Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κριστιάνο Ρονάλντο

Επεξεργασία συνδέσμων
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κριστιάνο Ρονάλντο

Με την Εθνική Πορτογαλίας το 2025
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΚριστιάνο Ρονάλντο ντος Σάντος Αβέιρο
Ημερ. γέννησης5 Φεβρουαρίου 1985 (1985-02-05) (40 ετών)
Τόπος γέννησηςΦουνσάλ, Πορτογαλία
Ύψος1,85 μ.[1][2]
ΘέσηΕπιθετικός
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΑλ Νασρ Ριάντ
Νούμερο φανέλας7
Ομάδες νέων
1993–1995Αντορίνια
1995–1997Νασιονάλ
1997–2002Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2002–2003Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β2(0)
2002–2003Σπόρτινγκ Λισαβόνας 25(3)
2003–2009Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ196(84)
2009–2018Ρεάλ Μαδρίτης292(311)
2018–2021Γιουβέντους98(81)
2021–2022Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ40(19)
2023–Αλ Νασρ Ριάντ86(84)
Εθνική ομάδα‡
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2001Πορτογαλία Κ-159(7)
2001–2002Πορτογαλία Κ-177(5)
2003Πορτογαλία Κ-205(1)
2002–2003 Πορτογαλία Κ-2110(3)
2004Πορτογαλία Κ-233(2)
2003–Πορτογαλία226(143)
Τίτλοι
Πορτογαλία
ΦιναλίστΕυρωπαϊκό Πρωτάθλημα2004
Νικητής Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 23 Νοεμβρίου 2025.

† Συμμετοχές (Γκολ).

‡ Οι συμμετοχές και τα γκολ στις εθνικές ομάδες έχουν ανανεωθεί έως 13 Νοεμβρίου 2025.

Ο Κριστιάνο Ροναλντο (πορτογαλικά: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro, προφέρεται: [kɾiʃˈtjɐnu ʁɔˈnaɫdu], γενν. 5 Φεβρουαρίου 1985) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Αλ Νασρ Ριάντ και την Εθνική Πορτογαλίας των οποίων είναι αρχηγός. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του αθλήματος.[3][4][5][6] Είναι κάτοχος του ρεκόρ κόσμου διεθνών συμμετοχών και τερμάτων.[7][8] Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ στην ιστορία του ποδοσφαίρου,[9] είναι σύμφωνα με τη ΦΙΦΑ ο πρώτος όλων των εποχών σε επίσημους αγώνες με περισσότερα από 807 γκολ,[10] ενώ σύμφωνα με την RSSSF δεύτερος με περισσότερα από 950. Συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών αγώνων το σύνολο είναι πάνω από 1.000.[11][12]

Έχει βραβευθεί με πέντε τίτλους του Παίκτη της Χρονιάς της ΦΙΦΑ,[10] ισάριθμες Χρυσές Μπάλες[13] περισσότερες από κάθε άλλον Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή και είναι ο πρώτος και μόνος Ευρωπαίος στην ιστορία που κέρδισε τέσσερα Χρυσά Παπούτσια.[14]

Έχει κατακτήσει 34 τίτλους στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένων επτά τίτλων πρωταθλήματος, πέντε τίτλων Τσάμπιονς Λιγκ και ενός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Κατέχει τα ρεκόρ τερμάτων στο σύνολο των ευρωπαϊκών διοργανώσεων με 145 (όπου είναι και πρώτος σε συμμετοχές με 197), στο Τσάμπιονς Λιγκ με 141,[15] όπως και τα περισσότερα γκολ που σημειώθηκαν σε μία αγωνιστική περίοδο του Τσάμπιονς Λιγκ (17).[14]

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο πορτογαλικό νησί της Μαδέρα, και διαγνώστηκε με πρόβλημα στην καρδιά στην ηλικία των 15 ετών. Θεραπεύτηκε και ξεκίνησε την καριέρα του στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας, πριν υπογράψει με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην ηλικία των 18 ετών το 2003. Έκανε σπουδαίες εμφανίσεις με την ομάδα του Μάντσεστερ, αναδεικνύοντας το ταλέντο και την ποιότητά του, κερδίζοντας μεταξύ άλλων τρεις διαδοχικές Πρέμιερ Λιγκ, έναν τίτλο Τσάμπιονς Λίγκ και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Σε ατομικό επίπεδο κέρδισε την πρώτη του Χρυσή Μπάλα και το βραβείο Παίκτης της Χρονιάς της FIFA στα 23 του χρόνια. Το 2009 έγινε η πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου, μετακομίζοντας στην Μαδρίτη για να αγωνιστεί στην Ρεάλ Μαδρίτης για το ποσό των 94 εκατομμυρίων ευρώ. Στην Ισπανία είχε την πιο επιτυχημένη περίοδο της καριέρας του κατακτώντας 14 τρόπαια, μεταξύ των οποίων δύο τίτλοι της Λα Λίγκα, τέσσερις τίτλοι του Τσάμπιονς Λιγκ, δύο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ και τρεις παγκόσμιες διοργανώσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων. Η τριετής παραμονή του στη Γιουβέντους συνοδεύτηκε από επιπλέον τίτλους αλλά μόνο σε εσωτερικές διοργανώσεις.

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική το 2003, όταν ήταν 18 ετών, και έκτοτε έχει συμμετάσχει σε 11 μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Σε εθνικό επίπεδο, το 2016 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με την εθνική του ομάδα, ενώ είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία των διοργανώσεων με 14 γκολ.[16] Αναγνωρίστηκε ως ο κορυφαίος Πορτογάλος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών το 2015, από την Πορτογαλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.

Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1985, στο Σάο Πέδρο του Φουνσάλ, στο νησί του Ατλαντικού Μαδέρα, που ανήκει στην Πορτογαλία. Είναι το τέταρτο και τελευταίο παιδί της φτωχής οικογένειας των Χοσέ Ντινίς Αβέιρο (1953–2005) και Μαρία Ντολόρες ντος Σάντος Βιβέιρος ντα Αβέιρο (γενν. 1954). Ο Ρονάλντο δεν ήταν καλός μαθητής, του άρεσε όμως το ποδόσφαιρο, και τον χαρακτήριζε η ταχύτητα από τότε. Το όνομα Ρονάλντο προστέθηκε στο όνομα του Κριστιάνο προς τιμή του αγαπημένου κινηματογραφικού ηθοποιού του πατέρα του, Ρόναλντ Ρίγκαν, ο οποίος ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ την εποχή της γέννησης του Κριστιάνο.[17][18]

Σε ηλικία οκτώ ετών πήγε στην ερασιτεχνική ομάδα Αντορίνια (ΚΦ Αντορίνια ντε Σάντο Αντόνιο). Ύστερα από δύο χρόνια πήγε στη Νασιονάλ, η οποία ήταν η μεγάλη ομάδα του νησιού και από τότε άρχισε να διακρίνεται. Ήταν 15 ετών, και τον απέκτησε η Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Σε λιγότερο από δύο χρόνια, είχε πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Σπόρτινγκ, ενώ είχε πετύχει και το πρώτο του γκολ, κεντρίζοντας ήδη το ενδιαφέρον μεγάλων αγγλικών ομάδων.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπόρτινγκ Λισαβόνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ηλικία 15 ετών διαγνώσθηκε ότι έχει πρόβλημα ταχυκαρδίας, γεγονός που θα μπορούσε να το αναγκάσει να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Τελικά υποβλήθηκε σε επέμβαση και μετά από λίγες μέρες, επέστρεψε στην ενεργό δράση.[17][19]

Το 2002 εντάχθηκε στην ομάδα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Αρχικά στις ακαδημίες της και έπειτα στην ομάδα των ανδρών. Έγινε ο πρώτος παίκτης της Σπόρτινγκ, που κατάφερε σε μία χρονιά να αγωνιστεί σε πέντε κατηγορίες της: K-16, K-17, K-18, στη Β' ομάδα και στην πρώτη ομάδα. Το καλοκαίρι του 2001 σε ένα φιλικό με ένα τοπικό σύλλογο της Λισαβόνας, την Ατλέτικο αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την ομάδα των ανδρών. Η Σπόρτινγκ είχε επιβληθεί 7–1, με τον 16,5 ετών, τότε, ποδοσφαιριστή, να πετυχαίνει ένα γκολ. Η σεζόν 2001–02 πάντως δεν τον βρήκε στην πρώτη ομάδα, αν και έπαιξε σε άλλα τέσσερα φιλικά της κατά τη διάρκεια της χρονιάς.[20] Αγωνίστηκε όμως σε δύο αγώνες με τη δεύτερη ομάδα και στο επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη (7 Οκτωβρίου 2002), σημείωσε δύο γκολ με αντίπαλο τη Μορειρένσε στο πρωτάθλημα, το τελικό αποτέλεσμα ήταν 3–0.[21][22]

Τον Νοέμβριο του 2002, δοκιμάσθηκε από την Άρσεναλ, αλλά δεν έπεισε τον Αρσέν Βενγκέρ.[23] Τελικά, σε ένα φιλικό αγώνα, με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η εντυπωσιακή εμφάνιση στη νίκη με 3–1 (6 Αυγούστου 2003) οδήγησαν τον Άλεξ Φέργκιουσον να κινήσει διαδικασίες απόκτησής του.[20]

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την πρώτη του ημέρα, στο Μάντσεστερ, ρωτήθηκε από τον προπονητή του ποιο νούμερο ήθελε. Εκείνος ζήτησε το 28, τον αριθμό που φορούσε και στη Σπόρτινγκ. Ο Φέργκιουσον είπε ότι του ταίριαζε ο αριθμός 7, στη θέση του Μπέκαμ, που είχε μεταγραφεί στη Ρεάλ Μαδρίτης.[24] Στις 16 Αυγούστου 2003, έκανε το ντεμπούτο στο πρωτάθλημα, ως αλλαγή στον αγώνα με τη Μπόλτον. Η απόδοσή του ήταν εξαιρετική, καθώς έδωσε τρεις ασίστ πάσες και κέρδισε και ένα πέναλτι. Αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης του αγώνα.[21]

Σε αγώνα εναντίον της Τσέλσι τη σεζόν 2005–2006.

Το πρώτο του γκολ με τη Γιουνάιτεντ, στην Πρέμιερ Λιγκ, σημειώθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2004, εναντίον της Πόρτσμουθ κλείνοντας μια σειρά 27 αγώνων χωρίς γκολ, η μεγαλύτερη στην καριέρα του. Η τότε θέση του ήταν στο αριστερό πλάγιο της επίθεσης.[25][26] Στο Τσάμπιονς Λιγκ σκόραρε για πρώτη φορά το 2007 απέναντι στη ΑΣ Ρόμα στο Ολντ Τράφορντ, ενώ είχε σκοράρει και στα προκριματικά, τον Αύγουστο του 2005. Το πρώτο του χατ-τρικ ως επαγγελματίας το σημείωσε στις 12 Ιανουαρίου του 2008 στο Ολντ Τράφορντ κόντρα στη Νιούκαστλ.[21] Ο Φέργκιουσον τον βοήθησε αποφασιστικά στην ανάπτυξη του παιχνιδιού του και η συνύπαρξή του με το Γουέιν Ρούνεϊ δημιούργησε ένα από τα καλύτερα δίδυμα στην ιστορία του συλλόγου.[27][28]

Στις 6 Μαΐου 2007 κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα στην Αγγλία. Το 2008, κατακτά το Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Τσέλσι. Μάλιστα, πετυχαίνει το γκολ στην κανονική διάρκεια, έπειτα το γκολ του Φρανκ Λάμπαρντ που οδήγησε τον αγώνα σε ισοπαλία. Στη διαδικασία των πέναλτι, αστόχησε στην προσπάθειά του, γεγονός, που δε στάθηκε εμπόδιο, και σήκωσε το τρόπαιο.[21] Εκείνη τη χρονιά κατέκτησε για πρώτη φορά το βραβείο της Χρυσής Μπάλας για τον καλύτερο παίκτη στην Ευρώπη.[29][30]

Στις 27 Μαΐου του 2009 συμμετείχε σε δεύτερο τελικό Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτή τη φορά απέναντί του βρέθηκε η Μπαρτσελόνα και η ομάδα του έχασε με 2–0. Αυτός έμελλε να είναι και ο τελευταίος αγώνας του με τη Μάντσεστερ. Στις 11 Ιουνίου 2009 ανακοινώθηκε η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του αθλήματος, καθώς η Ρεάλ Μαδρίτης δαπάνησε 94 εκατομμύρια ευρώ για να τον εντάξει στο δυναμικό της για 6 χρόνια.[21][25]

Με τη Ρεάλ Μαδρίτης, σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ, απέναντι στον Άγιαξ το 2011.

Στην παρουσίασή του στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, γέμισε το γήπεδο με 90.000 φιλάθλους να τον επευφημούν. Το πρώτο του γκολ με τη Ρεάλ Μαδρίτης, το σημείωσε στις 29 Αυγούστου 2009, με αντίπαλο τη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, σκοράροντας με πέναλτι.[31][32] Σκόραρε σε καθένα από τα τέσσερα πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος με τον σύλλογο, τον πρώτο παίκτη της Ρεάλ που κατάφερε κάτι τέτοιο. Το πρώτο του χατ-τρικ το σημείωσε στις 5 Μαΐου του 2010, κόντρα στη Μαγιόρκα, εκτός έδρας. Στις 20 Απριλίου 2011 σκόραρε με κεφαλιά και χάρισε στην ομάδα του το Κύπελλο Ισπανίας, κόντρα στη Μπαρτσελόνα.[33] Την αγωνιστική περίοδο 2010–11, ήταν πρώτος σκόρερ (Pichichi trophy) του πρωταθλήματος σημειώνοντας 40 τέρματα (σε 34 συμμετοχές), επίδοση που ήταν ρεκόρ στην ιστορία της Ισπανίας.[34] Την επόμενη χρονιά 2011–12 ξεπέρασε τα προηγούμενα επιτεύγματά του για να πετύχει νέο προσωπικό ρεκόρ με 60 γκολ σε όλες τις συλλογικές διοργανώσεις,[35] από τα οποία τα 46 στο πρωτάθλημα (δεύτερος σκόρερ), ενώ το σύνολο των 69 γκολ σε 69 αγώνες ήταν το καλύτερο της καριέρας του. Παράλληλα, είχε την μεγαλύτερη επιτυχία με την ομάδα στο πρωτάθλημα, καθώς βοήθησε τη Ρεάλ να κερδίσει τον πρώτο τίτλο της σε τέσσερα χρόνια, με ρεκόρ συγκομιδής 100 βαθμών.[26][36]

Στις 21 Απριλίου 2012, πετυχαίνοντας κρίσιμο γκολ στο Καμπ Νόου, έδωσε στη Ρεάλ τη νίκη με 2–1 εις βάρος της Μπαρτσελόνα, που ουσιαστικά, οριστικοποίησε το πρωτάθλημα.[21] Το καλοκαίρι του 2012, ο Ρονάλντο κατέκτησε και τον τελευταίο εγχώριο τίτλο που του απέμενε, κερδίζοντας το ισπανικό Σούπερ Κύπελλο σε βάρος της Μπαρτσελόνα, σκοράροντας και στους δύο αγώνες.[37]

Το 2013 ήταν μία ιδιαίτερα παραγωγική χρονιά με 69 γκολ σε 59 εμφανίσεις, το καλύτερο αποτέλεσμα τερμάτων στο τέλος του έτους. Έλαβε το βραβείο του καλύτερου παίκτη της χρονιάς της ΦΙΦΑ, ένα συνδυασμό του βραβείου της Χρυσής Μπάλας και του Παίκτη της Χρονιάς της ΦΙΦΑ, για πρώτη φορά στην καριέρα του και δεύτερη της Χρυσής Μπάλας,[38] αλλά υπήρξε έντονο παρασκήνιο μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων με υποψίες νόθευσης της ψηφοφορίας.[39][40][41] Το 2013 ο ερχομός του Γκάρεθ Μπέιλ ισχυροποίησε την επιθετική γραμμή της Ρεάλ που γνώρισε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της[42] και μαζί με τον Καρίμ Μπενζεμά δημιούργηθηκε ένα από τα καλύτερα επιθετικά τρία του 21ου αιώνα.[43][44] Το 2014 ξεπέρασε τα 49 γκολ στα ευρωπαϊκά παιχνίδια με τη Ρεάλ, ρεκόρ που κατείχε ο θρυλικός Αλφρέδο Ντι Στέφανο.[45] Στις 29 Απριλίου του 2014, κατέρριψε το ρεκόρ τερμάτων σε μια σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ/Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης φτάνοντας τα 16. Στον ημιτελικό της διοργάνωσης, απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου σκόραρε δύο φορές στην αναμέτρηση με αποτέλεσμα 0–4, που της εξασφάλισε και την παρουσία της στον τελικό της διοργάνωσης.[46][47] Ένα ακόμη γκολ στον τελικό με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης του χάρισε το ρεκόρ των 17 τερμάτων και τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο με το σύλλογο.[48][49] Την ίδια χρονιά η IFFHS με βάση την ειδική βαθμολογία της μέχρι τότε, τον τίμησε ως τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του 21ου αιώνα.[50] Τα επιτεύγματά του εκείνη τη σεζόν του έδωσαν μία ακόμη Χρυσή Μπάλα ως επιβράβευση.[30][41]

Τη σεζόν 2014–15, ο Ρονάλντο πέτυχε νέο προσωπικό ρεκόρ με 61 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις συλλόγων, ξεκινώντας με τα δύο γκολ στη νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης με 2–0 με αντίπαλο την Σεβίλλη στο Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης. Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για τρίτη φορά με 48 τέρματα (σε 35 συμμετοχές), που και αυτή ήταν ατομικό ρεκόρ για μία σεζόν και η δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο ισπανικό πρωτάθλημα.[34][51][52] Το 2016 κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων σημειώνοντας χατ τρικ στον τελικό με αντίπαλο την Κασίμα Άντλερς (αποτέλεσμα 4–2).[53] Με επτά γκολ (σε οκτώ αγώνες) είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία του θεσμού.[54][55][56] Η χρονιά έκλεισε με την τέταρτη Χρυσή Μπάλα με ρεκόρ ψηφοφορίας και με την σφράγιση των 11 Τσάμπιονς Λιγκ της Ρεάλ, με την ατομική του διάκριση να επαναλαμβάνεται την επόμενη χρονιά.[57]

Με τη Χρυσή Μπάλα το 2014

Στην Ισπανία είχε την πιο παραγωγική περίοδο της σταδιοδρομίας του και μεταξύ των ρεκόρ που σημείωσε είναι και αυτά με τα περισσότερα χατ τρικ στην ιστορία της Λα Λίγκα μέχρι τότε (34) και τα περισσότερα σε μια σεζόν (8) το 2014–15.[58][59] Το δεύτερο γκολ της Ρεάλ Μαδρίτης απέναντι στη Λεβάντε, στις 17 Οκτωβρίου 2015 ήταν αυτό που τον έχρισε επίσημα κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία του σωματείου καθώς ήταν το 324ο.[16][60] Συνολικά για την ομάδα της Μαδρίτης σκόραρε 450 γκολ (451 σύμφωνα με τη Ρεάλ[61]) σε 438 επίσημους αγώνες, έδωσε 131 ασίστ και παραμένει πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.[25][62] Με 311 τέρματα πρωταθλήματος είναι δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της Πριμέρα Ντιβιζιόν.[63] Το 2017 ψηφίστηκε Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ για πέμπτη φορά και δεύτερη συνεχόμενη.[64] Το ημερολογιακό έτος 2017 σημείωσε 32 γκολ σε διεθνείς διοργανώσεις με τον σύλλογο και την εθνική ομάδα, ρεκόρ που ξεπέρασε το προηγούμενο του Ζυστ Φονταίν και διατηρούνταν για σχεδόν μισό αιώνα.[65] Τη σεζόν 2017–18 σκόραρε σε 12 συνεχόμενους αγώνες της Ρεάλ σε διεθνείς διοργανώσεις (στο χρονικό διάστημα 13 Σεπτεμβρίου 2017 έως 11 Αυγούστου 2018, οι 11 στο Τσάμπιονς Λιγκ), επίδοση που είναι ρεκόρ κόσμου.[66] Τη σεζόν εκείνη κατέκτησε το τέταρτο Τσάμπιονς Λιγκ της καριέρας του σημειώνοντας δύο γκολ στον τελικό με την Γιουβέντους, ενώ ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης για έκτη φορά με τη Ρεάλ και έβδομη συνολικά, επίδοση που είναι επίσης ρεκόρ στη ιστορία της διοργάνωσης.[31][49][67]

Στις 10 Ιουλίου 2018, ο Πορτογάλος υπέγραψε τετραετή σύμβαση με την Γιουβέντους με συμβόλαιο αξίας 100 εκατομμύρια ευρώ. Ήταν η υψηλότερη για έναν παίκτη άνω των 30 ετών και το υψηλότερο πόσο που πληρώθηκε ποτέ από ιταλικό σύλλογο.[68][69] Στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Ρονάλντο σημείωσε τα πρώτα γκολ του για τη Γιουβέντους στην τέταρτη εμφάνισή του στην έδρα του με 2–1 νίκη επί της Σασουόλο.[70]

Κατέκτησε το πρώτο του τρόπαιο με τον σύλλογο τον Ιανουάριο του 2019, το Σούπερ Καπ του 2018, ενώ σημείωσε το μοναδικό γκολ εναντίον του Μίλαν. Στις 20 Απριλίου, ο Ρονάλντο έπαιξε στον αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο την Φιορεντίνα, και καθώς η Γιουβέντους κέρδισε την όγδοη διαδοχική νίκη εντός έδρας, έγινε ο πρώτος παίκτης που κέρδισε τίτλους πρωταθλήματος στην Αγγλία, την Ισπανία και την Ιταλία.[71] Τελείωσε την πρώτη χρονιά με 27 τέρματα και 8 ασίστ. Παρά τα 35 του χρόνια η δεύτερη σεζόν του στην Ιταλία ήταν ιδιαίτερα παραγωγική σημειώνοντας 37 τέρματα σε 46 συναντήσεις σε όλες τις διοργανώσεις (ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου) και κατέκτησε ένα ακόμα τίτλο πρωταθλήματος, ενώ έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου.[64][72][73]

Την τρίτη και τελευταία αγωνιστική περίοδο στην Ιταλία (2020–21) τελείωσε ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 29 τέρματα.[74] Συνολικά πέτυχε 101 γκολ και μοίρασε 22 ασίστ σε 134 συμμετοχές με τους "μπιανκονέρι".[75]

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αύγουστο του 2021 ο Ρονάλντο επέστρεψε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.[76][77] Έκανε το ντεμπούτο του στις 11 Σεπτεμβρίου σε αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο τη Νιουκάστλ (νίκη με 4–1) σημειώνοντας δύο γκολ.[78]

Η πρώτη χρονιά στη Γιουνάιτεντ ήταν ικανοποιητική σημειώνοντας 18 γκολ στο πρωτάθλημα, όμως η αγγλική ομάδα δεν είχε καλή πορεία μένοντας εκτός Τσάμπιονς Λιγκ για την επόμενη σεζόν.[79] Στις 12 Μαρτίου 2022 στη νίκη επί της Τότεναμ με 3–2 σημείωσε χατ τρικ φτάνοντας τα 807 γκολ στην καριέρα του σε επίσημους αγώνες ομάδων ανδρών ξεπερνώντας τον Γιόζεφ Μπίτσαν ως πρώτου σκόρερ στην ιστορία σύμφωνα με τη ΦΙΦΑ.[10][80][81] Στη δεύτερη σεζόν όμως ο Ρονάλντο δεν ξεκίνησε την προετοιμασία με την ομάδα και είδε τους περισσότερους αγώνες από τον πάγκο της με τον προπονητή Έρικ τεν Χαγκ να προτιμά νεότερους παίκτες στην ομάδα.[82][83][84] Στις 22 Νοεμβρίου 2022 η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ανακοίνωσε ότι λύθηκε το συμβόλαιο του Ρονάλντο με κοινή συναίνεση.[85] Κλείνοντας την ευρωπαϊκή του καριέρα, εκτός από πρώτος σκόρερ του Τσάμπιονς Λιγκ ήταν και πρώτος σε συμμετοχές με 183 και σε ασίστ με 42.[86][87]

Στις 30 Δεκεμβρίου 2022 η Αλ Νασρ, σύλλογος που αγωνίζεται στη Σαουδική Αραβία, ανακοίνωσε ότι ο Ρονάλντο υπέγραψε συμβόλαιο έως το καλοκαίρι του 2025.[88][89] Το συμβόλαιό του είναι το υψηλότερο σε αποδοχές στην ποδοσφαιρική ιστορία με ετήσιες απολαβές 200 εκατομμύριων ευρώ.[90] Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στη νέα του ομάδα στις 22 Ιανουαρίου στον αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο την Αλ Ετιφάκ, που έληξε με νίκη με 1–0 χωρίς ο ίδιος να σκοράρει.[89]

Στις 9 Φεβρουαρίου 2023 στον εκτός έδρας αγώνα με τη Αλ Γουαχντά Μέκκας σημείωσε τέσσερα γκολ, όλα της ομάδας του στη νίκη με 4–0. Το πρώτο τέρμα ήταν το 500ό σε αγώνες πρωταθλήματος επιπέδου πρώτης κατηγορίας, ο έκτος παίκτης στην ιστορία που ξεπέρασε αυτό τον αριθμό μετά τους Πελέ, Άμπε Λένστρα, Ρομάριο, Γιόζεφ Μπίτσαν Φέρεντς Πούσκας και ο τρίτος σε επίπεδο πρώτης εθνικής κατηγορίας μετά τους Μπίτσαν και Πούσκας.[91][92] Το καλοκαίρι του 2023 η Αλ Νασρ κατέκτησε τον πρώτο τίτλο του Κυπέλλου Αραβικών Πρωταθλητριών Συλλόγων με το Ρονάλντο να σημειώνει δύο γκολ στον τελικό.[9] Αντίθετα, η ατομική του παραγωγικότητα δεν συνδυάστηκε με πραγματική άνοδο της ομάδας, η οποία ήταν πρώτη στη βαθμολογία του πρωταθλήματος όταν ανακοινώθηκε η μεταγραφή αλλά έχασε τελικά τον τίτλο, όπως και το Σούπερ Κύπελλο, ενώ αποκλείστηκε στα ημιτελικά του Κυπέλλου.[93] Παρέμεινε παραγωγικός μέχρι τα τέλη του 2023 και στις 24 Νοεμβρίου με αντίπαλο την Αλ Ακντούντ για το πρωτάθλημα σημείωσε δύο γκολ, περνώντας στην πρώτη θέση όλων των εποχών σε αγώνες εθνικών πρωταθλημάτων πρώτης κατηγορίας φτάνοντας τα 527 και ξεπερνώντας το Γιόζεφ Μπίτσαν.[94][95][96] Η ατομική του απόδοση συνεχίστηκε ιδιαίτερα καλά μέχρι το τέλος της σεζόν με την κατάκτηση του έκτου τίτλου πρώτου σκόρερ εθνικού πρωταθλήματος με 35 γκολ (ρεκόρ στην ιστορία του πρωταθλήματος της Σαουδικής Αραβίας), ο πρώτος παίκτης στην ιστορία που κατάφερε κάτι τέτοιο σε τέσσερις διαφορετικές χώρες. Όμως, το πρωτάθλημα χάθηκε και πάλι από την Αλ Νασρ με μεγάλη διαφορά βαθμών.[97][98][99] Ακολούθησε η απώλεια δύο τρόπαιων (Κύπελλο Βασιλιά και Σούπερ Κύπελλο) σε τελικούς για να ολοκληρωθεί η συλλογική αποτυχία της σεζόν.[100] Στην τρίτη του σεζόν στη Σαουδική Αραβία αναδείχθηκε και πάλι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 25 γκολ, όμως η ομάδα έμεινε μακριά από όλους τους τίτλους.[101] Το καλοκαίρι του 2025 ανανέωσε το συμβόλαιο του για δύο χρόνια.[89]

Έκανε το ντεμπούτο με την Εθνική Πορτογαλίας τον Αύγουστο του 2003, με αντίπαλο το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα του Καζακστάν. Είχε αντικαταστήσει τον Λουίς Φίγκο, στο δεύτερο ημίχρονο.[24][102] Το 2004, στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, συμμετείχε με την Ολυμπιακή ομάδα της Πορτογαλίας. πετυχαίνοντας και ένα γκολ στον αγώνα με το Μαρόκο ενώ δέχθηκε δύο κίτρινες κάρτες στους δύο πρώτους αγώνες που συμμετείχε και δεν αγωνίστηκε στον τρίτο. Η Πορτογαλία αποκλείστηκε στην πρώτη φάση.[103][104][105]

Το 2014 κατέρριψε το ρεκόρ του Παουλέτα, ο οποίος ήταν ο πρώτος σκόρερ της Πορτογαλίας με 47 γκολ. Σε αγώνα με το Καμερούν, με τελικό σκορ 5–1 υπέρ της Πορτογαλίας, πετυχαίνοντας δύο γκολ έφτασε τα 49.[102] Το 2016 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016 έγινε ο ρέκορντμαν συμμετοχών με την εθνική Πορτογαλίας φτάνοντας τις 128 συμμετοχές, ξεπερνώντας τον Λουίς Φίγκο.[106] Με το 85ο του γκολ στις 19 Ιουνίου 2018 σε αγώνα με αντίπαλο το Μαρόκο ξεπέρασε τον Φέρεντς Πούσκας και έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος σκόρερ σε επίπεδο εθνικών ομάδων όλων των εποχών.[107][108][109] Το 2019 κατέκτησε το δεύτερο εθνικό τίτλο, το πρώτο Πρωτάθλημα Εθνών της ΟΥΕΦΑ.[110] Στις 8 Σεπτεμβρίου 2020 στον εκτός έδρας αγώνα με τη Σουηδία (0–2) για το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ σημείωσε δύο γκολ, το πρώτο από τα οποία ήταν το 100ό για την εθνική του ομάδα και έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος και δεύτερος στον κόσμο που κατάφερε κάτι τέτοιο.[111][112][113]

Την 1η Σεπτεμβρίου 2021 σε αγώνα για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 σημείωσε δύο γκολ σε αγώνα με αντίπαλο την Ιρλανδία, έφτασε τα 111 και κατέρριψε το ρεκόρ διεθνών τερμάτων που είχε ισοφαρίσει τον Ιούνιο του ίδιου έτους.[114][115][116][117] Στις 9 Οκτωβρίου 2021 σε φιλικό αγώνα με το Κατάρ κατέρριψε το ρεκόρ Ευρώπης διεθνών συμμετοχών με την 181η εμφάνισή του, ενώ σκόραρε και το πρώτο γκολ της συνάντησης (τελικό 3–0).[118][119] Στον αμέσως επόμενο αγώνα με το Λουξεμβούργο (αποτέλεσμα 5–0) έγινε ο διεθνής ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα χατ-τρικ με 10 καταρρίπτοντας το ιστορικό ρεκόρ του Σουηδού Σβεν Ριντέλ που κρατούσε από το 1932.[120][121] Στις 17 Ιανουαρίου 2022 η FIFA τον βράβευσε με το ειδικό FIFA Special The Best Award για την κατάρριψη του ρεκόρ διεθνών τερμάτων.[122][123] Στις 20 Ιουνίου 2023 στον εκτός έδρας αγώνα της προκριματικής φάσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2024 με αντίπαλο την Ισλανδία έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που έφτασε τις 200 διεθνείς συμμετοχές επιτυγχάνοντας και το μοναδικό γκολ της συνάντησης στο 89ο λεπτό.[124][125] Λίγο πριν την έναρξη της αναμέτρησης έλαβε μια φανέλα της εθνικής ομάδας με το «200» στην πλάτη κι άλλη μια όπως αυτή που φόρεσε στο ντεμπούτο του, το 2003 με το «17». Επιπλέον έλαβε μια πλακέτα με το ρεκόρ Γκίνες.[126]

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρονάλντο κλήθηκε στην εθνική του ομάδα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004, το οποίο διοργάνωσε η χώρα του. Στον εναρκτήριο αγώνα, η Εθνική του υπέστη απροσδόκητη ήττα από την Εθνική Ελλάδας με 1–2, ενώ ο Ρονάλντο σημείωσε και το μοναδικό τέρμα της ομάδας του, που ήταν και το πρώτο του με την εθνικής του ομάδα. Η Πορτογαλία έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης, όπου έχασε ξανά από την Εθνική Ελλάδας με 1–0.[127][128]

Στη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας, ο Ρονάλντο πέτυχε ένα γκολ, ενώ η ομάδα του αποκλείστηκε με σκορ 3–2 από τη φιναλίστ της διοργάνωσης Γερμανία.[129][130]

Στη διοργάνωση του 2012 η Πορτογαλία έφτασε στα ημιτελικά. Στο τελευταίο παιχνίδι των ομίλων παιχνίδι με την Ολλανδία, ο Ρονάλντο σκόραρε δύο φορές για να εξασφαλίσει τη νίκη με 2–1. Σκόραρε με κεφαλιά στο προημιτελικό εναντίον της Τσεχίας για να δώσει στην ομάδα του τη νίκη με 1–0.[127] Και στα δύο παιχνίδια εναντίον της Ολλανδίας και της Τσεχίας ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης του αγώνα. Μετά το τέλος του ημιτελικού εναντίον της Ισπανίας χωρίς σκορ η Πορτογαλία αποκλείστηκε στα πέναλτι. Ως ο κορυφαίος σκόρερ με τρία γκολ, μαζί με άλλους πέντε παίκτες, συμπεριλήφθηκε και πάλι στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.[131][132]

Ο Ρονάλντο με την Πορτογαλία το 2016 έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης

Πηγαίνοντας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 στη Γαλλία, η πορτογαλική ομάδα δεν ήταν στα φαβορί με την απόδοση του στοιχήματος 16–1 για να κερδίσει το τρόπαιο.[127][133] Στη διοργάνωση αυτή το πρώτο παιχνίδι ήταν απέναντι στην Ισλανδία, ομάδα που η παρουσία της στη τελική φάση κάθε άλλο παρά αναμενόμενη ήταν και έληξε με 1–1. Και ο επόμενος αγώνας με την Αυστρία έληξε ισόπαλος χωρίς τέρματα. Με μια ακόμη ισοπαλία απέναντι στην Ουγγαρία σκόραρε δύο τέρματα με το δεύτερο να είναι η ισοφάριση στο τελικό 3–3 και έγινε ο πρώτος παίκτης που σημείωσε γκολ σε τέσσερα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.[134] Έτσι η ομάδα του πέρασε δύσκολα από την φάση των ομίλων στην τρίτη θέση και στη συνέχεια απέκλεισε την Κροατία με 1–0 και στα προημιτελικά την Πολωνία στα πέναλτι με κάτω του αναμενόμενου απόδοση του αρχηγού. Στον ημιτελικό αντιμετώπισε την ομάδα-έκπληξη της διοργάνωσης Ουαλία με το Ρονάλντο να ανοίγει το σκορ στο τελικό 2–0 και φτάνοντας τα 9 τέρματα σε όλα τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.[133][135] Έτσι έφτασε ως τον τελικό όπου αντιμέτωπε την διοργανώτρια χώρα Γαλλία. Τραυματίστηκε στα πρώτα 20 λεπτά και βγήκε ως αλλαγή μέχρι το πρώτο μισάωρο. Τελικά το κύπελλο το σήκωσε η Πορτογαλία νικώντας 1–0 τους γηπεδούχους με γκολ στις καθυστερήσεις. Ο Ρονάλντο σημείωσε τρία τέρματα και είχε τρεις ασίστ στη διοργάνωση. Πήρε το πρώτο του τρόπαιο με την εθνική του ομάδα.[136][137] Ο ίδιος έφτασε το Μισέλ Πλατινί στον πίνακα των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία του θεσμού, ενώ με 21 συμμετοχές έγινε κάτοχος του αντίστοιχου ρεκόρ.[16] Ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και ήταν δεύτερος σκόρερ.[138] Η επιτυχία κατάκτησης του πρώτου τίτλου της Πορτογαλίας οδήγησε στην μετονομασία του αεροδρομίου της ιδιαίτερης πατρίδας του Μαδέρα σε «Αεροδρόμιο Κριστιάνο Ρονάλντο» το 2017.[17] Την ίδια χρονιά σε διαδικτυακή ψηφοφορία της UEFA ψηφίστηκε στην καλύτερη ενδεκάδα στην ιστορία των Ευρωπαϊκών Πρωταθλήματων.[139]

Στις 15 Ιουνίου 2021 ο Ρονάλντο σημείωσε δύο γκολ στη νίκη της Πορτογαλίας με 3–0 επί της Ουγγαρίας για την πρεμιέρα του 6ου ομίλου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2021 κι έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του θεσμού με 11 γκολ, ξεπερνώντας τον Μισέλ Πλατινί. Παράλληλα έγινε ο πρώτος παίκτης που σκοράρει σε πέντε διαφορετικά Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.[140] Επίσης, έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής με δύο γκολ σε αγώνα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ξεπερνώντας τον Αντρέι Σεβτσένκο.[141] Στον τρίτο αγώνα της προκριματικής φάσης της διοργάνωσης με αντίπαλο τη Γαλλία (2–2) σημείωσε δύο τέρματα (αμφότερα με πέναλτι) ισοφαρίζοντας το ρεκόρ διεθνών τερμάτων του Ιρανού Αλί Νταεΐ με 109 τέρματα.[142][143] Ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με πέντε τέρματα, ενώ έδωσε και μια ασίστ, παρά την αποτυχία της εθνικής του που αποκλείστηκε στη φάση των "16".[144][145]

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2024, ο Ρονάλντο έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που συμμετείχε σε έκτη τελική φάσης της διοργάνωσης. Αγωνίστηκε και στις πέντε αναμετρήσεις της Πορτογαλίας, η οποία έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, όμως η απόδοσή του ήταν κατώτερη των απαιτήσεων των αγώνων, δεν σημείωσε κανένα γκολ και έχασε και ένα πέναλτι στον αγώνα της φάσης των "16" με την Σλοβενία. Παρείχε μια ασίστ στο δεύτερο αγώνα με την Τουρκία φτάνοντας τις οκτώ, στην κορυφή στην ιστορία των διοργανώσεων μαζί με τον Κάρελ Πομπόρσκι.[146][147][148]

Παγκόσμιο Κύπελλο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, είχε οικοδεσπότη τη Γερμανία. Ο Ρονάλντο με την εθνική του ομάδα πέρασε πρώτη στην επόμενη φάση, αυτή των "16". Η Πορτογαλία έφτασε μέχρι τους "4" της διοργάνωσης, όπου δεν κατάφερε να νικήσει τη Γαλλία. Ο Ρονάλντο πέτυχε ένα γκολ σε αυτή τη διοργάνωση με πέναλτι, στον αγώνα με την Τσεχία.[149][150]

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, ο Ρονάλντο με την Πορτογαλία, έφτασε έως και τους "16" της διοργάνωσης, περνώντας ως δεύτερη από τον όμιλο. Στη φάση των "16", αποκλείστηκαν από την νικήτρια της διοργάνωσης, Ισπανία. Ο Ρονάλντο, πέτυχε ένα γκολ, στον αγώνα με αντίπαλο τη Βόρεια Κορέα. Το συνολικό σκορ έφτασε στο 7–0.[151]

Ο Ρονάλντο, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, στη Βραζιλία, ξεκίνησε με προβλήματα στο γόνατο και προπονήθηκε ξεχωριστά από την υπόλοιπη ομάδα της Πορτογαλίας.[152] Όμως στον πρώτο αγώνα συμμετείχε κανονικά και έβγαλε όλο τη συνάντηση, απέναντι στη Γερμανία. Το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό για την Πορτογαλία, καθώς ηττήθηκε με 4–0.[152] Αγωνίστηκε και στον δεύτερο αγώνα της Πορτογαλίας, απέναντι στις ΗΠΑ, έδωσε μία ασίστ στο τέλος του αγώνα, που έληξε 2–2, σκορ το οποίο ανανέωσε τις ελπίδες της Πορτογαλίας για πρόκριση, στην επόμενη φάση της διοργάνωσης.[153] Στον τρίτο και τελευταίο αγώνα της Πορτογαλίας, στη διοργάνωση, ο Ρονάλντο σκόραρε το 50ό του τέρμα με τη φανέλα της Εθνικής του ομάδας, με την Εθνική της Γκάνας. Το τελικό σκορ ήταν 2–1, υπέρ της Πορτογαλίας. Η νίκη δεν αρκούσε καθώς οι ΗΠΑ, με καλύτερη διαφορά τερμάτων πέρασαν στην επόμενη φάση και η Πορτογαλία αποκλείστηκε από τη διοργάνωση.[150][154] Ο Ρονάλντο με εκείνο το γκολ έγινε ο πρώτος Πορτογάλος που πετυχαίνει γκολ σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα.[155]

Στον πρώτο αγώνα της διοργάνωσης εναντίον της Ισπανίας πέτυχε χατ τρικ και γίνεται ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που κατάφερε κάτι τέτοιο (33 ετών και 130 ημερών),[156] και ο τέταρτος στην ιστορία που σκόραρε ένα γκολ σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα.[157] Στο δεύτερο παιχνίδι στις 20 Ιουνίου σημείωσε το μοναδικό γκολ στη νίκη με 1–0 επί του Μαρόκου, καταρρίπτοντας το ευρωπαϊκό ρεκόρ του Φέρεντς Πούσκας των 84 γκολ με την Εθνική ομάδα.[108][158] Στον τελευταίο αγώνα της ομάδας με το Ιράν στις 25 Ιουνίου, ο Ρονάλντο έχασε πέναλτι στην ισοπαλία με 1–1, η Πορτογαλία όμως προχωρά στο δεύτερο γύρο.[159] Η Πορτογαλία έχασε με 2–1 από την Ουρουγουάη και αποκλείστηκε.

Στις 24 Νοεμβρίου, στον εναρκτήριο αγώνα της Πορτογαλίας με αντίπαλο τη Γκάνα, ο Ρονάλντο σκόραρε με πέναλτι και έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε σε πέντε διαφορετικά Παγκόσμια Κύπελλα. Ήταν το όγδοο γκολ του σε αντίστοιχες διοργανώσεις.[157][160][161] Το πέναλτι κέρδισε ο ίδιος σε μία αμφισβητούμενη ανατροπή του.[162][163] Αυτό ήταν και το μοναδικό τέρμα στη διοργάνωση.[82] Στο τελευταίο παιχνίδι του ομίλου εναντίον της Νότιας Κορέας, δέχθηκε κριτική από τον προπονητή Φερνάντο Σάντος για την αντίδρασή του στην αλλαγή. Αποκλείστηκε από την αρχική ενδεκάδα για τον αγώνα των "16" εναντίον της Ελβετίας, η πρώτη φορά από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008 που δεν είχε ξεκινήσει αγώνα σε μεγάλη διεθνή διοργάνωση. Στους προημιτελικούς με το Μαρόκο (ήττα με 1–0), αγωνίστηκε ως αλλαγή συμπληρώνοντας 196 διεθνείς συμμετοχές και ισοφαρίζοντας το ρεκόρ κόσμου.[127][164] Έγινε μόλις ο τρίτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία που είναι ταυτόχρονα κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων μετά τους Ούγγρους Ίμρε Σλόσσερ και Φέρεντς Πούσκας.[165][166]

Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πρώτο Πρωτάθλημα Εθνών της ΟΥΕΦΑ το 2019 ο Ρονάλντο οδήγησε την Πορτογαλία στην κατάκτηση του τροπαίου με νίκη επί της Ολλανδίας με 1–0, ενώ ο ίδιος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της τελικής φάσης της διοργάνωσης με τρία γκολ.[167][168] Έχοντας ήδη κλείσει τα 40 του χρόνια έφτασε σε μια ακόμα κατάκτηση στη διοργάνωση του 2025 σκοράροντας τόσο στον ημιτελικό απέναντι στη Γερμανία (νίκη με 2–1), όσο και στον τελικό στο ισόπαλο 2–2 με την Ισπανία. Ήταν και πάλι πρώτος σκόρερ της τελικής φάσης της διοργάνωσης με δύο γκολ.[169][170]

Χαρακτηριστικά παιχνιδιού

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρονάλντο θεωρείται, μαζί με τον Λιονέλ Μέσι ως ένας από τους δύο κορυφαίους του 21ου αιώνα.[171][172] Έχει επιθετικό, κυρίως, ρόλο στην ομάδα του, αλλά έχει αγωνιστεί και ως πλάγιος μέσος στην αρχή της καριέρας του, ενώ είναι πολύ καλός στο ντριμπλάρισμα, στα τελειώματα, στις πάσες και, γενικότερα, παίρνει καλές θέσεις στον αγωνιστικό χώρο.[173][174] Το "καλό πόδι" του είναι το δεξί, αλλά μπορεί να χρησιμοποιήσει, εξίσου καλά και το αριστερό. Ικανός είναι και στις εναέριες μονομαχίες. Στην αρχή της καριέρας του δεν διακρίνονταν για την ιδιαίτερη ικανότητα στο σκοράρισμα, αλλά η εκμετάλλευση των παραπάνω στοιχείων στο έπακρο σταδιακά τον μετέτρεψαν σε ένα πλήρη επιθετικό.[25][26] Ικανός στις απ' ευθείας εκτελέσεις φάουλ, είναι στους 10 καλύτερους όλων των εποχών έχοντας σημειώσει 64 γκολ.[22][175][176] Η άριστη φυσική του κατάσταση ήταν από τα σημαντικότερα στοιχεία που τον χαρακτήριζαν εξασφαλίζοντας και τη μακροημέρευσή του.[172][177] Το στοιχείο αυτό απέκτησε ιδιαίτερη σημασία στο ποδόσφαιρο του 21ου αιώνα με τις απαιτήσεις των ομάδων να αυξάνουν τις αμοιβές των παικτών με αντάλλαγμα την συνεπή επαγγελματική τους συμπεριφορά και ο Ρονάλντο ανταπακρίθηκε στην πρόκληση με τον καλύτερο τρόπο. Η διατήρησή του σε υψηλό επίπεδο του πρόσφερε εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία που συχνά υπερτερούν άλλων μεγάλων ποδοσφαιριστών του παρελθόντος, που η διαδικασία της εξέλιξης του αθλήματος δεν τους έδωσε την ευκαιρία να έχουν. Η διαφοροποίηση των κανονισμών των πέναλτι προς το αυστηρότερο τον κατέστησε ως τον πρώτο σκόρερ από τα 11 βήματα στη σύγχρονη ιστορία.[178] Ο Ρονάλντο έθεσε νέα πρότυπα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο χάρη στον επαγγελματισμό και τις αθλητικές του ικανότητες.[172][179] Αντίθετα, έχει επικριθεί για την πλημμελή ομαδικότητά του, περισσότερο όσο προχωρούσε η καριέρα του.[82][180] Παρ'αυτά έχει χορηγήσει περισσότερες από 250 τελικές πάσες (ασίστ) κατά τη διάρκεια της καριέρας του.[181][182]

Δραστηριότητες εκτός αθλητισμού

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρονάλντο έχει κάνει μεγάλες δωρεές σε σχολεία Παλαιστίνιων, ενώ έχει δώσει επίσης τρία εκατομμύρια ευρώ σε αφρικανικές χώρες, οι άνθρωποι των οποίων λιμοκτονούν. Βοήθησε και στην ανακατασκευή κτιρίων, τα οποία είχαν διαλυθεί από το τσουνάμι του 2004, στην Ινδονησία, όπως και τους κατοίκους της Μαδέιρα, της γενέτειράς του, όταν το 2010 υπέστησαν ζημιές από πλημμύρες. Το 2009 στο νοσοκομείο της Μαδέιρα, που έσωσε τη ζωή της μητέρας του, η οποία έπασχε από καρκίνο, έκανε δωρεά ύψους 100.000 λιρών, προκειμένου να χτιστεί μονάδα, η οποία θα ασχολείται με τη θεραπεία του καρκίνου. Έχοντας ιδιαίτερη ευαισθησία στο συγκεκριμένο θέμα αποφάσισε τον Μάιο του 2012, να χρηματοδοτήσει μία πρωτοποριακή θεραπεία, ώστε το 9χρονο αγόρι, που αρχικά δεν είχε ελπίδες να σωθεί.[183]

Αυτοβιογραφία του Ρονάλντο με τίτλο Moments («Στιγμές») δημοσιεύθηκε το Δεκέμβριο του 2007.[184]

Στις 15 Δεκεμβρίου 2013, άνοιξε στη Μαδέιρα το μουσείο «Κριστιάνο Ρονάλντο». Περιλαμβάνει μια σειρά από τρόπαια, μετάλλια, αναμνηστικά και πολλές φωτογραφίες του παίκτη.[185]

Γενικά στατιστικά στοιχεία καριέρας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Τελευταία ενημέρωση 13 Δεκεμβρίου 2025
Ομάδα Περίοδος Επίσημοι
αγώνες		 Φιλικοί
αγώνες		 Σύνολο
αγώνες γκολ αγώνες γκολ αγώνες γκολ
Σπόρτινγκ Λισαβόνας 2001–2003 31 5 27 5 58 10
Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β 2002 2 0 - - 2 0
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2003–2009, 2021–2022 346 145 16 12 362 157
Ρεάλ Μαδρίτης 2009–2018 438 450 48 25 486 475
Γιουβέντους 2018–2021 134 101 11 6 145 107
Αλ Νασρ Ριάντ 2023– 123 110 9 7 132 117
Εθνική Πορτογαλίας Κ-15 2001 9 7 - - 9 7
Εθνική Πορτογαλίας Κ-17 2001–2002 7 5 - - 7 5
Εθνική Πορτογαλίας Κ-20 2003 5 1 - - 5 1
Εθνική Πορτογαλίας Κ-21 2003–2004 10 3 1 0 11 3
Εθνική Πορτογαλίας Κ-23 2004 3 2 - - 3 2
Εθνική Πορτογαλίας 2003– 226 143 - - 226 143
Επίλεκτες ομάδες 2005–2023 - - 4 6 4 6
Σύνολα 1.334972116611.4501.033

Πηγή: Cristiano Ronaldo

  • Ενημέρωση μέχρι 8 Νοεμβρίου 2025
Σύλλογος Σεζόν Πρωτάθλημα Κύπελλο Λιγκ Καπ Ηπείρων Άλλα Σύνολα
ΕμφανίσειςΓκολΕμφανίσειςΓκολΕμφανίσειςΓκολΕμφανίσειςΓκολΕμφανίσειςΓκολΕμφανίσειςΓκολ
Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β 2002–03 2 0 — — — — 2 0
Σύνολα 2 0 — — — — 2 0
Σπόρτινγκ Λισαβόνας 2002–03[186] 25332—30—315
Σύνολα 25332—30—315
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2003–04 294521050— 406
2004–05 335742080— 509
2005–06 339204281— 4712
2006–07 34177310113— 5323
2007–08 34313300118104942
2008–09 33182142124215326
Σύνολα 196842613124551631292118
Ρεάλ Μαδρίτης 2009–10[187] 292700—67—3533
2010–11[188] 344187—126— 5453
2011–12[189] 384653—1010215560
2012–13[190] 343477—1212225555
2013–14[191] 303163—1117— 4751
2014–15 35 48 2 1 — 12 10 5 2 54 61
2015–16 36 35 — 12 16 — 48 51
2016–17 29 25 2 1 — 13 12 2 4 46 42
2017–18 27 26 0 0 — 13 15 4 3 44 44
Σύνολα 292 311 30 22 — 101 105 15 12 438 450
Γιουβέντους 2018–19 31 21 2 0 — 9 6 1 1 43 28
2019–20 33 31 4 2 — 8 4 1 0 46 37
2020–21 33 29 4 2 — 6 4 1 1 44 36
2021–22 1 0 0 0 — — — 1 0
Σύνολα 98 81 10 4 — 23 14 3 2 134 101
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2021–22 30 18 1 0 — 7 6 — 38 24
2022–23 10 1 0 0 — 6 2 — 16 3
Σύνολα 40 19 1 0 — 13 8 — 54 27
Αλ Νασρ Ριάντ 2022–23 16 14 2 0 — — 1 0 19 14
2023–24 31 35 4 3 — 9 6 7 6 51 50
2024–25 25 30 1 0 — 8 8 2 2 41 35
2025–26 8 9 1 0 — 0 0 2 1 11 10
Σύνολα 85 83 8 3 — 17 14 12 9 122 109
Σύνολα καριέρας 738581784412421215733241.073810
  • Ενημέρωση μέχρι 13 Νοεμβρίου 2025
Εθνική ομάδαΈτοςΑγώνεςΓκολ
Πορτογαλία 2003 2 0
2004 16 7
2005 11 2
2006 14 6
2007 10 5
2008 8 1
2009 7 1
2010 11 3
2011 8 7
2012 13 5
2013 9 10
2014 9 5
2015 5 3
2016 13 13
2017 2 3
2018 7 6
2019 10 14
2020 6 3
2021 14 13
2022 12 3
2023 9 10
2024 12 7
2025 9 8
Σύνολα 226 143

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Ρεάλ Μαδρίτης

Γιουβέντους

Αλ Νασρ Ριάντ

  • Κύπελλο Αραβικών Πρωταθλητριών Συλλόγων: 2023
2η θέση (1): (2004)
3η θέση (1): (2012)
1η θέση (1): (2016)

Ατομικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ (5): 2008, 2013, 2014, 2016, 2017
  • Χρυσή Μπάλα (5): 2008, 2013, 2014, 2016, 2017
  • ΦΙΦΑ Βραβείο Πούσκας: 2009
  • Βραβείο UEFA καλύτερος παίκτης της χρονιάς (3): 2014, 2016, 2017
  • UEFA ομάδων παίκτης της χρονιάς: 2007–08
  • PFA Πορτογάλος Παίκτης της Χρονιάς (4): 2016, 2017, 2018, 2019
  • Χρυσό Παπούτσι (5): 2007–08, 2010–11, 2013–14, 2014–15
  • Ομάδα της Χρονιάς της UEFA (14): 2004, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
  • UEFA καλύτερη ομάδα (έκδοση 2017)
  • FIFA Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων Χρυσή Μπάλα: 2016
  • FIFA Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων ασημένια μπάλα (3): 2008, 2014, 2017
  • Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων πρώτος σκόρερ (7 γκολ)
  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ομάδα της διοργάνωσης (3): 2004, 2012, 2016
  • Ασημένιο παπούτσι Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: 2016
  • Πρώτος σκόρερ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2021
  • Πρώτος σκόρερ τελικής φάσης Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ (2): 2019, 2025
  • Παγκόσμιο Κύπελλο καλύτερη ομάδα: 2018
  • Νέος παίκτης της χρονιάς PFA: 2006–07
  • Παίκτης της χρονιάς των παικτών PFA (2): 2006–07, 2007–08
  • Παίκτης της σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ (2): 2006–07, 2007–08
  • FWA ποδοσφαιριστής της χρονιάς (3): 2006–07, 2007–08
  • PFA Πρέμιερ Λιγκ (4): 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09
  • Καλύτερος νέος παίκτης της Πρέμιερ Λιγκ: 2007–08
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Αγγλίας: 2007–08
  • Καλύτερος παίκτης της Λα Λίγκα (2): 2012–13, 2013–14
  • Ομάδα Λα Λίγκα της σεζόν (3): 2013–14, 2014–15, 2015–16
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ισπανίας (3): 2010–2011, 2013–14, 2014–15
  • Σέριε Α παίκτης της χρονιάς (2): 2018, 2019
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ιταλίας: 2020–21
  • Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Σαουδικής Αραβίας (2): 2024, 2025
  • Πορτογάλος αθλητής της χρονιάς (8): 2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
  • BBC Υπερπόντια Αθλητική Προσωπικότητα της Χρονιάς: 2014
  • Golden Foot: 2020
  • Globe Soccer Awards Player of the Century: 2020
  • France Football: Dream Team της Χρυσής Μπάλας: 2020
  • IFFHS Παγκόσμια Ομάδα - Όνειρο Όλων των Εποχών: 2021
  • IFFHS Καλύτερος σκόρερ πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος: 2014, 2015, 2020
  • IFFHS UEFA καλύτερος παίκτης της δεκαετίας 2011–2020
  • IFFHS ομάδα της δεκαετίας 2011–2020
  • IFFHS UEFA ομάδα της δεκαετίας 2011–2020
  • IFFHS Καλύτερος σκόρερ της χρονιάς (4): 2011, 2013, 2014, 2015
  • IFFHS Καλύτερος σκόρερ του 21ου αιώνα 2001–2020
  • IFFHS Καλύτερος διεθνής σκόρερ του 21ου αιώνα 2001–2020
  • Ειδικό βραβείο FIFA ως πρώτος σκόρερ εθνικών ομάδων (FIFA Special Award for an Outstanding Career Achievement): 2021
  • Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου: 14 γκολ
  • Οι περισσότερες ασίστ στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: 8
  • Περισσότεροι συνεχείς διεθνείς αγώνες συλλόγων σκοραρίσματος: 12
  • Πρώτος σκόρερ εθνικών πρωταθλημάτων πρώτης κατηγορίας: 582 γκολ (ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου)
  • Πρώτος σκόρερ Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων: 7 γκολ (ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου)
  • Πρώτος σε διεθνείς συμμετοχές όλων των εποχών: 226 (ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου)
  • Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών των εθνικών ομάδων: 143 τέρματα (ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου)
  1. ↑ «Cristiano Ronaldo». Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2024.
  2. ↑ «Cristiano Ronaldo real height». Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2020.
  3. ↑ «IOC : Cristiano Ronaldo's goals at FIFA World Cups: Oldest to score a hat-trick, he is one shy of Eusebio's Portuguese tally». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2022.
  4. ↑ «Estados Unidos, donde juegan las leyendas: Lionel Messi, por el camino de Pelé y Johan Cruyff» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2025.
  5. ↑ «Le Monde : King Pelé, legend of world football, has died aged 82». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2023.
  6. ↑ «Οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές». Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2020.
  7. ↑ «FIFA : Cap 197 secures men's record for Cristiano». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  8. ↑ «UEFA : Cristiano Ronaldo's 135 international goals: Opposition, when they were scored and how they were scored». Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2025.
  9. 1 2 «IOC : Cristiano Ronaldo's goals for Al Nassr: Know ace footballer's scoring record for Saudi club». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2025.
  10. 1 2 3 «FIFA : Record-setting Ronaldo's international exploits». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2024.
  11. ↑ «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2025.
  12. ↑ «The 24 footballers with 1000+ goals including Pele, Cristiano Ronaldo & Romário». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2025.
  13. ↑ «Ballon d'Or Dream Team : Cristiano Ronaldo titulaire au poste d'attaquant gauche». Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2020.
  14. 1 2 «UEFA : Cristiano Ronaldo adds to record collection». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2020.
  15. ↑ «UEFA : Champions League all-time top scorers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2025.
  16. 1 2 3 «UEFA : What UEFA records does Cristiano Ronaldo hold?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.
  17. 1 2 3 «IOC : Cristiano Ronaldo: Eight things you did not know about Portugal's mega star». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
  18. ↑ «"Cristiano Ronaldo was named after Ronald Reagan. No, really"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2023.
  19. ↑ «Heart op that saved Ronaldo». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014.
  20. 1 2 «Όταν ο Ρονάλντο ήταν ένας «ανώριμος ατομιστής» στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας του Μπόλονι». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2022.
  21. 1 2 3 4 5 6 «Woop- 28 χρόνια Κριστιάνο Ρονάλντο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014.
  22. 1 2 «The Stats Behind Cristiano Ronaldo's 900 Career Goals». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2024.
  23. ↑ «The brightest star in Europe and £1m to a mysterious agent». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
  24. 1 2 «IOC : Cristiano Ronaldo - football's eternal No. 7». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2024.
  25. 1 2 3 4 «Ronaldo reaches 900 career goals - the numbers behind the landmark». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2024.
  26. 1 2 3 «Cristiano Ronaldo scores 900th career goal: The numbers behind Portugal striker's milestone». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2024.
  27. ↑ «Καλύτερος ο Μέσι ή ο Κριστιάνο; – Η απάντηση του «θρυλικού» Γιάννη Διακογιάννη!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2025.
  28. ↑ «Top ten strike partnerships in football for both club and country». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2023.
  29. ↑ «L' Monde : Cristiano Ronaldo ballon d'or». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2021.
  30. 1 2 «EN IMAGES. Ballon d'Or : le palmarès complet, année après année depuis 1956» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
  31. 1 2 «Ronaldo Real's best since Di Stefano but was never satisfied». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2018.
  32. ↑ «Ronaldo in winning start for Real». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2023.
  33. ↑ «SPANISH COPA DEL REY». Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2023.
  34. 1 2 «Spain - List of Topscorers ("Pichichi")». Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2021.
  35. ↑ «Is This the Dawn of the New Golden Age of World Soccer?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2021.
  36. ↑ «Better than Messi in 2011–12, now Goal.com 50 winner Cristiano Ronaldo can cement his superiority». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2021.
  37. ↑ «Real Madrid beat Barcelona to win Spain's Super Cup». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2021.
  38. ↑ «Cristiano Ronaldo emotional as he regains Ballon d'Or». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
  39. ↑ «BALLON D'OR 2013: WHEN FRANCK RIBERY FELT 'ROBBED' AS CRISTIANO RONALDO WON AWARD AFTER VOTE CONTROVERSY». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2023.
  40. ↑ «Coaches Claim Ballon d'Or 2013 Votes Were Rigged». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2023.
  41. 1 2 «Ranked! The 10 biggest Ballon d'Or robberies EVER» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2023.
  42. ↑ «As 16 Maiores Seleções do Imortais!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2022.
  43. ↑ «Οι θρυλικές "Αγίες Τριάδες" του ποδοσφαίρου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.
  44. ↑ «Επιθετικές τριάδες, φωτιά και λαύρα!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2024.
  45. ↑ «Ο Ρονάλντο των ρεκόρ: «Επιασε» τον Μέσι, «απειλεί» τον Ραούλ». Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2022.
  46. ↑ «Μπάγερν - Ρεάλ 0–4». Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2014.
  47. ↑ «UEFA : Real Madrid's greatest European Cup games». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2022.
  48. ↑ «UEFA : Madrid finally fulfil Décima dream». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2020.
  49. 1 2 «L' ÉQUIPE : Les 10 buts les plus marquants de Cristiano Ronaldo en images». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2022.
  50. ↑ «Die IFFHS: Eine vertrauenswürdige Quelle für Fakten und Zahlen über Fussball». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2025.
  51. ↑ «Super Cup: Cristiano Ronaldo scores twice in Real Madrid win». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2021.
  52. ↑ «Το «Χρυσό Παπούτσι» ο Κριστιάνο». Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2022.
  53. ↑ «Real Madrid 4 Kashima Antlers 2: Cristiano Ronaldo hat-trick wins the day but they need extra time to do it». telegraph.com. 16 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2023.
  54. ↑ «Cristiano Ronaldo, the man who has achieved what no one else has». Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2025.
  55. ↑ «FIFA : Os maiores artilheiros da história do Mundial de Clubes da FIFA». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2025.
  56. ↑ «Quem são os maiores artilheiros do Mundial de Clubes na história?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2025.
  57. ↑ «European Footballer of the Year ("Ballon d'Or")». Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2020.
  58. ↑ «Cristiano Ronaldo's remarkable Real Madrid goalscoring record in full». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2020.
  59. ↑ «All of Cristiano Ronaldo's career hat-tricks». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2025.
  60. ↑ «CRISTIANO RONALDO, LE PRINCE DE MADRID». Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020.
  61. ↑ «Real Madrid football legends : Cristiano Ronaldo».
  62. ↑ «Cristiano Ronaldo: Video of Real Madrid legend's incredible 2011/12 season has gone viral». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2021.
  63. ↑ «Saiba quem são os maiores artilheiros da história da La Liga». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2020.
  64. 1 2 «FIFA : Cristiano Ronaldo: An evergreen icon». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
  65. ↑ «NEW - ALL TIME RANKING FOR INTERNATIONAL GOAL SCORERS» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2024.
  66. ↑ «WORLD RECORDS». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2023.
  67. ↑ «Champions Cup/Champions League Topscorers». Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2023.
  68. ↑ «Cristiano Ronaldo Transfers to Juventus from Real Madrid for Reported £105M Fee». Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
  69. ↑ «Messi y los otros portazos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2020.
  70. ↑ «Ronaldo ends 320-minute wait for first Juventus goal». Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
  71. ↑ «Cristiano Ronaldo's historic title wins in England, Spain and Italy - in Picture». Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
  72. ↑ «Ρονάλντο : Στα 35 του παραμένει ο απόλυτος MVP». Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.
  73. ↑ «Για τον Κριστιάνο Ρονάλντο τίποτα/ποτέ δεν είναι αρκετό!». Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2021.
  74. ↑ «Italy - Serie A Top Scorers». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2021.
  75. ↑ «Ο Κριστιάνο Ρονάλντο στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ». Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
  76. ↑ «Ρονάλντο: Έπεσε η ιστοσελίδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μετά την μεταγραφή». Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2021.
  77. ↑ «Κριστιάνο Ρονάλντο: H επιστροφή που (δεν) θα είναι εύκολη». Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
  78. ↑ «Κριστιάνο Ρονάλντο: Σκόραρε στο δεύτερο ντεμπούτο του με τη Γιουνάιτεντ!». Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2021.
  79. ↑ «Κριστιάνο Ρονάλντο: Το πρόβλημα της επίθεσης δεν λύνεται... με τον Έρικσεν». Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2022.
  80. ↑ «Premier League: Ronaldo scores hat-trick as Man Utd beat Tottenham - Brentford & Liverpool also win». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2023.
  81. ↑ «The New York Times : Cristiano Ronaldo becomes all-time top scorer in professional football». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2024.
  82. 1 2 3 «Even Cristiano Ronaldo Couldn't Escape Modern Soccer's Greater Forces». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
  83. ↑ «Legenden mit 37: Warum Cristiano Ronaldo menschelt». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2023.
  84. ↑ «Ronaldo wants Al Nassr to sack manager, offload four stars as three requests for new contract surface». Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2025.
  85. ↑ «Ronaldo to leave United» [Ο Ρονάλντο φεύγει από τη Γιουνάιτεντ]. ManUtd.com (στα Αγγλικά). Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. 22 Νοεμβρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2022.
  86. ↑ «UEFA : Champions League all-time appearances: Cristiano Ronaldo, Casillas, Messi, Xavi, Benzema». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2023.
  87. ↑ «UEFA : Champions League most assists». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2025.
  88. ↑ «Ο Κριστιάνο Ρονάλντο ανακοινώθηκε από την Αλ Νασρ». Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
  89. 1 2 3 «'A new chapter begins': Cristiano Ronaldo signs new two-year Al Nassr deal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2025.
  90. ↑ «Cristiano Ronaldo completes deal to join Saudi Arabian club Al Nassr». Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2023.
  91. ↑ «CRISTIANO RONALDO SCORES FOUR GOALS, INCLUDING 500TH, IN AL NASSR WIN». Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2023.
  92. ↑ «Messi, Ronaldo, Pele: Who has the most league goals in football history?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2023.
  93. ↑ «One year of Cristiano Ronaldo in Saudi Arabia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2023.
  94. ↑ «More history for Cristiano Ronaldo! CR7 sets stunning new record with outrageous brace for Al-Nassr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2023.
  95. ↑ «Al Nassr's Cristiano Ronaldo Breaks Yet Another Record With Brace Last Night Against Al Akhdoud». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
  96. ↑ «VIDEO. Ronaldo breaks another world scoring record». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
  97. ↑ «Cristiano Ronaldo is closing in on 1,000 goals – but may be running out of games». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2025.
  98. ↑ «CRISTIANO RONALDO IN HISTORY». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2024.
  99. ↑ «Cristiano Ronaldo faz hat-trick pelo 15º ano seguido e busca recorde». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2024.
  100. ↑ «The time has come for Cristiano Ronaldo to retire: No one wants to see all-time great continue to humiliate himself after latest Al-Nassr tantrum». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2024.
  101. ↑ «Man Utd legend Cristiano Ronaldo receives £88m transfer 'offer' from Premier League owner». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2025.
  102. 1 2 «Ο Κριστιάνο Ρονάλντο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Πορτογαλίας». Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2016.
  103. ↑ «Ronaldo in Olympic squad». Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
  104. ↑ «When 19-year-old Cristiano Ronaldo made sparkling debut for Portugal at Athens Olympics in 2004». Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
  105. ↑ «IOC : Ronaldo, Michel Platini, Ronaldinho : Ces vainqueurs du Ballon d'or qui ont participé aux Jeux Olympiques». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2024.
  106. ↑ «Απόλυτος ρέκορντμαν ο Ρονάλντο!». www.sdna.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2016.
  107. ↑ «Ronaldo Breaks Long-Standing Puskas Record to Become Europe's All-Time Top International Scorer». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2023.
  108. 1 2 «Remarkable Ronaldo breaks Puskas' European record». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020.
  109. ↑ «Cristiano Ronaldo Stats flambées». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2018.
  110. ↑ «UEFA : Cristiano Ronaldo on winning Nations League on home soil». Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
  111. ↑ «FIFA : Cristiano the extraordinary centurion». Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
  112. ↑ «UEFA : Cristiano Ronaldo's 101 Portugal goals: Europe's top international scorer». Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.
  113. ↑ «Ποιον κυνηγάει ο Ρονάλντο για να γίνει ο αρχισκόρερ των εθνικών ομάδων». Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.
  114. ↑ «FIFA : Rampant Ronaldo seizes the outright record». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2021.
  115. ↑ «Cristiano Ronaldo breaks Ali Daei's world record of 109 international goals». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2023.
  116. ↑ «Cristiano Ronaldo breaks men's international goal-scoring record». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2021.
  117. ↑ «UEFA : Cristiano Ronaldo: All-time leading scorer in men's international football». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2024.
  118. ↑ «Πορτογαλία - Κατάρ 3-0: Φιλική τριάρα στη βραδιά-ρεκόρ του Ρονάλντο». Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2021.
  119. ↑ «IFFHS STATISTICS - EUROPEAN RECORD ON CAPS IN HISTORY». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2021.
  120. ↑ «Cristiano Ronaldo has now scored more hat-tricks than any player in men's international soccer history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2021.
  121. ↑ «FIFA : More goals than caps». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.
  122. ↑ «FIFA : Ronaldo: I'm so proud to be the best goalscorer ever». Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
  123. ↑ «FIFA invented a new award to give Cristiano Ronaldo during a bizarre, shambolic end of year gala filled with odd choices and omissions». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
  124. ↑ «IOC : Most international appearances in football: Cristiano Ronaldo leads men's list». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2023.
  125. ↑ «UEFA : Europe's most-capped men's international players: Cristiano Ronaldo on 219 appearances for Portugal». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2023.
  126. ↑ «Κριστιάνο Ρονάλντο: Έφτασε τις 200 συμμετοχές με την Πορτογαλία και τιμήθηκε πριν τη σέντρα!». Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2023.
  127. 1 2 3 4 «The six Euros versions of Cristiano Ronaldo: From young sensation to no longer centre of attention». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2024.
  128. ↑ «Euro2004-Portugal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2004.
  129. ↑ UEFA.com - Euro 2008 Ronaldo show seals Portugal progress
  130. ↑ UEFA.com Euro 2008 Portugal ousted by German power show
  131. ↑ «UEFA : Euro 2012». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2021.
  132. ↑ «Ronaldo shares blame for Portugal placing him fifth in shootout in Euro semifinal loss to Spain». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2021.
  133. 1 2 «Euro Icons - 2016: Cristiano Ronaldo – A final that was all about Ronaldo». Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2020.
  134. ↑ «Cristiano Ronaldo's 101 with Portugal: 9 hat tricks, 24 headers, 49 after 30». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2021.
  135. ↑ «Messi e Cristiano Ronaldo: fenomeni sì, ma quanto?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2020.
  136. ↑ «UEFA : Portugal spoil France's party with extra-time win». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2022.
  137. ↑ «10 Reasons Lionel Messi and Cristiano Ronaldo Are Not the Greatest of All Time [GOAT] in Football». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020.
  138. ↑ «Best soccer players in 21st century». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020.
  139. ↑ «UEFA : Your All-time EURO 11 revealed». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2023.
  140. ↑ «Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Euro ο Ρονάλντο!». agones.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2021.
  141. ↑ «Euro 2020: Τα δυσθεώρητα ρεκόρ του Κριστιάνο Ρονάλντο». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2023.
  142. ↑ «IFFHS DAILY EURO 2020 STATISTICS,». Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2021.
  143. ↑ «How Cristiano Ronaldo finally broke Ali Daei's international goals record». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2023.
  144. ↑ «Euro 2020: Ο Κριστιάνο Ρονάλντο πρώτος σκόρερ του τουρνουά». Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2023.
  145. ↑ «UEFA : EURO top scorers: All time and for every tournament». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2024.
  146. ↑ «Όλα τα ρεκόρ που έσπασαν στο Euro 2024». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2024.
  147. ↑ «Euro 2024: Cristiano Ronaldo becomes the player with joint-most assists in Euros history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2024.
  148. ↑ «UEFA : Most assists». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2024.
  149. ↑ «FIFA.com Mundial 2006». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014.
  150. 1 2 «Ranking all 8 of Cristiano Ronaldo's World Cup goals for Portugal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2022.
  151. ↑ «FIFA.com Mundial 2010 Pride for Africa as Spain strike gold». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014.
  152. 1 2 «Ronaldo '100 percent fit' for U.S. game». Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2014.
  153. ↑ «USA v Portugal, World Cup 2014: Cristiano Ronaldo produces final minute moment of magic to keep hopes alive». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2014.
  154. ↑ «Portugal 2–1 Ghana». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2014.
  155. ↑ «Cristiano Ronaldo is the first Portuguese to score in three final stages». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2014.
  156. ↑ «Ronaldo equals Puskás and becomes the oldest to bag a World Cup hat-trick». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2020.CS1 maint: Unfit url (link)
  157. 1 2 «FIFA : Relentless Ronaldo breaks new ground». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2024.
  158. ↑ «Πάνω κι από τον Πούσκας ο Ρονάλντο». Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2022.
  159. ↑ «World Cup 2018: Iran close to stunning Portugal but Quaresma goal is enough». Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2022.
  160. ↑ «IOC : FIFA World Cup 2022: Stats and records». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2022.
  161. ↑ «Μουντιάλ 2022: Η απογοήτευση του Μέσι, το ρεκόρ του Ρονάλντο και οι πολλές καθυστερήσεις». Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2024.
  162. ↑ «Αντώνης Καρπετόπουλος: Ο Κριστιάνο, ένας από μας...». Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2023.
  163. ↑ «Why Cristiano Ronaldo's penalty for Portugal vs. Ghana didn't go to a full VAR review». Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2023.
  164. ↑ «Ronaldo fails again in likely last chance to win World Cup». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2022.
  165. ↑ «Football's All-Time International Goalscoring Record – Part I». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2023.
  166. ↑ «Soccer Pioneers: the first players to reach 50 international caps (countrywise)». Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020.
  167. ↑ «Portugal win Nations League as Gonçalo Guedes does for the Netherlands». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2023.
  168. ↑ «UEFA : 2018/19 UEFA Nations League season review». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2022.
  169. ↑ «Πορτογαλία - Ισπανία 2-2 (5-3 πεν.): «Θρίλερ» και επιστροφή στον θρόνο!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2025. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2025.
  170. ↑ «UEFA : 2024/25 Nations League Alipay+ Top Scorer: Viktor Gyökeres pips Cristiano Ronaldo». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2025.
  171. ↑ «Ranking the top 25 men's soccer players of the 21st century». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2024.
  172. 1 2 3 «Who is Better: Lionel Messi or Cristiano Ronaldo?». Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2025.
  173. ↑ «ESPNFC.com Cristiano Ronaldo». Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2023.
  174. ↑ «Best starting XI in Premier League history». 10 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014.
  175. ↑ «Messi breaks drought with sensational set piece to save Miami». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2025.
  176. ↑ «Footballers with most free-kick goals ever (ranked)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2023.
  177. ↑ «O «μύθος» Γιάννης Διακογιάννης μιλάει στο iefimerida και εξηγεί γιατί τελικά προτιμάει την Κάλλας από τον Πελέ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
  178. ↑ «Cristiano Ronaldo vs Lionel Messi: who was the greatest footballer?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2025.
  179. ↑ «Ranked! The 50 best Real Madrid players ever». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2024.
  180. ↑ «World Cup 2010: Comparing Lionel Messi To Legends Pele, Maradona and Cruyff». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2025.
  181. ↑ «Who has the most assists in football history? Top 20 players with the highest number». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2025.
  182. ↑ «Lionel Messi Reaches 400 Assists — Where Is Ronaldo Now?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2025.
  183. ↑ «Όσα δεν ξέρετε για τον Ρονάλντο». Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2023.
  184. ↑ «Moments book by Cristiano Ronaldo». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2009.
  185. ↑ «Cristiano Ronaldo opens museum dedicated to Cristiano Ronaldo».
  186. ↑ «Cristiano Ronaldo». footballzz.co.uk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2014.
  187. ↑ «Cristiano Ronaldo: Cristiano Ronaldo Dos Santos Aveiro: 2009–10». BDFutbol.
  188. ↑ «Cristiano Ronaldo: Cristiano Ronaldo Dos Santos Aveiro: 2010–11». BDFutbol.
  189. ↑ «Cristiano Ronaldo: Cristiano Ronaldo Dos Santos Aveiro: 2011–12». BDFutbol.
  190. ↑ «Cristiano Ronaldo: Cristiano Ronaldo Dos Santos Aveiro: 2012–13». BDFutbol.
  191. ↑ «Cristiano Ronaldo». Soccerway. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2014.

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Balagué, Guillem. Cristiano Ronaldo: The Biography (hardcover ed.). London: Orion Publishing Group, 2015. ISBN 978-1-4091-5504-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κριστιάνο_Ρονάλντο&oldid=11402913"