Προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μετάλιο του Ρωσικού Υπουργείου Άμυνας «Για την επιστροφή της Κριμαίας» (ρωσικά: За возвращение Крыма‎), 20 Φεβρουαρίου – 18 Μαρτίου 2014
Για την προσάρτηση του 1783, δείτε Προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Η χερσόνησος της Κριμαίας, στη βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας στην Ανατολική Ευρώπη, προσαρτήθηκε από την Ρωσική Ομοσπονδία μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2014 και έκτοτε διοικείται ως δύο ρωσικά ομοσπονδιακά υποκείμενα - η Δημοκρατία της Κριμαίας και η ομοσπονδιακή πόλη της Σεβαστούπολης. Η απόσπαση από την Ουκρανία και η προσάρτηση στην Ρωσική Ομοσπονδία ακολούθησε μια ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Κριμαία που πραγματοποιήθηκε μετά την Ουκρανική Επανάσταση του 2014 και ήταν μέρος της ευρύτερης φιλο-ρωσικής αναταραχής του 2014 στην Ουκρανία.

Στις 22-23 Φεβρουαρίου 2014, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συγκάλεσε ολονύκτια συνάντηση με τους αρχηγούς της υπηρεσίας ασφαλείας για να συζητήσει την απομάκρυνση του προέδρου της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Στο τέλος της συνάντησης, ο Πούτιν παρατήρησε ότι «πρέπει να αρχίσουμε να εργαζόμαστε για την επιστροφή της Κριμαίας στη Ρωσία[1]». Στις 23 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήθηκαν φιλορωσικές διαδηλώσεις στην Σεβαστούπολη της Κριμαίας. Στις 27 Φεβρουαρίου, κεκαλυμμένα ρωσικά στρατεύματα χωρίς διακριτικά κατέλαβαν το Ανώτατο Συμβούλιο (κοινοβούλιο) της Κριμαίας[2][3], καθώς και στρατηγικές τοποθεσίες σε ολόκληρη την Κριμαία, οι οποίες οδήγησαν στην εγκατάσταση της φιλο-ρωσικής κυβέρνησης του Σεργκέι Αξιόνοφ, τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το καθεστώς της Κριμαίας και τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της στις 16 Μαρτίου 2014[4][5]. Η Ρωσία ενσωμάτωσε επίσημα την Κριμαία ως δύο ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις 18 Μαρτίου 2014[6][7].

Η Ουκρανία και πολλές άλλες χώρες καταδίκασαν την προσάρτηση και θεωρούν ότι αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμφωνιών που έχει υπογράψει και η Ρωσία, και οι οποίες διασφαλίζουν την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένων των Συμφωνιών Belavezha του 1991 που ίδρυσαν την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών, τις Συμφωνίες του Ελσίνκι του 1975, το Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994 σχετικά με τις εγγυήσεις ασφαλείας και τη συνθήκη του 1997 για τη φιλία, τη συνεργασία και τη συνεργασία μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ουκρανίας[8][9]. Αυτό οδήγησε στα μέλη της τότε G8 να αποβάλουν την Ρωσία από την ομάδα[10] και στη συνέχεια να υιοθετήσουν έναν πρώτο γύρο κυρώσεων κατά της χώρας. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών απέρριψε επίσης το δημοψήφισμα και την προσάρτηση, εγκρίνοντας ψήφισμα που επιβεβαιώνει την «εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της[11][12]». Το ψήφισμα του ΟΗΕ υπογραμμίζει επίσης ότι «το δημοψήφισμα δεν έχει ισχύ και δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για οποιαδήποτε αλλαγή του καθεστώτος της [Κριμαίας]» και κάλεσε όλα τα κράτη και τους διεθνείς οργανισμούς να μην αναγνωρίσουν ή να υπονοήσουν την αναγνώριση της προσάρτησης της Κριμαίας στη Ρωσία[12]. Το 2016, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαίωσε τη μη αναγνώριση της προσάρτησης και καταδίκασε «την προσωρινή κατοχή μέρους του εδάφους της Ουκρανίας - της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας και της πόλης της Σεβαστούπολης[13][14].

Η ρωσική κυβέρνηση αντιτίθεται στον όρο «προσάρτηση» και ο πρόεδρος Πούτιν υπερασπίζεται το δημοψήφισμα ως σύμφωνο με την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών[15][16].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Putin describes secret operation to seize Crimea». Yahoo News. 8 March 2015. https://news.yahoo.com/putin-describes-secret-operation-seize-crimea-212858356.html. Ανακτήθηκε στις 24 March 2015. 
  2. Simon Shuster (10 March 2014). «Putin's Man in Crimea Is Ukraine's Worst Nightmare». Time. https://time.com/19097/putin-crimea-russia-ukraine-aksyonov/. Ανακτήθηκε στις 8 March 2015. «Before dawn on Feb. 27, at least two dozen heavily armed men stormed the Crimean parliament building and the nearby headquarters of the regional government, bringing with them a cache of assault rifles and rocket propelled grenades. A few hours later, Aksyonov walked into the parliament and, after a brief round of talks with the gunmen, began to gather a quorum of the chamber's lawmakers.» 
  3. De Carbonnel, Alissa (13 March 2014). «RPT-INSIGHT-How the separatists delivered Crimea to Moscow». Reuters. https://reuters.com/article/ukraine-crisis-russia-aksyonov-idINL6N0M93AH20140313. Ανακτήθηκε στις 8 March 2015. «Only a week after gunmen planted the Russian flag on the local parliament, Aksyonov and his allies held another vote and declared parliament was appealing to Putin to annex Crimea» 
  4. Ilya Somin (6 Μαΐου 2014). «Russian government agency reveals fraudulent nature of the Crimean referendum results». The Washington Post. 
  5. Про дострокове припинення повноважень Верховної Ради Автономної Республіки Крим [On the dissolution of the Verkhovna Rada of the Autonomous Republic of Crimea]. Verkhovna Rada of Ukraine (στα Ουκρανικά). 15 Μαρτίου 2014. 
  6. «Four years since Russia's illegal annexation of Crimea». Government.no. 14 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2019. 
  7. «Putin reveals secrets of Russia's Crimea takeover plot». BBC. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2015. 
  8. Oleksandr Turchynov (20 Μαρτίου 2014). Декларація "Про боротьбу за звільнення України" [Declaration "On the struggle for the liberation of Ukraine"] (στα Ουκρανικά). Parliament of Ukraine. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014. 
  9. Fred Dews (19 March 2014). «NATO Secretary-General: Russia's Annexation of Crimea Is Illegal and Illegitimate». Brookings. https://www.brookings.edu/blog/brookings-now/2014/03/19/nato-secretary-general-russias-annexation-of-crimea-is-illegal-and-illegitimate/. Ανακτήθηκε στις 8 March 2015. 
  10. Bruno Waterfield· Peter Dominiczak· David Blair· The Daily Telegraph (24 Μαρτίου 2014). «Russia Temporarily Kicked Out of G8 Club of Rich Countries». Business Insider. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2015. 
  11. «UN General Assembly adopts resolution affirming Ukraine's territorial integrity». China Central Television. 28 Μαρτίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2015. 
  12. 12,0 12,1 «United Nations A/RES/68/262 General Assembly» (PDF). United Nations. 1 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014. 
  13. «A/RES/71/205 – E – A/RES/71/205». undocs.org. 
  14. «General Assembly Adopts 50 Third Committee Resolutions, as Diverging Views on Sexual Orientation, Gender Identity Animate Voting – Meetings Coverage and Press Releases». United Nations. 
  15. Mike Collett-White; Ronald Popeski (16 March 2014). «Crimeans vote over 90 percent to quit Ukraine for Russia». Reuters. https://news.yahoo.com/crimea-vote-joining-russia-moscow-wields-u-n-024050097--finance.html. Ανακτήθηκε στις 8 March 2015. 
  16. Boris N. Mamlyuk (6 July 2015). «The Ukraine Crisis, Cold War II, and International Law». The German Law Journal.