Ισλαμικό Κράτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε
Πόλεμος στο Ιράκ (2003-2011)
Ιρακινή εξέγερση
Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Ιρακινός εμφύλιος πόλεμος
Δεύτερος Λιβυκός εμφύλιος πόλεμος
Εξέγερση της Μπόκο Χαράμ
Πόλεμος στο Βορειοδυτικό Πακιστάν
Πόλεμος στο Αφγανιστάν
Υεμενικός εμφύλιος πόλεμος
AQMI Flag asymmetric.svg
Το έμβλημα της ISIS
Ίδρυση 1999
2014 (Διακήρυξη του Χαλιφάτου)
Ιδεολογία Σαλαφισμός
Χαλιφατισμός
Ουαχαμπισμός
Αντι-Σιωνισμός
Αντισημιτισμός
Τζιχάντ
Ομάδες Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στη Λιβύη
Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στο Σινά
Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στην Υεμένη
Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στην Αλγερία
Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στην Υεμένη
Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στο Πακιστάν
Μπόκο Χαράμ
Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στον Καύκασο
Ισλαμικό κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε στη Σομαλία
Ηγέτες Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι
Αρχηγείο Μπακούμπα, Ιράκ (2006-2007)
Ράκκα, Συρία (2013-2017)
Μαγιαδίν, Συρία (Ιούνιος-Οκτώβριος 2017)
Αλ-Κάιμ, Ιράκ (Οκτώβριος-Νοέμβριος 2017)
Αμπού Καμάλ, Συρία (Νοέμβριος 2017)
Ράβα, Ιράκ (8 Νοεμβρίου-17 Νοεμβρίου 2017)
Δεν υπάρχει αρχηγείο (17 Νοεμβρίου 2017-τώρα)
Περιοχή Syrian, Iraqi, and Lebanese insurgencies.png
Στρατιωτική κατάσταση στο Ιράκ, τη Συρία και στον Λίβανο στις 10 Δεκεμβρίου 2017.
Προήλθε από Jama'at al-Tawhid wal-Jihad
Πρώην Jama'at al-Tawhid wal-Jihad
Αντίπαλοι
Οι βλέψεις του Ισλαμικού Κράτους[1][2].

Το Ισλαμικό Κράτος (αραβικά:الدولة الإسلامية, αντ-νταουλάτ αλ-ισλαμίγια), αρχικά γνωστό ως (ΙSIS) Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ο όρος «Λεβάντε» αναφέρεται επίσης ως «Ανατολής», «Συρίας» ή «Αλ-Σαμ») είναι μία ενεργή τζιχαντιστική τρομοκρατική οργάνωση του Ιράκ και της Συρίας. Στις 29 Ιουνίου 2014, το ISIS αλλάζει το όνομα του σε Ισλαμικό κράτος και κηρύτει μονομερώς την ίδρυση χαλιφάτου, σε μια έκταση που περιέχει περιοχές της Συρίας και του Ιράκ, ορίζοντας στην θέση του «χαλίφη» και «ηγέτη των απανταχού μουσουλμάνων» τον επικεφαλής της, Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι (γνωστό έκτοτε ως «Χαλίφης Ιμπραήμ»).[3] Στους στόχους της οργάνωσης είναι η περαιτέρω εξάπλωση του «χαλιφάτου» μελλοντικά σε περιοχές στον Λίβανο, όπου έχει πραγματοποιήσει στο παρελθόν τρομοκρατική επίθεση,[4] την Ιορδανία, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, το Κουβέιτ, την Τουρκία και την Κύπρο.[5][6]

Η ίδρυση της οργάνωσης φαίνεται να πραγματοποιήθηκε[ασαφές] στα πρώτα χρόνια του πολέμου του Ιράκ, ενώ ανέπτυξε δεσμούς με την Αλ Κάιντα.[7] Αργότερα η οργάνωση εμπλέχτηκε και στον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο. Η κεντρική διοίκηση της Αλ Κάιντα, τον Φεβρουάριο του 2014, αποκήρυξε την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Ανατολής, εξαιτίας της σύγκρουσης της τελευταίας με την Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία.[8] Η σύνθεση των μελών της προέρχεται από πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις, όπως την Αλ Κάιντα του Ιράκ, το Συμβούλιο της Σούρα των Μουτζαχεντίν και άλλες. Αυτά τα μέλη πρεσβεύουν στην πλειοψηφία τους το Χαριτζιτικό Ισλάμ.[εκκρεμεί παραπομπή]

Ιδεολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ισλαμικό Κράτος είναι μια εξτρεμιστική ομάδα που ακολουθεί τη σκληρή ιδεολογική γραμμή της Αλ Κάιντα και είναι οπαδός των παγκόσμιων αρχών της τζιχάντ[9]. Όπως και η Αλ Κάιντα και πολλές άλλες σύγχρονες ομάδες τζιχαντιστών, το Ισλαμικό Κράτος αναδύθηκε από την ιδεολογία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, την πρώτη ισλαμιστική ομάδα στον κόσμο που χρονολογείται από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 στην Αίγυπτο[10]. Το Ισλαμικό Κράτος ακολουθεί μια ακραία αντι-Δυτική ερμηνεία του Ισλάμ, η οποία προωθεί την θρησκευτική βία και θεωρεί εκείνους που δεν συμφωνούν με τις ερμηνείες της ως άπιστους και αποστάτες[11]. Παράλληλα έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα Σαλαφιστικού είδους ισλαμικό κράτος στο Ιράκ, τη Συρία και άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής[12].

Η ιδεολογία του Ισλαμικού Κράτους έλκεται από ένα κλάδο του σύγχρονου Ισλάμ που έχει ως στόχο την επιστροφή στις πρώτες ημέρες του Ισλάμ, απορρίπτοντας τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν αργότερα στη θρησκεία, οι οποίες πιστεύει ότι διαφθείρουν το αρχικό πνεύμα του[13]. Ακόμα, περιφρονεί τα προηγούμενα χαλιφάτα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως παρεκλίνοντες από αυτό που αποκαλεί καθαρό Ισλάμ και ως εκ τούτου, προσπαθεί να δημιουργήσει το δικό του χαλιφάτο. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένοι Σουνίτες σχολιαστές, όπως ο Ζαΐντ Χαμίντ, ακόμα και Σαλαφιστές ή Τζιχαντιστές μουφτήδες, όπως ο Αντνάν αλ-Αρούρ και ο Αμπού Μπασίρ αλ-Ταρτούσι, οι οποίοι λένε ότι το Ισλαμικό Κράτος και οι συναφείς με αυτό τρομοκρατικές ομάδες δεν είναι καθόλου Σουνίτες σε όλα, αλλά αιρετικοί μουσουλμάνοι που εξυπηρετούν μια αυτοκρατορική αντιισλαμική ατζέντα[14].

Οι εξτρεμιστές του Ισλαμικού Κράτους, πιστεύουν ότι μόνο μια νόμιμη αρχή μπορεί να αναλάβει την ηγεσία της τζιχάντ, και ότι πρώτη προτεραιότητα σε σχέση με τα πεδία των μαχών, όπως ο πόλεμος εναντίον των μη-μουσουλμανικών χωρών, είναι ο καθαρισμός της ισλαμικής κοινωνίας. Για παράδειγμα, όσον αφορά την σύγκρουση μεταξύ στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, το Ισλαμικό Κράτος θεωρεί την παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς (παράρτημα της Μουσουλμανικής Αδερφότητας) ως αποστάτες οι οποίοι δεν έχουν νόμιμη εξουσία για να οδηγήσουν στη τζιχάντ, γι' αυτό και πιστεύουν ότι πρώτα πρέπει να καταπολεμήσουν την Χαμάς και μετά να έρθουν σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ[15][16].

Το ISIS εκδίδει online προπαγανδιστικό περιοδικό, το Dabiq στην προσπάθεια ανάδειξης του οράματός του. Ο τίτλος του περιοδικού δεν είναι τυχαίος. Το Dabiq είναι μια πόλη στη βόρεια Συρία, όπου σύμφωνα με την ισλαμική προφητεία, τα στρατεύματα της Ρώμης θα σπεύσουν μαζικά για να συναντήσουν τα αντίστοιχα του Ισλάμ.

Η ιδεολογία του ISIS ως σουνιτικής ένοπλης οργάνωσης εμποτίζεται επίσης από την ξεκάθαρη επιδίωξη της "κάθαρσης του Ισλάμ" που σημαίνει την εξουδετέρωση των Σιιτών Μουσουλμάνων ή την απέλασή τους από το χαλιφάτο. Έχει ήδη επιδείξει ακραία βαρβαρότητα απέναντι στους Σιίτες -κάτι που ιδιαιτέρως φάνηκε με την σφαγή 1.500 Ιρακινών δόκιμων της πολεμικής αεροπορίας στο Τικρίτ τον Ιούνιο του 2014.[17]

Χρηματοδότηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χρηματοδότηση του Ισλαμικού Κράτους είναι εν πολλοίς άγνωστη, καθώς δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά και αρχεία. Μια μελέτη της Οικονομικής Διεθνούς Ομάδας Δρασης το 2015 έχει δείξει πως το Ισλαμικό κράτος έχει τα έσοδα του από τον έλεγχο του εδάφους (τράπεζες, πετρελαιοπηγές, φορολογία, ληστείες), καταβολή λύτρων μετά απο απαγωγές, υλική υποστήριξη από ομοϊδεάτες απο το εξωτερικό και συλλογή χρημάτων μέσω κοινωνικών δικτύων.[18] Μια άλλη μελέτη έδειξε την εξάρτηση του Ισλαμικού Κράτους από τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών στην Μοσούλή,[19] η οποία επιφέρει δεκάδες εκατομύρια στο Ισλαμικό Κράτος[20][21][22].

Κατά το 2014, υπολογίστηκε πως κερδίζει 3 εκατομύρια δολάρια Aμερικής ανα ημέρα. Το 2015, μετά την πτώση του Τικρίτ, το Ισλαμικό Κράτος έχασε τον έλεγχο αρκετών πετρελαιοπηγών, ενω μετα την τρομοκρατική επιθεση στο Παρίσι του ίδιου έτους, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν αεροπορικούς βομβαρδισμούς από τους οποίους καταστράφηκαν αρκετές υποδομές και μεθόδοι μεταφοράς πετρελαίου[23][24] To μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου εξάγεται λαθραία στην μαύρη αγορά της Τουρκίας,[25] μέσω διεφθαρμένων τελωνειακών.[26] [27] Στην μαύρη αγορά της Τουρκίας, επίσης, οπως και της Ιορδανίας εξάγονται αρχαία αντικείμενα. Το ΙΚ έχει έσοδα από φορολόγηση.[28] Φορολογεί διαφορετικά τους μη μουσουλμάνους από τους μουσουλμάνους[29][30]. Πέρα απο την φορολογία, αποσπά χρήματα μέσω εκβιασμών, μέσω ληστείων των τραπεζών και των κοσμηματοπωλείων [31] Τον Ιούνιο του 2014, κυρίευσε την κεντρική τράπεζα του Ιράκ αρπάζοντας δηνάρια αξίας 450 εκ. δολαρίων.[32]

Η Σαουδική Αραβία και το Εμιράτο του Κατάρ εχουν κατηγορηθεί για χρηματική ενίσχυση του Ισλαμικού Κράτους[33] κατηγορίες τις οποίες επανέλαβαν οι αρχηγοί των κρατών του Ιράν και του Ιράκ.[34][35][36] Άλλες πηγές αναφέρουν πως η Σαουδική Αραβία θεωρεί το Ισλαμικό Κράτος εχθρό καθώς εχει επιτεθεί στο έδαφος της, ενώ η Σαουδική Αραβία έχει πάρει πράγματι αρκετά μέτρα κατά του ΙΣΙΣ.[37][38][36] [39][40][41] Το Κατάρ, παρόλο που δεν υπάρχει καμιά απόδειξη πως χρηματοδοτεί το Ισλαμικό Κράτος, έχει κατηγορηθεί πως δεν λαμβάνει αρκετά μέτρα για να σταματήσει την ροή χρημάτων δια των ινστιτούρων του, προς το Ισλαμικό Κράτος.[42][43] Το Κατάρ αρνηθηκε τις κατηγορίες επανηλλημένως.[44][45][46][47]

Η πρώτη χρηματοδότηση της οργάνωσης έγινε τον Ιούνιο του 2014, όταν για πρώτη φορά κατέλαβε την Μοσούλη. Συγκεκριμένα 2500 μαχητές του Ισλαμικού κράτους κατέλαβαν την πόλη που υπερασπίζονταν 60000 υπερασπιστές. Εκεί κυρίευσε και έβαλε χέρι στην κεντρική τράπεζα του Ιράκ αρπάζοντας δηνάρια αξίας 450 εκ. δολαρίων και έθεσε υπό τον έλεγχό του τις πετρελαιοπηγές της περιοχής.[48] Το 2015, το Ισλαμικό κράτος είχε φτάσει να ελέγχει 13 πετρελαιοπηγές στο Ιράκ και 7 στην Συρία. Σύμφωνα με έρευνες αυτό έχει αποφέρει στο ΙΣΙΣ, 3 δις δολάρια με δυνατότητα εξόρυξης έως 3,6 εκ. βαρέλια. Υπολογίζεται επίσης, ότι 10 εκ δολάρια αποφέρουν στο ΙΣΙΣ, οι επιχειρήσεις που εκμεταλλεύεται και 60 εκ δολάρια από τις απαγωγές ομήρων και τις πωλήσεις αρχαιοτήτων.[49]Tον Νοέμβριο του 2015, στην σύνοδο κορυφής των G20 στην Αττάλεια, ο Πρόεδρος Πούτιν παρουσίασε στοιχεία για το λαθρεμπόριο πετρελαίου μεταξύ Τουρκίας και Ισλαμικού Κράτους φέρνοντας τον Ερντογάν σε πολύ δύσκολη θέση. Επικαλέστηκε επίσης ότι 40 χώρες χρηματοδοτούν το ISIS μεταξύ των οποίων κάποιες ανήκουν στις G20.[50][51]Μάλιστα, η ρωσική πλευρά κατηγόρησε ευθέως την οικογένεια Ερντογάν για το λαθρεμπόριο πετρελαίου.[52] Ο Ερντογάν έχει διαψεύσει και επίσημα, απέρριψε αυτούς τους ισχυρισμούς.[53]Τον Ιούνιο του 2017 οι χώρες του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Υεμένη, η Λιβύη και το Μπαχρέιν) ανακοίνωσαν ότι διέκοψαν τις σχέσεις τους με το Κατάρ κατηγορώντας το πλούσιο αραβικό κράτος του Κόλπου ότι υποστηρίζει την Τρομοκρατία αφήνοντας υπονοούμενα για τυχόν χρηματοδότηση.[54] Όπως υπολογίζεται την διετία 2015-2017, το ισλαμικό κράτος έλαβε 50 εκ δολάρια χρηματοδότηση από κυβερνητικές και ιδιωτικές πηγές από την Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και το Κουβέιτ καθώς και από ένα μεγάλο δίκτυο ιδιωτών, βασιλικών οικογενειών και επιχειρηματιών σύμφωνα με τον Στρατηγό Τζόναθαν Σο. Την ίδια άποψη συμμερίζεται και ο Γκίντερ Μέγιερ, διευθυντής του κέντρου ερευνών για τον Αραβικό κόσμο σε συνέντευξή του στην Deutsche Welle.[55]

H αμερικανίδα γερουσιαστής Τουλσι Γκαμπάρντο δήλωσε πως "εχει αποδείξεις" πως ο πρώην πρόεδρος της Αμερικής Μπάρακ Ομπάμα χρηματοδοτούσε το Ισλαμικό Κράτος[56], ενώ ο νυν αμερικάνος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανάφερε πως ο Μπαρακ Ομπάμα ίδρυσε το ΙΚ[57], μια δήλωση που αρνήθηκε να αποσύρει.[58] Η προτάση του Τραμπ έχει χαρακτηριστεί ως "ψευδής" από ιστοσελίδα ελέγχου αλήθειας/ψέματος.[59]

Χρονολόγιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Νοέμβριο του 2014, το Ισλαμικό Κράτος ανακοίνωσε ότι θα εκδώσει τα πρώτα του νομίσματα, τα οποία θα είναι κέρματα (χάλκινα, ασημένια και χρυσά)[60]. Μάλιστα, αναφέρεται ότι θα είναι παρόμοια με νομίσματα του 7ου αιώνα μ.Χ. Το νόμισμα ξεκίνησε να κόβεται στα τέλη του Αυγούστου του 2015 και ονομάζεται «Χρυσό δηνάριο»[61].

Στις 13 Νοεμβρίου του 2014, ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, ο χαλίφης του κράτους, μέσω ηχογραφημένου μηνύματος ανακοίνωσε ότι κήρυξε τον πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία[62].

Στις 6 Ιανουαρίου του 2015, το Ισλαμικό Κράτος κήρυξε, επίσημα πλέον, πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία, εφ' όσον έκανε την πρώτη επίθεση εναντίον της χώρας[63].

Τον Αύγουστο του 2014, η οργάνωση Ανσάρ αλ-Σαρία, η οποία ελέγχει τις πόλεις Ντέρνα και Βεγγάζη, ορκίστηκε πίστη στο Ισλαμικό Κράτος, με συνέπεια οι κατακτήσεις της οργάνωσης να εντάσσονται στα εδάφη του Ισλαμικού Κράτους[64]. Επίσης, στις 11 Ιανουαρίου του 2015, οι Ταλιμπάν ορκίστηκαν πίστη στο Ισλαμικό Κράτος. Μάλιστα για να αποδείξουν την αφοσίωσή τους στο Ισλαμικό Κράτος, αποκεφάλισαν έναν στρατιώτη του Πακιστάν που κρατούσαν αιχμάλωτο[65].

Τον Μάρτιο του 2015, η οργάνωση Μπόκο Χαράμ, η οποία ελέγχει πόλεις στη Νιγηρία, ορκίστηκε πίστη στο Ισλαμικό Κράτος[66]. Το Ισλαμικό Κράτος έχει καταστρέψει αρχαία μνημεία που χτίστηκαν ανάμεσα στο 1200 π.Χ μέχρι το 600 π.Χ. Επίσης δημιούργησαν ένα βίντεο καρτούν με τον Μπαράκ Ομπάμα να πέφτει στον έλεγχο του δήμιου Τζιχάντι Τζον και να κλαίει σαν μικρό παιδί για τη ζωή του.

Τον Μάιο του 2017 έπειτα από μια αποτυχημένη επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας, οι Ισλαμιστές αντάρτες της οργάνωσης των Φιλιππίνων, Αμπού Σαγιάφ εκτέλεσαν με αποκεφαλισμό έναν αστυνομικό διευθυντή και πήραν ομήρους, απειλώντας να σκοτώσουν τους ομήρους αν δεν ανακληθούν οι κυβερνητικές δυνάμεις που εστάλησαν εναντίον τους. Ο πρόεδρος Ροντρίγκο Ντουτέρτε επέβαλε τον στρατιωτικό νόμο για να αντιμετωπίσει τους τζιχαντιστές. Οι μάχες στο Μαράουι ξέσπασαν έπειτα από μια επιδρομή των δυνάμεων ασφαλείας εναντίον ενός σημείου στο οποίο υποτίθεται ότι κρυβόταν ο Ινσιλόν Χαπιλόν, που θεωρείται ο αρχηγός της οργάνωσης "Ισλαμικό Κράτος" στις Φιλιππίνες.[67].

Στις 11 Ιουλίου του 2017, το Ισλαμικό κράτος επιβεβαίωσε τον θάνατο του Άλ Μπαγκντάντι. Ο διάδοχος του, στην εξουσία της τρομοκρατικής οργάνωσης "Ισλαμικό κράτος" είναι ο γιος του, Αμπού Ομάρ αλ-Μπαγκντάντι. Μετα τον επίσημο - σύμφωνα με την ίδια την ΙΣΙΣ- θάνατο του ηγέτη τους, η εδαφική παρακμή είχε ξεκινήσει με την σημαντικότερη να γίνεται τον Σεπτέμβριο του 2017, χάνοντας έτσι σημαντικό έδαφος.

Στις 9 Δεκεμβρίου του 2017 ο πρωθυπουργός του Ιράκ ανακοίνωσε τη πλήρη ανάκτηση των εδαφών του Ιράκ από τον ISIS.[68]

Κυριότερα παρακλάδια του Ισλαμικού κράτους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι παρακάτω τρομοκρατικές οργανώσεις έχουν δηλώσει πίστη στο Ισλαμικό κράτος, ενεργούν όμως και αυτόνομα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ο χάρτης του Ισλαμικού Κράτους
  2. Ο χάρτης του Ισλαμικού Κράτους
  3. Ιράκ: Ισλαμικό χαλιφάτο ανακήρυξαν οι ακραίοι ισλαμιστές, Ημερησία
  4. To «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε» ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση κατά της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό, left.gr
  5. «THE SHORT ANSWER:Islamic State of Iraq and al-Sham». Wall Street Journal. Jun 12, 2014. http://blogs.wsj.com/briefly/2014/06/12/islamic-state-of-iraq-and-al-sham-the-short-answer/. Ανακτήθηκε στις 15 June 2014. 
  6. Tharoor, Ishaan. «ISIS or ISIL? The debate over what to call Iraq's terror group». http://www.washingtonpost.com. The Washington Post. http://www.washingtonpost.com/blogs/worldviews/wp/2014/06/18/isis-or-isil-the-debate-over-what-to-call-iraqs-terror-group/. Ανακτήθηκε στις 18 June 2014. 
  7. Ποιοι είναι οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε, news.gr
  8. Η Αλ Κάιντα αποκηρύσσει την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, ethnos.gr
  9. Το Ισλαμικό Κράτος απειλεί με τζιχάντ την Τουρκία για το νερό του Ευφράτη - tsantiri.gr
  10. Σ. Αραβία: Επισήμως τρομοκράτες Μουσουλμανική Αδελφότητα, Μέτωπο Αλ Νούσρα και ΙΚΙΛ | naftemporiki.gr
  11. Συρία: Το Ισλαμικό Κράτος εκτέλεσε 700 μέλη μιας φυλής
  12. Ισλαμικό χαλιφάτο σε Ιράκ και Συρία αναβιώνει το ISIS | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  13. Don’t believe the people telling you to freak out over this “ISIL” map – Quartz
  14. PressTV - ‘Is ISIL really ‘Sunni’? Not at all’
  15. Why Islamic State has no sympathy for Hamas - Al-Monitor: the Pulse of the Middle East
  16. Το Ισλαμικό Κράτος προελαύνει | Εφημερίδα των Συντακτών | online έκδοση
  17. Στην θρησκευτική ιδεολογία του ISIS οι απαντήσεις για τις επιδιώξεις του
  18. «Financing of the Terrorist Organisation Islamic State in Iraq and the Levant» (PDF). Financial Action Task Force. February 2015. http://www.fatf-gafi.org/media/fatf/documents/reports/Financing-of-the-terrorist-organisation-ISIL.pdf. Ανακτήθηκε στις 19 April 2015. 
  19. Allam, Hannah (23 June 2014). «Records show how Iraqi extremists withstood U.S. anti-terror efforts». McClatchy News. http://www.mcclatchydc.com/2014/06/23/231223/records-show-how-iraqi-extremists.html. Ανακτήθηκε στις 25 June 2014. 
  20. Caris, Charles C.; Reynolds, Samuel (July 2014). «ISIS Governance in Syria». Institute for the Study of War. http://www.understandingwar.org/sites/default/files/ISIS_Governance.pdf. 
  21. Gardner, Frank (9 July 2014). «'Jihadistan': Can Isis militants rule seized territory?». BBC News. http://www.bbc.com/news/world-middle-east-28222872. Ανακτήθηκε στις 17 August 2014. 
  22. Karouny, Mariam (4 September 2014). «In northeast Syria, Islamic State builds a government». Reuters. https://www.reuters.com/article/2014/09/04/us-syria-crisis-raqqa-insight-idUSKBN0GZ0D120140904. 
  23. «U.S., allies target 283 Islamic State vehicles, oil facility - statement». Reuters. 23 November 2015. http://uk.reuters.com/article/2015/11/23/uk-mideast-crisis-airstrikes-idUKKBN0TC16920151123. Ανακτήθηκε στις 30 November 2015. 
  24. Gordon, Michael R. (16 November 2015). «U.S. Warplanes Strike ISIS Oil Trucks in Syria». nytimes.com. https://www.nytimes.com/2015/11/17/world/middleeast/us-strikes-syria-oil.html. Ανακτήθηκε στις 16 November 2015. 
  25. Bronstein, Scott; Drew Griffin (7 October 2014). «Self-funded and deep-rooted: How ISIS makes its millions». CNN. http://www.cnn.com/2014/10/06/world/meast/isis-funding/index.html?hpt=hp_t1. 
  26. di Giovanni, Janine; McGrath Goodman, Leah; Sharkov, Damien (6 November 2014). «How Does ISIS Fund Its Reign of Terror?». Newsweek. http://www.newsweek.com/2014/11/14/how-does-isis-fund-its-reign-terror-282607.html. 
  27. Solomon, Erika (28 April 2014). «Syria's jihadist groups fight for control of eastern oilfields». Financial Times. http://www.ft.com/cms/s/0/5346e788-cbd6-11e3-9f27-00144feabdc0.html. Ανακτήθηκε στις 17 June 2014. 
  28. Kulish, Matthew Rosenberg, Nicholas; Myers, Steven Lee (29 November 2015). «Predatory Islamic State Wrings Money From Those It Rules». The New York Times. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2015/11/30/world/middleeast/predatory-islamic-state-wrings-money-from-those-it-rules.html. Ανακτήθηκε στις 30 November 2015. 
  29. Revkin, Mara, "The Legal Foundations of the Islamic State," The Brookings Project on U.S. Relations with the Islamic World, July 2016, 16; Gordon, Matthew S. The Rise of Islam. Indianapolis: Hackett Publishing Company, 2005.
  30. Revkin, 20.
  31. Lister, Tim (13 June 2014). «ISIS: The first terror group to build an Islamic state?». CNN. http://edition.cnn.com/2014/06/12/world/meast/who-is-the-isis/. Ανακτήθηκε στις 14 June 2014. 
  32. Ισλαμική τρομοκρατία, Σταύρος Λυγερός, εκδόσεις Παττάκη, σελ.147-148
  33. Cockburn, Patrick (13 July 2014). «Iraq crisis: How Saudi Arabia helped Isis take over the north of the country». The Independent (London). http://www.independent.co.uk/voices/comment/iraq-crisis-how-saudi-arabia-helped-isis-take-over-the-north-of-the-country-9602312.html. Ανακτήθηκε στις 9 August 2014. 
  34. Parker, Ned; Ireland, Louise (9 March 2014). «Iraqi PM Maliki says Saudi, Qatar openly funding violence in Anbar». Reuters. https://www.reuters.com/article/2014/03/09/us-iraq-saudi-qatar-idUSBREA2806S20140309. 
  35. Rogin, Josh (14 June 2014). «America's Allies Are Funding ISIS». The Daily Beast. http://www.thedailybeast.com/articles/2014/06/14/america-s-allies-are-funding-isis.html. Ανακτήθηκε στις 21 September 2015. 
  36. 36,0 36,1 Bozorgmehr, Najmeh; Kerr, Simeon (25 June 2014). «Iran-Saudi proxy war heats up as Isis entrenches in Iraq». Financial Times. http://www.ft.com/cms/s/0/fdff6240-fc46-11e3-98b8-00144feab7de.html. Ανακτήθηκε στις 29 June 2014. 
  37. Carey, Glen; Almashabi, Deema (16 June 2014). «Jihadi Recruitment in Riyadh Revives Saudi Arabia's Greatest Fear». Bloomberg News. https://www.bloomberg.com/news/2014-06-15/jihadis-recruitment-drive-in-riyadh-revives-biggest-saudi-threat.html. Ανακτήθηκε στις 17 June 2014. 
  38. Black, Ian (19 June 2014). «Saudi Arabia rejects Iraqi accusations of Isis support». The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2014/jun/19/saudi-arabia-rejects-iraqi-accusations-isis-support. Ανακτήθηκε στις 19 June 2014. 
  39. Lister, Charles (October 14, 2014). «Cutting off ISIS' Cash Flow». Brookings Institution. http://www.brookings.edu/blogs/markaz/posts/2014/10/24-lister-cutting-off-isis-jabhat-al-nusra-cash-flow. Ανακτήθηκε στις 29 January 2016. 
  40. «ISIS / Caliphate - Funding and Strength». globalsecurity.org/. http://www.globalsecurity.org/military/world/para/isil-2.htm. 
  41. «Saudi Arabia launches TV programme to counter ISIL recruitment». [arabianbusiness.com]. 27 August 2015. http://www.arabianbusiness.com/saudi-arabia-launches-tv-programme-counter-isil-recruitment-604140.html. Ανακτήθηκε στις 27 August 2015. 
  42. «Qatar and ISIS Funding: The U.S. Approach». The Washington Institute. August 2014. http://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/qatar-and-isis-funding-the-u.s.-approach. Ανακτήθηκε στις 8 May 2015. 
  43. «Islamic State: Where does jihadist group get its support?». BBC. 1 September 2014. http://www.bbc.com/news/world-middle-east-29004253. Ανακτήθηκε στις 8 May 2015. 
  44. «German minister accuses Qatar of funding Islamic State fighters». Reuters. 20 August 2014. https://www.reuters.com/article/2014/08/20/us-iraq-security-germany-qatar-idUSKBN0GK1I720140820. Ανακτήθηκε στις 8 May 2015. 
  45. «Qatar allows money to flow to Islamic State, other terrorists: report». Washington Times. 10 December 2014. http://www.washingtontimes.com/news/2014/dec/10/qatar-allows-money-flow-isis-other-terrorists-repo/?page=all. Ανακτήθηκε στις 8 May 2015. 
  46. «Who funds ISIS? Qatar and state-sponsoring allegations». Security Observer. 23 December 2014. http://securityobserver.org/who-funds-isis-qatar-and-state-sponsoring-allegations/. Ανακτήθηκε στις 8 May 2015. 
  47. «Qatar denies backing Islamic State group». Al Jazeera. 24 August 2014. http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2014/08/qatar-denies-backing-islamic-state-group-201482323351451942.html. Ανακτήθηκε στις 8 May 2015. 
  48. Ισλαμική τρομοκρατία, Σταύρος Λυγερός, εκδόσεις Παττάκη, σελ.147-148
  49. Περιοδικό Απαγορευμένη Ιστορία, άρθρο Οι πηγές χρηματοδότησης του ISIS, σελ.74-75
  50. Η αλήθεια για το λαθρεμπόριο πετρελαίου Τουρκίας - ISIS
  51. Ισλαμική Τρομοκρατία, εκδόσεις πατάκη, Σταύρος Λυγερός, σελ. 164
  52. Η Μόσχα κατηγορεί τον γιο του Ερντογάν για σχέσεις με το ISIS
  53. Διαψεύδει ο γιος του Ερντογάν την προμήθεια πετρελαίου από τον ISIS
  54. Οι χώρες του Κόλπου απομονώνουν το Κατάρ
  55. Περιοδικό Απαγορευμένη Ιστορία, άρθρο Οι πηγές χρηματοδότησης του ISIS, σελ.74-75
  56. «A high-profile Democratic congresswoman says she met with Assad on her secret trip to Syria». http://www.businessinsider.com/tulsi-gabbard-assad-syria-2017-1. 
  57. «Donald Trump: 'President Obama is the founder of Isis' – video». TheGuardian. https://www.theguardian.com/us-news/video/2016/aug/11/donald-trump-president-obama-is-the-founder-of-isis-video. 
  58. «Trump: I'm 'sarcastic, but not that sarcastic' in saying Obama founded Isis – video». TheGuardian. https://www.theguardian.com/us-news/video/2016/aug/12/trump-president-obama-founded-isis-sarcasm-video. 
  59. Lori Robertson and Eugene Kiely. «Trump’s False Obama-ISIS Link». http://www.factcheck.org/2016/08/trumps-false-obama-isis-link/. 
  60. Το Ισλαμικό Κράτος κόβει χρυσά, ασημένια και χάλκινα νομίσματα, tribune.gr
  61. «Το Ισλαμικό Κράτος ανακοίνωσε ότι έκοψε νόμισμα». tribune.gr. 30 Αυγούστου 2015. http://www.tribune.gr/world/news/article/167249. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2015. 
  62. Το Ισλαμικό Κράτος κήρυξε πόλεμο στη Σαουδική Αραβία, tribune.gr
  63. «Το Ισλαμικό Κράτος επιτέθηκε στη Σαουδική Αραβία». tribune.gr. 6 Ιανουαρίου 2015. http://www.tribune.gr/world/news/article/105169. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2015. 
  64. «Τζιχαντιστές ανακηρύσσουν "Ισλαμικό Κράτος" και στη Λιβύη». kontranews.gr. 8 Αυγούστου 2014. http://www.kontranews.gr/kosmos/item/21020-tzixantistes-kratos-livyh/21020-tzixantistes-kratos-livyh. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015. 
  65. «Οπλαρχηγοί των Ταλιμπάν ορκίστηκαν πίστη στο Ισλαμικό Κράτος». tribune.gr. 13 Ιανουαρίου 2015. http://www.tribune.gr/world/news/article/107000. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015. 
  66. «Τύμπανα πολέμου: Η Μπόκο Χαράμ ορκίστηκε πίστη στο Ισλαμικό Κράτος». tribune.gr. 7 Μαρτίου 2015. http://www.tribune.gr/world/news/article/120090. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2015. 
  67. Το Ισλαμικό Κράτος αποκεφάλισε Αστυνομικό Διευθυντή στις νότιες Φιλιππίνες
  68. http://www.huffingtonpost.gr/entry/to-telos-toe-polemoe-kata-toe-isis-anakoinose-o-prothepoeryos-toe-irak_gr_5a2bd82ee4b0a290f05112e8