Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1978

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1978
Ημερομηνίες
Τελικός22 Απριλίου 1978
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςΠαλάτι Συνεδριών/Παλαί ντε Κονγκρέ
Παρίσι, Γαλλία
Παρουσιαστές
  • Ντενίζ Φαμπρ
  • Λεόν Ζιτρόν
Μουσική ΔιεύθυνσηΦρανσουά Ρομπέρ[1]
ΣκηνοθέτηςΜπερνάρ Λιόν
Εκτελεστικός επόπτηςΦρανκ Νεφ (Frank Naef)
ΔιοργανωτήςTélévision Française 1 (TF1)
Κατά τη διάρκεια του σόου
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών20
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
Επιστρέφουν
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απένειμε 12, 10, 8-1 βαθμούς σε 10 τραγούδια
Μηδέν βαθμοίFlag of Norway.svg Νορβηγία
Νικητής
← 1977Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1979 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1978 ήταν η 23η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στις 22 Απριλίου 1978 στο Παρίσι της Γαλλίας. Το διαγωνισμό κέρδισε ο Izhar Cohen μαζί με το συγκρότημα Alphabeta που αντιπροσώπευαν το Ισραήλ με το τραγούδι "A-Ba-Ni-Bi". Παρόλο που "A-Ba-Ni-Bi" είναι ο σωστός τίτλος, η γαλλική τηλεόραση έγραψε κατά λάθος τον τίτλο του τραγουδιού ως "Ah-Bah-Nee-Bee". Οι παρουσιαστές ήταν οι Ντενίζ Φαμπρ και Λεόν Ζιτρόν, και αυτή ήταν η πρώτη φορά που περισσότεροι από ένας παρουσιαστές παρουσίασαν μια έκδοση του Διαγωνισμού και η πρώτη που είχε έναν άνδρα παρουσιαστή από το 1956. Επιπλέον, οι δύο παρουσιαστές χρησίμευσαν ως σχολιαστές για τη Γαλλική τηλεόραση. Συμμετείχαν είκοσι χώρες, ένα ρεκόρ τότε.

Η νικήτρια συμμετοχή ήταν ένα τραγούδι αγάπης που τραγουδούσε στο εβραϊκό ισοδύναμο του Ubbi dubbi (ο τίτλος είναι μια επέκταση της εβραϊκής λέξης ani אני, που σημαίνει "εγώ"). Αυτή ήταν η πρώτη νίκη του Ισραήλ στην Eurovision, καθώς ήταν και το πρώτο τραγούδι που κέρδισε σε μια από τις σημιτικές γλώσσες. Η νίκη προκάλεσε προβλήματα σε πολλά έθνη της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής που παρακολουθούσαν τον διαγωνισμό, παρόλο που δεν συμμετείχαν. Σύμφωνα με τον συγγραφέα και τον πολιτικό σχολιαστή John Kennedy O'Connor στο βιβλίο του The Eurovision Song Contest: The Official History, όταν ήταν σαφές ότι το Ισραήλ κέρδισε κατά την ψηφοφορία, οι περισσότεροι από τους αραβικούς σταθμούς τερμάτισαν τη μετάδοση του διαγωνισμού. Η τηλεόραση της Ιορδανίας ολοκλήρωσε την εκπομπή με μια φωτογραφία από ένα σωρό νάρκισσους στην οθόνη,[2] αργότερα ανακοινώνοντας ότι η βελγική συμμετοχή (η οποία τερμάτισε δεύτερη) ήταν ο νικητής. Η τηλεόραση της ΕΣΣΔ για πρώτη φορά έδειξε διαγωνισμό, και μέχρι το 1988 μόνο παραστάσεις πολλών συμμετεχόντων, κάθε φορά με εξαίρεση εκπροσώπους του Ισραήλ.[3] Η Νορβηγία τερμάτισε τελευταία για πέμπτη φορά, και ήταν η πρώτη χώρα μετά το νέο σύστημα ψηφοφορίας του 1975 που κατάφερε να τερματίσει με μηδέν βαθμούς.

Τόπος διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Παρίσι

Ο διαγωνισμός έγινε στην πρωτεύουσα και στη μεγαλύτερη πόλη της Γαλλίας, το Παρίσι. Ο χώρος ήταν το Παλαί ντε Κονγκρέ που αποτελεί αίθουσα συναυλιών, αίθουσα διασκέψεων και συνεδρίων και εμπορικό κέντρο στο 17ο διαμέρισμα των Παρισίων. Κτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Γκιγιόμ Γκιγιέ και εγκαινιάστηκε το 1974.

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι καρτ-ποστάλ γυρίστηκαν ζωντανά, με τους καλλιτέχνες να φτάνουν στη σκηνή. Πήραν ένα διάδρομο, μετά ένα ασανσέρ. Φεύγοντας από τον ανελκυστήρα, τους υποδέχτηκαν οι προηγούμενοι συμμετέχοντες και στη συνέχεια έκαναν τις εισόδους τους στη σκηνή. Η κάμερα έκανε επίσης πολλές λήψεις του κοινού, ιδίως της Jane Birkin και του Serge Gainsbourg.

Ο Μπιόρν Σκιφς (Björn Skifs) ήταν δυσαρεστημένος με τον κανονισμό που υποχρέωνε κάθε χώρα να ερμηνεύει το τραγούδι στη δική της γλώσσα. Σκόπευε να τραγουδήσει στα αγγλικά, όμως άλλαξε γνώμη την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα να ξεχάσει όλους τους στίχους. Για τον λόγο αυτό τραγούδησε λίγους από τους πρώτους στίχους στα αλαμπουρνέζικα προτού βρει ξανά τα λόγια. Εκτός από τις 20 συμμετέχουσες χώρες, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε ζωντανά στη Γιουγκοσλαβία, Τυνησία, Αλγερία, Μαρόκο, Ιορδανία, Ανατολική Γερμανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ντουμπάι, Χονγκ Κονγκ, Σοβιετική Ένωση και στην Ιαπωνία.

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για πρώτη φορά αμφότερες η Ελλάδα και η Τουρκία έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό. Η Δανία επέστρεψε για πρώτη φορά από το 1966.

Το τραγούδι της ελληνικής συμμετοχής είχε το όνομα του πρόσφατα (1977) αποβιώσαντος Τσάρλι Τσάπλιν. Τον ίδιο τίτλο είχε και το τραγούδι των Peter, Sue and Marc που προκρίθηκαν στον γερμανικό εθνικό τελικό, όμως ήρθαν στην 3η θέση. Το τραγούδι του Μονακό έκανε επίσης αναφορά στον μεγάλο κωμικό, όχι όμως στο κύριο μέρος του.

Μαέστροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για κάθε ερμηνεία βρισκόταν στο πόντιουμ ένας διευθυντής ορχήστρας.

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολλοί ήταν οι καλλιτέχνες που επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 1978. Η Ιρίν Σιρ είχε εκπροσωπήσει το Λουξεμβούργο το 1974 και τερμάτισε στην ίδια (4η) θέση. Ο Ζαν Βαλί επίσης επανήλθε, 8 χρόνια μετά τη συμμετοχή του με το Βέλγιο, το 1970, ενώ ο Νόρμπερτ Νιντερμέγιερ (Norbert Niedermeyer), ο οποίος ήταν εκπρόσωπος της Αυστρίας το 1972 ως μέλος του συγκροτήματος The Milestones, επανήλθε με το αυστριακό συγκρότημα Springtime.

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[4] Θέση Βαθμοί
01 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία αγγλικά Κολμ Κ. Τ. Ουίλκινσον (Colm C. T. Wilkinson) Βorn to Sing 5 86
02 Flag of Norway.svg Νορβηγία νορβηγικά Γιαν Τάιγκεν (Jahn Teigen) Mil etter mil 20 0
03 Flag of Italy.svg Ιταλία ιταλικά Ricchi e Poveri Questo amore 12 53
04 Flag of Finland.svg Φινλανδία φινλανδικά Σέιγια Σίμολα (Seija Simola) Anna rakkaudelle tilaisuus 18 2
05 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία πορτογαλικά Gemini Dai li dou 17 5
06 Flag of France.svg Γαλλία γαλλικά Ζοέλ Πρεβό (Joël Prévost) Il y aura toujours des violons 3 119
07 Flag of Spain.svg Ισπανία ισπανικά, γαλλικά Χοσέ Βέλεθ (José Vélez) Bailemos un vals 9 65
08 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο αγγλικά Co-Co The Bad Old Days 11 61
09 Flag of Switzerland.svg Ελβετία γαλλικά Καρόλε Βίντσι (Carole Vinci) Vivre 10 65
10 Flag of Belgium.svg Βέλγιο γαλλικά Ζαν Βαλί (Jean Vallée) L'amour ça fait chanter la vie 2 125
11 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία ολλανδικά Harmony 't Is OK 13 37
12 Flag of Turkey.svg Τουρκία τουρκικά Nilüfer & Nazar Sevince 19 2
13 Flag of Germany.svg Δυτική Γερμανία γερμανικά Ιρίν Σιρ (Ireen Sheer) Feuer 6 84
14 Flag of Monaco.svg Μονακό γαλλικά Καλίν & Ολιβιέ Τουσέν Les jardins de Monaco 4 107
15 Flag of Greece.svg Ελλάδα ελληνικά Τάνια Τσανακλίδου Τσάρλυ Τσάπλιν 8 66
16 Flag of Denmark.svg Δανία δανικά Mabel Boom Boom 16 13
17 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο γαλλικά Baccara Parlez-vous français? 7 73
18 Flag of Israel.svg Ισραήλ εβραϊκά Izhar Cohen & Alphabeta A-Ba-Ni-Bi 1 157
19 Flag of Austria.svg Αυστρία γερμανικά1 Springtime Mrs. Caroline Robinson 15 14
20 Flag of Sweden.svg Σουηδία σουηδικά Μπιόρν Σκιφς (Björn Skifs) Det blir alltid värre framåt natten 14 26
1.^ κάποιοι από τους στίχους του αυστριακού τραγουδιού είναι στα αγγλικά.

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον παρακάτω πίνακα παρατίθεται η σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες ανά χώρα στον διαγωνισμό του 1978 όπως και ο εκπρόσωπος βαθμών που ήταν αρμόδιος για την ανακοίνωση των ψήφων που έδινε η αντίστοιχη χώρα. Η κάθε χώρα είχε μία κριτική επιτροπή, η οποία μπορούσε να δώσει στα 10 καλύτερα τραγούδια 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 και 1 βαθμό.

  1. Flag of Ireland.svg Δημοκρατία της Ιρλανδίας - Τζον Σκίαν
  2. Flag of Norway.svg Νορβηγία - Έγκιλ Τάιγκε[5]
  3. Flag of Italy.svg Ιταλία - Μαριολίνα Κανούλι
  4. Flag of Finland.svg Φινλανδία - Καρίνα Πόνιο[6]
  5. Flag of Portugal.svg Πορτογαλία - TBD
  6. Flag of France.svg Γαλλία - TBD
  7. Flag of Spain.svg Ισπανία - Ματίας Πρατς
  8. Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο – Κόλιν Μπέρι
  9. Flag of Switzerland.svg Ελβετία - Μισέλ Στοκέρ[7]
  10. Flag of Belgium.svg Βέλγιο - Αντρέ Αγκόν
  11. Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία - Ντικ φαν Μπόμελ
  12. Flag of Turkey.svg Τουρκία - Μεράλ Σαβτζί
  13. Flag of Germany.svg Γερμανία - Ούτε Φερχούλεν
  14. Flag of Monaco.svg Μονακό - Καρόλ Σαμπριέ
  15. Flag of Greece.svg Ελλάδα - TBD
  16. Flag of Denmark.svg Δανία - Μπεντ Χένιους[8]
  17. Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο - Ζακ Χαρβέι
  18. Flag of Israel.svg Ισραήλ - Γιτζχάκ Σιμόνι[9]
  19. Flag of Austria.svg Αυστρία - Τζένι Πίπαλ
  20. Flag of Sweden.svg Σουηδία - Σβεν Λίνταλ[10]

Ο κάθε ραδιοτηλεοπτικός φορέας (με την εξαίρεση του Ισραήλ) έστειλε επίσης έναν σχολιαστή για τον διαγωνισμό, προκειμένου να τον καλύψει στην αντίστοιχη εθνική γλώσσα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. O'Connor, John Kennedy (2007). The Eurovision Song Contest: The Official History. UK: Carlton Books. σελ. 217. ISBN 978-1-84442-994-3. 
  2. O'Connor, John Kennedy. The Eurovision Song Contest – The Official History. Carlton Books, UK. 2007 (ISBN 978-1-84442-994-3)
  3. Телевизионная передача "Мелодии и ритмы зарубежной эстрады"
  4. «Eurovision Song Contest 1978». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2012. 
  5. Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
  6. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  7. Μπάουμαν, Πέτερ Ραμόν (OGAE Switzerland)
  8. 8,0 8,1 «Forside». esconnet.dk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  9. «פורום אירוויזיון». Sf.tapuz.co.il. 13 Σεπτεμβρίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  10. 10,0 10,1 10,2 «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  11. «Hvem kommenterte før Jostein Pedersen? - Debattforum». Nrk.no. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  12. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  13. «Comentadores Do ESC – escportugalforum.pt.vu | o forum eurovisivo português». 21595.activeboard.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  14. 14,0 14,1 Christian Masson. «1978 – Paris». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  15. «FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema – Uribarri comentarista Eurovision 2010». Eurosongcontest.phpbb3.es. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  16. «Grand Final: 1978, 1978, Eurovision Song Contest». BBC. 
  17. Adriaens, Manu & Loeckx-Van Cauwenberge, Joken. Blijven kiken!. Lannoo, Belgium. 2003 (ISBN 90-209-5274-9)
  18. «Welkom op de site van Eurovision Artists». Eurovisionartists.nl. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  19. «Eurovision Song Contest 1978». Ecgermany.de. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  20. «Η Μακώ Γεωργιάδου και η EUROVISION (1970–1986)». Retromaniax.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  21. [1] Αρχειοθετήθηκε 2007-10-24 στο Wayback Machine.
  22. Háskólabókasafn, Landsbókasafn Íslands -. «Timarit.is». timarit.is. 
  23. «Eurovision 1978 Results: Voting & Points». eurovisionworld.com. Eurovision World. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2016. In 1978 Jordan showed some flowers instead of the Israeli entry on their screening of the show. When Israel went on to win they pretended it was Belgium 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1978 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).