Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Open Up
Ημερομηνίες
1ος Ημιτελικός18 Μαΐου 2021
2ος Ημιτελικός20 Μαΐου 2021
Τελικός22 Μαΐου 2021
Διοργάνωση
Χώρος διεξαγωγήςRotterdam Ahoy
Ρότερνταμ, Ολλανδία
Παρουσιαστές
Σκηνοθέτης
  • Μάρνιξ Κάαρτ
  • Μαρκ Πος
  • Ντάνιελ Γιέλινεκ
Εκτελεστικός επόπτηςΜάρτιν Έστερνταλ
Εκτελεστικός παραγωγός
  • Σίτσε Μπάκερ
  • Αστρίντ Ντιτρενί[1]
Διοργανωτής
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
Έναρξη διαγωνισμού
  • Ημιτελικός 1: "Feel Something" σε ερμηνεία του Ντάνκαν Λόρενς
  • Ημιτελικός 2: "Forward Unlimited" σε ερμηνεία των Redo και Έφιε ντι Φίσερ
  • Τελικός: Παρέλαση των σημαιών παρουσιάζοντας τις 26 χώρες-φιναλίστ με συνοδεία του τραγουδιού "Venus" σε ρεμίξ του DJ Πιέτερ Γκάμπριελ
Ενδιάμεση πράξη
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών39
Πρώτη εμφάνισηΚανένας
Επιστρέφουν
Αποχωρούν
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απονέμει δύο σετ των 12, 10, 8-1 βαθμών στα 10 αγαπημένα της τραγούδια: ένα από την κριτική επιτροπή κι ένα από το κοινό
Μηδέν βαθμοί Ηνωμένο Βασίλειο[α]
Νικητής
← 2020Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision2022 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2021 ήταν η 65η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μετά τη νίκη της χώρας στον διαγωνισμό 2019, με τον Ντάνκαν Λόρενς και το τραγούδι "Arcade".[2] Η Ολλανδία είχε προγραμματιστεί να φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού 2020, προτού ακυρωθεί λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Αυτή ήταν η πέμπτη φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη στην Ολλανδία μετά το 1958, 1970, 1976 και 1980.

Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών Nederlandse Publieke Omroep (NPO), Nederlandse Omroep Stichting (NOS) και AVROTROS, ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Rotterdam Ahoy και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς στις 18 και 20 Μαΐου και τον τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Η EBU συζήτησε κάποιες εκδηλώσεις ανάμεσα στους διαγωνισμούς του 2020 και του 2021, και αρκετές συμμετέχουσες χώρες επέλεξαν τους ίδιους καλλιτέχνες που θα τις εκπροσωπούσαν το 2020. Τα τρία ζωντανά σόου παρουσίασαν οι Σαντάλ Γιάνσεν, Εντσίλια Ρόμπλεϊ, Γιαν Σμιτ και Νίκι ντε Γιάγκερ.

Τριάντα εννέα χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό, εκ των οποίων οι είκοσι έξι επανήλθαν στους καλλιτέχνες που επιλέχθηκαν για το 2020 (αν και με διαφορετικά τραγούδια, σύμφωνα με τους κανόνες του διαγωνισμού). Η Ουκρανία και η Βουλγαρία επέστρεψαν μετά την απουσία τους το 2019 ενώ το Μαυροβούνιο και η Ουγγαρία δεν επέστρεψαν μετά τη συμμετοχή τους το 2019. Η Αρμενία και η Λευκορωσία είχαν προγραμματίσει να συμμετάσχουν αλλά η Αρμενία αργότερα αποχώρησε λόγω των κοινωνικών και πολιτικών κρίσεων μετά τον πόλεμο στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ 2020 και η Λευκορωσία αποκλείστηκε καθώς το τραγούδι βρέθηκε ότι παραβίαζε τους κανονισμούς του διαγωνισμού.[3][4][5]

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Ιταλία με το τραγούδι "Zitti e buoni", σε ερμηνεία των Måneskin και γραμμένο από τα μέλη του συγκροτήματος, τους Νταμιάνο Ντάβιντ, Βικτόρια Ντε Άντζελις, Τόμας Ράτζι και Ίθαν Τόρκιο. Αυτή ήταν η τρίτη νίκη της Ιταλίας στον διαγωνισμό μετά από το 1964 και το 1990, κάνοντάς την επίσης τη δεύτερη χώρα από τις "Μεγάλες Πέντε" που έχει κερδίσει τον διαγωνισμό μετά τη Γερμανία το 2010. Η νίκη των Måneskin επιπλέον, αποτελεί την πρώτη νίκη συγκροτήματος στον διαγωνισμό μετά από αυτή των Lordi στον διαγωνισμό του 2006 για τη Φινλανδία. Η Γαλλία, η Ελβετία, η Ισλανδία και η Ουκρανία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα, αντίστοιχα, με τη Γαλλία και την Ελβετία να πετυχαίνουν την καλύτερη επίδοση τους μετά από το 1991 και το 1993 αντίστοιχα. Για πρώτη φορά από το 1995, καμία από τις χώρες που τερμάτισαν στις τρεις πρώτες θέσεις, δεν ερμήνευε στα αγγλικά. Ακόμη, ήταν η πρώτη φορά ύστερα από την εισαγωγή του νέου συστήματος ψηφοφορίας το 2016, όπου τέσσερις χώρες έλαβαν μηδέν βαθμούς από την ψηφοφορία του κοινού. Οι χώρες αυτές ήταν η διοργανώτρια Ολλανδία, η Ισπανία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, με την τελευταία να αποτελεί την πρώτη χώρα που έλαβε μηδέν βαθμούς και από το κοινό και από τις επιτροπές. Αυτή ήταν παράλληλα η δεύτερη φορά όπου το Ηνωμένο Βασίλειο έλαβε συνολικά μηδέν βαθμούς στον διαγωνισμό, με την πρώτη να είναι το 2003. Για πρώτη φορά από την πρώτη της εμφάνιση το 2015, η Αυστραλία απέτυχε να προκριθεί στον τελικό και έτσι η Ουκρανία έγινε η μοναδική χώρα που δεν έχει αποτύχει να προκριθεί σε τελικό ύστερα από την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004.[β]

Η EBU ανέφερε πως ο διαγωνισμός κατέγραψε κοινό των 183 εκατομμυρίων τηλεθεατών σε 36 ευρωπαϊκές αγορές, μία αύξηση ενός εκατομμυρίου τηλεθεατών από τον προηγούμενο διαγωνισμό και με μία αύξηση 7% μεταξύ των ηλικιών 15-24 ετών.[6][7]

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Rotterdam Ahoy, χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού.

Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μετά τη νίκη της χώρας το 2019 με το τραγούδι "Arcade" και τον Ντάνκαν Λόρενς. Είναι η πέμπτη φορά που η Ολλανδία φιλοξενεί τον διαγωνισμό μετά το 1958, 1970, 1976 και 1980. Το Rotterdam Ahoy είχε προηγουμένως φιλοξενήσει τον Παιδικό Διαγωνισμό της Eurovision το 2007 και είχε καθοριστεί να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό 2020, πριν την ακύρωση του.

Επιλογή της διοργανώτριας πόλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά παράδοση της Eurovision, η Ολλανδία έλαβε το δικαίωμα να φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό μετά τη νίκη της στο διαγωνισμό του 2019.[8] Οι ολλανδικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς NPO, NOS και AVROTROS ξεκίνησαν τη διαδικασία υποβολής προσφορών τον ίδιο μήνα, στις 29 Μαΐου,[9] στην οποία πέντε πόλεις - Άρνεμ, Σέρτοχενμπος, Μάαστριχτ, Ρότερνταμ και Ουτρέχτη- υπέβαλαν τα βιβλία προσφοράς τους κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στο Χίλβερσουμ στις 10 Ιουλίου 2019.[10] Στις 16 Ιουλίου, το Μάαστριχτ και το Ρότερνταμ προχώρησαν στη δεύτερη φάση,[11] και μετά την επίσκεψη του NPO στις δύο πόλεις,[12] στις 30 Αυγούστου 2019 το Ρότερνταμ ανακοινώθηκε ως διοργανώτρια πόλη του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2020.[13]

Μετά την ακύρωση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2020, η EBU ξεκίνησε συζητήσεις με τους ολλανδικούς ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς AVROTROS, NPO και NOS και με το Ρότερνταμ σχετικά με την πιθανότητα διοργάνωσης του διαγωνισμού 2021 στην πόλη.[14] Στις 23 Απριλίου 2020, το δημοτικό συμβούλιο του Ρότερνταμ ενέκρινε το επιπλέον ποσό μετά την ανακοίνωση στα ολλανδικά μέσα ενημέρωσης ότι απαιτούνταν επιπλέον €6.7 εκατ. για τη διοργάνωση του διαγωνισμού στο Ρότερνταμ.[15][16] Η απόφαση ελήφθη σύντομα καθώς η EBU έπρεπε να ενημερωθεί μέχρι τα τέλη Απριλίου εάν το Ρότερνταμ ήταν πρόθυμο να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό. Εάν το Ρότερνταμ αρνούνταν να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό, οι AVROTROS, NOS και NPO είχαν περιθώριο μέχρι τα μέσα Μαΐου 2020 για να βρουν εναλλακτική λύση.[17]

Κατά τη διάρκεια της μετάδοσης του Eurovision: Europe Shine a Light, στις 16 Μαΐου 2020, το Ρότερνταμ επιβεβαιώθηκε ως διοργανώτρια πόλη του διαγωνισμού του 2021.[18]

Άλλες εκδηλώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το "Τυρκουάζ Χαλί", όπου οι καλλιτέχνες και η αποστολή τους εμφανίζονται μπροστά σε φανς και δημοσιογράφους, πραγματοποιήθηκε στην Αποβάθρα Κρουαζιέρας του Ρότερνταμ, στις 16 Μαΐου 2021.[19][20]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision 2021 ήταν συμπαραγωγή μεταξύ τριών σχετικών ολλανδικών τηλεοπτικών οργανισμών - το AVROTROS, το Nederlandse Omroep Stichting (NOS) και το Nederlandse Publieke Omroep (NPO) - εκ των οποίων ο καθένας ανέλαβε διαφορετικό ρόλο.[21] Ο Σίτσε Μπάκερ και η Αστρίντ Ντιτρενί λειτουργούν ως εκτελεστικοί παραγωγοί ενώ η Έμιλι Σίκινγκε και η Τζέσικα Σταμ είναι αναπληρωτές εκτελεστικοί παραγωγοί.[22]

Τον Ιανουάριο 2020, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση ανακοίνωσε ότι ο Μάρτιν Έστερνταλ θα είναι ο εκτελεστικός υπεύθυνος του διαγωνισμού μετά το 2020, διαδεχόμενος τον Γιον Όλα Σαντ.[23] Πριν από το διορισμό του, ο Έστερνταλ ήταν εκτελεστικός παραγωγός του Διαγωνισμού το 2013 και το 2016 και ήταν μέλος της ομάδας αναφοράς του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision από το 2012 έως το 2018.[24]

Επιπτώσεις της πανδημίας COVID-19[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 7 Μαΐου 2020, οι ολλανδικές αρχές ανέβαλαν όλες τις πολυπληθείς εκδηλώσεις μέχρι να γίνει διαθέσιμο το εμβόλιο για τον COVID-19.[25] Οι ολλανδικοί τηλεοπτικοί σταθμοί δήλωσαν ότι αξιολογούσαν την απόφαση και πώς θα επηρέαζε την εκδήλωση.[26]

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση κυκλοφόρησε μια σύνοψη σεναρίων έκτακτης ανάγκης για το διαγωνισμό, που περιλάμβανε:[27][28]

  • Η εκδήλωση να διεξαχθεί κανονικά όπως τα προηγούμενα χρόνια (σενάριο Α)
  • Η εκδήλωση να διεξαχθεί με την επιβολή μέτρων κοινωνικής απομάκρυνσης (σενάριο Β)
  • Παροχή της δυνατότητας στους καλλιτέχνες να ερμηνεύσουν το τραγούδι τους από τη χώρα καταγωγής τους εάν υπάρχει αδυναμία ταξιδιού στο Ρότερνταμ (σενάριο Γ)
  • Ένας πλήρως απομακρυσμένος διαγωνισμός με παρουσίαση από το Ρότερνταμ (σενάριο Δ), με όλους τους καλλιτέχνες να ερμηνεύουν το τραγούδι από τη χώρα τους και χωρίς δημόσιες εκδηλώσεις ή κοινό στο Ρότερνταμ. Αυτό το σενάριο δοκιμάστηκε κατά τη διάρκεια του Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2020.

Τον Φεβρουάριο 2021, η EBU και οι ολλανδικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς ανέφεραν ότι απέκλεισαν το ενδεχόμενο πραγματοποίησης του διαγωνισμού όπως τα προηγούμενα χρόνια (σενάριο Α).[29] Το σενάριο Γ υπέστη επίσης μεταβολές - όλα τα τραγούδια θα ερμηνεύονταν εξ αποστάσεως όπως στο σενάριο Δ. Ένα πρωτόκολλο υγείας και ασφάλειας δημοσιεύθηκε στις 2 Μαρτίου 2021, με την EBU να επιβεβαιώνει ότι ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί σύμφωνα με το σενάριο Β ενώ επανέλαβε ότι δεν αποκλείονταν περαιτέρω περιορισμοί σε περίπτωση που οι περιστάσεις αλλάξουν μέχρι τη διεξαγωγή του.[30] Στις 30 Απριλίου 2021, η EBU επιβεβαίωσε το σενάριο B για τον διαγωνισμό.

Σενάρια διοργάνωσης (από 3 Φεβρουαρίου 2021)[31]
Πτυχή διαγωνισμού Σενάριο A
(Κανονικά)
Σενάριο B
(1.5 μέτρο απόσταση) †
Σενάριο C
(Ταξιδιωτικοί περιορισμοί)
Σενάριο D
(Καθολική καραντίνα)
Σόου από το Ahoy Ναι Ναι Ναι Ναι
Συμμετέχοντες στο Ρότερνταμ Όλοι Όλοι/οι περισσότεροι Κανένας Κανένας
Κοινό στο στάδιο 100% 0-80% 0-80% Κανένας
Άλλες εκδηλώσεις στο Ρότερνταμ Ναι Προσαρμοσμένα Μειωμένα Κανένα
Κέντρο Τύπου 1,500 στο κέντρο 500 στο κέντρο
1,000 εικονικά
1,500 εικονικά 1,500 εικονικά

Την 1η Απριλίου 2021 ανακοινώθηκε ότι θα επιτρεπόταν ένα κοινό 3.500 ατόμων σε καθένα από τα εννέα σόου, συμπεριλαμβανομένων των τριών ζωντανών εκπομπών και των έξι προβών ; το υπουργικό συμβούλιο της Ολλανδίας έδωσε την έγκρισή τους στις 29 Απριλίου. Όλα τα μέλη του κοινού πρέπει να έχουν βγει αρνητικά στο τεστ για τον COVID-19.[32][33][34]

Λόγω των μέτρων ασφαλείας για την πανδημία, το "Τυρκουάζ Χαλί" ήταν το μοναδικό γεγονός με κόσμο για το 2021. Επιπλέον εκδηλώσεις ήταν : η τελετή έναρξης, που δεν πραγματοποιήθηκε ; το Eurovision Village που διεξήχθη διαδικτυακά από τις 15 έως τις 23 Μαΐου ; EuroClub και το EuroCafé ακυρώθηκαν για αυτήν τη χρονιά.[35][36][37]

Οπτικός σχεδιασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, μαζί με πιθανά σενάρια, η EBU επιβεβαίωσε ότι ο προγραμματισμένος οπτικός σχεδιασμός και σλόγκαν για το 2020, το "Open Up", θα χρησιμοποιούνταν και για τον διαγωνισμό του 2021.[27] Το ανανεωμένο επίσημο λογότυπο και το σήμα (branding) παρουσιάστηκαν στις 4 Δεκεμβρίου 2020. Σχεδιασμένο από την CLEVER°FRANKE, είναι μια "αφηρημένη παρουσίαση εμπνευσμένη από τον παγκόσμιο χάρτη και συνδέει οπτικά τη θέση των πρωτευουσών των [τότε] 41 συμμετεχουσών χωρών με το Ρότερνταμ ως την καρδιά της Ευρώπης που χτυπά".[38][39] Η ανανεωμένη οπτική ταυτότητα, σχεδιασμένη από τους MediaMonks και NEP, χτίστηκε γύρω από μοτίβα και "κομμάτια" που συμβολίζουν τις Κάτω Χώρες.

Παρουσιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σαντάλ Γιάνσεν, ο Γιαν Σμιτ και η Εντσίλια Ρόμπλεϊ, οι τρεις από τους τέσσερις παρουσιαστές του διαγωνισμού του 2021.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, μαζί με πιθανά σενάρια, η EBU επιβεβαίωσε ότι οι προγραμματισμένοι παρουσιαστές του 2020 θα ήταν οι παρουσιαστές και στον διαγωνισμό 2021: η ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια Σαντάλ Γιάνσεν, ο τραγουδιστής και σχολιαστής του διαγωνισμού Γιαν Σμιτ, η τραγουδίστρια Εντσίλια Ρόμπλεϊ, που εκπροσώπησε την Ολλανδία στους διαγωνισμούς 1998 και 2007, η βλόγκερ ομορφιάς Νίκι ντε Γιάγκερ (NikkieTutorials).[27][40]

Επιπλέον, η ντε Γιάγκερ και η Κρίστα Ζίγκφριντς (εκπρόσωπος της Φινλανδίας στο διαγωνισμό του 2013) είναι οι παρουσιάστριες του διαδικτυακού περιεχομένου του διαγωνισμού.[41][42] Η Ζίγκφριντς φιλοξενεί το Krista Calling, μια εβδομαδιαία σειρά στο YouTube με κάλυψη από τα παρασκήνια του διαγωνισμού, και η ντε Γιάγκερ φιλοξενεί το LookLab with NikkieTutorials, μια διαδικτυακή εκπομπή συνεντεύξεων στο οποίο συμμετέχουν 38 συμμετέχοντες, με τη Βασίλισσα Μάξιμα να εμφανίζεται ως ειδική προσκεκλημμένη.[γ][44][45] Οι Κόος βαν Πλατέρινγκεν, Χίλα Νουρζάι και Σάμια Χαφσάουι φιλοξενήσουν τις συνεντεύξεις τύπου του διαγωνισμού[46] ενώ ο Van Plateringen και η Fenna Ramos ήταν οι οικοδεσπότες στο Τυρκουάζ Χαλί.

Σχεδιασμός σκηνής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κύρια σκηνή και το green room μέσα στο στάδιο.

Με την ανακοίνωση των ημερομηνιών διεξαγωγής του διαγωνισμού, ο Σίτσε Μπάκερ, εκτελεστικός παραγωγός του διαγωνισμού, ανακοίνωσε ότι η σκηνή που αναμενόταν να χρησιμοποιηθεί το 2020, θα χρησιμοποιηθεί το 2021.[47][48] Ο σχεδιασμός είναι επηρεασμένος από το σλόγκαν του διαγωνισμού "Open Up" και το τυπικό ολλανδικό επίπεδο τοπίο. Η σκηνή σχεδιάστηκε από τον Γερμανό Φλόριαν Βίντερ, ο οποίος σχεδίασε επίσης της σκηνές των διαγωνισμών 2011-12, 2015 και 2017-19. Τα χαρακτηριστικά του περιλαμβάνουν μια περιστρεφόμενη κύρια οθόνη LED που έχει πλάτος 52 μέτρα (171 πόδια) και ύψος 12 μέτρα (39 πόδια) και μια ανασυρόμενη ημιδιάφανη οθόνη LED που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φόντο για τη δευτερεύουσα σκηνή. Ο σχεδιασμός της σκηνής συμπληρώνεται από εφέ επαυξημένης πραγματικότητας. Σε αντίθεση με τον διαγωνισμό του 2019, το γκριν ρουμ βρίσκεται εντός του χώρου της κύριας εκδήλωσης και καταλαμβάνει όλο τον χώρο που προοριζόταν για το μόνιμο κοινό ώστε να διευκολυνθεί η κοινωνική αποστασιοποίηση.[49][50]

Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 4 Μαΐου 2021, η EBU έδωσε πληροφορίες σχετικά με τις παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού.[51]

Ο πρώτος ημιτελικός άνοιξε με τον Ντάνκαν Λόρενς να ερμηνεύει το "Feel Something",[52] και εμφάνισε, επίσης, την τραγουδίστρια Νταβίνα Μικέλε και την ηθοποιό Θέκλα Ρόιτεν σε μια διαλειμματική πράξη με τίτλο "The Power of Water", με επίκεντρο την ιστορία της Ολλανδίας για τη διαχείριση του νερού.[53][54]

Ο δεύτερος ημιτελικός άνοιξε από τον breakdancer Ρεντουάν Αϊτ Τσιτ (Redo) και την τραγουδίστρια-τραγουδοποιό Έφιε ντι Φίσερ,[55][56][57] ενώ στην ενδιάμεση παράσταση θα είναι ο χορευτής μπαλέτου Αχμάντ Γιούντε και ο BMX-er Ντεζ Μάαρσεν.[58] Οι δύο πράξεις ονομάστηκαν "Forward Unlimited" και "Close Encounter of a Special Kind", αντίστοιχα.

Ο μεγάλος τελικός άνοιξε με μια παρέλαση των σημαιών, παρουσιάζοντας όλους τους 26 φιναλίστ, συνοδευόμενη από ένα ρεμίξ του "Venus", το οποίο παρήγαγε και ερμήνευσε ο 16χρονος DJ Πιέτερ Γκάμπριελ, με τους παρουσιαστές Σαντάλ Γιάνσεν, Γιαν Σμιτ και Εντσίλια Ρόμπλεϊ να τραγουδούν κάποια κομμάτια του τραγουδιού.[59][60] Η διαλειμματική ενδιάμεση πράξη περιλάμβανε ένα ποτ-πουρί των "Hero", "Ten Feet Tall" και "Titanium" σε ερμηνεία των DJ Afrojack, οι τραγουδιστές Γκλένις Γκρέις (η οποία εκπροσώπησε την Ολλανδία στο διαγωνισμό του 2005) και Wulf μαζί με συμφωνική ορχήστρα που αποτελούταν από νέους μουσικούς από όλη την Ολλανδία, ειδικά διαμορφωμένο για αυτήν την περίσταση.[61][62] Επίσης, η διαλειμματική πράξη περιλάμβανε το "Rock the Roof", όπου έξι πρώην νικητές της Eurovision — η Λένι Κουρ (1969), οι Teach-In με την Γκέτι Κάσπερς (1975), η Σάντρα Κιμ (1986), η Έλενα Παπαρίζου (2005), οι Lordi (2006) και ο Μονς Σέλμερλεβ (2015) — ερμήνευσαν τα νικητήρια τραγούδια τους – "De troubadour", "Ding-a-dong", "J'aime la vie", "My Number One", "Hard Rock Hallelujah" and "Heroes" respectively – πάνω από οροφές ορισμένων τοποθεσιών στο Ρότερνταμ.[63] Έπειτα, ο Ντάνκαν Λόρενς ερμήνευσε το νικητήριο τραγούδι του, το "Arcade", μαζί με ένα νέο single του, το "Stars".[δ][65][60] Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δευτερολέπτων της ψηφοφορίας, ένα χορευτικό σκετς ερμηνεύτηκε, με την ονομασία "The Human Countdown".

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Ιουνίου 2020, η EBU ανακοίνωσε ότι οι αντιπροσωπείες είχαν την επιλογή να χρησιμοποιήσουν προηχογραφημένα δευτερεύοντα φωνητικά για ένα έτος. Η χρήση ηχογραφημένων υποστηρικτικών φωνητικών θα είναι εντελώς προαιρετική. Κάθε αποστολή μπορεί να επιλέξει να χρησιμοποιήσει τραγουδιστές φωνητικών, είτε εντός είτε εκτός σκηνής. Επιτρέπεται επίσης ένας συνδυασμός ζωντανών και ηχογραφημένων φωνητικών. Όλα τα κύρια φωνητικά που εκτελούν τη μελωδία του τραγουδιού, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης χρήσης του λεγόμενου λιντ νταμπ, θα εξακολουθούν να είναι ζωντανά στη σκηνή ή εκτός σκηνής.[66][67]

Στις 18 Νοεμβρίου 2020, η EBU αποκάλυψε ότι, ως μέτρο για τη διασφάλιση ότι όλοι οι συμμετέχοντες μπορούν να λάβουν μέρος στο διαγωνισμό, κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας θα δημιουργήσει μια ηχογραφημένη "ζωντανή κασέτα" πριν από το διαγωνισμό, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί εάν ένας συμμετέχων δεν μπορεί να ταξιδέψει στο Ρότερνταμ ή υποστεί καραντίνα κατά την άφιξη. Οι ηχογραφήσεις θα πραγματοποιηθούν σε σκηνικό στούντιο, σε πραγματικό χρόνο (όπως θα ήταν στο διαγωνισμό) χωρίς καμία τροποποίηση στα φωνητικά ή οποιοδήποτε μέρος της ίδιας της παράστασης μετά την ηχογράφηση. Αποκαλύφθηκε επίσης ένα σύνολο οδηγιών παραγωγής για να διασφαλιστεί η δικαιοσύνη και η ακεραιότητα των ηχογραφήσεων.[68] Οι παρακάτω χώρες έχουν επιβεβαιώσει την τοποθεσία των γυρισμάτων για τα αντίστοιχα live-on-tape τους:[69]

Οι υπόλοιποι όροι για τους συμμετέχοντες παραμένουν οι ίδιοι. Περιλαμβάνει τη μέγιστη διάρκεια ενός τραγουδιού στα τρία λεπτά, ότι μπορούν να υπάρξουν μέχρι έξι άτομα στη σκηνή και ότι οι συνθέσεις (στίχοι και μουσική) να μην κυκλοφόρησαν εμπορικά πριν την 1η Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους.[102] Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού του 2020, η EBU πρότεινε την περίπτωση να επιτραπούν στα τραγούδια που είχαν επιλεγεί για τον διαγωνισμό του 2020 να διαγωνιστούν το 2021,[103] αλλά αυτό έπρεπε να συζητηθεί με την ομάδα αναφοράς του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision και τους εθνικούς ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς.[104] Η Βικτόρια, η διαγωνιζόμενη για τη Βουλγαρία το 2020, εξέφρασε δημόσια την υποστήριξή της σε μια τέτοια κίνηση.[105] Ωστόσο, στις 20 Μαρτίου 2020, η ομάδα αναφοράς αποφάσισε ότι σύμφωνα με τους κανονισμούς του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, τα τραγούδια του 2020 δεν μπορούσαν να διαγωνιστούν το 2021.[106]

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα πραγματοποιούνταν η κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς για τον διαγωνισμό 2021. Αντίθετα, οι ημιτελικοί θα χρησιμοποιούσαν την κατανομή των χωρών όπως αυτές καθορίστηκαν από την κλήρωση που πραγματοποιήθηκε για τον διαγωνισμό του 2020, στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ, και την οποία παρουσίασαν οι Σαντάλ Γιάνσεν, Γιαν Σμιτ και Εντσίλια Ρόμπλεϊ. Η κλήρωση αυτή καθόρισε επίσης σε ποιον ημιτελικό θα συμμετείχε και θα ψήφισε καθεμιά από τις έξι αυτόματα προκρινόμενες χώρες - οι Big Five και η Ολλανδία. Η EBU αποφάσισε επίσης να διατηρήσει την 23η σειρά εμφάνισης της Ολλανδίας στον μεγάλο τελικό που είχε αποφασιστεί από τον διαγωνισμό του 2020.[107]

Τα δοχεία που χρησιμοποιήθηκαν για την κλήρωση κατανομής είχαν ως εξής:

Δοχείο 1 Δοχείο 2 Δοχείο 3 Δοχείο 4 Δοχείο 5

Καρτ ποστάλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιδέα των καρτ-ποστάλ του 2021 αποκαλύφθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2020.[112] Οι "καρτ-ποστάλ" είναι μικρά εισαγωγικά βίντεο που παρουσιάζονται στην τηλεόραση τη στιγμή που η σκηνή προετοιμάζεται για τον επόμενο συμμετέχοντα να ερμηνεύσει τη συμμετοχή του και έχουν διάρκεια 40 δευτερόλεπτα.[113] Οι καρτ-ποστάλ του 2021, που μαγνητοσκοπήθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου 2021 και σκηνοθετήθηκαν από τον Μαρτίιν Νιέμαν και τον Λόρενς Ντρένθε, ενώ ο Κέβιν Σοάρες ήταν ο εκτελεστικός παραγωγός, βασίζονται στο θέμα "Open Up" του διαγωνισμού, αλλά σε απόκλιση από την αρχική ιδέα που δημιουργήθηκε για τις καρτ-ποστάλ του διαγωνισμού του 2020 λόγω ανησυχιών σχετικά με τον ταξιδιωτικό περιορισμό, οι καρτ-ποστάλ περιλάμβαναν τώρα τους καλλιτέχνες που παρουσιάζονται μέσω λήψης βίντεο στη χώρα καταγωγής τους, στο πλαίσιο ενός λεγόμενου "μικροσκοπικού σπιτιού" που έχει δημιουργηθεί σε διάφορες τοποθεσίες γύρω από την Ολλανδία, διακοσμημένα με αντικείμενα προσωπικά για τον καλλιτέχνη (ες). Στο τέλος κάθε καρτ-ποστάλ, μια χρωματική "ράβδωση" για κάθε χώρα χτυπά το σπίτι και διαθλάται, μιμείται το πρίσμα και μεταβαίνει στη σκηνή, όπου το ανώτατο μέρος της, φωτίζεται με τα χρώματα της χώρας, χρησιμοποιώντας επαυξημένη πραγματικότητα. Η παραγωγή των καρτ-ποστάλ έγινε από το πρακτορείο IDTV με έδρα το Άμστερνταμ, με επιπλέον μετα-παραγωγή και εργασία VFX από το πρακτορείο STORM με έδρα την Αμβέρσα.[114][115][116] Οι ακόλουθες τοποθεσίες χρησιμοποιήθηκαν για κάθε συμμετέχουσα χώρα:[117][118]

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Χώρες που θα συμμετέχουν στον πρώτο ημιτελικό
  Χώρες που έχουν προκριθεί στον τελικό και θα ψηφίσουν στον πρώτο ημιτελικό
  Χώρες που θα συμμετέχουν στον δεύτερο ημιτελικό
  Χώρες που έχουν προκριθεί στον τελικό και θα ψηφίσουν στον δεύτερο ημιτελικό

Η EBU ανακοίνωσε αρχικά στις 26 Οκτωβρίου 2020 πως 41 χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό, αποτελώντας έτσι τον ίδιο ακριβώς αριθμό χωρών που προοριζόταν να συμμετάσχει στον ακυρωμένο διαγωνισμό του 2020. Η Βουλγαρία και η Ουκρανία επιστρέφουν ύστερα από δύο χρόνια απουσίας ενώ, η Ουγγαρία και το Μαυροβούνιο αποχώρησαν έχοντας συμμετάσχει στον τελευταίο διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε το 2019. [3]

Τον Μάρτιο του 2021, η Αρμενία και η Λευκορωσία αποχώρησαν επίσης από τον διαγωνισμό. Η Αρμενία αποχώρησε λόγω της κοινωνικοπολιτικής κρίσης στη χώρα μετά τη σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020 ενώ, η Λευκορωσία αποκλείστηκε αφού τα 2 νέα τραγούδια των Galasy ZMesta απορρίφθηκαν από την EBU λόγω παραβίασης των κανόνων του διαγωνισμού, μειώνοντας έτσι τον αριθμό των συμμετοχών σε 39.[4][5]

Καλλιτέχνες που επιστρέφουν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού 2020, οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί των ακόλουθων χωρών 24 χωρών επέλεξαν μέσω εσωτερικής επιλογής τους ίδιους καλλιτέχνες: Άγιος Μαρίνος, Αζερμπαϊτζάν, Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Βόρεια Μακεδονία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ελβετία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισλανδία, Ισπανία, Ισραήλ, Λετονία, Μάλτα, Μολδαβία, Ολλανδία, Ουκρανία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία και Τσεχία.[119] Ενώ, οι The Roop και ο Ούκου Σουβίστε που είχαν επιλεχθεί να εκπροσωπήσουν τη Λιθουανία και την Εσθονία αντίστοιχα στον διαγωνισμό του 2020, επανεπιλέχθηκαν για το 2021 έχοντας κερδίσει ωστόσο τους διαγωνισμούς προεπιλογής στις χώρες τους.[120]

Από τις επιστροφές των καλλιτεχνών, ο διαγωνισμός πρόκειται να περιλαμβάνει τρεις καλλιτέχνες οι οποίοι προηγουμένως συμμετείχαν στον διαγωνισμό ως κύριοι εκπρόσωποι των χωρών τους και πέντε καλλιτέχνες που είχαν λάβει μέρος είτε στα φωνητικά σε προηγούμενους διαγωνισμούς ή στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.

Καλλιτέχνης Χώρα Προηγούμενα χρόνια
Νατάλια Γκορντιένκο Μολδαβία 2006 (μαζί με τον Arsenium)[121]
Σένχιτ Άγιος Μαρίνος 2011[122]
Σάνια Βούτσιτς (μέλος των Hurricane) Σερβία 2016
Κσένιγια Κνέζεβιτς (μέλος των Hurricane) 2015 (στα φωνητικά για τον Knez, εκπροσωπώντας το Μαυροβούνιο)[123]
Destiny Μάλτα Junior Eurovision 2015
2019 (στα φωνητικά για τη Μισέλα Πέις)[124]
Στεφανία Λυμπερακάκη Ελλάδα Junior Eurovision 2016 (εκπροσωπώντας την Ολλανδία ως μέλος των Kisses)[125]
Βίνσεντ Μπουένο Αυστρία 2017 (στα φωνητικά για τον Νέιθαν Τρεντ)[126]
Vasil Βόρεια Μακεδονία 2019 (στα φωνητικά για την Ταμάρα Τοντέβσκα)[127]

1ος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος ημιτελικός πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 2021, στις 21:00 (CEST). Δεκαέξι χώρες συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Δικαίωμα ψήφου είχαν τόσο οι διαγωνιζόμενες χώρες όσο και η Γερμανία, η Ιταλία και η Ολλανδία.[107] Η Λευκορωσία αρχικά κληρώθηκε να συμμετάσχει στο πρώτο μισό του ημιτελικού, αλλά αποκλείστηκε αφού τα δύο νέα τραγούδια απορρίφθηκαν από την EBU λόγω παραβίασης των κανόνων του διαγωνισμού.[5] Οι χώρες με επισήμανση προκρίθηκαν στον τελικό.[128]

  Προκριθέντες
Σειρά[129] Χώρα[3] Ερμηνευτής[130] Τραγούδι[130] Γλώσσα Θέση Βαθμοί
01 Λιθουανία The Roop "Discoteque" Αγγλικά 4 203
02 Σλοβενία Άνα Σόκλιτς "Amen" Αγγλικά 13 44
03 Ρωσία Μανίζα "Russian Woman" Ρωσικά, Αγγλικά 3 226
04 Σουηδία Tusse "Voices" Αγγλικά 7 142
05 Αυστραλία[η] Montaigne "Technicolour" Αγγλικά 14 28
06 Βόρεια Μακεδονία Vasil "Here I Stand" Αγγλικά 15 26
07 Ιρλανδία Λέσλι Ρόι "Maps" Αγγλικά 16 20
08 Κύπρος Έλενα Τσαγκρινού "El Diablo" Αγγλικά[θ] 6 170
09 Νορβηγία Tix "Fallen Angel" Αγγλικά 10 115
10 Κροατία Αλμπίνα Γκρτσιτς "Tick-Tock" Αγγλικά, Κροατικά 11 110
11 Βέλγιο Hooverphonic "The Wrong Place" Αγγλικά 9 117
12 Ισραήλ Έντεν Αλέν "Set Me Free" Αγγλικά[ι] 5 192
13 Ρουμανία Roxen "Amnesia" Αγγλικά 12 85
14 Αζερμπαϊτζάν Efendi "Mata Hari" Αγγλικά[κ] 8 138
15 Ουκρανία Go_A "Shum" (Шум) Ουκρανικά 2 267
16 Μάλτα Destiny "Je me casse" Αγγλικά[λ] 1 325

2ος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δεύτερος ημιτελικός πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαΐου 2021, στις 21:00 (CEST). Δεκαεπτά χώρες συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Δικαίωμα ψήφου είχαν τόσο οι διαγωνιζόμενες χώρες όσο και η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισπανία.[107] Η Αρμενία αρχικά κληρώθηκε να συμμετάσχει στο δεύτερο μισό του ημιτελικού, αλλά αποχώρησε λόγω των επακόλουθων της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020 και των διαδηλώσεων στην Αρμενία το 2020 και το 2021.[4] Οι χώρες με επισήμανση προκρίθηκαν στον τελικό.[132]

  Προκριθέντες
Σειρά[129] Χώρα[3] Ερμηνευτής[133] Τραγούδι[133] Γλώσσα Θέση Βαθμοί
01 Άγιος Μαρίνος Σένχιτ[μ] "Adrenalina" Αγγλικά[ν] 9 118
02 Εσθονία Ούκου Σουβίστε "The Lucky One" Αγγλικά 13 58
03 Τσεχία Benny Cristo "Omaga" Αγγλικά[ξ] 15 23
04 Ελλάδα Stefania "Last Dance" Αγγλικά 6 184
05 Αυστρία Βίνσεντ Μπουένο "Amen" Αγγλικά 12 66
06 Πολωνία Ράφαου Μπζοζόφσκι "The Ride" Αγγλικά 14 35
07 Μολδαβία Νατάλια Γκορντιένκο "Sugar" Αγγλικά 7 179
08 Ισλανδία[ο] Daði og Gagnamagnið "10 Years" Αγγλικά 2 288
09 Σερβία Hurricane "Loco Loco" Σερβικά[π] 8 124
10 Γεωργία Τόρνικε Κιπιάνι "You" Αγγλικά 16 16
11 Αλβανία Άντζελα Περιστέρη "Karma" Αλβανικά 10 112
12 Πορτογαλία The Black Mamba "Love Is on My Side" Αγγλικά 4 239
13 Βουλγαρία Victoria "Growing Up Is Getting Old" Αγγλικά 3 250
14 Φινλανδία Blind Channel "Dark Side" Αγγλικά 5 234
15 Λετονία Σαμάντα Τίνα "The Moon Is Rising" Αγγλικά 17 14
16 Ελβετία Gjon's Tears "Tout l'univers" Γαλλικά 1 291
17 Δανία Fyr & Flamme "Øve os på hinanden" Δανικά 11 89

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου 2021, στις 21:00 (CEST). Είκοσι έξι χώρες συμμετείχαν συνολικά στον τελικό: η διοργανώτρια χώρα, οι Μεγάλες Πέντε και οι δέκα χώρες με την υψηλότερη βαθμολογία από κάθε ημιτελικό. Δικαίωμα ψήφου είχαν όλες οι τριάντα εννέα συμμετέχουσες χώρες.

  Νικητής
Σειρά[136] Χώρα[3] Ερμηνευτής[137] Τραγούδι[137] Γλώσσα Θέση Βαθμοί
01 Κύπρος Έλενα Τσαγκρινού "El Diablo" Αγγλικά 16 94
02 Αλβανία Άντζελα Περιστέρη "Karma" Αλβανικά 21 57
03 Ισραήλ Έντεν Αλέν "Set Me Free" Αγγλικά 17 93
04 Βέλγιο Hooverphonic "The Wrong Place" Αγγλικά 19 74
05 Ρωσία Μανίζα "Russian Woman" Ρωσικά, Αγγλικά 9 204
06 Μάλτα Destiny "Je me casse" Αγγλικά 7 255
07 Πορτογαλία The Black Mamba "Love Is on My Side" Αγγλικά 12 153
08 Σερβία Hurricane "Loco Loco" Σερβικά[ρ] 15 102
09 Ηνωμένο Βασίλειο Τζέιμς Νιούμαν "Embers" Αγγλικά 26 0
10 Ελλάδα Stefania "Last Dance" Αγγλικά 10[σ] 170
11 Ελβετία Gjon's Tears "Tout l'univers" Γαλλικά 3 432
12 Ισλανδία[ο] Daði og Gagnamagnið "10 Years" Αγγλικά 4 378
13 Ισπανία Μπλας Καντό "Voy a quedarme" Ισπανικά 24 6
14 Μολδαβία Νατάλια Γκορντιένκο "Sugar" Αγγλικά 13 115
15 Γερμανία Γιέντρικ Ζίγκβαρτ "I Don't Feel Hate" Αγγλικά 25 3
16 Φινλανδία Blind Channel "Dark Side" Αγγλικά 6 301
17 Βουλγαρία Victoria "Growing Up Is Getting Old" Αγγλικά 11 170
18 Λιθουανία The Roop "Discoteque" Αγγλικά 8 220
19 Ουκρανία Go_A "Shum" (Шум) Ουκρανικά 5 364
20 Γαλλία Μπαρμπαρά Πραβί "Voilà" Γαλλικά 2 499
21 Αζερμπαϊτζάν Efendi "Mata Hari" Αγγλικά 20 65
22 Νορβηγία Tix "Fallen Angel" Αγγλικά 18 75
23 Ολλανδία Ζανγκού Μακρόι "Birth of a New Age" Αγγλικά, Σρανάν Τόνγκο 23 11
24 Ιταλία Måneskin "Zitti e buoni" Ιταλικά 1 524
25 Σουηδία Tusse "Voices" Αγγλικά 14 109
26 Άγιος Μαρίνος Σένχιτ[μ] "Adrenalina" Αγγλικά[τ] 22 50

Αναλυτικά αποτελέσματα βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του πρώτου ημιτελικού[138]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Λιθουανία
Σλοβενία
Ρωσία
Σουηδία
Αυστραλία
Βόρεια Μακεδονία
Ιρλανδία
Κύπρος
Νορβηγία
Κροατία
Βέλγιο
Ισραήλ
Ρουμανία
Αζερμπαϊτζάν
Ουκρανία
Μάλτα
Γερμανία
Ιταλία
Ολλανδία
Διαγωνιζόμενοι
Λιθουανία 203 66 137 2 7 2 5 3 6 2 12 8 1 4 4 7 3
Σλοβενία 44 36 8 3 6 4 3 7 4 4 5
Ρωσία 225 117 108 10 6 7 7 8 8 3 8 12 6 5 12 1 7 5 12
Σουηδία 142 91 51 3 7 6 1 1 7 10 1 6 5 4 6 3 10 12 4 5
Αυστραλία 28 26 2 8 1 2 2 12 1
Βόρεια Μακεδονία 23 12 11 4 2 6
Ιρλανδία 20 16 4 1 3 2 1 3 3 2 1
Κύπρος 170 92 78 4 12 8 4 10 4 4 5 10 10 3 2 8 5 3
Νορβηγία 115 38 77 2 3 8 1 2 3 7 2 6 4
Κροατία 110 57 53 1 7 3 8 10 5 1 1 1 5 8 3 2 2
Βέλγιο 117 70 47 10 5 6 2 4 4 7 2 10 10 10
Ισραήλ 192 99 93 7 2 10 10 8 12 1 8 7 4 1 6 3 12 8
Ρουμανία 85 58 27 5 10 2 3 5 7 7 12 6 1
Αζερμπαϊτζάν 138 47 91 8 4 3 5 6 7 6 6 2
Ουκρανία 267 103 164 12 1 5 5 4 5 6 7 5 10 4 10 8 7 8 6
Μάλτα 325 174 151 6 6 12 12 12 10 12 12 12 12 8 8 12 10 5 10 8 7
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του πρώτου ημιτελικού[138]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Λιθουανία
Σλοβενία
Ρωσία
Σουηδία
Αυστραλία
Βόρεια Μακεδονία
Ιρλανδία
Κύπρος
Νορβηγία
Κροατία
Βέλγιο
Ισραήλ
Ρουμανία
Αζερμπαϊτζάν
Ουκρανία
Μάλτα
Γερμανία
Ιταλία
Ολλανδία
Διαγωνιζόμενοι
Λιθουανία 203 66 137 7 10 8 4 12 12 12 3 8 5 6 3 12 7 12 8 8
Σλοβενία 44 36 8 3 5
Ρωσία 225 117 108 8 7 3 7 8 1 7 4 10 2 12 5 8 6 2 6 7 5
Σουηδία 142 91 51 5 2 2 4 3 10 7 2 1 3 10 2
Αυστραλία 28 26 2 1 1
Βόρεια Μακεδονία 23 12 11 8 1 2
Ιρλανδία 20 16 4 1 2 1
Κύπρος 170 92 78 4 1 5 4 6 6 6 3 6 3 6 4 4 4 12 1 2 1
Νορβηγία 115 38 77 6 6 6 12 3 2 1 2 6 4 3 10 2 6 4 1 3
Κροατία 110 57 53 12 2 5 12 7 2 1 3 2 7
Βέλγιο 117 70 47 10 4 3 5 2 2 1 1 5 3 4 7
Ισραήλ 192 99 93 2 4 6 4 1 5 10 5 4 4 10 12 7 5 5 3 6
Ρουμανία 85 58 27 3 5 1 5 3 10
Αζερμπαϊτζάν 138 47 91 3 3 10 1 1 7 4 6 8 5 7 7 10 8 2 5 4
Ουκρανία 267 103 164 12 10 12 7 12 5 8 6 7 12 10 8 12 7 4 10 12 10
Μάλτα 325 174 151 7 5 8 8 10 10 10 8 8 7 12 10 8 6 8 8 6 12

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον πρώτο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
8 Μάλτα Αυστραλία, Ιρλανδία, Κροατία, Κύπρος, Νορβηγία, Ρουμανία, Ρωσία, Σουηδία
3 Ρωσία Αζερμπαϊτζάν, Βέλγιο, Ολλανδία
2 Ισραήλ Βόρεια Μακεδονία, Ιταλία
1 Αυστραλία Ουκρανία
Κύπρος Σλοβενία
Λιθουανία Ισραήλ
Ρουμανία Μάλτα
Σουηδία Γερμανία
Ουκρανία Λιθουανία
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
6 Ουκρανία Αυστραλία, Ιταλία, Κροατία, Λιθουανία, Ρουμανία, Ρωσία
5 Λιθουανία Γερμανία, Ιρλανδία, Κύπρος, Νορβηγία, Ουκρανία
2 Κροατία Βόρεια Μακεδονία, Σλοβενία
Μάλτα Βέλγιο, Ολλανδία
1 Κύπρος Μάλτα
Ισραήλ Αζερμπαϊτζάν
Νορβηγία Σουηδία
Ρωσία Ισραήλ

Ημιτελικός 2[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του δευτέρου ημιτελικού[139]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Άγιος Μαρίνος
Εσθονία
Τσεχία
Ελλάδα
Αυστρία
Πολωνία
Μολδαβία
Ισλανδία
Σερβία
Γεωργία
Αλβανία
Πορτογαλία
Βουλγαρία
Φινλανδία
Λετονία
Ελβετία
Δανία
Γαλλία
Ισπανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Άγιος Μαρίνος 118 76 42 1 2 10 1 10 10 3 2 1 8 2 2 2 2 5 8 3 4
Εσθονία 58 29 29 1 4 3 1 3 1 7 3 3 1 2
Τσεχία 23 23 0 4 1 6 5 5 2
Ελλάδα 184 104 80 10 3 5 12 8 7 8 10 3 10 6 1 2 12 7
Αυστρία 66 53 13 4 4 3 5 7 2 6 5 1 7 3 6
Πολωνία 35 18 17 12 2 3 1
Μολδαβία 179 56 123 8 12 2 7 4 3 12 4 1 3
Ισλανδία 288 140 148 1 8 10 7 10 3 6 12 7 4 10 8 12 8 8 6 8 12
Σερβία 124 56 68 4 5 4 3 6 2 2 5 4 3 4 5 4 5
Γεωργία 16 1 15 1
Αλβανία 112 74 38 7 2 1 6 3 6 5 5 8 4 4 5 5 10 2 1
Πορτογαλία 239 128 111 2 6 12 5 7 1 2 8 7 10 1 8 7 8 10 4 10 10 10
Βουλγαρία 250 149 101 5 10 7 8 8 5 12 10 10 8 2 12 12 6 12 6 4 5 7
Φινλανδία 234 84 150 3 7 6 5 2 6 6 4 6 6 7 6 7 7 6
Λετονία 14 4 10 4
Ελβετία 291 156 135 6 12 8 12 8 7 12 5 12 12 7 10 10 12 3 12 8
Δανία 89 9 80 3 4 1 1
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του δευτέρου ημιτελικού[139]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Άγιος Μαρίνος
Εσθονία
Τσεχία
Ελλάδα
Αυστρία
Πολωνία
Μολδαβία
Ισλανδία
Σερβία
Γεωργία
Αλβανία
Πορτογαλία
Βουλγαρία
Φινλανδία
Λετονία
Ελβετία
Δανία
Γαλλία
Ισπανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Άγιος Μαρίνος 118 76 42 4 2 2 3 3 12 7 1 2 4 2
Εσθονία 58 29 29 1 3 1 7 10 1 6
Τσεχία 23 23 0
Ελλάδα 184 104 80 5 2 12 5 8 10 10 10 8 2 1 2 3 1 1
Αυστρία 66 53 13 2 3 4 4
Πολωνία 35 18 17 1 7 1 1 7
Μολδαβία 179 56 123 12 12 12 12 6 7 6 12 12 5 12 12 3
Ισλανδία 288 140 148 8 7 10 5 10 10 6 7 7 1 7 6 12 7 7 12 6 8 12
Σερβία 124 56 68 7 5 4 12 1 1 1 4 2 10 12 7 2
Γεωργία 16 1 15 3 3 3 2 3 1
Αλβανία 112 74 38 2 10 2 2 1 2 1 4 3 8 3
Πορτογαλία 239 128 111 3 5 4 3 7 5 4 8 4 6 5 6 5 10 8 10 12 6
Βουλγαρία 250 149 101 4 2 6 6 4 4 5 4 6 8 8 5 4 2 3 5 5 10 10
Φινλανδία 234 84 150 10 10 8 8 5 12 8 10 10 6 5 6 12 8 6 10 2 6 8
Λετονία 14 4 10 1 5 4
Ελβετία 291 156 135 6 6 7 7 8 8 10 7 5 3 12 8 7 10 6 7 8 7 3
Δανία 89 9 80 1 8 3 1 3 6 12 2 4 2 4 3 8 4 5 4 5 5

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον δεύτερο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
7 Ελβετία Αλβανία, Αυστρία, Γεωργία, Δανία, Εσθονία, Ισλανδία, Ισπανία
4 Βουλγαρία Ελβετία, Μολδαβία, Πορτογαλία, Φινλανδία
3 Ισλανδία Ηνωμένο Βασίλειο, Λετονία, Σερβία
2 Ελλάδα Γαλλία, Πολωνία
Μολδαβία Βουλγαρία, Ελλάδα
1 Πολωνία Άγιος Μαρίνος
Πορτογαλία Τσεχία
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
8 Μολδαβία Άγιος Μαρίνος, Γαλλία, Εσθονία, Ελλάδα, Λετονία, Πορτογαλία, Σερβία, Τσεχία
3 Ισλανδία Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Φινλανδία
2 Φινλανδία Βουλγαρία, Πολωνία
Σερβία Αυστρία, Ελβετία
1 Δανία Ισλανδία
Ελλάδα Μολδαβία
Πορτογαλία Ισπανία
Άγιος Μαρίνος Γεωργία
Ελβετία Αλβανία

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Νικητής
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του τελικού[140]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Ισραήλ
Πολωνία
Άγιος Μαρίνος
Αλβανία
Μάλτα
Εσθονία
Βόρεια Μακεδονία
Αζερμπαϊτζάν
Νορβηγία
Ισπανία
Αυστρία
Ηνωμένο Βασίλειο
Ιταλία
Σλοβενία
Ελλάδα
Λετονία
Ιρλανδία
Μολδαβία
Σερβία
Βουλγαρία
Κύπρος
Βέλγιο
Γερμανία
Αυστραλία
Φινλανδία
Πορτογαλία
Ουκρανία
Ισλανδία
Ρουμανία
Κροατία
Τσεχία
Γεωργία
Λιθουανία
Δανία
Ρωσία
Γαλλία
Σουηδία
Ελβετία
Ολλανδία
Διαγωνιζόμενοι
Κύπρος 94 50 44 3 7 4 2 6 12 1 7 4 2 2
Αλβανία 57 22 35 2 12 7 1
Ισραήλ 93 73 20 6 8 8 3 6 4 1 2 3 7 5 1 1 5 5 4 4
Βέλγιο 74 71 3 6 3 3 1 5 6 3 3 4 5 6 3 7 3 6 1 6
Ρωσία 204 104 100 7 1 1 12 8 2 1 10 6 7 2 1 4 10 2 4 2 10 3 3 8
Μάλτα 255 208 47 5 4 7 8 1 5 7 12 8 4 7 5 6 2 10 7 5 10 5 8 12 1 4 5 1 12 3 7 1 3 4 4 12 6 7
Πορτογαλία 153 126 27 8 7 5 2 5 7 7 6 2 5 6 1 1 2 10 10 1 12 8 6 8 7
Σερβία 102 20 82 1 12 7
Ηνωμένο Βασίλειο 0 0 0
Ελλάδα 170 91 79 8 6 6 10 1 1 3 8 3 8 12 2 4 7 12
Ελβετία 432 267 165 12 7 4 12 10 12 6 7 10 10 8 7 12 5 3 1 2 12 10 10 12 7 8 12 7 8 5 10 8 12 1 7 5 5
Ισλανδία 378 198 180 10 8 4 2 7 12 10 8 10 10 8 5 7 3 3 8 8 8 4 10 8 6 4 10 3 7 5 10
Ισπανία 6 6 0 2 4
Μολδαβία 115 53 62 5 8 10 12 6 12
Γερμανία 3 3 0 2 1
Φινλανδία 301 83 218 2 1 3 2 7 1 4 10 4 4 10 1 3 8 5 8 1 8 1
Βουλγαρία 170 140 30 1 3 6 1 6 4 5 5 8 5 1 12 6 5 6 2 10 12 8 2 4 4 2 6 6 10
Λιθουανία 220 55 165 10 6 2 2 12 6 4 1 3 2 3 4
Ουκρανία 364 97 267 4 5 4 6 3 1 1 7 6 10 5 5 2 3 5 7 12 8 3
Γαλλία 499 248 251 8 12 10 3 10 7 4 4 12 8 12 3 2 5 3 12 4 12 7 7 12 7 7 6 10 6 4 6 10 5 6 12 12
Αζερμπαϊτζάν 65 32 33 2 2 2 6 3 5 8 2 2
Νορβηγία 75 15 60 2 7 1 3 2
Ολλανδία 11 11 0 3 2 3 1 2
Ιταλία 524 206 318 5 10 4 3 10 5 6 12 4 8 8 10 8 2 6 6 6 3 12 7 3 12 6 12 10 10 10 8
Σουηδία 109 46 63 8 3 5 10 4 4 4 5 2 1
Άγιος Μαρίνος 50 37 13 12 5 1 3 7 5 4
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του τελικού[140]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Ισραήλ
Πολωνία
Άγιος Μαρίνος
Αλβανία
Μάλτα
Εσθονία
Βόρεια Μακεδονία
Αζερμπαϊτζάν
Νορβηγία
Ισπανία
Αυστρία
Ηνωμένο Βασίλειο
Ιταλία
Σλοβενία
Ελλάδα
Λετονία
Ιρλανδία
Μολδαβία
Σερβία
Βουλγαρία
Κύπρος
Βέλγιο
Γερμανία
Αυστραλία
Φινλανδία
Πορτογαλία
Ουκρανία
Ισλανδία
Ρουμανία
Κροατία
Τσεχία
Γεωργία
Λιθουανία
Δανία
Ρωσία
Γαλλία
Σουηδία
Ελβετία
Ολλανδία
Διαγωνιζόμενοι
Κύπρος 94 50 44 8 2 2 6 12 2 12
Αλβανία 57 22 35 10 10 7 1 7
Ισραήλ 93 73 20 12 2 1 5
Βέλγιο 74 71 3 1 2
Ρωσία 204 104 100 10 2 1 6 1 6 7 1 1 10 12 6 7 3 5 1 1 4 3 5 4 4
Μάλτα 255 208 47 5 3 3 2 6 3 4 1 2 8 3 2 2 2 1
Πορτογαλία 153 126 27 1 2 2 8 8 6
Σερβία 102 20 82 4 12 12 4 12 5 3 2 12 3 1 12
Ηνωμένο Βασίλειο 0 0 0
Ελλάδα 170 91 79 7 8 8 7 3 2 12 2 8 12 10
Ελβετία 432 267 165 6 7 3 12 2 7 4 2 7 5 1 5 4 4 3 4 1 3 4 2 5 7 6 7 6 5 5 3 6 6 5 6 5 7
Ισλανδία 378 198 180 1 8 5 3 10 5 10 10 6 3 5 10 5 5 6 12 12 3 6 4 7 1 3 12 1 4 10 5 8
Ισπανία 6 6 0
Μολδαβία 115 53 62 6 7 1 2 2 8 12 12 2 3 7
Γερμανία 3 3 0
Φινλανδία 301 83 218 4 6 4 3 7 12 2 5 6 2 4 7 8 4 6 8 5 5 7 8 4 6 8 3 5 8 12 6 6 4 7 7 8 1 12 4 4
Βουλγαρία 170 140 30 2 5 8 8 7
Λιθουανία 220 55 165 3 4 6 10 12 4 3 12 5 12 12 2 5 7 12 6 5 10 4 3 1 10 4 2 7 1 3
Ουκρανία 364 97 267 12 12 5 4 1 5 4 8 5 6 7 4 12 7 5 6 8 10 8 6 6 10 4 10 10 10 8 7 8 10 6 12 1 7 12 4 2 5
Γαλλία 499 248 251 8 5 10 6 3 7 5 2 4 12 6 5 1 6 8 3 7 6 10 10 8 12 10 4 6 12 5 7 8 7 2 5 8 3 6 6 6 12
Αζερμπαϊτζάν 65 32 33 2 3 1 2 1 4 4 3 4 2 3 4
Νορβηγία 75 15 60 3 10 4 7 1 2 2 2 1 1 1 4 1 5 8 8
Ολλανδία 11 11 0
Ιταλία 524 206 318 7 10 12 10 12 8 8 10 7 10 8 3 10 10 7 6 8 12 12 10 8 7 7 8 7 12 5 10 10 6 8 10 5 10 10 3 10 2
Σουηδία 109 46 63 1 1 8 1 8 1 1 3 1 3 3 4 2 10 1 10 2 3
Άγιος Μαρίνος 50 37 13 3 3 7

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον τελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
8 Γαλλία Άγιος Μαρίνος, Γερμανία, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισπανία, Ολλανδία, Σερβία
Ελβετία Αλβανία, Βέλγιο, Δανία, Εσθονία, Ισλανδία, Ισραήλ, Λετονία, Φινλανδία
4 Ιταλία Γεωργία, Κροατία, Ουκρανία, Σλοβενία
Μάλτα Αυστραλία, Νορβηγία, Ρουμανία, Σουηδία
2 Βουλγαρία Μολδαβία, Πορτογαλία
Ελλάδα Γαλλία, Κύπρος
Μολδαβία Βουλγαρία, Ρωσία
1 Αλβανία Μάλτα
Κύπρος Ελλάδα
Ισλανδία Αυστρία
Λιθουανία Ιταλία
Πορτογαλία Τσεχία
Ρωσία Αζερμπαϊτζάν
Άγιος Μαρίνος Πολωνία
Σερβία Βόρεια Μακεδονία
Ουκρανία Λιθουανία
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
5 Ιταλία Άγιος Μαρίνος, Βουλγαρία, Μάλτα, Ουκρανία, Σερβία
Λιθουανία Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Λετονία, Νορβηγία
Σερβία Αυστρία, Βόρεια Μακεδονία, Ελβετία, Κροατία, Σλοβενία
Ουκρανία Γαλλία, Ισραήλ, Ιταλία, Λιθουανία, Πολωνία
4 Γαλλία Βέλγιο, Ισπανία, Ολλανδία, Πορτογαλία
3 Φινλανδία Εσθονία, Ισλανδία, Σουηδία
Ισλανδία Αυστραλία, Δανία, Φινλανδία
2 Κύπρος Ελλάδα, Ρωσία
Ελλάδα Γεωργία, Κύπρος
Μολδαβία Τσεχία, Ρουμανία
1 Ισραήλ Αζερμπαϊτζάν
Ρωσία Μολδαβία
Ελβετία Αλβανία

Εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βαθμοί που δίνονται από τις κριτικές επιτροπές ανακοινώθηκαν κατά τη διάρκεια του τελικού από έναν εκπρόσωπο από κάθε συμμετέχουσα χώρα με την εξής σειρά:[141]

  1. Ισραήλ – Λούσι Αγιούμπ[142]
  2. Πολωνία – Ίντα Νοβακόφσκα[143]
  3. Άγιος Μαρίνος – Μόνικα Φάμπρι[144]
  4. Αλβανία – Άντρι Τζάχου[145]
  5. Μάλτα – Στέφανι Σπιτέρι
  6. Εσθονία – Sissi
  7. Βόρεια Μακεδονία – Βάνε Μαρκόσκι
  8. Αζερμπαϊτζάν – Έλλ & Νίκκι[146]
  9. Νορβηγία – Silje Skjemstad Cruz
  10. Ισπανία – Νιέβες Άλβαρεθ
  11. Αυστρία – Φίλιπ Χάνσα[147]
  12. Ηνωμένο Βασίλειο – Αμάντα Χόλντεν[148]
  13. Ιταλία – Καρολίνα Ντι Ντομένικο[149]
  14. Σλοβενία – Λορέλα Φλέγκο[150]
  15. Ελλάδα – Μανώλης Γκίνης[151]
  16. Λετονία – Αμινάτα Σαβαντόγκο[152]
  17. Ιρλανδία – Ράιαν Ο'Σόγκνεσι[153]
  18. Μολδαβία – Σεργκέι Στεπάνοφ
  19. Σερβία – Ντραγκάνα Κοσγιερίνα
  20. Βουλγαρία – Τζοάννα Ντράγκνεβα
  21. Κύπρος – Λουκάς Χάματσος[154]
  22. Βέλγιο – Ντανίρα Μπουχρίς Τερκεσίδη
  23. Γερμανία – Μπαρμπάρα Σενεμπέργκερ[155]
  24. Αυστραλία – Joel Creasey
  25. Φινλανδία – Κάτρι Νόρλιν[156]
  26. Πορτογαλία – Ελίσα[157]
  27. Ουκρανία – Tayanna[158]
  28. Ισλανδία – Χάννες Όλι Άγκουστσον[159]
  29. Ρουμανία – Καταλίνα Πόνορ[160]
  30. Κροατία – Ιβάν Ντόριαν Μολνάρ[161]
  31. Τσεχία – Τατιάνα Κουτσαροβά[162]
  32. Γεωργία – Ότο Νεμσάντζε[163]
  33. Λιθουανία – Άντριους Μανόντοβας[164]
  34. Δανία – Τίνα Μούλερ[165]
  35. Ρωσία – Πωλίνα Γκαγκάρινα
  36. Γαλλία – Κάρλα[166]
  37. Σουηδία – Καρόλα[167]
  38. Ελβετία – Ανζελίκ Μπελντνέ[168]
  39. Ολλανδία – Ρόμι Μόντεϊρο[169]

Άλλες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επιλεξιμότητα για πιθανή συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision απαιτεί έναν εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα με ενεργό συμμετοχή στην EBU που θα μπορεί να εκπέμπει τον διαγωνισμό μέσω του δικτύου της Eurovision. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) εκδίδει πρόσκληση συμμετοχής στον διαγωνισμό σε όλα τα ενεργά μέλη. Η Αυστραλία δεν χρειάζεται να λάβει πρόσκληση για τον Διαγωνισμό 2021, καθώς έχει λάβει το δικαίωμα συμμετοχής τουλάχιστον μέχρι το 2023.

Ενεργά μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ανδόρρα – Τον Νοέμβριο του 2019, το κυβερνών κόμμα της Ανδόρρας, υποστήριξε την επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό, με την εκτίμηση του κόστους ως προϋπόθεση.[170] Τον Μάιο του 2020, επιβεβαιώθηκε από τη ραδιοτηλεόραση της Ανδόρρας RTVA, πως τελικά η χώρα δεν θα επέστρεφε στον διαγωνισμό το 2021[171]. Δεν απέκλεισε ωστόσο, το ενδεχόμενο να επιστρέψει το 2022.[172]
  • Αρμενία – Ενώ αρχικά ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 2020, η Αρμενία επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της για το διαγωνισμό του 2021 όταν η τελική λίστα των διαγωνιζομένων ανακοινώθηκε από την EBU τον Οκτώβριο του 2020 και ήταν να συμμετάσχουν στο δεύτερο μισό του δεύτερου ημιτελικού.[3][107] Ωστόσο, στις 5 Μαρτίου 2021, η Δημόσια Τηλεοπτική Εταιρία της Αρμενίας (AMPTV) ανακοίνωσε ότι ήταν αδύνατο να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, λόγω των επακόλουθων της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020 και των διαδηλώσεων στην Αρμενία το 2020 και το 2021.[4]
  • Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Τον Οκτώβριο του 2020, η ραδιοτηλεόραση της Βοσνίας, BHRT, επιβεβαίωσε ότι η χώρα δεν θα επέστρεφε στον διαγωνισμό το 2021 επικαλούμενη τα συνεχόμενα οικονομικά ζητήματα που αντιμετωπίζει ο φορέας. Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη συμμετείχε τελευταία φορά στον διαγωνισμό το 2016.[173]
  • Λευκορωσία – Ενώ αρχικά είχε προγραμματιστεί να συμμετέχει στον διαγωνισμό με τους Galasy ZMesta, στις 11 Μαρτίου 2021 η EBU δημοσίευσε μια δήλωση, δηλώνοντας ότι μετά από έλεγχο της συμμετοχής, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι "το τραγούδι θέτει υπό αμφισβήτηση τη μη πολιτική φύση του Διαγωνισμού". Ως αποτέλεσμα, η EBU είχε κηρύξει τη συμμετοχή μη επιλέξιμη για να συμμετάσχει στο διαγωνισμό και ζήτησε από τον Λευκορωσικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό BTRC να υποβάλει είτε μια νέα έκδοση του τραγουδιού είτε ένα εντελώς νέο τραγούδι που συμμορφώνεται με τους κανόνες ή να αντιμετωπίσει τον αποκλεισμό.[174] Στις 26 Μαρτίου 2021 η EBU δήλωσε ότι η νέα συμμετοχή που υποβλήθηκε, εξετάστηκε προσεκτικά για να αξιολογηθεί κατά πόσο είναι επιλέξιμη να συμμετάσχει στον διαγωνισμό. Τελικά, συνήχθη το συμπέρασμα ότι η νέα συμμετοχή παραβιάζει επίσης τους κανόνες του διαγωνισμού και έτσι η χώρα αποκλείστηκε. [5]
  • Λουξεμβούργο – Τον Ιούλιο του 2020, η τηλεόραση του Λουξεμβούργου RTL, ανακοίνωσε πως η χώρα δεν θα επέστρεφε στον διαγωνισμό το 2021, αναφέροντας πως το πρόγραμμα τους δεν εστιάζεται στην ψυχαγωγία και στα μουσικά γεγονότα και πως η συμμετοχή στον διαγωνισμό θα έθετε τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα σε οικονομική πίεση.[175]
  • Μαρόκο – Απαντώντας στις φήμες ότι η EBU είχε συζητήσει με το Μαρόκο σχετικά με τη συμμετοχή στο διαγωνισμό, ο Καρίμ Σμπάι, διευθυντής επικοινωνιών της Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision (SNRT) του Μαρόκου, δήλωσε το Φεβρουάριο του 2020 ότι η πιθανή επιστροφή του Μαρόκου στο διαγωνισμό δεν έχει ακόμη συζητηθεί.[176] Η χώρα τελικά δεν βρισκόταν στην τελική λίστα των συμμετεχόντων. Το Μαρόκο συμμετείχε τελευταία φορά στον διαγωνισμό το 1980.
  • Μαυροβούνιο – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μαυροβουνίου, RTCG, επιβεβαίωσε τον Οκτώβριο του 2020 πως η χώρα δεν θα συμμετείχε στον διαγωνισμό το 2021. Η χώρα είχε ανακοινώσει την αποχώρηση της από τον διαγωνισμό του 2020 επικαλούμενη τα μέτρια αποτελέσματα των προηγούμενων χρόνων και ζητήματα που σχετίζονται με το κόστος συμμετοχής. Ωστόσο η αποχώρηση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω ακύρωσης του διαγωνισμού.[177]
  • Μονακό – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μονακό, TMC, επιβεβαίωσε τον Σεπτέμβριο του 2020 πως η χώρα δεν θα επέστρεφε στον διαγωνισμό το 2021.[178]
  • Ουγγαρία – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Ουγγαρίας, MTVA, είχε ανακοινώσει την αποχώρηση του από τον διαγωνισμό του 2020, αναφέροντας πως οι δημιουργοί του A Dal (εθνικός τελικός της χώρας από το 2012), "αντί να πάρουν μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2020, θέλουν να ασχοληθούν με τη στήριξη της ποπ σκηνής της χώρας". Η αποχώρηση της χώρας ωστόσο, δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της ακύρωσης του διαγωνισμού. Στην επίσημη λίστα των συμμετεχόντων για τον διαγωνισμό του 2021, η Ουγγαρία εξακολουθούσε να μην συμπεριλαμβάνεται χωρίς περεταίρω εξήγηση.[3]
  • Σλοβακία – Τον Ιούλιο του 2020, ένας εκπρόσωπος του RTVS ανέφερε πως η χώρα ήταν απίθανο να συμμετάσχει στον διαγωνισμό και, τον Αύγουστο του 2020 το RTVS επιβεβαίωσε τη μη επιστροφή της χώρας χωρίς ωστόσο, να αποκλείει μια ενδεχόμενη επιστροφή στο μέλλον.[179]
  • Τουρκία – Τον Μάιο του 2020, ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας και διευθυντής εξωτερικών υποθέσεων για την ΕΕ, Φαρούκ Καϊμακτζού, ανακοίνωσε ότι ήλπιζε να δει τη χώρα να επιστρέφει στον διαγωνισμό. [180] Ωστόσο, η χώρα δεν βρισκόταν τελικά στην επίσημη λίστα των συμμετεχόντων.[3] Η χώρα συμμετείχε τελευταία φορά στον διαγωνισμό το 2012.

Συνεργαζόμενα μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  •  ΗΠΑ – Τον Ιανουάριο του 2020, η EBU ανέφερε ότι θα αξιολογούσε μία συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στον διαγωνισμό, εάν η αντίστοιχη έκδοση Αμερικανικού Διαγωνισμού Τραγουδιού γινόταν επιτυχία. Αρκετοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι συνεργαζόμενα μέλη της EBU[181].
  • Καζακστάν – Τον Αύγουστο του 2020, η EBU ανακοίνωσε πως δεν είχε πλάνα να προσκαλέσει το Καζακστάν να συμμετάσχει στον διαγωνισμό το 2021.[182]

Μη μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κόσοβο – Τον Αύγουστο του 2020, η EBU ανακοίνωσε πως δεν είχε πλάνα να προσκαλέσει το Κόσοβο να συμμετάσχει στον διαγωνισμό το 2021.[183]
  • Λίχτενσταϊν – Τον Ιούλιο του 2020, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λιχτενστάιν, 1 FL TV, ανακοίνωσε πως είχαν αποκλείσει το ενδεχόμενο ντεμπούτου στον διαγωνισμό το 2021. Ο φορέας είχε προσπαθήσει να γίνει μέλος της EBU στο παρελθόν αλλά τα πλάνα ματαιώθηκαν με τον ξαφνικό θάνατο του διευθυντή του καναλιού, Πέτερ Κέλμπελ. Θα χρειαζόταν παράλληλα οικονομική υποστήριξη από την κυβέρνηση του Λιχτενστάιν για να ρυθμίσει το κόστος ένταξης στην EBU καθώς και της συμμετοχής στον διαγωνισμό.[184]

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU παρέχει διεθνείς ζωντανές μεταδόσεις τόσο των ημιτελικών όσο και του τελικού στο επίσημο κανάλι της στο YouTube χωρίς τη δυνατότητα σχολιασμού. Οι ζωντανές μεταδόσεις είναι μπλοκαρισμένες στους τηλεθεατές στην Αυστραλία, την Ελλάδα, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά τις ζωντανές μεταδόσεις, όλα τα τρία σόου ήταν διαθέσιμα για κάθε χώρα που είναι στη λίστα παρακάτω, με εξαίρεση τις Ηνωμένες Πολιτείες.[185][186]

Όλοι οι συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μπορούν να επιλέξουν να έχουν σχολιαστές επί τόπου (στη χώρα τους) ή απομακρυσμένους (στη διοργανώτρια χώρα), που παρέχουν μια εικόνα για την εκπομπή στο τοπικό κοινό τους και, ενώ πρέπει να μεταδώσουν τουλάχιστον τον ημιτελικό στον οποίο ψηφίζουν και τον τελικό, οι περισσότεροι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μεταδίδουν και τις τρεις εκπομπές με διαφορετικά σχέδια προγραμματισμού. Ομοίως, ορισμένοι μη συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικοί φορείς ενδέχεται να εξακολουθούν να θέλουν να μεταδώσουν τον διαγωνισμό. Αυτοί είναι οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς που έχουν επιβεβαιώσει τα προγράμματα μετάδοσης ή/και τους σχολιαστές τους:

Χώρα Σόου Ραδιοτηλεοπτικός σταθμός Σχολιαστής Πηγή
Συμμετέχουσες χώρες
Άγιος Μαρίνος Όλα τα σόου San Marino RTV, Radio San Marino Λία Φιόριο και Τζιτζί Ρεστίβο [187]
Αζερμπαϊτζάν Όλα τα σόου İTV Μουράντ Αρίφ [188]
Αλβανία Όλα τα σόου RTSH, RTSH Muzikë, Radio Tirana 1 Άντρι Τζάχου [189][190][191]
Αυστραλία Όλα τα σόου[φ] SBS Μιφ Γουόρχερστ και Τζόελ Κρίζι [192][193]
Αυστρία Όλα τα σόου ORF 1 Άντι Νολ [194]
Βέλγιο Όλα τα σόου Eén Ολλανδικά: Πέτερ βαν ντε Βέιρε [195][196]
Ketnet Ολλανδική περιγραφή ήχου
Τελικός Radio 2 Ολλανδικά: Άνια Ντάεμς και Showbizz Bart
Όλα τα σόου La Une,[χ] RTBF Auvio Γαλλικά: Φάνι Γιαντρέν[ψ] και Ζαν-Λουί Λαχάγιε [197][198]
1ος ημιτελικός και τελικός VivaCité[ω]
Βόρεια Μακεδονία Όλα τα σόου MRT 1, MRT 2 Έλι Τανάσκοβσκα [199][200]
Βουλγαρία Όλα τα σόου BNT1 Έλενα Ρόσμπεργκ και Πέτκο Κράλεφ [201][202][203]
Γαλλία Ημιτελικοί France 4, Culturebox Λοράνς Μποκολινί [204]
Τελικός France 2 Στεφάν Μπερν και Λοράνς Μποκολινί
Γερμανία Ημιτελικοί One Πέτερ Ούρμπαν [205]
Τελικός Das Erste, One
Γεωργία Όλα τα σόου GPB 1 Νίκα Λομπιλάντζε [206][207]
Δανία Όλα τα σόου DR1 Χένρικ Μίλινγκ και Νικολάι Μόλμπεχ [208]
Ελβετία Ημιτελικοί SRF zwei Γερμανικά: Σβέν Επινέ [209]
Τελικός SRF 1
Ημιτελικοί RTS 2 Γαλλικά: Ζαν Μαρκ Ρισάρ και Νικολάς Τανέ [210]
Τελικός RTS 1 Γαλλικά: Ζαν Μαρκ Ρισάρ, Νικολάς Τανέ και Ζοζέφ Γκοργκονί
2ος ημιτελικός RSI La 2 Ιταλικά: Κλαρίσα Τάμι [211][212]
Τελικός RSI La 1 Ιταλικά: Κλαρίσα Τάμι και Sebalter
Ελλάδα Όλα τα σόου ΕΡΤ1 Μαρία Κοζάκου και Γιώργος Καπουτζίδης [213][214]
Δεύτερο Πρόγραμμα, Η Φωνή της Ελλάδας Δημήτρης Μεϊδάνης [215]
Τελικός Γιώργος Κατσαρός [216]
Εσθονία Όλα τα σόου ETV Εσθονικά: Μάρκο Ρέϊκοπ [217]
ETV+ Ρωσικά: Αλεξάντρ Χομποτόφ και Γιούλια Καλέντα [218]
ERR Νοηματική: πολλοί ερμηνευτές [219]
Ηνωμένο Βασίλειο Ημιτελικοί BBC Four Σκοτ Μιλς, Σάρα Κοξ[αα] και Τσέλσι Γκριμς [221][222]
Τελικός BBC One Γκράχαμ Νόρτον
BBC Radio 2 Κεν Μπρους
Ιρλανδία Ημιτελικοί RTÉ2 Μάρτι Ουέλαν [223][224]
Τελικός RTÉ One
1ος ημιτελικός RTÉ Radio 1 Νιλ Ντόερτι και Ζμπιζέκ Ζαλίνσκι [225][226]
Τελικός RTÉ 2fm
Ισλανδία Όλα τα σόου RÚV Ισλανδικά: Γκίσλι Μαρτέιν Μπάλντουρσον [227]
RÚV 2 Νοηματική: Έλσα Μπιερνσντότιρ [228][229][230]
2ος ημιτελικός και τελικός Rás 2 Άγνωστο [231][232][233]
Όλα τα σόου RUV.is Αγγλικά: Άλεξ Έλιοτ [234]
Ισπανία Ημιτελικοί La 2 Τόνι Αγκιλάρ, Χούλια Βαρέλα και Βίκτορ Εσκουδέρο [235]
Τελικός La 1
Τελικός Radio Nacional, Radio Exterior Ιμανόλ Ντουράν [236][237]
Ισραήλ Όλα τα σόου Kan 11, Kan Educational [αβ], Kan Tarbut Γκεούλα Ίβεν-Σάαρ και Ασάφ Λίμπερμαν [238]
Ιταλία Ημιτελικοί Rai 4 Έμα Στοκχόλμα και Σαβέριο Ραϊμόντο [239][240][241]
Τελικός Rai 1 Γκαμπριέλε Κόρσι και Κριστιάνο Μαλγκιόγκλιο
Ημιτελικοί Rai Radio 2 Έμα Στοκχόλμα και Σαβέριο Ραϊμόντο
Τελικός Έμα Στοκχόλμα και Τζίνο Καστάλντο
Κροατία Όλα τα σόου HRT1 Ντούτσκο Κούρλιτς [242][243]
Τελικός HR 2 Άγνωστο [244]
Κύπρος Όλα τα σόου ΡΙΚ 1, ΡΙΚ HD, ΡΙΚ Sat Λούης Πατσαλίδης [245]
Λετονία Ημιτελικοί LTV1 Τομ Γκρίβινς [246][247][248]
Τελικός Τομ Γκρίβινς και Μαρίγια Ναούμοβα
Λιθουανία Όλα τα σόου LRT televizija, LRT Radijas Ραιμούνας Ζίλαϊς [249][164]
Μάλτα Όλα τα σόου TVM Χωρίς σχολιασμό [250]
Μολδαβία Όλα τα σόου Moldova 1, Radio Moldova Άγνωστο [251]
Νορβηγία Όλα τα σόου NRK1 Μάρτε Στούκστατ [252][253]
Τελικός NRK3 Μάρτιν Λέπεροϊεντ και Αντελίνα Ιμπίσι [254]
NRK P1 Όλε-Κρίστιαν Όιεν [255]
Ολλανδία Όλα τα σόου NPO 1, BVN Κόρναλντ Μάας και Σάντερ Λαντίνγκα [256][257]
NPO 1 Extra Νοηματική: πολλοί ερμηνεύτες [258]
NPO Zappelin Extra Ολλανδική περιγραφή ήχου
Τελικός NPO Radio 2 Γούτερ βαν ντερ Γκος και Φρανκ βαν'τ Χοφ [259]
Ουκρανία Όλα τα σόου UA:First Τιμούρ Μιροσνιτσένκο [260]
STB Σέρχιι Πραϊτούλα [261]
Τελικός UA:Ukrainian radio Ολένα Ζελιντσένκο [262][263]
UA:Radio Promin Άννα Ζακλέτσκα και Ντμίτρο Ζακαρτσένκο [264]
Πολωνία Όλα τα σόου TVP1, TVP Polonia Μάρεκ Σιερόκι και Αλεξάντερ Σικόρα [265][266][267]
Πορτογαλία Όλα τα σόου[αγ] RTP1, RTP Internacional, RTP África Χοσέ Κάρλος Μαλάτο και Νούνο Γκαλόπιμ [157][269]
Ρουμανία Όλα τα σόου TVR1, TVRi Μπόγκνταν Στανέσκου [270][271]
Ρωσία Όλα τα σόου Channel One Γιούρι Ακσγιούτα και Γιάνα Τσουρίκοβα [272]
Σερβία Όλα τα σόου RTS 1, RTS Planeta, RTS Svet Ντούσκα Βούτσινιτς-Λούτσιτς [273][274][275]
Τελικός Radio Belgrade 1 Καταρίνα Επτστάιν και Νικολέτα Ντοιτσίνοβιτς [276]
Σλοβενία Ημιτελικοί TV Slovenija 2 Μόιτσα Μάβετς [277][278][150][279]
Τελικός TV Slovenija 1
Όλα τα σόου RTV 4D,