7 7 7 7 8
Δανία 34 10 3 4 3
24 2 1 1 4 3 1 5 2 5
Ουκρανία 287 132 10 12 5 10 7 10 10 8 8 4 1 6 12 5 5 6 10 6
152 12 12 5 7 12 6 4 6 10 3 8 12 5 4 12 5 6 8 12 3
Νορβηγία 63 29 2 6 4 5 6 1 4 1
34 3 3 2 2 2 1 10 1 10
Γεωργία 123 84 6 7 5 2 3 1 1 10 7 4 1 8 10 7 12
39 5 7 2 2 8 1 8 5 1
Αλβανία 45 10 8 2
35 10 12 3 2 8
Βέλγιο 274 139 4 2 7 6 12 12 3 5 12 12 10 8 10 7 10 8 4 7
135 6 6 8 8 4 10 6 5 4 12 7 10 12 3 7 4 8 6 5 4

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον δεύτερο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
9 Αυστραλία Βέλγιο, Βουλγαρία, Δανία, Ελβετία, Ισραήλ, Ιταλία, Λιθουανία, Νορβηγία, Ουκρανία
4 Βέλγιο Αυστραλία, Ιρλανδία, Λευκορωσία, Σλοβενία
2 Βόρεια Μακεδονία Αλβανία, Σερβία
Ουκρανία Γεωργία, Πολωνία
1 Γεωργία Ηνωμένο Βασίλειο
Ισραήλ Γερμανία
Λιθουανία Λετονία
Σερβία ΠΓΔΜ
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
6 Ουκρανία Βουλγαρία, Γεωργία, Ιταλία, Λετονία, Λευκορωσία, Πολωνία
3 Πολωνία Βέλγιο, Γερμανία, Ουκρανία
Λιθουανία Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Νορβηγία
2 Βέλγιο Αυστραλία, Δανία
Βόρεια Μακεδονία Αλβανία, Σερβία
Σερβία Ελβετία, Σλοβενία
1 Αλβανία ΠΓΔΜ
Αυστραλία Ισραήλ
Λετονία Λιθουανία

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Νικητής
  Βαθμοί επιτροπής
  Βαθμοί κοινού
Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά Αποτελέσματα κοινού & επιτροπής Αλβανία Αρμενία Αυστραλία Αυστρία Αζερμπαϊτζάν Λευκορωσία Βέλγιο Βοσνία και Ερζεγοβίνη Βουλγαρία Κροατία Κύπρος Τσεχία Δανία Εσθονία Φινλανδία Γαλλία Γεωργία Γερμανία Ελλάδα Ουγγαρία Ισλανδία Ιρλανδία Ισραήλ Ιταλία Λετονία Λιθουανία πΓΔΜ Μάλτα Μολδαβία Μαυροβούνιο Ολλανδία Νορβηγία Πολωνία Ρωσία Άγιος Μαρίνος Σερβία Σλοβενία Ισπανία Σουηδία Ελβετία Ουκρανία Ηνωμένο Βασίλειο
Οι διαγωνιζόμενοι Βέλγιο 181 130 4 12 5 4 10 2 8 10 5 3 12 6 5 4 3 4 5 8 10 10
51 12 8 4 3 1 4 12 2 5
Τσεχία 41 41 1 4 1 6 10 3 2 5 2 4 3
0
Ολλανδία 153 114 3 4 2 7 7 6 10 7 4 6 12 8 4 3 2 6 4 5 1 3 5 5
39 6 10 7 3 2 6 3 2
Αζερμπαϊτζάν 117 44 2 1 2 1 7 1 1 10 2 10 7
73 8 8 1 6 7 1 2 3 6 8 7 6 10
Ουγγαρία 108 52 1 4 5 4 10 3 7 1 2 3 10 2
56 1 3 7 3 1 3 4 3 2 2 2 5 3 6 1 10
Ιταλία 124 90 8 10 3 3 2 12 3 6 8 6 12 10 5 2
34 10 1 1 7 4 1 3 7
Ισραήλ 135 124 3 10 3 2 7 5 2 7 3 12 4 8 2 6 5 1 7 3 7 7 2 1 8 6 3
11 6 2 3
Βουλγαρία 307 127 4 7 8 8 1 6 3 6 10 10 7 1 2 10 10 2 8 3 4 10 1 1 5
180 8 10 5 8 4 5 2 1 12 5 4 5 3 4 7 4 5 7 7 1 10 8 2 5 1 5 3 3 8 2 12 4 2 8
Σουηδία 261 122 8 8 12 4 12 12 5 6 10 4 6 5 2 8 6 10 4
139 3 2 7 2 1 3 7 1 2 12 10 10 2 8 7 12 2 7 7 2 7 10 2 4 1 5 1 1 1
Γερμανία 11 1 1
10 2 8
Γαλλία 257 148 10 12 6 7 8 7 8 7 5 1 1 4 6 2 3 8 7 1 6 5 5 1 7 7 8 6
109 7 7 1 4 8 4 2 6 2 2 3 4 1 5 12 5 3 2 6 1 4 1 3 10 3 3
Πολωνία 229 7 2 3 1 1
222 5 1 12 3 6 12 6 4 2 7 5 1 5 7 4 10 3 8 10 10 4 10 5 6 2 10 10 5 7 4 5 10 5 8 10
Αυστραλία 511 320 12 5 12 7 6 12 10 8 12 10 10 10 8 6 8 6 7 12 10 10 6 5 12 8 3 10 4 12 10 10 2 6 6 8 12 12 5 8
191 12 3 2 1 4 3 5 5 5 1 10 4 7 1 5 5 3 8 6 5 6 5 3 12 5 5 8 7 4 5 6 3 4 12 1 4 6
  Βαθμοί επιτροπής
  Βαθμοί κοινού
Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά Αποτελέσματα κοινού & επιτροπής Αλβανία Αρμενία Αυστραλία Αυστρία Αζερμπαϊτζάν Λευκορωσία Βέλγιο Βοσνία και Ερζεγοβίνη Βουλγαρία Κροατία Κύπρος Τσεχία Δανία Εσθονία Φινλανδία Γαλλία Γεωργία Γερμανία Ελλάδα Ουγγαρία Ισλανδία Ιρλανδία Ισραήλ Ιταλία Λετονία Λιθουανία πΓΔΜ Μάλτα Μολδαβία Μαυροβούνιο Ολλανδία Νορβηγία Πολωνία Ρωσία Άγιος Μαρίνος Σερβία Σλοβενία Ισπανία Σουηδία Ελβετία Ουκρανία Ηνωμένο Βασίλειο
Οι διαγωνιζόμενοι Κύπρος 96 43 6 1 4 8 1 5 2 4 5 7
53 6 7 3 1 12 5 6 1 7 3 2
Σερβία 115 35 8 5 2 7 6 5 2
80 4 12 12 4 12 12 12 12
Λιθουανία 200 104 7 1 5 10 1 3 5 5 6 5 1 3 1 10 4 2 2 8 2 7 12 4
96 4 1 3 6 5 5 4 12 2 8 3 2 12 8 6 3 12
Κροατία 73 40 1 6 4 1 8 2 7 3 6 1 1
33 10 5 6 4 8
Ρωσία 491 130 7 2 3 12 12 5 6 6 12 1 12 8 7 4 7 8 7 1 4 6
361 7 12 5 8 12 12 6 6 12 8 10 10 4 12 8 6 8 12 10 10 7 8 10 8 12 8 8 10 12 10 3 6 8 10 12 10 8 8 6 12 7
Ισπανία 77 67 6 3 5 1 4 1 3 5 4 12 2 8 7 5 1
10 2 1 1 2 4
Λετονία 132 69 1 8 7 2 8 1 5 7 3 6 3 7 3 8
63 5 7 2 6 7 12 1 3 5 1 6 5 3
Ουκρανία 534 211 2 10 7 3 12 12 7 12 7 2 12 10 12 8 12 12 3 4 12 12 12 12 6 10
323 6 10 8 10 10 10 2 7 10 10 7 12 3 8 12 10 10 6 6 12 4 8 12 10 10 6 4 10 8 7 4 12 10 12 7 7 7 7 4 5
Μάλτα 153 137 2 8 10 6 5 7 6 6 2 5 4 4 10 4 5 4 3 12 8 3 10 6 7
16 5 6 5
Γεωργία 104 80 10 7 3 8 5 3 10 8 5 6 3 12
24 8 1 3 2 4 6
Αυστρία 151 31 5 4 8 1 8 1 4
120 4 3 3 5 4 6 4 1 6 6 8 7 1 6 2 1 3 4 1 4 6 4 8 6 2 5 10
Ηνωμένο Βασίλειο 62 54 5 4 4 3 3 7 12 6 8 2
8 4 3 1
Αρμενία 249 115 2 3 2 12 4 8 2 10 1 2 6 4 7 5 10 2 12 3 4 12 4
134 2 7 7 8 8 8 12 12 2 8 6 1 7 7 8 2 12 2 2 6 7

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και την τηλεψηφοφορία στον τελικό. Οι χώρες με έντονη γραφή έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
N. Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
11 Ουκρανία Άγιος Μαρίνος, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Γεωργία, Δανία, Ισραήλ, Λετονία, Μολδαβία, ΠΓΔΜ, Πολωνία, Σερβία, Σλοβενία
9 Αυστραλία Αλβανία, Αυστρία, Βέλγιο, Ελβετία, Κροατία, Λιθουανία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Σουηδία
4 Ρωσία Αζερμπαϊτζάν, Ελλάδα, Κύπρος, Λευκορωσία
3 Αρμενία Βουλγαρία, Ισπανία, Ρωσία
Σουηδία Εσθονία, Τσεχία, Φινλανδία
2 Βέλγιο Αυστραλία, Ιρλανδία
Ιταλία Γαλλία, Νορβηγία
1 Γαλλία Αρμενία
Γεωργία Ηνωμένο Βασίλειο
Ισραήλ Γερμανία
Λιθουανία Ουκρανία
Μάλτα Μαυροβούνιο
Ολλανδία Ισλανδία
Ισπανία Ιταλία
Ηνωμένο Βασίλειο Μάλτα
Κοινό
N. Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
10 Ρωσία Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία, Βουλγαρία, Γερμανία, Εσθονία, Λετονία, Λευκορωσία, Μολδαβία, Ουκρανία, Σερβία
6 Σερβία Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Ελβετία, Κροατία, Μαυροβούνιο, ΠΓΔΜ, Σλοβενία
Ουκρανία Άγιος Μαρίνος, Ιταλία, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Φινλανδία
3 Αρμενία Γαλλία, Γεωργία, Ρωσία
Αυστραλία Αλβανία, Μάλτα, Σουηδία
Λιθουανία Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Νορβηγία
2 Βέλγιο Αυστραλία, Ολλανδία
Βουλγαρία Ισπανία, Κύπρος
Πολωνία Αυστρία, Βέλγιο
Σουηδία Δανία, Ισλανδία
1 Κύπρος Ελλάδα
Γαλλία Ισραήλ
Λετονία Λιθουανία

Εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκπρόσωποι βαθμών ανακοίνωσαν τους 12 βαθμούς της αντίστοιχης χώρας με την εξής σειρά εμφάνισης:[70]

  1. Αυστρία – Κάτι Μπέλοβιτς
  2. Ισλανδία – Ουνστέιν Μάνουελ Στεφάνσον
  3. Αζερμπαϊτζάν – Τουράλ Ασάντοφ
  4. Άγιος Μαρίνος – Irol MC
  5. Τσεχία – Ντανιέλα Πισαροβίκοβα
  6. Ιρλανδία – Σινέντ Κένεντι
  7. Γεωργία – Νίνα Σουμπλάτι
  8. Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Ιβάνα Τσερνογκόρατς
  9. Μάλτα – Μπεν Καμίλε
  10. Ισπανία – Χότα Αμπρίλ
  11. Φινλανδία – Γιούσι-Πέκα Ράντανεν
  12. Ελβετία – Sebalter
  13. Δανία – Ούλα Έσεντροπ
  14. Γαλλία – Ελοντί Γκοσουί
  15. Μολδαβία – Ολίβια Φουρτούνα
  16. Αρμενία – Αρμάν Μαργκαριάν
  17. Κύπρος – Λούκας Χαμάτσος
  18. Βουλγαρία – Άννα Ανγκέλοβα
  19. Ολλανδία – Τρίνκε Όστερχουϊς
  20. Λετονία – Τομς Γκρέβινς
  21. Ισραήλ – Όφερ Ναχσόν
  22. Λευκορωσία – Ουζάρι
  23. Γερμανία – Μπάρμπαρα Σένεμπεργκερ
  24. Ρωσία – Νιούσα
  25. Νορβηγία – Ελίζαμπεθ Αντρέασεν
  26. Αυστραλία – Λι Λιν Τσιν
  27. Βέλγιο – Ουμές Βανγκάβερ
  28. Ηνωμένο Βασίλειο – Ρίτσαρντ Όσμαν
  29. Κροατία – Νεβένα Ρεντέλι
  30. Ελλάδα – Κωνσταντίνος Χριστοφόρου
  31. Λιθουανία – Ουνέ Γκαλαντουσκάιτε
  32. Σερβία – Ντραγκάνα Κοσιέρινα
  33. Βόρεια Μακεδονία – Ντιγιάνα Γκόγκοβα
  34. Αλβανία – Άντρι Τζάχου
  35. Εσθονία – Ντάνιελ Λέβι Βίιναλας
  36. Ουκρανία – Βέρκα Σερντιούτσκα
  37. Ιταλία – Κλαούντια Αντρεάτι
  38. Πολωνία – Άννα Πόπεκ
  39. Σλοβενία – Μαριέτκα Βοβκ
  40. Ουγγαρία – Τσίλα Τατάρ
  41. Μαυροβούνιο – Ντανιέλ Αλιμπάμπιτς
  42. Σουηδία – Τζίνα Ντιράουι

Άλλες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενεργά μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ανδόρρα – Η Ràdio i Televisió d'Andorra (RTVA) δήλωσε στις 2 Σεπτεμβρίου 2015 ότι η Ανδόρρα δεν θα επιστρέψει στον διαγωνισμό.[71]
  • Λίβανος – Η Télé Liban (TL) δεν είχε αποκλείσει τη συμμετοχή της στο διαγωνισμό μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2015, δηλώνοντας σε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου "Δεν είμαστε σίγουροι ακόμα, ωστόσο δουλεύουμε σε αυτό και θα σας κρατάμε ενήμερους".[72] Ωστόσο, δεν συμπεριλαμβανόταν στην επίσημη λίστα των συμμετεχόντων που δημοσιεύτηκε στις 26 Νοεμβρίου 2015.
  • Λουξεμβούργο – Το RTL Télé Lëtzebuerg (RTL) ανακοίνωσε στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 ότι το Λουξεμβούργο δεν θα συμμετείχε στον διαγωνισμό, λόγω της οικονομικής και οργανωτικής πίεσης μιας πιθανής συμμετοχής στο κανάλι, ειδικά με μικρό οικονομικό προϋπολογισμό.[73]
  • Μονακό – Το Télé Monte Carlo (TMC) ανακοίνωσε στις 21 Ιουλίου 2015 ότι το Μονακό δεν θα συμμετείχε στον διαγωνισμό.[74]
  • Μαρόκο – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μαρόκου, SNRT, επιβεβαίωσε το 2015 πως η χώρα δεν θα επιστρέψει το 2016. Ωστόσο, και το Μαρόκο δεν περιλαμβάνεται στην επίσημη λίστα των συμμετεχόντων που δημοσιεύτηκε στις 26 Νοεμβρίου 2015.
  • Πορτογαλία – Η Rádio e Televisão de Portugal (RTP) είχε ενθαρρύνει τους θεατές να προτείνουν αλλαγές στη διαδικασία επιλογής τους, υποθέτοντας ότι είχαν επιλέξει να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό. Η Πορτογαλία δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό από το 2010, κάτι που η πλειοψηφία του πορτογαλικού κοινού πιστεύει ότι οφείλεται στην τρέχουσα μορφή επιλογής του RTP, το Festival da Canção.[53] Η αδελφή του Κριστιάνο Ρονάλντο, Κάτια Αβέιρου, είχε ξεκινήσει μια εκστρατεία στο λογαριασμό της στο Twitter ζητώντας από τους φαν της να στηρίξουν την προσπάθεια της να εκπροσωπήσει την Πορτογαλία στη Eurovision.[75] Ωστόσο, η RTP ανακοίνωσε στις 7 Οκτωβρίου 2015 ότι η Πορτογαλία δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2016, προσθέτοντας ότι ανυπομονούσε να συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2017 με μια αναδιαρθρωμένη διαδικασία επιλογής.[76] Ο διαμεσολαβητής του RTP, Χάιμε Φερνάντες, δήλωσε στις 7 Νοεμβρίου κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής A Voz do Cidadão ότι η απόφαση οφειλόταν όχι μόνο σε κακά αποτελέσματα σε προηγούμενους διαγωνισμούς, αλλά και στην μάλλον ανεπαρκή προώθηση του περιεχομένου που σχετίζεται με τη μουσική από το RTP.[77]
  • Ρουμανία – Η Ρουμανία είχε αρχικά επιβεβαιώσει τη συμμετοχή της στον διαγωνισμό με το τραγούδι "Moment of Silence", που ερμηνεύει ο Οβίντιου Αντόν. Ωστόσο, η EBU ανακοίνωσε στις 22 Απριλίου 2016 ότι η Televiziunea Română (TVR) απέτυχε επανειλημμένα να πληρώσει χρέη συνολικού ύψους CHF16 εκατ. (14,56 εκατ.) έως τις 20 Απριλίου, την προθεσμία που έχει θέσει η EBU. Η αποτυχία της TVR να αποπληρώσει τα χρέη της είχε ως αποτέλεσμα την αποβολή τους από την EBU και, κατά συνέπεια, τον αποκλεισμό της Ρουμανίας από τον διαγωνισμό.[78] Αυτό είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις κατά της απόφασης.[79]
  • Σλοβακία – Η Rozhlas a televízia Slovenska (RTVS) επέστρεψε στο Διαγωνισμό Νέων Χορευτών της Eurovision 2015, και η απόφαση για τη Σλοβακία να επανέλθει στο διαγωνισμό έχει εξηγηθεί από τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα με την υποστήριξη της εγχώριας παραγωγής και στην προώθηση της εθνικής κουλτούρας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η RTVS ανακοίνωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015 ότι η Σλοβακία δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό.[80] Ο διευθυντής δημοσίων σχέσεων του RTVS, Juraj Kadáš, εξήγησε στις 12 Απριλίου 2016 ότι η απουσία της Σλοβακίας από το διαγωνισμό από το 2012 δεν οφείλεται σε κακά αποτελέσματα, αλλά μάλλον στο κόστος που σχετίζεται με τη συμμετοχή.[81]
  • Τουρκία – Η EBU ανακοίνωσε στις 2 Οκτωβρίου 2015 ότι παρά τις εικασίες σχετικά με τη συμμετοχή της, η Τουρκική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (TRT) δεν είχε λάβει ακόμη τελική απόφαση.[82] Ωστόσο, η TRT ανακοίνωσε στις 3 Νοεμβρίου ότι η Τουρκία δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό, προσθέτοντας τη δυσαρέσκειά της για την εισαγωγή ενός μικτού συστήματος ψηφοφορίας στον διαγωνισμό και την απευθείας πρόκριση των Μεγάλων Πέντε στον τελικό. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι η τραγουδίστρια Ατιγιέ θα είχε πάει στη Eurovision 2016.[83][84][85]

Συνεργαζόμενα μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Καζακστάν – Η EBU ανακοίνωσε στις 18 Δεκεμβρίου 2015 ότι το Khabar Agency θα γίνει συνδεδεμένο μέλος της EBU από την 1η Ιανουαρίου 2016. Ωστόσο, το Καζακστάν δεν θα μπορεί να κάνει το ντεμπούτο του στο διαγωνισμό, καθώς η επιλεξιμότητα για συμμετοχή απαιτεί εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα με ενεργό μέλος της EBU.[86]

Μη μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κίνα – Η Hunan Television ανακοίνωσε το ενδιαφέρον της να συμμετάσχει στον διαγωνισμό στις 22 Μαΐου 2015, με την EBU να απαντά, λέγοντας ότι "είμαστε ανοιχτοί και πάντα αναζητούμε νέα στοιχεία σε κάθε διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision".[87] Ωστόσο, στις 3 Ιουνίου, η EBU αρνήθηκε ότι η Κίνα θα έκανε το ντεμπούτο της στον διαγωνισμό ως φιλοξενούμενος ή πλήρης συμμετέχων.[88]
  • Κόσοβο – Ο Υφυπουργός Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου Petrit Selimi έγραψε στο Twitter στις 23 Μαΐου 2015 ότι το Κοσσυφοπέδιο, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από 15 κράτη στην Ευρώπη και δεν έχει εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα με ενεργό μέλος στην EBU, θα έκανε ντεμπούτο στον διαγωνισμό. Ο Σελίμι έγραψε στο Twitter ότι γνώριζε ότι θα συμμετάσχει το Κοσσυφοπέδιο, αλλά δεν διευκρίνισε πώς θα συμβεί.[89] Ωστόσο, στις 3 Ιουνίου, η EBU αρνήθηκε ότι το Κοσσυφοπέδιο θα έκανε το ντεμπούτο του στο διαγωνισμό, καθώς η Ραδιοτηλεόραση του Κοσσυφοπεδίου (RTK) δεν είναι ούτε ενεργό ούτε συνδεδεμένο μέλος της EBU.[88]
  • Λίχτενσταϊν – Ο τηλεοπτικός φορέας του Λίχτενσταϊν, 1 Fürstentum Liechtenstein Television (1FLTV), επιβεβαίωσε ότι η χώρα δεν θα είναι σε θέση να κάνει το ντεμπούτο της το 2016 λόγω της έλλειψης κεφαλαίων για την ένταξη της στην EBU.[90]
  • Νήσοι Φερόες – Η εφημερίδα των Φερόε Portal ανέφερε στις 9 Ιουνίου 2015 ότι η Kringvarp Føroya (KVF) είχε υποβάλει αίτηση για ενεργή συμμετοχή στην EBU, προϋπόθεση για τη συμμετοχή στο διαγωνισμό. Ωστόσο, απορρίφθηκε λόγω της συμμετοχής των νησιών στο Βασίλειο της Δανίας. Ο υπουργός Παιδείας των Φερόε, Bjørn Kalsø, υποστήριξε τη συμμετοχή, λέγοντας ότι "η αιτιολόγηση μέχρι στιγμής ήταν ότι οι χώρες πρέπει να αναγνωριστούν από τα Ηνωμένα Έθνη ως ανεξάρτητες για να συμμετάσχουν. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μπορούσαμε εύκολα να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια, είμαι απολύτως αποφασισμένος να επιτύχουμε αυτόν τον στόχο… είναι απολύτως στο χέρι του Kringvarpið… να ανανεώνει την εφαρμογή τακτικά και να δείχνει στην EBU ότι οι Νήσοι Φερόε ταιριάζουν ισάξια με άλλες χώρες όσον αφορά τη συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision".[91][92]

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι περισσότερες χώρες έστειλαν σχολιαστές στη Στοκχόλμη ή σχολίασαν από τη χώρα τους, προκειμένου να προσθέσουν πληροφορίες στους συμμετέχοντες και, εάν είναι απαραίτητο, την παροχή πληροφοριών ψηφοφορίας.

Αναφέρθηκε από την EBU ότι ο διαγωνισμός προβλήθηκε από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό με πάνω από 200 εκατομμύρια θεατές,[93][94] ξεπερνώντας το ρεκόρ του 2015 που προβλήθηκε από 197 εκατομμύρια.[95]

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές στις συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Σόου Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Σχολιαστές Πηγές
Άγιος Μαρίνος Όλα τα σόου San Marino RTV, Radio San Marino Λία Φιόριο και Τζιτζί Ρεστίβο [96]
Αζερμπαϊτζάν Όλα τα σόου İTV Αζέρ Σουλεϊμανλί [97][98]
Αλβανία Όλα τα σόου RTSH, RTSH HD, RTSH Muzikë, Radio Tirana Άντρι Τζάχου [99][100]
Αρμενία Όλα τα σόου Armenia 1, Public Radio of Armenia Αβέτ Μπαρσεγκιάν [101][102]
Αυστραλία Όλα τα σόου SBS Τζούλια Ζεμίρο και Σαμ Πανγκ [103][104]
Αυστρία Όλα τα σόου ORF 1 Άντι Νολ [105]
Βέλγιο Όλα τα σόου La Une Γαλλικά: Ζαν-Λουί Λαχάγιε και Μορίν Λουίς [106][107]
Όλα τα σόου één Ολλανδικά: Πέτερ βαν ντε Βέιρε [108]
Βοσνία και Ερζεγοβίνη All shows BHT 1, BHT HD, BH Radio 1 Ντέγιαν Κούκριτς [109]
Βουλγαρία Όλα τα σόου BNT 1, BNT HD Έλενα Ρόσμπεργκ και Γκεόργκι Κουσβάλιεβ [110][111]
Γαλλία Ημιτελικοί France 4 Μαριάν Τζέιμς και Ζαρί [112]
Τελικός France 2 Στεφάν Μπερν και Μαριάν Τζέιμς
Γερμανία Ημιτελικοί One, Phoenix Πέτερ Ούρμπαν [113][114]
Τελικός Das Erste
Γεωργία Όλα τα σόου 1TV Τούτα Τσχέιτζε και Κατσία [115][116]
Δανία Όλα τα σόου DR1 Όλε Τόπχολμ [117]
Ελβετία Ημιτελικοί SRF zwei Γερμανικά: Σβεν Έπινεϊ [118]
Τελικός SRF 1
SRF 1, Radio SRF 3 Γερμανικά: Πέτερ Σνάιντερ και Γκάμπριελ Φέτερ
Ημιτελικός 2/Τελικός RTS Deux Γαλλικά: Ζαν Μαρκ Ρισάρ και Νικολάς Τανέ [119]
Ημιτελικός 2 RSI La 2 Ιταλικά: Κλαρίσα Τάμι [120]
Τελικός RSI La 1 Ιταλικά: Κλαρίσα Τάμι και Μικέλε Καρόμπιο [121]
Ελλάδα Όλα τα σόου ΕΡΤ1, ΕΡΤ HD, ERT World Μαρία Κοζάκου και Γιώργος Καπουτζίδης [122]
Δεύτερο Πρόγραμμα, Η Φωνή της Ελλάδας
Εσθονία Όλα τα σόου ETV Εσθονικά: Μάρκο Ράικοπ [123]
ETV+ Ρωσικά: Αλεξάντρ Χομποτόφ [124]
Ημιτελικός 1/Τελικός Raadio 2 Εσθονικά: Μαρτ Γιούρ και Άντρους Κιβιρέϊκ [125]
Ηνωμένο Βασίλειο Ημιτελικοί BBC Four Σκοτ Μιλς και Μελ Γκέντρόυς [126][127]
Τελικός BBC One Γκράχαμ Νόρτον
BBC Radio 2 Κεν Μπρους
Δημοκρατία της Ιρλανδίας Ημιτελικοί RTÉ2 Μάρτι Ουέλαν [128]
Τελικός RTÉ One
Ημιτελικός 2/Τελικός RTÉ Radio 1 Νιλ Ντόερτι και Ζμπισντέκ Ζαλίνσκι
Ισλανδία Όλα τα σόου RÚV, Rás 2 Γκίσλι Μαρτέιν Μπάλδουρσον [129]
Ισπανία Ημιτελικοί La 2 Χοσέ Μαρία Ίνιγο και Χούλια Βαρέλα [130]
Τελικός La 1
Ισραήλ Όλα τα σόου[θ] Channel 1 Χωρίς σχολιασμό, Εβραϊκοί υπότιτλοι [131][132]
Ημιτελικός 2/Τελικός Channel 33 Χωρίς σχολιασμό, Αραβικοί υπότιτλοι
IBA 88FM Κόμπι Μενόρα, Ίγκι Βάξμαν, Νάνσι Μπράντες
Ιταλία Ημιτελικοί Rai 4 Μάρκο Αρντεμάνι και Φιλίπο Σολιμπέλο [133][134][135]
Τελικός Rai 1 Φλάβιο Ινσίνα και Φεντερίκο Ρούσο
Όλα τα σόου Rai Radio 2 Μάρκο Αρντεμάνι και Φιλίπο Σολιμπέλο
Κροατία Όλα τα σόου HRT 1 Ντούτσκο Κούρλιτς [136]
HR 2 Ζλάτκο Τουρκάλι
Κύπρος Όλα τα σόου ΡΙΚ1, RIK Sat, ΡΙΚ HD, ΡΙΚ Τρίτο Μελίνα Καραγεωργίου [137]
Λετονία Όλα τα σόου LTV1 Βάλτερς Φρίντενμπεργκς [138][139]
Τελικός Τομς Γκρέβινς
Λευκορωσία Όλα τα σόου Belarus-1, Belarus 24 Εβγένι Περλίν [140]
Λιθουανία Όλα τα σόου LRT televizija, LRT HD, LRT Radijas Ντάριους Ουζκουράιτις και Γκερούτα Γκρινιούτε [141]
Μάλτα Όλα τα σόου TVM Άρθουρ Καρουάνα [142][143]
Μαυροβούνιο Όλα τα σόου TVCG 1, TVCG SAT Ντράζεν Μπάουκοβιτς και Τιγιάνα Μίσκοβιτς [144][145]
Μολδαβία Όλα τα σόου Moldova 1 Γκλόρια Γκορτσεάγκ [146][147]
Radio Moldova, Radio Moldova Muzical, Radio Moldova Tineret
Νορβηγία Όλα τα σόου NRK1 Όλαφ Φίκσμο-Σλέταν [148]
Τελικός NRK3 Ρόνι Μπρέντε Άασε, Σίλγιε Νόρντνες και Μάρκους Νέμπι [149]
Ημιτελικός 2/Τελικός NRK P1 Όλε-Κρίστιαν Έεν [150]
Ολλανδία Όλα τα σόου NPO 1, BVN Γιαν Σμιτ και Κόρναλτ Μάας [151][152]
Ημιτελικός 2 Ντάουε Μπομπ [153]
Ουγγαρία Όλα τα σόου Duna Γκάμπορ Γκουντέλ Τακάτς [154]
Ουκρανία Όλα τα σόου UA:First Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και Τετιάνα Τερέκχοβα [155]
Ουκρανικό Ραδιόφωνο Ολένα Ζελιντσένκο [156]
ΠΓΔΜ Όλα τα σόου MRT 1 Καρολίνα Πετκόβσκα [157]
Πολωνία Όλα τα σόου[ι] TVP1, TVP Polonia, TVP Rozrywka, TVP HD Άρτουρ Όζεχ [158]
Ρωσία Όλα τα σόου Russia-1, Russia HD Ντμίτρι Γκουμπερνιέβ και Έρνεστ Ματσκιαβίτσις [159]
Σερβία Ημιτελικός 1 RTS1, RTS HD, RTS SAT Ντραγκολζάμπ Ιλίτς [160]
Ημιτελικός 2/Τελικός Ντούσκα Βούτσινιτς-Λούτσιτς [161][162]
Σλοβενία Ημιτελικοί TV SLO 2 Αντρέι Χόφερ [163]
Τελικός TV SLO 1
Ημιτελικός 2/Τελικός Radio Val 202
Όλα τα σόου Radio Maribor
Σουηδία Όλα τα σόου SVT1 Λότα Μπρομέ [164]
SR P4 Καρολίνα Νορέν και Μπιόρν Κιέλμαν [165]
Τσεχία Ημιτελικοί ČT2 Λίμπορ Μπούτσεκ [166]
Τελικός ČT1
Φινλανδία Όλα τα σόου Yle TV2, TV Finland Φινλανδικά: Μίκο Σιλβενόινε [167][168]
Yle Radio Suomi Φινλανδικά: Σάνα Πιρκαλάινεν και Γιόρμα Χιετεμάκι
Yle TV2, TV Finland, Yle Radio Vega Σουηδικά: Εύα Φράντζ και Γιόχαν Λίντρους [169]
Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές σε μη-συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Σόου Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Σχολιαστές Πηγές
Ηνωμένες Πολιτείες Τελικός Logo TV Κάρσον Κρέσλι και Μισέλ Κόλινς [170][171]
Καζακστάν Όλα τα σόου Khabar TV Ντιάνα Σνεγκίνα και Καλνταιμπέκ Ζαισάνμπεϊ [172]
Κίνα Όλα τα σόου Hunan Television Κουμπερτ Λουνγκ και Γου Ζουτόνγκ [173]
Κοσσυφοπέδιο Όλα τα σόου RTK1 Άγνωστο [174]
Νέα Ζηλανδία Τελικός BBC UKTV Γκράχαμ Νόρτον [175]
Πορτογαλία Όλα τα σόου RTP1 Έλντερ Ρέις και Νούνο Γκαλοπίμ [176][177][178][179]
Σλοβακία Τελικός Rádio FM Άγνωστο [180]

Διεθνής μετάδοση νοηματικής γλώσσας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η SVT ανακοίνωσε στις 22 Απριλίου 2016 ότι θα προσφέρει διεθνείς μεταδόσεις νοηματικής γλώσσας και των τριών ζωντανών εκπομπών για άτομα με προβλήματα ακοής. Και οι τρεις εκπομπές έγιναν από την Τζούλια Κάνκονεν (Julia Kankkonen).[181] Οι παραστάσεις των διαγωνιζόμενων συμμετοχών ερμηνεύτηκαν από δέκα ερμηνευτές νοηματικής γλώσσας και ο διάλογος των οικοδεσποτών ερμηνεύτηκε από τρεις ερμηνευτές νοηματικής γλώσσας:[182][183][184]

  • Μάρκους Άρο (Markus Aro) (Φινλανδία)
  • Έμπρου Μπίλεν Μπασάραν (Ebru Bilen Basaran) (Δανία)
  • Βίβιεν Μπάτορι (Vivien Batory) (Δανία)
  • Λάιθ Φατχούλα (Laith Fathulla) (Σουηδία)
  • Ράφαελ-Εβίταν Γκρομπέλκα (Rafael-Evitan Grombelka) (Γερμανία)
  • Αμαντέους Λαντς (Amadeus Lantz) (Σουηδία)
  • Γκεόργκ Μαρς (Georg Marsh) (Αυστρία)
  • Αμίνα Ουάιντ (Amina Ouahid) (Σουηδία)
  • Τόμι Ράνγκσιε (Tommy Rangsjö) (Σουηδία)
  • Πάβελ Ροντιόνοφ (Pavel Rodionov) (Ρωσία)
  • Λάουρα Λεβίτα Βαλιτέ (Laura Levita Valytė) (Λιθουανία)
  • Κολμπρούν Βελκουντότιρ (Kolbrún Völkudóttir) (Ισλανδία)
  • Γουέγια Ρένι Ζάτσκο (Xuejia Rennie Zacsko) (Σουηδία)

Οι διεθνείς μεταδόσεις νοηματικής γλώσσας μεταδόθηκαν διαδικτυακά μαζί με τις τρεις ζωντανές εκπομπές,[182] με τις ακόλουθες χώρες να τις μεταδίδουν:

Περιστατικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποβολή της Ρουμανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συμμετοχή της Ρουμανίας αναφέρθηκε ότι βρισκόταν σε κίνδυνο στις 19 Απριλίου 2016 λόγω επανειλημμένης μη πληρωμής χρεών από την Televiziunea Română (TVR) προς την EBU, συνολικού ύψους 16 εκατομμυρίων CHF (14,56 εκατομμύρια ευρώ) που χρονολογούνται από τον Ιανουάριο του 2007.[189][190] Η EBU είχε ζητήσει από τη ρουμανική κυβέρνηση να αποπληρώσει το χρέος πριν από τις 20 Απριλίου, διαφορετικά θα αντιμετωπίσει τον αποκλεισμό από τον διαγωνισμό. Η EBU ανακοίνωσε στις 22 Απριλίου ότι αφού η ρουμανική κυβέρνηση απέτυχε να αποπληρώσει το χρέος εντός της προθεσμίας, η TVR αποβλήθηκε από την EBU, αποκλείοντας κατά συνέπεια τη Ρουμανία από τον διαγωνισμό.[191][192] Η Γενική Διευθύντρια της EBU, Ίνγκριντ Ντελτένρε (Ingrid Deltenre), είπε ότι ενώ "είναι λυπηρό που αναγκαζόμαστε να προβούμε σε αυτή τη δράση […] Η συνεχιζόμενη οφειλή της TVR θέτει σε κίνδυνο την οικονομική σταθερότητα της ίδιας της EBU".[193]

Ωστόσο, επειδή το επίσημο άλμπουμ του διαγωνισμού είχε παραχθεί πριν από τον αποκλεισμό, η προγραμματισμένη συμμετοχή της Ρουμανίας, "Moment of Silence", που ερμήνευσε ο Οβίντιου Αντόν, θα παρέμενε τόσο σε ψηφιακά όσο και σε φυσικά αντίγραφα του άλμπουμ.[52] Το τραγούδι είχε γραφτεί μετά την πυρκαγιά στο νυχτερινό κέντρο Colectiv τον Οκτώβριο του 2015.[194]

Αντικατάσταση Γερμανού καλλιτέχνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Norddeutscher Rundfunk (NDR) ανακοίνωσε στις 19 Νοεμβρίου 2015 ότι ο Ξαβιέ Ναϊντού θα εκπροσωπούσε τη Γερμανία στον διαγωνισμό. Ωστόσο, η επιλογή του επικρίθηκε λόγω της ιστορίας του στην έκφραση ακροδεξιών πολιτικών απόψεων στις πράξεις και στους στίχους του, συμπεριλαμβανομένης μιας ομιλίας που έγινε σε μια διαμαρτυρία το 2014 που υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι το Γερμανικό Ράιχ συνεχίζει να υπάρχει εντός των συνόρων του πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η διάδοση των θεωριών συνωμοσίας του σχετικά με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και την οικονομική κρίση του 2008, και ένα τραγούδι στο οποίο αναφερόταν στον βαρόνο Ρότσιλντ ως "Βαρόνος Νεκρός" και ως "schmuck" (Ελληνικά: βλάκας), καθώς και μια συνεργασία με τον Κουλ Σάβας με τίτλο "Wo sind sie jetzt?", το οποίο περιείχε ομοφοβικούς στίχους που ερμηνεύτηκαν ότι συσχετίζουν την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία. Στους επικριτές της επιλογής του περιλαμβάνονταν ο Γιοχάνες Καρς, ο οποίος χαρακτήρισε την απόφαση "ανείπωτη και ντροπιαστική", το Ίδρυμα Amadeu Antonio και η Bild.[195][196][197][198]

Λόγω της αρνητικής απάντησης και της ανάγκης να αποφασιστεί γρήγορα μια νέα διαδικασία επιλογής, η NDR απέσυρε την πρότασή της να στείλει τον Ναϊντού στις 21 Νοεμβρίου. Ο συντονιστής του ARD Τόμας Σρέιμπερ (Thomas Schreiber) δήλωσε ότι "Ο Ξαβιέ Ναϊντού είναι ένας λαμπρός τραγουδιστής που, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ούτε ρατσιστής ούτε ομοφοβικός. Ήταν σαφές ότι η υποψηφιότητά του θα πόλωνε τις απόψεις, αλλά ήμασταν έκπληκτοι για την αρνητική απάντηση. Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision είναι μια διασκεδαστική εκδήλωση, στην οποία η μουσική και η κατανόηση μεταξύ των Ευρωπαίων θα πρέπει να είναι το επίκεντρο. Αυτό το χαρακτηριστικό πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία."[196][199]

Βαθμοί της ρωσικής κριτικής επιτροπής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU ανακοίνωσε στις 10 Μαΐου 2016 ότι διερευνούσε αναφορές για πιθανές παραβιάσεις κανόνων, αφού το μέλος της Ρωσικής κριτικής επιτροπής, Αναστασίγια Στότσκαγια (Anastasia Stotskaya) μετέδωσε σε βίντεο μια συζήτηση της ρωσικής κριτικής επιτροπής κατά τη διάρκεια της πρόβας του πρώτου ημιτελικού στις 9 Μαΐου στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης ζωντανής ροής, Periscope.[200] Το βίντεο έδειξε ένα μέλος της κριτικής επιτροπής να μην δίνει σημασία στην ολλανδική ερμηνεία, ενώ ένα άλλο μέλος της κριτικής επιτροπής κινηματογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της αρμενικής παράστασης δηλώνοντας ότι θα υποστηρίξει την Αρμενία "επειδή ο σύζυγός της είναι Αρμένιος". Το βίντεο δείχνει επίσης τα μέλη της κριτικής επιτροπής στα τηλέφωνά τους κατά τη διάρκεια άλλων παραστάσεων, καθώς και μια γεύση από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της Στότσκαγια, το οποίο περιελάμβανε επίσης σημειώσεις για την αξιολόγηση των παραστάσεων. Οι κανόνες του διαγωνισμού ορίζουν ότι όλα τα μέλη της κριτικής επιτροπής πρέπει να αξιολογούν τις παραστάσεις μεμονωμένα, χωρίς να συζητούν τα αποτελέσματα με άλλα μέλη της κριτικής επιτροπής, όρος που παραβιάστηκε σαφώς από τη ρωσική κριτική επιτροπή.[201]

Η EBU δημοσίευσε μια δήλωση αργότερα στις 10 Μαΐου, δηλώνοντας ότι μετά από συνομιλίες με το Russia-1, τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα πρότεινε την απόσυρση της Στότσκαγια, κηρύσσοντας τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της ως άκυρα και να παράσχει έναν αντικαταστάτη κριτή για τον τελικό στις 14 Μαΐου. Η δήλωση διευκρίνισε επίσης ότι τα άλλα τέσσερα μέλη της κριτικής επιτροπής υπέβαλαν έγκυρη ψήφο κριτικής επιτροπής. Η EBU δήλωσε επίσης ότι ενώ η ροή ενός βίντεο στο διαδίκτυο από τη συζήτηση της κριτικής επιτροπής δεν θεωρείται παραβίαση των κανόνων του διαγωνισμού, εφόσον οι ατομικές βαθμολογίες, οι συνδυασμένες βαθμολογίες ή οι βαθμοί κριτικής επιτροπής παραμένουν εμπιστευτικές μέχρι μετά τον τελικό, αφορά την Στότσκαγια ενέργειες "ως μη σύμφωνες με το πνεύμα του διαγωνισμού και δυνητικά επιζήμιες, καθώς ενέχουν πιθανό κίνδυνο τυχαίας αποκάλυψης αποτελεσμάτων".[202]

Διαμαρτυρίες για την επίσημη πολιτική των σημαιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για να διασφαλίσει τον απολιτικό χαρακτήρα του διαγωνισμού και την ασφάλεια των συμμετεχόντων, η EBU δημοσίευσε μια επίσημη πολιτική σημαιών στις 29 Απριλίου 2016, η οποία περιλάμβανε μια λίστα με σημαίες που θα απαγορευόταν από τις τρεις ζωντανές εκπομπές. Ο Πρόεδρος της Χώρας των Βάσκων, Ίνιγο Ουρκούγιου, και ο Ισπανός Υπουργός Εξωτερικών και Συνεργασίας, Χοσέ Μανουέλ Γκαρσία-Μαργάλο, διαμαρτυρήθηκαν για τη συγκεκριμένη προσθήκη της σημαίας της Χώρας των Βάσκων μαζί με άλλες σημαίες, όπως αυτές ορισμένων μη αναγνωρισμένων εθνών και του Ισλαμικού Κράτους, και κάλεσε τους διοργανωτές του διαγωνισμού να διορθώσουν το ζήτημα.[203][204] Η Radiotelevisión Española (RTVE) εξέφρασε επίσης την ανησυχία της στην EBU και ζήτησε διόρθωση,[205] με την EBU να απαντά, λέγοντας ότι ενώ η σημαία της Χώρας των Βάσκων δεν απαγορεύεται ρητά, αποτελεί παράδειγμα απαγορευμένης σημαίας, προσθέτοντας ότι επιτρέπονταν μόνο "επίσημες εθνικές σημαίες των 42 συμμετεχουσών χωρών ή από μία από τις χώρες που συμμετείχαν πρόσφατα", "επίσημες εθνικές σημαίες οποιουδήποτε από τα άλλα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών", η σημαία της Ευρώπης και η σημαία του ουράνιου τόξου.[206][207] Μερικές από τις απαγορευμένες σημαίες: Χώρα των Βάσκων, Κριμαία, Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ, Κόσοβο, Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Βόρεια Κύπρος, Παλαιστίνη, Σκωτία, Υπερδνειστερία. Η απαγόρευση της σημαίας της Παλαιστίνης προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.

Η EBU εξέδωσε δήλωση αργότερα στις 29 Απριλίου, διευκρινίζοντας ότι δεν ήταν πρόθεσή τους να δημοσιεύσουν ένα τέτοιο έγγραφο, ενώ αναγνώρισε ότι η απόφαση να δημοσιεύσει μια επιλογή από σημαίες οργανισμών και περιοχών, καθεμία από τις οποίες ήταν "πολύ διαφορετικής φύσης", ήταν αναίσθητο και ζήτησε συγγνώμη για οποιαδήποτε προσβολή που προκλήθηκε από τη δημοσίευση της αρχικής πολιτικής των σημαιών. Η EBU κάλεσε επίσης τόσο την Ericsson Globe Arena όσο και τον επίσημο συνεργάτη έκδοσης εισιτηρίων του διαγωνισμού AXS να δημοσιεύσουν μια ενημερωμένη πολιτική σημαιών που δεν περιλαμβάνει παραδείγματα απαγορευμένων σημαιών.[205]

Η EBU δημοσίευσε μια άλλη δήλωση στις 6 Μαΐου, δηλώνοντας ότι μετά από συζήτηση του θέματος με πολλές συμμετέχουσες αντιπροσωπείες, οι διοργανωτές του διαγωνισμού "συμφώνησαν να χαλαρώσουν την πολιτική σημαιών και να επιτρέψουν εθνικές, περιφερειακές και τοπικές σημαίες των συμμετεχόντων", όπως την ουαλική σημαία (αφού ο Τζο Γούλφορντ, που εκπροσωπεί το Ηνωμένο Βασίλειο ως μέρος των Τζο και Τζέικ είναι Ουαλός) και τη σημαία των Σαάμι (αφού η Αγκνέτε, που εκπροσωπεί τη Νορβηγία, έχει καταγωγή από τους Σαάμι), καθώς και οι σημαίες όλων των κρατών μελών του ΟΗΕ, η σημαία της ΕΕ και η σημαία του ουράνιου τόξου, όπως αναφέρεται στην αρχική πολιτική σημαίας. Η EBU πρότεινε επίσης μια πιο ανεκτική προσέγγιση για άλλες σημαίες, εφόσον οι συμμετέχοντες σέβονται τον απολιτικό χαρακτήρα του διαγωνισμού και δεν επιχειρούν να εμποδίσουν σκόπιμα τις προβολές της κάμερας. Μια τέτοια πρόταση εγκρίθηκε από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού.[208][209][210]

Η ισπανική πρεσβεία στη Στοκχόλμη υπέβαλε επίσημη καταγγελία στη σουηδική αστυνομία στις 15 Μαΐου, μετά την κατάσχεση της σημαίας ενός Ισπανού πολίτη που έφερε τη σημαία της Χώρας των Βάσκων από το προσωπικό ασφαλείας και κλήθηκε μαζί με δύο συμπατριώτες του να εγκαταλείψουν τον χώρο. Μετά από επείγουσα παρέμβαση του Ισπανού Προξένου, που ήταν παρών στην αρένα, η σημαία επιστράφηκε στους παρευρισκόμενους και τους επετράπη να επιστρέψουν στον χώρο.[211]

Διαμάχη για τη σημαία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά την επίσημη πολιτική σημαίας που δημοσιεύτηκε από την EBU, η οποία επιτρέπει μόνο "εθνικές, περιφερειακές και τοπικές σημαίες των συμμετεχόντων" και απαγορεύει τη σημαία της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ,[212] κατά την πρώτη ανακεφαλαίωση της ψηφοφορίας του πρώτου ημιτελικού στις 10 Μαΐου, η Αρμένισα εκπρόσωπος Ιβέτα Μουκουτσιάν κινηματογραφήθηκε στο πράσινο δωμάτιο κρατώντας τη σημαία της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, προκαλώντας καταδίκη από τον Τύπο του Αζερμπαϊτζάν.[213][214] Η κατάσταση κλιμακώθηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου των φιναλίστ του πρώτου ημιτελικού, όπου ένα μέλος του Τύπου του Αζερμπαϊτζάν επέκρινε την αρμενική αντιπροσωπεία και την EBU επειδή επέτρεψαν να προβληθεί η σημαία κατά τη διάρκεια της παράστασης.[215] Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το περιστατικό ενός δημοσιογράφου από το Aftonbladet, η Μουκουτσιάν δήλωσε: "Οι σκέψεις μου είναι με την πατρίδα μου. Θέλω ειρήνη παντού."[216] Σχολιάζοντας την κατάσταση, η εκπρόσωπος του Αζερμπαϊτζάν Σάμρα δήλωσε ότι "η Eurovision είναι ένας διαγωνισμός τραγουδιού και όλα έχουν να κάνουν με τη μουσική".[217]

Η EBU και η Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού εξέδωσαν κοινή δήλωση στις 11 Μαΐου, καταδικάζοντας έντονα τις ενέργειες της Μουκουτσιάν κατά την πρώτη ανακεφαλαίωση της ψηφοφορίας του πρώτου ημιτελικού και θεωρώντας ότι είναι "επιβλαβές" για τη συνολική εικόνα του διαγωνισμού. Κατά συνέπεια, η Ομάδα Αναφοράς επέβαλε κυρώσεις στη Δημόσια Τηλεοπτική Εταιρία της Αρμενίας (AMPTV), επικαλούμενη παραβίαση του κανόνα που δηλώνει ότι "δεν επιτρέπονται μηνύματα που προωθούν οποιονδήποτε οργανισμό, θεσμό, πολιτικό σκοπό ή άλλες αιτίες στις εκπομπές". Επιπλέον, η Ομάδα Αναφοράς έχει επισημάνει ότι μια περαιτέρω παραβίαση των κανόνων του διαγωνισμού θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποκλεισμό από τον διαγωνισμό ή μελλοντικούς διαγωνισμούς.[218] Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Χικμέτ Χατζίγεφ, χαρακτήρισε τις ενέργειες της Μουκουτσιάν "προκλητικές» και απαράδεκτες", υποστηρίζοντας ότι "η αρμενική πλευρά σκόπιμα καταφεύγει σε τέτοια βήματα για να ενθαρρύνει και να προωθήσει τον παράνομο σχηματισμό που δημιουργήθηκε στα κατεχόμενα εδάφη του Αζερμπαϊτζάν".[219]

Αποτέλεσμα κριτικής επιτροπής της Δανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταμπλόιντ B.T. αποκάλυψε στις 15 Μαΐου 2016 ότι η Δανή επαγγελματίας μέλος της κριτικής επιτροπής Χίλντα Χάικ (Hilda Heick), σύζυγος του Κελντ Χάικ (Keld Heick) που συνέγραψε οκτώ Δανέζικες συμμετοχές, είχε υποβάλει την κατάταξή της για τον τελικό και τον δεύτερο ημιτελικό με λάθος τρόπο,[220] κατατάσσοντας την αγαπημένη της συμμετοχή στην 26η θέση ενώ κατέταξε πρώτη την λιγότερο αγαπημένη της συμμετοχή, σε ευθεία αντίθεση με αυτό που είχε σκοπό να κάνει.[221] Ως αποτέλεσμα του λάθους της Χάικ, οι βαθμοί της κριτικής επιτροπής της Δανίας θα ήταν διαφορετικοί:[222]

  • Αντί για 10 βαθμούς, η Αυστραλία θα είχε λάβει 12.
  • Αντί για 7 βαθμούς, η Ολλανδία θα είχε λάβει 10.
  • Αντί για 5 βαθμούς, η Λιθουανία θα είχε λάβει 1.
  • Αντί για 4 βαθμούς, η Σουηδία θα είχε λάβει 7.
  • Αντί για 2 βαθμούς, το Ισραήλ θα είχε λάβει 4.
  • Αντί για 1 βαθμό, η Ισπανία θα είχε λάβει 5.
  • Αντί να μην λάβουν καθόλου βαθμούς, η Γαλλία και η Ρωσία θα είχαν λάβει 2 και 3 βαθμούς αντίστοιχα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ουκρανία θα είχαν αποτύχει να λάβουν βαθμούς από την κριτική επιτροπή της Δανίας. Αν και το συνολικό αποτέλεσμα δεν επηρεάστηκε, το περιθώριο μεταξύ της δεύτερης Αυστραλίας και της πρώτης Ουκρανίας θα είχε μειωθεί από 23 βαθμούς σε 9 βαθμούς.[223]

Διαμαρτυρίες κατά του νικητή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το νικητήριο τραγούδι της Ουκρανίας, "1944" από την Τζαμάλα, είναι για την απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας το 1944 και ιδιαίτερα για την προγιαγιά της τραγουδίστριας, η οποία έχασε την κόρη της ενώ εκτοπιζόταν στην Κεντρική Ασία.[224][225][226] Το τραγούδι της Τζαμάλα θεωρήθηκε από τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης και τους νομοθέτες ως επικριτικό για τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 και τον πόλεμο στο Ντονμπάς.[227][228]

Μια αναφορά ξεκίνησε στο Change.org στις 15 Μαΐου 2016, η οποία καλούσε την EBU να ακυρώσει τα τελικά αποτελέσματα, δεδομένου ότι ο γενικός νικητής κατετάγη μόνο δεύτερος τόσο στην κριτική επιτροπή όσο και στην τηλεψηφοφορία.[229] Η EBU απάντησε ότι η Ουκρανία "είναι και θα παραμείνει η νικήτρια" του διαγωνισμού και ότι το αποτέλεσμα ήταν "έγκυρο σύμφωνα με τους κανόνες".[230]

Αργότερα, εμφανίστηκε ένα βίντεο που απεικονίζει την Τζαμάλα να ερμηνεύει το "1944" τέσσερις μήνες πριν από την ημερομηνία καταλληλότητας για εμπορικές κυκλοφορίες. Ωστόσο, η EBU κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "το τραγούδι ήταν επιλέξιμο για να διαγωνιστεί", αναφέροντας παλαιότερες χαλαρώσεις του κανόνα.[231]

Άλλα βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από το τρόπαιο του κύριου νικητή, τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν και το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ αποδόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2016. Πριν από τον διαγωνισμό πραγματοποιήθηκε και η ψηφοφορία του OGAE, "General Organisation of Eurovision Fans" ("Γενική Οργάνωση Οπαδών της Eurovision").

Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν για πρώτη φορά δόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας, τιμώντας τα καλύτερα τραγούδια που πήραν μέρος τότε. Ιδρύθηκαν από τον Κρίστερ Μπιόρκμαν (εκπρόσωπος της Σουηδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1992,ενώ ήταν και επικεφαλής της σουηδικής αποστολής το 2013 και το 2015) και τον Ρίτσαρντ Χέρρεϊ (μέλος των Herreys που νίκησαν τον διαγωνισμό του 1984).[232] Τα βραβεία αυτά έχουν το όνομα του πρώην διευθυντή της EBU, Μαρσέλ Μπεζανσόν και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Βραβείο Τύπου, Καλλιτεχνικό Βραβείο και Βραβείο Συνθέτη.[233] Οι νικητές αποκαλύφθηκαν λίγο πριν τον τελικό στις 14 Μαΐου.[234]

Κατηγορία Χώρα Τραγούδι Καλλιτέχνης Συνθέτης/ες
Καλλιτεχνικό Βραβείο Ουκρανία "1944" Τζαμάλα Τζαμάλα
Βραβείο Συνθέτη Αυστραλία "Sound of Silence" Ντάμι Ίμ Άντονι Ετζίζι, Ντέιβιντ Μουσουμέσι
Βραβείο Τύπου Ρωσία "You Are The Only One" Σεργκέι Λάζαρεφ Φιλίπ Κιρκόροφ, Δημήτρης Κοντόπουλος, Τζον Μπάλαρντ, Ραλφ Τσάρλι

OGAE[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο OGAE ιδρύθηκε το 1984 στη Savonlinna, στη Φινλανδία από τον Jari-Pekka Koikkalainen. Είναι ένα δίκτυο με πάνω απο 40 fan club σε όλο τον κόσμο και είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση και Μη κερδοσκοπική οργάνωση. Κάθε χρόνο τα fun club ψηφίζουν τα πρώτα δέκα αγαπημένα τους τραγούδια που έχουν ψηφιστεί απο τα μέλη τους. Το 2016, το OGAE Poll ξεκίνησε στις 4 Απριλίου 2016 και τελείωσε στις 2 Μαΐου 2016.[235] Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα τελικά αποτελέσματα.[236][237][238]

Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Αποτέλεσμα ΟGAE
Γαλλία Αμίρ "J'ai cherché" 425
Ρωσία Σεργκέι Λάζαρεφ "You Are The Only One" 392
Αυστραλία Ντάμι Ίμ "Sound of Silence" 280
Βουλγαρία Πόλι Γκένοβα "If Love Was a Crime" 175
Ιταλία Φραντσέσκα Μικιελίν "No Degree of Separation" 170

Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ απονέμεται κάθε χρόνο στον χειρότερο/η ντυμένο/η καλλιτέχνη. Έχει πάρει καθαρά χιουμοριστικό χαρακτήρα και έχει πάρει το όνομά του από τη βελγίδα καλλιτέχνη Barbara Dex η οποία συμμετέχει στον διαγωνισμό του 1993, η οποία τη βραδιά του διαγωνισμού, φορούσε ένα χειροποίητο φόρεμα που θεωρήθηκε ως ένα από τα χειρότερα στην ιστορία του διαγωνισμού. Μετά από 20 εκδόσεις, αυτή ήταν η τελική ψηφοφορία που διοργάνωσε η οπαδική ιστοσελίδα House of Eurovision,[239] καθώς παρέδωσαν τα ηνία στην οπαδική ιστοσελίδα Songfestival.be λίγο μετά τον διαγωνισμό του 2016.[240]

Θέση Χώρα Ερμηνευτής Ψήφοι
1 Κροατία Νίνα Κράλιτς 770
2 Γερμανία Τζέιμι-Λι 335
3 Ελβετία Ρίκα 201
4 Βουλγαρία Πόλι Γκένοβα 140
5 Βοσνία και Ερζεγοβίνη Νταλάλ και Ντίν feat. Άνα Ρουσνέρ και Ζάλα 127

Επίσημο άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Eurovision Song Contest: Stockholm 2016
Compilation από Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Κυκλοφόρησε15 Απριλίου 2016
Μουσικό είδοςΠοπ
Διάρκεια
  • 65:26 (CD 1)
  • 62:56 (CD 2)
ΔισκογραφικήUniversal
Δισκογραφικό χρονολόγιο
(Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision)
Eurovision Song Contest: Vienna 2015
(2015)
Eurovision Song Contest: Stockholm 2016
(2016)
Eurovision Song Contest: Kyiv 2017
(2017)

To Eurovision Song Contest: Stockholm 2016 είναι το επίσημο άλμπουμ συλλογής του διαγωνισμού, που συγκεντρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση και κυκλοφόρησε από την Universal Music Group ψηφιακά στις 15 Απριλίου και φυσικά στις 22 Απριλίου 2016.[241] Το άλμπουμ περιλαμβάνει και τις 42 συμμετοχές, συμπεριλαμβανομένων των ημι-φιναλίστ που δεν κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό, καθώς και την αποκλεισμένη συμμετοχή της Ρουμανίας.[242][52]

Charts[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Chart (2016) Θέση
Αυστραλιανά άλμπουμ (ARIA Charts)[243] 9
Αυστριακά άλμπουμ (Ö3 Austria Top 40)[244] 3
Φινλανδικά άλμπουμ (Suomen virallinen lista)[245] 10
Γαλλικά άλμπουμ (SNEP)[246] 81
German Compilation Albums (Offizielle Top 100)[247] 2
Ελληνικά άλμπουμ (IFPI)[248] 14
Νορβηγικά άλμπουμ (VG-lista)[249] 30
Ελβετικά άλμπουμ (Schweizer Hitparade)[250] 2
UK Compilation Albums (OCC)[251] 9

Εθνικοί προκριματικοί γύροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάθε χώρα για να επιλέξει το τραγούδι και τον καλλιτέχνη που θα τους εκπροσωπήσει στο διαγωνισμό, προχωρεί σε μία διαδικασία, είτε εσωτερική είτε εθνική, μέσα από την οποία πολλοί καλλιτέχνες διεκδικούν την ευκαιρία να εκπροσωπήσουν τη χώρα τους. Τελικά, ένας απ'αυτούς κερδίζει το εισιτήριο. Για τη φετινή Eurovision οι χώρες ακολούθησαν την εξής διαδικασία:

Χώρα Εθνικός προκριματικός γύρος
Άγιος Μαρίνος Άγιος Μαρίνος Εσωτερική επιλογή
Αζερμπαϊτζάν Αζερμπαϊτζάν Εσωτερική επιλογή
Αλβανία Αλβανία Festivali i Këngës 54
Αρμενία Αρμενία Εσωτερική επιλογή
Αυστραλία Εσωτερική επιλογή
Αυστρία Αυστρία Wer singt für Österreich?
Βέλγιο Βέλγιο Eurosong 2016
Βοσνία και Ερζεγοβίνη Βοσνία και Ερζεγοβίνη Εσωτερική επιλογή
Βουλγαρία Βουλγαρία Εσωτερική επιλογή