Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision
Congratulations- 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision (λογότυπο).jpg
Ημερομηνίες
Τελικός 22 Οκτωβρίου 2005
Οικοδεσπότης
Χώρος Flag of Denmark.svg Αρένα Φόρουμ, Κοπεγχάγη, Δανία
Παρουσιαστές Flag of the United Kingdom.svg Κατρίνα Λέσκανιτς
Flag of Latvia.svg Ρέναρς Κάουπερς
Διοργανωτής EBU, DR
Έναρξη διαγωνισμού "Love Shine A Light" της Κατρίνα Λέσκανιτς
Κατά τη διάρκεια
του σόου
Riverdance,
Ρόναν Κίτινγκ
Διαγωνιζόμενοι
Αριθμός συμμετοχών 14 τραγούδια από το 1958 έως το 2005
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίας Τηλεψηφοφορία και Κριτική επιτροπή - κάθε χώρα δίνει 1-8, 10, και 12 πόντους στα 10 αγαπημένα της τραγούδια
Νικητής Σουηδία Σουηδία
"Waterloo" των ABBA

Το Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, ήταν ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που οργανώθηκε από την EBU για τον εορτασμό της πεντηκοστής επετείου του διαγωνισμού της Eurovision και να καθορίσει τη πιο δημοφιλή συμμετοχή του Διαγωνισμού, εδώ και πενήντα χρόνια. Έλαβε χώρα στην Forum Arena (Αρένα Φόρουμ) της Κοπεγχάγης, στις 22 Οκτωβρίου 2005. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας που τον φιλοξένησε ήταν η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση της Δανίας (DR. Δεκατέσσερα τραγούδια μισού αιώνα του Διαγωνισμού, που επιλέχθηκαν μέσα από μια διαδικτυακή δημοσκόπηση και από μια κριτική επιτροπή, δημιούργησαν το γεγονός. 31 χώρες-μέλη της EBU μετάδωσαν την συναυλία (αν και το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία και η Γαλλία δεν την μετέδωσαν), με τηλεψηφοφορίες και κριτικές επιτροπές να αποφασίζουν τον νικητή. 2.5 εκατομμύρια ψήφοι καταμετρήθηκαν συνολικά το βράδυ. [1]

Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε από την Katrina Leskanich (Κατρίνα Λέτσκανιτς) και απο τον Renārs Kaupers (Ρέναρς Κάουπερς). Το γεγονός κερδήθηκε από τη σουηδική ομάδα ABBA, με το τραγούδι "Waterloo" (η μπάντα είχε αρχικά κερδίσει το διαγωνισμό για τη Σουηδία το 1974).

Για να συμπέσει με την περίπτωση, η EBU κυκλοφόρησε δύο CD με τραγούδια της Eurovision από τα προηγούμενα πενήντα χρόνια. Δύο DVD με αυθεντικές εκτελέσεις Eurovision από αυτά τα τραγούδια είχαν επίσης κυκλοφορήσει.

Επιλογή χώρου και φιλοξενία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 2004, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να πραγματοποιήσει συναυλία για να γιορτάσουν τα πενήντα χρόνια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Η εκδήλωση επρόκειτο να πραγματοποιούταν στις 16 Οκτωβρίου 2005 στο Royal Albert Hall στο Λονδίνο της Αγγλίας. Το BBC ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει τη συναυλία. Το Royal Albert Hall δεν ήταν όμως διαθέσιμο. Έτσι, τον Αύγουστο του 2004, η EBU ανακοίνωσε ότι η DR θα φιλοξενήσει το συμβάν. Ο τηλεοπτικός επόπτης του διαγωνισμού Svante Stockselius είπε ότι η προηγούμενη εμπειρία της Δανίας στο να φιλοξενεί διαγωνισμού της Eurovision (είχε φιλοξενείσει τον διαγωνισμό του 2001 και τον πρώτο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού το 2003) ασκούσαν επιρροή στην επιλογή της Ένωσης. Στις 25 Οκτωβρίου του 2004, η Κοπεγχάγη επιβεβαιώθηκε ως η διοργανώτρια πόλη για την εκδήλωση, η οποία τώρα είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα στις 22 Οκτωβρίου 2005. Tον Μάιο του 2005, ο τίτλος "Congratulations" επιβεβαιώθηκε ως το επίσημο όνομα της συναυλίας. Ένα μήνα αργότερα, η DR ανακοίνωσε ότι το Φόρουμ της Κοπεγχάγης θα φιλοξενήσει το πρόγραμμα. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2005, η DR ανακοίνωσε ότι η Κατρίνα Λέτσκανιτς και ο Ρέναρς Κάουπερς θα παρουσιάσουν την συναυλία. Η Λέτσκανιτς ήταν η τραγουδίστρια που κέρδισε για το Ηνωμένο Βασίλειο το 1997. Ο Κάουπερς είναι ο βασικός τραγουδιστής της λεττονικής μπάντας Brainstorm, ο οποίος εκπροσώπησε τη Λεττονία στο ντεμπούτο της στο Διαγωνισμό του 2000.

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκατέσσερα τραγούδια ανταγωνίστηκαν στο Congratulations. Τον Μάιο του 2005 η EBU άνοιξε μια δημοσκόπηση στην ιστοσελίδα της να αποφασίσει δέκα τραγούδια που θα αμφισβητήσουν το γεγονός. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν δύο αγαπημένα τους τραγούδια από κάθε μία από πέντε δεκαετίες: 1956-1965, 1966-1975, 1976-1985, 1986 έως 1995 και 1996 - 2005. Τα υπόλοιπα τέσσερα τραγούδια θα επιλεγούν από την Ομάδα αναφοράς της EBU. Στις 16 Ιουνίου 2005, τα δεκατέσσερα επιλεγμένα τραγούδια ανακοινώθηκαν. Έντεκα από τα δεκατέσσερα τραγούδια ήταν οι νικητές της Eurovision.[2] Μόνο το "Nel blu di pinto di blu", το "Congratulations" και το "Eres Tú" (που όλα τερμάτησαν στις τρεις πρώτες θέσεις στο διαγωνισμό) δεν ήταν. Δύο χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, εκπροσωπήθηκαν δύο φορές στη λίστα. Ο Johnny Logan, ο οποίος κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές για την Ιρλανδία ως τραγουδιστής, είχε δύο από τα τραγούδια του που εμφανίστηκαν στον κατάλογο.[3]

Ημιτελικός (Πρώτος Γύρος)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλες οι 32 χώρες που εκπέμπουν το διαγωνισμό ψήφισαν στον πρώτο γύρο. Τα πέντε τραγούδια που είναι σημειωμένα με πορτοκαλί χρώμα προκρίνονται στο δεύτερο και τελικό γύρο.

Σειρά Χώρα Γλώσσα Καλλιτέχνης Τραγούδι Θέση Βαθμοί
1 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Κλιφ Ρίτσαρντ "Congratulations" 8 105
2 Ιρλανδία Ιρλανδία Αγγλικά Τζώνι Λόγκαν "What's Another Year?" 12 74
3 Flag of Israel.svg Ισραήλ Εβραϊκά Ντάνα Ιντερνάσιοναλ "Diva" 13 39
4 Flag of Spain.svg Ισπανία Ισπανικά Mocedades "Eres Tú" 11 90
5 Flag of Germany.svg Γερμανία Γερμανικά Νικόλ "Ein bisschen Frieden" 7 106
6 Flag of Italy.svg Ιταλία Ιταλικά Ντομένικο Μοντούνιο "Nel blu dipinto di blu" 2 200
7 Flag of Sweden.svg Σουηδία Αγγλικά ABBA "Waterloo" 1 331
8 Flag of Denmark.svg Δανία Αγγλικά Olsen Brothers "Fly on the Wings of Love" 6 111
9 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Γαλλικά Φρανς Γκαλ "Poupée de cire, poupée de son" 14 37
10 Flag of Turkey.svg Τουρκία Αγγλικά Σερτάμπ Ερενέρ "Every Way That I Can" 9 104
11 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Γαλλικά Σελίν Ντιόν "Ne partez pas sans moi" 10 98
12 Ιρλανδία Ιρλανδία Αγγλικά Τζώνι Λόγκαν "Hold Me Now" 3 182
13 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Brotherhood of Man "Save Your Kisses for Me" 5 154
14 Flag of Greece.svg Ελλάδα Αγγλικά Έλενα Παπαρίζου "My Number One" 4 167

Τελικός (Δεύτερος Γύρος)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλες οι 32 χώρες που εκπέμπουν το διαγωνισμό ψήφισαν στο δεύτερο γύρο.

Σειρά Χώρα Γλώσσα Καλλιτέχνης Τραγούδι Θέση Βαθμοί
1 Flag of Italy.svg Ιταλία Αγγλικά Ντομένικο Μοντούνιο "Nel blu dipinto di blu" 2 267
2 Flag of Sweden.svg Σουηδία Αγγλικά ABBA "Waterloo" 1 329
3 Ιρλανδία Ιρλανδία Αγγλικά Τζώνι Λόγκαν "Hold Me Now" 3 262
4 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Brotherhood of Man "Save Your Kisses for Me" 5 230
5 Flag of Greece.svg Ελλάδα Αγγλικά Έλενα Παπαρίζου "My Number One" 4 245

Παραστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συναυλία ξεκίνησε με τη γνωστή μουσική της Eurovision "Te Deum" που ακολουθήθηκε από ένα μήνυμα από τον Cliff Richard. Μετά από ένα γρήγορο μοντάζ όλων των 14 τραγουδιών, η ορχήστρα άρχισε να παίζει το "Ding-A-Dong" (Ολλανδία 1975), με χορευτές επί σκηνής. Συνεχίστηκαν το "A-Ba-Ni-Bi " (Ισραήλ 1978), το "Le dernier qui a parle" (Γαλλία 1991), και τέλος, το "Dschinghis Khan" (Γερμανία 1979), που επίσης συνοδεύτηκαν από χορογραφία. Τέλος, η Κατρίνα Λέτσκανιτς (παρουσιάστρια της βραδιάς μαζί με τον Ρέναρς Κάουπερς), παρουσίασε το τραγούδι που είχε εκτελέσει το 1997 στο Δουβλίνο, το "Love Shine a Light" (Ηνωμένο Βασίλειο 1997), που παρουσιάστηκε με τις σημαίες όλων των χωρών που είχαν συμμετέχει μέχρι εκείνη τη χρονιά στο Διαγωνισμό.

Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής, μερικά highlights παρουσιάστηκαν τα οποία έδειξαν μοντάζ διαφόρων παραστάσεων της Eurovision που ήταν ή ενδιαφέρουσες. Υπήρχαν 6 ποικιλίες, που περιχράφτηκαν από τους παρουσιαστές ως «νικητές» , «πολιτική, τόλμη, μεγαλύτερο από τη ζωή», «χαριτωμένοι άνδρες», «αξέχαστες ερμηνείες χορών», «δύναμη κοριτσιών» και «κοντινές δεύτερες θέσεις». Μια σειρά από υψηλού προφίλ καλλιτέχνες της Eurovision επέστρεψαν για να βοηθήσουν την παρουσίαση των 14 τραγουδιών. Αυτοί ήταν οι: Καρόλα, Μασσιέλ, Ντάνα Ιντερνάσσιοναλ, Μπίρθε Γουίλκε, Άνν-Μαρί Νταβίντ, Σάντρα Κίμ, Ελισσάβετ Αντρεάσσεν, Χάνα Κρόγκ, Αδελφοί Όλσεν, Εμίλια Κόκιτς, Μαρί Μυριάμ, Σερτάμπ Ερενέρ, Έλενα Παπαρίζου, Νικόλ και Ουγκό, Τσέριλ Μπέικερ και Λιζ Άσια. Ο Κλίφ Ρίτσαρντ και η Νικόλ έδωσαν προ-ηχογραφημένα μηνύματα καθώς δεν μπόρεσαν να παραστούν.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης, υπήρξαν πολλές παρουσιάσεις από προσκεκλημένους καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας και της καταμέτρησης των ψήφων. Αυτά αποτελούνταν από τη φινλανδική χορωδία Mieskuoro Huutajat, το Riverdance (χορός της Eurovision του 1994), o Ronan Keating (ο συνδιοργανωτής του 1997), και ο Τζώνι Λόγκαν, τραγουδώντας το νέο single του "Όταν μια γυναίκα αγαπά έναν άνθρωπο", καθώς και μια εμφάνιση από το βελγικό δίδυμο του 1973, Νικόλ και Ουγκό.

Υπήρχαν τρεις ανάμεικτες μουσικές (medleys), που αποτελούσαν κάποια τραγούδια διοργανώσεις του παρελθόντος. Η πρώτη αποτελούνταν από τους: Dana International, τραγουδώντας το Parlez - vous Francais (Baccara για το Λουξεμβούργο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1978), η Carola Haggkvist, τραγουδώντας το Främling (Σουηδια 1983, 3η θέση), η Alsou, τραγουδώντας το "Solo" (Ρωσία 2000, 2η θέση), ο Fabrizio Faniello, τραγουδώντας το "Another Summer Night" (Μάλτα 2001, 9η θέση), η Marie Myriam, το τραγούδι "L'amour est bleu" (Βίκυ Λέανδρος, Λουξεμβούργο 1967, 4η θέση), ο Richard Herrey το τραγούδι "Let Me Be The One" (The Shadows, Ηνωμένο Βασίλειο 1975) και τέλος, ο Thomas Thordarson τραγουδώντας το "Vi Maler Byen Rød" (Birthe Kjær, Δανία 1989).

Η δεύτερη αποτελούνταν από τους: Gali Atari με το τραγούδι Hallelujah (Ισραήλ 1979, 1η θέση), οι Bobbysocks, με το τραγούδι La Det swinge (Νορβηγία 1985, 1η θέση), η Anne-Marie David, με το τραγούδι Après Toi (Βίκυ Λέανδρος, Λουξεμβούργο 1972, 1η θέση), η Λίζ Άσια, με το τραγούδι Refrain (Ελβετία 1956, 1η θέση, το πρώτο νικητήριο τραγούδι της Eurovision), η Sandra Kim, με το τραγούδι Non ho l'Eta (Gigliola Cinquetti, Ιταλία 1964, 1η θέση) και τέλος, οι Bucks Fizz, με το τραγούδι Making Your Mind Up (Ηνωμένο Βασίλειο 1981, 1η θέση).

Η τελευταία ανάμεικτη μουσική τραγουδήθηκε από την Eimear Quinn, τον Charlie McGettigan, τον Jakob Sveistrup και την Linda Martin, τους νικητές της Eurovision του 1996, του 1994 και του 1992, και (στην περίπτωση του Sveistrup), ο εκπρόσωπος της Δανίας το 2005. Και οι τέσσερις ενέργησαν ως εφεδρικοί τραγουδιστές κατά τη διάρκεια της παράστασης.


Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο "Congratulations", χρησιμοποιήθηκαν και οι κριτικές επιτροπές και η τηλεψηφοφορία, έχοντας και τα δύο ίση επιρροή στην ψηφοφορία. Στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, ο αριθμός των τραγουδιών μειώθηκε σε πέντε. Κάθε χώρα δίνει βαθμούς από 1 έως 8, 10 και στη συνέχεια, 12 στα δέκα πιο αγαπητά τραγούδια τους. Σε αντίθεση με το Διαγωνισμό, οι τηλεθεατές είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν για τα τραγούδια που εκπροσωπούσαν τη χώρα τους. Τα πέντε κορυφαία τραγούδια υποβλήθηκαν στη συνέχεια σε έναν άλλο γύρο της ψηφοφορίας, όπου απονεμήθηκαν μόλις έξι πόντους και άνω. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε ιδιωτικό, και τα αποτελέσματα δεν είχαν ανακοινωθεί μέχρι μετά την παράσταση. Το τραγούδι με τους περισσότερους πόντους στο δεύτερο γύρο ήταν ο νικητής.

Αν και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας είναι γνωστά, οι πλήρης ψήφοι δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα από την EBU μέχρι σήμερα.

Διεθνής αναμετάδοση και ψηφοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνολικά τριάντα τέσσερις χώρες μετέδωσαν την παράσταση, αλλά μόνο τριάντα δύο συμμετείχαν στη σχετική ψηφοφορία. Οι χώρες που μετέδωσαν το διαγωνισμό ζωντανά και είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν ήταν οι:

Οι χώρες που μετέδωσαν το διαγωνισμό, οι οποίες καθυστέρησαν και ως εκ τούτου έχασαν το δικαίωμα ψήφου ήταν οι:

Οι χώρες που έχουν προηγουμένως διαγωνιστεί, αλλά δεν ασχολήθηκαν με την μετάδωση ή την ψηφοφορία του διαγωνισμού ήταν οι: