Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Το «Eurovision 2017» ανακατευθύνει εδώ. Για τον παιδικό διαγωνισμό, δείτε: Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Celebrate Diversity
Ημερομηνίες
1ος Ημιτελικός9 Μαΐου 2017 (2017-05-09)
2ος Ημιτελικός11 Μαΐου 2017 (2017-05-11)
Τελικός13 Μαΐου 2017 (2017-05-13)
Διοργάνωση
Χώρος διεξαγωγήςΔιεθνές Εκθεσιακό Κέντρο
Κίεβο, Ουκρανία
Παρουσιαστές
Σκηνοθέτης
  • Τρόελς Λουντ
  • Αλεξάντερ Κολμπ
  • Λαντισλάους Κιράλι
Εκτελεστικός επόπτηςΓιον Όλα Σαντ
Εκτελεστικός παραγωγόςΠαύλο Χραϊτσάκ
ΔιοργανωτήςΕθνική Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία της Ουκρανίας (UA:PBC)
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
Έναρξη διαγωνισμού
  • Ημιτελικός 1: "Spinning" σε ερμηνεία των Monatik
  • Ημιτελικός 2: Ένα mix από επιτυχίες της Eurovision σε ερμηνεία των απρουσιαστών
  • Τελικός: Παρέλαση των σημαιών παρουσιάζοντας τις 26 χώρες-φιναλίστ
Ενδιάμεση πράξη
  • Ημιτελικός 1: Συμφωνική έκδοση των τραγουδιών "1944" και "Zamanyly" σε ερμηνεία της Τζαμάλα
  • Βέρκα Σερντιούτσκα βίντεο
  • Ημιτελικός 2: "The Children's Courtyard" σε ερμηνεία των Apache CREW
  • Τελικός: "It's Magical" σε ερμηνεία της Ρουσλάνα
  • "I Believe in U" σε ερμηνεία της Τζαμάλα μαζί με τις Άννα Κούκσα, Ναϊλε Ιμπραήμοβα και Κέμι Όκε
  • ONUKA & NAOFI (Εθνική Ακαδημαϊκή Ορχήστρα Παραδοσιακών Οργάνων της Ουκρανίας)
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών42
Πρώτη εμφάνισηΚανένας
Επιστρέφουν Πορτογαλία
Ρουμανία
Αποχωρούν Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Ρωσία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απονέμει δύο σετ των 12, 10, 8-1 βαθμών στα 10 αγαπημένα της τραγούδια: ένα από την κριτική επιτροπή κι ένα από το κοινό
Μηδέν βαθμοίΚανένας
Νικητής Πορτογαλία
"Amar pelos dois"
← 2016Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision2018 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2017 ήταν η 62η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη στο Κίεβο της Ουκρανίας μετά τη νίκη της χώρας στο διαγωνισμό του 2016 με το τραγούδι "1944" από τη Τζαμάλα. Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και του οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικού φορέα Εθνική Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία της Ουκρανίας (UA:PBC), ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 9 και 11 Μαΐου και έναν τελικό στις 13 Μαΐου 2017. Οι τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσιάστηκαν από τους ουκρανούς τηλεοπτικούς παρουσιαστές Ολεκσάντρ Σκίσκο, Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ και Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και ήταν ο πρώτος διαγωνισμός από την εναρκτήρια έκδοση του 1956 χωρίς κάποια γυναίκα παρουσιάστρια. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός φιλοξενήθηκε στο Κίεβο, μετά το 2005, και ήταν ο τέταρτος διαγωνισμός Eurovision μετά τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2009 και το 2013.

Σαράντα δύο χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η Πορτογαλία και η Ρουμανία επέστρεψαν στον διαγωνισμό, έπειτα από ένα χρόνο απουσίας, ενώ η Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους. Η Ρωσία είχε αρχικά σχεδιάσει να συμμετάσχει, αλλά αργότερα αποχώρησε αφού στην εκπρόσωπό της, Γιούλια Σαμοίλοβα, της απαγορεύτηκε να εισέλθει στην Ουκρανία λόγω του ότι ταξίδεψε απευθείας από τη Ρωσία στην Κριμαία, μια περιοχή που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 2014, για να δώσει μια παράσταση, η οποία είναι παράνομη βάσει της ουκρανικής νομοθεσίας. Η EBU καταδίκασε τις πράξεις της Ουκρανίας.

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Πορτογαλία με το τραγούδι "Amar pelos dois", ερμηνευμένο από τον Σαλβαντόρ Σομπράλ και γραμμένο από την αδερφή του Λουίζα Σομπράλ. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Πορτογαλίας στον διαγωνισμό – και η πρώτη θέση στην πρώτη πεντάδα – σε 53 χρόνια συμμετοχής, η μεγαλύτερη αναμονή χωρίς νίκη που διεξήχθη από μια χώρα στην ιστορία της Eurovision. Ήταν επίσης το πρώτο νικητήριο τραγούδι που ερμηνεύτηκε εξ ολοκλήρου στη μητρική γλώσσα μιας χώρας μετά το "Molitva" της Σερβίας το 2007 και ο πρώτος νικητής που γράφτηκε σε τρίμετρο μετά το "Nocturne" της Νορβηγίας το 1995. Η Βουλγαρία, η Μολδαβία, το Βέλγιο και η Σουηδία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα. Οι τρεις πρώτες χώρες – Πορτογαλία, Βουλγαρία και Μολδαβία – πέτυχαν όλες τις υψηλότερες θέσεις στην ιστορία τους στη Eurovision, ενώ η διοργανώτρια χώρα Ουκρανία έλαβε τη χειρότερη θέση της μέχρι σήμερα, τερματίζοντας 24η στον τελικό. Από τις χώρες των "Μεγάλων Πέντε", μόνο η Ιταλία, το φαβορί πριν από τον διαγωνισμό,[1] τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα, ειδικότερα στην έκτη θέση.

Η EBU ανέφερε ότι 182 εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο παρακολούθησαν τον διαγωνισμό, 22 εκατομμύρια λιγότεροι από το ρεκόρ του 2016.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χώρος διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Διαγωνισμός έλαβε μέρος στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο στο Κίεβο, έπειτα από τη νίκη της Ουκρανίας στο διαγωνισμό του 2016 με το τραγούδι "1944", ερμηνευμένο και γραμμένο από τη Τζαμάλα. Το Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο, που ανακοινώθηκε ως χώρος διεξαγωγής στις 9 Σεπτεμβρίου 2016,[2] έχει χωρητικότητα περίπου 11.000 θεατών και είναι το μεγαλύτερο εκθεσιακό κέντρο στο Κίεβο.[3] Το κέντρο βρίσκεται στο δυτικό κομμάτι της περιοχής Livoberezhna, ενώ εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο του 2002 και ο διευθυντής του κέντρου είναι ο Ανατόλι Τκατσένκο.[3]

Διαδικασία επιλογής χώρου διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

: Πόλη Διεξαγωγής του Διαγωνισμού
: Πόλεις που προκρίθηκαν στην τελική φάση της διαδικασίας
: Πόλεις που δεν προκρίθηκαν στην τελική φάση

Η αναπληρώτρια πρόεδρος του NTU και Αρχηγός της Ουκρανικής Αποστολής στον διαγωνισμό, Βικτόρια Ρομανόβα, δήλωσε στις 18 Μαΐου 2016 ότι η πρώτη οργανωτική σύσκεψη για τον διαγωνισμό θα γίνει πριν τις 8 Ιουνίου 2016, κατά τη διάρκεια της οποίας, η EBU και ο NTU θα εξετάσουν τις τεχνικές απαιτήσεις του διαγωνισμού, καθώς και όποια παραπάνω εκπαίδευση πρέπει να γίνει για τη φιλοξενία του διαγωνισμού. Η Ρομανόβα ανακοίνωσε, επίσης, ότι ο χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού θα ανακοινωθεί το καλοκαίρι.[4][5][6]

Στις 24 Ιουνίου 2016, ανακοινώθηκε ότι η πόλη και ο χώρος που θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό θα ανακοινωθούν την 1η Αυγούστου 2016.

Ένα πλάνο για την επιλογή του χώρου διεξαγωγής παρουσιάστηκε από εκπροσώπους τις EBU στις 24 Ιουνίου.[7][8] Αναλυτικά:

  • 24 Ιουνίου–8 Ιουλίου: Οι ενδιαφερόμενες πόλεις μπορούν να υποβάλλουν υποψηφιότητα.
  • 8–15 Ιουλίου: Η ομάδα εργασίας του NTU και μέλη της οργανωτικής επιτροπής του διαγωνισμού θα ελέγξουν τις υποψηφιότητες, πριν την επίσημη παρουσίασή τους.
  • 18–22 Ιουλίου 2016: Οι υποψήφιες πόλεις θα παρουσιάσουν τις υποψηφιότητες τους στην οργανωτική επιτροπή. Δυο πόλεις θα επιλεχθούν και οι υποψηφιότητές τους θα παραδοθούν στην EBU.
  • 22 Ιουλίου–1 Αυγούστου 2016: Οι δύο αυτές πόλεις θα επιθεωρηθούν από εκπροσώπους της EBU και μέλη της οργανωτικής επιτροπής, ώστε να εξεταστεί η υποδομή της κάθε μίας καθώς και οι υποψηφιότητες τους ως προς την εφαρμογή τους. Εφόσον η πόλη διεξαγωγής αποφασιστεί θα γίνει συνέντευξη τύπου που θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Η ΝTU στις 23 Ιουνίου ανακοίνωσε τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες πόλεις και αρένες μπορούν να πάρουν μέρος στη διαδικασία επιλογής.[9] Αναλυτικά:

  • Η αρένα που θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό πρέπει να έχει οροφή/στέγαστρο και χωρητικότητα τουλάχιστον 7.000 θέσεις. Ιδανικός θεωρείται ο χώρος που η χωρητικότητα του φτάνει στις 10.000 θέσεις.
  • Σύμφωνα με τις προδιαγραφές για τη στέγαση και τα ξενοδοχεία, η πόλη διεξαγωγής πρέπει να έχει δωμάτια ξενοδοχείων μέτριας τιμής και ευρωπαϊκών προδιαγραφών, τα οποία δεν πρέπει να είναι ούτε μακριά από τον χώρο διεξαγωγής, ούτε από το κέντρο της πόλης. Η πόλη διεξαγωγής θα πρέπει να παρέχει το λιγότερο 2000 δωμάτια: 1000 για τις αποστολές και 1000 για τα διαπιστευμένα ΜΜΕ και τους διαπιστευμένους οπαδούς.
  • Η πόλη διεξαγωγής πρέπει να είναι ικανή να εγγυηθεί την ασφάλεια των συμμετεχόντων, των μελών των αποστολών και των επισκεπτών.
  • Η πόλη διεξαγωγής πρέπει να διαθέτει σύγχρονες υποδομές μεταφορών: ένα διεθνές αεροδρόμιο, διαθέσιμο μέσο μεταφοράς μεταξύ του αεροδρομίου, της πόλης και του ξενοδοχείου, βολική κίνηση μέσα στην πόλη και δυνατότητα για παροχή έξτρα δρομολογίων μεταφοράς.
  • Υποχρεωτικά πρέπει να υπάρχει διεθνές κέντρο τύπου που να μπορεί να στεγάσει, τουλάχιστον, 1.550 δημοσιογράφους.
  • Χώρους για τη διεξαγωγή τελετών υποδοχής και αναχώρησης, με χωρητικότητα, το λιγότερο 3000 άτομα.
  • Η πόλη πρέπει να παρέχει ένα κοινωνικό πρόγραμμα μαζί με την υποψηφιότητά τους, ώστε να μπορούν να δείξουν τη φιλοξενία τους, την αυθεντικότητά τους, την πολιτιστική αξία και ταυτότητά τους αλλά και της Ουκρανίας.

Έξι πόλεις υπέβαλλαν αιτήσεις μέχρι την ημέρα της προθεσμίας (8 Ιουλίου): Το Κίεβο, η Λβιβ, το Ντνίπρο, η Οδησσός, η Χερσώνα και το Χάρκοβο.[10] Πριν από την έναρξη της φάσης επιλογής χώρου διεξαγωγής, η Βίνιτσα, το Ιρπίν, το Τσερκάσι και το Ούζχοροντ είχαν, επίσης, εκφράσει την επιθυμία τους για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό.[11][12] Ο Υπουργός Πολιτισμού της Ουκρανία, Yevhen Nyshchuk, δήλωσε ότι δεν υπάρχει στην Ουκρανία, κατάλληλος χώρος για τη φιλοξενία του διαγωνισμού. Επίσης, πρότεινε την κατασκευή ενός νέου χώρου στο Κίεβο ή στη Λβιβ.[13]

Στις 20 Ιουλίου 2016, οι 6 πόλεις παρουσίασαν τις υποψηφιότητές τους στην οργανωτική επιτροπή κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής στην Ουκρανική Τηλεόραση, με το όνομα "City Battle". Η εκπομπή περιλάμβανε μια συζήτηση στην οποία έπαιρναν μέρος μέλη της οργανωτικής επιτροπής, εκπρόσωποι του τύπου, Ουκρανοί μουσικοί και οπαδοί. Κάθε υποψηφιότητα παρουσιάστηκε από έναν εκπρόσωπο της κάθε πόλης:[14]

  • Κίεβο: Oleksii Reznikov (Αναπληρωτής Επικεφαλής της Διοίκησης της πόλης)
  • Λβιβ: Andrii Moskalenko (Αναπληρωτής Δήμαρχος της πόλης)
  • Ντνίπρο: Borys Filatov (Δήμαρχος της πόλης)
  • Οδησσός: Pavel Vugelman (Αναπληρωτής Δήμαρχος της πόλης)
  • Χάρκοβο: Igor Terekhov (Αναπληρωτής Δήμαρχος της πόλης)
  • Χερσώνα: Volodymyr Mykolaienko (Δήμαρχος της πόλης)

Στις 22 Ιουλίου 2016 ανακοινώθηκε ότι οι υποψηφιότητες του Κιέβου, του Ντνίπρο και της Οδησσού πέρασαν στην τελική φάση της διαδικασίας.[15]

Η EBU ανακοίνωσε στις 30 Ιουλίου 2016, ότι η πόλη διεξαγωγής θα ανακοινωθεί αυτό το διάστημα και όχι στις 1 Αυγούστου 2016, όπως ήταν αρχικά προγραμματισμένο. Ο Εκτελεστικός Επόπτης του διαγωνισμού, Jon Ola Sand, δήλωσε ότι η EBU "θέλει να πάρει τον χρόνο που της χρειάζεται για να πάρει τη σωστή απόφαση".[16] Ο αναπληρωτής διευθυντής του NTU, Oleksandr Kharebin, δήλωσε στις 10 Αυγούστου 2016, ότι η πόλη διεξαγωγής θα ανακοινωθεί στις 24 Αυγούστου 2016, την Ημέρα Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας.[17] Στις 25 Αυγούστου 2016, μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη ώρα της ανακοίνωσης της πόλης, ο NTU ανέβαλλε την ανακοίνωση.[18]

Έπειτα από αρκετές καθυστερήσεις, ο NTU ανακοίνωσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 ότι θα συνεδριάσουν με την ουκρανική κυβέρνηση και την οργανωτική επιτροπή στις 9 Σεπτεμβρίου και ότι η συνέντευξη τύπου, όπου θα γίνει η ανακοίνωση, θα γίνει στις 13:00 EEST, στο Κέντρο Τύπου της Κυβέρνησης στο Κίεβο.[19]

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι ο διαγωνισμός θα φιλοξενούνταν στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο στο Κίεβο.[2]

Υποψήφιοι χώροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπόμνημα:
  dagger   Χώρος Διεξαγωγής
  ‡   Πόλεις που προκρίθηκαν στην τελική φάση της διαδικασίας

Πόλη[20] Αρένα Σημειώσεις
Κίεβο
Palace of Sports Φιλοξένησε τη Eurovision 2005 και την Junior Eurovision 2009. Ωστόσο, η περίοδος προετοιμασίας του διαγωνισμού θα συνέπιπτε με την 1η Κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Χόκεϊ που διεξαγόταν στο Palace of Sports από τις 22 έως τις 28 Απριλίου 2017.[21]
Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο dagger Υποβλήθηκε ως εφεδρικός χώρος.[22][23] Το Κίεβο ανακοίνωσε στις 24 Αυγούστου 2016, ότι αν ο διαγωνισμός διεξαχθεί εκεί, επιθυμούν το ΔΕΚ να είναι ο χώρος διεξαγωγής.[24]
Λβιβ Αρένα Λβιβ Φιλοξένησε αγώνες του UEFA Euro 2012. Χρειαζόταν προσθήκη οροφής.[25]
Ανολοκλήρωτη αρένα Στο Λβιβ υπάρχει μια ανολοκλήρωτη αρένα που θα είχε χρησιμοποιηθεί για το Eurobasket 2015. Ωστόσο, η κατασκευή της σταμάτησε όταν η πρόοδος του έργου βρισκόταν στο 25%.[25]
Ντνίπρο DniproEuroArena ‡ Η πρόταση αυτή, περιλάμβανε την πλήρη επανακατασκευή του σταδίου Μετεόρ. Αν επιλεγόταν αυτή υποψηφιότητα, αναμενόταν το στάδιο να ολοκληρωθεί τον Μάρτιο του 2017.[26]
Οδησσός Στάδιο Τσερνομόρετς Χρειαζόταν προσθήκη οροφής.[27][28]
Χερσώνα Αίθουσα Συναυλιών "Yubileyniy" Η πρόταση περιλάμβανε την επέκταση και επανακατασκευή του χώρου η οποία θα διαρκούσε 7 με 8 μήνες.[29]
Χάρκοβο Στάδιο Μεταλίστ Φιλοξένησε αγώνες του UEFA Euro 2012. Ωστόσο, χρειάζόταν πολλές αλλαγές, όπως προσθήκη οροφής.[30]

Άλλες τοποθεσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Eurovision Village ήταν η επίσημη περιοχή των θαυμαστών και των χορηγών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision κατά τη διάρκεια της εβδομάδας εκδηλώσεων. Εκεί ήταν δυνατή η παρακολούθηση παραστάσεων από ντόπιους καλλιτέχνες, καθώς και οι ζωντανές εκπομπές που μεταδίδονται από τον κεντρικό χώρο. Βρισκόταν στην Πλατεία Ανεξαρτησίας στο Κίεβο και ήταν ανοιχτό από τις 4 έως τις 14 Μαΐου 2017.[31][32]

Το EuroClub ήταν ο χώρος για τα επίσημα after party και τις ιδιωτικές εμφανίσεις των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό. Σε αντίθεση με το Eurovision Village, η πρόσβαση στο EuroClub περιοριζόταν σε διαπιστευμένους θαυμαστές, αντιπροσώπους και Τύπο. Βρισκόταν στο Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο Parkovy.[33]

Η τελετή του "Κόκκινου Χαλιού", όπου οι διαγωνιζόμενοι και οι αντιπροσωπείες τους παρουσιάζονται ενώπιον του αναγνωρισμένου Τύπου και των θαυμαστών τους, πραγματοποιήθηκε στο Ανάκτορο Μαριίνσκι στο κέντρο του Κιέβου στις 7 Μαΐου 2017 στις 19:00 CEST, και ακολούθησε η Τελετή Έναρξης στο Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο Parkovy.[34][35]

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι παρουσιαστές Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ και Ολεκσάντρ Σκίσκο (από πρόβα)

Προκαταρκτικές ημερομηνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι προκαταρκτικές ημερομηνίες για τον διαγωνισμό ανακοινώθηκαν στις 14 Μαρτίου 2016 κατά τη διάρκεια συνεδρίασης των Αρχηγών των Αποστολών, στη Στοκχόλμη και αποφασίστηκαν ως εξής: οι ημιτελικοί ήταν προγραμματισμένοι να γίνουν στις 16 και 18 Μαΐου 2017, ενώ ο τελικός στις 20. Οι ημερομηνίες αυτές, επιλέχθηκαν από την EBU, ώστε να αποφευχθεί να συμπέσει ο διαγωνισμός με άλλο μεγάλο τηλεοπτικό γεγονός.[36]

Ωστόσο, η EBU ανακοίνωσε στις 24 Ιουνίου ότι οι προκαταρκτικές ημερομηνίες για τον διαγωνισμό έπρεπε να μεταφερθούν μια εβδομάδα, με τους ημιτελικούς να έχουν προγραμματιστεί για τις 9 και 11 Μαΐου και τον τελικό στις 13 Μαΐου.[7] Αυτό οφειλόταν σε αίτημα του UA:PBC, καθώς οι αρχικές προκαταρκτικές ημερομηνίες συνέπιπταν με την Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της απέλασης των Τατάρων της Κριμαίας στις 18 Μαΐου.[37][38] Ωστόσο, οι τρέχουσες ημερομηνίες συμπίπτουν με τους δεύτερους αγώνες των ημιτελικών του UEFA Champions League και του UEFA Europa League.[38]

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλήρωση για τον καθορισμό της κατανομής των χωρών που θα συμμετέχουν στους αντίστοιχους ημιτελικούς τους πραγματοποιήθηκε στο Column Hall, στο Κίεβο, στις 31 Ιανουαρίου 2017, με παρουσιαστές τον Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και τη Νίκα Κωνσταντίνοβα. Οι 37 χώρες που θα περάσουν από τη φάση των ημιτελικών έχουν κατανεμηθεί σε έξι δοχεία, με βάση το μοτίβο της ψηφοφορίας τους τα προηγούμενα έτη, όπως έχει υπολογισθεί από τον επίσημο συνεργάτη του διαγωνισμού Digame. Η κατανομή σε δοχεία μειώνει την πιθανότητα να είναι χώρες που αλληλοψηφίζονται στον ίδιο ημιτελικό ενώ ανεβάζει το σασπένς κατά τη διάρκεια του σόου.[39]

Δοχείο 1 Δοχείο 2 Δοχείο 3 Δοχείο 4 Δοχείο 5 Δοχείο 6

Οπτικός σχεδιασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το λογότυπο και το σλόγκαν αποκαλύφθηκαν στις 30 Ιανουαρίου 2017. Το σλόγκαν για τον φετινό διαγωνισμό είναι Celebrate Diversity (Γιορτάζουμε τη Διαφορετικότητα). Το σλόγκαν είναι το κεντρικό μήνυμα του φετινού διαγωνισμού και συνοδεύεται από ένα δημιουργικό λογότυπο που βασίζεται στο παραδοσιακό ουκρανικό περιδέραιο, γνωστό ως Namysto. Εκτός από κόσμημα, το Namysto είναι φυλακτό και σύμβολο υγείας και ομορφιάς. Είναι κατασκευασμένο από πολλές διαφορετικές χάντρες, καθεμιά με το δικό της σχέδιο, συμβολίζοντας έτσι τη διαφορετικότητα αλλά και την ατομικότητα.[40].

Παρουσιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU ανακοίνωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2017 πως οι παρουσιαστές του διαγωνισμού θα είναι οι Ολεκσάντρ Σκίσκο, Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ και Τιμούρ Μιροσνιτσένκο, με τον Μιροσνιτσένκο να παρουσιάζει και όσα συμβαίνουν στο green room.[41] Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που και οι τρεις παρουσιαστές ήταν άντρες,[41] και η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός δεν είχε κάποια γυναίκα παρουσιάστρια, μετά το 1956. Ο Μιροσνιτσένκο είχε προηγουμένως συν-παρουσιάσει τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2009 και το 2013.[42][43]

Προωθητικά emojis[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 30 Απριλίου 2017, ανακοινώθηκε πως η δημιουργικές ομάδες του δικτύου της Eurovision και του Twitter συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν τρία emoji, τα οποία θα συνοδεύουν προωθητικά hashtags για όσο διαρκεί ο διαγωνισμός. Το emoji με την καρδιά θα εμφανίζεται με τα #ESC2017 και #Eurovision, ενώ το emoji με το βραβείο του διαγωνισμού θα εμφανίζεται με τα #12Points και #douzepoints. Το τελευταίο emoji απεικονίζει το λογότυπο του φετινού διαγωνισμού και θα εμφανίζεται με το #CelebrateDiversity, που είναι το σλόγκαν του διαγωνισμού.[44]

Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU δημοσίευσε λεπτομέρειες σχετικά με τις εναρκτήριες και ενδιάμεσες πράξεις για καθεμία από τις ζωντανές εκπομπές στις 20 Απριλίου.[45] Ο πρώτος ημιτελικός άνοιξε με τους Monatik ερμηνεύοντας το "Spinning", ενώ στην ενδιάμεση πράξη η Τζαμάλα ερμήνευσε μια νέα εκδοχή του νικηφόρου τραγουδιού της "1944" και "Zamanyly".[45] Ο δεύτερος ημιτελικός άνοιξε με μια μίξη προηγούμενων τραγουδιών της Eurovision που ερμήνευσαν οι συμπαρουσιαστές Ολεκσάντρ Σκίσκο και Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ, ενώ η ενδιάμεση πράξη περιλάμβανε μια χορευτική παράσταση από τους Apache Crew με τίτλο "The Children's Courtyard". Στην ενδιάμεση πράξη του τελικού, η Τζαμάλα ερμήνευσε το νέο της σινγκλ "I Believe in U",[45] και οι Onuka ερμήνευσαν ένα megamix μαζί με την Εθνική Ακαδημαϊκή Ορχήστρα Λαϊκών Οργάνων της Ουκρανίας.[46]

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Χώρες που συμμετέχουν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που ψηφίζουν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που συμμετέχουν στον 2ο ημιτελικό
  Χώρες που ψηφίζουν στον 2ο ημιτελικό

Αρχικά, στις 31 Οκτωβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι σαράντα τρεις χώρες επρόκειτο να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ που σημειώθηκε το 2008 και το 2011. Η Πορτογαλία και η Ρουμανία επέστρεψαν μετά από ένα χρόνο απουσίας, ενώ η Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους.[47] Η Ρωσία είχε σχεδιάσει να συμμετάσχει, αλλά ανακοίνωσε την αποχώρησή της στις 13 Απριλίου 2017, αφού η εκπρόσωπός της, Γιούλια Σαμοΐλοβα, είχε απαγορευθεί να εισέλθει στην Ουκρανία λόγω του ότι ταξίδεψε απευθείας από τη Ρωσία στην Κριμαία, μια περιοχή που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 2014, για να δώσει παράσταση, το οποίο είναι παράνομο βάσει της ουκρανικής νομοθεσίας. Αυτό στη συνέχεια μείωσε τον αριθμό των συμμετεχουσών χωρών σε σαράντα δύο, τον ίδιο αριθμό χωρών με το 2016.[48][49]

Επανεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον διαγωνισμό συμμετείχαν πέντε εκπρόσωποι που έπαιξαν και στο παρελθόν ως βασικοί τραγουδιστές για τις ίδιες χώρες. Η Βαλεντίνα Μονέττα, που έπαιξε σε ντουέτο αυτή τη φορά, εκπροσώπησε τον Άγιο Μαρίνο σε τρεις διαδοχικές εκδόσεις: 2012, 2013 και 2014. Το ντουέτο των Κόιτ Τοόμε & Λάουρα Πόλντβερε έχουν εκπροσωπήσει και οι δύο την Εσθονία σε διαφορετικά χρόνια: ο Τοόμε το 1998 ως σόλο καλλιτέχνης, τερματίζοντας στη 12η θέση με το τραγούδι "Mere lapsed", και η Πόλντβερε το 2005 ως μέρος των Suntribe, τερματίζοντας 20οι στον ημιτελικό με το τραγούδι "Let's Get Loud". Ο Ομάρ Ναμπέρ εκπροσώπησε τη Σλοβενία το 2005, τερματίζοντας 12ος στον ημιτελικό με το τραγούδι "Stop".[51] Αυτό έγινε επίσης για μία από τις μοναδικές περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ίδιοι συμμετέχοντες όχι μόνο επέστρεψαν αφού είχαν αρχικά αγωνιστεί την ίδια χρονιά, αλλά και οι δύο συμμετοχές πραγματοποιήθηκαν στην ίδια διοργανώτρια χώρα (το μόνο άλλο πρόσφατο παράδειγμα ήταν το 1982, όπου και η Ανίτα Σκόργκαν της Νορβηγίας και η Βελγίδα Στέλλα Μάεσεν επιστρέφουν στο Ηνωμένο Βασίλειο για δεύτερη φορά μετά τον διαγωνισμό του 1977). Οι SunStroke Project εκπροσώπησαν τη Μολδαβία το 2010 μαζί με την Όλια Τίρα, τερματίζοντας 22οι με το τραγούδι "Run Away".[50].

Στον διαγωνισμό συμμετείχε επίσης το γκρουπ O’G3NE που εκπροσώπησε προηγουμένως την Ολλανδία σε μια άλλη εκδήλωση της Eurovision, τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2007, ως Lisa, Amy και Shelley, με το τραγούδι "Adem in, adem uit".[51] Επιπλέον, στον διαγωνισμό συμμετείχαν δύο τραγουδιστές που συμμετείχαν προηγουμένως ως βοηθοί τραγουδιστές για τις ίδιες χώρες: τον εκπρόσωπο του Ισραήλ Ίμρι Ζιβ που υποστήριξε τον Ναντάβ Γκουέτζ το 2015 και τον Χόβι Σταρ το 2016,[52] και την εκπρόσωπο της Σερβίας Τιγιάνα Μπογκίσεβιτς που υποστήριξε τη Νίνα το 2011.

1ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Η Ιταλία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό.[53] Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό.[54]

  Πρικριθέντες
Σειρά[55] Χώρα[56] Καλλιτέχνης[56] Τραγούδι[56] Γλώσσα Θέση[57] Βαθμοί
01 Σουηδία Ρόμπιν Μπένγκτσον "I Can't Go On" Αγγλικά 3 227
02 Γεωργία Ταμάρα Γκατσετσιλάντζε "Keep the Faith" Αγγλικά 11 99
03 Αυστραλία Isaiah "Don't Come Easy" Αγγλικά 6 160
04 Αλβανία Lindita "World" Αγγλικά 14 76
05 Βέλγιο Blanche "City Lights" Αγγλικά 4 165
06 Μαυροβούνιο Σλάβκο Κάλεζιτς "Space" Αγγλικά 16 56
07 Φινλανδία Norma John "Blackbird" Αγγλικά 12 92
08 Αζερμπαϊτζάν Dihaj "Skeletons" Αγγλικά 8 150
09 Πορτογαλία Σαλβαντόρ Σομπράλ "Amar pelos dois" Πορτογαλικά 1 370
10 Ελλάδα Demy "This Is Love" Αγγλικά 10 115
11 Πολωνία Κάσια Μος "Flashlight" Αγγλικά 9 119
12 Μολδαβία SunStroke Project "Hey, Mamma!" Αγγλικά 2 291
13 Ισλανδία Σβάλα "Paper" Αγγλικά 15 60
14 Τσεχία Μαρτίνα Μπάρτα "My Turn" Αγγλικά 13 83
15 Κύπρος Hovig "Gravity" Αγγλικά 5 164
16 Αρμενία Artsvik "Fly With Me" Αγγλικά 7 153
17 Σλοβενία Ομάρ Ναμπέρ "On My Way" Αγγλικά 17 36
18 Λετονία Triana Park "Line" Αγγλικά 18 21

2ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ουκρανία ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό.[53] Η Ρωσία σχεδιαζόταν αρχικά να εμφανιστεί στη θέση τρία, αλλά αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό αφού ο καλλιτέχνης που επέλεξαν απαγορεύτηκε να εισέλθει στην Ουκρανία, με αποτέλεσμα οι χώρες που αρχικά σχεδίαζαν να εμφανιστούν τέταρτες και αργότερα, να το κάνουν μία θέση νωρίτερα.[48] Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό.[58]

  Προκριθέντες
Σειρά[55] Χώρα[59] Καλλιτέχνης[59] Τραγούδι[59] Γλώσσα Θέση[60] Βαθμοί
01 Σερβία Τιγιάνα Μπογκίτσεβιτς "In Too Deep" Αγγλικά 11 98
02 Αυστρία Νέιθαν Τρεντ "Running On Air" Αγγλικά 7 147
03 Βόρεια Μακεδονία Γιάνα Μπούρτσεσκα "Dance Alone" Αγγλικά 15 69
04 Μάλτα Κλώντια Φανιέλλο "Breathlessly" Αγγλικά 16 55
05 Ρουμανία Ιλίνκα ft. Άλεξ Φλόρεα "Yodel It" Αγγλικά 6 174
06 Ολλανδία O’G3NE "Lights and Shadows" Αγγλικά 4 200
07 Ουγγαρία Γιότσι Παπάι "Origo" Ουγγρικά[γ] 2 231
08 Δανία Άνια "Where I Am" Αγγλικά 10 101
09 Ιρλανδία Μπρένταν Μάρεϊ "Dying To Try" Αγγλικά 13 86
10 Άγιος Μαρίνος Βαλεντίνα Μονέττα & Τζίμι Γουίλσον "Spirit of the Night" Αγγλικά 18 1
11 Κροατία Ζακ Χούντεκ "My Friend" Αγγλικά, Ιταλικά 8 141
12 Νορβηγία JOWST[δ] "Grab the Moment" Αγγλικά 5 189
13 Ελβετία Timebelle "Apollo" Αγγλικά 12 97
14 Λευκορωσία Naviband "Story of My Life" Λευκορωσικά[ε] 9 110
15 Βουλγαρία Κρίστιαν Κοστόβ "Beautiful Mess" Αγγλικά 1 403
16 Λιθουανία Fusedmarc "Rain of Revolution" Αγγλικά 17 42
17 Εσθονία Κόιτ Τοόμε & Λάουρα "Verona" Αγγλικά 14 85
18 Ισραήλ IMRI "I Feel Alive" Αγγλικά 3 207

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είκοσι έξι χώρες συμμετείχαν στον τελικό, με δικαίωμα ψήφου και οι 42 συμμετέχουσες χώρες. Η σειρά διεξαγωγής του τελικού αποκαλύφθηκε μετά τη συνέντευξη τύπου του δεύτερου ημιτελικού προκριματικού στις 11 Μαΐου.[62]

  Νικητής
Σειρά[62] Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση[63] Βαθμοί
01 Ισραήλ IMRI "I Feel Alive" Αγγλικά 23 39
02 Πολωνία Κάσια Μος "Flashlight" Αγγλικά 22 64
03 Λευκορωσία Naviband "Story of My Life" Λευκορωσικά[ε] 17 83
04 Αυστρία Νέιθαν Τρεντ "Running On Air" Αγγλικά 16 93
05 Αρμενία Artsvik "Fly With Me" Αγγλικά 18 79
06 Ολλανδία O’G3NE "Lights and Shadows" Αγγλικά 11 150
07 Μολδαβία SunStroke Project "Hey, Mamma!" Αγγλικά 3 374
08 Ουγγαρία Γιότσι Παπάι "Origo" Ουγγρικά[γ] 8 200
09 Ιταλία Φραντσέσκο Γκαμπάνι "Occidentali's Karma" Ιταλικά[ζ] 6 334
10 Δανία Άνια "Where I Am" Αγγλικά 20 77
11 Πορτογαλία Σαλβαντόρ Σομπράλ "Amar pelos dois" Πορτογαλικά 1 758
12 Αζερμπαϊτζάν Dihaj "Skeletons" Αγγλικά 14 120
13 Κροατία Ζακ Χούντεκ "My Friend" Αγγλικά, Ιταλικά 13 128
14 Αυστραλία Isaiah "Don't Come Easy" Αγγλικά 9 173
15 Ελλάδα Demy "This Is Love" Αγγλικά 19[η] 77
16 Ισπανία Μανέλ Ναβάρρο "Do It for Your Lover" Ισπανικά, Αγγλικά 26 5
17 Νορβηγία JOWST[δ] "Grab the Moment" Αγγλικά 10 158
18 Ηνωμένο Βασίλειο Λούσι Τζόουνς "Never Give Up on You" Αγγλικά 15 111
19 Κύπρος Hovig "Gravity" Αγγλικά 21 65
20 Ρουμανία Ιλίνκα ft. Άλεξ Φλόρεα "Yodel It" Αγγλικά 7 282
21 Γερμανία Λεβίνα "Perfect Life" Αγγλικά 25 6
22 Ουκρανία O.Torvald "Time" Αγγλικά 24 36
23 Βέλγιο Blanche "City Lights" Αγγλικά 4 363
24 Σουηδία Ρόμπιν Μπένγκτσον "I Can't Go On" Αγγλικά 5 344
25 Βουλγαρία Κρίστιαν Κοστόβ "Beautiful Mess" Αγγλικά 2 615
26 Γαλλία Άλμα "Requiem" Γαλλικά, Αγγλικά 12 135

Αναλυτικά αποτελέσματα βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του πρώτου ημιτελικού[64]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Σουηδία
Γεωργία
Αυστραλία
Αλβανία
Βέλγιο
Μαυροβούνιο
Φινλανδία
Αζερμπαϊτζάν
Πορτογαλία
Ελλάδα
Πολωνία
Μολδαβία
Ισλανδία
Τσεχία
Κύπρος
Αρμενία
Σλοβενία
Λετονία
Ιταλία
Ισπανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Σουηδία 227 124 103 8 8 4 12 6 12 5 2 4 8 8 10 8 5 7 2 10 3 2
Γεωργία 99 62 37 6 1 3 3 6 3 4 10 5 7 6 5 2 1
Αυστραλία 160 139 21 12 6 5 10 3 8 7 6 8 6 10 12 7 1 12 10 1 8 7
Αλβανία 76 38 38 10 10 10 8
Βέλγιο 165 40 125 3 3 1 7 2 3 3 2 5 5 2 4
Μαυροβούνιο 56 17 39 8 7 2
Φινλανδία 92 41 51 7 7 7 1 3 3 1 6 6
Αζερμπαϊτζάν 150 87 63 10 3 7 5 7 8 8 4 6 4 4 3 1 12 5
Πορτογαλία 370 173 197 5 12 6 6 7 4 10 12 5 12 12 12 7 10 7 8 12 4 12 10
Ελλάδα 115 61 54 1 8 12 2 2 7 1 12 10 6
Πολωνία 119 50 69 12 2 4 2 3 1 1 8 2 2 4 3 6
Μολδαβία 291 111 180 10 3 10 12 1 5 6 5 10 3 6 8 6 7 7 12
Ισλανδία 60 29 31 2 2 2 2 5 2 2 3 8 1
Τσεχία 83 81 2 4 1 4 6 2 4 12 3 5 1 4 10 7 10 8
Κύπρος 164 61 103 8 5 8 7 6 4 5 12 3 3
Αρμενία 152 87 65 7 5 10 8 4 4 12 6 10 5 1 4 6 5
Σλοβενία 36 16 20 1 4 1 1 5 4
Λετονία 21 1 20 1
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του πρώτου ημιτελικού[64]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Σουηδία
Γεωργία
Αυστραλία
Αλβανία
Βέλγιο
Μαυροβούνιο
Φινλανδία
Αζερμπαϊτζάν
Πορτογαλία
Ελλάδα
Πολωνία
Μολδαβία
Ισλανδία
Τσεχία
Κύπρος
Αρμενία
Σλοβενία
Λετονία
Ιταλία
Ισπανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Σουηδία 227 124 103 4 8 10 5 3 7 6 10 3 5 1 10 2 5 4 5 7 1 6 1
Γεωργία 99 62 37 12 6 6 2 1 8 2
Αυστραλία 160 139 21 2 1 1 1 2 6 2 3 3
Αλβανία 76 38 38 12 3 5 10 1 7
Βέλγιο 165 40 125 10 5 4 8 2 10 7 8 4 8 7 6 4 6 8 10 6 8 4
Μαυροβούνιο 56 17 39 1 7 3 5 8 2 1 6 5 1
Φινλανδία 92 41 51 8 2 5 3 7 1 4 3 3 2 5 5 3
Αζερμπαϊτζάν 150 87 63 12 1 6 1 12 12 10 7 2
Πορτογαλία 370 173 197 12 8 10 12 12 7 12 8 10 12 6 12 7 6 7 12 12 10 12 10
Ελλάδα 115 61 54 2 3 6 6 4 5 2 12 5 4 5
Πολωνία 119 50 69 6 3 2 8 1 2 3 5 8 3 2 3 8 3 12
Μολδαβία 291 111 180 5 6 12 7 10 10 8 10 12 7 10 8 10 7 10 10 8 12 10 8
Ισλανδία 60 29 31 7 1 4 5 1 4 7 2
Τσεχία 83 81 2 2
Κύπρος 164 61 103 4 7 6 3 4 5 6 3 12 7 7 4 4 12 4 6 3 6
Αρμενία 152 87 65 3 10 5 7 4 8 6 4 5 8 1 4
Σλοβενία 36 16 20 2 8 2 4 3 1
Λετονία 21 1 20 1 4 5 1 2 7

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον πρώτο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
7 Πορτογαλία Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Ισλανδία, Ισπανία, Λετονία, Μολδαβία, Πολωνία
3 Αυστραλία Σλοβενία, Σουηδία, Τσεχία
2 Ελλάδα Κύπρος, Μαυροβούνιο
Μολδαβία Αλβανία, Ηνωμένο Βασίλειο
Σουηδία Βέλγιο, Φινλανδία
1 Αρμενία Ελλάδα
Αζερμπαϊτζάν Ιταλία
Κύπρος Αρμενία
Τσεχία Πορτογαλία
Πολωνία Αυστραλία
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
9 Πορτογαλία Αλβανία, Βέλγιο, Ισλανδία, Ισπανία, Λετονία, Πολωνία, Σλοβενία, Σουηδία, Φινλανδία
3 Αζερμπαϊτζάν Γεωργία, Μολδαβία, Τσεχία
Μολδαβία Αυστραλία, Ιταλία, Πορτογαλία
2 Κύπρος Αρμενία, Ελλάδα
1 Αλβανία Μαυροβούνιο
Γεωργία Αζερμπαϊτζάν
Ελλάδα Κύπρος
Πολωνία Ηνωμένο Βασίλειο

Δεύτερος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του δεύτερου ημιτελικού[65]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Σερβία
Αυστρία
ΠΓΔΜ
Μάλτα
Ρουμανία
Ολλανδία
Ουγγαρία
Δανία
Ιρλανδία
Άγιος Μαρίνος
Κροατία
Νορβηγία
Ελβετία
Λευκορωσία
Βουλγαρία
Λιθουανία
Εσθονία
Ισραήλ
Γαλλία
Γερμανία
Ουκρανία
Διαγωνιζόμενοι
Σερβία 98 53 45 2 6 4 8 2 2 2 6 6 4 2 1 1 7
Αυστρία 147 115 32 6 3 5 8 8 7 10 7 5 4 7 6 12 4 5 8 4 6
ΠΓΔΜ 69 29 40 5 8 2 3 8 3
Μάλτα 55 55 0 2 6 8 1 3 5 1 1 5 7 1 4 2 6 3
Ρουμανία 174 26 148 10 4 1 4 3 4
Ολλανδία 200 149 51 8 8 6 6 12 10 10 3 12 12 8 8 8 8 5 6 5 8 6
Ουγγαρία 231 66 165 12 3 5 3 3 10 2 5 2 2 12 7
Δανία 101 96 5 4 7 5 10 10 6 1 5 8 10 3 2 4 6 8 4 2 1
Ιρλανδία 86 45 41 10 1 3 5 2 2 1 8 7 4 2
Άγιος Μαρίνος 1 0 1
Κροατία 141 37 104 3 1 7 2 4 1 3 6 5 5
Νορβηγία 189 137 52 1 5 2 7 7 12 7 10 4 10 10 5 12 10 10 3 12 10
Ελβετία 97 48 49 4 1 6 4 4 8 5 3 7 3 1 2
Λευκορωσία 110 55 55 7 7 3 7 1 3 5 10 12
Βουλγαρία 403 199 204 10 12 12 12 8 12 12 6 12 8 6 12 12 12 10 12 6 7 10 8
Λιθουανία 42 17 25 4 6 7
Εσθονία 85 16 69 2 2 3 1 1 7
Ισραήλ 207 75 132 7 10 4 5 1 5 6 3 7 4 10 12 1
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του δεύτερου ημιτελικού[65]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Σερβία
Αυστρία
ΠΓΔΜ
Μάλτα
Ρουμανία
Ολλανδία
Ουγγαρία
Δανία
Ιρλανδία
Άγιος Μαρίνος
Κροατία
Νορβηγία
Ελβετία
Λευκορωσία
Βουλγαρία
Λιθουανία
Εσθονία
Ισραήλ
Γαλλία
Γερμανία
Ουκρανία
Διαγωνιζόμενοι
Σερβία 98 53 45 6 12 10 12 5
Αυστρία 147 115 32 1 1 4 6 3 3 1 4 2 3 4
ΠΓΔΜ 69 29 40 10 4 6 3 12 5
Μάλτα 55 55 0
Ρουμανία 174 26 148 6 7 3 7 8 7 8 8 8 7 8 7 5 7 6 12 10 12 7 5
Ολλανδία 200 149 51 4 2 3 6 7 5 3 2 3 4 1 2 4 5
Ουγγαρία 231 66 165 12 12 6 6 12 10 4 6 10 12 6 8 10 8 5 8 7 7 10 6
Δανία 101 96 5 1 4
Ιρλανδία 86 45 41 3 1 4 6 2 5 2 2 3 4 7 1 1
Άγιος Μαρίνος 1 0 1 1
Κροατία 141 37 104 7 10 8 8 5 4 10 7 6 1 10 4 6 2 5 2 6 3
Νορβηγία 189 137 52 3 2 5 5 10 2 6 3 7 3 2 4
Ελβετία 97 48 49 4 2 5 5 10 1 1 5 1 2 4 1 2 4 2
Λευκορωσία 110 55 55 2 1 1 3 2 1 3 5 8 6 8 3 12
Βουλγαρία 403 199 204 8 8 10 12 8 12 12 12 10 12 8 12 6 12 10 10 12 8 12 10
Λιθουανία 42 17 25 12 10 1 1 1
Εσθονία 85 16 69 4 2 3 4 2 3 5 1 8 2 12 6 6 3 8
Ισραήλ 207 75 132 5 5 7 10 7 7 8 6 4 7 5 7 5 7 10 3 4 10 8 7

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον δεύτερο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
10 Βουλγαρία Αυστρία, Ελβετία, Εσθονία, Ιρλανδία, Λευκορωσία, Μάλτα, Νορβηγία, Ολλανδία, Ουγγαρία, ΠΓΔΜ
3 Ολλανδία Άγιος Μαρίνος, Κροατία, Ρουμανία
Νορβηγία Γερμανία, Δανία, Λιθουανία
2 Ουγγαρία Ισραήλ, Σερβία
1 Αυστρία Βουλγαρία
Λευκορωσία Ουκρανία
Ισραήλ Γαλλία
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
9 Βουλγαρία Άγιος Μαρίνος, Γερμανία, Δανία, Ισραήλ, Λευκορωσία, Μάλτα, Νορβηγία, Ολλανδία, Ουγγαρία
4 Ουγγαρία Αυστρία, Κροατία, Ρουμανία, Σερβία
2 Ρουμανία Γαλλία, Εσθονία
Σερβία Ελβετία, ΠΓΔΜ
1 Λευκορωσία Ουκρανία
Εσθονία Λιθουανία
Λιθουανία Ιρλανδία
Βόρεια Μακεδονία Βουλγαρία

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Νικητής
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του τελικού[66]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Σουηδία
Αζερμπαϊτζάν
Άγιος Μαρίνος
Λετονία
Ισραήλ
Μαυροβούνιο
Αλβανία
Μάλτα
ΠΓΔΜ
Δανία
Αυστρία
Νορβηγία
Ισπανία
Φινλανδία
Γαλλία
Ελλάδα
Λιθουανία
Εσθονία
Μολδαβία
Αρμενία
Βουλγαρία
Ισλανδία
Σερβία
Αυστραλία
Ιταλία
Γερμανία
Πορτογαλία
Ελβετία
Ολλανδία
Ιρλανδία
Γεωργία
Κύπρος
Λευκορωσία
Ρουμανία
Ουγγαρία
Σλοβενία
Βέλγιο
Πολωνία
Ηνωμένο Βασίλειο
Κροατία
Τσεχία
Ουκρανία
Διαγωνιζόμενοι
Ισραήλ 39 34 5 4 7 5 6 8 1 1 2
Πολωνία 64 23 41 6 1 7 2 2 4 1
Λευκορωσία 83 50 33 12 2 1 2 7 3 3 2 1 5 12
Αυστρία 93 93 0 4 6 1 7 3 1 5 2 1 12 4 3 1 2 10 3 7 5 4 1 3 3 1 4
Αρμενία 79 58 21 4 4 7 1 1 8 3 6 4 5 1 4 3 2 3 2
Ολλανδία 150 135 15 3 7 5 12 4 1 4 2 4 10 4 7 3 7 4 1 5 12 8 1 8 4 8 8 3
Μολδαβία 374 110 264 8 10 1 3 6 3 2 7 3 7 8 7 10 8 6 8 6 3 4
Ουγγαρία 200 48 152 3 5 1 1 4 10 1 3 12 8
Ιταλία 334 126 208 6 3 2 8 12 12 6 7 10 7 10 4 8 2 5 8 2 2 10 2
Δανία 77 69 8 5 7 8 4 5 3 5 8 3 5 5 2 3 6
Πορτογαλία 758 382 376 12 8 12 12 12 6 10 10 10 8 10 12 8 12 5 12 8 7 12 12 12 7 5 10 12 12 5 12 8 10 6 12 12 8 12 12 7 12 10
Αζερμπαϊτζάν 120 78 42 5 2 10 5 5 12 12 1 10 1 4 4 1 6
Κροατία 128 25 103 1 5 6 3 3 7
Αυστραλία 173 171 2 10 5 4 8 8 3 8 10 2 1 7 4 10 3 5 5 4 4 4 7 4 7 7 6 7 10 6 10 2
Ελλάδα 77 48 29 5 12 1 2 10 6 12
Ισπανία 5 0 5
Νορβηγία 158 129 29 10 7 5 2 6 3 1 7 10 10 5 1 3 12 2 5 7 2 7 6 6 7 3 2
Ηνωμένο Βασίλειο 111 99 12 6 4 8 3 1 1 2 3 1 6 4 7 12 6 5 5 3 10 2 5 5
Κύπρος 68 36 32 2 5 12 7 1 4 5
Ρουμανία 282 58 224 3 3 10 3 5 4 6 12 3 1 8
Γερμανία 6 3 3 3
Ουκρανία 36 12 24 7 4 1
Βέλγιο 363 108 255 1 8 10 8 6 2 2 4 4 2 2 7 8 6 2 12 3 5 10 5 1
Σουηδία 344 218 126 10 7 1 12 4 6 5 12 8 6 3 8 6 8 2 6 10 4 7 10 6 6 8 6 8 7 1 6 12 4 8 4 7
Βουλγαρία 615 278 337 7 2 2 8 7 2 10 8 12 4 10 12 6 6 5 2 7 12 10 6 6 8 2 8 8 10 10 6 7 12 10 10 8 10 6 7 10 2
Γαλλία 135 45 90 6 3 5 4 5 3 6 4 1 2 1 5
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του τελικού[66]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Σουηδία
Αζερμπαϊτζάν
Άγιος Μαρίνος
Λετονία
Ισραήλ
Μαυροβούνιο
Αλβανία
Μάλτα
ΠΓΔΜ
Δανία
Αυστρία
Νορβηγία
Ισπανία
Φινλανδία
Γαλλία
Ελλάδα
Λιθουανία
Εσθονία
Μολδαβία
Αρμενία
Βουλγαρία
Ισλανδία
Σερβία
Αυστραλία
Ιταλία
Γερμανία
Πορτογαλία
Ελβετία
Ολλανδία
Ιρλανδία
Γεωργία
Κύπρος
Λευκορωσία
Ρουμανία
Ουγγαρία
Σλοβενία
Βέλγιο
Πολωνία
Ηνωμένο Βασίλειο
Κροατία
Τσεχία
Ουκρανία
Contestants
Ισραήλ 39 34 5 1 1 3
Πολωνία 64 23 41 5 2 3 1 3 3 2 1 7 4 10
Λευκορωσία 83 50 33 6 2 1 2 1 6 4 3 8
Αυστρία 93 93 0
Αρμενία 79 58 21 6 2 10 1 2
Ολλανδία 150 135 15 1 2 1 10 1
Μολδαβία 374 110 264 8 10 8 8 5 3 1 2 8 3 6 6 5 7 6 8 4 6 10 6 7 12 12 7 12 5 8 6 10 12 10 3 7 6 6 4 5 12
Ουγγαρία 200 48 152 4 7 4 2 1 7 6 2 3 3 5 4 4 2 2 8 6 2 12 4 3 2 5 6 2 8 10 5 1 5 1 12 4
Ιταλία 334 126 208 1 6 10 3 8 10 12 12 8 6 2 8 8 5 7 5 5 4 4 7 6 2 4 4 10 2 1 5 8 6 4 10 5 2 7 1
Δανία 77 69 8 8
Πορτογαλία 758 382 376 10 8 7 10 12 8 8 8 7 5 12 12 12 12 12 8 12 10 6 10 7 12 8 7 5 12 12 12 10 8 7 7 7 7 8 12 10 8 10 8 10
Αζερμπαϊτζάν 120 78 42 1 5 10 12 4 10
Κροατία 128 25 103 2 3 12 7 3 10 4 1 1 5 1 6 8 8 3 3 3 5 12 1 5
Αυστραλία 173 171 2 2
Ελλάδα 77 48 29 3 7 1 5 12 1
Ισπανία 5 0 5 5
Νορβηγία 158 129 29 6 1 7 2 6 1 5 1
Ηνωμένο Βασίλειο 111 99 12 4 1 3 4
Κύπρος 68 36 32 1 12 12 3 2 2
Ρουμανία 282 58 224 3 2 6 5 7 4 6 4 10 10 7 3 10 1 4 6 12 2 8 5 4 10 10 6 7 4 7 12 4 2 6 2 6 7 7 6 6 3
Γερμανία 6 3 3 3
Ουκρανία 36 12 24 7 3 4 1 2 7
Βέλγιο 363 108 255 12 4 5 12 6 4 5 5 4 6 8 7 4 10 8 5 10 12 2 5 4 10 3 4 2 10 10 7 10 5 2 6 5 8 6 12 3 5 4 5
Σουηδία 344 218 126 3 2 4 3 2 7 5 12 1 5 5 6 3 3 3 3 3 2 8 1 6 1 1 4 1 5 3 2 3 1 2 3 4 2 7
Βουλγαρία 615 278 337 7 12 12 7 10 6 10 10 12 10 7 8 10 7 4 10 7 7 8 7 4 10 5 8 5 8 6 8 6 7 10 12 8 12 7 8 8 12 8 12 2
Γαλλία 135 45 90 5 4 2 1 6 3 1 4 1 5 8 12 2 1 6 2 3 3 4 4 1 3 3 6

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και την τηλεψηφοφορία στον τελικό. Οι χώρες με έντονη γραφή έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
N. Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
18 Πορτογαλία Άγιος Μαρίνος, Αρμενία, Γαλλία, Γεωργία, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισλανδία, Ισπανία, Ισραήλ, Λετονία, Λιθουανία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σερβία, Σλοβενία, Σουηδία, Τσεχία
4 Βουλγαρία Εσθονία, Λευκορωσία, Νορβηγία, ΠΓΔΜ
3 Σουηδία Βέλγιο, Δανία, Φινλανδία
2 Αζερμπαϊτζάν Ιταλία, Πορτογαλία
Λευκορωσία Αζερμπαϊτζάν, Ουκρανία
Ελλάδα Κύπρος, Μαυροβούνιο
Ιταλία Αλβανία, Μάλτα
Ολλανδία Αυστρία, Ρουμανία
1 Αυστρία Βουλγαρία
Βέλγιο Ιρλανδία
Κύπρος Ελλάδα
Ουγγαρία Κροατία
Νορβηγία Γερμανία
Ρουμανία Μολδαβία
Ηνωμένο Βασίλειο Αυστραλία
Κοινό
N. Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
12 Πορτογαλία Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ισλανδία, Ισπανία, Ισραήλ, Λιθουανία, Νορβηγία, Ολλανδία, Φινλανδία
7 Βουλγαρία Άγιος Μαρίνος, Αζερμπαϊτζάν, Ηνωμένο Βασίλειο, Λευκορωσία, Ουγγαρία, ΠΓΔΜ, Τσεχία
5 Μολδαβία Αυστραλία, Ιταλία, Ουκρανία, Πορτογαλία, Ρουμανία
4 Βέλγιο Εσθονία, Λετονία, Πολωνία, Σουηδία
2 Κροατία Μαυροβούνιο, Σλοβενία
Κύπρος Αρμενία, Ελλάδα
Ουγγαρία Κροατία, Σερβία
Ιταλία Αλβανία, Μάλτα
Ρουμανία Ιρλανδία, Μολδαβία
1 Αζερμπαϊτζάν Γεωργία
Γαλλία Βουλγαρία
Ελλάδα Κύπρος
Σουηδία Δανία

Εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκπρόσωποι βαθμών ανακοίνωσαν τους 12 βαθμούς της αντίστοιχης χώρας με την εξής σειρά εμφάνισης:[67]

  1. Σουηδία – Βικτόρια Γιόχανσον
  2. Αζερμπαϊτζάν – Τουράλ Ασάντοφ
  3. Άγιος Μαρίνος – Λία Φιόριο
  4. Λετονία – Αμινάτα
  5. Ισραήλ – Όφερ Ναχσόν
  6. Μαυροβούνιο – Τιγιάνα Μίσκοβιτς
  7. Αλβανία – Άντρι Τζάχου
  8. Μάλτα – Μάρθα Φενέκ
  9. Βόρεια Μακεδονία – Ιλία Γκρουγιόβσκι
  10. Δανία – Ούλα Έσεντροπ
  11. Αυστρία – Κριστίνα Ίνχοφ
  12. Νορβηγία – Marcus & Martinus
  13. Ισπανία – Νιέβες Άλβαρεθ
  14. Φινλανδία – Τζένι Βαρτιάινεν
  15. Γαλλία – Ελοντί Γκοσουί
  16. Ελλάδα – Κωνσταντίνος Χριστοφόρου
  17. Λιθουανία – Εγκλέ Νταουγκελάιτε
  18. Εσθονία – Γιούρι Ποότσμαν
  19. Μολδαβία – Γκλόρια Γκορτσεάγκ
  20. Αρμενία – Ιβέτα Μουκουτσιάν
  21. Βουλγαρία – Μποριάνα Γκραματίκοβα
  22. Ισλανδία – Μπιόργκβιν Χάλντορσον
  23. Σερβία – Σάνια Βούσιτς
  24. Αυστραλία – Λι Λιν Τσιν
  25. Ιταλία – Τζούλια Βαλεντίνα
  26. Γερμανία – Μπάρμπαρα Σένεμπεργκερ
  27. Πορτογαλία – Φιλομένα Καουτέλα
  28. Ελβετία – Λούκα Χέννι
  29. Ολλανδία – Ντάουε Μπομπ
  30. Ιρλανδία – Νίκι Μπάιρνε
  31. Γεωργία – Νίκα Κοχάροφ
  32. Κύπρος – Γιάννης Καραγιάννης
  33. Λευκορωσία – Αλιόνα Λανσκάγια
  34. Ρουμανία – Σόνια Αρτζίντ Ιονέσκου
  35. Ουγγαρία – Τσίλα Τατάρ
  36. Σλοβενία – Καταρίνα Τσάς
  37. Βέλγιο – Φανί Ζιγιάρ
  38. Πολωνία – Άννα Πόπεκ
  39. Ηνωμένο Βασίλειο – Κατρίνα Λέσκανιτς
  40. Κροατία – Ούρσουλα Τόλι
  41. Τσεχία – Ράντκα Ροσίτσκα
  42. Ουκρανία – Ζλάτα Όγκνιεβιτς

Άλλες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δυνατότητα για συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision έχει κάθε ραδιοτηλεοπτικός φορέας που είναι ενεργό μέλος της EBU και μπορεί να μεταδώσει των διαγωνισμό μέσω του δικτύου της Eurovision. Η EBU έχει στείλει προσκλήσεις σε όλα τα 56 ενεργά μέλη. 42 χώρες ανακοινώθηκε πως θα συμμετέχουν ενώ οι παρακάτω χώρες δήλωσαν πως δεν θα συμμετέχουν:[68]

Ενεργά μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ανδόρρα – Η δημόσια τηλεόραση της Ανδόρρας (RTVA) ανακοίνωσε στις 19 Μαΐου 2016, ότι δεν θα συμμετάσχουν στη Eurovision 2017, χωρίς να διευκρινίσουν τους λόγους.[69]
  • Βοσνία & Ερζεγοβίνη – Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης (BHRT) ανακοίνωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016, ότι δεν θα συμμετέχουν στον διαγωνισμό το 2017, εξαιτίας της μη ικανότητάς τους να βρουν χρηματοδότηση και χορηγό για τη συμμετοχή τους.[70] Ο BHRT αντιμετώπιζε, επίσης, οικονομικές δυσκολίες, λόγω της έλλειψης ενός νόμου, ο οποίος θα επέτρεπε τη λειτουργία του φορέα. Τον Μάιο του 2016, η EBU είχε απειλήσει τον BHRT πως θα τον αφαιρούσε από ενεργό μέλος, εξαιτίας μη πληρωμής χρέους 6 εκατ. ελβετικών φράγκων(5,4 εκατ. ).[71][72]
  • Λουξεμβούργο – Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λουξεμβούργου (RTL) δήλωσε στις 25 Μαΐου 2016 ότι δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό του 2017.[73] Ωστόσο, στις 21 Ιουνίου 2016, η επιτροπή αιτημάτων της Κυβέρνησης του Λουξεμβούργου έλαβε 5 αιτήματα, σχετικά με διάφορα θέματα που είχαν σχέση με το Μεγάλο Δουκάτο. Ένα από αυτά ήταν η επιστροφή του Λουξεμβούργου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Συνεπώς, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου θα διοργανώσει ένα debate για να συζητήσει τις προτάσεις του αιτήματος, δηλαδή, και την πιθανή επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό.[74] Ο RTL, στις 22 Αυγούστου 2016, δήλωσε άλλη μια φορά ότι δεν θέλουν να συμμετέχουν στον διαγωνισμό.[75]
  • Μονακό – Το Télé Monte Carlo (TMC) ανακοίνωσε στις 19 Αυγούστου 2016 ότι δεν θα συμμετέχει στον διαγωνισμό.[76]
  • Ρωσία – Η Ρωσία προοριζόταν να συμμετάσχει κανονικά στον διαγωνισμό με το τραγούδι "Flame is Burning" από τη Yulia Samoylova[77]. Ωστόσο, στις 13 Απριλίου 2017, αποχώρησε από τον διαγωνισμό ύστερα από την απόφαση των Ουκρανικών αρχών να αποκλείσουν τη φετινή της εκπρόσωπό, να εισέλθει στη χώρα επειδή αποκαλύφθηκε πως η καλλιτέχνιδα είχε επισκεφθεί την Κριμαία, χωρίς την άδεια των αρχών και αφού είχε ήδη καταληφθεί από τη Ρωσία το 2014[78].
  • Σλοβακία – Η δημόσια τηλεόραση της χώρας ανακοίνωσε στις 12 Απριλίου του 2016 ότι η Σλοβακία δε συμμετέχει στον διαγωνισμό από το 2012 λόγω του κόστους συμμετοχής. Ο διευθυντής ροής προγράμματος του καναλιού, Juraj Kadáš, τόνισε ότι ο διαγωνισμός αυτός είναι ένα show που προσελκύει τους τηλεθεατές αλλά αυτή τη στιγμή η δημόσια τηλεόραση έχει ένα συγκεκριμένο πλάνο, το οποίο δίνει προτεραιότητα στη χρηματοδότηση των σλοβακικών τηλεοπτικών παραγωγών.[79] Ο RTVS ανακοίνωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 2016, ότι δεν έχουν αποφασίσει ακόμα για τη συμμετοχή της Σλοβακίας στον διαγωνισμό.[80] Ενώ στις 24 Οκτωβρίου 2016 η γενική διευθύντρια της Ουκρανικής τηλεόρασης (NTU), η οποία διοργανώνει φέτος τον διαγωνισμό, ανέφερε πως δεν υπάρχει αρνητική πληροφορία από τη Σλοβακία και το ενδεχόμενο επιστροφής είναι ακόμη ανοικτό[81], την ίδια μέρα ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας της χώρας (RTVS) ανακοίνωσε επίσημα πως τελικά η Σλοβακία δεν θα συμμετέχει στον διαγωνισμό το 2017[82].
  • Τουρκία – Η Τουρκική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (TRT) εξέδωσε γραπτή δήλωση στη EBU που εγκρίνουν τη συμμετοχή τους για το 2017, αλλά είναι άγνωστο αν αυτή η γραπτή δήλωση ισχύει. Τα τελευταία δύο χρόνια, υπήρξαν πολλές αναφορές ότι η Τουρκία θα επιστρέψει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, αλλά ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο. Η Τουρκία συμμετείχε για τελευταία φορά στο διαγωνισμό του 2012, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε λόγω διαφωνίας με την EBU για τον τρόπο ψηφοφορίας και την ανάμιξη των κριτικών επιτροπών.[83] Στις 28 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης πως η απόφαση συμμετοχής στον διαγωνισμό θα παρθεί στις αρχές Οκτωβρίου[84]. Στις 23 Οκτωβρίου η γενική διευθύντρια της Ουκρανικής τηλεόρασης ανέφερε πως το TRT αρνήθηκε να συμμετάσχει στον διαγωνισμό το 2017[85]. Κάτι το οποίο επιβεβαιώθηκε την επόμενη μέρα και επίσημα από το TRT[86].

Συνεργαζόμενα μέλη της ΕΒU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Καζακστάν – Ο τηλεοπτικός σταθμός Khabar TV έγινε μέλος της EBU στις αρχές του 2016, άρα μια συμμετοχή για πρώτη φορά από το Καζακστάν είναι αναμενόμενη.[87] Στα τέλη Σεπτεμβρίου η EBU ανακοίνωσε πως εξετάζει το ενδεχόμενο συμμετοχής συνεργαζομένων μελών της στον διαγωνισμό, κάνοντας περισσότερο πιθανή τη συμμετοχή του Khabar TV, χωρίς ωστόσο να έχει υπάρξει επίσημη ανακοίνωση[88]. Στις 31 Οκτωβρίου 2016, όπου επιβεβαιώθηκε η επίσημη λίστα των συμμετεχόντων από την EBU, το Καζακστάν δεν συμπεριλαμβανόταν ενώ, αναφέρθηκε από την EBU πως το ενδεχόμενο συμμετοχής συνεργαζομένων μελών στον διαγωνισμό μένει προς το παρόν κλειστό (με εξαίρεση την Αυστραλία η οποία είναι προσκεκλημένη).

Μη μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ηνωμένες Πολιτείες – Είναι πιθανό, η πρόσκληση του Justin Timberlake, να τραγουδήσει στον τελικό της Eurovision 2016 να προαναγγείλει μια συμμετοχή των ΗΠΑ στον διαγωνισμό, όπως έγινε με την Αυστραλία και την Jessica Mauboy, το 2014.[89] Ωστόσο, το κανάλι Logo TV, που μετέδωσε τον τελικό της Eurovision 2016, δεν είναι μέλος της EBU.[90][91]
  • Κόσοβο – Στις 7 Απριλίου 2016, ο γενικός διευθυντής του ραδιοτηλεοπτικού φορέα του Κοσόβου ανέφερε σε μια δήλωση, ότι το Κόσοβο έχει προσκληθεί να συμμετάσχει στην επιτροπή του τηλεοπτικού δικτύου της Eurovision και ότι η συμμετοχή του Κοσόβου στον διαγωνισμό ή όχι, εξαρτάται από την επιτροπή.[92][93]
  • Λίχτενσταϊν - Στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, ο 1FLTV, ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λίχτενσταϊν, ανακοίνωσε πως δεν θα είναι σε θέση να διαγωνιστούν στον διαγωνισμό του 2017, αλλά θα προσπαθήσουν να συμμετέχουν σε έναν μελλοντικό διαγωνισμό, αφού ξεπεράσουν τα οικονομικά τους προβλήματα.[94]

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι περισσότερες χώρες έστειλαν σχολιαστές στο Κίεβο ή σχολίασαν από τη χώρα τους, προκειμένου να προσθέσουν πληροφορίες στους συμμετέχοντες και, εάν είναι απαραίτητο, να παράσχουν πληροφορίες ψηφοφορίας. Η EBU ανακοίνωσε στις 9 Μαΐου ότι και οι τρεις εκπομπές θα μεταδοθούν επίσης ζωντανά μέσω YouTube.[95]

Αναφέρθηκε από την EBU ότι ο διαγωνισμός προβλήθηκε από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό περίπου 182 εκατομμυρίων θεατών,[96] που ήταν 22 εκατομμύρια λιγότερο από το ρεκόρ του 2016 που προβλήθηκε από 204 εκατομμύρια.[97] Η EBU δήλωσε ότι αυτή η μείωση στα νούμερα τηλεθέασης ήταν πιθανόν αποτέλεσμα της αποχώρησης της Ρωσίας και της απόφασής της να μην μεταδώσει καμία από τις τρεις εκπομπές.[48][96]

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές στις συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Σόου Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Σχολιαστές Πηγές
Άγιος Μαρίνος Όλα τα σόου San Marino RTV, Radio San Marino Λία Φιόριο και Τζιτζί Ρεστίβο [98]
Αζερμπαϊτζάν Όλα τα σόου İTV Αζέρ Σουλεϊμανλί
Αλβανία Όλα τα σόου RTSH, RTSH HD, RTSH Muzikë, Radio Tirana Άντρι Τζάχου
Αρμενία Όλα τα σόου Armenia 1, Public Radio of Armenia Αβέτ Μπαρσεγκιάν [99]
Ημιτελικός 1/Τελικός Γκοάρ Γκασπαριάν
Αυστραλία Όλα τα σόου SBS Μιφ Γουόρχερστ και Τζόελ Κρίζι [100][101]
Αυστρία Όλα τα σόου ORF 1 Άντι Νολ [102]
Βέλγιο Όλα τα σόου La Une Γαλλικά: Ζαν-Λουί Λαχάγιε και Μορίν Λουίς [103]
Όλα τα σόου één, Radio 2 Ολλανδικά: Πέτερ βαν ντε Βέιρε [104]
Ημιτελικός 1/Τελικός VivaCité Γαλλικά: Ολιβιέ Ζιλέν [105]
Βουλγαρία Όλα τα σόου BNT 1 Έλενα Ρόσμπεργκ και Γκεόργκι Κουσβάλιεβ
Γαλλία Ημιτελικοί France 4 Μαριάν Τζέιμς και Ζαρί [106]
Τελικός France 2 Στεφάν Μπερν, Μαριάν Τζέιμς και Αμίρ Χαντάντ [107][108]
Γερμανία Όλα τα σόου One Πέτερ Ούρμπαν [109]
Ημιτελικός 2 NDR Fernsehen
Τελικός Das Erste
Γεωργία Όλα τα σόου 1TV Ντεμέτρε Εργκεμλίτζε
Δανία Όλα τα σόου DR1 Όλε Τόπχολμ [110]
Ελβετία Ημιτελικοί SRF zwei Γερμανικά: Σβεν Έπινεϊ [111]
Τελικός SRF 1
Ημιτελικοί RTS Deux Γαλλικά: Ζαν Μαρκ Ρισάρ και Νικολάς Τανέ
Τελικός RTS Un
Ημιτελικοί RSI La 2 Ιταλικά: Κλαρίσα Τάμι και Sebalter
Τελικός RSI La 1
Ελλάδα Όλα τα σόου ΕΡΤ2, ΕΡΤ Sports HD, ERT World Μαρία Κοζάκου και Γιώργος Καπουτζίδης [112]
Πρώτο Πρόγραμμα, Η Φωνή της Ελλάδας
Εσθονία Όλα τα σόου ETV Εσθονικά: Μάρκο Ράικοπ [113]
ETV+ Ρωσικά: Αλεξάντρ Χομποτόφ και Γιούλια Καλέντα [114]
Ημιτελικός 2/Τελικός Raadio 2 Εσθονικά: Μαρτ Γιούρ και Άντρους Κιβιρέϊκ [115]
Ηνωμένο Βασίλειο Ημιτελικοί BBC Four Σκοτ Μιλς και Μελ Γκέντρόυς [116]
Τελικός BBC One Γκράχαμ Νόρτον
BBC Radio 2 Κεν Μπρους
Δημοκρατία της Ιρλανδίας Ημιτελικοί RTÉ2 Μάρτι Ουέλαν [117]
Τελικός RTÉ One
Ημιτελικός 2/Τελικός RTÉ Radio 1 Νιλ Ντόερτι και Ζμπισντέκ Ζαλίνσκι [118]
Ισλανδία Όλα τα σόου RÚV, Rás 2 Γκίσλι Μαρτέιν Μπάλδουρσον
Ισπανία Ημιτελικοί La 2 Χοσέ Μαρία Ίνιγο και Χούλια Βαρέλα [119][120]
Τελικός La 1
Ισραήλ Όλα τα σόου Channel 1 Χωρίς σχολιασμό [121]
IBA 88FM Κόμπι Μενόρα, Ντόρι Μπεν Ζέεβ και Άλον Αμίρ [122]
Ιταλία Ημιτελικοί Rai 4 Αντρέα Ντελόγκου και Ντιέγκο Πασόνι [123][124]
Τελικός Rai 1 Φλάβιο Ινσίνα και Φεντερίκο Ρούσο
Κροατία Όλα τα σόου HRT 1 Ντούτσκο Κούρλιτς [125]
HR 2 Ζλάτκο Τουρκάλι
Κύπρος Όλα τα σόου ΡΙΚ Τάσος Τρυφωνος και Χριστιάννα Αρτεμίου [126]
Λετονία Όλα τα σόου LTV1 Βάλτερς Φρίντενμπεργκς [127]
Τελικός Τομς Γκρέβινς
Λευκορωσία Όλα τα σόου Belarus-1, Belarus 24 Εβγένι Περλίν [128]
Λιθουανία Όλα τα σόου LRT televizija, LRT HD, LRT Radijas Ντάριους Ουζκουράιτις και Γκερούτα Γκρινιούτε [129]
Μάλτα Όλα τα σόου TVM Χωρίς σχολιασμό
Μαυροβούνιο Όλα τα σόου TVCG 1, TVCG SAT Ντράζεν Μπάουκοβιτς και Τιγιάνα Μίσκοβιτς [130]
Μολδαβία Όλα τα σόου Moldova 1 Γκαλίνα Τιμούτς [131][132]
Radio Moldova Κριστίνα Γκάλμπιτσι [133]
Radio Moldova Tineret Κετελίν Ουνγκουρεάνου και Μαρία-Μιχαέλα Φρίμου
Νορβηγία Όλα τα σόου NRK1 Όλαφ Φίκσμο-Σλέταν [134]
Τελικός NRK3 Ρόνι Μπρέντε Άασε, Σίλγιε Νόρντνες και Μάρκους Νέμπι [135]
NRK Tegnspråk Εκτελεστές της νοηματικής γλώσσας [136]
Ημιτελικός 2/Τελικός NRK P1 Όλε-Κρίστιαν Έεν [137]
Ολλανδία Όλα τα σόου NPO 1, BVN Γιαν Σμιτ και Κόρναλτ Μάας [138]
Ουγγαρία Όλα τα σόου Duna Κριστίνα Ράτονι και Φρέντι [139]
Ουκρανία Όλα τα σόου UA:First Άντρι Χοροντίσκι και Τετιάνα Τερέκχοβα [140]
Ουκρανικό Ραδιόφωνο Ολένα Ζελιντσένκο και Ρομάν Κολιάντα [141]
ΠΓΔΜ Όλα τα σόου MRT 1 Καρολίνα Πετκόβσκα [142]
Πολωνία Όλα τα σόου[θ] TVP1, TVP Polonia, TVP Rozrywka Άρτουρ Όζεχ [143]
Πορτογαλία Όλα τα σόου RTP1, RTP Internacional Ζοζέ Κάρλος Μαλάτο και Νούνο Γκαλοπίμ [144]
Ρουμανία Όλα τα σόου TVR 1, TVR HD Λιάνα Στάντσιου και Ράντου Αντρέι Τούντορ [145][146]
Σερβία Ημιτελικός 1 RTS1, RTS HD, RTS SAT Σιλβάνα Γκρούιτς και Όλγκα Κάπορ [147]
Ημιτελικός 2/Τελικός Ντούσκα Βούτσινιτς-Λούτσιτς [148][149]
Σλοβενία Ημιτελικοί TV SLO 2 Αντρέι Χόφερ [150]
Τελικός TV SLO 1
Ημιτελικός 2/Τελικός Radio Val 202
Όλα τα σόου Radio Maribor
Σουηδία Όλα τα σόου SVT1 Μονς Σέλμερλεβ και Έντουαρντ αφ Σιλέν [151]
SR P4 Καρολίνα Νορέν, Μπιόρν Κιέλμαν και Όλα Γκέβερθ [152]
Τσεχία Ημιτελικοί ČT2 Λίμπορ Μπούτσεκ [153]
Τελικός ČT1 Λίμπορ Μπούτσεκ και Μαρτίνα Μπάρτα
Φινλανδία Ημιτελικός 1 Yle TV1 Φινλανδικά: Μίκο Σιλβενόινεν
Σουηδικά: Εύα Φράντζ και Γιόχαν Λίντρους
[154]
Ημιτελικός 2/Τελικός Yle TV2
Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές σε μη-συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Σόου Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Σχολιαστές Πηγές
Γροιλανδία Τελικός KNR Όλε Τόπολμ [155]
Ηνωμένες Πολιτείες Τελικός Logo TV Μισέλ Βισάζ και Ρος Μάθιους [156]
Καζακστάν Όλα τα σόου Khabar TV Ντιάνα Σνεγκίνα και Καλνταιμπέκ Ζαισάνμπεϊ [157]
Κίνα Όλα τα σόου Hunan Television Λι Γουι Σονγκ και Λι Σι Σιόνγκ [158]
Κοσσυφοπέδιο Όλα τα σόου RTK1 Άλμα Μπεκτάσι και Αγκρόν Κρασνίκι [159]
Σλοβακία Τελικός Rádio FM Ντάνιελ Μπαλάζ, Παβόλ Χουμπινιάκ και Γιουράι Μαλίτσεκ [160]

Περιστατικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αιφνίδια αναδιοργάνωση οργανωτικής επιτροπής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Γκρίτσακ διορίστηκε νέος επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής. Τον Φεβρουάριο του 2017, 21 μέλη της ομάδας παραιτήθηκαν ισχυριζόμενοι ότι ο νέος διορισμός ουσιαστικά σταμάτησε τις εργασίες για δύο μήνες.[161][162]

Συμμετοχή & τραγούδι της Γαλλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Γαλλίας, France 2, ανακοίνωσε στις 9 Φεβρουαρίου 2017, πως τη Γαλλία θα εκπροσωπήσει η ερμηνεύτρια Alma με το τραγούδι "Requiem".[163] Την εβδομάδα 12-17 Φεβρουαρίου 2017, ανακαλύφθηκε πως το τραγούδι είχε ηχογραφηθεί και ερμηνευτεί πριν την προθεσμία που είχε δώσει η EBU (1 Σεπτεμβρίου 2016), παραβιάζοντας, έτσι, τον κανονισμό υποβολής τραγουδιών της EBU.[164] Επιπλέον έρευνες έδειξαν ότι το τραγούδι είχε ερμηνευτεί στα τέλη Ιανουαρίου του 2015.[165] Ενώ ο γαλλικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας ισχυρίζεται πως το τραγούδι δεν έχει παραβιάσει τον κανονισμό της EBU, δεν είχε παρθεί καμία απόφαση περί αποκλεισμού της Γαλλίας μέχρι τότε.[165] Στις 21 Φεβρουαρίου 2017, έγινε γνωστό ότι η Alma και η ομάδα της δουλεύουν πάνω στη δημιουργία μίας δίγλωσσης έκδοσης του τραγουδιού (Γαλλικά και Αγγλικά), υποδηλώνοντας ότι το τραγούδι δεν έχει αποκλειστεί.[166] Στις αρχές Μαρτίου 2017 το επίσημο κανάλι της Eurovision στο YouTube, δημοσίευσε την τελική έκδοση του τραγουδιού όπου εκτός από τις αλλαγές στους στίχους του τραγουδιού, είχε αλλάξει ελαφρά και η μουσική του τραγουδιού, πιθανότατα για να μην αποκλειστεί το τραγούδι.

Ρωσική αποχώρηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Channel One Russia (C1R) ανακοίνωσε στις 12 Μαρτίου 2017 ότι θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό με το "Flame Is Burning", που ερμηνεύει η Γιούλια Σαμοΐλοβα. Ωστόσο, η Σαμοΐλοβα έλαβε τριετή ταξιδιωτική απαγόρευση εισόδου στην Ουκρανία από την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) στις 22 Μαρτίου,[167] λόγω του παράνομου ταξιδιού απευθείας από τη Ρωσία στην Κριμαία, μια περιοχή που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 2014, το 2015 για να δώσει παράσταση.[168][169] Η είσοδος στην Κριμαία από μη Ουκρανούς πολίτες μέσω της Ρωσίας είναι παράνομη σύμφωνα με την ουκρανική νομοθεσία.[168] Ωστόσο, η Σαμοΐλοβα επιβεβαίωσε ότι εμφανίστηκε στην Κριμαία το 2015.[170][171][172]

Η EBU απάντησε δηλώνοντας τη δέσμευσή της να διασφαλίσει ότι όλες οι συμμετέχουσες χώρες θα μπορούν να εμφανιστούν στο Κίεβο, ενώ εξέφρασε την απογοήτευσή της για την έλλειψη συμβιβασμού από την C1R και την UA:PBC.[173] Στο C1R προσφέρθηκε η ευκαιρία να επιτρέψουν στη Σαμοΐλοβα να εμφανιστεί μέσω δορυφόρου από έναν χώρο της επιλογής τους,[174] αλλά ένας τέτοιος συμβιβασμός απορρίφθηκε τόσο από το C1R όσο και από την ουκρανική κυβέρνηση.[175]

Η Γενική Διευθύντρια της EBU, Ingrid Deltenre, καταδίκασε τις ενέργειες της Ουκρανίας, χαρακτηρίζοντάς τις ως "κατάχρηση του διαγωνισμού για πολιτικούς λόγους" και "απολύτως απαράδεκτες".[176] Το C1R ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τον διαγωνισμό στις 13 Απριλίου, δηλώνοντας ότι μπορεί επίσης να μην μεταδώσει τον διαγωνισμό.[48][49][177] Το C1R δεν είχε οργανώσει κατάλυμα πριν από την ανακοίνωση του καλλιτέχνη, όπως συμβαίνει συνήθως, και αρνήθηκε να παραστεί στη συνάντηση των επικεφαλής των αντιπροσωπειών. Ανακοινώνοντας τον καλλιτέχνη τους λίγο πριν από τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή συμμετοχής στον διαγωνισμό και μη κράτηση ξενοδοχείου, εικάστηκε ότι η C1R δεν είχε σκοπό να πάει λόγω του κοινού που αποδοκίμαζε τους Ρώσους καλλιτέχνες σε προηγούμενους διαγωνισμούς.[178]

Ως μέρος των εορτασμών της Ρωσικής Ημέρας της Νίκης στις 9 Μαΐου, η Σαμοΐλοβα έδωσε άλλη μια παράσταση στην Κριμαία, συμπεριλαμβανομένου του "Flame Is Burning", το τραγούδι που προοριζόταν να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στον διαγωνισμό.[179]

Συμβιβασμός του Ισραηλινού ραδιοτηλεοπτικού φορέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με πρόταση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου και του υπουργού Οικονομικών Μοσέ Κάλον, η Ισραηλιτική Αρχή Τηλεόρασης (IBA) αναδιοργανώθηκε σε δύο ξεχωριστές οντότητες: την Ισραηλινή Δημόσια Ραδιοτηλεόραση (IPBC), με ευθύνη για "ενικό προγραμματισμό", όπως η ψυχαγωγία, και ένας άλλος με ευθύνη για τις ειδήσεις και τον προγραμματισμό της επικαιρότητας. Το IPBC φέρει επίσης την επωνυμία Kan. Η EBU ενημέρωσε το εκτελεστικό συμβούλιο της IPBC στις 7 Απριλίου ότι ένας τέτοιος συμβιβασμός θα τους καθιστούσε ανίκανους να παραμείνουν μέλη χωρίς διέξοδο για προγραμματισμό ειδήσεων και επικαιρότητας. Στη συνέχεια αναφέρθηκε ότι η IBA ενδέχεται να πάψει να είναι μέλος της EBU.[180]

Το IBA αναμενόταν να κλείσει στις 15 Μαΐου 2017, πριν αναμενόταν η κυκλοφορία του IPBC. Ωστόσο, στις 9 και 10 Μαΐου 2017, η IBA έκλεισε απροσδόκητα τις περισσότερες από τις δραστηριότητές της σε ειδήσεις και εκπομπές επικαιρότητας.[181] Ο διαγωνισμός του 2017 ήταν το τελευταίο πρόγραμμα που μετέδωσε το Channel 1 στο πλαίσιο του IBA, όπου ένα σκελετό προσωπικό είκοσι ατόμων παρέμεινε για να εξασφαλίσει την ομαλή μετάδοση των εκπομπών στο Channel 1.[122][182] Μετά το τέλος του διαγωνισμού, ο σταθμός εμφάνισε μια διαφάνεια σχετικά με το κλείσιμό του. Κατά τη διάρκεια του τμήματος της ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής του τελικού, ο Ofer Nachshon, ο εκπρόσωπος της ισραηλινής ψηφοφορίας από το 2009, αποχαιρέτησε εκ μέρους της IBA πριν αποκαλύψει τους βαθμούς της κριτικής επιτροπής. Αυτό αναφέρθηκε εσφαλμένα από πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης καθώς το Ισραήλ αποχωρεί από τον διαγωνισμό.[183]

Η IPBC υπέβαλε αίτηση για ένταξη στην EBU αργότερα το ίδιο έτος και έγινε αποδεκτή, επομένως το Ισραήλ συνέχισε να συμμετέχει. Συνέχισαν για να κερδίσουν τον διαγωνισμό την επόμενη χρονιά και στη συνέχεια κέρδισαν το δικαίωμα να φιλοξενήσουν την έκδοση του 2019.[184] Ωστόσο, η EBU προειδοποίησε ότι το εκκρεμές σχέδιο να γίνει το τμήμα ειδήσεων της IPBC ξεχωριστή οντότητα έρχεται σε σύγκρουση με τους κανόνες που απαιτούν από τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς-μέλη να χειρίζονται τόσο ειδήσεις όσο και ψυχαγωγικά προγράμματα.[185] Καθώς πλησίαζε η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου για τη διάσπαση, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα συμμορφωνόταν με τους κανόνες της EBU για την προστασία των δικαιωμάτων φιλοξενίας για την έκδοση του 2019.[186][187][188] Το Ανώτατο Δικαστήριο της Δικαιοσύνης εξέδωσε αργότερα μια προσωρινή διαταγή, εμποδίζοντας τη διάσπαση.[189] Η διάσπαση τελικά ακυρώθηκε οριστικά, επιτρέποντας στο IPBC να πληροί όλες τις απαιτήσεις για ένταξη στην EBU.[190][191]

Επιχείρημα για τη χρήση προηχογραφημένων φωνητικών ζωντανά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Norsk rikskringkasting (NRK) είχε συζητήσεις με την EBU σχετικά με την κατάργηση του κανόνα που απαγορεύει τα προηχογραφημένα φωνητικά κατά τη διάρκεια ζωντανών εμφανίσεων στον διαγωνισμό. Ένας τέτοιος κανόνας έχει σκοπό να εγγυηθεί την αυθεντικότητα των ζωντανών παραστάσεων.[192] Η συζήτηση προέρχεται από όταν ο Νορβηγός εκπρόσωπος Jowst δήλωσε τη δυσαρέσκειά του για τον κανόνα σε μια συνέντευξη στις 24 Μαρτίου, σε σχέση με την τεχνική δειγματοληψίας των κομμένων φωνητικών στο τραγούδι του "Grab the Moment" που δεν μπορεί να αποδοθεί στη ζωντανή απόδοση.[192]

Τέτοιες συζητήσεις έγιναν επίσης το 1999, όταν τα προηχογραφημένα φωνητικά κατά τη διάρκεια του κροατικού τραγουδιού, "Marija Magdalena", που ερμήνευσε η Ντόρις Ντράγκοβιτς, οδήγησαν σε αντιρρήσεις από τη νορβηγική αντιπροσωπεία — με επικεφαλής τον Γιον Όλα Σαντ τότε. Τέτοιες αντιρρήσεις οδήγησαν την EBU να εξετάσει το ενδεχόμενο να αφαιρέσει το ένα τρίτο της τελικής βαθμολογίας της Κροατίας, μειώνοντάς το από 118 βαθμούς σε 79. Ωστόσο, μια τέτοια αφαίρεση δεν έγινε ποτέ. Η πιθανή κατάργηση του κανόνα, παράλληλα με την κατάργηση της ζωντανής ορχήστρα το 1999, οδήγησε ορισμένους θαυμαστές και επικριτές του διαγωνισμού να υποστηρίξουν ότι ο διαγωνισμός έχει γίνει υπερβολικά εμπορευματοποιημένος και η αυθεντικότητα των ζωντανών παραστάσεων έχει τεθεί σε κίνδυνο.[192]

Αφού συζήτησε το θέμα με την EBU, το NRK έλαβε εξαίρεση στον κανόνα. Ο Jowst δήλωσε ότι "[στη νορβηγική αποστολή] έχει πλέον επιτραπεί να χρησιμοποιήσει τα ηχογραφημένα φωνητικά κομμάτια, [...]. Αλλά [έχουν] εξασκήσει επίσης ένα plan B με τους δευτερεύοντες τραγουδιστές, εάν υπάρξουν μεγάλες διαμαρτυρίες από άλλους στο Κίεβο."[193] Τόσο ο Jowst όσο και ο Αλεξάντερ Βάλμαν πιστεύουν ότι αν το "Grab the Moment" ήταν στον ημιτελικό του διαγωνισμού του 2018 μετά την κατάργηση του κανόνα, θα είχαν ένα πλεονέκτημα. Το NRK δήλωσε στις 2 Μαΐου ότι ο Jowst στόχευε να ερμηνεύσει το τραγούδι ακουστικά ως back-up, φέρνοντας δύο επιπλέον δευτερεύοντες τραγουδιστές που θα ερμήνευαν ζωντανά τα προηχογραφημένα φωνητικά χρησιμοποιώντας ένα φίλτρο που εφαρμόστηκε από την ομάδα μηχανικής ήχου, ώστε να μην συμβιβαστεί σε ποιότητα ήχου.[194]

Τεχνικά θέματα κατά την εσθονική συμμετοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 11 Μαΐου 2017, κατά τη διάρκεια της μετάδοσης του δεύτερου ημιτελικού, το μικρόφωνο της εκπροσώπου της Εσθονίας φαινόταν να έχει δυσλειτουργήσει καθώς η τραγουδίστρια Λάουρα Πόλντβερε δεν ακουγόταν για περίπου δύο δευτερόλεπτα από τους θεατές στο σπίτι. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι η εσθονική αντιπροσωπεία σκέφτηκε να προσφύγει στην EBU για να επιτρέψει στην Πόλντβερε και τον Κόιτ Τοόμε να εκτελέσουν ξανά τη συμμετοχή τους "Verona" ως αποτέλεσμα του λάθους, αλλά αργότερα αποφάσισε να μην το κάνει. Ο Mart Normet, ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας για την Εσθονία, εξήγησε "Αν υπήρξε μια τόσο δυνατή παράσταση για τρία λεπτά και έχει δοθεί το απόλυτο μέγιστο, τότε αυτή η ενέργεια δεν επιστρέφει ξανά όταν ανέβεις ξανά στη σκηνή". Η EBU ανταποκρίθηκε στην κατάσταση, περιγράφοντας το σφάλμα ως καθαρά τεχνικό, καθώς το μικρόφωνο έπρεπε να ενεργοποιηθεί αυτόματα. Αντίθετα, ένας τεχνικός ήχου αναγκάστηκε να ανταποκριθεί ενεργοποιώντας χειροκίνητα το μικρόφωνο μέσω του γραφείου ήχου.[195] Η χώρα τελικά απέτυχε να φτάσει στον μεγάλο τελικό, με την Πόλντβερε να εκφράζει την ενόχλησή της, ωστόσο δηλώνοντας "Δεν νομίζω ότι επηρεάζεται τόσο τρομερά όταν μερικές λέξεις μένουν ανήκουστες".[196]

Το πολιτικό μήνυμα του Σαλβαντόρ Σομπράλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Σαλβαντόρ και Λουίζα Σομπράλ στη συνέντευξη τύπου των νικητών του πρώτου ημιτελικού

Ο Πορτογάλος εκπρόσωπος Σαλβαντόρ Σομπράλ επέστησε την προσοχή στην Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση φθάνοντας στη συνέντευξη Τύπου των νικητών του πρώτου ημιτελικού με μια φανέλα "S.O.S. Refugees".[197] "Αν είμαι εδώ και έχω ευρωπαϊκή έκθεση, το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι ένα ανθρωπιστικό μήνυμα", δήλωσε ο Σομπράλ. "Οι άνθρωποι έρχονται στην Ευρώπη με πλαστικές βάρκες και καλούνται να δείξουν τα πιστοποιητικά γέννησής τους για να εισέλθουν σε μια χώρα. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μετανάστες, είναι πρόσφυγες που τρέχουν από το θάνατο. Μην κάνετε λάθος. Συμβαίνουν τόσα πολλά γραφειοκρατικά πράγματα στους προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Ιταλία και θα πρέπει να βοηθήσουμε στη δημιουργία νόμιμων και ασφαλών οδών από αυτές τις χώρες προς τις χώρες του πεπρωμένου τους", πρόσθεσε, αποσπώντας ένα χειροκρότημα.[198] Αργότερα, η EBU διέταξε απαγόρευση, ώστε να μην μπορεί να το φοράει για το υπόλοιπο του διαγωνισμού.[199] Η EBU εξήγησε ότι η μπλούζα του Σομπράλ χρησιμοποιήθηκε ως μέσο "πολιτικού μηνύματος", το οποίο παραβιάζει τους κανόνες του διαγωνισμού.[199] Ωστόσο, ο Σομπράλ υποστήριξε στη νικητήρια συνέντευξη τύπου ότι δεν ήταν πολιτικό, αλλά ένα μήνυμα ανθρωπισμού.[200]

Σκηνική εισβολή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ερμηνεία του τραγουδιού "I Believe in U" της Τζαμάλα κατά την ενδιάμεση πράξη παρεμποδίστηκε από έναν άνδρα ντυμένο με αυστραλιανή σημαία ο οποίος εισέβαλε στη σκηνή και για λίγο έκανε μούνινγκ (εμφάνιση των γυμνών γλουτών) στο κοινό πριν τον απομακρύνει η ασφάλεια.[201] Αργότερα αναγνωρίστηκε ως ο Ουκρανός φαρσέρ Βιτάλι Σεντιούκ.[202] Στην απάντησή της για το περιστατικό, η EBU δήλωσε τα εξής: "Ένα άτομο ανέβηκε στη σκηνή στην αρχή της παράστασης της Τζαμάλα του "I Believe in U" στον αποψινό διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Κίεβο. Απομακρύνθηκε γρήγορα από τη σκηνή από την ασφάλεια και εκτός αγωνιστικού χώρου. Αυτή τη στιγμή κρατείται και ανακρίνεται από την αστυνομία στο αστυνομικό γραφείο του χώρου". Η τελευταία φορά που ένα μη εξουσιοδοτημένο άτομο απέκτησε πρόσβαση στη σκηνή ήταν το 2010 όταν η ισπανική παράσταση διακόπηκε από τον Τζίμι Τζαμπ.[203]

Άλλα βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν για πρώτη φορά δόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας, τιμώντας τα καλύτερα τραγούδια που πήραν μέρος τότε.[204] Ιδρύθηκαν από τον Christer Björkman (εκπρόσωπος της Σουηδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1992, ενώ ήταν και επικεφαλής της σουηδικής αποστολής το 2013 και το 2015) και τον Richard Herrey (μέλος των Herreys που νίκησαν τον διαγωνισμό του 1984). Τα βραβεία αυτά έχουν το όνομα του πρώην διευθυντή της EBU, Marcel Bezençon και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Βραβείο Τύπου, Καλλιτεχνικό Βραβείο και Βραβείο Συνθέτη.[205] Οι νικητές αποκαλύφθηκαν λίγο πριν τον τελικό στις 13 Μαΐου.[206]

Κατηγορία Χώρα Τραγούδι Καλλιτέχνης Συνθέτες
Καλλιτεχνικό Βραβείο Πορτογαλία "Amar pelos dois" Σαλβαντόρ Σομπράλ Λουίζα Σομπράλ
Βραβείο Συνθέτη
Βραβείο Τύπου Ιταλία "Occidentali's Karma" Φραντσέσκο Γκαμπάνι

OGAE[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο OGAE ιδρύθηκε το 1984 στη Savonlinna, στη Φινλανδία από τον Jari-Pekka Koikkalainen. Είναι ένα δίκτυο με πάνω από 40 fan club σε όλο τον κόσμο και είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση και Μη κερδοσκοπική οργάνωση. Κάθε χρόνο τα fun club ψηφίζουν τα πρώτα δέκα αγαπημένα τους τραγούδια που έχουν ψηφιστεί από τα μέλη τους. Το 2017, το OGAE Poll ξεκίνησε την 1η Απριλίου 2017 και τελείωσε στις 30 του μήνα[207]. Η Ιταλία νίκησε το OGAE Poll έχοντας λάβει 497 βαθμούς από 44 μέλη-σωματία που ψήφισαν. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα τελικά αποτελέσματα:[208][209][210]

Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Αποτέλεσμα OGAE
Ιταλία Φραντσέσκο Γκαμπάνι "Occidentali's Karma" 497
Βέλγιο Blanche "City Lights" 335
Σουηδία Ρόμπιν Μπένγκτσον "I Can't Go On" 308
Γαλλία Άλμα "Requiem" 277
Εσθονία Κόιτ Τοόμε & Λάουρα "Verona" 242

Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ απονέμεται κάθε χρόνο στον χειρότερο/η ντυμένο/η καλλιτέχνη. Έχει πάρει καθαρά χιουμοριστικό χαρακτήρα και έχει πάρει το όνομά του από τη βελγίδα καλλιτέχνη Μπάρμπαρα Ντεξ η οποία συμμετείχε στον διαγωνισμό του 1993, η οποία τη βραδιά του διαγωνισμού, φορούσε ένα χειροποίητο φόρεμα που θεωρήθηκε ως ένα από τα χειρότερα στην ιστορία του διαγωνισμού. Το βραβείο απένειμε για πρώτη χρονιά η οπαδική ιστοσελίδα songfestival.be, αφού το διοργάνωνε η οπαδική ιστοσελίδα House of Eurovision από το 1997 έως το 2016.[211]

Θέση Χώρα Ερμηνευτής
1 Μαυροβούνιο Σλάβκο Κάλεζιτς
2 Λετονία Triana Park
3 Τσεχία Μαρτίνα Μπάρτα
4 Ελβετία Timebelle
5 Αλβανία Λιντίτα

Επίσημο άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Eurovision Song Contest: Kyiv 2017
Compilation από Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Κυκλοφόρησε20 Απριλίου 2018
Μουσικό είδος