Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967
Ημερομηνίες
Τελικός8 Απριλίου 1967
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςGroßer Festsaal der Wiener Hofburg
Βιέννη, Αυστρία
ΠαρουσιαστέςΈρικα Βάαλ (Erica Vaal)
Μουσική ΔιεύθυνσηΓιοχάνες Φέρινγκ
ΣκηνοθέτηςΧέρμπερτ Φουξ
Εκτελεστικός επόπτηςΚλίφορντ Μπράουν
ΔιοργανωτήςÖsterreichischer Rundfunk (ORF)
Κατά τη διάρκεια του σόου"The Blue Danube" ερμηνευμένο από τους Vienna Boys' Choir
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών17
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
ΕπιστρέφουνΚαμία
ΑποχωρούνFlag of Denmark.svg Δανία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα είχε δεκαμελή επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε
Μηδέν βαθμοίFlag of Switzerland.svg Ελβετία
Νικητής
← 1966Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1968 →


Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967 ήταν η 12η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας, μετά τη νίκη του Ούντο Γιούργκενς στο διαγωνισμό του 1966 στην Πόλη του Λουξεμβούργου, στο Λουξεμβούργο με το τραγούδι "Merci, Chérie". Ήταν η πρώτη φορά που η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Αυστρία. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Großer Festsaal der Wiener Hofburg το Σάββατο 8 Απριλίου 1967 και τον παρουσίασε η Έρικα Βάαλ.

Δεκαεπτά χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, μία χώρα λιγότερη από το ρεκόρ των δεκαοκτώ χωρών που συμμετείχαν στις εκδόσεις του 1965 και του 1966. Η Δανία δεν συμμετείχε μετά τη συμμετοχή της το 1966, και αποχώρησε από το διαγωνισμό σε αυτό το σημείο και δεν θα επιστρέψει μέχρι το 1978.[1]

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο με το τραγούδι "Puppet on a String", ερμηνευμένο από τη Σάντι Σο και γραμμένο από τους Μπιλ Μάρτιν και Φιλ Κούλτερ. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου στο διαγωνισμό και επίσης το πρώτο τραγούδι που κέρδισε στα Αγγλικά. Η συμμετοχή είχε ένα από τα μεγαλύτερα περιθώρια βαθμών ανάμεσα στο νικητή και τον δεύτερο στην κατάταξη, αφού ο νικητής κέρδισε με δύο φορές περισσότερους βαθμούς από τη συνολική βαθμολογία του δεύτερου (μόνο η Ιταλία στο διαγωνισμό του 1964, ηγείται αυτού του ρεκόρ με περιθώριο 49 έως 17, σχεδόν τρεις φορές περισσότερους πόντους). Η παρουσιάστρια μπερδεύτηκε κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας και ανακήρυξε νικητή το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η τελευταία χώρα, η Ιρλανδία, δεν είχε ανακοινώσει ακόμα τη βαθμολογία της. Της νικήτριας Σο, δεν άρεσε έντονα η σύνθεση, αν και η στάση της απέναντι στο τραγούδι κάπως εξασθενημένη τα τελευταία χρόνια, κυκλοφόρησε ακόμη και μια νέα έκδοση το 2007.[1]

Ο διαγωνισμός παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα η μόνη φορά που η Αυστρία φιλοξένησε την εκδήλωση, μέχρι το 2015.

Τόπος διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Großer Festsaal der Wiener Hofburg, Βιέννη – χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού του 1967.

Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision του 1967 διεξήχθη στη Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας. Ο χώρος όπου διενεργήθηκε ήταν το Παλάτι του Χόφμπουργκ, όπου ήταν η κύρια κατοικία της δυναστείας των Αψβούργων, ηγεμόνων της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.[2] Σήμερα είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Αυστρίας.

Διεξαγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το στήσιμο της σκηνής ήταν κάπως ασυνήθιστο την χρονιά αυτή. Υπήρχαν δύο περιστρεφόμενοι τοίχοι που καθρεφτίζονταν σε αμφότερες τις άκρες της σκηνής. Η περιστροφή άρχιζε στην έναρξη κάθε τραγουδιού και σταματούσε όταν τέλειωνε κάθε άσμα. Η παρουσιάστρια Έρικα Βάαλ έκλεισε το πρόγραμμα με το να συγχαρεί το νικητήριο τραγούδι και λέγοντας αντίο σε αρκετές διαφορετικές γλώσσες.[1]

Αναφορικά με το σύστημα της βαθμολογίας, η κάθε χώρα είχε δεκαμελή κριτική επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε.

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συμμετοχή του Λουξεμβούργου, με το τραγούδι "L'amour est bleu" που ερμήνευσε η Βίκυ Λέανδρος, ήρθε 4η. Η ερμηνεύτρια στενοχωρήθηκε τόσο πολύ που δεν βγήκε πρώτη, που έκλαιγε επί ώρες στο δωμάτιό της.

Ωστόσο, έγινε η μεγαλύτερη διεθνής επιτυχία του διαγωνισμού του 1967 και έναν χρόνο αργότερα θα γινόταν μεγάλη ορχηστρική επιτυχία για τον Γάλλο μουσικό Πολ Μοριά με τον αγγλικό τίτλο "Love is Blue". Η Δανία επέλεξε να μην λάβει μέρος στον διαγωνισμό και επέστρεψε το 1978. Ο λόγος ήταν ότι ο νέος διευθυντής του τηλεοπτικού τμήματος ψυχαγωγίας για το κανάλι DR πίστευε ότι υπήρχαν καλύτεροι τρόποι για να ξοδευτούν χρήματα.[1]

Το Ηνωμένο Βασίλειο πέτυχε την πρώτη του νίκη στην ιστορία του διαγωνισμού. Ο τηλεπαρουσιαστής Ρολφ Χάρις σχολίασε τον διαγωνισμό για λογαριασμό της τηλεόρασης του BBC. Η Πορτογαλία εκπροσωπήθηκε από τον μαύρο καλλιτέχνη Εντουάρντο Νασιμέντου , που έγινε ο πρώτος μαύρος τραγουδιστής στην ιστορία της Eurovision, με το τραγούδι "O vento mudou" ("Ο άνεμος άλλαξε"). Σύμφωνα με φήμες, ο πρωθυπουργός Αντόνιο Σαλαζάρ επέλεξε τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη για να δείξει στην υπόλοιπη Ευρώπη ότι δεν ήταν ρατσιστής.[1]

Διευθυντές ορχηστρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για κάθε ερμηνεία βρέθηκε στη σκηνή και ένας διευθυντής, που διηύθυνε την ορχήστρα.[3]

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρεις καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 1967. Ήταν ο Κλαούντιο Βίλα για την Ιταλία, συμμετοχή της ίδιας χώρας το έτος 1962[, η Κίρστι Σπάρμποε από τη Νορβηγία, η οποία έλαβε μέρος και το 1965, και ο Ισπανός Ραφαέλ, ο οποίος εκπροσώπησε τη χώρα του και το 1966.[1]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[4] Θέση Βαθμοί
01 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Τερέζ Στάινμετς (Thérèse Steinmetz) "Ring-dinge-ding" Ολλανδικά 15 2
02 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Βίκυ Λέανδρος "L'amour est bleu" (Η αγάπη είναι μπλε) Γαλλικά 4 17
03 Flag of Austria.svg Αυστρία Πίτερ Χόρτον (Peter Horton) "Warum es hunderttausend Sterne gibt" Γερμανικά 16 2
04 Flag of France.svg Γαλλία Νοέλ Κορντιέ (Noëlle Cordier) "Il doit faire beau là-bas" Γαλλικά 3 20
05 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Εντουάρντο Νασιμέντο (Eduardo Nascimento) "O vento mudou" Πορτογαλικά 13 3
06 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Ζεραλτίν Γκολιέ (Géraldine Gaulier) "Quel cœur vas-tu briser?" Γαλλικά 17 0
07 Flag of Sweden.svg Σουηδία Έστεν Βάρνερμπρινγκ (Östen Warnerbring) "Som en dröm" Σουηδικά 8 7
08 Flag of Finland.svg Φινλανδία Φρέντι (Fredi) "Varjoon - suojaan" Φινλανδικά 12 3
09 Flag of Germany.svg Γερμανία Ίνγκε Μπρικ (Inge Brück) "Anouschka" Γερμανικά 9 7
10 Flag of Belgium.svg Βέλγιο Λουίς Νιφς (Louis Neefs) "Ik heb zorgen" Ολλανδικά 7 8
11 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Σάντι Σο "Puppet on a String" Αγγλικά 1 47
12 Flag of Spain.svg Ισπανία Ραφαέλ Μάρτος (Raphael) "Hablemos del amor" Ισπανικά 6 9
13 Flag of Norway.svg Νορβηγία Κίρστι Σπάρμποε (Kirsti Sparboe) "Dukkemann" Νορβηγικά 14 2
14 Flag of Monaco.svg Μονακό Μινούς Μπαρελί (Minouche Barelli) "Boum-Badaboum" Γαλλικά 5 10
15 Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Γιουγκοσλαβία Λάντο Λέσκοβαρ (Lado Leskovar) "Vse rože sveta" Σλοβενικά 10 7
16 Flag of Italy.svg Ιταλία Κλαούντιο Βίλα (Claudio Villa) "Non andare più lontano" Ιταλικά 11 4
17 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Σιν Ντάνφι (Sean Dunphy) "If I Could Choose" Αγγλικά 2 22

Πίνακας βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συγκεκριμένη ψηφοφορία ήταν μια από τις πιο χαοτικές στην ιστορία της Eurovision, με φοιτητές από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης να λειτουργούν τον πίνακα αποτελεσμάτων κάνοντας πολλά σφάλματα κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής, τα οποία διορθώθηκαν από τον ελεγκτή. Η οικοδέσποινα Έρικα Βάαλ ανακοίνωσε τον νικητή προτού συνειδητοποιήσει ότι είχε αποκλείσει την ιρλανδική κριτική επιτροπή.

Αποτελέσματα
Συνολικά
Ολλανδία
Λουξεμβούργο
Αυστρία
Γαλλία
Πορτογαλία
Ελβετία
Σουηδία
Φινλανδία
Γερμανία
Βέλγιο
Ηνωμένο Βασίλειο
Ισπανία
Νορβηγία
Μονακό
Γιουγκοσλαβία
Ιταλία
Ιρλανδία
Διαγωνιζόμενοι
Ολλανδία 2 1 1
Λουξεμβούργο 17 4 2 1 2 1 1 1 3 2
Αυστρία 2 1 1
Γαλλία 20 1 2 1 1 4 2 2 2 4 1
Πορτογαλία 3 1 1 1
Ελβετία 0
Σουηδία 7 1 1 2 1 2
Φινλανδία 3 1 1 1
Γερμανία 7 1 1 1 1 1 1 1
Βέλγιο 8 1 3 1 1 1 1
Ηνωμένο Βασίλειο 47 2 5 3 7 1 7 1 2 3 3 7 3 2 1
Ισπανία 9 1 1 1 2 1 2 1
Νορβηγία 2 1 1
Μονακό 10 2 1 1 5 1
Γιουγκοσλαβία 7 1 1 1 1 2 1
Ιταλία 4 1 1 1 1
Ιρλανδία 22 1 3 1 2 2 4 3 2 2 1 1

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1967, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.[1]

Σειρά βαθμολογίας Χώρα Εκπρόσωποι βαθμών Παρουσιαστής Φορέας μετάδοσης
01 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Έλεν Μπλάζερ Λέο Νέλισεν Nederland 1[5]
02 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο TBC Ζακ Ναβαντίκ Télé-Luxembourg
03 Flag of Austria.svg Αυστρία Βάλτερ Ρίχαρντ Λάνγκερ Έμιλ Κολπάχερ ORF
04 Flag of France.svg Γαλλία Ζαν-Κλοντ Μασουλιέ[6] Πιέρ Τσερνιά Première Chaîne ORTF[7]
05 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Μαρία Μανουέλα Φουρτάντο Ενρίκε Μέντες RTP
06 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Αλεξάντρ Μπούργκερ Τέοντορ Χάλερ TV DRS
Ζορζ Αρντί TSR
Τζιοβάνι Μπερτίνι TSI
07 Flag of Sweden.svg Σουηδία Έντβαρτ Ματς[8] Κριστίνα Χάνσεγκαρτ (Christina Hansegård) Sveriges Radio-TV and SR P3[9]
08 Flag of Finland.svg Φινλανδία Πόπε Μπεργκ Άαρνο Γουάλι TV-ohjelma 1[10]
09 Flag of Germany.svg Γερμανία Λία Βερ Χανς Γιόαχιμ Ράουσενμπαχ ARD Deutsches Fernsehen[11]
10 Flag of Belgium.svg Βέλγιο Βαρτ Μπόγκερτ Χέρμαν Φέρελστ BRT
Ζανίν Λαμπότ RTB
11 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Μάικλ Άσπελ Ρολφ Χάρις BBC 1
Ρίτσαρντ Μπέικερ BBC Light Programme
12 Flag of Spain.svg Ισπανία Μαργαρίτα Νίκολα Φεντερίκο Γκάγιο TVE1
13 Flag of Norway.svg Νορβηγία Σβέρε Κριστόφερσεν[12] Έρικ Ντίζεν NRK και NRK P1
14 Flag of Monaco.svg Μονακό TBC Πιέρ Τσερνιά Télé Monte Carlo
15 Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Γιουγκοσλαβία TBC Μίλογιε Όρλοβιτς Televizija Beograd
Μλάντεν Ντέλιτς Televizija Zagreb
Τόμαζ Τέρτσεκ Televizija Ljubljana
16 Flag of Italy.svg Ιταλία Μάικ Μπουοντζόρνο Ρενάτο Ταλιάνι Secondo Programma
17 Flag of Ireland.svg Δημοκρατία της Ιρλανδίας Γκάι Μπερν Μπρένταν Ο' Ρέιλι RTÉ Television
Κέβιν Ρος Radio Éireann

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 «Eurovision Song Contest 1967». EBU. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2012. 
  2. Aeiou-Hofburg-English, "Hofburg, Wien" (history), Encyclopedia of Austria, Aeiou Project, 2006.
  3. «Conductors 1967». 4Lyrics.com. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2012. 
  4. «Eurovision Song Contest 1967». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2014. 
  5. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  6. Tchernia, Pierre και άλλοι. (8 Απριλίου 1967). 11ème Concours Eurovision de la Chanson 1967 [11th Eurovision Song Contest 1967] (Television production). Austria: ORF, ORTF (commentary). 
  7. Christian Masson. «1967 – Vienne». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  8. «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  9. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 66. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  10. «The Eurovision Song Contest». 8 Απριλίου 1967 – μέσω IMDb. 
  11. «Tag – TV-Programme». www.tvprogramme.net. 
  12. Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1967 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).