Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1957

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1957
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1957.jpg
Ημερομηνίες
Τελικός 3 Μαρτίου 1957
Διοργάνωση
Χώρος Διεξαγωγής Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks
Φρανκφούρτη, Δυτική Γερμανία
Παρουσιαστές Αναΐντ Ιπλικιάν
Μουσική Διεύθυνση Γουίλι Μπέρκινγκ
Εκτελεστικός επόπτης Ρόλφ Λιέμπερμαν
Διοργανωτής Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland (ARD)
Κατά τη διάρκεια του σόου Κανένα
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών 10
Πρώτη εμφάνιση Flag of Austria.svg Αυστρία
Flag of Denmark.svg Δανία
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο
Επιστρέφουν Καμία
Αποχωρούν Καμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίας Κάθε χώρα είχε 10 μέλη κριτικής επιτροπής, το κάθε μέλος έδωσε 1 πόντο στο αγαπημένο τους τραγούδι.
Νικητής Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία
"Net als toen"
← 1956Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1958 →


Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision το 1957 ήταν η δεύτερη έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη την Κυριακή 3 Μαρτίου 1957 στη Φρανκφούρτη, στη Δυτική Γερμανία. Κερδίστηκε από την Ολλανδία με το "Net als toen", που εκτελείται από την Corry Brokken. Όπως και η πρώτη έκδοση του 1956, αυτή ήταν ακόμα κυρίως ραδιοφωνικό πρόγραμμα, αλλά υπήρξε αισθητή αύξηση στον αριθμό των τηλεοπτικών σταθμών.[1]

Για κάποιο χρονικό διάστημα, υπήρχε μια φήμη ότι το προνόμιο της φιλοξενίας του διαγωνισμού του 1957 δόθηκε στη Γερμανία επειδή είχε έρθει στη δεύτερη θέση το 1956 με το "Im Wartesaal zum großen Glück" του Walter Andreas Schwarz. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν μόνο οι επίσημες αποδόσεις του 1956, αλλά ο κανόνας που δηλώνει ότι το έθνος που φιλοξενεί τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του επόμενου έτους δεν είχε ακόμη σχεδιαστεί. Σχεδιάστηκε την εποχή που κάθε συμμετέχουσα χώρα θα την πήρε με τη σειρά της για να φιλοξενήσει την εκδήλωση. Ωστόσο, καθώς περισσότερες χώρες επιθυμούσαν να συμμετάσχουν, αυτό κατέστη ανέφικτο.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την οικοδέσποινα πόλη, δείτε Φρανκφούρτη

Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks, Φρανκφούρτη - χώρος φιλοξενίας του διαγωνισμού του 1957.

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Φρανκφούρτη, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της τότε Δυτικής Γερμανίας. Ο χώρος φιλοξενίας ήταν το Großer Sendesaal des Hessischen Rundfunks, ένα κτίριο, αίθουσα μουσικής και πρώην τηλεοπτικό στούντιο με έδρα τη Φρανκφούρτη. Σήμερα χρησιμοποιείται ως αίθουσα μουσικής.

Αφού καταστράφηκε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στις αρχές της δεκαετίας του 1940, η Φρανκφούρτη ξαναχτίστηκε και στη δεκαετία του 1950 σε ένα από τα πιο εξέχοντα οικονομικά κέντρα της Ευρώπης. Με επενδύσεις που προέρχονται τόσο από εθνικούς όσο και από διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, το έτος 1957, το έτος του διαγωνισμού, έβλεπε ήδη το πρώτο από τα ψηλά επιχειρηματικά κτίρια της Φρανκφούρτης.

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αυτόν τον διαγωνισμό η ιταλική συμμετοχή διάρκεσε 5:09 λεπτά, ενώ η είσοδος του Ηνωμένου Βασιλείου διήρκεσε μόνο 1:52 λεπτά. Ήταν επειδή τραγούδια όπως ο πρώην ότι ένας κανόνας τελικά εισήχθη περιορίζοντας κάθε τραγούδι σε ένα μέγιστο των 3 λεπτών. Αυτός ο κανόνας εξακολουθεί να ισχύει.

Σε μια αλλαγή των κανόνων από τον διαγωνισμό του προηγούμενου έτους, επιτρέπεται στα ντουέτα να ανταγωνίζονται. Οι εκπρόσωποι της Δανίας, Birthe Wilke και Gustav Winckler, ήταν η πρώτη από αυτές τις πράξεις που συμμετείχαν υπό αυτήν την αλλαγή κανόνα. Στο τέλος της παράστασης, το ζευγάρι αντάλλαξε το μεγαλύτερο φιλί στην ιστορία του διαγωνισμού, παρόλο που μόνο οι τηλεοπτικοί θα μπορούσαν πραγματικά να το δουν. Αυτό οφειλόταν σε ένα μέλος του προσωπικού παραγωγής να ξεχνάει να δώσει ένα προκαθορισμένο σημάδι ότι το φιλί θα τελείωσε.

Αυτός ήταν ο πρώτος χρόνος με τον οποίο οι επιτροπές επικοινωνήθηκαν μέσω τηλεφώνου. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που οι Κάτω Χώρες κέρδισαν τον διαγωνισμό. Μια άλλη αξιοσημείωτη αλλαγή ήταν ότι οι εθνικές επιτροπές δεν μπορούσαν να ψηφίσουν για το δικό τους τραγούδι, έναν κανόνα ο οποίος θα συνεχιζόταν σε όλη την επόμενη ιστορία του διαγωνισμού.

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω πληροφορίες: Κατάλογος χωρών της Eurovision

Το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και η Ελβετία πραγματοποιούν τη δεύτερη εμφάνισή τους μετά από τις αποτυχίες τους το 1956. Η Αυστρία και η Δανία πραγματοποίησαν τις αποτυχίες τους. Οι χώρες αυτές ήθελαν να συμμετάσχουν το 1956, αλλά υπέβαλαν αίτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Μεταδόσεων μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την υποβολή των τραγουδιών για το διαγωνισμό εκείνου του έτους, οπότε λείπει. Με εκείνους που εντάχθηκαν το 1957, ο συνολικός αριθμός των χωρών ήταν δέκα, τρεις περισσότεροι από ό, τι στον πρώτο διαγωνισμό.

Αν και θεωρήθηκε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχε επίσης χάσει την προθεσμία συμμετοχής στον διαγωνισμό του 1956, αργότερα αποκαλύφθηκε από την EBU τον Ιανουάριο του 2017 ότι ήταν ένα μυθικό γεγονός που δημιουργήθηκε από τους οπαδούς του διαγωνισμού. Η EBU εξήγησε περαιτέρω ότι το Φεστιβάλ Βρετανικού Δημοτικού Τραγουδιού, ένας διαγωνισμός που δημιουργήθηκε από το BBC για το Ηνωμένο Βασίλειο, αποτέλεσε την έμπνευση που έφερε αλλαγές στο σχήμα του διαγωνισμού από το 1957.

Διευθυντές ορχήστρας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χάρτης του 1957

Κάθε συμμετοχή είχε έναν μαέστρο που διηύθυνε την ορχήστρα.

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[2] Θέση[3] Βαθμοί
01 Flag of Belgium.svg Βέλγιο Μπόμπγιαν Σούπεν "Straatdeuntje" Ολλανδικά 9 5
02 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Ντανιέλ Ντουπρέ "Amours mortes (tant de peine)" Γαλλικά 5 8
03 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Πατρίτσια Μπρέντιν "All" Αγγλικά 7 6
04 Flag of Italy.svg Ιταλία Νούντσιο Γκάλο "Corde della mia chitarra" Ιταλικά 6 7
05 Flag of Austria.svg Αυστρία Μπόμπ Μάρτιν "Wohin, kleines Pony?" Γερμανικά 10 3
06 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Κόρι Μπρόκεν "Net als toen" Ολλανδικά 1 31
07 Flag of Germany.svg Γερμανία Μάργκοτ Χίλσερ "Telefon, Telefon" Γερμανικά 4 8
08 Flag of France.svg Γαλλία Πολ Ντεζαρντέν "La belle amour" Γαλλικά 2 17
09 Flag of Denmark.svg Δανία Μπίρτε Βίλκε & Γκούσταφ Βίνκλερ "Skibet skal sejle i nat" Δανικά 3 10
10 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Λίζ Άσια "L'enfant que j'étais" Γαλλικά 8 5

Πίνακας βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελέσματα
Συνολικά Σκόρ Βέλγιο Λουξεμβούργο Ηνωμένο Βασίλειο Ιταλία Αυστρία Ολλανδία Γερμανία Γαλλία Δανία Ελβετία
Οι διαγωνιζόμανοι Βέλγιο 5 2 2 1
Λουξεμβούργο 8 1 4 3
Ηνωμένο Βασίλειο 6 1 1 1 1 2
Ιταλία 7 1 1 2 2 1
Αυστρία 3 2 1
Ολλανδία 31 5 3 1 1 6 1 4 3 7
Γερμανία 8 1 1 6
Γαλλία 17 2 4 2 1 6 2
Δανία 10 2 3 5
Ελβετία 5 1 1 1 2

Διεθνείς αναμεταδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κατωτέρω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία ψηφίστηκαν οι ψήφοι κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού του 1957 μαζί με τον εκπρόσωπο ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ανακοίνωση των ψήφων για την αντίστοιχη χώρα τους. Κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός απέστειλε επίσης σχολιαστή στον διαγωνισμό, προκειμένου να παρέχει κάλυψη του διαγωνισμού στη μητρική του γλώσσα. Λεπτομέρειες για τους σχολιαστές και το ραδιοτηλεοπτικό σταθμό για τον οποίο εκπροσωπούνται περιλαμβάνονται επίσης στον παρακάτω πίνακα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Eurovision Song Contest 1957». EBU. http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=274. Ανακτήθηκε στις 11-6-2012. 
  2. «Eurovision Song Contest 1957». The Diggiloo Thrush. http://www.diggiloo.net/?1957. Ανακτήθηκε στις 4 March 2012. 
  3. «Scoreboard results». Eurovision Song Contest 1957. EBU. http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=274#Scoreboard. Ανακτήθηκε στις 11 June 2012. 
  4. «Concours Eurovision de la Chanson 1957» (στα γαλλικά). Songcontest.free.fr. 18-9-2006. http://songcontest.free.fr/bdd/cec1957.htm. Ανακτήθηκε στις 5-3-2012. 
  5. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival» (στα ολλανδικά). Eurovision Artists. http://www.eurovisionartists.nl/index.htm?content/esf480.asp. 
  6. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 10. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2