Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976
Ημερομηνίες
Τελικός3 Απριλίου 1976
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςNederlands Congresgebouw
Χάγη, Ολλανδία
Παρουσιαστές
Μουσική ΔιεύθυνσηΓιαν Στόιλεν
ΣκηνοθέτηςΤέο Όρντεμαν
Εκτελεστικός επόπτηςΚλίφορντ Μπράουν
Εκτελεστικός παραγωγόςΦρεντ Όστερ
ΔιοργανωτήςNederlandse Omroep Stichting (NOS)
Κατά τη διάρκεια του σόουThe Dutch Swing College Band
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών18
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
Επιστρέφουν
Αποχωρούν
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απένειμε 12, 10, 8-1 βαθμούς σε 10 τραγούδια
Μηδέν βαθμοίΚαμία
Νικητής
← 1975Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1977 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976 ήταν η 21η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διοργανώθηκε από το NOS και διεξήχθη στη Χάγη της Ολλανδίας, στο Nederlands Congresgebouw. Η νίκη των Teach-In στη Στοκχόλμη της Σουηδίας την προηγούμενη χρονιά, έδωσε το δικαίωμα στην Ολλανδία να φιλοξενήσει το διαγωνισμό. Τον διαγωνισμό κέρδισαν οι Brotherhood of Man, ερμηνεύοντας το τραγούδι "Save Your Kisses for Me", για λογαριασμό του Ηνωμένου Βασιλείου που συγκέντρωσε 164 βαθμούς.[1]

Την 2η θέση κατέλαβε η Γαλλία και την 3η το Μονακό. Για δεύτερη συνεχή φορά το τραγούδι που έμελε να κερδίσει τον διαγωνισμό παρουσιάστηκε πρώτο στη σειρά.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Nederlands Congresgebouw, Χάγη – χώρος διοργάνωσης του διαγωνισμού του 1976.

Η Χάγη είναι η έδρα της κυβέρνησης του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και πρωτεύουσα της επαρχίας της Νότιας Ολλανδίας. Αποτελεί επίσης την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, μετά το Άμστερνταμ και το Ρότερνταμ. Βρίσκεται στα δυτικά της χώρας και ο χώρος όπου έγινε ο τελικός του διαγωνισμού ήταν το Congresgebouw (σήμερα είναι γνωστό ως Παγκόσμιο Φόρουμ). Ο χώρος κατασκευάστηκε το 1969.

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το βαθμολογικό σύστημα που άρχισε να εφαρμόζεται από τον προηγούμενο διαγωνισμό, εξακολούθησε να ισχύει και το 1976. Το κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής μπορούσε να δώσει 12 πόντους στο καλύτερο τραγούδι, 10 στο δεύτερο καλύτερο, στη συνέχεια 8 στο τρίτο, και από 7 ως 1 βαθμό για τα υπόλοιπα (από το 4ο ως το 10ο καλύτερο τραγούδι, σύμφωνα με τη γνώμη των κριτών). Σε αντίθεση με σήμερα, οι πόντοι δεν δόθηκαν με τη σειρά (από το 1 ως το 12), αλλά με τη σειρά που ερμηνεύτηκαν τα τραγούδια. Η διαδικασία να ανακοινώνονται οι βαθμολογίες με αύξουσα σειρά, ξεκινώντας από τον έναν βαθμό, δεν καθιερώθηκε παρά μόνο από τον διαγωνισμό του 1980 και μετά.

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάλτα, η Σουηδία και η Τουρκία αποχώρησαν από τον διαγωνισμό μειώνοντας σε 18 τις χώρες που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό εκεί της χρονιάς σε σύγκριση με τις 19 χώρες των προηγούμενων διαγωνισμών. Η Αυστρία και η Ελλάδα επέστρεψαν στον διαγωνισμό.[1]

Η Σουηδία αποχώρησε από τον διαγωνισμό, καθώς το Sveriges Radio (SR) δεν είχε αρκετά χρήματα για να φιλοξενήσει κι άλλο διαγωνισμό σε περίπτωση που κέρδιζε ξανά η Σουηδία. Έτσι, εισήχθη ένας νέος κανονισμός στο μέλλον για κάθε ραδιοτηλεοπτικό φορέα να υποχρεούνται να καλύπτει μερικώς το κόστος της διεξαγωγής του διαγωνισμού. Όπως γράφει ο συγγραφέας και ιστορικός Τζον Κένεντι Ο' Κόνορ στο βιβλίο του The Eurovision Song Contest – The Official History, έγιναν διαδηλώσεις του κόσμου εναντίον του διαγωνισμού, κάτι που συνετέλεσε κατά μεγάλο μέρος στην απόφαση του SR για αποχώρηση.[2]

Η Μάλτα επέλεξε τον Έντσο Γκουζμάν να τραγουδήσει το τραγούδι "Sing Your Song, Country Boy", όμως αποχώρησε από τον διαγωνισμό για λόγους που δεν αποκαλύφθηκαν, όπως ο ίδιος ο τραγουδιστής επιβεβαίωσε.[3] Η Μάλτα δεν επέστρεψε στον διαγωνισμό παρά μόλις το 1991.

Η συμμετοχή της Ελλάδας προκάλεσε σχόλια καθώς αναφερόταν στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Την προηγούμενη χρονιά η Ελλάδα είχε αποχωρήσει από τον διαγωνισμό για την ίδια αιτία και το 1976 ήταν η σειρά της Τουρκίας να αποχωρήσει.

Οι διοργανωτές την ενημέρωσαν πως δεν φέρουν καμία ευθύνη για την σωματική της ακεραιότητα, καθώς υπήρχαν απειλές ότι στον χώρο θα βρίσκονται ένοπλοι Τούρκοι που θα την πυροβολησουν επί σκηνής. Η ίδια υπέγραψε ότι θα τραγουδήσει με δική της ευθύνη. Κυκλοφόρησαν φήμες ότι φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο όταν ανέβηκε στην σκηνή, αλλά αυτό δεν συνέβη.

Στον διαγωνισμό του 1976 επεχείρησε να υποβάλει μία συμμετοχή και το Λιχτενστάιν, όμως, μιας και δεν είχε δική του ραδιοτηλεοπτική υπηρεσία, δεν του επιτράπηκε να πάρει μέρος. Το τραγούδι του θα είχε τον τίτλο "Little Cowboy" και θα ερμηνευόταν από την Μπίγκι Μπάχμαν (Biggi Bachmann).[3][4]

Διευθυντές ορχηστρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για κάθε ερμηνεία τραγουδιού, βρισκόταν στο πόντιουμ ένας μαέστρος, προκειμένου να διευθύνει την ορχήστρα.

Καλλιτέχνες που επανήλθαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον διαγωνισμό του 1976 επέστρεψαν συνολικά 4 καλλιτέχνες. Ο Fredi εκπροσώπησε τη Φινλανδία και το 1967, ενώ η Σάντρα Ρίμερ ήταν η συμμετοχή της Ολλανδίας και το 1972. Το συγκρότημα Peter, Sue and Marc επίσης έκαναν επιστροφή, καθώς ήταν οι εκπρόσωποι της Ελβετίας το 1971 και τέλος, η Νορβηγία εκπροσωπήθηκε ξανά από την Άνε Καρίνε Στρομ, όπως έγινε το 1974. Για μία ακόμη φορά, η Στρομ τερμάτισε στην τελευταία θέση, όπως το 1974.

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι παρακάτω πίνακες αντικατοπτρίζουν τις επίσημα επαληθευμένες βαθμολογίες που δίνονται από κάθε κριτική επιτροπή, προσαρμοσμένες μετά τη μετάδοση. Κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης, η Γαλλία απέτυχε να ανακοινώσει τους 4 πόντους που απέδωσαν στη Γιουγκοσλαβία, ένα σφάλμα που αγνοήθηκε από τον ελεγκτή, Clifford Brown. Έτσι στη ζωντανή εκπομπή, η Νορβηγία κατατάχθηκε 17η και η Γιουγκοσλαβία 18η. Μετά τη μετάδοση, τα σκορ προσαρμόστηκαν και τα δύο έθνη άλλαξαν θέσεις, με το σκορ της Γιουγκοσλαβίας να προσαρμόζεται από 6 σε 10 πόντους, μεταφέροντας τη Νορβηγία στην τελευταία θέση.

Όσον αφορά τους πόντους που αποκτήθηκαν ως ποσοστό του μέγιστου διαθέσιμου, η νικήτρια συμμετοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο από τους Brotherhood of Man είναι στατιστικά η πιο επιτυχημένη συμμετοχή στη Eurovision που κέρδισε από την εισαγωγή του συστήματος βαθμολογίας των δώδεκα βαθμών που εγκαινιάστηκε το 1975.

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[5] Θέση Βαθμοί
01 Flag of United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Brotherhood of Man "Save Your Kisses for Me" Αγγλικά 1 164
02 Ελβετία Peter, Sue και Marc "Djambo, Djambo" Αγγλικά 4 91
03 Flag of Germany.svg Γερμανία Les Humphries Singers "Sing Sang Song" Γερμανικά 15 12
04 Flag of Israel.svg Ισραήλ Chocolate, Menta, Mastik "Emor Shalom" (אמור שלום) Εβραϊκά 6 77
05 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Γιούργκεν Μάρκους "Chansons pour ceux qui s'aiment" Γαλλικά 14 17
06 Βέλγιο Πιέρ Ραπσά "Judy et Cie" Γαλλικά 8 68
07 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Ρεντ Χάρλεϊ "When" Αγγλικά 10 54
08 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Σάντρα Ρίμερ (Sandra Reemer) "The Party's Over" Αγγλικά 9 56
09 Flag of Norway.svg Νορβηγία Άνε Καρίνε Στρομ (Anne-Karine Strøm) "Mata Hari" Αγγλικά 18 7
10 Ελλάδα Μαρίζα Κωχ "Παναγιά Μου, Παναγιά Μου" Ελληνικά 13 20
11 Flag of Finland.svg Φινλανδία Fredi & Ystävät "Pump-Pump" Αγγλικά 11 44
12 Ισπανία Μπράουλιο Γκαρθία "Sobran las palabras" Ισπανικά 16 11
13 Flag of Italy.svg Ιταλία Αλ Μπάνο & Ρομίνα Πάουερ "We'll Live It All Again" Αγγλικά, Ιταλικά 7 69
14 Flag of Austria.svg Αυστρία Waterloo & Robinson "My Little World" Αγγλικά 5 80
15 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Κάρλος ντο Κάρμο "Uma flor de verde pinho" Πορτογαλικά 12 24
16 Flag of Monaco.svg Μονακό Μαίρη Κριστί "Toi, la musique et moi" Γαλλικά 3 93
17 Flag of France.svg Γαλλία Κατρίν Φερί "Un, deux, trois" Γαλλικά 2 147
18 Flag of SFR Yugoslavia.svg Γιουγκοσλαβία Ambasadori "Ne mogu skriti svoju bol" (Не могу скрити своју бол) Σερβο-Κροάτικα 17 10

Πίνακας βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελέσματα
Συνολικά
Ηνωμένο Βασίλειο
Ελβετία
Γερμανία
Ισραήλ
Λουξεμβούργο
Βέλγιο
Ιρλανδία
Ολλανδία
Νορβηγία
Ελλάδα
Φινλανδία
Ισπανία
Ιταλία
Αυστρία
Πορτογαλία
Μονακό
Γαλλία
Γιουγκοσλαβία
Διαγωνιζόμενοι
Ηνωμένο Βασίλειο 164 12 8 12 8 12 3 10 12 12 10 12 4 10 12 10 7 10
Ελβετία 91 12 5 4 1 7 1 6 10 2 7 4 8 7 4 6 7
Γερμανία 12 2 2 1 2 2 3
Ισραήλ 77 6 7 3 7 5 4 2 7 8 1 10 6 2 1 8
Λουξεμβούργο 17 6 6 5
Βέλγιο 68 7 6 1 4 6 12 8 3 8 8 5
Ιρλανδία 54 10 1 3 3 8 5 12 2 6 3 1
Ολλανδία 56 4 4 8 4 4 2 1 7 3 2 4 6 2 5
Νορβηγία 7 3 4
Ελλάδα 20 2 4 5 1 8
Φινλανδία 44 2 6 6 5 1 4 6 7 7
Ισπανία 11 3 1 3 3 1
Ιταλία 69 1 8 2 12 3 10 6 1 10 10 6
Αυστρία 80 4 3 10 10 5 3 10 7 2 6 5 8 5 2
Πορτογαλία 24 6 4 1 1 12
Μονακό 93 5 5 7 7 12 8 8 8 5 2 7 7 5 3 4
Γαλλία 147 8 10 12 5 10 10 7 12 8 5 3 10 6 12 5 12 12
Γιουγκοσλαβία 10 1 2 3 4

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακολουθεί μια σύνοψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
7 Ηνωμένο Βασίλειο Βέλγιο, Ελβετία, Ελλάδα, Ισπανία, Ισραήλ, Νορβηγία, Πορτογαλία
5 Γαλλία Αυστρία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Μονακό, Ολλανδία
1 Βέλγιο Φινλανδία
Ιταλία Ιρλανδία
Ιρλανδία Ιταλία
Μονακό Λουξεμβούργο
Πορτογαλία Γαλλία
Ελβετία Ηνωμένο Βασίλειο

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η σειρά με την οποία ψήφισαν οι χώρες στον διαγωνισμό του 1976 όπως και ο εκπρόσωπος της κάθε χώρας που ήταν αρμόδιος να ανακοινώσει τις βαθμολογίες για κάθε χώρα.

Εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο – Ρέι Μουρ
  2. Flag of Switzerland.svg Ελβετία – Μισέλ Στοκέρ[6]
  3. Flag of Germany.svg Γερμανία – TBD
  4. Flag of Israel.svg Ισραήλ – Γιτζάκ Σιμόνι[7]
  5. Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο – Ζακ Χαρβέι
  6. Flag of Belgium.svg Βέλγιο – Αντρέ Αγκόν
  7. Flag of Ireland.svg Δημοκρατία της Ιρλανδίας – Μπρένταν Μπάλφι
  8. Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία – Ντικ φαν Μπόμελ
  9. Flag of Norway.svg Νορβηγία – Σβέρε Κριστόφερσεν[8]
  10. Flag of Greece (1822-1978).svg Ελλάδα – Ειρήνη Γαβαλά
  11. Flag of Finland.svg Φινλανδία – Έρκι Βίχτονεν (Erkki Vihtonen)[9]
  12. Flag of Spain (1945–1977).svg Ισπανία – Χοσέ Μαρία Ίνιγκο
  13. Flag of Italy.svg Ιταλία – Ροζάνα Βαουντέτι
  14. Flag of Austria.svg Αυστρία – Τζένι Πίπαλ
  15. Flag of Portugal.svg Πορτογαλία – Άνα Ζανάτι[10]
  16. Flag of Monaco.svg Μονακό – Καρόλ Σαμπριέ
  17. Flag of France.svg Γαλλία – Μισέλ Ντρικέρ
  18. Flag of SFR Yugoslavia.svg Γιουγκοσλαβία – Σάντι Τσόλνικ

Τηλεοπτικοί σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την εξαίρεση του Ισραήλ, η κάθε χώρα που έλαβε μέρος στον διαγωνισμό έστειλε έναν τηλεοπτικό σχολιαστή, προκειμένου να καλύψει τον διαγωνισμό στη γλώσσα της αντίστοιχης χώρας.

Ραδιοφωνικοί σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Eurovision Song Contest 1976». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2012. 
  2. O'Connor, John Kennedy (2007). The Eurovision Song Contest: The Official History. UK: Carlton Books. σελίδες 64–67. ISBN 978-1-84442-994-3. 
  3. 3,0 3,1 «No, No, Never!!! - Songs That Did Not Make It To Eurovision». eurovisionsongs.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2009. 
  4. «The Eurovision Song Contest 1956 – present». BBC. 26 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2009. 
  5. «Eurovision Song Contest 1976». The Diggiloo Thrush. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2014. 
  6. Baumann, Peter Ramón (OGAE Switzerland)
  7. «פורום אירוויזיון». Sf.tapuz.co.il. 13 Σεπτεμβρίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  8. 8,0 8,1 Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
  9. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  10. «Comentadores Do ESC – escportugalforum.pt.vu | ο forum eurovisivo português». 21595.activeboard.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  11. «Concours Eurovision de la Chanson • Consulter le sujet – Commentateurs des pays francophones». Eurovision.vosforums.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  12. Adriaens, Manu & Loeckx-Van Cauwenberge, Joken. Blijven kiken!. Lannoo, Belgium. 2003 ISBN 90-209-5274-9
  13. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  14. Christian Masson. «1976 – La Haye». Songcontest.free.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  15. «Eurovision Song Contest 1974». Ecgermany.de. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  16. «Η Μακώ Γεωργιάδου και η EUROVISION (1970–1986)». Retromaniax.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  17. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  18. «Hvem kommenterte før Jostein Pedersen? - Debattforum». Nrk.no. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  19. «FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema – Uribarri comentarista Eurovision 2010». Eurosongcontest.phpbb3.es. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  20. «Grand Final: 1976, 1976, Eurovision Song Contest». BBC. 
  21. Háskólabókasafn, Landsbókasafn Íslands -. «Timarit.is». timarit.is. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2017. 
  22. RadioVisie.eu (17 Απριλίου 1976). «RetroVisie: april 1976 [ RadioVisie.eu /nl /actueel ]». Radiovisie.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  23. Roxburgh, Gordon (2014). Songs For Europe – The United Kingdom at the Eurovision Song Contest Volume Two: The 1970's. UK: Telos Publishing. σελ. 116. ISBN 978-1-84583-065-6. 
  24. «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1976 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).