Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956.jpg
Ημερομηνίες
Τελικός 24 Μαΐου 1956
Οικοδεσπότης
Χώρος Teatro Kursaal
Λουγκάνο, Ελβετία
Παρουσιαστές Lohengrin Filipello
Σκηνοθέτης Franco Marazzi
Εκτελεστικός επόπτης Rolf Liebermann
Διοργανωτής Radiotelevisione svizzera di lingua italiana (RTSI)
Κατά τη διάρκεια
του σόου
Les Joyeux Rossignols &
Les Trois Ménestrels
Διαγωνιζόμενοι
Αριθμός τραγουδιών 14 (7 χώρες παρουσίασαν απο 2 τραγούδια η καθεμιά)
Πρώτη εμφάνιση Flag of Belgium.svg Βέλγιο
Flag of France.svg Γαλλία
Flag of Germany.svg Δυτική Γερμανία
Flag of Italy.svg Ιταλία
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία
Flag of Switzerland.svg Ελβετία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίας Κάθε χώρα είχε 2 μέλη της κριτικής επιτροπής που είχε κάθε δύο ψήφους,
μόνο ο νικητής ανακοινώθηκε.
Νικητής Flag of Switzerland.svg Ελβετία
"Refrain"
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
◄19551957►

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956 ήταν ο πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision που πραγματοποιήθηκε στο Teatro Kursaal στο Λουγκάνο της Ελβετίας την Πέμπτη 24 Μαΐου. Οργανωμένος από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, ο πανευρωπαϊκός διαγωνισμός ήταν μια έμπνευση από το Ιταλικό Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο. Ο Lohengrin Filipello ήταν ο πρώτος παρουσιαστής του διαγωνισμού, ο οποίος διαγωνισμός κράτησε 1 ώρα και 40 λεπτά. Επτά χώρες συμμετείχαν, με την καθεμιά να παρουσιάζει δύο τραγούδια. Δύο μέλη της κριτικής επιτροπής από όλες τις συμμετέχουσες χώρες ψήφισαν μυστικά με βάση το αγαπημένο τους τραγούδι. Η Λιζ Άσια κέρδισε το διαγωνισμό για την οικοδέσποινα χώρα Ελβετία με το τραγούδι "Refrain".[1]

Αυτή η πρώτη έκδοση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision περιελάμβανε πολλές διαδικασίες που δεν επαναλήφθηκαν σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη έκδοση: Δύο τραγούδια για κάθε χώρα, μυστική ψηφοφορία, διπλή ψήφος μιας χώρας για λογαριασμό άλλης χώρας, εμφάνιση μόνο του τίτλου "Grand Prix" για το νικητή και μόνο ένας άνδρας για να παρουσιάσει τον διαγωνισμό. Οι άλλοι διαγωνισμοί περιλαμβάνουν: ένα τραγούδι για κάθε χώρα, αναλυτικός πίνακας βαθμολογίας, κριτική επιτροπή για κάθε χώρα, αποκλεισμός της χώρας από τις ψήφους της κριτικής επιτροπής, και μια γυναίκα για να παρουσιάσει τον διαγωνισμό ολοκληρωτικά ή κατά το ήμισυ με άνδρα.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης στο Μονακό το 1955, τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης συζητούσαν ιδέες για τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού μουσικού διαγωνισμού, με έμπνευση το Ιταλικό Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο. Από αυτή τη συνάντηση, η δημιουργία του Διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision γεννήθηκε. Λήφθηκε μια απόφαση για τη φιλοξενία του πρώτου διαγωνισμού να λάβει χώρα στο Ελβετικό θέρετρο του Λουγκάνο την επόμενη χρονιά, δηλαδή το 1956.[1]

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μέρος που φιλοξένησε τον διαγωνισμό ήταν το Teatro Kursaal στο Λουγκάνο, μια πόλη στη νότια Ελβετία, στην ιταλόφωνη επαρχία του Τιτσίνο, που συνορεύει με την Ιταλία. Ο διαγωνισμός εμπνεύστηκε από το Ιταλικό μουσικό φεστιβάλ, έτσι ο διαγωνισμός διοργανώθηκε στα Ιταλικά.

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος διαγωνισμός παρουσιάστηκε από τον Lohengrin Filipello και διήρκεσε 1 ώρα και 40 λεπτά. Ωστόσο ήταν ένα πρόγραμμα του ραδιοφώνου, αλλά υπήρχαν και κάμερες στο στούντιο για τους λίγους Ευρωπαίους που είχαν τηλεόραση.[1]

Μόνο σόλο καλλιτέχνες είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν, και τα τραγούδια δεν επιτρεπόταν να διαπερνούν τα 3 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα, τα οποία συνοδεύονταν από μια ορχήστρα 24 μουσικών, η οποία οδηγήθηκε από τον Fernando Paggi. Το κλείσιμο διαγωνισμού, από τους Joyeux Rossignols, έπρεπε να διαρκέσει περισσότερο, λόγω μιας καθυστέρησης στην βαθμολογία. Είχε ειπωθεί ότι κάθε συμμετέχουσα χώρα είχε ένα προκαταρκτικό εθνικό διαγωνισμό τραγουδιού.[1]

Βαθμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο μέλη της κριτικής επιτροπής από κάθε χώρα ταξίδεψαν στο Λουγκάνο για να δώσουν την ψήφο τους μυστικά στα αγαπημένα τους τραγούδια, αλλά τα μέλη της κριτικής επιτροπής του Λουξεμβούργου δεν μπορούσαν να πάνε στο Λουγκάνο. Το σύστημα βαθμολόγησης σε αυτόν το διαγωνισμό, επέτρεπε την κριτική επιτροπή να ψηφίζει για κάθε συμμετέχων τραγούδι, ακόμη και το τραγούδι της ίδιας του χώρας. Επί προσθέτως, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση επέτρεψε στην ελβετική κριτική επιτροπή να ψηφίσει και για τη θέση του Λουξεμβούργου. Αυτό το σύστημα δεν επαναλήφθηκε ποτέ.[1]

Χαμένες κασέτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενώ ο διαγωνισμός παρουσιάστηκε και καταγράφηκε για τηλεοπτικές μεταδόσεις σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες (οι τηλεοράσεις ήταν κάπως ασυνήθιστες ακόμα αυτή τη στιγμή), δεν επέζησαν αντίτυπα, με εξαίρεση τις επαναληπτικές επιδόσεις της Λιζ Άσια στο τέλος του διαγωνισμού. Αυτός του 1956, είναι ένας από τους δύο διαγωνισμούς (ο άλλος του 1964 όπου οι κασέτες καταστράφηκαν από πυρκαγιά) που δεν έχουν επιζήσει κασέτες.

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επτά χώρες συμμετείχαν στον πρώτο διαγωνισμό, με κάθε μία να εκπροσωπείται από δύο τραγούδια. Τρεις επιπλέον χώρες, η Αυστρία, η Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ήθελαν να λάβουν μέρος στον πρώτο διαγωνισμό, αλλά έχασαν την προθεσμία υποβολής των συμμετοχών και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να λάβουν μέρος. Το τηλεοπτικό βρετανικό σόου "Festival of British Popular Song" του BBC, το οποίο είχε σχεδιαστεί για να επιλέξει την συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν πραγματοποιήθηκε μετά το διαγωνισμό της Eurovision.[1]

Διευθυντές ορχηστρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάθε συμμετοχή είχε και έναν διευθυντή ορχήστρας που καθοδηγούσε την ορχήστρα.[2] Οι παρακάτω διευθυντές ορχήστρας, καθοδήγησαν και τις δύο συμμετοχές της ανάλογης χώρας του καθένα.

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από το νικητήριο τραγούδι, τα αποτελέσματα δεν εκδόθηκαν και δεν έγιναν γνωστά ποτέ. Το βιβλίο του Simon Barclay The Complete and Independent Guide to the Eurovision Song Contest 2010 - (Ο Πλήρης και Ανεξάρτητος Οδηγός για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2010) περιλαμβάνει έναν πίνακα με όπως μπορεί να ήταν τα αποτελέσματα, αλλά ο συγγραφέας δεν δίνει μια πηγή και κάτω από τον πίνακα γράφει ότι <<οι ψήφοι δεν έχουν αποκαλυφθεί ποτέ>>."[3]

Σειρά Χώρα Γλώσσα[4] Καλλιτέχνης Τραγούδι Ελληνική μετάφραση Θέση[5]
01 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Ολλανδικά Γιέτι Περλ De Vogels Van Holland Τα πουλιά της Ολλανδίας 4
02 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Γερμανικά Λιζ Άσια Das alte Karussell Το παλιό καρουζέλ 12
03 Flag of Belgium.svg Βέλγιο Γαλλικά Φιντ Λεκλέρ Messieurs les Noyés de la Seine Οι πνιγμένοι κύριοι του Σηκουάνα 6
04 Flag of Germany.svg Δυτική Γερμανία Γερμανικά Βάλτερ Άντρεας Σβαρτς Das Lied vom großen Glück Το τραγούδι της καλής τύχης 2
05 Flag of France.svg Γαλλία Γαλλικά Μαθέ Αλτερί Le temps perdu Χαμένος χρόνος 10
06 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Γαλλικά Μισέλ Αρνόντ Ne Crois Pas Μην πιστέψεις 8
07 Flag of Italy.svg Ιταλία Ιταλικά Φράνκα Ραϊμόντι Aprite le Finestre Ανοίξτε τα παράθυρα 13
08 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Ολλανδικά Κόρι Μπρόκεν Voorgoed Voorbij Τέλος για πάντα 5
09 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Γαλλικά Λιζ Άσια Refrain Ρεφραίν 1
10 Flag of Belgium.svg Βέλγιο Γαλλικά Μόνι Μαρκ Le plus beau jour de ma vie Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου 7
11 Flag of Germany.svg Δυτική Γερμανία Γερμανικά Φρέντι Κουίν So geht das jede Nacht Έτσι είναι κάθε βράδυ 3
12 Flag of France.svg Γαλλία Γαλλικά Ντανί Ντομπερσόν Il est là Αυτός είναι εδώ 11
13 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Γαλλικά Μισέλ Αρνόντ Les Amants de Minuit Εραστές τα μεσάνυχτα 9
14 Flag of Italy.svg Ιταλία Ιταλικά Τορίνα Τοριέλλι Amami se Vuoi Αγάπησέ με αν θες 14

Διεθνείς αναμεταδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

The participating national broadcasters sent commentators to the contest, in order to provide coverage of the contest in their own native language. Details of the commentators and the broadcasting station for which they represented are shown in the table below.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα