Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1980

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1980
Ημερομηνίες
Τελικός19 Απριλίου 1980
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςNederlands Congresgebouw
Χάγη, Ολλανδία
Παρουσιαστές
Μουσική ΔιεύθυνσηΡογκίρ φαν Ότερλου
ΣκηνοθέτηςΘίο Όρντεμαν
Εκτελεστικός επόπτηςΦρανκ Νεφ
Εκτελεστικός παραγωγόςΦρεντ Όστερ
ΔιοργανωτήςNederlandse Omroep Stichting (NOS)
Κατά τη διάρκεια του σόουThe Dutch Rhythm Steel and Show Band
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών19
Πρώτη εμφάνισηFlag of Morocco.svg Μαρόκο
ΕπιστρέφουνFlag of Turkey.svg Τουρκία
Αποχωρούν
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απένειμε 12, 10, 8-1 βαθμούς σε 10 τραγούδια
Μηδέν βαθμοίΚαμία
Νικητής
← 1979Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1981 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1980 ήταν ο 25ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision και διεξήχθη στη Χάγη στις 19 Απριλίου του 1980. Η παρουσιάστρια ήταν η Μάρλους Φλούιτσμα, αν και κάθε τραγούδι παρουσιάστηκε από έναν παρουσιαστή από το εκάστοτε συμμετέχον έθνος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό ήταν το ίδιο άτομο που παρείχε τα σχόλια. Τον διαγωνισμό κέρδισε ο Τζόνι Λόγκαν εκπροσωπόντας την Ιρλανδία, με το τραγούδι "What's Another Year".[1][2]

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Χάγη
Παγκόσμιο Φόρουμ (Nederlands Congresgebouw), Χάγη – χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού του 1980.

Το Ισραήλ, που κέρδισε το 1979, αρνήθηκε να διοργανώσει το σόου του 1980 για δεύτερη συνεχόμενη φορά, καθώς το IBA δεν μπορούσε να χρηματοδοτήσει άλλη διεθνή παραγωγή και η ισραηλινή κυβέρνηση απέρριψε ένα αίτημα για παράταση του προϋπολογισμού της IBA. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση έθεσε επίσης την εκπομπή την ίδια ημέρα με τις διακοπές του Yom HaZikaron, οπότε το Ισραήλ αποφάσισε να μην συμμετάσχει. Μετά την Ισπανία, τη χώρα που τερμάτισε δεύτερη το 1979, και σύμφωνα με πληροφορίες το Ηνωμένο Βασίλειο, αρνήθηκαν να φιλοξενήσουν, με την Ολλανδία να συμφωνεί, τελικά, για τη φιλοξενία του σόου σε μια μικρή παραγωγή. Σύμφωνα με τον Yair Lapid, γιο του Tommy Lapid που ήταν τότε γενικός διευθυντής της IBA, ο Lapid κάλεσε τον ομόλογό του στη NOS και τον έπεισε να πάρει την «ανεπιθύμητη τιμή», όταν συνειδητοποίησε ότι το επιπλέον κόστος θα μπορούσε να παραλύσει την τακτική εργασία του IBA.[3] Από το 2020, αυτός είναι ο τελευταίος διαγωνισμός που δεν φιλοξενήθηκε από τη χώρα που κέρδισε το προηγούμενο έτος. Η Χάγη είναι έδρα της κυβέρνησης του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και πρωτεύουσα της επαρχίας της Νότιας Ολλανδίας. Είναι επίσης η τρίτη σε μέγεθος πόλη της Ολλανδίας, μετά το Άμστερνταμ και το Ρότερνταμ. Βρίσκεται στα δυτικά της Ολλανδίας και, επίσης, βρίσκεται στο κέντρο του αστικού κέντρου Haaglanden στη νοτιοδυτική γωνία του μεγαλύτερου αστικού συγκροτήματος Randstad. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Congresgebouw (σήμερα γνωστό ως το Παγκόσμιο Φόρουμ). Ο χώρος κατασκευάστηκε το 1969 και φιλοξένησε προηγουμένως το διαγωνισμό το 1976.

Επισκόπηση διαγωνισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιλέχθηκε ο χώρος που φιλοξένησε το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1976, το Congresgebouw. Επαναχρησιμοποιήθηκαν διάφορα μέρη της αρχικής σειράς και της σκηνής του φεστιβάλ του 1976. Και πάλι, ο Roland de Groot ανέλαβε το σχέδιο. Όπως και με τους διαγωνισμούς του 1977 και του 1978, δεν υπήρχαν προ-μαγνητοσκοπημένες καρτ-ποστάλ μεταξύ των τραγουδιών, με έναν προσκεκλημένο παρουσιαστή από κάθε έθνος να εισάγει τις συμμετοχές. Εκτός από αυτό, η παρουσιάστρια Μάρλους Φλούιτσμα, εκτός από την ψηφοφορία, δεν έκανε την παρουσίαση στα αγγλικά ή στα γαλλικά, πράγμα που σημαίνει ότι η παρουσίαση έγινε σχεδόν εξ ολοκλήρου στα ολλανδικά. Η NOS ξόδεψε μόλις 725.000 δολάρια για το έργο.

Αφού το Ισραήλ ανακοίνωσε τη μη συμμετοχή του, το Μαρόκο συμμετείχε στον διαγωνισμό. Το Μονακό επίσης δεν συμμετείχε αφού το έκανε το 1979.

Ο γεννημένος στην Αυστραλία Τζόνι Λόγκαν που εκπροσωπούσε την Ιρλανδία ήταν ο νικητής αυτής της Eurovision με το τραγούδι "What's Another Year". Αυτή ήταν η δεύτερη φορά της Ιρλανδίας που κέρδισε τον διαγωνισμό, έχοντας κερδίσει το διαγωνισμό του 1970 με το "All Kinds of Everything", ο οποίος πραγματοποιήθηκε επίσης σε ολλανδικό έδαφος.

Η Γερμανία ήταν αυτή που τερμάτισε δεύτερη, εκείνη τη χρονιά. Θα τερματίσουν και πάλι στη δεύτερη θέση τον επόμενο χρόνο, τελικά κέρδισαν το 1982. Η Γερμανία τερματίσει ξανά στη δεύτερη θέση το 1985 και το 1987, καθιστώντας τη δεκαετία του 1980 την πιο επιτυχημένη δεκαετία στο διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision για τη Γερμανία. Μετά από δύο σχετικά κακές θέσεις, το Ηνωμένο Βασίλειο επέστρεψε στην δεκάδα ξανά, τερματίζοντας στην τρίτη θέση.

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σύστημα βαθμολογίας που καθιερώθηκε το 1975 παρέμεινε το ίδιο. Κάθε χώρα είχε μία κριτική επιτροπή, που έδινε 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 και 1 βαθμό για τα 10 καλύτερα τραγούδια. Ωστόσο, για πρώτη φορά στα χρονικά, οι χώρες υποχρεώθηκαν να βαθμολογήσουν με αύξουσα σειρά: 1,2,3 κλπ. Η αλλαγή αυτή συντελέστηκε για να αυξηθεί η αγωνία για κάθε χώρα για το σε ποια θα δινόταν ο υψηλότερος βαθμός (12) στο τέλος του κάθε γύρου ψηφοφορίας.

Διευθυντές ορχηστρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για κάθε ερμηνεία της χώρας, η ορχήστρα διευθύνθηκε από τα ακόλουθα πρόσωπα:[4][5]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[6][7] Θέση Βαθμοί
01 Flag of Austria.svg Αυστρία Blue Danube "Du bist Musik" Γερμανικά 8 64
02 Flag of Turkey.svg Τουρκία Άιντα Πεκάν "Petr'Oil" Τουρκικά 15 23
03 Flag of Greece.svg Ελλάδα Άννα Βίσση και Επίκουροι "Ωτοστόπ" Ελληνικά 13 30
04 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Σοφί & Μαγκαλί "Papa pingouin" Γαλλικά 9 56
05 Flag of Morocco.svg Μαρόκο Σαμίρα Μπενσαΐντ "Bitaqat Khub" (بطاقة حب) Αραβικά 18 7
06 Flag of Italy.svg Ιταλία Άλαν Σορέντι "Non so che darei" Ιταλικά 6 87
07 Flag of Denmark.svg Δανία Μπάμσες Φένερ "Tænker altid på dig" Δανικά 14 25
08 Flag of Sweden.svg Σουηδία Τόμας Λέντιν "Just nu!" Σουηδικά 10 47
09 Ελβετία Πάολα "Cinéma" Γαλλικά 4 104
10 Flag of Finland.svg Φινλανδία Βέσα-Μάτι Λόιρι "Huilumies" Φινλανδικά 19 6
11 Flag of Norway.svg Νορβηγία Σβέρε Κιέλσμπεργκ & Μάτις Χέτα "Sámiid Ædnan" Νορβηγικάa 16 15
12 Flag of Germany.svg Γερμανία Κάτια Επστάιν "Theater" Γερμανικά 2 128
13 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Prima Donna "Love Enough for Two" Αγγλικά 3 106
14 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Ζοζέ Σιντ "Um grande, grande amor" Πορτογαλικάb 7 71
15 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Μάγκι Μακνίλ "Amsterdam" Ολλανδικά 5 93
16 Flag of France.svg Γαλλία Profil "Hé, hé, m'sieurs dames" Γαλλικά 11 45
17 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Τζόνι Λόγκαν "What's Another Year" Αγγλικά 1 143
18 Ισπανία Τρίγο Λίμπιο "Quédate esta noche" Ισπανικά 12 38
19 Βέλγιο Telex "Euro-Vision" Γαλλικά 17 14

Σημειώσεις

a.^ Μπορεί το τραγούδι να είναι στα Νορβηγικά, ο τίτλος και η πρόταση στους στίχους "Sámiid ædnan" είναι στα βόρεια σααμικά.
b.^ Περιέχει λέξεις στα Ιταλικά, στα Γαλλικά, στα Γερμανικά και στα Αγγλικά.

Πίνακας βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζόνι Λόγκαν ερμηνεύει το νικητήριο τραγούδι "What's Another Year"

Η Ολλανδία έκανε μια δυνατή αρχή, παίρνοντας τους μέγιστους 'δώδεκα βαθμούς' από τρείς από τις τέσσερις πρώτες χώρες της ψηφοφορίας. Αυτό, όμως, δεν διήρκησε για πολύ αφού η Γερμανία και, τέλος, η Ιρλανδία προηγήθηκαν.

Αποτελέσματα
Συνολικά
Αυστρία
Τουρκία
Ελλάδα
Λουξεμβούργο
Μαρόκο
Ιταλία
Δανία
Σουηδία
Ελβετία
Φινλανδία
Νορβηγία
Γερμανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Πορτογαλία
Ολλανδία
Γαλλία
Ιρλανδία
Ισπανία
Βέλγιο
Διαγωνιζόμενοι
Αυστρία 64 1 3 4 5 1 4 5 6 4 6 3 3 4 10 4 1
Τουρκία 23 3 12 8
Ελλάδα 30 5 1 2 2 4 3 1 8 4
Λουξεμβούργο 56 1 1 4 6 3 7 8 7 8 3 8
Μαρόκο 7 7
Ιταλία 87 2 6 2 3 10 8 6 2 7 4 12 1 2 2 10 10
Δανία 25 4 2 6 7 1 5
Σουηδία 47 8 10 10 6 5 5 2 1
Ελβετία 104 6 2 5 7 3 8 2 12 10 10 7 6 10 12 2 2
Φινλανδία 6 5 1
Νορβηγία 15 4 6 2 3
Γερμανία 128 8 10 3 10 12 7 5 7 2 10 8 12 10 5 12 7
Ηνωμένο Βασίλειο 106 7 5 8 8 10 12 10 4 3 7 7 5 6 8 6
Πορτογαλία 71 4 5 4 10 6 8 2 1 8 1 5 6 7 4
Ολλανδία 93 12 12 6 12 3 3 10 8 2 4 12 1 5 3
Γαλλία 45 3 7 2 1 1 4 1 3 5 4 3 6 5
Ιρλανδία 143 10 12 7 1 12 7 12 8 12 12 12 5 6 8 7 12
Ισπανία 38 4 7 8 6 5 6 2
Βέλγιο 14 3 1 10
Ο πίνακας είναι ταξινομημένος ανά εμφάνιση

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
7 Ιρλανδία Βέλγιο, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία
4 Ολλανδία Αυστρία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Τουρκία
3 Γερμανία Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία
2 Ελβετία Ιρλανδία, Φινλανδία
1 Ιταλία Πορτογαλία
Τουρκία Μαρόκο
Ηνωμένο Βασίλειο Σουηδία

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κάτια Εμπστάιν κατά τη διάρκεια των προβών
Η Μάγκι Μακνίλ κατά τη διάρκεια των προβών

Στον διαγωνισμό του 1980 επέστρεψαν συνολικά 3 καλλιτέχνιδες: η Κάτια Εμπστάιν για τη Γερμανία, η οποία εκπροσώπησε ξανά τη χώρα το 1970 και το 1971, η Μάγκι Μακνίλ για την Ολλανδία, η οποία ήταν ξανά συμμετοχή το 1974, ως μέλος του συγκροτήματος Mouth & MacNeal και η Πάολα ντελ Μέντικο, εκπρόσωπος της Ελβετίας και το 1969.

Παρουσιαστές τραγουδιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για κάθε τραγούδι την προλόγιση έκανε ένας παρουσιαστής από την αντίστοιχη χώρα.

^ Όλες οι προλογίσεις έγιναν στη γλώσσα στην οποία ερμηνεύτηκε το κάθε τραγούδι, εκτός από εκείνο της Ιρλανδίας. Η Θέλμα Μάνσφιλντ προλόγισε το τραγούδι στα ιρλανδικά, ενώ ο ερμηνευτής Τζόνι Λόγκαν τραγούδησε στα αγγλικά.

Σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέλη εθνικών κριτικών επιτροπών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Spain (1977–1981).svg Ισπανία – Χοσέ Μαρία Ρέιγιο (ράπτης), Κάρμεν Μιράντα (φοιτήτρια), Εμίλιο Ματσάδο (ζωγράφος), Μαρία Χοσέ Νιέτο (ηθοποιός), Ραφαέλ Λοθάνο (διευθυντής αλυσίδας ντισκοτέκ), Νιέβες Αγουάδο (φοιτητής), Άνα Μενέντεθ (γραμματέας), Ραφαέλ Γκόμεθ (επιχειρηματίας), Ισαμπέλ Ορτίθ (παγοδρόμος), Πέδρο Ολιβάρες (μηχανικός), Μαρί Λουθ Μπλάνκο (οικοκυρά)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Eurovision 1980 Results: Voting & Points» (στα αγγλικά). Eurovisionworld. https://eurovisionworld.com/eurovision/1980. Ανακτήθηκε στις 2018-09-27. 
  2. The Eurovision Song Contest, https://www.imdb.com/title/tt0313367/, ανακτήθηκε στις 2018-09-27 
  3. Yair Lapid, "Memoires After my Death", Keter Books, Jerusalem 2010 ((ISBN 978-965-07-1792-6)), p. 239 (in Hebrew)
  4. «And the conductor is...». Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2020. 
  5. 5,0 5,1 Roxburgh, Gordon (2017). Songs For Europe - The United Kingdom at the Eurovision Song Contest Volume Three: The 1980's. UK: Telos Publishing. σελ. 43. ISBN 978-1-84583-118-9. 
  6. «Eurovision Song Contest 1980». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2012. 
  7. «Eurovision Song Contest 1980». 4Lyrics.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. 
  8. Dellanoi, Dietmar (OGAE Austria)
  9. 9,00 9,01 9,02 9,03 9,04 9,05 9,06 9,07 9,08 9,09 9,10 9,11 9,12 9,13 9,14 9,15 Πρότυπο:IMDb episode
  10. Baumann, Peter Ramón (OGAE Switzerland)
  11. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  12. Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]