Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011
Feel Your Heart Beat!
Χωρίς τίτλο.PNG
Ημερομηνίες
1ος Ημιτελικός10 Μαΐου 2011 (2011-05-10)
2ος Ημιτελικός12 Μαΐου 2011 (2011-05-12)
Τελικός14 Μαΐου 2011 (2011-05-14)
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςEsprit Arena
Ντίσελντορφ, Γερμανία
Παρουσιαστές
ΣκηνοθέτηςLadislaus Kiraly
Εκτελεστικός επόπτηςJon Ola Sand
Εκτελεστικός παραγωγός
  • Ralf Quibeldey
  • Thomas Schreiber
Διοργανωτής
Έναρξη διαγωνισμού
  • 1ος Ημιτελικός: Εισαγωγή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2011 από τους τρεις παρουσιαστές
  • Τελικός: "Satellite" από τον Stefan Raab και τη Lena
Κατά τη διάρκεια του σόου
  • 1ος Ημιτελικός: Cold Steel Drummers
  • 2ος Ημιτελικός: "Flying Bach" από τους Flying Steps
  • Τελικός: "Oh Jonny" και "Klar" από τον Jan Delay
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών43
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
Επιστρέφουν
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απονέμει 12, 10, 8-1 βαθμούς στα 10 αγαπημένα της τραγούδια
Μηδέν βαθμοίΚανένας
ΝικητήςFlag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν
"Running Scared"
← 2010Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision2012 →


Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 ήταν η 56η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας, μετά τη νίκη της Λένα στο διαγωνισμό του 2010 στο Όσλο της Νορβηγίας με το τραγούδι "Satellite". Ήταν η τρίτη φορά που η Γερμανία φιλοξένησε το διαγωνισμό (και η πρώτη μετά τη Γερμανική επανένωση), το είχε κάνει στο παρελθόν το 1957 και το 1983 (και τα δύο στη Δυτική Γερμανία). Με τη διοργάνωση να αναλαμβάνουν η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς Arbeitsgemeinschaft Rundfunkanstalten Deutschland (ARD) και Norddeutscher Rundfunk (NDR), ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Esprit Arena και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 10 και 12 Μαΐου και τον τελικό στις 14 Μαΐου 2011.[1] Τις τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσίασαν οι Άνκε Ενγκέλκε, Γιούντιτ Ράκερς και Στέφαν Ράαμπ.

Στο διαγωνισμό συμμετείχαν σαράντα τρεις χώρες, που ισούται με το ρεκόρ της έκδοσης του 2008. Τέσσερις χώρες επέστρεψαν στο διαγωνισμό φέτος. Η Αυστρία επέστρεψε μετά την τελευταία συμμετοχή της το 2007, η Ουγγαρία επέστρεψε μετά την τελευταία συμμετοχή της το 2009, ο Άγιος Μαρίνος επέστρεψε μετά την πρώτη συμμετοχή του το 2008. Η Ιταλία επέστρεψε επίσης στο διαγωνισμό μετά την τελευταία συμμετοχή της δεκατέσσερα χρόνια νωρίτερα, το 1997.

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε το Αζερμπαϊτζάν με το τραγούδι "Running Scared" από τους Ell & Nikki, γραμμένο από τους Stefan Örn, Sandra Bjurman και Iain James Farquharson. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη του Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό, μετά από μόλις 4 χρόνια συμμετοχής, και η πρώτη νίκη για μία από τις χώρες του Νότιου Καυκάσου. Ήταν επίσης το πρώτο δίδυμο άνδρα-γυναίκας που κέρδισε το διαγωνισμό από το 1963. Η Ιταλία, η Σουηδία, η Ουκρανία και η Δανία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα. Εκτός από την Ιταλία, η μοναδική άλλη χώρα των "Μεγάλων Πέντε" που τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα ήταν η Γερμανία, τερματίζοντας δέκατη. Ωστόσο, το Ηνωμένο Βασίλειο ακολούθησε λίγο πιο πίσω, τερματίζοντας ενδέκατο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά μετά την επαναφορά των επιτροπών παράλληλα με την τηλεψηφοφορία το 2009, όπου ο νικητής δεν κατέλαβε την πρώτη θέση στις ψήφους των επιτροπών. Η Ιταλία ήταν ο νικητής της κριτικής επιτροπής, ενώ το Αζερμπαϊτζάν ήταν ο νικητής της τηλεψηφοφορίας.

Η μετάδοση του τελικού κέρδισε το βραβείο Rose d'Or (Χρυσό Ρόδο) για την καλύτερη ζωντανή κάλυψη εκδήλωσης.[2]

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Esprit Arena, Ντίσελντορφ – χώρος διοργάνωσης του διαγωνισμού του 2011.

Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Ντίσελντορφ - την έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας. Αυτός ήταν ο πρώτος διαγωνισμός που πραγματοποιήθηκε έξω από την πρωτεύουσα της διοργανώτριας χώρας μετά το διαγωνισμό του 2004 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν επίσης ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία μετά την επανένωση της Γερμανίας, με τη Δυτική Γερμανία να είχε φιλοξενήσει στο παρελθόν το διαγωνισμό το 1957[3] και το 1983.[4] Η Γερμανία ήταν επίσης το πρώτο μέλος των "Μεγάλων Πέντε" που φιλοξένησε τον Διαγωνισμό μετά την εφαρμογή του κανόνα το 2000 που επιτρέπει στους πέντε μεγαλύτερους χρηματοοικονομικούς υποστηρικτές της EBU - Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία και Ιταλία - να προκρίνονται αυτόματα στον τελικό παράλληλα με τον νικητή του προηγούμενου έτους.

Το Esprit Arena - ένα πολυλειτουργικό γήπεδο ποδοσφαίρου - φιλοξένησε το διαγωνισμό. Το γήπεδο απέκτησε μια περίοδο ενοικίασης έξι εβδομάδων, προκειμένου να επιτρέψει την πραγματοποίηση εργασιών κατασκευής και αποσυναρμολόγησης σε σχέση με τον διαγωνισμό.[5] Το γήπεδο φιλοξένησε 38.000 θεατές κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision.[6] Το Ντίσελντορφ προσέφερε 23.000 κρεβάτια ξενοδοχείου και 2.000 επιπλέον κρεβάτια στη γύρω περιοχή του Ντίσελντορφ και σε πλοία στον ποταμό Ρήνο.[7]

Φάση υποβολής προσφορών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είκοσι τρεις πόλεις υποβάλλουν επίσημες προσφορές στον γερμανικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό Norddeutscher Rundfunk (NDR), προκειμένου να γίνουν οι διοργανώτριες πόλεις για το διαγωνισμό του 2011.[8] Οκτώ από αυτές τις πόλεις συνέχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον για τη διοργάνωση της εκδήλωσης όπως το Βερολίνο, το Αμβούργο, το Ανόβερο, το Γκελζενκίρχεν,[9] το Ντίσελντορφ, η Κολωνία, η Φρανκφούρτη και το Μόναχο.[10] Η NDR ανακοίνωσε στις 21 Αυγούστου 2010 ότι τέσσερις από αυτές τις πόλεις είχαν υποβάλει επίσημα αίτηση για τη διοργάνωση του Διαγωνισμού του 2011: το Βερολίνο, το Αμβούργο, το Ανόβερο και το Ντίσελντορφ.[11]

Τοποθεσίες των υποψήφιων πόλεων: η επιλεγμένη πόλη είναι μαρκαρισμένη με μπλε, οι πόλεις που υπέβαλαν επίσημα προσφορές για να διοργανώσουν είναι μαρκαρισμένες με πράσινο, ενώ αυτές που έδειξαν ενδιαφέρον αλλά αποσύρθηκαν είναι με κόκκινο.
Βερολίνο

Υπήρξαν ανησυχίες σχετικά με την ιδέα προσφοράς του Βερολίνου, η οποία συνίστατο σε μια φουσκωτή σκηνή που θα χτιζόταν στην περιοχή υπόστεγων του Τέμπελχοφ. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων στη NDR αμφισβήτησαν την ικανότητα του χώρου να παρέχει πλεονεκτικές ακουστικές συνθήκες. Ο ομιλητής του Βερολίνου, Ρίτσαρντ Μενγκ, ούτε το επιβεβαίωσε ούτε το αρνήθηκε, δηλώνοντας ότι "το απόρρητο σχετικά με τις έννοιες των προσφορών υποσχέθηκε στη NDR".[12]

Ντίσελντορφ

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε ότι ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Fortuna Ντίσελντορφ είχε υποβάλει αίτηση στην Deutsche Fußball Liga για άδεια μετακίνησης των εντός έδρας αγώνων του στο Paul-Janes-Stadion, εάν το Esprit Arena στο Ντίσελντορφ κέρδισε το διαγωνισμό τραγουδιού 2011. Αυτό το μήνυμα έδειξε ότι οι συνομιλίες με το Ντίσελντορφ για τη διοργάνωση του διαγωνισμού τραγουδιού στο Esprit Arena ήταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο.[13] Ο σύλλογος αργότερα ανακοίνωσε στις 6 Οκτωβρίου 2010 ότι είχε λάβει άδεια να μετακινήσει τα παιχνίδια του εάν ήταν απαραίτητο.[14]

Η εφημερίδα Neue Ruhr Zeitung ανέφερε στις 12 Δεκεμβρίου 2010 ότι ο Fortuna Ντίσελντορφ επρόκειτο να μεταφερθεί στο Paul-Janes-Stadion λόγω του διαγωνισμού. Ο χώρος εκπαίδευσης του Fortuna Ντίσελντορφ δίπλα στο Esprit Arena θα ήταν εξοπλισμένος με κινητά περίπτερα από έναν ελβετικό ειδικό κατασκευαστή εκδηλώσεων, τον Nussli Group, δημιουργώντας 20.000 επιπλέον θέσεις.[15] Αυτή η απόφαση ελήφθη επειδή το Arena Sportpark Ντίσελντορφ κατέχει καλύτερα λογιστικά προσόντα.

Αμβούργο

Στις 2 Οκτωβρίου 2010, η εφημερίδα Hamburger Abendblatt ανακοίνωσε ότι το Αμβούργο δεν θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού του 2011, επειδή η πόλη δεν μπορούσε πλέον να πληροί τις απαιτούμενες οικονομικές προϋποθέσεις.[16]

Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 12 Οκτωβρίου 2010, ο γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Norddeutscher Rundfunk (NDR) ανακοίνωσε ότι η Esprit Arena στο Ντίσελντορφ είχε επιλεγεί ως χώρος διοργάνωσης για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2011.[17][18]

Υπόμνημα   dagger   Χώρος διεξαγωγής

Πόλη Χώρος Σημειώσεις
Βερολίνο Μεγάλη τέντα στο πρώην αεροδρόμιο του Τέμπελχοφ Αν επιλεγόταν, η τέντα θα βρισκόταν δίπλα στα μεγάλα υπόστεγα, με χωρητικότητα 9,000 θεατών.[19]
Ντίσελντορφ Esprit Arena dagger Βάση της ποδοσφαιρικής ομάδας Fortuna Düsseldorf. Το στάδιο μπορεί να φιλοξενήσει 50,000 θεατές, αλλά μόνο 38,000 για το διαγωνισμό.[19][20]
Αμβούργο Hamburg Messehallen, Hall A1[19] Θα γινόταν στο Hall A1, αλλά μόνο για 10,000 ή και λιγότερους θεατές.
Αννόβερο Hanover Exhibition Centre (Messe)

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τέσσερις χώρες που είναι μέλη των "Μεγάλων Τεσσάρων", μαζί με την διοργανώτρια χώρα του διαγωνισμού, προκρίνονται αυτόματα στον τελικό. Δεδομένου ότι η Γερμανία ήταν και μέλος των "Μεγάλων Τεσσάρων" και ο διοργανωτής του διαγωνισμού του 2011, υπήρχε μια κενή θέση στον τελικό. Σε μια συνάντηση της Ομάδας Αναφοράς στο Βελιγράδι αποφασίστηκε ότι οι ισχύοντες κανόνες θα παραμείνουν σε ισχύ και ότι ο αριθμός των συμμετεχόντων στον τελικό θα μειωνόταν απλώς από είκοσι πέντε σε είκοσι τέσσερις.[21] Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η επίσημη λίστα συμμετοχής δημοσιεύτηκε από την EBU, η οποία όριζε ότι με την επιστροφή της Ιταλίας στο διαγωνισμό, αυτό το έθνος θα γίνει μέλος των "Μεγάλων Τεσσάρων" και θα γινόταν οι "Μεγάλες Πέντε". Αυτή η αλλαγή επέτρεψε στην Ιταλία την αυτόματη πρόκριση στους τελικούς, μαζί με τη Γαλλία, την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη διοργανώτρια Γερμανία, αποκαθιστώντας τον αριθμό των συμμετεχόντων στον τελικό σε είκοσι πέντε έθνη.[22]

Στις 30 Αυγούστου 2010 ανακοινώθηκε ότι ο Σβάντε Στοκσέλιους, Εκτελεστικός Επόπτης του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, θα αποχωρήσει από τη θέση του στις 31 Δεκεμβρίου 2010.[23] Στις 26 Νοεμβρίου 2010, η EBU ανέφερε ότι ο Γιο Όλα Σαντ θα ήταν ο νέος Εκτελεστικός Επόπτης του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.[24]

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλήρωση για τον προσδιορισμό των σειρών εμφάνισης στους ημιτελικούς πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2011. Όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εξαιρουμένων των αυτόματων φιναλίστ χωρίστηκαν σε έξι δοχεία, με βάση το ιστορικό των ψήφων αυτών των χωρών τα προηγούμενα χρόνια. Από αυτά τα δοχεία, οι μισοί (ή όσο το δυνατόν πλησιέστεροι στο μισό) διαγωνίστηκαν στον πρώτο ημιτελικό στις 10 Μαΐου 2011. Οι άλλοι μισοί σε αυτό το συγκεκριμένο δοχείο αγωνίστηκαν στον δεύτερο ημιτελικό στις 12 Μαΐου 2011. Αυτή η κλήρωση έδρασε επίσης ως σειρά εμφάνισης, προκειμένου οι αντιπροσωπείες από τις χώρες να γνωρίζουν πότε θα ξεκινήσουν οι πρόβες τους και να καθορίσουν σε ποιο ημιτελικό θα επιτρέπεται στους ψηφοφόρους να ψηφίσουν. Η κλήρωση καθόρισε επίσης σε ποιον από τους ημιτελικούς οι αυτόματοι φιναλίστ θα μπορούσαν να ψηφίσουν.[25]

Ο ισραηλινός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός IBA ζήτησε να συμμετάσχει στον δεύτερο ημιτελικό, παρά στον πρώτο ημιτελικό που τραβήχτηκε στην κλήρωση, λόγω της Ημέρας Μνήμης του Ισραήλ που συμπίπτει με τον πρώτο ημιτελικό. Ο γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός NDR ζήτησε επίσης να του επιτραπεί να ψηφίσει στο δεύτερο ημιτελικό για λόγους προγραμματισμού.[25]

Δοχείο 1 Δοχείο 2 Δοχείο 3 Δοχείο 4 Δοχείο 5 Δοχείο 6

Γραφικός σχεδιασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ελ & Νίκκι του Αζερμπαϊτζάν, κατά τη διάρκεια της Eurovision 2011

Ο σχεδιασμός του διαγωνισμού δημιουργήθηκε γύρω από το σύνθημα "Feel your heart beat"/"Νιώσε την καρδιά σου να χτυπά", με το λογότυπο και τα γραφικά στην οθόνη που σχεδιάστηκαν από την Turquoise Branding.[26] Η καρτ ποστάλ που παρουσίαζε κάθε παράσταση περιελάμβανε το λογότυπο στα χρώματα της χώρας εκτέλεσης (π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο με κόκκινο, λευκό και μπλε). Στη συνέχεια, ένα γερμανικό μέρος εμφανίστηκε σε μια εικόνα που μοιάζει με παιχνίδι χρησιμοποιώντας φωτογραφία κλίσης και έγινε μια ιστορία εκεί, των οποίων οι κύριοι χαρακτήρες ήταν άνθρωποι που ζούσαν στη Γερμανία ή τουρίστες από αυτήν τη χώρα. Το σύνθημα του διαγωνισμού, "Feel your heart beat", στη συνέχεια εμφανίστηκε ή ειπώθηκε στην εθνική ή μητρική γλώσσα της χώρας.[27] Για παράδειγμα, στην πρώτη καρτ ποστάλ που εμφανίζεται (της Πολωνίας), ο φίλος ρίχνει ένα κομμάτι χαρτί. Στη συνέχεια, η κάμερα σβήνει στο χαρτί, για να δείξει την πολωνική φράση "Poczuj bicie serca" χειρόγραφη πάνω της. Στη δεύτερη καρτ ποστάλ που εμφανίζεται (της Νορβηγίας), ένας ορειβάτης από τη Νορβηγία ανεβαίνει στην κορυφή ενός βουνού και φωνάζει τη νορβηγική φράση "Kjenn ditt hjerte slå.". Στη συνέχεια, η καρδιά εμφανίστηκε για άλλη μια φορά, και η σκηνή και το πλήθος μπορούσαν να φανούν, με ήχους καρδιακού παλμού και ροζ φώτα να παλίζουν σε ρυθμό με τον καρδιακό παλμό, πριν ξεκινήσει η παράσταση.

Τα κύρια χρώματα των γραμματοκιβωτίων ήταν μαύρο και ροζ. Ο πίνακας αποτελεσμάτων έδειξε έναν εκπρόσωπο της χώρας να δίνει τις ψήφους του στα δεξιά, ενώ δείχνει έναν πίνακα αποτελεσμάτων στα αριστερά. Οι μεγάλοι βαθμοί (8, 10 και 12) επισημάνθηκαν με ροζ χρώμα, οι μικρότεροι βαθμοί (1-7) ήταν μοβ.[28] Αυτός ο σχεδιασμός του πίνακα αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε ξανά το επόμενο έτος, με μικρές αλλαγές, όπως οι μεγάλοι βαθμοί να εμφανίζονται προοδευτικά μεγαλύτεροι σε μέγεθος σε σύγκριση με τους μικρότερους βαθμούς και τα επισημασμένα χρώματα άλλαξαν για να ταιριάζουν με το θέμα του 2012 , "Light your fire!"/"Ανάψτε τη φωτιά σας!".[29]

Εθνικός ραδιοτηλεοπτικός διοργανωτής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ARD, μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης για τη μετάδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision στη Γερμανία, είναι από κοινού οργανισμός των περιφερειακών δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων της Γερμανίας. Το ARD έχει 10 μέλη. Οι χώροι που εξετάστηκαν βρίσκονται στις περιοχές τριών διαφορετικών μελών: το Βερολίνο βρίσκεται στην περιοχή μελών του Rundfunk Berlin-Brandenburg (RBB), το Αμβούργο και το Αννόβερο στην περιοχή Norddeutscher Rundfunk (NDR) και το Ντίσελντορφ εντός της περιοχής εκπομπής του Westdeutscher Rundfunk (WDR). Ενώ το NDR ήταν υπεύθυνο για τη μετάδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision τα τελευταία χρόνια, όταν ο τελικός έλαβε χώρα σε άλλες χώρες, το οικονομικό πεδίο εφαρμογής των τριών ραδιοτηλεοπτικών φορέων φάνηκε να έχει καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία υποβολής αιτήσεων για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2011. Το Tagesspiegel ανέφερε στις 7 Οκτωβρίου 2010 ότι το κόστος για τη διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης οδήγησε σε μια τεταμένη συζήτηση σχετικά με την απαραίτητη εξοικονόμηση σε άλλα περιεχόμενα του προγράμματος από τους τρεις ραδιοτηλεοπτικούς φορείς.

Παρουσιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 16 Δεκεμβρίου 2010, το NDR ανακοίνωσε ότι οι Άνκε Ενγκέλκε, Γιούντιτ Ράκερς και Στέφαν Ράαμπ θα ήταν οι παρουσιαστές του διαγωνισμού. Ήταν η τρίτη φορά που τρεις άνθρωποι θα παρουσίαζαν το διαγωνισμό, μετά το 1999 και το 2010.[30] Ο Ράαμπ είναι κυρίως γνωστός ως ο Γερμανός εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 2000 με το τραγούδι "Wadde hadde dudde da?", με την Ενγκέλκε να είναι ηθοποιός και κωμικός και τη Ράκερς να είναι δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια.

Ιδέα εκδήλωσης και πώληση εισιτηρίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 13 Οκτωβρίου 2010, ο Thomas Schreiber, συντονιστής του ARD, περιέγραψε λεπτομέρειες σχετικά με την ιδέα της εκδήλωσης του Ντίσελντορφ. Το Esprit Arena έπρεπε να χωριστεί σε δύο μέρη χωριστά μεταξύ τους. Από τη μία πλευρά του σταδίου θα εγκατασταθεί η σκηνή, ενώ η άλλη θα λειτουργεί ως "γκαρνταρόμπα" για τις αποστολές των καλλιτεχνών. Μια αθλητική αρένα δίπλα στο Esprit Arena θα λειτουργούσε ως κέντρο Τύπου για την εκδήλωση. Το Esprit Arena προσέφερε άνετα καθίσματα σχετικά κοντά στη σκηνή που δημιούργησε μια ατμόσφαιρα σε αρένα εσωτερικών εκδηλώσεων παρά μια ατμόσφαιρα ποδοσφαίρου-γηπέδου. Υπήρχαν σχέδια που θα επέτρεπαν στο κοινό την ευκαιρία να παρακολουθήσει τις πρόβες.[31] Συνολικά, τα εισιτήρια πωλήθηκαν για επτά παραστάσεις (τον τελικό, δύο ημιτελικούς και τέσσερις πρόβες).[32]

Είπε επίσης σε αυτή τη συνέντευξη ότι τα εισιτήρια για την εκδήλωση ήταν πιθανό να πωληθούν "εντός των επόμενων τεσσάρων εβδομάδων" (μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου 2010). Το NDR είχε ήδη ανοίξει ένα e-mail-newsletter προεγγραφής στον ιστότοπό της για όλα τα άτομα που ενδιαφέρονται για εισιτήρια για την εκδήλωση.[33]

Οι πωλήσεις εισιτηρίων ξεκίνησαν στις 12 Δεκεμβρίου 2010 στις 12:12 CET στον ιστότοπο www.dticket.de, ο μόνος εξουσιοδοτημένος πωλητής.[34] Ωστόσο, η σελίδα εισιτηρίων άνοιξε για πωλήσεις περίπου δύο ώρες νωρίτερα από ό, τι είχε αρχικά διαφημιστεί. Αυτή η ανακοίνωση έγινε από ένα ενημερωτικό δελτίο ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που στάλθηκε στους προεγγραφείς αγοραστές λίγα λεπτά πριν από το άνοιγμα, δίνοντάς τους ένα μικρό όφελος στην απόκτηση εισιτηρίων. Τα τελικά 32.000 εισιτήρια που τέθηκαν σε πώληση στις 12 Δεκεμβρίου εξαντλήθηκαν σε λιγότερο από έξι ώρες. Μόλις είχαν καθοριστεί οι θέσεις της κάμερας, μερικές χιλιάδες επιπλέον εισιτήρια τέθηκαν σε πώληση.

Τα εισιτήρια για τους ημιτελικούς πωλήθηκαν στα μέσα Ιανουαρίου, όταν ήταν γνωστό ποιες χώρες θα συμμετάσχουν σε κάθε ημιτελικό.[35]

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Χώρες που συμμετέχουν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που ψηφίζουν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που συμμετέχουν στον 2ο ημιτελικό
  Χώρες που ψηφίζουν στον 2ο ημιτελικό

Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η EBU επιβεβαίωσε ότι 43 χώρες θα συμμετάσχουν στον Διαγωνισμό του 2011.[36][22] Η έκδοση του 2011 είδε τις επιστροφές της Αυστρίας, η οποία συμμετείχε τελευταία το 2007, της Ιταλίας, η οποία συμμετείχε τελευταία το 1997, του Αγίου Μαρίνου, που είχε λάβει μέρος μόνο το 2008 και της Ουγγαρίας, η οποία συμμετείχε τελευταία το 2009.[22] Το Μαυροβούνιο είχε υποβάλει αίτηση συμμετοχής στο διαγωνισμό στις 4 Δεκεμβρίου, αλλά αποφάσισε να μην συμμετάσχει και αποσύρθηκε στις 23 Δεκεμβρίου, δύο ημέρες πριν από την προθεσμία της 25ης Δεκεμβρίου.[37]

Η Σλοβακία ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το Διαγωνισμό του 2011 για οικονομικούς λόγους, παρά τη διεξαγωγή δημόσιας δημοσκόπησης στον ιστότοπο της Slovenská televízia (STV) σχετικά με τη συμμετοχή της στην Eurovision, η οποία έλαβε θετική ψήφο 87,5%. Η STV ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να επιστρέψει στο διαγωνισμό του 2012.[38][39] Ωστόσο, η αίτηση της Σλοβακίας παρέμεινε στον προσωρινό κατάλογο, με αποτέλεσμα τη συνεχιζόμενη συμμετοχή της Σλοβακίας στο διαγωνισμό του 2011.[22] Η STV ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2011 ότι η Σλοβακία θα αποσυρθεί από το διαγωνισμό, επικαλούμενη οικονομικούς λόγους και οργανωτικές αλλαγές.[40] Ωστόσο, η χώρα καταχωρίστηκε από την EBU ως μία από τις ημι-φιναλίστ χώρες στην ημιτελική κλήρωση κατανομής στις 17 Ιανουαρίου, και η STV επιβεβαίωσε αργότερα ότι θα συνεχίσει τη συμμετοχή τους για να αποφύγει πρόστιμο για καθυστερημένη απόσυρση.[25][41]

Σε μια συνάντηση στο Βελιγράδι στις 28 Αυγούστου 2010, η EBU αποφάσισε ότι κάθε χώρα έπρεπε να επιλέξει τον καλλιτέχνη και το τραγούδι της πριν από τις 14 Μαρτίου 2011. Στις 15 Μαρτίου 2011, η κλήρωση για την σειρά εμφάνισης στην διοργανώτρια πόλη.[42] Η ημιτελική κλήρωση κατανομής πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου στο Ντίσελντορφ.[22]

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καλλιτέχνες φωνητικών του Ισραήλ στη Eurovision του 2011

Αρκετοί καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 2011, συμπεριλαβανομένων των Ντίνο Μέρλιν,[43] που εκπροσώπησε τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη το 1999, του Γκούναρ Όλασον (μέλος του συγκροτήματος Sjonni's Friends)[44] με την Ισλανδία, έχοντας συμμετάσχει τελευταία φορά στο διαγωνισμό του 2001 με τους Two Tricky.[45] και του συγκροτήματος της Μολδαβίας, Zdob şi Zdub, οι οποίοι είχαν ξανά εκπροσωπήσει τη χώρα το 2005.[46] Οι TWiiNS από τη Σλοβακία επανήλθαν, καθώς έκαναν φωνητικά στη συμμετοχή της Τσεχίας του 2008.[47]

Ήταν η πρώτη φορά από το διαγωνισμό του 1958 και η δεύτερη στην ιστορία του διαγωνισμού που δύο πρώην νικητές επέστρεψαν τον ίδιο χρόνο: η Dana International που κέρδισε για το Ισραήλ το 1998 και η Λένα Μάιερ-Λάντρουτ[1] που κέρδισε για τη Γερμανία το 2010, φέρνοντας το διαγωνισμό στο Ντίσελντορφ. Ο Στέφαν Ράαμπ που εκπροσώπησε τη Γερμανία στο διαγωνισμό του 2000 και εμφανίστηκε ως διευθυντής ορχήστρας και καλλιτέχνης φωνητικών για άλλες Γερμανικές συμμετοχές, παρουσίασε το διαγωνισμό.

1ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο πρώτος ημιτελικός έγινε στις 10 Μαΐου 2011.
  • Στον τελικό προκρίθηκαν οι 10 χώρες που συγκέντρωσαν τους περισσότερους βαθμούς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας σε συνδυασμό με τη βαθμολογία της κριτικής επιτροπής.[48]
  • Η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισαν σ' αυτόν τον ημιτελικό.
Σειρά Χώρα[22] Καλλιτέχνης[49] Τραγούδι[49] Γλώσσα[50] Θέση[51] Βαθμοί[51]
01 Flag of Poland.svg Πολωνία Μαγκνταλένα Τουλ "Jestem" Πολωνικά 19 18
02 Flag of Norway.svg Νορβηγία Στέλλα Μουάνγκι "Haba Haba" Αγγλικά, Σουαχίλι 17 30
03 Flag of Albania.svg Αλβανία Αουρέλα Γκάτσε "Feel the Passion" Αγγλικά[α] 14 47
04 Flag of Armenia.svg Αρμενία Έμι "Boom Boom" Αγγλικά 11 54
05 Flag of Turkey.svg Τουρκία Γιουκσέκ Σαντακάτ "Live it Up" Αγγλικά 13 47
06 Flag of Serbia.svg Σερβία Νίνα "Čaroban" (Чаробан) Σερβικά 8 67
07 Flag of Russia.svg Ρωσία Αλεξέι Βορόμπιοβ "Get You" Αγγλικά 9 64
08 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Άννα Ροσινέλι "In Love for a While" Αγγλικά 10 55
09 Flag of Georgia.svg Γεωργία Ελντρίν "One More Day" Αγγλικά 6 74
10 Flag of Finland.svg Φινλανδία Παραντάις Όσκαρ "Da Da Dam" Αγγλικά 3 103
11 Flag of Malta.svg Μάλτα Γκλεν Βέλα "One Life" Αγγλικά 12 54
12 Flag of San Marino.svg Άγιος Μαρίνος Σενίτ "Stand By" Αγγλικά 16 34
13 Flag of Croatia.svg Κροατία Ντάρια Κίνζερ "Celebrate" Αγγλικά 15 41
14 Flag of Iceland.svg Ισλανδία Sigurjón's Friends "Coming Home" Ισλανδικά 4 100
15 Flag of Hungary.svg Ουγγαρία Κάτι Βολφ "What About My Dreams?" Αγγλικά, Ουγγρικά 7 72
16 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Homens Da Luta "A luta é alegria" Πορτογαλικά 18 22
17 Flag of Lithuania.svg Λιθουανία Εβελίνα Σασένκο "C'est ma vie" Αγγλικά[β] 5 81
18 Flag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν Έλλ και Νίκκι "Running Scared" Αγγλικά 2 122
19 Flag of Greece.svg Ελλάδα Λούκας Γιώρκας με τον Stereo Mike "Watch My Dance" Αγγλικά, Ελληνικά 1 193

2ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο δεύτερος ημιτελικός έγινε στις 12 Μαΐου 2011.
  • Στον τελικό προκρίθηκαν οι 10 χώρες που συγκέντρωσαν τους περισσότερους βαθμούς, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας σε συνδυασμό με τη βαθμολογία της κριτικής επιτροπής.[48]
  • Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία ψήφισαν σ' αυτόν τον ημιτελικό.
Σειρά Χώρα[22] Καλλιτέχνης[49] Τραγούδι[49] Γλώσσα[50] Θέση[53] Βαθμοί[53]
01 Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Βοσνία και Ερζεγοβίνη Ντίνο Μέρλιν "Love in Rewind" Αγγλικά[γ] 5 109
02 Flag of Austria.svg Αυστρία Ναντίνε Μπάιλερ "The Secret is Love" Αγγλικά 7 69
03 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 3JS "Never Alone" Αγγλικά 19 13
04 Flag of Belgium.svg Βέλγιο Witloof Bay "With Love Baby" Αγγλικά 11 53
05 Flag of Slovakia.svg Σλοβακία TWiiNS "I'm Still Alive" Αγγλικά 13 48
06 Flag of Ukraine.svg Ουκρανία Μίκα Νιούτον "Angel" Αγγλικά 6 81
07 Flag of Moldova.svg Μολδαβία Zdob şi Zdub "So Lucky" Αγγλικά 10 54
08 Flag of Sweden.svg Σουηδία Έρικ Σάαντε "Popular" Αγγλικά 1 155
09 Flag of Cyprus.svg Κύπρος Χρίστος Μυλόρδος "Σαν άγγελος σ' αγάπησα" Ελληνικά 18 16
10 Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Πόλι Γκένοβα "Na inat" (На инат) Βουλγαρικά 12 48
11 Flag of Macedonia.svg ΠΓΔΜ Βλάτκο Ιλίεφσκι "Rusinka" (Русинка) Σλαβομακεδονικά, Αγγλικά[δ] 16 36
12 Flag of Israel.svg Ισραήλ Dana International "Ding Dong" Εβραϊκά, Αγγλικά 15 38
13 Flag of Slovenia.svg Σλοβενία Μάγια Κέουτς "No One" Αγγλικά 3 112
14 Flag of Romania.svg Ρουμανία Hotel FM "Change" Αγγλικά 4 111
15 Flag of Estonia.svg Εσθονία Γκέτερ Γιάνι (Getter Jaani) "Rockefeller Street" Αγγλικά 9 60
16 Flag of Belarus.svg Λευκορωσία Αναστάσια Βινίκοβα "I Love Belarus" Αγγλικά 14 45
17 Flag of Latvia.svg Λετονία Musiqq "Angel in Disguise" Αγγλικά 17 25
18 Flag of Denmark.svg Δανία A Friend in London "New Τomorrow" Αγγλικά 2 135
19 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Jedward "Lipstick" Αγγλικά 8 68

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο τελικός έγινε στις 14 Μαΐου 2011.
  • Μόνο οι "Big Five" πέρασαν αυτομάτως στον τελικό.
  • Από τους δύο ημιτελικούς στις 10 και 12 Μαΐου 2011, είκοσι χώρες προκρίθηκαν για τον τελικό. Συνολικά, οι χώρες ήταν 25.
  • Το σύστημα ψηφοφορίας ήταν το ίδιο με αυτό του 2010, όπου ο νικητής αναδείχθηκε με τον συμψηφισμό της βαθμολογίας των τηλεθεατών και της κριτικής επιτροπής την κάθε χώρας. Οι τηλεθεατές μπορούσαν να ψηφίζουν κατά τη διάρκεια των ερμηνειών και η ψηφοφορία έληξε 15 λεπτά μετά το τέλος των εμφανίσεων.
Σειρά Χώρα[22] Καλλιτέχνης[49] Τραγούδι[49] Γλώσσα[50] Θέση[54] Βαθμοί[54]
01 Flag of Finland.svg Φινλανδία Paradise Oskar "Da Da Dam" Αγγλικά 21 57
02 Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Βοσνία και Ερζεγοβίνη Ντίνο Μέρλιν "Love in Rewind" Αγγλικά[γ] 6 125
03 Flag of Denmark.svg Δανία A Friend in London "New Tomorrow" Αγγλικά 5 134
04 Flag of Lithuania.svg Λιθουανία Εβελίνα Σασένκο "C'est ma Vie" Αγγλικά[β] 19 63
05 Flag of Hungary.svg Ουγγαρία Κάτι Βόλφ "What About My Dreams?" Αγγλικά, Ουγγρικά 22 53
06 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Jedward "Lipstick" Αγγλικά 8 119
07 Flag of Sweden.svg Σουηδία Έρικ Σάαντε "Popular" Αγγλικά 3 185
08 Flag of Estonia.svg Εσθονία Γκέτερ Γιάανι "Rockefeller Street" Αγγλικά 24 44
09 Flag of Greece.svg Ελλάδα Λούκας Γιώρκας feat. Stereo Mike "Watch My Dance" Αγγλικά, Ελληνικά 7 120
10 Flag of Russia.svg Ρωσία Αλεξέι Βορομπιόφ "Get You" Αγγλικά 16 77
11 Flag of France.svg Γαλλία Αμορί Βασιλί "Sognu" Κορσικανικά 15 82
12 Flag of Italy.svg Ιταλία Ραφαέλ Γκουαλάτσι "Madness of Love" Ιταλικά, Αγγλικά 2 189
13 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Άννα Ροσινέλι "In Love For A While" Αγγλικά 25 19
14 Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Blue "I Can" Αγγλικά 11 100
15 Flag of Moldova.svg Μολδαβία Zdob şi Zdub "So Lucky" Αγγλικά 12 97
16 Flag of Germany.svg Γερμανία Λένα Μάιερ-Λάντρουτ "Taken By a Stranger" Αγγλικά 10 107
17 Flag of Romania.svg Ρουμανία Hotel FM "Change" Αγγλικά 17 77
18 Flag of Austria.svg Αυστρία Ναντίνε Μπάιλερ "The Secret Is Love" Αγγλικά 18 64
19 Flag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν Έλλ και Νίκκι "Running Scared" Αγγλικά 1 221
20 Flag of Slovenia.svg Σλοβενία Μάγια Κέουτς "No One" Αγγλικά 13 96
21 Flag of Iceland.svg Ισλανδία Sijonni's Friends "Coming Home" Αγγλικά 20 61
22 Flag of Spain.svg Ισπανία Λουθία Πέρεθ "Que Me Quiten Lo Bailao" Ισπανικά 23 50
23 Flag of Ukraine.svg Ουκρανία Μίκα Νιούτον "Angel" Αγγλικά 4 159
24 Flag of Serbia.svg Σερβία Νίνα "Čaroban" (Чаробан) Αγγλικά 14 85
25 Flag of Georgia.svg Γεωργία Ελντρίν "One More Day" Αγγλικά 9 110

Πίνακας βαθμολογιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά
Πολωνία
Νορβηγία
Αλβανία
Αρμενία
Τουρκία
Σερβία
Ρωσία
Ελβετία
Γεωργία
Φινλανδία
Μάλτα
Άγιος Μαρίνος
Κροατία
Ισλανδία
Ουγγαρία
Πορτογαλία
Λιθουανία
Αζερμπαϊτζάν
Ελλάδα
Ισπανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Πολωνία 18 3 4 4 2 5
Νορβηγία 30 1 1 1 2 8 4 10 2 1
Αλβανία 47 8 6 8 7 4 2 12
Αρμενία 54 2 7 8 8 7 7 4 8 3
Τουρκία 47 12 2 5 3 2 10 12 1
Σερβία 67 6 7 2 4 12 7 3 3 12 5 1 3 2
Ρωσία 64 4 3 12 3 6 5 3 1 5 3 3 3 5 5 3
Ελβετία 55 3 6 3 2 6 2 6 8 5 6 6 2
Γεωργία 74 5 8 10 4 5 1 8 2 1 12 8 10
Φινλανδία 103 10 12 6 1 3 12 10 3 12 6 8 7 3 4 6
Μάλτα 54 2 6 7 2 5 6 12 4 2 1 7
Άγιος Μαρίνος 34 8 5 5 1 6 1 6 2
Κροατία 41 7 12 1 12 4 1 4
Ισλανδία 100 4 10 2 8 3 8 10 12 10 8 6 12 7
Ουγγαρία 72 5 6 10 12 1 6 7 5 10 10
Πορτογαλία 22 4 4 2 1 8 3
Λιθουανία 81 12 8 4 1 7 3 10 2 2 5 6 4 5 12
Αζερμπαϊτζάν 122 8 5 12 10 1 12 5 10 5 10 8 7 7 10 7 1 4
Ελλάδα 133 7 1 10 10 4 7 6 7 7 4 5 6 8 10 12 4 10 7 8

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του πρώτου ημιτελικού:

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
3 Φινλανδία Ισλανδία, Νορβηγία, Ρωσία
2 Αζερμπαϊτζάν Γεωργία, Τουρκία
Κροατία Μάλτα, Σερβία
Ισλανδία Ισπανία, Ουγγαρία
Λιθουανία Ηνωμένο Βασίλειο, Πολωνία
Σερβία Ελβετία, Κροατία
Τουρκία Αλβανία, Αζερμπαϊτζάν
1 Αλβανία Ελλάδα
Γεωργία Λιθουανία
Ελλάδα Πορτογαλία
Ουγγαρία Φινλανδία
Μάλτα Άγιος Μαρίνος
Ρωσία Αρμενία

Δεύτερος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά
Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Αυστρία
Ολλανδία
Βέλγιο
Σλοβακία
Ουκρανία
Μολδαβία
Σουηδία
Κύπρος
Βουλγαρία
ΠΓΔΜ
Ισραήλ
Σλοβενία
Ρουμανία
Εσθονία
Λευκορωσία
Λετονία
Δανία
Ιρλανδία
Γαλλία
Γερμανία
Ιταλία
Διαγωνιζόμενοι
Βοσνία και Ερζεγοβίνη 109 12 10 4 12 4 8 12 12 5 2 7 10 7 4
Αυστρία 69 7 3 5 1 4 4 10 1 7 2 5 2 1 12 5
Ολλανδία 13 8 5
Βέλγιο 53 8 1 6 6 2 6 2 2 8 1 3 6 2
Σλοβακία 48 6 3 3 12 7 3 3 3 3 5
Ουκρανία 81 4 10 8 3 5 3 6 8 6 2 7 12 1 6
Μολδαβία 54 4 2 5 4 12 10 1 4 5 7
Σουηδία 155 5 10 12 12 7 5 3 12 2 12 5 7 12 8 7 12 8 12 1 3
Κύπρος 16 6 2 8
Βουλγαρία 48 2 2 1 5 1 10 1 4 4 1 3 4 10
ΠΓΔΜ 36 10 7 1 3 8 7
Ισραήλ 38 5 2 5 1 7 4 6 7 1
Σλοβενία 112 12 8 8 8 4 7 8 10 6 10 5 4 8 6 5 3
Ρουμανία 111 6 4 10 6 12 7 8 1 4 7 6 5 6 3 8 6 12
Εσθονία 60 5 6 8 6 4 5 1 8 3 10 4
Λευκορωσία 45 2 1 10 10 3 8 1 4 6
Λετονία 25 4 2 8 2 2 7
Δανία 135 1 7 7 7 3 3 2 12 6 12 10 10 5 10 4 12 12 2 10
Ιρλανδία 68 3 1 5 2 2 10 7 1 6 3 10 10 8

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του δεύτερου ημιτελικού:

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
7 Σουηδία Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Εσθονία, Ισραήλ, Κύπρος, Ολλανδία
4 Βοσνία και Ερζεγοβίνη Αυστρία, ΠΓΔΜ, Σλοβακία, Σλοβενία
Δανία Βουλγαρία, Ιρλανδία, Λετονία, Σουηδία
2 Ρουμανία Ιταλία, Μολδαβία
1 Αυστρία Γερμανία
Μολδαβία Ρουμανία
Σλοβακία Ουκρανία
Σλοβενία Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Ουκρανία Λευκορωσία

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελέσματα ψηφοφορίας[55]
Συνολικά
Ρωσία
Βουλγαρία
Ολλανδία
Ιταλία
Κύπρος
Ουκρανία
Φινλανδία
Νορβηγία
Αρμενία
ΠΓΔΜ
Ισλανδία
Σλοβακία
Ηνωμένο Βασίλειο
Δανία
Αυστρία
Πολωνία
Σουηδία
Άγιος Μαρίνος
Γερμανία
Αζερμπαϊτζάν
Σλοβενία
Τουρκία
Ελβετία
Ελλάδα
Γεωργία
Γαλλία
Σερβία
Κροατία
Λευκορωσία
Ρουμανία
Αλβανία
Μάλτα
Πορτογαλία
Ουγγαρία
Λιθουανία
Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Ιρλανδία
Ισπανία
Ισραήλ
Εσθονία
Μολδαβία
Βέλγιο
Λετονία
Διαγωνιζόμενοι
Φινλανδία 57 12 10 5 5 7 2 5 1 3 7
Βοσνία και Ερζεγοβίνη 125 2 8 4 4 12 12 8 7 12 10 12 3 5 12 7 7
Δανία 134 7 12 3 7 12 6 5 3 10 4 6 8 7 1 5 12 10 10 6
Λιθουανία 63 2 3 6 12 12 7 2 1 10 1 7
Ουγγαρία 53 4 12 5 2 5 2 2 8 7 6
Ιρλανδία 119 3 5 10 4 8 12 12 4 1 12 8 8 6 2 7 7 10
Σουηδία 185 1 10 10 1 6 10 4 6 7 10 3 10 6 3 4 4 6 1 10 1 4 4 3 6 10 5 4 5 12 12 3 4
Εσθονία 44 2 7 2 2 7 7 5 6 2 4
Ελλάδα 120 8 10 2 12 6 7 3 8 10 8 2 6 3 8 10 8 1 8
Ρωσία 77 4 2 8 8 1 5 4 1 4 4 5 4 3 6 8 5 5
Γαλλία 82 3 1 7 5 4 5 3 12 2 6 2 1 2 4 10 2 12 1
Ιταλία 189 1 3 6 1 3 7 6 10 12 3 1 3 4 10 7 8 2 3 6 12 10 10 4 10 6 5 12 6 6 12
Ελβετία 19 4 10 5
Ηνωμένο Βασίλειο 100 4 12 10 4 3 1 2 5 2 3 2 5 1 6 2 1 2 6 7 3 3 6 1 4 5
Μολδαβία 97 7 8 7 5 8 5 4 7 5 4 7 12 5 4 8 1
Γερμανία 107 7 6 5 6 8 10 4 6 7 3 8 4 3 1 8 2 3 3 5 8
Ρουμανία 77 6 4 12 4 1 6 5 1 1 8 6 1 12 10
Αυστρία 64 5 1 1 3 2 3 2 1 4 12 5 1 7 3 3 2 2 7
Αζερμπαϊτζάν 221 12 6 8 10 5 8 7 8 8 3 10 12 1 5 8 6 10 6 10 8 12 8 7 8 8 4 8 10 3 2
Σλοβενία 96 5 2 6 10 1 7 3 1 1 2 10 12 4 3 1 6 12 2 3 2 3
Ισλανδία 61 5 8 8 4 6 1 10 4 12 1 2
Ισπανία 50 4 2 1 2 3 12 5 5 12 4
Ουκρανία 159 10 8 7 5 12 7 12 2 2 12 6 7 7 10 6 5 10 2 3 4 7 7 8
Σερβία 85 3 3 2 6 1 8 7 6 5 10 6 8 1 5 10 4
Γεωργία 110 6 1 12 10 7 7 10 8 8 12 5 12 2 3 7
Κάθετα, ο πίνακας είναι ταξινομιμένος ανά σειρά εμφάνισης. Οριζόντια είναι ταξινομιμένος ανά σειρά ψηφοφορίας.

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του τελικού:

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
5 Βοσνία και Ερζεγοβίνη Αυστρία, Ελβετία, ΠΓΔΜ, Σερβία, Σλοβενία
4 Ιταλία Άγιος Μαρίνος, Αλβανία, Ισπανία, Λετονία
3 Αζερμπαϊτζάν Μάλτα, Ρωσία, Τουρκία
Δανία Ιρλανδία, Ισλανδία, Ολλανδία
Γεωργία Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία
Ιρλανδία Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Σουηδία
Ουκρανία Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Σλοβακία
2 Γαλλία Βέλγιο, Ελλάδα
Λιθουανία Γεωργία, Πολωνία
Ρουμανία Ιταλία, Μολδαβία
Σλοβενία Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Κροατία
Ισπανία Γαλλία, Πορτογαλία
Σουηδία Εσθονία, Ισραήλ
1 Αυστρία Γερμανία
Φινλανδία Νορβηγία
Ελλάδα Κύπρος
Ουγγαρία Φινλανδία
Ισλανδία Ουγγαρία
Μολδαβία Ρουμανία
Ηνωμένο Βασίλειο Βουλγαρία

Ένας αριθμός ρεκόρ 20 χωρών έλαβε τουλάχιστον ένα σύνολο 12 βαθμών κατά τη διάρκεια του τελικού. Οι μόνες πέντε χώρες που δεν έλαβαν πλήρη βαθμολογία (δωδεκάρι) ήταν η Εσθονία, η Ρωσία, η Ελβετία, η Γερμανία και η Σερβία. Η Εσθονία ήταν η μόνη χώρα χωρίς βαθμολογία 8, 10 ή 12 βαθμών, και έτσι το όνομά της δεν αναφέρθηκε ποτέ δυνατά κατά την ψηφοφορία.

Άλλα βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα βραβεία που φέρουν το όνομα του Μαρσέλ Μπεζανσόν απονεμήθηκαν και το 2011.[56] Τα βραβεία υποδιαιρούνται σε 3 κατηγορίες: Καλλιτεχνικό, Βραβείο Κοινού και Βραβείο Τύπου.[57]

Κατηγορία Χώρα Τραγούδι Ερμηνευτής/ές Συνθέτης/ες
Καλλιτεχνικό Βραβείο Flag of Ireland.svg Δημοκρατία της Ιρλανδίας "Lipstick" Jedward Νταν Πρίντι, Λαρς Χάλφορ Γιένσεν, Μάρτιν M. Λάρσον
Βραβείο Συνθέτη Flag of France.svg Γαλλία "Sognu" Αμορί Βασιλί Ντανιέλ Μουάν, Κεντέν Μπασλέ, Ζαν-Πιερ Μαρσελεζί, Ζιλί Μιγιέρ
Βραβείο Τύπου Flag of Finland.svg Φινλανδία "Da Da Dam" Paradise Oskar Άξελ Ένστρεμ

OGAE[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: OGAE

Τα βραβεία του Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision (περισσότερο γνωστού ως OGAE) απονέμονται από διαφορετικά φαν κλαμπ ανά τον κόσμο. Παρακάτω παρατίθενται τα 5 πρώτα συνολικά αποτελέσματ [58]

Χώρα Τραγούδι Ερμηνευτής/ές Αποτέλεσμα OGAE
Flag of Hungary.svg Ουγγαρία "What About My Dreams?" Kati Wolf 277
Flag of France.svg Γαλλία "Sognu" Αμορί Βασιλί 270
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο "I Can " Blue 253
Flag of Sweden.svg Σουηδία "Popular" Έρικ Σάαντε 238
Flag of Estonia.svg Εσθονία "Rockefeller Street" Getter Jaani 183

Βραβείο Barbara Dex[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χιουμοριστικό βραβείο Barbara DEx για το χειρότερο ντύσιμο απονεμήθηκε από τον δικτυακό τόπο House of Eurovision στη συμμετοχή της Γεωργίας, με το τραγούδι "One More Day" σε ερμηνεία της Ελντρίν.

Θέση[59] Χώρα[59] Ερμηνευτής[59] Ψήφοι[59]
1 Flag of Georgia.svg Γεωργία Eldrine 133
2 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Jedward 81
3 Flag of Moldova.svg Μολδαβία Zdob și Zdub 66
4 Flag of Turkey.svg Τουρκία Yüksek Sadakat 61
5 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Homens da Luta 59

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, η σειρά με την οποία ανακοινώθηκαν οι βαθμολογίες από τις χώρες δεν ήταν η ίδια με τη σειρά παρουσίασης των τραγουδιών. Αντίθετα, προκειμένου να μειωθεί η πιθανότητα να υπάρξει απόλυτος νικητής από την έναρξη, η σειρά ψηφοφορίας καθορίστηκε την τελευταία στιγμή.

Περιστατικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη διάρκεια του πρώτου ημιτελικού, πολλοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί έχασαν την επαφή με τους σχολιαστές τους εξαιτίας τεχνικού προβλήματος με τον ήχο. Το ζήτημα επιλύθηκε και ο δεύτερος ημιτελικός δεν παρουσίασε προβλήματα .[60]

Εκπρόσωποι βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Flag of Russia.svg ΡωσίαΝτίμα Μπιλάν[61]
    (εκπρόσωπος της Ρωσίας στο διαγωνισμό του 2006 και νικητής το 2008)
  2. Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία – Μαρία Ίλιεβα
  3. Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία – Μάντι Χόιντς[62]
    (συμμετοχή της Ολλανδίας το 1986 με τους Frizzle Sizzle)
  4. Flag of Italy.svg ΙταλίαΡαφαέλα Καρά[63]
  5. Flag of Cyprus.svg Κύπρος – Λούκας Χαμάτσος
  6. Flag of Ukraine.svg ΟυκρανίαΡουσλάνα[64]
    (νικήτρια του διαγωνισμού το 2004)
  7. Flag of Finland.svg Φινλανδία – Σούζαν 'Αχο[65]
    (συμμετοχή της Φινλανδίας το 2010 με το συγκρότημα Kuunkuiskaajat)
  8. Flag of Norway.svg ΝορβηγίαΝάντια Χασνάουι
    (συμπαρουσιάστρια του Junior Eurovision Song Contest το 2004 και του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision του 2010]])
  9. Flag of Armenia.svg Αρμενία – Λουσίνε Τοβμασιάν
  10. Flag of Macedonia.svg Βόρεια Μακεδονία – Κριστίνα Ταλέσκα[66]
  11. Flag of Iceland.svg Ισλανδία – Ραγκνίλνουρ Στέινουν Γιονσδότιρ
  12. Flag of Slovakia.svg Σλοβακία – Μαρία Πιέτροβα
  13. Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο – Άλεξ Τζόουνς[67]
  14. Flag of Denmark.svg Δανία – Λίζε Ρόνε[68]
    (συμπαρουσιάστρια του διαγωνισμού το 2014)
  15. Flag of Austria.svg Αυστρία – Καταρίνα Μπέλοβιτς [69]
  16. Flag of Poland.svg Πολωνία – Οντέτα Μόρο-Φίγκουρσκα
  17. Flag of Sweden.svg Σουηδία – Ντάνι Σαουσέντο[70]
    (φιναλίστ στο Melodifestivalen το 2011 και το 2012, εκπρόσωπος της Σουηδίας στο Διαγωνισμό Χορού της Eurovision το 2008)
  18. Flag of San Marino.svg Άγιος Μαρίνος – Νίκολα ντέλα Βάλε
    (συμμετοχή του Αγίου Μαρίνου το 2008 με τους Miodio)
  19. Flag of Germany.svg Γερμανία – Ίνα Μίλερ[71]
  20. Flag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν – Σαφούρα Αλιζαντέ[72]
    (εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 2010)
  21. Flag of Slovenia.svg Σλοβενία – Κλέμεν Σλάκονια [73]
  22. Flag of Turkey.svg Τουρκία – Ομέρ Οντέρ
  23. Flag of Switzerland.svg Ελβετία – Σεσίλ Μπέλερ [74]
  24. Flag of Greece.svg Ελλάδα – Λένα Αρώνη[75]
  25. Flag of Georgia.svg Γεωργία – Σοφία Νιζαράτζε[76]
    (συμμετοχή της Γεωργίας το 2010)
  26. Flag of France.svg Γαλλία – Σιρίλ Φερό[77]
  27. Flag of Serbia.svg Σερβία – Ντούσιτσα Σπάσιτς[78]
  28. Flag of Croatia.svg Κροατία – Νεβένα Ρεντέλι[66]
  29. Flag of Belarus.svg Λευκορωσία – Λεϊλά Ισμαΐλαβα
    (συμπαρουσιάστρια στον Junior Eurovision Song Contest το 2010)[79]
  30. Flag of Romania.svg Ρουμανία – Μαλβίνα Τσερβένσκι[64]
  31. Flag of Albania.svg Αλβανία – Λέον Μένκσι
  32. Flag of Malta.svg Μάλτα – Κέλι Σκέμπρι[80]
  33. Flag of Portugal.svg Πορτογαλία – Ζοάνα Τέλες[81]
  34. Flag of Hungary.svg Ουγγαρία – Εύα Νοβοντόμσκι[82]
  35. Flag of Lithuania.svg Λιθουανία – Τζέντριους Μασάλσκις
  36. Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Ιβάνα Βίντμαρ[66]
  37. Flag of Ireland.svg Δημοκρατία της Ιρλανδίας – Ντέρεκ Μούνι
  38. Flag of Spain.svg Ισπανία – Έλενα Σ. Σάντσεθ[83]
  39. Flag of Israel.svg Ισραήλ – Οφέρ Ναχσόν[84]
  40. Flag of Estonia.svg Εσθονία – Πιρέτ Γιάρβις[85]
    (συμμετοχή της Ελβετίας το 2005 με το συγκρότημα Vanilla Ninja)
  41. Flag of Moldova.svg Μολδαβία – Τζέτα Μπουρλάσκου[61]
    (συμμετοχή της Μολδαβίας το 2008)
  42. Flag of Belgium.svg Βέλγιο – Μορίν Λουίζ[86]
  43. Flag of Latvia.svg Λετονία – Αϊσά Αντρέγιεβα[87]
    (συμμετοχή της Λετονίας το 2010)

Σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Ημιτελικός 1 / Ημιτελικός 2 / Τελικός Σχολιαστής/ές
Flag of Albania.svg Αλβανία[88] Όλα Λέον Μένκσι (TVSH)
Flag of Armenia.svg Αρμενία Όλα Αρτάκ Βαρντανιάν
Flag of Austria.svg Αυστρία Όλα Άντι Κνολ (ORF eins)
Όλα Μάρτιν Μπλούμεναου (Hitradio Ö3)
Τελικός Μπένι Χέρναγκλ (Hitradio Ö3)
Flag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν[89] Όλα Λεϊλά Αλίεβα (İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti)
Flag of Belarus.svg Λευκορωσία Όλα Ντένις Κουριάν (Belarus 1)
Flag of Belgium.svg Βέλγιο[90][91] Όλα Ζαν Πιερ Οτιέ (γαλλικά, La Une)
Ζαν Λουί Λαχαγιέ (γαλλικά, La Une)
Αντρέ Φερμόιλεν (ολλανδικά, één) (ολλανδικά, Radio 2)
Σβεν Πίχαλ (ολλανδικά, één) (ολλανδικά, Radio 2)
Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Βοσνία και Ερζεγοβίνη[92] Όλα Ντέγιαν Κούκριτς (BHT1)
Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Όλα Έλενα Ρόσμπεργκ (BNT)
Γκεόργκι Κουσβάλιεβ (BNT)
Flag of Croatia.svg Κροατία Όλα Ντούσκο Τσούρλιτς (HRT1)
Flag of Cyprus.svg Κύπρος[93] Όλα Μελίνα Καραγεωργίου (ΡΙΚ 1)
Flag of Denmark.svg Δανία[94] Όλα Όλε Τόπχολμ (DR1)
Flag of Estonia.svg Εσθονία Όλα Μάρκο Ράικοπ (ETV)
Flag of Finland.svg Φινλανδία[95][96] Όλα Τάρια Νάρχι (φινλανδικά, YLE TV2, YLE HD)
Άσκο Μουρτομάκι (φινλανδικά, YLE TV2, YLE HD)
Σάνα Κόγιο (φινλανδικά, YLE Radio Suomi)
Γιόρμα Χιτεμάκι (φινλανδικά, YLE Radio Suomi)
Εύα Φραντς (σουηδικά, YLE FST5)
Γιόχαν Λίντροος (σουηδικά, YLE FST5)
Flag of France.svg Γαλλία[97] Ημιτελικός 2 Οντρί Σοβό (France Ô)
Μπρούνο Μπερμπερές (France Ô)
Τελικός Λοράν Μπουαγιέ (France 3)
Κατρίν Λαρά (France 3)
Τελικός Φρεντ Μουσά (France Bleu)
Ερίκ Μαζέ (France Bleu)
Flag of Georgia.svg Γεωργία Όλα Σόφο Αλτουνισβίλι
Flag of Germany.svg Γερμανία[98] Όλα Πέτερ Ούρμπαν (Das Erste)
Τόμας Μορ, Στέφι Νόι και Τιμ Φρίχλινγκ (NDR 2)
Ημιτελικός 1 Στέφεν Γκάτγιεν (ProSieben)
Flag of Greece.svg Ελλάδα[99] Όλα Μαρία Κοζάκου (ΝΕΤ και ERT HD)
Flag of Hungary.svg Ουγγαρία[82] Όλα Γκαμπόρ Γκουντέλ Τάκατς (m1)
Flag of Iceland.svg Ισλανδία[100] Όλα Χράφνιλντουρ Χαλδορσδότιρ (Sjónvarpið)
Flag of Ireland.svg Δημοκρατία της Ιρλανδίας[101] Όλα Μάρτι Γουέλαν (RTÉ One)
Όλα Σέι Μπερν και Ζμπίζεκ Ζαλίνσκι (RTÉ Radio 1)[102]
Flag of Israel.svg Ισραήλ Όλα Χωρίς σχολιαστή
Flag of Italy.svg Ιταλία Ημιτελικός 2 & Τελικός[63][103] Ραφαέλα Καρά (Rai 2)
Μπομπ Σίνκλαρ (Rai 2)
Flag of Latvia.svg Λετονία[87] Όλα Βάλτερς Φρίντεμπεργκς (LTV)
Τελικός Κάρλις Μπουμέισταρς (LTV)
Flag of Lithuania.svg Λιθουανία[104] Όλα Νταρίους Ουζκουράιτις (LRT)
Flag of Macedonia.svg Βόρεια Μακεδονία Όλα Έλι Τανασκόβσκα (MRT)
Flag of Malta.svg Μάλτα[105] Όλα Έιλιν Μοντεσίν (TVM)
Flag of Moldova.svg Μολδαβία Όλα Μαρτσέλ Σπατάρι (TRM)
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία[106] Όλα Γιαν Σμιτ (TROS)
Ντανιέλ Ντέκερ (TROS)
Flag of Norway.svg Νορβηγία Όλα Όλαφ Φίκσμο-Σλέταν (NRK1)
Flag of Poland.svg Πολωνία[107] Όλα Αρτούρ Ορζέχ (TVP1)
Flag of Portugal.svg Πορτογαλία[108] Όλα Σίλβια Αλμπέρτου (RTP1)
Flag of Romania.svg Ρουμανία Όλα Λιάνα Στάντσιου (TVR1)
Μπογκντάν Παβλίτσα (TVR1)
Flag of Russia.svg Ρωσία[109] Όλα Γιάνα Τσουρίκοβα (Channel One)
Γιούρι Ακσιούτα (Channel One)
Τελικός Κίριλ Ναμπούτοβ (Channel One)
Flag of San Marino.svg Άγιος Μαρίνος[63] Όλα Λία Φιόριο (SMRTV)
Τζίτζι Ρεστίβο (SMRTV)
Flag of Serbia.svg Σερβία[110] Ημιτελικός 1 Μαρίνα Νίκολιτς (RTS1)
Ημιτελικός 2 Ντράγκαν Ίλιτς (RTS1)
Τελικός Ντούσκα Βούτσινιτς-Λούτσιτς (RTS1)
Όλα Τάνια Ζελίκοβιτς (Radio Belgrade)
Flag of Slovakia.svg Σλοβακία[111] Όλα Ρομάν Μπόμπος (Jednotka (Ημιτελικός 1 & Τελικός), Ντβόικα (Ημιτελικός 2))
Flag of Slovenia.svg Σλοβενία Όλα Αντρέι Χόφερ (RTVSLO)
Flag of Spain.svg Ισπανία[112] Ημιτελικός 1 & Τελικός Χοσέ Μαρία Ίνιγο (La 1), (La 2)
Flag of Sweden.svg Σουηδία[113] Όλα Ελέν Μπένο (SVT1)
Έντουαρντ αφ Σιλέν (SVT1)
Flag of Switzerland.svg Ελβετία Γερμανικά[114] Σβεν Επινέ (SF zwei)
Γαλλικά[115] [116] Ζαν-Μαρκ Ρισάρ, Ανρί Ντε (Ημιτελικός 1) & Νικολά Τανέρ (Τελικός) (TSR 2)
Ιταλικά Τζόναθαν Τεντέσκο (RSI La 2, ημιτελικοί και RSI La 1, τελικός)
Flag of Turkey.svg Τουρκία[117] Όλα Μπουλέντ Οζβερέν (TRT 1)
Ερχάν Κονούκ (TRT 1)
Flag of Ukraine.svg Ουκρανία[118] Όλα Τιμούρ Μιροσνιτσένκο (First National TV Channel)
Τετιάνα Τερέχοβα (First National TV Channel)
Ολένα Ζελιντσένκο (Radio Ukraine)
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο[119] Ημιτελικοί Σκοτ Μιλς (BBC Three)
Σάρα Κοξ (BBC Three)
Τελικός Γκράχαμ Νόρτον (BBC One)
Κεν Μπρους (BBC Radio 2)
Μη συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Ημιτελικός 1/Ημιτελικός 2/Τελικός Σχολιαστής/ές
Flag of Australia.svg Αυστραλία[120] Όλα Τζούλια Ζεμίρο (SBS)
Σαμ Πανγκ (SBS)
Flag of the People's Republic of China.svg Κίνα Τελικός Χωρίς σχολιαστές (CCTV-15)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Περιέχει λίγες φράσεις στα Αλβανικά
  2. 2,0 2,1 Περιέχει δύο φράσεις στα Γαλλικά. Η Νοηματική Γλώσσα ΗΠΑ χρησιμοποιήθηκε επίσης κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής μετάδωσης.[52]
  3. 3,0 3,1 Περιέχει φράσεις στα Βοσνιακά.
  4. Περιέχει δύο φράσεις στα Ρωσικά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Bakker, Sietse (30 Ιουνίου 2010). «Final of Eurovision 2011 set for 14 May, Lena returns!». EBU. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2010. 
  2. «Eurovision 2011 wins prestigious Rose d'Or | News | Eurovision Song Contest - Copenhagen 2014». Eurovision.tv. 11 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2013. 
  3. «Eurovision History by Year (1957)». EBU. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2010. 
  4. «Eurovision History by Year (1983)». EBU. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2010. 
  5. «Eurovision Song Contest kommt nach Düsseldorf» (στα German). 7 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2010. 
  6. «Eurovision Song Contest 2011 findet in Düsseldorf statt». Agence France-Presse. 12 October 2010. https://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5h1QDV7Qal4GNHaCdXRTkupYspFXA?docId=CNG.102b5d2d00dfeacb1243f7cc91081584.151. Ανακτήθηκε στις 13 April 2011. 
  7. «Eurovision Song Contest kommt nach Düsseldorf» (στα German). 7 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2010. 
  8. Mohr, Thomas. «Wir wollen die beste Show machen» [We want to make the best show] (στα German). eurovision.ndr.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2013. 
  9. «Jetzt will auch Schalke den Grand Prix» (στα German). Bild.de. 1 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2010. 
  10. «GERMANY – Seven cities already declared interest». Oikotimes. 31 Μαΐου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2010. 
  11. Bakker, Sietse (21 Αυγούστου 2010). «Four cities in the running to host Eurovision 2011». EBU. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2010. 
  12. «Luftnummer für den Grand Prix: Song Contest: Berlin bewirbt sich mit aufblasbarer Halle – Stadtleben – Berlin – Tagesspiegel». Der Tagesspiegel (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  13. Hoff, Rüdiger (23 Σεπτεμβρίου 2010). «Wenn Lena in Düsseldorf singt, weicht Fortuna» (στα German). Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2010. 
  14. "DFL genehmigt Umzug in den Flinger Broich" Αρχειοθετήθηκε 9 October 2010 στο Wayback Machine., Fortuna Düsseldorf, 6 October 2010 (in γερμανική)
  15. «NUSSLI builds interim stadium for Fortuna Düsseldorf» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Ιουλίου 2011. 
  16. Renner, Kai-Hinrich (2 Οκτωβρίου 2010). «Hamburg kann den Eurovision Song Contest abhaken». Hamburger Abendblatt (στα German). Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2010. 
  17. «Der ESC 2011 in Düsseldorf , Das Erste: Eurovision Song Contest – Event – Finale». Eurovision.ndr.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  18. «And the winner is... Düsseldorf! , News , Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». Eurovision.tv. 12 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  19. 19,0 19,1 19,2 «Eurovision Song Contest – Lenas großer Triumph». Stern (στα German). 23 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2010. 
  20. «Eurovision Song Contest 2011 findet in Düsseldorf statt». Agence France-Presse. 12 October 2010. https://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5h1QDV7Qal4GNHaCdXRTkupYspFXA?docId=CNG.102b5d2d00dfeacb1243f7cc91081584.151. Ανακτήθηκε στις 13 April 2011. 
  21. Bakker, Sietse (28 Αυγούστου 2010). «Reference Group gathered in Belgrade». EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2010. 
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 22,4 22,5 22,6 22,7 Bakker, Sietse (31 Δεκεμβρίου 2010). «43 nations on 2011 participants list!». Eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2010. 
  23. Bakker, Sietse (30 Αυγούστου 2010). «Svante Stockselius says Eurovision farewell». EBU. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2010. 
  24. Siim, Jarmo (26 Νοεμβρίου 2010). «Jon Ola Sand new Executive Supervisor». EBU. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2010. 
  25. 25,0 25,1 25,2 Bakker, Sietse (16 Ιανουαρίου 2011). «Düsseldorf gets ready for exchange and draw». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2011. 
  26. «Düsseldorf 2011: Feel your heart beat!». Eurovision.tv. 13 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012. 
  27. «Exclusive details on Düsseldorf!». Eurovision.tv. 14 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012. 
  28. «Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011». Turquoise Branding. 28 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012. 
  29. «Eurovision 2012 – Light Your Fire». Turquoise Branding. 25 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012. 
  30. «Presenters for 2011 Eurovision Song Contest announced! , News , Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». Eurovision.tv. 16 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  31. «Wir wollen die beste Show machen» (στα German). 13 Οκτωβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2010. 
  32. «Für sieben Grand-Prix-Shows wird es Tickets geben». Die Welt (στα German). 25 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2010. 
  33. «Nutzen sie Ihre Chance auf ein Ticket für den ESC 2011!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2010. 
  34. «Tickets Eurovision 2011 Final on sale this Sunday!». 'EBU'. 10 Δεκεμβρίου 2010. 
  35. Bakker, Sietse (12 Δεκεμβρίου 2010). «Tickets Eurovision final sold out». Eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. 
  36. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα No ESC for Slovakia.
  37. Victor, Hondal (23 Δεκεμβρίου 2010). «Montenegro officially out of Eurovision 2011». ESC Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2010. 
  38. Floras, Stella (17 Οκτωβρίου 2010). «Slovakia: The public says Yes! to Eurovision». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2010. 
  39. Hondal, Victor (1 Δεκεμβρίου 2010). «Slovakia withdraws from Eurovision 2011». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2010. 
  40. Hondal, Victor (7 Ιανουαρίου 2011). «Slovakia: STV confirms withdrawal decision». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2011. 
  41. Busa, Alexandru (17 Ιανουαρίου 2011). «Slovakia: Better in than paying fine». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2011. 
  42. Bakker, Sietse (28 Αυγούστου 2010). «Reference Group gathered in Belgrade». EBU. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2010. 
  43. Al Kaziri, Ghassan (1 Δεκεμβρίου 2010). «Dino Merlin returns as 2011 representative». Oikotimes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2010. 
  44. Escudero, Victor M. «Sigurjón's Friends will pay him homage in Düsseldorf». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2011. 
  45. «Aftur heim – info». Digiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2011. 
  46. Brey, Marco (26 Φεβρουαρίου 2011). «Zdob şi Zdub to represent Moldova!». European Broadcasting Union. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2011. 
  47. http://www.eurovision.tv/page/news?id=slovakia_choose_twiins_for_duesseldorf
  48. 48,0 48,1 «Voting | Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». European Broadcasting Union. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2011. 
  49. 49,0 49,1 49,2 49,3 49,4 49,5 «Eurovision Song Contest 2011 Participants Eurovision Song Contest – Düsseldorf 2011». Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2011. 
  50. 50,0 50,1 50,2 «Eurovision Song Contest 2011». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2012. 
  51. 51,0 51,1 «Eurovision Song Contest 2011 semi-final (1)». European Broadcasting Union. 14 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011. 
  52. Busa, Alexandru (14 Μαΐου 2011). «Live: The Eurovision Final». ESCToday. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2013. 
  53. 53,0 53,1 «Eurovision Song Contest 2011 semi-final (2)». European Broadcasting Union. 14 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011. 
  54. 54,0 54,1 «Eurovision Song Contest 2011 Final». European Broadcasting Union. 14 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011. 
  55. «Eurovision.TV». 20 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2020. 
  56. «Marcel Bezençon Award – an introduction». Poplight.se. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2012. 
  57. Roxburgh, Gordon (27 Μαΐου 2012). «Winners of the Marcel Bezençon Awards 2012». European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2012. 
  58. Vranis, Michalis (9 Μαΐου 2011). «OGAE 2011 poll: We have a winner!». ESCToday.com. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2013. 
  59. 59,0 59,1 59,2 59,3 «Barbara Dex Award 2011: Georgia's Eldrine Top Worst Dressed List at Eurovision 2011». wiwibloggs.org. Wiwibloggs. 20 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2018. 
  60. NDR Press (11 Μαΐου 2011). «EBU/NDR press conference». Eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2015. 
  61. 61,0 61,1 «TONIGHT: The Grand Final». EBU. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011. 
  62. «Mandy Huydts terug bij Songfestival» (στα Dutch). De Telegraaf. http://www.telegraaf.nl/prive/9690596/__Mandy_Huydts_terug_bij_Songfestival__.html?sn=prive. Ανακτήθηκε στις 2011-05-06. 
  63. 63,0 63,1 63,2 «Raffaella Carrà e il duo Dose-Presta conduttori in Rai. E San Marino...». 
  64. 64,0 64,1 Busa, Alexandru (13 Μαΐου 2011). «Ruslana to announce the Ukrainian votes». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2011. 
  65. «Susan Aho ilmoittaa Suomen pisteet Euroviisujen finaalissa» (στα Φινλανδικά). yle.fi. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011. 
  66. 66,0 66,1 66,2 «Sumnja od Jugolasvenskog glasanja». Evropesma.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2012. 
  67. Presenters: Alex Jones, Chris Evans (2011-05-13). «The One Show». The One Show. London. BBC. BBC One. http://www.bbc.co.uk/programmes/b007tcw7. 
  68. «Lise uddeler Danmarks point». dr.dk. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2011. 
  69. «Big viewing figures». escdaily.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2011. 
  70. Bokholm, Mirja (2011-04-28). «Eurovision Song Contest 2011: Danny Saucedo delar ut Sveriges poäng i Düsseldorf» (στα σουηδικά). Poplight. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-04-30. https://web.archive.org/web/20110430064245/http://poplight.zitiz.se/artikel/eurovision-song-contest-2011-danny-saucedo-delar-ut-sveriges-poaeng-i-duesseldorf. Ανακτήθηκε στις 2011-04-28. 
  71. «Deutsche Jury steht offiziell fest» (στα German). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011. 
  72. «Кто будет объявлять баллы на "Евровидении 2011" от Азербайджана?». Day.Az. 8 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011. 
  73. «Slakonja bo najprej zapel, nato pa Evropi sporočil, kdo je všeč Sloveniji...». 
  74. «Cécile Bähler ist die Punkte-Fee der Schweiz – Eurovision Song Contest: Videos, Bilder und News – glanz & gloria – Schweizer Fernsehen» (στα Γερμανικά). Glanzundgloria.sf.tv. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  75. «Countdown for Final». eurovision.ert.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2011. 
  76. ESCkaz.com Georgia ESC 2011. Sofia Nizharadze as a spokesperson from Georgia
  77. «La France a son porte-parole» (στα Γαλλικά). eurovision-info.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011. 
  78. «Veliko finale 56. takmičenja za Pesmu Evrovizije» (στα Σερβικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011. 
  79. «Meet them: the hosts of Junior 2010! | Junior Eurovision Song Contest – Amsterdam 2012». Junioreurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2013. 
  80. «Breaking News: And the Spokesman is...». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2016. 
  81. «Comentadores Do ESC – escportugalforum.pt.vu | o forum eurovisivo português». 21595.activeboard.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2012. 
  82. 82,0 82,1 «MTV Press Conference». eschungary.hu. 9 Μαρτίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2011. 
  83. «Elena S. Sánchez dará los votos de España en Düsseldorf» (στα ισπανικά). eurovision-spain.com. 2011-05-03. http://www.eurovision-spain.com/iphp/noticia.php?numero=7324&idioma=. Ανακτήθηκε στις 3 May 2011. 
  84. «אירוויזיון 2011: אזרבייג'ן זכתה בתחרות». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.  Eurovision 2011 in Walla!.
  85. «ETV: Saatekava» (στα Εσθονικά). etv.err.ee. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011. 
  86. «Maureen Louys, porte-parole pour la RTBF» (στα Γαλλικά). eurovision-info.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2011. 
  87. 87,0 87,1 «Eirovīziju vairs nekomentēs Streips; Latvijas balsojumu paziņos Aisha» (στα Latvian). NRA.lv. 29 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2011. 
  88. «Radio Tirana Live». RTSH. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011. 
  89. «Leyla Əliyeva: "Yoldaşımla İctimai Televiziyada tanış olmuşuq, o rejissor, mən aparıcıyam"». Modern.az. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2011. 
  90. «Concours eurovision de la chanson» (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011. 
  91. «Vermeulen en Pichal op Eurosong» (στα Ολλανδικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2011. 
  92. «"Douze points"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2011. 
  93. «56ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision: Όλα έτοιμα για το μεγάλο τελικό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2011. 
  94. «Ole Tøpholm skal kommentere Grand Prix». TVnyt.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011. 
  95. «Tarja Närhi tv-kommentaattoriksi Euroviisuihin» (στα Φινλανδικά). satumaa.yle.fi. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011. 
  96. «Vi finns överallt» (στα Σουηδικά). svenska.yle.fi. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2011. 
  97. «News – France: "We will respect every candidate"». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2011. 
  98. «Der 'Eurovision Song Contest'-Countdown beginnt». Cinefacts.de. 9 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011. 
  99. «Countdown for Final». ΕΡΤ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2011. 
  100. «Hrafnhildur hringitónn». mbl.is. 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  101. «Eurovision just won't be the same without Larry, admits Marty». Herald.ie. 20 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012. 
  102. «RTE Facebook». 
  103. «Eurovision Song Contest 2011 in onda sabato 14 maggio 2011 alle 21.00» (στα Ιταλικά). RAI press release. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2011. 
  104. «Lietuva – "Eurovizijos" finale! , DELFI Pramogos». Pramogos.delfi.lt. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  105. «Malta: Eileen Montesin Drafted in to Commentate». Escflashmalta.com. 27 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  106. «Jan Smit commentator Eurovisie Songfestival 2011» (στα Ολλανδικά). oranjemuziek.nl. 26 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2011. 
  107. «Koncerty Eurowizji 2011 na żywo» (στα Polish). koktajl24.pl. 10 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011. 
  108. «SILVIA ALBERTO THE RTP COMMENTATOR IN DUSSELDORF». oikotimes.com. 7 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2011. 
  109. «Евровидение-2012». Russia.tv. 25 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2012. 
  110. «Pesma Evrovizije 2011». RTS. 8 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2011. 
  111. «STV – Relácie – Jednotka – Eurovision Song Contest 2011». Stv.sk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011. 
  112. «José María Íñigo retransmitirá la semifinal y final de Eurovisión 2011». RTVE (στα Ισπανικά). 7 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2011. 
  113. «Edward af Sillén och Hélène Benno kommenterar ESC». SVT. 8 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2011. 
  114. «Sven Epiney:"So kann man nicht arbeiten!"». Blick. 11 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011. 
  115. «CONCOURS EUROVISION DE LA CHANSON 2011». songcontest.free.fr. 10 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2014. 
  116. «Qui va gagner l'Eurosong 2011 ?». RTS (στα Γαλλικά). 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011. 
  117. «Turkish commentator hung up the phone after the Eurovision fail». YouTube. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2012. 
  118. «"Євробачення-2011" на Першому національному коментуватиме Тимур Мірошниченко». Telekrytyka. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2011. 
  119. «BBC – Press Office – Sara Cox and Scott Mills front Eurovision semi-finals». BBC. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2011. 
  120. «SBS Eurovision – Whats-on-SBSONE». Special Broadcasting Service. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2011.