Συμμετοχή της Ελβετίας στη Eurovision

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ελβετία
Ελβετία
Τηλεοπτ. φορέαςSRG SSR
Εθνικοί τρόποι επιλογής
Γενική συμμετοχή
Συμμετοχές62 (51 τελικοί)
Πρώτη συμμετοχή1956
Καλύτερη θέση1η: 1956, 1988
Χειρότερη θέσηΤελευταία: 1964, 1967, 1974, 1998, 2004 ΗΜ, 2010 ΗΜ, 2011, 2015 ΗΜ, 2016 ΗΜ
Μηδέν βαθμοί1964, 1967, 1998, 2004 ΗΜ
Επιπλέον σύνδεσμοι
Σελίδα του SF
Η σελίδα της Ελβετίας στο Eurovision.tv

Η Ελβετία συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 62 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της στον πρώτο διαγωνισμό το 1956, χάνοντας μόνο τέσσερις διαγωνισμούς, το 1995, το 1999, το 2001 και το 2003. Η Ελβετία φιλοξένησε και κέρδισε τον πρώτο διαγωνισμό το 1956 στο Λουγκάνο. Η Ελβετία κέρδισε και πάλι το διαγωνισμό το 1988, με τον διαγωνισμό του 1989 να διεξάγεται στη Λωζάνη.

Η Λις Άσια κέρδισε τον πρώτο διαγωνισμό στο Λουγκάνο το 1956 με το τραγούδι "Refrain". Επέστρεψε στο διαγωνισμό και τερμάτισε στη δεύτερη θέση το 1958. Η Ελβετία θα τερματίσει δεύτερη με την Εστέρ Οφαρίμ (1963) και την Ντανιέλα Σίμονς (1986) και τρίτη με τη Φράνκα Ντι Ριέντσο (1961) και την Αρλέτ Ζολά (1982), πριν κερδίσει τον διαγωνισμό για δεύτερη φορά το 1988 με τη Σελίν Ντιόν και το τραγούδι "Ne partez pas sans moi". Η Άνι Κότον έδωσε στη χώρα το 15ο αποτέλεσμα στην πρώτη πεντάδα το 1993, όταν κατέλαβε την τρίτη θέση.

Από την εισαγωγή του προκριματικού γύρου το 1993, η Ελβετία μπήκε στην πρώτη δεκάδα μόνο τέσσερις φορές. Από την εισαγωγή του ημιτελικού γύρου το 2004, η Ελβετία δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό σε 11 από τους 19 διαγωνισμούς. Η Ελβετία επέστρεψε στην πρώτη πεντάδα για πρώτη φορά μετά από 26 χρόνια, όταν ο Λούκα Χέννι έδωσε στη χώρα το 16ο αποτέλεσμα στην πρώτη πεντάδα τερματίζοντας τέταρτος το 2019, ακολουθούμενος από την 17η θέση στην πρώτη πεντάδα, όταν ο Gjon's Tears κατέλαβε την τρίτη θέση το 2021.

Απουσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελβετία απουσίαζε από την Eurovision τέσσερις φορές από τότε που άρχισε η συμμετοχή της στον πρώτο διαγωνισμό. Αυτές οι απουσίες το 1995, το 1999, το 2001 και το 2003, προκλήθηκαν από ανεπαρκή αποτελέσματα σε προηγούμενους διαγωνισμούς που οδήγησαν την Ελβετία στον υποβιβασμό από τον διαγωνισμό.[1][2][3][4]

Εθνικές επιλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένας συνδυασμός διαφορετικών διαδικασιών επιλογής έχει χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της συμμετοχής της Ελβετίας στον διαγωνισμό κάθε έτους. Από το 2019, η SRG SSR έχει χρησιμοποιήσει μια διαδικασία εσωτερικής επιλογής, αν και οι τηλεοπτικοί εθνικοί τελικοί χρησιμοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, που διεξήχθησαν με διάφορα ονόματα όπως "Concours Eurovision" από τη δεκαετία του 1950 έως το 2000 και "Die Grosse Entscheidungsshow" μεταξύ 2011 και 2018. Στη δεκαετία του 1980, οι ελβετικοί εθνικοί τελικοί έτειναν να έχουν δέκα τραγούδια που συμμετέχουν κάθε χρόνο: τρία στα γαλλικά, τρία στα γερμανικά, τρία στα ιταλικά και ένα στα ρομανσικά.

Συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελβετία έχει τέσσερις επίσημες γλώσσες: τα Γαλλικά, τα Γερμανικά, τα Ιταλικά και τα Ρομανσικά. Για δεκαετίες, οι απαιτήσεις του τραγουδιού δήλωναν ότι το τραγούδι έπρεπε να ερμηνευθεί σε μια εθνική γλώσσα, γεγονός που έδωσε στην Ελβετία περιθώρια ελευθερίας καθώς μπορούσαν να παίξουν σε οποιαδήποτε από τις τέσσερις γλώσσες. Από τις 60 εμφανίσεις της στον διαγωνισμό, η Ελβετία έχει στείλει 63 τραγούδια, 25 από τα οποία ήταν στα γαλλικά, 12 στα γερμανικά, 16 στα αγγλικά, 10 στα ιταλικά και 1 στα ρομανσικά. Και τα δύο νικητήρια τραγούδια της Ελβετίας έχουν τραγουδηθεί στα γαλλικά.

Υπόμνημα
1
Νικητής
2
Δεύτερη θέση
3
Τρίτη θέση
Τελευταία θέση
X
Αποχώρηση
Ανερχόμενος
Χρονιά Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Τελικός Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί
1956 Λις Άσια "Das alte Karussell" Γερμανικά 2[5] [α] Όχι ημιτελικοί
Λις Άσια "Refrain" Γαλλικά 1
1957 Λις Άσια "L'enfant que j'étais" Γαλλικά 8 5
1958 Λις Άσια "Giorgio" Γερμανικά, Ιταλικά 2 24
1959 Κρίστα Γουίλιαμς[6] "Irgendwoher" Γερμανικά 4 14
1960 Ανίτα Τραβέρσι[7] "Cielo e terra" Ιταλικά 8 5
1961 Φράνκα Ντι Ριέντσο[8] "Nous aurons demain" Γαλλικά 3 16
1962 Ζαν Φιλίπ[9] "Le retour" Γαλλικά 10 2
1963 Εστέρ Οφαρίμ[10] "T'en va pas" Γαλλικά 2 40
1964 Ανίτα Τραβέρσι "I miei pensieri" Ιταλικά 13 0
1965 Γιοβάννα "Non, à jamais sans toi" Γαλλικά 8 8
1966 Μαντλέν Πασκάλ[11] "Ne vois-tu pas?" Γαλλικά 6 12
1967 Ζεραλντίν Γκολιέ[12] "Quel cœur vas-tu briser?" Γαλλικά 17 0
1968 Τζάνι Μασκόλο[13] "Guardando il sole" Ιταλικά 13 2
1969 Πάολα ντελ Μέντικο[14] "Bonjour, Bonjour" Γερμανικά[β] 5 13
1970 Ανρί Ντε[15] "Retour" Γαλλικά 4 8
1971 Peter, Sue and Marc[16] "Les Illusions de nos vingt ans" Γαλλικά 12 78
1972 Βερονίκ Μουέλερ[17] "C'est la chanson de mon amour" Γαλλικά 8 88
1973 Πατρίκ Ζιβέ[18] "Je vais me marier, Marie" Γαλλικά 12 79
1974 Πιερά Μαρτέλ[19] "Mein Ruf nach Dir" Γερμανικά 14 3
1975 Σιμόνε Ντρέξελ[20] "Mikado" Γερμανικά 6 77
1976 Peter, Sue and Marc "Djambo, Djambo" Αγγλικά 4 91
1977 Πέπε Λίενχαρντ[21] "Swiss Lady" Γερμανικά 6 71
1978 Καρόλε Βίντσι[22] "Vivre" Γαλλικά 9 65
1979 Peter, Sue and Marc και Pfuri, Gorps & Kniri[23] "Trödler und Co" Γερμανικά 10 60
1980 Πάολα ντελ Μέντικο "Cinéma" Γαλλικά 4 104
1981 Peter, Sue and Marc "Io senza te" Ιταλικά 4 121
1982 Αρλέτ Ζολά[24] "Amour on t'aime" Γαλλικά 3 97
1983 Μαριέλα Φαρέ[25] "Io così non ci sto" Ιταλικά 15 28
1984 Rainy Day[26] "Welche Farbe hat der Sonnenschein?" Γερμανικά 16 30
1985 Μαριέλα Φαρέ και Πίνο Γκασπαρίνι[27] "Piano, piano" Γερμανικά 12 39
1986 Ντανιέλα Σίμονς[28] "Pas pour moi" Γαλλικά 2 140
1987 Καρόλ Ρις[29] "Moitié, moitié" Γαλλικά 17 26
1988 Σελίν Ντιόν "Ne partez pas sans moi" Γαλλικά 1 137
1989 Furbaz[30] "Viver senza tei" Ρομανσικά 13 47
1990 Έγκον Έγκεμαν[31] "Musik klingt in die Welt hinaus" Γερμανικά 11 51
1991 Σάντρα Στούντερ[32] "Canzone per te" Ιταλικά 5 118
1992 Ντέζι Οβρέ "Mister Music Man" Γαλλικά 15 32
1993 Άνι Κότον[33] "Moi, tout simplement" Γαλλικά 3 148 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Ντουίλιο[34] "Sto pregando" Ιταλικά 19 15 Όχι ημιτελικοί
1995 Δε συμμετείχε
1996 Κάθι Λεάντερ[35] "Mon cœur l'aime" Γαλλικά 16 22 8 67
1997 Μπάρμπαρα Μπέρτα[36] "Dentro di me" Ιταλικά 23 5 Όχι ημιτελικοί
1998 Γκούνφορ Γκούγκισμπεργκ[37] "Lass ihn" Γερμανικά 25 0
1999 Δε συμμετείχε
2000 Τζάνε Μπόγκαερτ[38] "La vita cos'è?" Ιταλικά 20 14
2001 Δε συμμετείχε
2002 Φρανσίν Ζορντί[39] "Dans le jardin de mon âme" Γαλλικά 22 15
2003 Δε συμμετείχε
2004 Piero[40] and the MusicStars "Celebrate!" Αγγλικά Δεν προκρίθηκε 22 0
2005 Vanilla Ninja[41] "Cool Vibes" Αγγλικά 8 128 8 114
2006 six4one[42] "If We All Give a Little" Αγγλικά 16 30 Top 11 τo 2005[γ]
2007 DJ BoBo "Vampires Are Alive" Αγγλικά Δεν προκρίθηκε 20 40
2008 Πάολο Μενεγκούτσι "Era stupendo" Ιταλικά 13 47
2009 Lovebugs[43] "The Highest Heights" Αγγλικά 14 15
2010 Μίχαελ φον ντερ Χάιντε[44] "Il pleut de l'or" Γαλλικά 17 2
2011 Άννα Ροσινέλι "In Love for a While" Αγγλικά 25 19 10 55
2012 Sinplus[45] "Unbreakable" Αγγλικά Δεν προκρίθηκε 11 45
2013 Takasa[46] "You and Me" Αγγλικά 13 41
2014 Sebalter[47] "Hunter of Stars" Αγγλικά 13 64 4 92
2015 Μελανί Ρενέ[48] "Time to Shine" Αγγλικά Δεν προκρίθηκε 17 4
2016 Rykka[49] "The Last of Our Kind" Αγγλικά 18 28
2017 Timebelle "Apollo" Αγγλικά 12 97
2018 Zibbz "Stones" Αγγλικά 13 86
2019 Λούκα Χέννι "She Got Me" Αγγλικά 4 364 4 232
2020 Gjon's Tears "Répondez-moi" Γαλλικά Ακυρώθηκε[δ] X
2021 Gjon's Tears "Tout l'univers" Γαλλικά 3 432 1 291
2022 Μάριους Μπερ "Boys Do Cry" Αγγλικά 17 78 9 118
2023 Επιβεβαίωσε πρόθεση να συμμετάσχει [50]

Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα 2ος γύρος Βαθμοί 1ος γύρος Βαθμοί Θέση (το 1988) Βαθμοί (το 1988)
1988 Σελίν Ντιόν "Ne partez pas sans moi" Γαλλικά Δεν προκρίθηκε 10 98 1 137

Ιστορικό ψηφοφορίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως το 2022, το ιστορικό ψηφοφορίας της Ελβετίας έχει ως εξής:

Διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστές
1956 CHE Lugano COA.svg Λουγκάνο Teatro Kursaal Λόενγκριν Φιλιπέλλο
1989 CHE Lausanne COA.svg Λωζάνη Palais de Beaulieu Λολίτα Μορένα και Ζακ Ντεσενό

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία Marcel Bezençon[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω πληροφορίες: Βραβεία Marcel Bezençon
Χρονιά Κατηγορία Τραγούδι Σύνθεση
στίχοι (σ) / μουσική (μ)
Ερμηνευτής Τελικός Βαθμοί Διοργανώτρια πόλη Ref.
2021 Βραβείο Συνθέτη "Tout l'univers" Γκιόν Μουχαρεμάι, Γούρτερ Χάρντι, Νίνα Σάμπερμανς & Χαβιέρ Μιχέλ (μ & σ) Gjon's Tears 3 432 Ολλανδία Ρότερνταμ

Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Ελβετία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους τελικούς:

Κ.Ε. Κριτική Επιτροπή
T. Τηλεψηφοφορία

Χρονιά Ελβετία 12 βαθμοί Ελβετία 10 βαθμοί Ελβετία 8 βαθμοί
19561974 Άλλο σύστημα ψηφοφορίας
1975 Φινλανδία Ιταλία Ηνωμένο Βασίλειο
1976 Ηνωμένο Βασίλειο Γαλλία Ιταλία
1977 Γαλλία Ισραήλ Ιρλανδία
1978 Ισραήλ Βέλγιο Ισπανία
1979 Ισπανία Γαλλία Φινλανδία
1980 Ιρλανδία Ηνωμένο Βασίλειο Ιταλία
1981 Γαλλία Γιουγκοσλαβία Ηνωμένο Βασίλειο
1982 Γερμανία Ισραήλ Κύπρος
1983 Ολλανδία Γαλλία Ηνωμένο Βασίλειο
1984 Ιρλανδία Σουηδία Πορτογαλία
1985 Τουρκία Ηνωμένο Βασίλειο Σουηδία
1986 Σουηδία Βέλγιο Τουρκία
1987 Ιρλανδία Ολλανδία Ισραήλ
1988 Λουξεμβούργο Ισραήλ Ιταλία
1989 Ελλάδα Ισπανία Αυστρία
1990 Γαλλία Ηνωμένο Βασίλειο Ιταλία
1991 Ισπανία Σουηδία Ισραήλ
1992 Γαλλία Ελλάδα Ηνωμένο Βασίλειο
1993 Ιρλανδία Νορβηγία Σουηδία
1994 Ιρλανδία Πολωνία Ηνωμένο Βασίλειο
1995 Δε συμμετείχε
1996 Ιρλανδία Πορτογαλία Σουηδία
1997 Ηνωμένο Βασίλειο Ιταλία Ισπανία
1998 Γερμανία Ισραήλ Μάλτα
1999 Δε συμμετείχε
2000 Γερμανία Δανία Ιρλανδία
2001 Δε συμμετείχε
2002 Ισπανία Γαλλία Λετονία
2003 Δε συμμετείχε
2004 Σερβία και Μαυροβούνιο Γερμανία Τουρκία
2005 Σερβία και Μαυροβούνιο Αλβανία Κροατία
2006 Βοσνία και Ερζεγοβίνη Τουρκία Φινλανδία
2007 Σερβία Τουρκία Βοσνία και Ερζεγοβίνη
2008 Σερβία Πορτογαλία Αλβανία
2009 Τουρκία Πορτογαλία Νορβηγία
2010 Γερμανία Σερβία Αλβανία
2011 Βοσνία και Ερζεγοβίνη Ισλανδία Γερμανία
2012 Αλβανία Σερβία Ισπανία
2013 Ιταλία Ουγγαρία Ελλάδα
2014 Αυστρία Ολλανδία Ισπανία
2015 Σουηδία Νορβηγία Αυστραλία
2016 Αυστραλία Κ.Ε.
Σερβία T.
Βέλγιο Κ.Ε.
Αυστρία T.
Ισραήλ Κ.Ε.
Γερμανία T.
2017 Πορτογαλία Κ.Ε.
Πορτογαλία T.
Σουηδία Κ.Ε.
Ιταλία T.
Βουλγαρία Κ.Ε.
Κροατία T.
2018 Γερμανία Κ.Ε.
Σερβία T.
Εσθονία Κ.Ε.
Πορτογαλία T.
Λιθουανία Κ.Ε.
Ιταλία T.
2019 Βόρεια Μακεδονία Κ.Ε.
Ιταλία T.
Ολλανδία Κ.Ε.
Αλβανία T.
Σουηδία Κ.Ε.
Νορβηγία T.
2020 Ακυρωμένος διαγωνισμός
2021 Γαλλία Κ.Ε.
Σερβία T.
Βουλγαρία Κ.Ε.
Ιταλία T.
Ιταλία Κ.Ε.
Πορτογαλία T.
2022 Ελλάδα Κ.Ε.
Σερβία T.
Ολλανδία Κ.Ε.
Ουκρανία T.
Ισπανία Κ.Ε.
Ιταλία T.

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. Κριτική Επιτροπή
T. Τηλεψηφοφορία

Χρονιά Ελβετία 12 βαθμοί Ελβετία 10 βαθμοί Ελβετία 8 βαθμοί
19611995 Όχι ημιτελικοί
1996 Σουηδία Τουρκία Μάλτα
19972003 Όχι ημιτελικοί
2004 Σερβία και Μαυροβούνιο Αλβανία Βοσνία και Ερζεγοβίνη
2005 Πορτογαλία Κροατία ΠΓΔΜ
2006 Βοσνία και Ερζεγοβίνη Αλβανία Τουρκία
2007 Σερβία Τουρκία Πορτογαλία
2008 Πορτογαλία Αλβανία ΠΓΔΜ
2009 Τουρκία Πορτογαλία Βοσνία και Ερζεγοβίνη
2010 Ιρλανδία Σουηδία Τουρκία
2011 Σερβία Φινλανδία Ισλανδία
2012 Αλβανία Δανία Ρωσία
2013 Ουγγαρία Ισλανδία Νορβηγία
2014 Αυστρία ΠΓΔΜ Φινλανδία
2015 Σουηδία Νορβηγία Λετονία
2016 Αυστραλία Κ.Ε.
Σερβία T.
Ισραήλ Κ.Ε.
Αλβανία T.
Λιθουανία Κ.Ε.
Βέλγιο T.
2017 Βουλγαρία Κ.Ε.
Σερβία T.
Νορβηγία Κ.Ε.
Κροατία T.
Ολλανδία Κ.Ε.
Ουγγαρία T.
2018 Εσθονία Κ.Ε.
Αυστρία T.
Ιρλανδία Κ.Ε.
Αλβανία T.
Τσεχία Κ.Ε.
Ισραήλ T.
2019 Ολλανδία Κ.Ε.
Αλβανία T.
Σουηδία Κ.Ε.
Νορβηγία T.
Βόρεια Μακεδονία Κ.Ε.
Σουηδία T.
2020 Ακυρωμένος διαγωνισμός
2021 Βουλγαρία Κ.Ε.
Σερβία T.
Πορτογαλία Κ.Ε.
Πορτογαλία T.
Ισλανδία Κ.Ε.
Αλβανία T.
2022 Ολλανδία Κ.Ε.
Πορτογαλία T.
Ελλάδα Κ.Ε.
Ουκρανία T.
Ουκρανία Κ.Ε.
Αλβανία T.

Σχετική συμμετοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά καιρούς η Ελβετία έχει μεταδώσει τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision από τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς, το SRF (στα γερμανικά), το RTS (στα γαλλικά) και RSI (στα ιταλικά).

Χρονιά Σχολιαστής Εκπρόσωπος βαθμών Ref.
Γερμανικά (SRF) Γαλλικά (RTS) Ιταλικά (RSI)
1956 Δεν μεταδόθηκε Ρομπέρ Μπουνιέ Δεν μεταδόθηκε Όχι εκπρόσωπος βαθμών
1957 Σχολιασμός μέσω του RTF France Μένι Βέμπερ
1958 Τέοντορ Χάλερ
1959 Μπόρις Ακουάντρο
1960
1961
1962 Σχολιασμός μέσω του RAI Italy Αλεξάντρε Μπούργκερ
1963 Ζορζ Αρντί
1964 Ρομπέρ Μπουνιέ
1965 Ζαν Σαρλ
1966 Ζορζ Αρντί Τζοβάνι Μπερτίνι
1967 Ρομπέρ Μπουνιέ
1968 Ζορζ Αρντί
1969
1970
1971 Όχι εκπρόσωπος βαθμών
1972
1973
1974 Μίχελ Στόκερ
1975
1976
1977
1978
1979 Μαξ Ρούγκερ
1980 Τέοντορ Χάλερ
1981
1982
1983
1984 Μπέρναρντ Τέρνχεερ Σερζ Μουασόν Έτσιο Γκουίντι
1985
1986
1987 Βίλμα Τζιλάρντι
1988 Έτσιο Γκουίντι
1989 Τιερί Μασελό Τζιοβάνι Μπερτίνι
1990 Εμανουέλα Γκαγκίνι
1991 Λολίτα Μορένα
1992 Μαριάνο Τσούορ Ιβάν Φρεζάρ
1993 Ζαν Μαρκ Ρισάρ
1994 Βίλμα Τζιλάρντι Σάντρα Στούντερ
1995 Χάιντς Μάργκοτ Ζοάν Ολντέρ Δε συμμετείχε
1996 Σάντρα Στούντερ Πιέρ Γκρανζάν Ιβ Μενεστριέ
1997 Χάιντς Μάργκοτ, Ρόμαν Κίλχσμπεργκερ Τζόναθαν Τεντέσκο Σάντι Άλτερματ
1998 Ζαν Μαρκ Ρισάρ Ρέγκουλα Έλσενερ
1999 Σάντρα Στούντερ Δε συμμετείχε
2000 Άστριντ φον Στόκαρ
2001 Φιλ Μουντβίλερ Δε συμμετείχε
2002 Τζόναθαν Τεντέσκο, Κλαούντιο Λατσαρίνο Ντιάνα Γεργκ
2003 Ρόμαν Κίλχσμπεργκερ Ζαν Μαρκ Ρισάρ, Αλέν Μορισόντ Ντανιέλε Ραουζέο, Κλαούντιο Λατσαρίνο Δε συμμετείχε
2004 Μάρκο Φρίτσε Ντανιέλα Τάμι, Κλαούντιο Λατσαρίνο Εμέλ Αϊκάνατ
2005 Σάντρα Στούντερ Ζαν Μαρκ Ρισάρ, Μαρί Τερέζ Πορσέ Σεσίλ Μπέλερ
2006 Ζαν Μαρκ Ρισάρ, Αλέν Μορισόντ Σάντι Άλτερματ, Κλαούντιο Λατσαρίνο Γιουμπάιρα Μπάχμαν
2007 Bernard Thurnheer Ζαν Μαρκ Ρισάρ (όλα), Ανρί Ντε (τελικός),
Νίκολας Τάνερ (ημιτελικός)
Σβεν Επινέ
2008 Σβεν Επινέ Ζαν Μαρκ Ρισάρ, Νίκολας Τάνερ SΣάντι Άλτερματ Σεσίλ Μπέλερ
2009
2010 Κρίστα Ριγκότσι
2011 Τζόναθαν Τεντέσκο Σεσίλ Μπέλερ
2012 Κλαρίσα Τάμι, Πάολο Μενεγκούτσι Σάρα Χίλντεμπραντ
2013 Αλεσάντρο Μπερτόλιο Μελανί Φρεϊμόν
2014 Σβεν Επινέ, Πέτερ Σνάιντερ, Γκάμπριελ Φέτερ Αλεσάντρο Μπερτόλιο, Σάντι Άλτερματ Κουρτ Έσμπαχερ
2015 Κλαρίσα Τάμι, Πάολο Μενεγκούτσι Λετίτια Γκουαρίνο
2016 Κλαρίσα Τάμι, Μικέλε Καρόμπιο Sebalter
2017 Σβεν Επινέ (όλα); Στέφαν Μπίσερ, Μίκι Μπάιζενχερτς (τελικός) Κλαρίσα Τάμι (όλα); Sebalter (τελικός) Λούκα Χέννι
2018 Σβεν Επινέ Κλαρίσα Τάμι, Sebalter Λετίσια Καρβάλιο
2019 Ζαν Μαρκ Ρισάρ, Νικολάς Τανέ (όλα);
Μπαστιάν Μπάκερ (τελικός)
Sinplus
2020 Ακυρωμένος διαγωνισμός Δεν ανακοινώθηκε πριν την ακύρωση [63][64]
2021 Ζαν Μαρκ Ρισάρ, Νικολάς Τανέ (όλα);
Ζοζέφ Γκοργκονί (τελικός)
Κλαρίσα Τάμι (2ος ημιτελικός & τελικός);
Sebalter (τελικός)
Ανζελίκ Μπελντνέ [65][66][67][68][69]
2022 Ζαν Μαρκ Ρισάρ (όλα);
Νικολάς Τανέ (ημιτελικοί)
Gjon's Tears (τελικός)
Κλαρίσα Τάμι (όλα);
Φραντζέσκα Μαρτζιόττα (1ος ημιτελικός & τελικός)
Μπόρις Πιφαρέττι (2ος ημιτελικός & τελικός)
Τζούλι Μπερχόλετ

Διευθυντές ορχηστρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Μαέστρος[ε] Μουσική διεύθυνση Σημ. Ref.
1956 Φερνάντο Πάγκι [ζ] [72]
1957 Γερμανία Γουίλι Μπέρκινγκ N/A [η]
1958 Πώλ Μπούρκχαρντ
1959 Γαλλία Φρανκ Πουρσέλ [η]
1960 Σεντρίκ Ντιμόν
1961 Φερνάντο Πάγκι
1962 Σεντρίκ Ντιμόν
1963 Ηνωμένο Βασίλειο Έρικ Ρόμπινσον [η]
1964 Φερνάντο Πάγκι
1965 Μάριο Ρομπιάνι
1966 Λουξεμβούργο Ζαν Ροντερές [η]
1967 Χανς Μέκελ
1968 Μάριο Ρομπιάνι
1969 Γερμανία Χένρι Μάγιερ
1970 Γαλλία Μπερνάρ Ζεράρ [73]
1971 Αρντί Σνάιντερς
1972 Γαλλία Ζαν-Πιέρ Φεστί
1973 Γαλλία Ερβέ Ροΐ
1974 Γερμανία Πέπε Έντερερ
1975 Πέτερ Ζακ
1976 Μάριο Ρομπιάνι
1977 Πέτερ Ζακ
1978 Γαλλία Ντανιέλ Ζανίν
1979 Γερμανία Ρολφ Ζουκόβσκι
1980 Πέτερ Ρέμπερ [74]
1981 Γερμανία Ρολφ Ζουκόβσκι
1982 Ισπανία Τζόαν Άμιλς
1983 Ρόμπερτ Βέμπερ
1984 Μάριο Ρομπιάνι
1985 Ανίτα Κερ
1986 Τουρκία Ελβετία Ατίλα Σερεφτούγ
1987 Όχι μαέστρος
1988 Τουρκία Ελβετία Ατίλα Σερεφτούγ
1989 Γαλλία Μπενουά Κάουφμαν [θ]
1990 Μπέλα Μπάλιντ N/A
1991 Ιταλία Φλαβιάνο Κουφάρι
1992 Ρόμπι Σάιντελ
1993 Μαρκ Σορεντίνο
1994 Ιταλία Βαλεριάνο Κιαραβέλε
1996 Πορτογαλία Ελβετία Ρουί ντος Ρέις
1997 Ιταλία Πιέτρο Νταμιάνι
1998 Όχι μαέστρος

Άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Τα πλήρη αποτελέσματα του πρώτου διαγωνισμού είναι άγνωστα, αφού μόνο ο νικητής ανακοινώθηκε. Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision τοποθετεί όλα τα υπόλοιπα τραγούδια στη δεύτερη θέση.
  2. Περιέχει μερικές λέξεις στα Γαλλικά.
  3. Σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς της Eurovision, οι πρώτες δέκα χώρες που δεν ήταν μέλη των Μεγάλων 4 από τον προηγούμενο διαγωνισμό μαζί με τις Μεγάλες Τέσσερις προκρίνονταν αυτόματα για τον τελικό της επόμενης χρονιάς χωρίς να χρειαστεί να συμμετάσχουν στα ημιτελικά. Για παράδειγμα, αν η Γερμανία και η Γαλλία τερμάτιζαν μέσα στις πρώτες δέκα θέσεις, οι χώρες που τερμάτισαν στην 11η και 12η θέση, προκρίνονται αυτόματα στον τελικό της επόμενης χρονιάς, μαζί με τις υπόλοιπες χώρες των πρώτων δέκα θέσεων.
  4. Ο διαγωνισμός του 2020 ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
  5. Όλοι οι μαέστροι είναι Ελβετοί εκτός αν έχουν σημαία
  6. Ήταν επίσης μαέστρος για τις συμμετοχές της Ολλανδίας και της Γερμανίας.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Ο μουσικός διευθυντής της διοργανώτριας χώρας.
  8. Ήταν επίσης μαέστρος για τις συμμετοχές του Λουξεμβούργου και κατά το ήμισυ της Δανίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «History by Year: Eurovision Song Contest 1995». EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2009. 
  2. «History by Year: Eurovision Song Contest 1999». EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2009. 
  3. «History by Year: Eurovision Song Contest 2001». EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2009. 
  4. «History by Year: Eurovision Song Contest 2003». EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2009. 
  5. Barclay, Simon (17 Ιουνίου 2010). The Complete and Independent Guide to the Eurovision Song Contest 2010. Silverthorn Press. σελ. 24. ISBN 978-1-4457-8415-1. 
  6. Christa Williams, Γερμανίδα (5 Φεβρ. 1926 - 28/29 Ιουλ. 2012).
  7. Anita Traversi, 25 Ιουλ. 1937 - 25 Σεπτ. 1991
  8. Franca Di Rienzo, Ιταλίδα.
  9. Jean Philippe, Γάλλος (γ. 1931).
  10. Esther Ofarim, Ισραηλινή, γ. 13 Ιουν. 1941.
  11. Madeleine Pascal, γ. 1945 ή 1946.
  12. Géraldine Gaulier, γ. 1947.
  13. Gianni Mascolo, γ. 3 Νοεμ. 1940, Ιταλός.
  14. Paola del Medico Felix, γ. 5 Οκτ. 1950.
  15. Henri Des, γ. 14 Νοεμ. 1940).
  16. Ελβετικό συγκρότημα που αποτελείτο από τα μέλη Πέτερ Ρέμπερ (γ. 1949, τραγούδι / πιάνο / κιθάρα), Σου Σελ (γ. 1950 στη Νέα Υόρκη, τραγούδι) και Μαρκ Ντίτριχ (γ. 1948, τραγούδι/ κιθάρα)
  17. Veronique Mueller, γ. 9 Φεβρ. 1948.
  18. Patrick Juvet, γ. 21 Αυγ. 1950 - θ. 1 Απρ. 2021.
  19. Piera Martell, γ. 2 Ιουλ. 1943.
  20. (Simone Drexel, γ. 13 Μαΐου 1957)
  21. Pepe Lienhard, γ. 23 Μαρτ. 1946.
  22. Carole Vinci, γ. 1950.
  23. Συγκρότημα που αποτελείτο από τους: Φούρι Μπάλντενεγκ (Pfuri Baldenweg, γ. 2 Νοεμ. 1946), Άντονι Φίσερ (Anthony "Gorps" Fischer, γ. 1947) και Πέτερ "Κνίρι" Κνάους (γ. 3 Μαρτ. 1945).
  24. Arlette Zola, γ. 29 Απρ. 1949.
  25. Mariella Farré, γ. 1963.
  26. Συγκρότημα που αποτελούνταν από τους Ρόζε Ρένγκελ (Rose Rengel), Φρανκ Μίλερ (Frank Müller) και Τζέρι Μπράουκμαν (Gerry Braukmann).
  27. Γεννήθηκε στις 22 Μαρτ. 1946.
  28. Daniela Simmons, γ. 1961.
  29. Carol Rich, γεννήθηκε ως Anne-Lyse Caille, γ. 15 Φεβρ. 1962.
  30. Συγκρότημα αποτελούμενο από τους Μαρίε Λουίζε Βερτ (Marie Louise Werth), Τζούσεπ Κουίντερ (Giusep Quinter), Ουρσίν Ντεφούνς (Ursin Defuns) και Γκίον Ντεφούνς ( Gion Defuns)
  31. Egon Egemann, γ. 1963, βιολονίστας.
  32. Sandra Studer, γ. 10 Φεβρ. 1969
  33. Annie Cotton, (γ. 13 Ιουλ. 1975), Καναδή.
  34. Duilio, γ. 23 Φεβρ. 1973, πραγματικό όνομα:Λορέντσο ντι Τσίτσο.
  35. Kathy Leander, γ. 24 Μαΐου 1963.
  36. Barbara Berta, γ. 29 Δεκ. 1963.
  37. Γκούνφορ Γκούγκισμπεργκ, γ. 23 Αυγ. 1974, τραγουδίστρια και χορεύτρια.
  38. Jane Bogaert, γ. 5 Αυγ. 1967.
  39. Francine Jordi, γ. 24 Ιουν. 1977.
  40. Πιέρο Εστεριόρε, γ. 23 Σεπτ. 1977.
  41. Εσθονικό γυναικείο συγκρότημα αποτελούμενο το 2005 από τη Λένα Κούρμα (Lenna Kuurmaa, γ. 26 Σεπτ. 1985), Κατρίν Σίσκα (Katrin Siska, γ. 10 Δεκ. 1983), Πιρέτ Γιάρβις (Piret Järvis, γ. 6 Φεβρ. 1984) και Τρίνου Κιβιλάν (Triinu Kivilaan, γ. 13 Ιαν. 1989) .
  42. Συγκρότημα αποτελούμενο από τους Άντρεας Λούντστετ (Andreas Lundstedt, γ. 20 Μαΐου 1972, μέλος του σουηδικού ποπ συγκροτήματος Alcazar), Τίνκα Μιλίνοβιτς (Tinka Milinović, τραγουδίστρια της όπερας από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, γ. 27 Νοεμ. 1973), Κλόντια Ντ' Αντίο (Claudia D'Addio, γ. 8 Απρ. 1980), Κιθ Καμιλέρι (Keith Camilleri, από τη Μάλτα), Μάρκο Ματίας (Marco Matias, γ. 17 Ιουν. 1975, Γερμανός]] και Λιέλ Κολέτ, Ισραηλινή (Liel Kolet, γ. 11 Ιουλ. 1989).
  43. Συγκρότημα που συστάθηκε το 1992, αποτελούμενο από τους Άντριαν Σίμπερ (Adrian Sieber, γ. 6 Ιουλ. 1972), Τόμας Ρίχμπεργκερ (Thomas Riechberger), Φλοριάν Σεν (Florian Senn). Στέφαν Βάγκνερ (Stefan Wagner), Σίμον Ραμσάιερ (Simon Ramseier).
  44. Michael von der Heide, γ. 16 Οκτ. 1971.
  45. Ντουέτο συναποτελούμενο από τα αδέρφια Ιβάν και Γκαμπριέλ Μπρογκίνι (Broggini).
  46. Εξαμελές συγκρότημα αποτελούμενο από 6 στρατιώτες του Στρατού της Σωτηρίας. Μέλη: Σάρα Μπράιτερ (Sarah Breiter, γ. 1991, τραγούδι), Γιόνας Γκίγκαξ (Jonas Gygax), Καταρίνα Χάουρι (Katharina Hauri), Κριστόφ Ζακόμπ (Christoph Jakob), Εμίλ Ραμσάουερ (Emil Ramsauer, γ. 1918, μπάσο- το γηραιότερο μέλος του συγκροτήματος, 95 ετών 2013) και Μισέλ Στερξ (Michel Sterckx)
  47. Ψευδώνυμο του τραγουδιστή και βιολονίστα Σεμπαστιάνο Παού-Λέσι (Sebastiano Paù-Lessi, γ. 1 Ιουλ. 1985).
  48. Mélanie René, γ. 1η Σεπτ. 1990, με καταγωγή από το Μαυρίκιο.
  49. Ψευδώνυμο της τραγουδίστριας Christina Maria Rieder (Καναδή, γ. 13 Μαρτ. 1986).
  50. ««Eurovision Song Contest» 2023». srf.ch (στα Γερμανικά Ελβετίας). SRF. 12 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2022. 
  51. «The Marcel Bezençon Award». 22 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2022. 
  52. ««ESC» 2017: Satirischer Kommentar mit Stefan Büsser und «Aeschbacher Spezial – aus Kiew»» [«ESC» 2017: Satirical commentary with Stefan Büsser and «Aeschbacher Special - from Kyiv»]. SRF (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020. 
  53. «Eurovision Song Contest 2017». RSI (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2017. 
  54. Davies, Megan (1 Μαΐου 2017). «Switzerland: Luca Hänni Announced As Spokesperson». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020. 
  55. Granger, Anthony (16 Απριλίου 2018). «Switzerland: Sven Epiney Returns to the Commentary Booth». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  56. «Eurosong - TV - Play RTS». RTS (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  57. «Eurovision Song Contest 2018 - RSI Radiotelevisione svizzera». RSI (στα Ιταλικά). 7 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  58. Granger, Anthony (19 Απριλίου 2018). «Switzerland: Leticia Carvalho Revealed as Spokesperson». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  59. Granger, Anthony (16 Απριλίου 2019). «Switzerland: Sven Epiney Confirmed as SRF's Eurovision Commentator». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  60. Brown, Alistair (3 Μαΐου 2019). «Switzerland: Bastian Baker Announced As Commentator For Grand Final». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  61. «Dal 3 giugno addio al Digitale Terrestre in Svizzera, niente più Eurovision sulla RSI per gli italiani» [Farewell to DTT in Switzerland from 3 June, no more Eurovision on CSR for Italians]. eurofestivalnews.com (στα Ιταλικά). 6 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  62. Herbert, Emily (24 Απριλίου 2019). «Switzerland: Sinplus Revealed as Eurovision 2019 Spokespersons». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020. 
  63. «Eurovision Song Contest - Das ist unser ESC-Kandidat: Gjon's Tears» (στα Γερμανικά). Schweizer Radio und Fernsehen (SRF). 4 Μαρτίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2020. 
  64. Glanzmann, Tom (6 Μαρτίου 2020). «Sven Epiney: "WOW, er tönt wirklich anders"» (στα Γερμανικά). douzepoints. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2020. 
  65. Granger, Anthony (27 Απριλίου 2021). «Switzerland: Angélique Beldner Revealed as Spokesperson For Eurovision 2021». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2021. 
  66. Granger, Anthony (12 Απριλίου 2021). «Switzerland: Sven Epiney Confirmed as SRF's Eurovision 2021 Commentator». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2021. 
  67. «Programme TV» (στα Γαλλικά). Radio Télévision Suisse. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2021. 
  68. «TV-Programm» (στα Γερμανικά). Swiss Broadcasting Corporation. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2021. 
  69. «Eurovision 2021: scarica la Guida completa all'evento (anche in versione eBook!)». Eurofestival (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2021. 
  70. «🇨🇭 Switzerland: Eurovision 2022 Commentators for RSI Revealed». 8 Μαΐου 2022. 
  71. «🇨🇭 Switzerland: Julie Berthollet Spokesperson for Eurovision 2022». 7 Μαΐου 2022. 
  72. Roxburgh, Gordon (2012). Songs for Europe: The United Kingdom at the Eurovision Song Contest. Volume One: The 1950s and 1960s. Prestatyn: Telos Publishing. σελίδες 93–101. ISBN 978-1-84583-065-6. 
  73. Roxburgh, Gordon (2014). Songs for Europe: The United Kingdom at the Eurovision Song Contest. Volume Two: The 1970s. Prestatyn: Telos Publishing. σελίδες 142–168. ISBN 978-1-84583-093-9. 
  74. Roxburgh, Gordon (2016). Songs for Europe: The United Kingdom at the Eurovision Song Contest. Volume Three: The 1980s. Prestatyn: Telos Publishing. ISBN 978-1-84583-118-9. 

Επιπλέον λινκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]