Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από European Broadcasting Union)
Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση
Το λογότυπο της EBU (2012-σήμερα)
Οι χώρες με ένα ή περισσότερα μέλη απεικονίζονται με σκούρο μπλε χρώμα, τα συνεργαζόμενα με γαλάζιο και τα αναστελλόμενα με κίτρινο.
ΣυντομογραφίαEBU
ΠροκάτοχοςΔιεθνής Ραδιοφωνική Ένωση (αγγλικά: International Broadcasting Union, IBU; γαλλικά: Union Internationale de Radiophonie, UIR)
Ίδρυση12 Φεβρουαρίου 1950
ΤύποςΈνωση ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών
ΈδραΓενεύη, Ελβετία και Βέλγιο
Μέλη112 οργανισμοί από 54 χώρες
ΠρόεδροςDelphine Ernotte
Γενικός ΔιευθυντήςNoel Curran[1]
ΙστότοποςΕπίσημη ιστοσελίδα

Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (αγγλικά: European Broadcasting Union, συντ.: EBU· γαλλικά: Union européenne de radio-télévision, συντ.: UER) είναι μια συμμαχία δημοσίων ραδιοτηλεοράσεων σε χώρες εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής ή του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Μέχρι το 2024, αποτελείται από 113 οργανισμούς-μέλη από 56 χώρες,[2] και 31 συνδεδεμένα μέλη από άλλες 20 χώρες.[3] Ιδρύθηκε το 1950 και έχει τη διοικητική του έδρα στη Γενεύη.

Η EBU κατέχει και διαχειρίζεται τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών Eurovision και Euroradio στα οποία διανέμονται ζωντανά στα μέλη της σημαντικές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Λειτουργεί επίσης το καθημερινό ανταλλακτήριο ειδήσεων της Eurovision στο οποίο τα μέλη μοιράζονται βίντεο έκτακτων ειδήσεων. Το 2017, η EBU ξεκίνησε το Eurovision Social Newswire, μια υπηρεσία αυτόπτων μαρτύρων και επαλήθευσης βίντεο. Με επικεφαλής τον Επικεφαλής του Social Newsgathering, Derek Bowler, η υπηρεσία παρέχει στα μέλη της EBU επαληθευμένα και καθαρά για χρήση μέσα αυτόπτων μαρτύρων που αναδύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.[4]

Η EBU, σε συνεργασία με τα μέλη της, παράγει προγράμματα και διοργανώνει εκδηλώσεις στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν τα μέλη της, όπως ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, η πιο γνωστή παραγωγή της ή τα Ντιμπέϊτ της μεταξύ υποψηφίων προέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014, του 2019 και του 2024.[5] Γενικός Διευθυντής είναι ο Noel Curran από το 2017.

Τα μέλη της EBU είναι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς που έχουν ιδρυθεί με νόμο, αλλά είναι ακομμάτιστοι και ανεξάρτητοι λειτουργώντας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Τα μέλη της ένωσης προέρχονται από το βορρά (Ισλανδία), από το νότο (Αλγερία), από τη δύση (Πορτογαλία), από την ανατολή (Αζερμπαϊτζάν) και σχεδόν από κάθε άλλη χώρα της γεωγραφικής Ευρώπης. Συνεργαζόμενα μέλη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αποτελούν τα ABC, CBS, NBC, CPB, NPR, APM και ο ανεξάρτητος ραδιοφωνικός σταθμός WFMT που εδρεύει στο Σικάγο και μεταδίδει κλασική μουσική.[3]

Η ιδιότητα του κάθε μέλους αφορά τις οργανώσεις των μέσων ενημέρωσης, στα κράτη εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής όπως ορίζεται από τη ITU είτε από το Συμβούλιο της Ευρώπης.[6]

Τα μέλη επωφελούνται από:

  • Πλήρη πρόσβαση σε παγκόσμιας εμβέλειας περιεχόμενο από αποκλειστικά αθλητικά δικαιώματα έως ανταλλαγές για ειδήσεις, μουσική και προγράμματα για παιδιά.
  • Εκπροσώπους στην περιοχή των Βρυξελλών και σε άλλες διεθνείς αρένες που ασκούν πιέσεις για τα δημόσια μέσα και εξασφαλίζουν το βέλτιστο νομικό και τεχνικό πλαίσιο.
  • Ευκαιρίες για ανταλλαγή, μάθηση και συνεργασία μέσω διασκέψεων, ομάδων εργασίας, κατάρτισης και ειδικών συμβουλών και καθοδήγησης.
  • Κέντρα εκμάθησης και ανταλλαγής νέων τεχνολογιών και καινοτομίας με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που παρέχουν στρατηγικές συμβουλές και καθοδήγηση.

Η μεγαλύτερη παραγωγή της EBU είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Η EBU διοργανώνει επίσης τους ομότιτλους διαγωνισμούς παιδικού τραγουδιού, νέων μουσικών και πολλούς παρόμοιους.

Στις ραδιοφωνικές συνεργασίες περιλαμβάνεται το Euroclassic Notturno που αποτελεί μια εξάωρη ακολουθία κλασικής μουσικής του BBC Radio 3 και μεταδίδεται από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο "Through the Night" και επίσης διάφορα θεματικά προγράμματα, όπως οι ετήσιες Χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις από όλη την Ευρώπη.[7] Η EBU αποτελεί μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου με έδρα το Παρίσι.

Οι περισσότεροι φορείς-μέλη της EBU έχουν κάνει συμφωνία για τη διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και τα εναρκτήρια Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.[8] Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο γεγονός, που μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη είναι η Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης.[9]

Η Eurovision Media Services είναι το επιχειρηματικό σκέλος της EBU παρέχοντας τις πρώτες υπηρεσίες μέσων μαζικής ενημέρωσης για πολλούς οργανισμούς και αθλητικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο.

Το Πρελούδιο στη Δοξολογία (Te Deum) αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του γάλλου συνθέτη Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ, κυρίως μετά την εδραίωσή του ως μουσικό σήμα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Παίζεται πριν και μετά τους τίτλους του συγκεκριμένου διαγωνισμού και σε άλλα σημαντικά γεγονότα.

Η EBU είναι διάδοχος της Διεθνούς Ραδιοφωνικής Ένωσης (IBU-UIR) η οποία ιδρύθηκε την 4η Απριλίου του 1925, με έδρα τη Γενεύη και παράρτημα στις Βρυξέλλες. Ενέτεινε τις ανταλλαγές ραδιοφωνικών προγραμμάτων και τις διαμεσολαβητικές τεχνικές διαμάχες μεταξύ των μελών που ασχολήθηκαν κυρίως με τα θέματα των συχνοτήτων και των παρεμβολών τους. Αναλήφθηκε ουσιαστικά από τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όταν η σύγκρουση τερμάτισε στα μάτια των συμμαχικών δυνάμεων ήταν μια συμβιβασμένη οργάνωση που δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν.

Την άνοιξη του 1946, εκπρόσωποι της Σοβιετικής ραδιοφωνικής επιτροπής πρότειναν τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης. Ωστόσο, ταυτόχρονα, προετοιμάστηκαν για τη διακυβερνητική "Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Διάσκεψη" η οποία διεξήχθη στην Κοπεγχάγη δύο χρόνια αργότερα, καταρτώντας ένα νέο σχέδιο για τη χρήση συχνοτήτων στην περιοχή των Ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Θεωρήθηκε αναγκαία η ύπαρξη ενός οργανισμού ο οποίος θα μπορούσε να εφαρμόσει το "Σχέδιο μήκους κύματος της Κοπεγχάγης" αλλά υπήρξε διαφωνία μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και ιδιαίτερα ο φόβος που εξέφρασε το BBC ότι μια νέα ένωση θα μπορούσε να κυριαρχείται από την ΕΣΣΔ παρόλο που πρότεινε να δώσει σε καθένα από τα τότε κράτη-μέλη μία ψήφο. Η Γαλλία πρότεινε τέσσερις ψήφους λόγω της ένταξης των βορειοαφρικανικών αποικιών στο κράτος, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θεώρησε ότι θα είχε μια μικρή επιρροή με μία μόνο ψήφο.

Στις 27 Ιουνίου 1946 ιδρύθηκε ο εναλλακτικός Διεθνής Ραδιοτηλεοπτικός Οργανισμός (IBO) με 26 μέλη χωρίς τη συμμετοχή της Βρετανίας. Την επόμενη μέρα, η IBU είχε Γενική Συνέλευση με θέμα την προσπάθεια διάλυσής της, που απέτυχε, παρόλο που τα 18 από τα 28 μέλη της έφυγαν από την IBU για να ενταχθούν στον IBO.[10]

Για μια χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τόσο η IBU όσο και ο IBO διακρίθηκαν για το ρόλο της οργάνωσης των συχνοτήτων τους, αλλά η Βρετανία αποφάσισε να μην συμμετάσχει σε καμία από τις δύο. Το BBC προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να βρει κατάλληλες ρυθμίσεις εργασίας. Ωστόσο, για πρακτικούς σκοπούς, ο IBO μισθώνει το τεχνικό τμήμα της IBU στις Βρυξέλλες και απασχολεί το προσωπικό της.

Το BBC πρότεινε μια λύση βασισμένη στη λειτουργία του IBO αλλάζοντας τον κανονισμό της, ώστε να υπάρχει μόνο ένα μέλος ανά χώρα που συμμετέχει στην ITU, εξασφαλίζοντας μια δυτική πλειοψηφία έναντι της ΕΣΣΔ και των δορυφορικών κρατών της. Τον Αύγουστο του 1949 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στη Στρέζα της Ιταλίας, αλλά κατέληξε σε διαφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων σχετικά με τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων. Μια πρόταση ήταν να αντικατασταθεί η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή από μια περιοχή που θα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, τον Λεβάντε και τη Βόρεια Αφρική.

Μετά τη συνάντηση στη Στρέζα, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των δυτικοευρωπαίων για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού και το BBC πρότεινε την έδρα της στο Λονδίνο. Οι συναντήσεις στο Παρίσι στις 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου 1949 σφράγισαν τη μοίρα της IBU και του IBO, αλλά αποφασίστηκε να μην επιτραπεί σε κανένα ραδιοτηλεοπτικό φορέα στη Δυτική Γερμανία να ιδρύσει το νέο οργανισμό. Στις 12 Φεβρουαρίου 1950, η νεοσυσταθείσα EBU είχε την πρώτη της συνάντηση με 23 μέλη από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή, στο ξενοδοχείο Imperial στην παραθαλάσσια πόλη της Torquay, στην κομητεία του Ντέβον, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ίαν Τζέικομπ από το BBC, ο οποίος παρέμεινε για δέκα χρόνια, ενώ η λειτουργία του κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό από το BBC, λόγω των οικονομικών, τεχνικών και προσωπικών του στοιχείων. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ της EBU και των προκατόχων της ήταν ότι η συμμετοχή της EBU ήταν για ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και όχι για κυβερνήσεις.

Οι πρώτοι εκπρόσωποι δήλωσαν, ότι οι συναντήσεις της EBU ήταν εγκάρδιες, επαγγελματικές και πολύ διαφορετικές από τον απότομο τόνο των προκατόχων της. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς από τη Δυτική Γερμανία έγιναν δεκτοί το 1951 και δημιουργήθηκαν εργασιακές σχέσεις με τον Σοβιετικό Διεθνή Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό που υπήρχε παράλληλα με την EBU μέχρι την συγχώνευση δια της απορρόφησης της πρώτης από τη δεύτερη, την 1η Ιανουαρίου 1993, δύο χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.[10]

Το 1967, η πρώτη συναυλία κατά την διεθνή περίοδο της EBU μεταδόθηκε από το Queen Elizabeth Hall στο Λονδίνο.[11]

Τεχνικές δραστηριότητες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο στόχος των τεχνικών δραστηριοτήτων της EBU είναι να βοηθήσει τα μέλη της στις τεχνολογικές εξελίξεις, παρέχοντας τεχνικές πληροφορίες μέσω διασκέψεων και σεμιναρίων, καθώς και σε γραπτή μορφή (όπως η Τεχνική Επισκόπηση και το περιοδικό tech-i). Η EBU επίσης ενθαρρύνει την ενεργό συνεργασία μεταξύ των μελών της, με βάση το ότι μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα τη γνώση και την εμπειρία τους, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν τα μέλη από μόνα τους.

Μεγάλο μέρος αυτής της συνεργασίας επιτυγχάνεται μέσω των Εργατικών Ομάδων που μελετούν συγκεκριμένα τεχνικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος: για παράδειγμα, τα μέλη της EBU προετοιμάζονται από καιρό για την αναθεώρηση του σχεδίου της Στοκχόλμης του 1961.

Η EBU δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση ανοικτών προτύπων. Η ευρεία χρήση τους (όπως το MPEG-2, DAB, DVB κ.λπ.) εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ προϊόντων από διάφορους προμηθευτές, και διευκολύνει την ανταλλαγή υλικού προγραμμάτων μεταξύ των μελών της ένωσης και την προώθηση ενός ευρέος βιομηχανικού φάσματος των "οριζόντιων αγορών" προς όφελος όλων των καταναλωτών.

Τα μέλη και το τεχνικό τμήμα της EBU διαδραμάτισαν εδώ και πολύ καιρό σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πολλών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, όπως:

  • Η διεπαφή ψηφιακού ήχου AES/EBU, επισήμως γνωστό ως AES3.
  • Σειριακές και παράλληλες διεπαφές για ψηφιακό βίντεο (Συστάσεις ITU-R 601 και 656).
  • RDS: Ραδιοφωνικό Σύστημα Δεδομένων που χρησιμοποιείται στην εκπομπή των FM.
  • Σύσταση Loudness R128 και μετρητές EBU Mode (EBU Tech 3341).

Η EBU ενθάρρυνε επίσης ενεργά την ανάπτυξη και εφαρμογή:

  • του ψηφιακού ραδιοφώνου (DAB) μέσω Eureka Project 147 και WorldDAB Forum.
  • του Digital Video Broadcasting μέσω DVB Project και DigiTAG.
  • του ψηφιακού ραδιοφώνου στις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται σήμερα για την εκπομπή των AM μέσω της DRM.
  • της τυποποίησης των ψηφιακών συστημάτων εγγραφής βίντεο μέσω του TV-Anytime Forum.
  • της ανάπτυξης άλλων δικτύων διανομής περιεχομένου στο διαδίκτυο μέσω P2PTV; EBU Project Group D/P2P, από το Νοέμβριο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2008, με δοκιμή επιλεγμένων καναλιών-μελών, χάρη στην πλατφόρμα διανομής της Octoshape.[12] Η EBU είναι επίσης μέρος του Ευρωπαϊκού Project P2P-Next.

Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση (2013)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 11 Ιουνίου 2013 η Ελληνική κυβέρνηση, έκλεισε με «δικτατορικό τρόπο» την ΕΡΤ σε σύντομο χρονικό διάστημα, επικαλούμενη ανησυχίες των κυβερνητικών δαπανών που σχετίζονται με την Κρίση της Ευρωζώνης, κάτι που δεν ίσχυε.[13] Σε απάντηση, η EBU ίδρυσε ένα αυτοσχέδιο στούντιο την ίδια μέρα, κοντά στα πρώην γραφεία του φορέα στην Αθήνα, προκειμένου να συνεχίσει να παρέχει στα μέλη της υπηρεσίες συλλογής ειδήσεων και αναμετάδοσης που παρείχε η ΕΡΤ[14] ενώ έβγαλε ανακοίνωση εκφράζοντας τη βαθιά απογοήτευσή της για το αιφνίδιο κλείσιμό της και παρότρυνε τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά να χρησιμοποιήσει όλες τις δυνάμεις του για να ανακαλέσει αμέσως την απόφαση και προσέφερε τις συμβουλές, τη βοήθεια και την τεχνογνωσία που απαιτούνται για να διατηρηθεί σε λειτουργία η ΕΡΤ.[15]

Στις 4 Μαΐου του 2014, η ΝΕΡΙΤ, ο νέος προσωρινός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ξεκίνησε την πανελλαδική μετάδοσή του και μετά από ένα επτάμηνο (4 Δεκεμβρίου) έγινε νέο ενεργό μέλος της ένωσης με επιφυλάξεις,[16][17] επειδή η ΝΕΡΙΤ παρουσίαζε μεγάλα προβλήματα, όπως έλλειψη ανεξαρτησίας και προγράμματος, και πολύ χαμηλό προσωπικό εργαζομένων, ενώ ακόμη δεν διέθετε ποτέ παγκόσμιο κανάλι, για τους Έλληνες του Εξωτερικού.

Αποτέλεσμα, αντ' αυτού η Κυβέρνηση Τσίπρα, να ψηφίσει νομοσχέδιο για την πλήρη και υποχρεωτική επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015 με ολοκληρωμένο πρόγραμμα, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, καθώς η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. αντικαταστάθηκε από τη νέα ΕΡΤ Α.Ε.,[18][19] η οποία το 2016, επαναλειτούργησε και την ERT World, ενώ το 2020 αναβάθμισε και το εμπορικό της σήμα, και άρχισε να εκπέμπει σε High Definition, τα τηλεοπτικά της προγράμματα, δημιουργώντας μια νέα εποχή για την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση.

Λευκορωσική κρατική ραδιοτηλεόραση (2021)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κρατική ραδιοτηλεόραση της Λευκορωσίας (BTRC) κατηγορήθηκε για καταστολή των εργαζόμενων της, έχοντας απολύσει παραπάνω από 100 μετά το κύμα διαδηλώσεων για φερόμενη εκλογική νοθεία. Πολλοί από αυτούς ήταν κατά της συμμετοχής του BTRC εκπροσωπώντας τη Λευκορωσία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2021, με το επιχείρημα ότι η EBU θα έκανε πολιτική δήλωση εάν υποστήριζε το BTRC λέγοντας ουσιαστικά και σιωπηλά, ότι η δημοκρατία δεν είναι σημαντική, καταπατώντας βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου.[20]

Στις 28 Μαΐου 2021, η EBU ανέστειλε τη συμμετοχή του BTRC λόγω ιδιαίτερης ανησυχίας από τη μετάδοση συνεντεύξεων που προφανώς έγιναν υπό πίεση όπως του Ρομάν Προτάσεβιτς. Το BTRC έλαβε δυο εβδομάδες προθεσμία για να απαντήσει για την αναστολή, χωρίς να το κάνει[21] και η οποία τέθηκε σε ισχύ μετά από σχεδόν ένα μήνα (1η Ιουλίου).[22][23] Αν και οι αρχικές αναφορές έλεγαν για τριετή αναστολή, τον Απρίλιο του 2024 η EBU έβγαλε ανακοίνωση για επ' αόριστον αναστολή.[24]

Ρωσική κρατική ραδιοτηλεόραση (2022)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Και τα 3 μέλη της EBU, το Channel One Russia, το VGTRK και το Radio Dom Ostankino ελέγχονται από τη Ρωσική κυβέρνηση,[25] η οποία στις 21 Φεβρουαρίου 2022 αναγνώρισε το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα κράτη παρότι υπάρχει αμφισβήτηση καθώς είναι αναγνωρισμένα διεθνώς ως Ουκρανικά εδάφη. Το UA:PBC κάλεσε την EBU να τερματίσει τη συμμετοχή των δύο εκ των τριών μελών (Channel One και VGTRK) και να εξετάσει το ενδεχόμενο αποκλεισμού της χώρας από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022, επικαλούμενη τη χρήση των δύο μέσων από την κυβέρνηση για την προπαγάνδα που δημιουργείται σχετικά με τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο[26] και τον οποίον αποκλεισμό ζήτησαν και άλλοι κρατικοί φορείς, όπως η Yle και η ERR οι οποίες δήλωσαν ότι δε θα έστελναν εκπρόσωπο.[27][28] Αφού αρχικά δήλωσε ότι τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία θα επιτραπεί να διαγωνιστούν,[29] η EBU ανακοίνωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2022 την απαγόρευση της συμμετοχής της Ρωσίας στον Διαγωνισμό.[30]

Και οι 3 φορείς ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την EBU την επόμενη μέρα, επικαλούμενοι την αυξημένη πολιτικοποίηση της ένωσης[31] δηλώνοντας ότι ήταν ενήμερη για τις εξελίξεις, χωρίς όμως να την ενημερώσουν και επίσημα.[32] Την 1η Μαρτίου, η EBU ανακοίνωσε ότι είχε αναστείλει τα Ρωσικά μέλη της από τις δομές διακυβέρνησής της.[33] Στις 26 Μαΐου, η EBU έθεσε σε ισχύ την επ' αόριστον αναστολή των ρωσικών μελών της.[34][35]

Το 2023, μια εκτεταμένη έρευνα του δικτύου ερευνητικής δημοσιογραφίας της EBU αποκάλυψε στοιχεία μιας πρωτοβουλίας υπό την αιγίδα του Κρεμλίνου για τη μεταφορά παιδιών από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ουκρανία στη Ρωσία, ένα έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.[36]

Το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πόλεμος της Γάζας οδήγησε σε εκκλήσεις προς την EBU για αποκλεισμό του Ισραήλ και τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό του φορέα από το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision.[37][38] Ο Σλοβενικός φορέας αιτήθηκε στην EBU να αποκλείσει το Ισραήλ από τον Δεκέμβριο του 2024,[39] ενώ οι RTÉ (Ιρλανδία), RTVE και VRT (Φλάνδρα) ζήτησαν ευρύτερη συζήτηση μεταξύ των μελών της EBU σχετικά με τη συμμετοχή του Ισραήλ.[40][41] Η EBU απάντησε στην επιστολή της RTVE εκφράζοντας "ανησυχίες και βαθιά ριζωμένες απόψεις γύρω από την τρέχουσα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή" και επαναλαμβάνοντας ότι όλα τα μέλη της EBU είναι επιλέξιμα για να διαγωνιστούν.[42][40][43] Πιθανόν να υπάρξει αποχώρηση του Ισραήλ από την EBU, επειδή οι συγκεκριμένοι φορείς ζήτησαν αποχώρηση από τον Διαγωνισμό σε περίπτωση συμμετοχής του Ισραήλ, αλλά και να αποφεχθούν γεγονότα όπως το 2024 (Αποκλεισμός του Ολλανδού Εκπροσώπου και Ύβρεις κατά του Ισραήλ και υποστήριξη στο λαό της Παλαιστίνης).

Ο χάρτης με τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς ως ενεργά μέλη της EBU χρωματισμένα με πράσινο σε χρονική σειρά από το 1950.

Ο κατάλογος των ενεργών μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιούνιο του 2024) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 75 ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από 56 χώρες.[2]

Οι πέντε μεγαλύτεροι χρηματοοικονομικοί συντελεστές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: η ARD και το ZDF (Γερμανία), το BBC (Ηνωμένο Βασίλειο), η France Télévisions (Γαλλία), η RAI (Ιταλία) και η RTVE (Ισπανία), που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, είναι οι Κύριοι χρηματοδότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, στον οποίο συμμετέχουν απευθείας με αυτόματη πρόκριση στον μεγάλο τελικό του Σαββάτου, μαζί με την νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς, και όπου συνήθως οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 25 (αν παράδειγμα νικήτρια χώρα δεν είναι κάποια από αυτές και είναι κάποια άλλη όπως παράδειγμα η Αυστρία ή η Σουηδία, οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 26, ενώ σε επετειακές εκδόσεις, όπως αυτήν του 2015, μπορεί να είναι και 27, επειδή η Αυστραλία ήταν επίσημη καλεσμένη).
  • Οι συγκεκριμένοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς των συγκεκριμένων χωρών έχουν φιλοξενήσει και διαγωνισμούς της Eurovision, άλλων χωρών οι οποίοι δεν μπορούσαν να φιλοξενήσουν κυρίως για οικονομικούς λόγους (παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2023 προς όφελος της Ουκρανίας, η οποία δεν μπορούσε να φιλοξένησει ως νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονίας, λόγω πολέμου).
  • Το ARD και η ZDF της Γερμανίας, συνεισφέρουν οικονομικά περισσότερο από κάθε άλλη χώρα στο Δίκτυο της Eurovision, προκειμένου να διατηρηθούν όλοι οι διαγωνισμοί του Δικτύου (Ενήλικη Eurovision, Παιδική Eurovision, Διαγωνισμός Χορού Eurovision, Μουσικά Σύνολα Eurovision και πολλοί άλλοι).
Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντομογραφία Έτος ένταξης
ΓαλλίαGroupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER:
France Télévisions, Radio France, France Médias Monde
GRF1950
ΓερμανίαThe Working Group of Public Broadcasters in the Federal Republic of Germany (Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland)
Bavarian Broadcasting (Bayerischer Rundfunk, BR)
Hessian Broadcasting (Hessischer Rundfunk, HR)
Central German Broadcasting (Mitteldeutscher Rundfunk, MDR)
Northern German Broadcasting (Norddeutscher Rundfunk, NDR)
Radio Bremen (RB)
Berlin-Brandenburg Broadcasting (Rundfunk Berlin-Brandenburg, RBB)
Saarland Broadcasting (Saarländischer Rundfunk, SR)
Southwest Broadcasting (Südwestrundfunk, SWR)
West German Broadcasting (Westdeutscher Rundfunk, WDR)
German Wave (Deutsche Welle, DW)
Radio Germany (Deutschlandradio, DLR)
ARD1952
Second German Television (Zweites Deutsches Fernsehen)ZDF1963
Ηνωμένο ΒασίλειοBritish Broadcasting CorporationBBC1950
ΙσπανίαSpanish Radio and Television Corporation
(Corporación de Radio y Televisión Española)
RTVE1955
ΙταλίαItalian radio and television (Radiotelevisione italiana)RAI1950

Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά εξ ολοκλήρου στην Ευρώπη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικοί Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς είναι κυρίως από χώρες του πρώην Δυτικού Μπλοκ, οι οποίες συνεισφέρουν κατά κάποιον τρόπο οικονομικά το Δίκτυο της Eurovision, όπως: το RTS (Ελβετία), το SVT (Σουηδία), η ORF (Αυστρία), οι RTBF και VRT (Βέλγιο), η RTP (Πορτογαλία), το RTL (Λουξεμβούργο), το AVROTROS (Ολλανδία), η ΕΡΤ (Ελλάδα), η DR (Δανία), το NRK (Νορβηγία) και η YLE (Φινλανδία), που είναι χώρες που έχουν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά τον Διαγωνισμό, αλλά και επενδύουν σημαντικά στο project του Διαγωνισμού, ενώ μεταδίδουν και τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά τα Μουσικά Σύνολα Eurovision.

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντομογραφία Έτος ένταξης
Άγιος ΜαρίνοςRadio and Television of the Republic of San MarinoSMRTV1995
ΑλβανίαAlbanian Radio and Television (Radio Televizioni Shqiptar)RTSH1999
ΑνδόρραRadio and Television of Andorra (Ràdio i Televisió d'Andorra)RTVA2002
ΑυστρίαÖsterreichischer RundfunkORF1953
ΒατικανόVatican Radio (Radio Vaticana, Statio Radiophonica Vaticana)VR1950
ΒέλγιοRadio-télévision belge de la Communauté française (Γαλλόφωνος)RTBF1950
Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (Ολλανδόφωνος)VRT
Βόρεια ΜακεδονίαMacedonian Radio Television (Македонска Радио Телевизиjа, Makedonska Radio Televizija)MRT1993
Βοσνία και ΕρζεγοβίνηRadio and Television of Bosnia and Herzegovina (Bosanskohercegovačka radiotelevizija)BHRT1993
ΒουλγαρίαBulgarian National Radio (Българско национално радио, Bǎlgarsko nacionalno radio)BNR1993
Bulgarian National Television (Българска национална телевизия, Balgarska natsionalna televizia)BNT
Γαλλία
Γερμανία (από κοινού)
ArteARTE2024
ΔανίαDanish Broadcasting Corporation (Danmarks Radio)DR1950
TV2 Danmark A/SDK / TV21989
ΕλβετίαSwiss Broadcasting Corporation
Schweizerische Radio- und Fernsehgesellschaft (Γερμανόφωνος)
Société suisse de radiodiffusion et télévision (Γαλλόφωνος)
Società svizzera di radiotelevisione (Ιταλόφωνος)
Societad Svizra da Radio e Televisiun (Ρομανσόφωνος)
SRG SSR1950
ΕλλάδαΕλληνική Ραδιοφωνία ΤηλεόρασηERT2015
ΕσθονίαEstonian Public Broadcasting (Eesti Rahvusringhääling)ERR1993
Ηνωμένο ΒασίλειοUnited Kingdom Independent Broadcasting
Independent Television (ITV)
Scottish Television (STV)
Channel Four Television Corporation
Channel Four Wales Authority (Awdurdod Sianel Pedwar Cymru)
UKIB1981
ΙρλανδίαRadio and Television of Ireland (Raidió Teilifís Éireann)RTÉ1950
Irish Television Four (Teilifís na Gaeilge Ceathair)TG42007
ΙσλανδίαIcelandic National Broadcasting Service (Ríkisútvarpið)RÚV1956
ΚροατίαCroatian Radiotelevision (Hrvatska radiotelevizija)HRT1993
ΛετονίαPublic Broadcasting of Latvia (Latvijas Sabiedriskais medijs)
Latvian Radio (Latvijas Radio), Latvian Television (Latvijas Televīzija)
LSM1993
ΛιθουανίαLithuanian National Radio and Television (Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija)LRT1993
ΛουξεμβούργοRTL GroupRTL1950
Média de service public 100,7MSP2022
ΜάλταPublic Broadcasting Services LimitedPBS1970
ΜαυροβούνιοRadio i televizija Crne Gore (Радио и телевизија Црне Горе)RTCG2006
ΜολδαβίαTeleRadio-MoldovaTRM1993
ΜονακόMonaco Média DiffusionMMD1994
TVMonacoTVM2024
ΝορβηγίαNorwegian Broadcasting Corporation (Norsk rikskringkasting)NRK1950
TV2 / Egmont GroupNO / TV21993
ΟλλανδίαDutch Public Broadcaster (Nederlandse Publieke Omroep)
AVROTROS
BNNVARA
Evangelical Broadcasting (Evangelische Omroep, EO)
Humanist Broadcasting (Humanistische Omroep - HUMAN)
KRO-NCRV
MAX
Dutch Broadcasting Foundation (Nederlandse Omroep Stichting - NOS)
NTR
Unheard Netherlands (Ongehoord Nederland - ON)
PowNed
Foundation for Ether Advertisement (Stichting Ether Reclame - STER)
VPRO
WNL
Broadcaster Black (ZWART)
NPO1950
ΟυγγαρίαMedia Services and Support Trust Fund (Médiaszolgáltatás-támogató és Vagyonkezelő Alap)
Duna Media Service Provider (Duna Médiaszolgáltató)
MTVA2014
ΟυκρανίαNational Public Broadcasting Company of Ukraine (Національна суспільна телерадіокомпанія України, Natsionalna Suspilna Teleradiokompaniya Ukrayiny)SU1993
ΠολωνίαPolish Radio (PR S.A.: Polskie Radio)PR1993
Polish Television (TVP S.A.: Telewizja Polska)TVP
ΠορτογαλίαRadio and Television of Portugal (Rádio e Televisão de Portugal)RTP1950
ΡουμανίαRomanian Radio Broadcasting Company (Societatea Română de Radiodifuziune)ROR1993
Romanian Television Corporation (Societatea Românǎ de Televiziune)RO / TVR
ΣερβίαRadio-televizija Srbije (Радио-телевизија Србије)RTS2006
ΣλοβακίαSlovak Television and Radio (Slovenská televízia a rozhlas)STVR2024
ΣλοβενίαRadio-Television of Slovenia (Radiotelevizija Slovenija)RTVSLO1993
ΣουηδίαSwedish Broadcasting Service (Sveriges Rundradiotjänst)
Sweden's Television (Sveriges Television, SVT)
Sweden's Radio (Sveriges Radio, SR)
Swedish Educational Broadcasting Company (Sveriges Utbildningsradio, UR)
SRT1950
ΤσεχίαCzech Radio (Český rozhlas)ČR1993
Czech Television (Česká televize)ČT
ΦινλανδίαYleisradio (Rundradion)Yle1950

Διηπειρωτικές χώρες-μέλη (Ευρώπη-Ασία)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Οι συγκεκριμένες χώρες, που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, ανήκουν γεωγραφικά κατά το ήμισυ και στην Ευρώπη και στην Ασία (όπως η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν) ή εξ ολοκλήρου στην Ασία (όπως η Κύπρος και η Αρμενία, που πολιτικά και πολιτισμικά θεωρούνται Ευρωπαϊκές χώρες). Το Ισραήλ, ανήκει γεωγραφικά στην Ασία, αλλά επειδή αποτελεί απομονωμένο κράτος, από τα κράτη της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, έχει και αυτό πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Ευρώπη.
  • Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: το ITV (Αζερμπαϊτζάν), η GPB (Γεωργία), το ΚΑΝ (Ισραήλ) και η TRT (Τουρκία), έχουν επικριθεί πολλές φορές για ανθρώπινα δικαιώματα, για τον Πόλεμο Ισράηλ-Χαμάς και για έλλειψη σεβασμού από την EBU, ενώ κάποιοι φορείς έχουν υποστεί και οικονομικές κυρώσεις.
Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντομογραφία Έτος ένταξης
Αζερμπαϊτζάνİctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti
İctimai Televiziya (İctimai Television, İTV) İctimai Radio (IR)
İCTI / İTV2007
ΑρμενίαPublic Radio of Armenia (Հայաստանի Հանրային Ռադիո, Hayastani Hanrayin Radio)ARMR2005
Public Television of Armenia (Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն, Hayastani Hanrayin Herrustaynkerut’yun)ARMTV
ΓεωργίαGeorgian Public Broadcasting (საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი, sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli)GPB2005
ΙσραήλIsraeli Public Broadcasting Corporation (תַּאֲגִיד הַשִׁיְדּוּר הַיִשְׂרָאֵלִי, Taʾăḡid HaŠidûr HaYiśrāʾēli) (هَيْئَة اَلْبَثّ اَلْإِسْرَائِيلي, Hayʾat al-Baṯṯ al-Isrāʾīlī)KAN2017
ΚύπροςCyprus Broadcasting Corporation
Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (Ελληνικά)
Kıbrıs Radyo Yayın Kurumu (Τουρκικά)
CyBC / ΡΙΚ1969
ΤουρκίαTürkiye Radyo ve Televizyon KurumuTRT1950

Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά στην Αφρική και την Ασία, και απαρτίζουν την Ευρύτερη Μέση Ανατολή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι συγκεκριμένες χώρες, αποτελούν πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, αλλά δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (με εξαίρεση το Μαρόκο, το οποίο συμμετείχε για μια και μοναδική φορά το 1980, και έκτοτε δεν ξανασυμμετείχε ποτέ ξανά), είτε σε άλλα προγράμματα της EBU.

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντομογραφία Έτος ένταξης
ΑίγυπτοςNational Media Authority (الهيئة الوطنية للإعلام)NTU1985
ΑλγερίαNational Sound Broadcasting Company (المؤسسة العمومية للبث الإذاعي, Entreprise nationale de radiodiffusion sonore)ENRS1970
Public Establishment of Television (المؤسّسة العمومية للتلفزيون, Établissement public de télévision)EPTV
Algerian Broadcasting Company (البث الإذاعي والتلفزي الجزائري, Télédiffusion d’Algérie)TDA
ΙορδανίαJordan Radio and Television Corporation (مؤسسة الإذاعة والتلفزيون الأردني)JRTV1970
ΛίβανοςTélé Liban (تلفزيون لبنان)TL1950
ΜαρόκοSociété Nationale de Radiodiffusion et de Télévision (الشركة الوطنيَة للإِذاعة والتلفزة, ⵜⴰⵎⵙⵙⵓⵔⵜ ⵜⴰⵏⴰⵎⵓⵔⵜ ⵏ ⵓⵏⵣⵡⴰⵢ ⴷ ⵜⵉⵍⵉⴼⵉⵣⵢⵓⵏ)SNRT1950
ΤυνησίαÉtablissement de la Radio Tunisienne (مؤسسة الإذاعة التونسية)RTT2007
Établissement de la Télévision Tunisienne (مؤسسة التلفزة التونسية)
Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Από Έως
ΛευκορωσίαNational State TV and Radio Company of the Republic of Belarus
(Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь)
BTRC1993επ' αόριστον από τo 2021, λόγω λογοκρισίας, διαδηλώσεων, ακυβερνησίας ανάμεσα σε Αλεξάντερ Λουκασένκο και Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας.[44][45]
ΛιβύηLibya National Channel (قناة ليبيا الوطنية)LNC2011επ' αόριστον από τo 2018, λόγω λογοκρισίας από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας, ακυβερνησίας ανάμεσα σε Μοχάμεντ αλ Μενφί και Χαλιφά Χαφτάρ και Λόγω του Λιβυκού Εμφύλιου Πολέμου.
ΡωσίαChannel One Russia (Perviy kanal Rossii)C1R1996επ' αόριστον από το 2022, λόγω της Εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, λογοκρισίας, απουσίας αξιοπιστίας στις Εθνικές Εκλογές και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας.[46]
All-Russia State Television and Radio Broadcasting Company
(Vserossiyskaya Gosudarstvennaya Televizionnaya i Radioveshchatelnaya Kompaniya)
RTR1993
Radio House Ostankino (Radio Dom Ostankino)
Radio Mayak (MK) Radio Orpheus (Radio Orfey, OP)
RDO1996

Παλαιότερα ενεργά μέλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Από Έως
ΒέλγιοNational Institute of Radio Broadcasting (Institut national de radiodiffusion; Nationaal Instituut voor de Radio-Omroep)INR-NIR19501960
ΓαλλίαRadiodiffusion-Télévision FrançaiseRTF19501964
Office de Radiodiffusion Télévision FrançaiseORTF19641975
Télédiffusion de FranceTDF19751982
TF1 (Télévision Française 1 - ιδιοκτησία του ομότιτλου ομίλου)TF119752018
Europe 1 (Lagardère)E119782022
Organisme Français de Radiodiffusion et de Télévision (μετατράπηκε στο Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER)OFRT19831992
Canal+C+19842018
ΕλλάδαΕθνικό Ίδρυμα ΡαδιοφωνίαςΕΙΡ19501970
Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας ΤηλεοράσεωςΕΙΡΤ19701975
Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ο παλαιός φορέας, ο οποίος τέθηκε σε εκκαθάριση, μετά το αιφνίδιο κλείσιμο)ΕΡΤ19752013
Δημόσια Τηλεόραση (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ)ΔΤ20132014
Δημόσια Ραδιοφωνία (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ)ΔΡ
Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση (μετατράπηκε στη σημερινή ΕΡΤ)NERIT20142015
Ηνωμένο ΒασίλειοIndependent Television AuthorityITA19591972
Independent Television Companies AssociationITCA19591981
Independent Broadcasting Authority (μετατράπηκε στο United Kingdom Independent Broadcasting)IBA19721981
Association of Independent Radio Contractors (μετατράπηκε στο Commercial Radio Companies Association)AIRC19811996
Commercial Radio Companies Association[47] (νυν Radiocentre) CRCA19962006
ΙσπανίαAntena 3 Radio (Καταλανόφωνος)A3R19861993
People's Radiowaves of Spain Network (Cadena de Ondas Populares Españolas)COPE19982019[48]
Spanish Broadcasting Company (Sociedad Española de Radiodifusión)SER19822020
ΙσραήλIsrael Broadcasting Authority (רָשׁוּת השִּׁדּוּר, Rashút HaShidúr)IBA19572017[α]
ΛουξεμβούργοSociocultural Broadcasting Institution of the Grand Duchy of Luxembourg (Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg)ERSL19962022
ΜάλταMaltese Broadcasting AuthorityMBA19702003
ΜονακόGroupement de Radiodiffusion monégasque:
Radio Monte Carlo (RMC ιδιοκτησία ομίλου Altice)
Télé Monte-Carlo France (TMC ιδιοκτησία ομίλου TF1)
GRMC19502021
Telemontecarlo Italia (νυν La7)TMC19812001
ΟλλανδίαDutch Radio Union (Nederlandse Radio Unie)NRU19471967[β]
Dutch Television Foundation (Nederlandse Televisie Stichting)NTS1951
TROSTROS19642014[γ]
ΟυγγαρίαHungarian Radio (Magyar Rádió)MR1993[49]2015
Hungarian Television (Magyar Televízió)MTV
Duna Channel (Duna Televízió)Duna2013
ΡωσίαChannel One Ostankino (Первый канал Останкино)C1O19941995[δ]
ΣλοβακίαSlovak Radio (Slovenský rozhlas)SRo19932011[ε]
Slovak Television (Slovenská televízia)STV
Radio and Television of Slovakia (Rozhlas a televízia Slovenska)RTVS20112024
ΣουηδίαTV4 (Telia Company)SE / TV420042019[50]
ΤυνησίαÉtablissement de la radiodiffusion-télévision tunisienne (Tunisian Radio and Television Establishment)ERTT19502007[ζ]
ΦινλανδίαCommercial Television Three (Mainos-TV Kolme)FI / MTV19932019[51]

Κράτη που δεν υφίστανται πλέον

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Από Έως
ΓιουγκοσλαβίαYugoslav Radio Television (Југославенска радиотелевизија, Jugoslavenska radiotelevizija)JRT19501992[η]
Λιβύη (επί Μουαμάρ Καντάφι)Libyan Jamahiriya Broadcasting CorporationLJBC19742011
Σερβία και ΜαυροβούνιοAlliance of Public Radio and Television (Udruženje javnih radija i televizija)UJRT20012006[θ]
ΤσεχοσλοβακίαCzechoslovak Television (Československá televize)ČST1991[52]1992[ι]

Συνεργαζόμενα μέλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο χάρτης των χωρών ως συνεργαζόμενα μέλη της EBU.

Οποιοσδήποτε όμιλος ή οργανισμός από ένα κράτος-μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, που παρέχει υπηρεσίες εκτός Ευρώπης, μπορεί να υποβάλλει αίτηση ένταξης στην EBU ως συνεργαζόμενο μέλος.[53]

Οποιασδήποτε φορέας όντας συνεργαζόμενο μέλος της ένωσης δεν αποκτά πρόσβαση στα προγράμματα της Eurovision[3] με αξιοσημείωτες εξαιρέσεις της Αυστραλίας στους διαγωνισμούς τραγουδιού Eurovision, τον ενήλικο από το 2015 και τον παιδικό την περίοδο 2015-2019, του Καναδά στο διαγωνισμό νέων χορευτών το 1987 και το 1989 και του Καζακστάν στον παιδικό διαγωνισμό τραγουδιού την περίοδο 2018-2022, και οι οποίες προσκλήθηκαν ξεχωριστά.

Ο κατάλογος των συνεργαζόμενων μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Δεκέμβριο του 2023) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 31 φορείς - οργανισμούς από 20 χώρες.[3]

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Έτος ένταξης
ΑυστραλίαAustralian Broadcasting CorporationABC1950
Free TV AustraliaFree1962
Special Broadcasting ServiceSBS[κ]1979
ΒραζιλίαTV Cultura (Father Anchieta Foundation)FPA2012
ΓεωργίαRustavi 2 (რუსთავი 2)RB2003
Teleimedi (Imedi Media Holding)TEME2004
Ηνωμένες Πολιτείες ΑμερικήςNational Broadcasting CompanyNBC[λ]1953
Columbia Broadcasting SystemCBS[μ]1956
American Broadcasting CompanyABC[ν]1959
National Public RadioNPR1971
WFMT Radio NetworkWFMT1980
American Public MediaAPM2004
ΙαπωνίαJapan Broadcasting Corporation (Nippon Hoso Kyokai)NHK1951
TBS Holdings (TBSホールディングス)TBS2000
ΙράνIslamic Republic of Iran Broadcasting (صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران)IRIB[ξ]1968
ΚαζακστάνKhabar Agency ("Хабар" Агенттігі, Агентство «Хабар»)KA2016
ΚαναδάςCanadian Broadcasting Corporation (Societé Radio Canada)CBC[ο]1950
ΚίναChina Media Group (中央广播电视总台)CMG[π]2010
Shanghai Media Group (上海文化廣播影視集團有限公司)SMG2016
ΚούβαCuban Institute of Radio and Television (Instituto Cubano de Radio y Televisión)ICRT[ρ]1992
ΜαλαισίαRadio Television Malaysia (Radio Televisyen Malaysia, راديو تيليۏيشن مليسيا)RTM1970
ΜαυρίκιοςMauritius Broadcasting CorporationMBC1980
ΜπανγκλαντέςBangladesh TelevisionBTV1974
Νέα ΖηλανδίαRadio New Zealand (Te Reo Irirangi o Aotearoa)RNZ1950
Television New Zealand (Te Reo Tātaki o Aotearoa)TVNZ1980
ΝεπάλAssociation of Community Radio Broadcasters NepalACORAB2023
Νότια ΚορέαKorean Broadcasting System (한국방송공사)KBS1974
ΟμάνPublic Authority for Radio and Television of OmanPART1976
ΣυρίαSyrian Arab Radio and TV Organization (Organisme de la Radio-Télévision Arabe Syrienne)ORTAS1978
ΧιλήUniversidad Católica de Chile Televisión (Canal 13)C131971
Χονγκ ΚονγκRadio Television Hong KongRTHK1983

Παλαιότερα συνεργαζόμενα μέλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Από Έως
ΑυστραλίαAustralian Fine Music NetworkAFMN20082010
ΒενεζουέλαTeleinversiones S.A.19691970
ΒραζιλίαEmissoras UnidasEURT19611969
Network of Independent Broadcasters (Rede de Emissoras Independentes)REI19741975
Rádio NacionalRN19741975
ΓροιλανδίαKalaallit Nunaata Radioa (Greenlandic Broadcasting Corporation)KNR19782011
Ηνωμένες Πολιτείες ΑμερικήςMinnesota Public RadioMPR20042007
New York Public RadioNYPR20122016
WGBH Educational FoundationWGBH20142014
ΙαπωνίαFuji TelevisionFTN19692012/2013
Tokyo FM Broadcasting Co., Ltd.TFM19862021
ΙνδίαAll India RadioAIR19792021
ΙνδονησίαRadio Republik IndonesiaRRI19731981
Televisi Republik IndonesiaTVRI19731981
ΚαναδάςAgency for Tele-Education in CanadaATEC19751981
ΚατάρAl Jazeera Children's ChannelJCC20082013
Qatar Radio (إذاعة قطر)QR20092009
Κόστα ΡίκαTelesistema Nacional S.R.L.TSN19691971
ΜαυριτανίαTelevision of MauritaniaMR/TVM20032013
ΜεξικόTelevisión Independiente de México (Mexican Independent Television)TIM19691973
Tele-Cadena MexicanaTCM19691973
TelevisaTVA19732005
ΜπαρμπάντοςCaribbean Broadcasting CorporationBB/CBC19712005
ΜπενίνRadiodiffusion du DahomeyRD19721975
Νότια ΑφρικήSouth African Broadcasting CorporationSABC19512022
ΟνδούραTelevisora de Honduras, S.A.TH19691971
ΟυρουγουάηSociedad Televisora Larrañaga (Tele 12)C1219701976
ΠακιστάνPakistan Television Corporation (پاکستان ٹیلی وژن نیٹ ورک)PK/PTV19712010
ΠαλαιστίνηPalestinian Broadcasting Corporation (هيئة الإذاعة والتلفزيون الفلسطينية)PBC20022014
ΠερούTeledosT219691971
ΣενεγάληRadiodiffusion Télévision SénégalaiseRTS19732006
Σρι ΛάνκαSri Lanka Broadcasting Corporation (ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව, Shrī Lankā Guvan Viduli Sansthāva) (இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனம், Ilangkai Oliparappuk Kūṭṭuttāpaṉam)SLBC20072010
ΤζαμάικαJamaica Broadcasting CorporationJBC19701981
Χονγκ ΚονγκTelevision Broadcasts LimitedTVB19732012/2013

Εγκεκριμένοι Συνεργάτες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Country Broadcasting organisation Abbr.
Γαλλία Euronews EURONEWS
Institut national de l'audiovisuel INA
TV5Monde TV5
Βόρεια Μακεδονία JP Makedonska Radiodifuzija JP MRD
Σερβία Radio Television of Vojvodina RTV
Ισπανία Catalunya Música CAT
Cellnex CELLNEX

The following members previously had status as Approved Participants.[54][55]

Country/region Broadcasting organisation Abbr.
ΓαλλίαInternational Radio and Television Union (Université radiophonique et télévisuelle internationale)URTI
ΟυγγαρίαAntenna Hungária [hu]AH
ΙσραήλIsraeli Educational TelevisionIETV
Μέση Ανατολή και Βόρεια ΑφρικήMBC Limited – Middle East Broadcasting CentreMBC
ΡωσίαRussian Television and Radio Broadcasting NetworkRTRN
Νότια ΑφρικήSentechSNTC
ΙσπανίαAbertis Telecom S.A.ABERTIS
RetevisiónRETE

Χώρες και περιοχές που είχαν εκφράσει στο παρελθόν ή πρόσφατα την ένταξη τους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Χώρα/Περιοχές Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Σημειώσεις
Κόσοβο RTK Η δημόσια ραδιοτηλεόραση RTK έχει δείξει ενδιαφέρον για να ενταχθεί στην EBU. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Έθνη διοικούν το Κόσοβο σύμφωνα με την Απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας από το 1999, και με τη συνεργασία της ΕΕ από το 2008. Έκτοτε, η Σερβία, διεκδικεί το Κόσοβο ως μέρος της επικράτειάς της, και ισχυρίζεται ότι εξακολουθεί να έχει την περιοχή, υπό την κυριαρχία της, καθότι νομικά αποτελεί την Αυτόνομη Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχιών. Ωστόσο, η πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ, αναγνωρίζει το Κόσοβο, ως περιοχή της Σερβίας. Το περιστατικό αυτό, εμποδίζει το RTK, να γίνει μέλος της EBU, καθότι το Κόσοβο, δεν είναι κυρίαρχο κράτος, και ως εκ τούτου το Κόσοβο, δεν έχει το δικαίωμα, να συμμετέχει σε καμία από της διοργανώσεις της EBU, επειδή νομικά είναι μέρος της Σερβίας. Παρόλα αυτά όμως το Κόσοβο, λαμβάνει μέρος, από το 2011 στον Διαγωνισμό για Νέους Χορευτές, κάτι που παρενέβη, κατά πολύ τα όρια της EBU, διότι δεν είναι κυρίαρχη χώρα, και για να είναι διεθνώς αποδεκτή, πρέπει άμεσα το Κόσοβο, να λύσει άμεσα και γρήγορα τις διαφορές του με τη Σερβία.
Λίχτενσταϊν Το πριγκιπάτο, λόγω του μικρού πληθυσμού του, δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία, να δημιουργήσει δημόσια ραδιοτηλεόραση, κάτι που τους επηρέασε όταν δεν τους επιτράπηκε να συμμετάσχουν στους Διαγωνισμούς Τραγουδιού της Eurovision το 1969 και το 1976. Ωστόσο, δεν δείχνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε Διαγωνισμούς της, παρότι είναι δημοφιλής στη χώρα που τους παρακολουθεί, μέσω των δημόσιων ραδιοτηλεοράσεων της Ελβετίας (SRG SSR) και της Αυστρίας (ORF), που λόγω γεωμορφολογίας, έχουν εμβέλεια και στο Λίχτενσταϊν.
Μαρόκο 2M Ο δεύτερος ημικρατικός τηλεοπτικός σταθμός 2M ζήτησε να γίνει μέλος της EBU. Είναι άγνωστο όμως αν θα συμμετάσχει είτε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού είτε στον Παιδικό Διαγωνισμό της Eurovision. Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα, τόσο για το Μαρόκο, όσο και για άλλα αραβικά κράτη, που συμμετείχαν ή μετέδωσαν την Eurovision, στο παρελθόν (Τυνησία, Λίβανος και Ιορδανία) είναι καθαρά πολιτικό και θρησκευτικό θέμα, το ότι δεν αναγνωρίζουν ως κυρίαρχο κράτος το Ισραήλ και δεν αποδέχονται την ύπαρξη του καθώς «θεωρούν» ότι είναι «μέρος» του Κράτους της Παλαιστίνης, με αποτέλεσμα όσες αραβικές χώρες συμμετείχαν ή μετέδωσαν στο παρελθόν τους διαγωνισμούς, να μποϊκοτάρουν και να μην μεταδώσουν, οποιαδήποτε, συμμετοχή του Ισραήλ στη Eurovision, καταβάλλοντας μάλιστα και εμπάργκο, μέχρι και τρία χρόνια από την EBU.

Κράτος-μέλος που παραβιάζει ρητά διεθνείς κανόνες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Σημειώσεις
Βόρεια Μακεδονία MRT Η MRT (πλήρες μέλος της EBU από το 1993), κατόπιν της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι υποχρεωμένη μέσα σε πέντε χρόνια βάσει της Συμφωνίας, αλλά και από την EBU, να αλλάξει όνομα, το οποίο πρέπει να βασίζεται στη νέα σύνθετη ονομασία της χώρας Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (το υπάρχων όνομα της βασίζεται στην παλιά ονομασία της χώρας, Δημοκρατία της Μακεδονίας). Παρά την επίσημη αλλαγή του ονόματος, στη χώρα, πολλές ονομασίες εξακολουθούν, να παραμένουν για πάνω από πέντε χρόνια στη Βόρεια Μακεδονία, καθώς, και διάφορες άλλες πολιτικές εκκρεμότητες, με το όνομα «Μακεδονία», κάτι που δεν είναι αποδεκτό, από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και η χώρα αυτή έχει διεθνώς εκκρεμείς πολιτικές σκοπιμότητες, καθυστερήσεις στις Ενταξιακές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ, και υποχρεούται άμεσα να τις επιλύσει, ώστε να είναι αποδεκτή διεθνώς, σε όλες τις Ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις και εκδηλώσεις, και πρώτα από όλα αναγκαστικά πρέπει να σεβαστεί τις γειτονικές της χώρες.
1950-1980 1980-1993 1993-1998 1998-2012 2012-σήμερα
  1. Μετατράπηκε στην Israeli Public Broadcasting Corporation.
  2. Και οι δύο ξεχωριστοί φορείς συγχωνεύτηκαν για να συσταθεί το Nederlandse Omroep Stichting.
  3. Μετατράπηκε στο AVROTROS.
  4. Μετατράπηκε στο Channel One Russia.
  5. Και οι δύο ξεχωριστοί φορείς συγχωνεύτηκαν για να συσταθεί η ενιαία δημόσια ραδιοτηλεόραση της Σλοβακίας (RTVS).
  6. Διασπάστηκε σε δύο ξεχωριστούς φορείς, Radio Tunisienne και Télévision Tunisienne.
  7. Διασπάστηκε στις δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις της Σλοβενίας (RTVSLO), της Κροατίας (HRT), της Βόρειας Μακεδονίας (MKRTV), της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (BHRT) και της Νέας Γιουγκοσλαβίας (UJRT) ξεχωριστά.
  8. Διασπάστηκε στις δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις του Μαυροβουνίου (RTCG) και της Σερβίας (RTS) ξεχωριστά.
  9. Διασπάστηκε στις δημόσιες τηλεοράσεις της Τσεχίας (ČT) και της Σλοβακίας (STV) ξεχωριστά.
  10. Το SBS της Αυστραλίας μεταδίδει ανελλιπώς τον Διαγωνισμό Τραγουδίου της Eurovision από το 1983, ενώ από το 2015 και κάθε χρόνο, η χώρα στέλνει συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό.
  11. Το NBC ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
  12. Το CBS ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
  13. Το ABC ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
  14. H Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, θεωρεί από το 1979, αναξιόπιστο τον Ιρανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα IRIB, λόγω του Ισλαμικού Θεοκρατικού Καθεστώτος, και της έλλειψης ανθρωπίνων διακιωμάτων στο Ιράν, και δεν υπάρχει συνεργασία του IRIB με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
  15. Το CBC ανταλλάσει προγράμματα, με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς
  16. H Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, θεωρεί, αναξιόπιστους τους Κινεζικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς CMG και SMG, λόγω του Σοσιαλιστικού Καθεστώτος, της Μονοπωλιακής Πρακτικής, και της έλλειψης ανθρωπίνων διακιωμάτων στην Κίνα, και δεν υπάρχει συνεργασία των CMG και SMG με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
  17. H Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, θεωρεί, αναξιόπιστο τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Κούβας ICRT, λόγω του Σοσιαλιστικού Καθεστώτος, της Μονοπωλιακής Πρακτικής, και της έλλειψης ανθρωπίνων διακιωμάτων στην Κούβα, και δεν υπάρχει συνεργασία του ICRT με πολλούς Ευρωπαϊκούς Ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς.
  1. «European Broadcasting Union (EBU)». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2012.
  2. 1 2 «EBU Active Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015.
  3. 1 2 3 4 «EBU Associate Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015.
  4. «The Eurovision News Exchange Social Newswire: the EBU'S First Line of Defence in Breaking News». ebu.ch. EBU. 27 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2022.
  5. «Eurovision Debate». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2024.
  6. EBU. 42 countries to take part in the 2018 Eurovision Song Contest. Δελτίο τύπου.
  7. «Joy to the World: a guide to the European Broadcasting Union's Christmas broadcast». CBC Music. https://www.cbcmusic.ca/posts/17773/joy-to-the-world-a-guide-to-the-european-broadcast.
  8. «Live Broadcasts Finally Okayed». Variety Asia Online. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008.
  9. «Vienna Philharmonic Orchestra New Year's Concert». ebu.ch. EBU. 1 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016.
  10. 1 2 «50 years of Eurovision (1954–2004)» (PDF). ebu.ch. EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Αυγούστου 2016.
  11. «Euroradio: 50 years» (PDF). ebu.ch. EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2018.
  12. «P2P Media Portal Trial». ebu.ch. EBU. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008.
  13. «Greek public broadcaster ERT to be shut down, reopened with fewer employees | eKathimerini.com». www.ekathimerini.com (στα Αγγλικά). 11 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2023.
  14. O'Carroll, Lisa (12 June 2013). «ERT shutdown: European Broadcasting Union sets up makeshift studio». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/media/2013/jun/12/ert-shutdown-european-broadcasting-union-makeshift-studio-greece.
  15. Roverelli, Michelle (11 Ιουνίου 2013). «EBU urges the Greek government to reverse decision on ERT». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2014.
  16. ΙΝ, Σύνταξη (4 Δεκεμβρίου 2014). «Πλήρες μέλος της EBU η ΝΕΡΙΤ - Κανονικά και στην Eurovision». in.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2023.
  17. «Greece profile - Media». BBC News. 13 January 2014. https://www.bbc.com/news/world-europe-17372888. Ανακτήθηκε στις 13 January 2014.
  18. «Greece's state broadcaster ERT back on air after two years». BBC News. 11 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
  19. Maltezou, Renee (28 Απριλίου 2015). «In symbolic move, Greece to reopen shuttered state broadcaster». Reuters. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
  20. «Belarus: Protestors Call For The EBU To Remove BTRC From Eurovision». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
  21. EBU (28 May 2021). EBU Executive Board agrees to suspension of Belarus Member BTRC. Δελτίο τύπου.
  22. «Белтэлерадыёкампанію выключылі з Еўрапейскага вяшчальнага саюза». euroradio.fm. 30 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2021.
  23. Granger, Anthony (27 Αυγούστου 2021). «Belarus: BTRC Reveals EBU Suspension Scheduled to Expire in 2024». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
  24. Farren, Neil (23 Απριλίου 2024). «Belarus: BTRC Indefinitely Suspended From EBU». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2024.
  25. «Russia media guide» (στα αγγλικά). BBC News. 8 June 2021. https://www.bbc.com/news/world-europe-17840134. Ανακτήθηκε στις 27 February 2022.
  26. Suspilne. Суспільне вимагає припинити членство російських ЗМІ у ЄМС. Δελτίο τύπου.
  27. Yleisradio. Yle calls upon the European Broadcasting Union to exclude Russia from the Eurovision Song Contest. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2022-02-27.
  28. Kaldoja, Kerttu (25 Φεβρουαρίου 2022). «Eesti osalemine Eurovisioonil sõltub Venemaa osalusest» [Estonia's participation in Eurovision depends on Russia's participation] (στα Εσθονικά). ERR. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022.
  29. Gonzalez, Sandra (24 Φεβρουαρίου 2022). «Russia will be allowed to compete in Eurovision despite invasion, organizer says». CNN. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
  30. «Russia banned from Eurovision song contest over invasion of Ukraine». Reuters (στα Αγγλικά). 25 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
  31. «Rusijos televizijos traukiasi iš EBU» [Russian television stations leave the EBU]. lrt.lt (στα Λιθουανικά). 26 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.
  32. Rainford, Claire (26 Φεβρουαρίου 2022). «EBU Statement on RTR, Channel One and Radio House Ostankino membership». ebu.ch (στα Αγγλικά). EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.
  33. Rainford, Claire (1 Μαρτίου 2022). «EBU Statement on Russian Members». ebu.ch (στα Αγγλικά). EBU. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022.
  34. Vidal, Fernando Nicolás (26 Μαΐου 2022). «La UER hace efectiva la suspensión indefinida a sus miembros rusos». ESCplus España (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2022.
  35. Suspilne. Європейська мовна спілка призупинила членство російських ЗМІ. Δελτίο τύπου.
  36. EBU (14 February 2023). Where are the missing children of Ukraine?. Δελτίο τύπου.
  37. Marshall, Alex; Sella, Adam (7 February 2024). «Israel Chooses a Eurovision Act as Boycott Campaigns Swirl» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2024/02/07/arts/music/israel-eurovision-war-boycott.html. Ανακτήθηκε στις 9 February 2024.
  38. Jones, Andrew (15 May 2025). «United by music, divided on Israel: Eurovision tensions bubble up in famously neutral Switzerland». NBC News. https://www.nbcnews.com/world/europe/united-music-divided-israel-eurovision-tensions-bubble-famously-neutra-rcna206455.
  39. «Slovenia public broadcaster 1st to demand banning Israel from Eurovision over Gaza war». The Times of Israel. 21 December 2024. https://www.timesofisrael.com/liveblog_entry/slovenia-public-broadcaster-1st-to-demand-banning-israel-from-eurovision-over-gaza-war/.
  40. 1 2 «Ireland asks Eurovision host EBU for discussion over Israel’s involvement». Euronews. 8 May 2025. https://www.euronews.com/culture/2025/05/08/ireland-asks-eurovision-host-ebu-for-discussion-over-israels-involvement.
  41. Grunewald, Moonray (9 May 2025). «VRT steunt vraag voor debat over deelname van Israël aan Eurovisiesongfestival». VRT NWS. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/05/09/vrt-debat-deelname-israel-eurovisiesongfestival-ebu/. Ανακτήθηκε στις 10 May 2025.
  42. «Statement from EBU in response to letter from RTVE regarding Kan's participation in Eurovision Song Contest 2025». European Broadcasting Union (EBU). 11 Απριλίου 2025.
  43. Mouriquand, David (6 May 2025). «Former Eurovision contestants call for Israel and broadcaster KAN to be banned». Euronews. https://www.euronews.com/culture/2025/05/06/former-eurovision-contestants-call-for-israel-and-broadcaster-kan-to-be-banned.
  44. Granger, Anthony (27 Αυγούστου 2021). «Belarus: BTRC Reveals EBU Suspension Scheduled to Expire in 2024». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
  45. Farren, Neil (23 Απριλίου 2024). «Belarus: BTRC Indefinitely Suspended From EBU». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2024.
  46. Granger, Anthony (29 Μαΐου 2022). «European Broadcasting Union Formally Suspends Russian Broadcasters». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2022.
  47. «House of Lords - BBC Charter Review - Minutes of Evidence». publications.parliament.uk. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2021.
  48. «Radio Cadena COPE abandona la UER» [Radio Cadena COPE leaves the EBU]. 15 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2019.
  49. «74 Active Members of the EBU» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2016.
  50. Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Sweden: TV4 Ends Membership of the European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
  51. Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Finland: MTV3 Leaves European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
  52. Potter, W. (24 Οκτωβρίου 1994). The implementation of satellite technology in the Eurovision network (PDF). Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2020.
  53. «Admission». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2009.
  54. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα Members list 2007.
  55. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα associate.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]