Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από EBU)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση
European Broadcasting Union
Union européenne de radio-télévision
European Broadcasting Union logo.svg
Το λογότυπο της EBU (2012-σήμερα)
EBU Member Elliptic.svg
Οι χώρες με ένα ή περισσότερα μέλη απεικονίζονται με σκούρο μπλε χρώμα, ενώ τα συνεργαζόμενα μέλη με γαλάζιο.
ΣυντομογραφίαEBU
ΠροκάτοχοςΔιεθνής Ραδιοφωνική Ένωση (αγγλικά: International Broadcasting Union, IBU; γαλλικά: Union Internationale de Radiophonie, UIR)
Ίδρυση12 Φεβρουαρίου 1950
ΤύποςΈνωση ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών
ΈδραΓενεύη, Ελβετία
ΥπηρεσίεςΡαδιοτηλεοπτικοί φορείς
Μέλη116 οργανισμοί από 56 χώρες
ΠρόεδροςΤόνι Χολ
Γενικός ΔιευθυντήςNoel Curran[1]
ΙστότοποςΕπίσημη ιστοσελίδα

Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (αγγλικά: European Broadcasting Union, EBU; γαλλικά: Union Européenne de Radio-télévision, UER) είναι μια συμμαχία των δημοσίων (κρατικών) οργανισμών μέσων μαζικής ενημέρωσης, η οποία ιδρύθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1950. Η ένωση αποτελείται από 115 οργανισμούς-μέλη σε 56 χώρες[2] και 34 συνεργαζόμενα μέλη από 21 χώρες.[3]

Η EBU είναι ευρέως γνωστή για την παραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Επίσης φιλοξένησε συζητήσεις μεταξύ των υποψηφίων για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν το 2014, παρόλο που δεν σχετίζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση.[4]

Γενική περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μέλη της EBU είναι δημόσιοι φορείς των οποίων η παραγωγή προγραμμάτων πραγματοποιείται, χρηματοδοτείται και ελέγχεται από το κοινό, για το κοινό. Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς καθορίζονται συχνά από το νόμο, αλλά δεν είναι διακεκριμένοι και ανεξάρτητοι και λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας, στο σύνολό της.

Τα μέλη προέρχονται από το βορρά (Ισλανδία), από το νότο (Αίγυπτος), από τη δύση (Ιρλανδία), από την ανατολή (Αζερμπαϊτζάν) και σχεδόν από κάθε άλλη χώρα της γεωγραφικής Ευρώπης. Τα συνεργαζόμενα μέλη προέρχονται από χώρες και εδάφη πέραν της Ευρώπης, όπως ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Ινδία και η Κίνα ενώ από τις ΗΠΑ είναι οι: ABC, CBS, NBC, CPB, WFMT, NPR και American Public Media.

Η ιδιότητα του κάθε μέλους αφορά τις οργανώσεις των μέσων ενημέρωσης, των οποίων τα κράτη είτε είναι εντός της περιοχής των Ευρωπαϊκών εκπομπών όπως ορίζεται από την Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών είτε είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.[5]

Τα μέλη επωφελούνται από:

  • Πλήρη πρόσβαση σε παγκόσμιας εμβέλειας περιεχόμενο από αποκλειστικά αθλητικά δικαιώματα έως ανταλλαγές για ειδήσεις, μουσική και προγράμματα για παιδιά.
  • Μια φωνή στις Βρυξέλλες και στις διεθνείς πλατφόρμες που ασκούν πιέσεις για τα δημόσια μέσα και εξασφαλίζουν το βέλτιστο νομικό και τεχνικό πλαίσιο.
  • Ευκαιρίες για ανταλλαγή, μάθηση και συνεργασία μέσω διασκέψεων, ομάδων εργασίας, κατάρτισης και ειδικών συμβουλών και καθοδήγησης.
  • Κέντρα εκμάθησης και ανταλλαγής νέων τεχνολογιών και καινοτομίας με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που παρέχουν στρατηγικές συμβουλές και καθοδήγηση.

Η μεγαλύτερη παραγωγή της EBU είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Η EBU διοργανώνει επίσης τους ομότιτλους διαγωνισμούς χορού, παιδικού τραγουδιού, νέων χορευτών και πολλούς παρόμοιους.

Στις ραδιοφωνικές συνεργασίες περιλαμβάνεται το Euroclassic Notturno που αποτελεί μια εξάωρη ακολουθία κλασικής μουσικής του BBC Radio 3 και μεταδίδεται από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο "Through the Night" και επίσης διάφορα θεματικά προγράμματα, όπως οι ετήσιες Χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις από όλη την Ευρώπη.[6] Η EBU αποτελεί μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου (International Music Council, Conseil international de la musique) με έδρα το Παρίσι.

Οι περισσότεροι φορείς-μέλη της EBU έχουν κάνει συμφωνία για τη διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και τα εναρκτήρια Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.[7] Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο γεγονός, το οποίο μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη μέσω της EBU είναι η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Βιέννης.[8]

Η Eurovision Media Services είναι το επιχειρηματικό σκέλος της EBU παρέχοντας τις πρώτες υπηρεσίες μέσων μαζικής ενημέρωσης για πολλούς οργανισμούς και αθλητικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο.

Το Πρελούδιο στη Δοξολογία (Te Deum) αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του γάλλου συνθέτη Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ, κυρίως μετά την εδραίωσή του ως μουσικό σήμα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Είναι ευρέως γνωστό στους Ευρωπαίους καθώς παίζεται πριν και μετά τους τίτλους του συγκεκριμένου διαγωνισμού και σε άλλα σημαντικά γεγονότα και προγράμματα παραγωγής της EBU.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU είναι διάδοχος της Διεθνούς Ραδιοφωνικής Ένωσης (IBU-UIR) η οποία ιδρύθηκε την 4η Απριλίου του 1925, με έδρα τη Γενεύη και παράρτημα στις Βρυξέλλες. Ενέτεινε τις ανταλλαγές ραδιοφωνικών προγραμμάτων και τις διαμεσολαβητικές τεχνικές διαμάχες μεταξύ των μελών που ασχολήθηκαν κυρίως με τα θέματα των συχνοτήτων και των παρεμβολών τους. Αναλήφθηκε ουσιαστικά από τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όταν η σύγκρουση τερμάτισε στα μάτια των συμμαχικών δυνάμεων ήταν μια συμβιβασμένη οργάνωση που δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν.

Την άνοιξη του 1946, εκπρόσωποι της Σοβιετικής ραδιοφωνικής επιτροπής πρότειναν τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης. Ωστόσο, ταυτόχρονα, προετοιμάστηκαν για την διακυβερνητική "Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Διάσκεψη" η οποία διεξήχθη στην Κοπεγχάγη δύο χρόνια αργότερα, καταρτώντας ένα νέο σχέδιο για τη χρήση συχνοτήτων στην περιοχή των Ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Θεωρήθηκε αναγκαία η ύπαρξη ενός οργανισμού ο οποίος θα μπορούσε να εφαρμόσει το "Σχέδιο μήκους κύματος της Κοπεγχάγης" αλλά υπήρξε διαφωνία μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και ιδιαίτερα ο φόβος που εξέφρασε το BBC ότι μια νέα ένωση θα μπορούσε να κυριαρχείται από την ΕΣΣΔ παρόλο που πρότεινε να δώσει σε καθένα από τα τότε κράτη-μέλη μία ψήφο. Η Γαλλία πρότεινε τέσσερις ψήφους λόγω της ένταξης των βορειοαφρικανικών αποικιών στο κράτος, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θεώρησε ότι θα είχε μια μικρή επιρροή με μία μόνο ψήφο.

Στις 27 Ιουνίου 1946 ιδρύθηκε ο εναλλακτικός Διεθνής Ραδιοφωνικός Οργανισμός (αγγλικά: International Broadcasting Organization, IBO; γαλλικά: Organisation Internationale de Radiodiffusion, OIR) με 26 μέλη χωρίς τη συμμετοχή της Βρετανίας. Την επόμενη μέρα, η IBU συναντήθηκε με το νεοσύστατο IBO στη Γενική Συνέλευση και έγινε προσπάθεια διάλυσής της, η οποία απέτυχε, παρόλο που τα 18 από τα 28 μέλη της έφυγαν από την IBU για να ενταχθούν στον IBO.[9]

Για μια χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τόσο η IBU όσο και ο IBO διακρίθηκαν για το ρόλο της οργάνωσης των συχνοτήτων τους, αλλά η Βρετανία αποφάσισε να μην συμμετάσχει σε καμία από τις δύο. Το BBC προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να βρει κατάλληλες ρυθμίσεις εργασίας. Ωστόσο, για πρακτικούς σκοπούς, ο IBO μισθώνει το τεχνικό τμήμα της IBU στις Βρυξέλλες και απασχολεί το προσωπικό της.

Το BBC πρότεινε στη συνέχεια μια νέα λύση βασισμένη στη λειτουργία του IBO αλλάζοντας τον κανονισμό της, ώστε να υπάρχει μόνο ένα μέλος ανά χώρα που συμμετέχει στην ITU, εξασφαλίζοντας μια δυτική πλειοψηφία έναντι της ΕΣΣΔ και των δορυφορικών κρατών της. Τον Αύγουστο του 1949 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Στρέσα της Ιταλίας, αλλά κατέληξε σε διαφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων σχετικά με τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων.

Μια πρόταση ήταν να αντικατασταθεί η ευρωπαϊκή ραδιοτηλεοπτική ζώνη από μια περιοχή που θα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, το Λεβάντες και τη Βόρεια Αφρική. Μετά την συνάντηση στην Στρέσα της Ιταλίας, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των δυτικοευρωπαίων για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού και το BBC πρότεινε την έδρα της στο Λονδίνο. Οι συναντήσεις στο Παρίσι στις 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου 1949 σφράγισαν τη μοίρα της IBU και του IBO, αλλά αποφασίστηκε να μην επιτρέψει στη Δυτική Γερμανία να ιδρύσει το νέο οργανισμό. Στις 12 Φεβρουαρίου 1950, η νεοσυσταθείσα EBU είχε την πρώτη της συνάντηση με 23 μέλη από την ευρωπαϊκή ραδιοτηλεοπτική ζώνη, στο ξενοδοχείο Imperial στην παραθαλάσσια πόλη της Torquay, στην κομητεία του Ντέβον, στην Αγγλία.

Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ian Jacob από το BBC, ο οποίος παρέμεινε για 10 χρόνια, ενώ η λειτουργία του κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό από το BBC, λόγω των οικονομικών, τεχνικών και προσωπικών του στοιχείων. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ της EBU και των προκατόχων της ήταν ότι η συμμετοχή της EBU ήταν για ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και όχι για κυβερνήσεις. Οι πρώτοι εκπρόσωποι δήλωσαν, ότι οι συναντήσεις της EBU ήταν εγκάρδιες, επαγγελματικές και πολύ διαφορετικές από τον απότομο τόνο των προκατόχων της. Το 1951 ακυρώθηκε η αίτηση περί ιδρύσεως του οργανισμού στη Δυτική Γερμανία η οποία ανέπτυξε εργασιακές σχέσεις με τον μετέπειτα Διεθνή Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό (αγγλικά: International Radio and Television Organisation, IRTO; γαλλικά: Organisation Internationale de Radiodiffusion et de Télévision, OIRT) ο οποίος μετέφερε τα γραφεία και το τεχνικό τμήμα του (πρώην) IBO από τις Βρυξέλλες στην Πράγα ένα χρόνο πριν. Ωστόσο, την 1η Ιανουαρίου 1993, δύο χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο IRTO απορροφήθηκε μέσω συγχώνευσης από την EBU.

Τεχνικές δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο στόχος των τεχνικών δραστηριοτήτων της EBU είναι απλά να βοηθήσει τα μέλη της ένωσης σε αυτή την περίοδο των πρωτοφανών τεχνολογικών εξελίξεων. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή τεχνικών πληροφοριών στα μέλη μέσω διασκέψεων και σεμιναρίων, καθώς και σε γραπτή μορφή (όπως η Τεχνική Επισκόπηση της EBU και το περιοδικό tech-i). Η EBU επίσης ενθαρρύνει την ενεργό συνεργασία μεταξύ των μελών της, με βάση το ότι μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα τη γνώση και την εμπειρία τους, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν τα μέλη από μόνα τους.

Μεγάλο μέρος αυτής της συνεργασίας επιτυγχάνεται μέσω των Εργατικών Ομάδων που μελετούν συγκεκριμένα τεχνικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος: για παράδειγμα, τα μέλη της EBU προετοιμάζονται από καιρό για την αναθεώρηση του σχεδίου της Στοκχόλμης του 1961.

Η EBU δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση ανοικτών προτύπων. Η ευρεία χρήση τους (όπως το MPEG-2, DAB, DVB κ.λπ.) εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ προϊόντων από διάφορους προμηθευτές, και διευκολύνει την ανταλλαγή υλικού προγραμμάτων μεταξύ των μελών της ένωσης και την προώθηση ενός ευρούς βιομηχανικού φάσματος των "οριζόντιων αγορών" προς όφελος όλων των καταναλωτών.

Τα μέλη και το τεχνικό τμήμα της EBU διαδραμάτισαν εδώ και πολύ καιρό σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πολλών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, όπως:

  • Η διεπαφή ψηφιακού ήχου AES/EBU, επισήμως γνωστό ως AES3.
  • Σειριακές και παράλληλες διεπαφές για ψηφιακό βίντεο (Συστάσεις ITU-R 601 και 656).
  • RDS (Radio Data System): Ραδιοφωνικό Σύστημα Δεδομένων που χρησιμοποιείται στην εκπομπή των FM.
  • Σύσταση Loudness R128 και μετρητές EBU Mode (EBU Tech 3341).

Η EBU ενθάρρυνε επίσης ενεργά την ανάπτυξη και εφαρμογή:

  • Digital Audio Broadcasting (DAB: Ψηφιακή εκπομπή ήχου) μέσω Eureka Project 147 και WorldDAB Forum.
  • Digital Video Broadcasting (DVB) μέσω DVB Project και DigiTAG.
  • του ψηφιακού ραδιοφώνου στις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται σήμερα για την εκπομπή των AM μέσω της DRM.
  • της τυποποίησης των ψηφιακών συστημάτων εγγραφής βίντεο μέσω του TV-Anytime Forum.
  • της ανάπτυξης άλλων δικτύων διανομής περιεχομένου στο διαδίκτυο μέσω P2PTV; EBU Project Group D/P2P, από το Νοέμβριο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2008, με δοκιμή επιλεγμένων καναλιών-μελών, χάρη στην πλατφόρμα διανομής της Octoshape.[10] Η EBU είναι επίσης μέρος του Ευρωπαϊκού Project P2P-Next.

Διαμάχη με την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση το 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την Τρίτη 11 Ιουνίου του 2013 η Ελληνική κυβέρνηση έκλεισε τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα ΕΡΤ σε σύντομο χρονικό διάστημα, επικαλούμενη ανησυχίες των κυβερνητικών δαπανών που σχετίζονται με την Κρίση της Ευρωζώνης.[11] Σε απάντηση, η EBU ίδρυσε ένα αυτοσχέδιο στούντιο την ίδια μέρα, κοντά στα πρώην γραφεία της ΕΡΤ στην Αθήνα, προκειμένου να συνεχίσει να παρέχει στα μέλη της EBU υπηρεσίες αναμετάδοσης εκπομπών που παρείχε προηγουμένως η ΕΡΤ.[12]

Η EBU έβγαλε ανακοίνωση εκφράζοντας τη βαθιά απογοήτευσή της για το κλείσιμο της ΕΡΤ και παρότρυνε τον Έλληνα πρωθυπουργό να χρησιμοποιήσει όλες τις εξουσίες του για να ανακαλέσει αμέσως την απόφαση και προσέφερε συμβουλές, βοήθεια και εμπειρογνωμοσύνη που απαιτούνται για την διατήρηση της ΕΡΤ.[13]

Στις 4 Μαΐου 2014, η ΝΕΡΙΤ, ο νέος δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ξεκίνησε την πανελλαδική μετάδοσή του και μετά από ένα επτάμηνο (4 Δεκεμβρίου) έγινε νέο πλήρες μέλος της ένωσης.[14] Ωστόσο, στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. αντικαταστάθηκε από τη νέα ΕΡΤ Α.Ε. η οποία επαναλειτούργησε με ολοκληρωμένο πρόγραμμα.

Μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χάρτης των χωρών ως ενεργά μέλη της EBU με πράσινο χρώμα σε χρονική σειρά από το 1950.

Ο κατάλογος των ενεργών μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Αύγουστο του 2019) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 72 ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από 56 χώρες.[2]

Ενεργά μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντομογραφία Έτος ένταξης
Flag of San Marino.svg Άγιος Μαρίνος Radio and Television of the Republic of San Marino (San Marino RTV) SMRTV 1995
Flag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν Public Television (İctimai Televiziya) İCTI / İTV 2007
Flag of Egypt.svg Αίγυπτος Egyptian Radio and Television Union ERTU 1985
Flag of Albania.svg Αλβανία Albanian Radio and Television (Radio Televizioni Shqiptar) RTSH 1999
Flag of Algeria.svg Αλγερία National Sound Broadcasting Company - Algerian Radio
(Entreprise nationale de radiodiffusion sonore - Radio Algérienne)
ENRS 1970
Public Establishment of Television (Établissement public de télévision) EPTV
Television Broadcasting Corporation of Algeria (Télédiffusion d’Algérie) TDA
Flag of Andorra.svg Ανδόρρα Radio and Television of Andorra (Ràdio i Televisió d'Andorra, S.A.) RTVA 2002
Flag of Armenia.svg Αρμενία Public Radio of Armenia (Հայաստանի Հանրային Ռադիո, Hayastani Hanrayin Radio) ARMR 2005
Public Television of Armenia (Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն, Hayastani Hanrayin Herrustaynkerut’yun) ARMTV
Flag of Austria.svg Αυστρία Austrian Broadcasting Corporation (Österreichischer Rundfunk) ORF 1953
Flag of the Vatican City.svg Βατικανό Vatican Radio (Radio Vaticana) VR 1950
Flag of Belgium.svg Βέλγιο Belgian Radio-Television of the Wallonia-Brussels Federation
(Radio-Télévision belge de la Fédération Wallonie-Bruxelles)
RTBF 1950
Flemish Radio and Television Broadcasting Organisation
(Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie)
VRT
Flag of North Macedonia.svg Βόρεια Μακεδονία Macedonian Radio Television (Македонска Радио Телевизиjа, Makedonska Radio Televizija) MRT 1993
Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Βοσνία και Ερζεγοβίνη Radio and Television of Bosnia and Herzegovina (Radiotelevizija Bosne i Hercegovine) BHRT 1993
Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Bulgarian National Radio (Bŭlgarsko natsionalno radio) BNR 1993
Bulgarian National Television (Bŭlgarska natsionalna televiziya) BNT
Flag of France.svg Γαλλία Groupe de Radiodiffusion Française:
France Télévisions, Radio France, France Médias Monde
GRF 1950
TF1 (Bouygues) TF1 1950
Europe 1 (Lagardère) E1 1978
Canal+ (Vivendi) C+ 1984
Flag of Germany.svg Γερμανία Consortium of public broadcasters in Germany (Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland)
Bavarian Broadcasting (Bayerischer Rundfunk, BR)
Hessian Broadcasting Corporation (Hessischer Rundfunk, hr)
Central German Broadcasting (Mitteldeutscher Rundfunk, MDR)
Northern German Broadcasting (Norddeutscher Rundfunk, NDR)
Radio Bremen (RB)
Berlin-Brandenburg Broadcasting (Rundfunk Berlin-Brandenburg, rbb)
Saarland Broadcasting (Saarländischer Rundfunk, SR)
Southwest Broadcasting (Südwestrundfunk, SWR)
West German Broadcasting (Westdeutscher Rundfunk, WDR)
German Wave (Deutsche Welle, DW)
Germany Radio (Deutschlandradio, DLR)
ARD 1952
Second German Television (Zweites Deutsches Fernsehen) ZDF 1963
Flag of Georgia.svg Γεωργία Georgian Public Broadcasting (საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი, sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli) GPB 2005
Flag of Denmark.svg Δανία Danish Broadcasting Corporation (Danmarks Radio) DR 1950
TV2 Danmark A/S DK / TV2 1989
Flag of Switzerland.svg Ελβετία Swiss Broadcasting Corporation
Schweizerische Radio- und Fernsehgesellschaft
Société suisse de radiodiffusion et télévision
Società svizzera di radiotelevisione
Societad Svizra da Radio e Televisiun
SRG SSR 1950
Flag of Greece.svg Ελλάδα Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση ΕΡΤ 1950-2013
2015
Flag of Estonia.svg Εσθονία Estonian Public Broadcasting (Eesti Rahvusringhääling) ERR 1993
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο British Broadcasting Corporation BBC 1950
United Kingdom Independent Broadcasting
Independent Television (ITV)
Scottish Television (STV)
Channel Four Television Corporation
Channel Four Wales (Sianel Pedwar Cymru)
UKIB 1960
Flag of Jordan.svg Ιορδανία Jordan Radio and Television Corporation (مؤسسة الإذاعة والتلفزيون الأردني) JRTV 1970
Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Radio and Television of Ireland (Raidió Teilifís Éireann) RTÉ 1950
Irish Television Four (Teilifís na Gaeilge Ceathair) TG4 2007
Flag of Iceland.svg Ισλανδία Icelandic National Broadcasting Service (Ríkisútvarpið) RÚV 1956
Flag of Spain.svg Ισπανία Spanish Radio and Television Corporation
(Corporación de Radio y Televisión Española)
RTVE 1955
Flag of Israel.svg Ισραήλ Israeli Public Broadcasting Corporation (תאגיד השידור הישראלי, Ta'agid HaShidur HaYisra'eli) Kan 2017
Flag of Italy.svg Ιταλία Italian radio and television (Radiotelevisione italiana) Rai 1950
Flag of Croatia.svg Κροατία Croatian Radiotelevision (Hrvatska radiotelevizija) HRT 1993
Flag of Cyprus.svg Κύπρος Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (Cyprus Broadcasting Corporation, Kıbrıs Radyo Yayın Kurumu) CyBC 1969
Flag of Latvia.svg Λετονία Latvian Radio (Latvijas Radio) LR 1993
Latvian Television (Latvijas Televīzija) LTV
Flag of Belarus.svg Λευκορωσία National State Television and Radio Company of Belarus (Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь / Belteleradio) BTRC 1993
Flag of Lebanon.svg Λίβανος Télé Liban (تلفزيون لبنان‎) TL 1950
Flag of Libya.svg Λιβύη Libya National Channel LNC 2011
Flag of Lithuania.svg Λιθουανία Lithuanian National Radio and Television (Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija) LRT 1993
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο RTL Group RTL 1950
Sociocultural Broadcasting Institution of the Grand Duchy of Luxembourg (Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg - radio 100,7) ERSL 1996
Flag of Malta.svg Μάλτα Public Broadcasting Services Limited PBS 1970
Flag of Morocco.svg Μαρόκο National Radio and Television Society (Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision) SNRT 1950
Flag of Montenegro.svg Μαυροβούνιο Radio and Television of Montenegro (Radio i televizija Crne Gore, Радио и телевизија Црне Горе) RTCG 2006
Flag of Moldova.svg Μολδαβία TeleRadio-Moldova TRM 1993
Flag of Monaco.svg Μονακό Groupement de Radiodiffusion monégasque:
Radio Monte Carlo (RMC owned by NextRadioTV)
Télé Monte Carlo (TMC owned by Groupe TF1)
Monaco Média Diffusion (MMD - Télédiffusion de France)
GRMC 1950
Flag of Norway.svg Νορβηγία Norwegian Broadcasting Corporation (Norsk rikskringkasting) NRK 1950
TV2 (Egmont Group) NO / TV2 1993
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Dutch Public Broadcaster (Nederlandse Publieke Omroep) AVROTROS, Evangelical Broadcasting (Evangelische Omroep, EO) MAX, KRO-NCRV, Dutch Broadcast Foundation (Nederlandse Omroep Stichting - NOS), People's University Programme (NTR), PowNed, Liberal Protestant Radio Broadcasting Corporation (Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep - VPRO), Foundation for Ether Advertisement (Stichting Ether Reclame - STER), BNNVARA, Netherlands Awake (Wakker Nederlands - WNL),
Humanist Broadcaster (Humanistische Omroep - HUMAN)
NPO 1950
Flag of Hungary.svg Ουγγαρία Hungarian Media Group
Media Services and Support Trust Fund (MTVA)
Duna Media Service Provider (Duna Médiaszolgáltató)
HMG 2014
Flag of Ukraine.svg Ουκρανία National Public Broadcasting Company of Ukraine
Natsionalna Suspilna Teleradiokompaniya Ukrayiny
UA:PBC 1993
Flag of Poland.svg Πολωνία Polish Radio (PR S.A.: Polskie Radio) PR 1993
Polish Television (TVP S.A.: Telewizja Polska) TVP
Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Radio and Television of Portugal (Rádio e Televisão de Portugal) RTP 1950
Flag of Romania.svg Ρουμανία Romanian Radio Broadcasting Company (Societatea Română de Radiodifuziune) ROR 1993
Romanian Television Corporation (Societatea Românǎ de Televiziune) RO / TVR
Flag of Russia.svg Ρωσία All-Russia State Television/Radio Broadcasting Company (Vserossiyskaya Gosudarstvennaya Televizionnaya i Radioveshchatelnaya Kompaniya) VGTRK 1993
Channel One Russia (Perviy kanal Rossii) C1R 1996
Radio House Ostankino (Radio Dom Ostankino)
Radio Mayak (MK) Radio Orpheus (Radio Orfey, OP)
RDO
Flag of Serbia.svg Σερβία Radio Television of Serbia (Radio-televizija Srbije) RTS 2006
Flag of Slovakia.svg Σλοβακία Radio and Television of Slovakia (Rozhlas a televízia Slovenska) RTVS 2011
Flag of Slovenia.svg Σλοβενία Radio-Television of Slovenia (Radiotelevizija Slovenija) RTVSLO 1993
Flag of Sweden.svg Σουηδία Swedish Broadcasting Service (Sveriges Rundradiotjänst) Sweden's Television (Sveriges Television, SVT) Sweden's Radio (Sveriges Radio, SR) Swedish Educational Broadcasting Company (Sveriges Utbildningsradio, UR) SRT 1950
Flag of Turkey.svg Τουρκία Turkish Radio and Television Corporation
(Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu)
TRT 1950
Flag of the Czech Republic.svg Τσεχία Czech Radio (Český rozhlas) ČR 1993
Czech Television (Česká televize) ČT
Flag of Tunisia.svg Τυνησία Tunisian Radio and Television Establishment (Établissement de la radiodiffusion-télévision tunisienne) Radio et télévision tunisienne RTTT 1950
Flag of Finland.svg Φινλανδία Finnish Broadcasting Company (Yleisradio Oy) Yle 1950

Παλαιότερα ενεργά μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Από Έως
Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Γιουγκοσλαβία Yugoslav Radio Television (Jugoslavenska radiotelevizija) JRT 1950 1992
Flag of Greece.svg Ελλάδα Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση ΝΕΡΙΤ 2014 2015
Flag of Spain.svg Ισπανία Antena 3 Radio (νυν Máxima FM) A3R 1986 1993
People's Radiowaves of Spain Network
(Cadena de Ondas Populares Españolas)
COPE 1998 2019[15]
Spanish Broadcasting Company (Sociedad Española de Radiodifusión) SER 1982 2020
Flag of Israel.svg Ισραήλ Israel Broadcasting Authority IBA 1957 2017
Flag of Italy.svg Ιταλία
Flag of Monaco.svg Μονακό
Télé Monte Carlo (νυν La7) TMC 1981 2001
Flag of Libya (1977–2011).svg Λιβύη Libyan Jamahiriya Broadcasting Corporation LJBC 1974 2011
Flag of Hungary.svg Ουγγαρία Hungarian Radio Corporation (Magyar Rádió) MR 1993[16] 2015
Hungarian Television (Magyar Televízió) MTV
Duna Channel (Duna Televízió) Duna 2013
Flag of Yugoslavia (1992–2003); Flag of Serbia and Montenegro (2003–2006).svg Σερβία και Μαυροβούνιο Alliance of Public Radio and Television (Udruženje javnih radija i televizija) UJRT 2001 2006
Flag of Slovakia.svg Σλοβακία Slovak Radio (Slovenský rozhlas) SRo 1993 2011
Slovak Television (Slovenská televízia) STV
Flag of Sweden.svg Σουηδία TV4 (Bonnier Group) SE / TV4 2004 2019[17]
Flag of the Czech Republic.svg Τσεχοσλοβακία Czechoslovak Television (Československá televize / Československá televízia) CST 1991 1992
Flag of Finland.svg Φινλανδία Commercial Television Three (Mainos-TV Kolme) FI / MTV 1993 2019[18]

Συνεργαζόμενα μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χάρτης των χωρών ως συνεργαζόμενα μέλη της EBU.

Οποιοσδήποτε όμιλος ή οργανισμός από ένα κράτος-μέλος της ITU, ο οποίος παρέχει ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες εκτός της περιοχής Ευρωπαϊκών εκπομπών, μπορεί να υποβάλλει αίτηση ένταξης στην EBU ως συνεργαζόμενο μέλος.[19] Ο κατάλογος των συνεργαζόμενων μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιανουάριο του 2018) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 34 φορείς - οργανισμούς από 21 χώρες.[3]

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Έτος ένταξης
Flag of Australia.svg Αυστραλία Australian Broadcasting Corporation ABC 1950
Free TV Australia Free 1962
Special Broadcasting Service SBS 1979
Flag of Brazil.svg Βραζιλία Rádio Cultura (Padre Anchieta Foundation) FPA 2012
Flag of Georgia.svg Γεωργία Rustavi 2 Broadcasting Company RB 2003
Teleimedi (Imedi Media Holding) TEME 2004
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής National Broadcasting Company NBC 1953
Columbia Broadcasting System / CBS Corporation CBS 1956
American Broadcasting Company ABC 1959
National Public Radio NPR 1971
WFMT Radio Network WFMT 1980
American Public Media APM 2004
Flag of Japan.svg Ιαπωνία Japan Broadcasting Corporation (Nippon Hoso Kyokai) NHK 1951
Tokyo FM Broadcasting Co., Ltd. TFM 1986
Tokyo Broadcasting System / TBS Television, Inc. TBS 2000
Flag of India.svg Ινδία All India Radio AIR 1979
Flag of Iran.svg Ιράν Islamic Republic of Iran Broadcasting IRIB 1969
Flag of Kazakhstan.svg Καζακστάν Khabar Agency ΚΑ 2016
Flag of Canada.svg Καναδάς Canadian Broadcasting Corporation (Societé Radio Canada) CBC 1950
Flag of the People's Republic of China.svg Κίνα China Central Television CCTV 2010
Shanghai Media Group SMG 2016
Flag of Cuba.svg Κούβα Cuban Institute of Radio and Television (Instituto Cubano de Radio y Televisión) ICRT 1992
Flag of Malaysia.svg Μαλαισία Radio Television Malaysia (Radio Televisyen Malaysia) RTM 1970
Flag of Mauritius.svg Μαυρίκιος Mauritius Broadcasting Corporation MBC 1980
Flag of Bangladesh.svg Μπανγκλαντές National Broadcasting Authority of Bangladesh NBAB 1974
Flag of New Zealand.svg Νέα Ζηλανδία Radio New Zealand RNZ 1950
Television New Zealand TVNZ 1980
Flag of South Africa.svg Νότια Αφρική South African Broadcasting Corporation SABC 1951
Flag of South Korea.svg Νότια Κορέα Korean Broadcasting System KBS 1974
Flag of Oman.svg Ομάν Public Authority for Radio and Television of Oman PART 1976
Flag of Syria.svg Συρία Syrian Arab Radio and TV Organization (Organisme de la Radio-Télévision Arabe Syrienne) ORTAS 1978
Flag of Chile.svg Χιλή Universidad Católica de Chile Televisión (Canal 13) UCTV 1971
Flag of Hong Kong.svg Χονγκ Κονγκ Radio Television Hong Kong RTHK 1983

Παλαιότερα συνεργαζόμενα μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Συντ. Από Έως
Flag of Palestine.svg Παλαιστίνη Palestinian Broadcasting Corporation (هيئة الإذاعة والتلفزيون الفلسطينية) PBC 2009 2014

Πιθανά μελλοντικά μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός Οργανισμός Αίτια
Flag of North Macedonia.svg Βόρεια Μακεδονία МРТ (πλήρες μέλος της EBU από το 1993) H δημόσια ραδιοτηλεόραση MRT, κατόπιν της Συμφωνίας των Πρεσπών, που υπογράφηκε μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και της Ελλάδας, είναι υποχρεωμένη από την EBU, να αλλάξει όνομα, το οποίο πρέπει να βασίζεται στην νέα σύνθετη ονομασία της χώρας Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (το υπάρχων όνομα της МРТ βασίζεται στην παλιά ονομασία της χώρας, Δημοκρατία της Μακεδονίας). Παρά την επίσημη αλλαγή του ονόματος, στην χώρα, πολλές ονομασίες εξακολουθούν, να παραμένουν μέχρι στιγμής στην Βόρεια Μακεδονία, με το όνομα «Μακεδονία», κάτι που δεν είναι αποδεκτό, από την Ελλάδα και την Βουλγαρία, καθώς και από την ΕΕ.
Flag of Kazakhstan.svg Καζακστάν Khabar Agency (συνεργαζόμενο μέλος της EBU από το 2016) Το Καζακικό τηλεοπτικό δίκτυο Khabar Agency έχει δείξει ενδιαφέρον για να ενταχθεί στην EBU, διότι ένα μικρό μέρος της χώρας ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη. Το Καζακστάν λαμβάνει μέρος στις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις Ποδοσφαίρου της UEFA, στην οποία είναι επίσημο μέλος.
Flag of Kosovo.svg Κόσοβο RTK (Ραδιοτηλεόραση του Κοσόβου) H δημόσια ραδιοτηλεόραση του Κοσόβου RTK έχει δείξει ενδιαφέρον για να ενταχθεί στην EBU. Ωστόσο, Τα Ηνωμένα Έθνη διοικούν το Κόσοβο σύμφωνα με την Απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας από το 1999, και με την συνεργασία της ΕΕ από το 2008. Έκτοτε, η Σερβία, διεκδικεί το Κόσοβο ως μέρος της επικράτειάς της, και ισχυρίζεται ότι εξακολουθεί να έχει την περιοχή, υπό την κυριαρχία της, καθότι νομικά αποτελεί την Αυτόνομη Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Ωστόσο, η πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ, αναγνωρίζει το Κόσοβο, ως περιοχή της Σερβίας. Το περιστατικό αυτό, εμποδίζει το RTK, να γίνει μέλος της EBU, καθότι το Κόσοβο, δεν είναι κυρίαρχο κράτος, και ως εκ τούτου το Κόσοβο, δεν έχει το δικαίωμα, να συμμετέχει σε καμία από της διοργανώσεις της EBU, επειδή νομικά είναι μέρος της Σερβίας.
Flag of Liechtenstein.svg Λίχτενσταϊν - Αυτή τη στιγμή το Λίχτενσταϊν δεν έχει κανέναν κρατικό τηλεοπτικό σταθμό, αλλά αν δημιουργήσει έναν, τότε θα μπορέσει να γίνει μέλος της EBU. Αυτό το γεγονός τους επηρέασε όταν δεν τους επιτράπηκε να συμμετάσχουν στους Διαγωνισμούς Τραγουδιού το 1969 και το 1976. Ωστόσο, λόγω του μικρού πληθυσμού του, το Λίχτενσταϊν, δεν μπήκε ποτέ στην διαδικασία, να δημιουργήσει δημόσια ραδιοτηλεόραση, ενώ τα τελευταία χρόνια, δεν δείχνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε Διαγωνισμούς Τραγουδιού της Eurovision.
Flag of Morocco.svg Μαρόκο 2M Ο δεύτερος ημικρατικός τηλεοπτικός σταθμός του Μαρόκου 2M ζήτησε να γίνει μέλος της EBU. Είναι άγνωστο όμως αν θα συμμετάσχει είτε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού είτε στον Παιδικό Διαγωνισμό της Eurovision.

Λογότυπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

EBU logo old.png Ebu-logo1.gif EBU.png European Broadcasting Union logo.svg
1950-1980 1980-1993 1993-1998 1998-2012 2012-σήμερα

Δείτε Επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «European Broadcasting Union (EBU)». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2012. 
  2. 2,0 2,1 «EBU Active Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015. 
  3. 3,0 3,1 «EBU Associate Members». ebu.ch. EBU. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2015. 
  4. «Eurovision Debate». EBU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2016. 
  5. «42 countries to take part in 2018 Eurovision Song Contest». EBU. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2017. 
  6. «Joy to the World: a guide to the European Broadcasting Union's Christmas broadcast». CBC Music. https://www.cbcmusic.ca/posts/17773/joy-to-the-world-a-guide-to-the-european-broadcast. 
  7. «Live Broadcasts Finally Okayed». Variety Asia Online. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008. 
  8. (EBU), European Broadcasting Union. «EBU - Vienna Philharmonic Orchestra New Year's Concert». www.ebu.ch. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016. 
  9. (EBU), European Broadcasting Union. «50 years of Eurovision (1954-2004)» (PDF). www.ebu.ch. 
  10. «P2P Media Portal Trial». EBU. 10 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2008. 
  11. Greek public broadcaster ERT to be shut down, reopened with fewer employees. EKathimerini.com (2013-06-11). Retrieved on 2014-04-28.
  12. O'Carroll, Lisa (12 June 2013). «ERT shutdown: European Broadcasting Union sets up makeshift studio». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/media/2013/jun/12/ert-shutdown-european-broadcasting-union-makeshift-studio-greece. 
  13. EBU urges Greek government to reverse decision on ERT. (2013-06-11). Retrieved on 2014-04-28.
  14. Πλήρες μέλος της EBU η ΝΕΡΙΤ - Κανονικά και στην Eurovision
  15. «Radio Cadena COPE abandona la UER» [Radio Cadena COPE leaves the EBU]. 15 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2019. 
  16. «74 Active Members of the EBU» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2016. 
  17. Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Sweden: TV4 Ends Membership of the European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019. 
  18. Granger, Anthony (13 Νοεμβρίου 2019). «Finland: MTV3 Leaves European Broadcasting Union». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019. 
  19. «Admission». EBU.ch. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]