Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Open Up
Eurovision Song Contest 2020.svg
Ημερομηνίες
1ος Ημιτελικός12 Μαΐου 2020 (ακυρώθηκε)
2ος Ημιτελικός14 Μαΐου 2020 (ακυρώθηκε)
Τελικός16 Μαΐου 2020 (ακυρώθηκε)
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςRotterdam Ahoy, Ρότερνταμ, Ολλανδία
Παρουσιαστές
Σκηνοθέτης
Εκτελεστικός επόπτηςJon Ola Sand
Εκτελεστικός παραγωγός
Διοργανωτής
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών41 (σχεδιαζόταν)
Πρώτη εμφάνισηΚανένας
Επιστρέφουν
Αποχωρούν
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απονέμει δύο σετ των 12, 10, 8-1 βαθμών στα 10 αγαπημένα της τραγούδια: ένα από την κριτική επιτροπή κι ένα από το κοινό
← 2019Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision2021 →


Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 είχε προγραμματιστεί να είναι ο 65ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Ο διαγωνισμός είχε αποφασιστεί να διεξαχθεί στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μετά τη νίκη της χώρας το 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, με τον Ντάνκαν Λόρενς και το τραγούδι "Arcade". Ο διαγωνισμός θα λάμβανε χώρα στο Rotterdam Ahoy στις 12 και 14 Μαΐου 2020 και ο τελικός στις 16 Μαΐου 2020.[1] Ακυρώθηκε ωστόσο λόγω της πανδημίας COVID-19.[2] Αυτή ήταν η πρώτη φορά στα 64 χρόνια του διαγωνισμού που η προγραμματισμένη διοργάνωση ακυρώθηκε.

Σαράντα μία χώρες είχαν αποφασίσει να συμμετέχουν στο διαγωνισμό. Η Βουλγαρία και η Ουκρανία θα επέστρεφαν ύστερα από ένα χρόνο απουσίας ενώ η Ουγγαρία και το Μαυροβούνιο είχαν αποφασίσει να αποχωρήσουν από τον διαγωνισμό[3].

Μετά από την ακύρωση του διαγωνισμού, η EBU μαζί με τους ολλανδικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς AVROTROS, NPO και NOS σχεδίασαν ένα νέο σόου με την ονομασία Eurovision: Europe Shine A Light, και το οποίο εξέπεμψε στη θέση του μεγάλου τελικού που θα πραγματοποιούνταν στις 16 Μαΐου 2020[4].

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για περισσότερες πληροφορίες για τη διοργανώτρια πόλη: Ρότερνταμ

Το Rotterdam Ahoy, χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού.

Οι προετοιμασίες για τον διαγωνισμό του 2020 ξεκίνησαν στις 19 Μαΐου 2019, αμέσως μετά τη νίκη της Ολλανδία στον διαγωνισμό του 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Ο Jon Ola Sand, εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), παρέδωσε στον AVROTROS, τον συμμετέχοντα ραδιοτηλεοπτικό φορέα για την Ολλανδία, έναν αριθμό εγγράφων και έναν σκληρό δίσκο USB, με εργαλεία για να ξεκινήσουν τις απαραίτητες εργασίες για να διοργανώσουν τον επόμενο διαγωνισμό.[5] Ο AVROTROS πρόκειται να συνεργαστεί στην παραγωγή με τον αδερφό ειδησεογραφικό φορέα Nederlandse Omroep Stichting (NOS) και τον μητρικό οργανισμό Nederlandse Publieke Omroep (NPO), με τον κάθε φορέα να αναλαμβάνει διαφορετικό ρόλο στην παραγωγή.[6][7]

Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Blue pog.svg: Διοργανώτρια πόλη
Green pog.svg: Υποψήφιες πόλεις
Red pog.svg: Αποκλεισμένες πόλεις

Ήδη πριν τον διαγωνισμό του 2019, όταν τα στοιχήματα ήταν υπέρ της νίκης του Laurence, αρκετές ολλανδικές πόλεις συμπεριλαμβανομένων του Άμστερνταμ, της Χάγης και του Μάαστριχτ, ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό σε περίπτωση νίκης της χώρας.[8] Ένας εκπρόσωπος του NPO είχε δηλώσει επίσης ότι ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας είχε φτιάξει ένα πρόχειρο σχέδιο για το πώς θα επιλέξουν την πόλη και το χώρο διεξαγωγής αν νικήσει η Ολλανδία.[9] Όταν ο Laurence κέρδισε τον διαγωνισμό, οι δήμαρχοι αρκετών δήμων άρχισαν αμέσως να επικοινωνούν με τον πρωθυπουργό της Ολλανδίας, Mark Rutte, μέσω γραπτών μηνυμάτων.[10] Διάσημα πρόσωπα όπως ο Laurence, η Esther Hart, η Getty Kaspers και ο André Rieu, εξέφρασαν δημοσίως την υποστήριξή τους για τις προτιμώμενες υποψήφιες πόλεις.[11]

H τριάδα των φορέων-διοργανωτών ξεκίνησε επίσημα τη διαδικασία επιλογής στις 29 Μαΐου 2019.[12] Στην πρώτη φάση της διαδικασίας, οι πόλεις κατέθεταν επίσημα υποψηφιότητα.[13] Εννέα πόλεις—το Άμστερνταμ, το Άρνεμ, η Μπρέντα, το Σέρτοχενμπος, η Χάγη, το Λέουβαρντεν, το Μάαστριχτ, το Ρότερνταμ και η Ουτρέχτη—κατέθεσαν υποψηφιότητα και έλαβαν μια λίστα με κριτήρια που πρέπει να πληροί τόσο η πόλη όσο και ο χώρος διεξαγωγής μέχρι και τις 12 Ιουνίου 2019.[13] Αρχικά, το Ζβόλε σχεδίαζε να καταθέσει και αυτό υποψηφιότητα αλλά στη συνέχεια αποφάσισε να μην το κάνει μιας και έκρινε πως ο διαθέσιμος χώρος πού διαθέτει, το IJsselhallen, έχει ακατάλληλες διαστάσεις.[14] Το Ένσχεντε θα μπορούσε και αυτό να ήταν υποψήφια πόλη μιας και το αεροδρόμιο Twente της πόλης σκόπευε να καταθέσει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό σε ένα από τα υπόστεγά του, ωστόσο μαθεύτηκε αργότερα πως ο δήμος του Ένσχεντε δεν σκόπευε να χρηματοδοτήσει μια τέτοια υποψηφιότητα.[15][16]

Από αυτό το σημείο και ύστερα, αυτές οι εννέα πόλεις είχαν προθεσμία μέχρι τις 10 Ιουλίου 2019 για να συντάξουν τα βιβλία υποψηφιότητάς τους ώστε να δείξουν τις ικανότητές τους να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό.[13] Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τέσσερις πόλεις αποχώρησαν από τη διαδικασία επιλογής. Το Άμστερνταμ δεν θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό μιας και ήταν απασχολημένο με τη διεξαγωγή άλλων εκδηλώσεων την περίοδο του διαγωνισμού.[17] Η Μπρέντα αποχώρησε λόγω οικονομικών ανησυχιών.[18] Το Λέουβαρντεν σταμάτησε την υποψηφιότητά του λόγω του χαμηλού ύψους οροφής του χώρου που διέθεταν, WTC Expo.[19] Η Χάγη αποχώρησε και αυτή επειδή και οι δύο χώροι που διέθετε ήταν ακατάλληλοι για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού.[20] Πιο συγκεκριμένα, το τοπικό στάδιο ποδοσφαίρου Cars Jeans Stadion ενώ ήταν αρκετά μεγάλο, δεν διέθετε οροφή και η εγκατάσταση νέας θα έκανε την υποψηφιότητα, οικονομικά μη βιώσιμη.[20] Η άλλη επιλογή της πόλης ήταν η εγκατάσταση μιας μεγάλης τέντας πάνω από το πάρκο Malieveld, ωστόσο μετά από έλεγχο των συνθηκών φιλοξενίας, η ιδέα εγκαταλείφθηκε.[20] Μετά την αποχώρησή της, η Χάγη άρχισε να υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Ρότερνταμ.[20]

Οι υπόλοιπες πέντε πόλεις—Άρνεμ, Μάαστριχτ, Ουτρέχτη, Ρότερνταμ και Σέρτοχενμπος—παρέδωσαν τα βιβλία υποψηφιότητάς τους κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που έγινε στο Χίλφερσουμ στις 10 Ιουλίου 2019.[21] Οι φορείς-διοργανωτές αναθεώρησαν τις υποψηφιότητες και στις 16 Ιουλίου 2019 ανακοίνωσαν πως απέκλεισαν αυτές του Άρνεμ, της Ουτρέχτης και του Σέρτοχενμπος, αφήνοντας μόνο το Μάαστριχτ και το Ρότερνταμ.[22] Η Ουτρέχτη συγκεκριμένα αποκλείστηκε επειδή η ιδέα της για την τοποθέτηση τέντας πάνω από το Jaarbeurs προσέφερε περιορισμένες πιθανότητες για δοκιμές και είχε αμφισβητούμενη καταλληλότητα για εκδηλώσεις όπως ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision,[23] ενώ το Σέρτοχενμπος λόγω του χαμηλού ύψους οροφής στο Brabanthallen και λόγω του μικρού αριθμού διαθέσιμων δωματίων που θα έπρεπε να κρατηθούν για επισκέπτες του διαγωνισμού.[24]

Για να αναθεωρήσει την τοποθεσία, τον χώρο και τις περιβάλλουσες εκδηλώσεις, ο NPO επισκέφθηκε το Μάαστριχτ στις 17 Ιουλίου 2019 και το Ρότερνταμ στις 18.[25][26] Μέχρι τα τέλη του Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν επιπλέον επισκέψεις στις δύο υποψήφιες πόλεις για την απαραίτητη επιθεώρηση του εφοδιασμού παραγωγής.[27] Η EBU από την άλλη δεν επισκέφτηκε καμία από τις πόλεις.[28] Το Μάαστριχτ και το Ρότερνταμ παρέδωσαν ενημερωμένες εκδόσεις των βιβλίων υποψηφιότητάς τους στις 9 Αυγούστου 2019, προσθέτοντας λεπτομέρειες σχετικά με τα κοινωνικά προγράμματα, παράλληλες εκδηλώσεις και τις άδειες προγραμμάτων.[29] Στις 30 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε κατά τη διάρκειας ειδικής εκπομπής στο NPO 1 και στο NPO 2, ότι το Ρότερνταμ θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό.[1][30]

Υπόμνημα:
  †   Χώρος διεξαγωγής
  ‡   Πόλεις που προκρίθηκαν στην τελική φάση της διαδικασίας

Πόλη Χώρος Σημειώσεις Παρ.
Άρνεμ GelreDome Ενιαία υποψηφιότητα με το Ναϊμέχεν και το Βελούβε. [31]
Μάαστριχτ MECC Maastricht ‡ Η υποψηφιότητα υποστηριζόταν από την επαρχία της Λιμβουργίας και τις γύρω πόλεις. [31][32]
Ουτρέχτη Jaarbeurs [31]
Ρότερνταμ Rotterdam Ahoy Η υποψηφιότητα υποστηριζόταν από την επαρχία της Νότιας Ολλανδίας, το Ντόρντρεχτ και τη Χάγη. Ο χώρος προηγουμένως φιλοξένησε τη Junior Eurovision 2007 [31][32]
Σέρτοχενμπος Brabanthallen Η υποψηφιότητα υποστηριζόταν από την επαρχία της Βόρειας Βραβάντης, τη Μπρέντα, το Αϊντχόφεν, το Τίλμπουρχ και το Χέλμοντ. [31]

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οπτικός σχεδιασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σλόγκαν του διαγωνισμού, Open Up, αποκαλύφθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019.[33] Το επίσημο λογότυπο και σήμα του διαγωνισμού του 2020 κυκλοφόρησε στις 28 Νοεμβρίου 2019. Σχεδιασμένο από την εταιρία CLEVER°FRANKE, είναι "μια αφηρημένη αναπαράσταση των χρωμάτων κάθε σημαίας των 41 χωρών που συμμετέχουν το 2020 από την πρώτη εμφάνιση στο διαγωνισμό".[34]

Σχεδιασμός σκηνής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η EBU κυκλοφόρησε τον σχεδιασμό για την κύρια σκηνή του διαγωνισμού τον Δεκέμβριο του 2019. Ο σχεδιασμός βασίζεται στο λογότυπο "Open Up" και το τυπικό Ολλανδικό τοπίο. Η σκηνή της Eurovision σχεδιάστηκε από τον Γερμανό σχεδιαστή Φλοριάν Βίντερ (Florian Wieder), ο οποίος έχει σχεδιάσει και τις σκηνές τα έτη 2011, 2012, 2015, 2017, 2018 και 2019. Σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά, το green room σχεδιάστηκε να βρίσκεται μέσα στον κύριο χώρο του διαγωνισμού.[35]

Παρουσιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τρεις παρουσιαστές του διαγωνισμού, Σαντάλ Γιάνσεν, Γιαν Σμιτ και Εντσίλια Ρόμπλεϊ.

Στις 4 Δεκεμβρίου 2019, το NPO ανακοίνωσε ότι τρεις παρουσιαστές θα φιλοξενούσαν το διαγωνισμό: η ηθοποιός και τηλεοπτική παρουσιάστρια Σαντάλ Γιάνσεν, ο τραγουδιστής και και Ολλανδός σχολιαστής για τον διαγωνισμό Γιαν Σμιτ και η τραγουδίστρια Εντσίλια Ρόμπλεϊ, η οποία εκπροσώπησε την Ολλανδία στο διαγωνισμό το 1998 και το 2007.[36][37]

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλήρωση για να προσδιοριστεί σε ποιο ημιτελικό θα συμμετείχε η κάθε χώρα, διεξήχθη στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ, την Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2020.[38] Οι 35 χώρες που θα περνούσαν από την φάση των ημιτελικών κατανεμήθηκαν σε πέντε δοχεία, με βάση το μοτίβο της ψηφοφορίας τους τα προηγούμενα έτη, όπως είχε υπολογιστεί από τον επίσημο συνεργάτη του διαγωνισμού για την ψηφοφορία, Digame. Η κατανομή σε δοχεία μειώνει την πιθανότητα να είναι χώρες που αλληλοψηφίζονται στον ίδιο ημιτελικό ενώ ανεβάζει το σασπένς κατά τη διάρκεια του σόου. Από την κλήρωση, θα αποφασισθεί, επίσης, σε ποιον ημιτελικό θα προβληθεί το τραγούδι και θα ψηφίσει η κάθε μία από τις έξι χώρες που περνάνε κατευθείαν στον τελικό (η διοργανώτρια χώρα Ολλανδία και οι Big 5: Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία και Ιταλία). Η τελετή θα παρουσιασθεί από τους παρουσιαστές του διαγωνισμού Σαντάλ Γιάνσεν, Γιαν Σμιτ και Εντσίλια Ρόμπλεϊ και θα περιλαμβάνει επίσης, την παράδοση των Εμβλημάτων της Διοργανώτριας Πόλης της Eurovision από τον αντιδήμαρχο του Τελ Αβίβ (διοργανώτρια πόλη του προηγούμενου διαγωνισμού) στον δήμαρχο του Ρότερνταμ, Αχμέντ Αμπουταλέμπ.

Δοχείο 1 Δοχείο 2 Δοχείο 3 Δοχείο 4 Δοχείο 5

Ψηφοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αρχηγός της αποστολής για την Ισπανία, αποκάλυψε στις 22 Οκτωβρίου 2019, πως η EBU συζητάει με τις αποστολές, πιθανές αλλαγές στο σύστημα ψηφοφορίας.[39] Στις 30 Οκτωβρίου 2019, η αρχηγός αποστολής για την Ελλάδα αποκάλυψε πως η πλειοψηφία (80%) των αποστολών ψήφισε υπέρ της διατήρησης του τρέχοντος συστήματος ψηφοφορίας.[40]

Καρτ ποστάλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σκεπτικό για τις καρτ ποστάλ του διαγωνισμού του 2020 συνεχίζει να επικεντρώνεται στο θέμα του λογοτύπου "Open Up". Ο κάθε καλλιτέχνης θα επισκεφθεί ένα διαφορετικό μέρος της Ολλανδίας και θα συνδεθεί με τους ντόπιους συμμετέχοντας σε μια Ολλανδική δραστηριότητα, παράδοση ή χόμπι.[41]

Opening και interval acts[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια συμφωνική ορχήστρα νέων μουσικών θα υπάρχει κατά τη διάρκεια ενός από τα δύο σόου στον τελικό.[42] Η παρέλαση των σημαιών που θα παρουσιάσει τους φιναλίστ θα ακολουθείται από την μουσική του δεκαπεντάχρονου Pieter Gabriel.[43]

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Χώρες που θα συμμετείχαν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που είχαν ήδη προκριθεί και θα ψήφιζαν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που θα συμμετείχαν στον 2ο ημιτελικό
  Χώρες που είχαν ήδη προκριθεί και θα ψήφιζαν στον 2ο ημιτελικό

Στις 13 Νοεμβρίου 2019, η EBU ανακοίνωσε πως σαράντα μία χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό.[38]

1ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος ημιτελικός θα συνέβαινε στις 12 Μαΐου 2020. 17 χώρες θα συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Η Γερμανία, η Ιταλία και η Ολλανδία είχαν κληρωθεί να ψηφίσουν σε αυτόν τον ημιτελικό[44].

Σειρά[45][46] Χώρα[38] Καλλιτέχνης[47] Τραγούδι Γλώσσα
01 Flag of Sweden.svg Σουηδία The Mamas "Move" Αγγλικά
02 Flag of Belarus.svg Λευκορωσία VAL "Da vidna" (Да вiдна) Λευκορωσικά
03 Flag of Australia.svg Αυστραλία Montaigne "Don't Break Me" Αγγλικά
04 Flag of North Macedonia.svg Βόρεια Μακεδονία Vasil "You" Αγγλικά
05 Flag of Slovenia.svg Σλοβενία Ana Soklič "Voda" Σλοβένικα
06 Flag of Lithuania.svg Λιθουανία The Roop "On Fire" Αγγλικά
07 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία Lesley Roy "Story of My Life" Αγγλικά
08 Flag of Russia.svg Ρωσία Little Big "Uno" Αγγλικά
09 Βέλγιο Hooverphonic "Release Me" Αγγλικά
10 Flag of Malta.svg Μάλτα Destiny "All of My Love" Αγγλικά
11 Flag of Croatia.svg Κροατία Damir Kedžo "Divlji vjetre" Κροατικά
12 Flag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν Efendi "Cleopatra" Αγγλικά[48]
13 Flag of Cyprus.svg Κύπρος Sandro "Running" Αγγλικά
14 Flag of Norway.svg Νορβηγία Ulrikke "Attention" Αγγλικά
15 Flag of Israel.svg Ισραήλ Eden Alene "Feker libi" (ፍቅር ልቤ) Αγγλικά[49]
16 Flag of Romania.svg Ρουμανία ROXEN "Alcohol You" Αγγλικά
17 Flag of Ukraine.svg Ουκρανία Go_A "Solovey" (Соловей) Ουκρανικά

2ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δεύτερος ημιτελικός θα συνέβαινε στις 14 Μαΐου 2020. 18 χώρες θα συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Η Γαλλία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είχαν κληρωθεί να ψηφίσουν σε αυτόν τον ημιτελικό.

Σειρά[50][51] Χώρα[38] Καλλιτέχνης[47] Τραγούδι Γλώσσα
01 Flag of Greece.svg Ελλάδα Stefania "SUPERG!RL" Αγγλικά
02 Flag of Estonia.svg Εσθονία Uku Suviste "What Love Is" Αγγλικά
03 Flag of Austria.svg Αυστρία Vincent Bueno "Alive" Αγγλικά
04 Flag of Moldova.svg Μολδαβία Natalia Gordienko "Prison" Αγγλικά
05 Flag of San Marino.svg Άγιος Μαρίνος Senhit "Freaky!" Αγγλικά
06 Flag of the Czech Republic.svg Τσεχία Benny Cristo "Kemama" Αγγλικά
07 Flag of Serbia.svg Σερβία Hurricane "Hasta la vista" Σερβικά
08 Flag of Poland.svg Πολωνία Alicja Szemplińska "Empires" Αγγλικά
09 Flag of Iceland.svg Ισλανδία Daði & Gagnamagnið "Think About Things" Αγγλικά
10 Flag of Switzerland.svg Ελβετία Gjon's Tears "Répondez-moi" Γαλλικά
11 Flag of Denmark.svg Δανία Ben & Tan "YES" Αγγλικά
12 Flag of Albania.svg Αλβανία Arilena "Fall From the Sky" Αγγλικά[52]
13 Flag of Finland.svg Φινλανδία Aksel "Looking Back" Αγγλικά
14 Flag of Armenia.svg Αρμενία Αθηνά Μανουκιάν "Chains on You" Αγγλικά
15 Flag of Portugal.svg Πορτογαλία Elisa "Medo de sentir" Πορτογαλικά
16 Flag of Georgia.svg Γεωργία Tornike Kipiani "Take Me As I Am" Αγγλικά
17 Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία Victoria "Tears Getting Sober" Αγγλικά
18 Flag of Latvia.svg Λετονία Samanta Tīna "Still Breathing" Αγγλικά

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τελικός θα συνέβαινε στις 16 Μαΐου 2020. 26 χώρες θα συμμετείχαν στον τελικό, αποτελούμενος από τις χώρες που προκρίνονται αυτόματα στον τελικό (Big Five+διοργανώτρια) και από αυτές που τερμάτισαν στις πρώτες δέκα θέσεις των ημιτελικών. Θα ψήφιζαν και οι 41 χώρες που θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό.

Σειρά[53] Χώρα[38] Καλλιτέχνης[47] Τραγούδι Γλώσσα
23 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Jeangu Macrooy "Grow" Αγγλικά
N/A Flag of France.svg Γαλλία Tom Leeb "Mon Alliée" Γαλλικά, Αγγλικά
Flag of Germany.svg Γερμανία Ben Dolic "Violent Thing" Αγγλικά
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο James Newman "My Last Breath" Αγγλικά
Flag of Spain.svg Ισπανία Blas Cantó "Universo" Ισπανικά
Flag of Italy.svg Ιταλία Diodato "Fai rumore" Ιταλικά

Άλλες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για να συμμετέχει μία χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, πρέπει να διαθέτει έναν εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, που να είναι ενεργό μέλος της EBU και που να μπορεί να μεταδώσει τον διαγωνισμό μέσω του Eurovision Network. Η EBU θα στείλει προσκλήσεις για τον διαγωνισμό σε όλα τα 56 ενεργά μέλη. Σε αντίθεση με προηγούμενες χρονιές, η Αυστραλία, της οποίας ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας είναι συνεργαζόμενο μέλος, δεν θα χρειαστεί πρόσκληση για να συμμετάσχει το 2020, μιας και της δόθηκε το δικαίωμα συμμετοχής τουλάχιστον μέχρι και το 2023.[54]

Ενεργά μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Andorra.svg Ανδόρρα – Το Μάρτιο του 2019, η Ραδιοτηλεόραση της Ανδόρρας (RTVA) δήλωσε ότι θα ήταν ανοιχτή σε συνεργασία με τη Καταλανική Τηλεόραση (TVC), για να συμμετάσχουν σε μελλοντικούς διαγωνισμούς. Προηγουμένως, οι δύο ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί είχαν συνεργαστεί το 2004 όταν η Ανδόρρα έκανε το ντεμπούτο της.[55] Τον Μάιο του 2019, η RTVA επιβεβαίωσε ότι δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό το 2020. H χώρα συμμετείχε τελευταία φορά το 2009 με την RTVA να αποχωρεί αμέσως μετά για οικονομικούς λόγους.[56]
  • Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Τον Δεκέμβριο του 2018, η Lejla Babović, στέλεχος της Ραδιοτηλεόρασης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (BHRT), δήλωσε πως ο κύριος στόχος τους ήταν η επιστροφή στον διαγωνισμό αλλά και πως η οικονομική τους κατάσταση θα καθιστούσε αρκετά δύσκολο τον συγκεκριμένο στόχο.[57] Τον Ιούλιο του 2019, η BHRT επιβεβαίωσε ότι δεν μπορούν να επιστρέψουν στο διαγωνισμό, λόγω κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από την EBU ως αποτέλεσμα των υπέρογκων χρεών του φορέα προς την Ένωση. Η χώρα συμμετείχε τελευταία φορά το 2016.[58]
  • Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο – Επειδή το Λουξεμβούργο έχει να συμμετάσχει στον διαγωνισμό από το 1993, ζητήθηκε αρκετές φορές να επιστρέψουν στον διαγωνισμό το 2019. Τον Μάιο του 2019, η Anne-Marie David, η οποία νίκησε για το Λουξεμβούργο το 1973, ζήτησε από τη χώρα να επιστρέψει, ενώ ένα ψήφισμα από θαυμαστές οι οποίοι απαιτούσαν την επιστροφή του Λουξεμβούργου στον διαγωνισμό στάλθηκε στον λουξεμβουργιανό ραδιοτηλεοπτικό φορέα RTL Télé Lëtzebuerg (RTL) και στο κοινοβούλιο της χώρας. Τα προηγούμενα χρόνια, ο RTL είχε δηλώσει πως δεν θα επέστρεφαν στον διαγωνισμό λόγω οικονομικών ανησυχιών και εξαιτίας της πεποίθησης ότι οι μικρές χώρες δεν μπορούσαν να πετύχουν στους νεότερους διαγωνισμούς Eurovision.[59] Τον Ιούνιο του 2019, το κοινοβούλιο του Λουξεμβούργου ξεκίνησε ένα δικό του ψήφισμα, το οποίο δεχόταν υπογραφές μέχρι και τις 1 Αυγούστου 2019.[60] Τον Ιούλιο του 2019, ωστόσο, ο RTL δήλωσε πως δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό το 2020 επειδή θα αποτελούσε οικονομικό πρόβλημα καθώς και επειδή ο φορέας επικεντρώνεται σε ειδησεογραφικό περιεχόμενο και όχι στη μουσική και στη διασκέδαση.[61]
  • Flag of Montenegro.svg Μαυροβούνιο – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μαυροβουνίου, RTCG, είχε επιβεβαιώσει τη συμμετοχή της χώρας τον Σεπτέμβριο του 2019.[62] Ωστόσο, ο φορέας ενημέρωσε την ιστοσελίδα ESCToday, τον Νοέμβριο του 2019, ότι η συμμετοχή της χώρας στον διαγωνισμό του 2020, δεν θα ήταν δυνατή.[63] Παρόλ'αυτά, ο γενικός διεθυντής του φορέα, Božidar Šundić, αρνήθηκε τη συγκεκριμένη δήλωση λέγοντας πως μια απόφαση σχετικά με τη συμμετοχή της χώρας δεν έχει παρθεί ακόμα από το συμβούλιο του καναλιού.[64] Ωστόσο, η χώρα δεν ήταν στη λίστα με τους τελικούς συμμετέχοντες που δημοσιεύτηκε από την EBU στις 13 Νοεμβρίου.
  • Flag of Monaco.svg Μονακό – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μονακό, TMC, επιβεβαίωσε τον Αύγουστο του 2019, ότι δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό το 2020. Το Μονακό συμμετείχε τελευταία φορά το 2006.[65]
  • Flag of Hungary.svg Ουγγαρία – Τον Οκτώβριο του 2019, ο ουγγρικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, MTVA, δήλωσε πως ο διαγωνισμός "A Dal" που αποτελούσε τον εθνικό τελικό της χώρας από το 2012, δεν θα χρησιμοποιηθεί για αυτόν τον σκοπό το 2020 και αντί να επικεντρωθούν στη Eurovision, οι δημιουργοί του σόου θέλουν να ασχοληθούν με τη στήριξη της ποπ σκηνής της χώρας. Η συμμετοχή της στον διαγωνισμό ωστόσο ήταν άγνωστη και μη ξεκάθαρη, αφού με δήλωση στον τύπο έκανε γνωστό ότι ο διαγωνισμός δεν θα χρησιμοποιηθεί. Ωστόσο, η χώρα δεν ήταν στη λίστα με τους τελικούς συμμετέχοντες που δημοσιεύτηκε από την EBU στις 13 Νοεμβρίου.
  • Flag of Slovakia.svg Σλοβακία – Τον Ιούνιο του 2019, η Ραδιοφωνία και Τηλεόραση της Σλοβακίας (RTVS) ανακοίνωσε πως δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2020 λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος από το σλοβακικό κοινό. Η Σλοβακία συμμετείχε τελευταία φορά το 2012.[66]
  • Flag of Turkey.svg Τουρκία – Τον Σεπτέμβριο του 2019, ανακοινώθηκε από την Τουρκική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (TRT) και την EBU πως η Τουρκία δεν θα επιστρέψει το 2020. Η Τουρκία συμμετείχε τελευταία φορά το 2012.[67]

Συνεργαζόμενα μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Kazakhstan.svg Καζακστάν – Τον Νοέμβριο του 2018, ο Jon Ola Sand, εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, δήλωσε ότι η συμμετοχή του Καζακστάν στον διαγωνισμό θα χρειαζόταν να συζητηθεί από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού. Το Καζακστάν, μέσω του συνεργαζόμενου μέλος του με την EBU, Khabar Agency, είχε προηγουμένως προσκληθεί για να συμμετέχει στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2018 από την Ομάδα Αναφοράς αυτού του διαγωνισμού. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν επηρεάζει τη συμμετοχή ή μη της χώρας στον κύριο διαγωνισμό.[68] Τον Σεπτέμβριο του 2019, η EBU δήλωσε πως δεν σκόπευαν να προσκαλέσουν το Καζακστάν στον διαγωνισμό του 2020.[69]

Μη μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Kosovo.svg Κόσοβο – Τον Ιούνιο του 2018, ο τότε γενικός διευθυντής της Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης του Κοσόβου (RTK), Mentor Shala, δήλωσε πως ο φορέας ακόμα επεδίωκε να γίνει ενεργό μέλος της EBU και πως ήλπιζε να κάνει το ντεμπούτο του το 2020.[70] Τον Ιούνιο του 2019, στην 82η Γενική Συνέλευση της EBU, τα διάφορα μέλη ψήφισαν κατά του να καταργηθεί η προϋπόθεση που έλεγε ότι για να γίνει ένας φορέας, ενεργό μέλος θα πρέπει να είναι και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ITU). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο RTK να μην μπορεί να γίνει μέλος της EBU και άρα να κάνει το ντεμπούτο του το 2020.[71]
  • Flag of Liechtenstein.svg Λίχτενσταϊν – Τον Αύγουστο του 2019, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λίχτενσταϊν 1 FL TV, ανακοίνωσε πως απέκλεισαν την πιθανότητα να κάνουν το ντεμπούτο τους το 2020. Ο φορέας είχε επιχειρήσει στο παρελθόν να γίνει ενεργό μέλος της EBU, αλλά σταμάτησε την προσπάθεια μετά τον ξαφνικό θάνατο του γενικού διευθυντή του, Peter Kölbel. Θα χρειαζόταν επίσης, την οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης της χώρας για να καλύψει το απαραίτητο κόστος τόσο της ιδιότητας ενεργού μέλους αλλά και του κόστους συμμετοχής στον διαγωνισμό.[72]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 είναι συμπαραγωγή τριών ολλανδικών τηλεοπτικών φορέων—των AVROTROS, Nederlandse Omroep Stichting (NOS) και Nederlandse Publieke Omroep (NPO)—με τον καθένα να έχει αναλάβει διαφορετικό ρόλο.[6] Οι Sietse Bakker και η Inge van de Weerd είναι εκτελεστικοί παραγωγοί, ενώ η Emilie Sickinghe και η Jessica Stam είναι αναπληρωτές εκτελεστικοί παραγωγοί.[73] Τον Αύγουστο του 2019, ο Marnix Kaart και ο Marc Pos ανακοινώθηκαν ως οι σκηνοθέτες των τριών live σόου,[74] καθώς και ο Gerben Bakker ως υπεύθυνος του σόου.[75] Ο Cornald Maas εκτελεί καθήκοντα συμβούλου δημιουργικού.[76] Ο Jon Ola Sand παραμένει ως εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, θέση την οποία κατέχει από το 2011, ενώ σχεδιάζει να παραιτηθεί μετά τον διαγωνισμό.[77]

Κυκλοφορία σε βίντεο κατά παραγγελία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η υπηρεσία παροχής βίντεο κατά παραγγελία Netflix, υπέγραψε συμφωνία με την EBU τον Ιούλιο του 2019, η οποία θα της επιτρέπει να κάνει τον διαγωνισμό του 2020 διαθέσιμο για χρήστες της στις Ηνωμένες Πολιτείες.[78]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 LaFleur, Louise (30 Αυγούστου 2019). «Rotterdam to host Eurovision 2020!». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  2. Savage, Mark (2020-03-18). «Eurovision Song Contest 2020 cancelled over coronavirus». BBC. https://www.bbc.com/news/entertainment-arts-51870325. Ανακτήθηκε στις 2020-03-18. 
  3. «41 countries will 'Open Up' at Eurovision 2020 in Rotterdam»
  4. Eurovision: Europe Shine A Light will bring audiences together on 16 May
  5. «Songfestivalbaas komt snel op bezoek bij AVROTROS, locatie festijn nog onbekend». Algemeen Dagblad. 19 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  6. 6,0 6,1 «NPO, AVROTROS and NOS to organize 2020 Eurovision Song Contest»[νεκρός σύνδεσμος]. NPO, AVROTROS and NOS to organize 2020 Eurovision Song Contest (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  7. «Eurovision 2020 to be a co-production between Avrotros, NPO and NOS». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 19 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  8. Granger, Anthony (15 Απριλίου 2019). «The Netherlands: Maastricht The Latest City To Gauge Potential Bid to Host Eurovision 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  9. «Eurovision 2020: The Netherlands has hosting plan ready for Duncan Laurence win». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 19 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  10. «Rutte over Songfestival: 'Ik kon niet slapen'». Telegraaf (στα Ολλανδικά). 19 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  11. «Eurovision 2020: Getty Kaspers sees Rotterdam as the ideal host city». ESCToday (στα Αγγλικά). 18 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  12. Groot, Evert (29 Μαΐου 2019). «Which Dutch city or region will host Eurovision 2020?». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  13. 13,0 13,1 13,2 «Eurovisie Songfestival 2020: steden kunnen tot 10 juli bid books inleveren» Αρχειοθετήθηκε 2019-07-05 στο Wayback Machine.. Eurovisie Songfestival 2020: steden kunnen tot 10 juli bid books inleveren (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  14. Boschman, Jordy (24 Μαΐου 2019). «Zwolle haakt af in strijd om Songfestival: IJsselhallen ongeschikt». AD. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  15. «Vliegveld Twenthe wil het Songfestival binnenhalen: 'We moeten groot durven denken'». Tubantia. 20 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  16. Louwes, Wilco (20 Μαΐου 2019). «Songfestival in Enschede? 'Niet met gemeentegeld', zegt de wethouder». Tubantia. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  17. «Amsterdam trekt zich terug als Songfestivalstad». Telegraaf (στα Ολλανδικά). 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  18. «'Songfestival is financieel te riskant', gemeente Breda gooit de handdoek in de ring». Omroep Brabant (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  19. «One down! Leeuwarden withdraws bid to host Eurovision 2020 due to ceiling height of venue». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 18 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  20. 20,0 20,1 20,2 20,3 «The Hague withdraws from Eurovision 2020 host city race». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 27 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  21. Zwart, Josianne (10 Ιουλίου 2019). «5 Dutch cities in the race to become Eurovision 2020 Host City». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  22. Oomen, Eefje (16 Ιουλίου 2019). «Rotterdam en Maastricht strijden om Songfestival, andere steden vallen af». AD. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  23. Granger, Anthony (17 Ιουλίου 2019). «Eurovision'20: Reasons Behind Utrecht's Failed Bid To Host Revealed». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  24. Gotink, Bart (7 Αυγούστου 2019). «Brabanthallen was te laag voor Songfestival en Den Bosch had te weinig hotelkamers geblokkeerd». AD. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  25. «Eurovision 2020: Hihlights from NPO's visit to Maastricht» (στα Αγγλικά). 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  26. «Eurovision 2020: Highlights from NPO's visit to Rotterdam» (στα Αγγλικά). 19 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  27. Redactie (26 Ιουλίου 2019). «Publieke omroep heeft extra tijd nodig voor keuze songfestivalstad». Trouw (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  28. «The Netherlands: NPO will reveal ESC 2020 host city with a special two-minute broadcast». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 24 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2019. 
  29. News, Eurovision; News, Participants; Participants, Eurovision; Fans (5 Αυγούστου 2019). «Eurovision 2020: Rotterdam vs Maastricht; the final countdown begins». Eurovision News, Polls and Information by ESCToday (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  30. «NPO to air special broadcast to announce Eurovision host city next week». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 23 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2019. 
  31. 31,0 31,1 31,2 31,3 31,4 «Eurovision 2020: Meet the bidding Host Cities». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 6 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  32. 32,0 32,1 «Rotterdam of Maastricht, waar is de beste Songfestivalzaal?». nos.nl (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  33. «'Open Up' to Eurovision 2020». Eurovision.tv. European Broadcasting Union. 24 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019. 
  34. «Rotterdam 2020 design celebrates 65 years of Eurovision Song Contest». Eurovision.tv. European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019. 
  35. Rasmus (2 Δεκεμβρίου 2019). «Eurovision 2020: Stage design revealed for Rotterdam». Eurovisionworld. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2019. 
  36. «Exclusive: Introducing the Eurovision 2020 presenters!». European Broadcasting Union. https://eurovision.tv/story/eurovision-2020-presenters-chantal-janzen-edsilia-rombley-jan-smit. Ανακτήθηκε στις 4 December 2019. 
  37. «Edsilia Rombley, Chantal Janzen en Jan Smit presenteren Songfestival». nos.nl. 4 Δεκεμβρίου 2019. 
  38. 38,0 38,1 38,2 38,3 38,4 «41 countries will 'Open Up' at Eurovision 2020 in Rotterdam». Eurovision.tv. 13 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2019. 
  39. Granger, Anthony (22 Οκτωβρίου 2019). «EBU Consulting About Possible Changes To Eurovision Voting». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019. 
  40. Granger, Anthony (30 Οκτωβρίου 2019). «Delegations Voted in Favour of Keeping 50/50 Split in Eurovision Voting». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2019. 
  41. «Eurovision 2020 postcards concept revealed». 
  42. Jiandani, Sanjay (10 Ιανουαρίου 2020). «Eurovision 2020: Young musicians for live orchestra at Grand Final wanted!». ESCToday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2020. 
  43. Granger, Anthony (18 Ιανουαρίου 2020). «Eurovision'20: 15 Year Old Pieter Gabriel Will Produce Music For Flag Parade Young». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2020. 
  44. Which country performs in which Eurovision 2020 Semi-Final?
  45. This was the Eurovision Song Celebration - Part One
  46. Η σειρά εμφάνισης καθορίστηκε από τους διοργανωτές εάν ο διαγωνισμός είχε διεξαχθεί και, παρουσιάστηκε στο εναλλακτικό πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά ως αντικατάσταση των ημιτελικών εν ονόματι Eurovision Song Celebration 2020.
  47. 47,0 47,1 47,2 «Participants of Rotterdam 2020». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019. 
  48. περιλαμβάνει την ιαπωνική φράση "Namu Myōhō Renge Kyō".
  49. περιλαμβάνει φράσεις στα Αμχαρικά, στα Εβραϊκά και στα Αραβικά.
  50. Relive the Eurovision Song Celebration Part Two
  51. Η σειρά εμφάνισης καθορίστηκε από τους διοργανωτές εάν ο διαγωνισμός είχε διεξαχθεί και, παρουσιάστηκε στο εναλλακτικό πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά ως αντικατάσταση των ημιτελικών εν ονόματι Eurovision Song Celebration 2020.
  52. https://wiwibloggs.com/2019/12/23/a-shaj-revamp-albanias-arilena-ara-discusses-potential-changes-including-english-lyrics/246872/
  53. Eurovision Song Contest 2020 Grand Final
  54. «Australia secures spot in Eurovision for the next five years». eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2019. 
  55. Granger, Anthony (18 Μαρτίου 2019). «Andorra: RTVA Open To Co-operation With Catalan Broadcaster Regarding Eurovision Participation». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  56. Granger, Anthony (22 Μαΐου 2019). «Andorra: RTVA Rules Out Eurovision Return in 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  57. says, Davve (28 Δεκεμβρίου 2018). «Bosnia & Herzegovina's "primary goal" is Eurovision comeback but 2020 return "difficult"». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019. 
  58. Herbert, Emily (9 Ιουλίου 2019). «Bosnia & Herzegovina: No Eurovision Return in 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  59. Granger, Anthony (29 Μαΐου 2019). «Luxembourg: Anne-Marie David Pushing For Nations Eurovision Return». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  60. «Pour un retour du Luxembourg à l'Eurovision». Wort.lu (στα Γαλλικά). 21 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  61. «Luxembourg: RTL confirms non participation in Eurovision 2020». ESCToday (στα Αγγλικά). 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  62. Farren, Neil (24 Σεπτεμβρίου 2019). «Montenegro: Eurovision 2020 Participation Confirmed». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019. 
  63. «Montenegro withdraws from Eurovision Song Contest 2020». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 8 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019. 
  64. «Montenegro: RTCG Director-General says no decision on Eurovision 2020». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 9 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019. 
  65. «Monaco: TMC confirms non participation in Eurovision 2020». ESCToday (στα Αγγλικά). 6 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  66. Herbert, Emily (5 Ιουνίου 2019). «Slovakia: No Return to the Eurovision Song Contest in 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  67. Granger, Anthony (22 Σεπτεμβρίου 2019). «Turkey: TRT Will Not Compete in Eurovision 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2019. 
  68. «Kazakhstan: Eurovision Participation 'Needs To Be Discussed'». Eurovoix (στα Αγγλικά). 22 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  69. «EBU: "No plans" to invite Kazakhstan to participate in Eurovision 2020». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 6 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2019. 
  70. Granger, Anthony (22 Ιουνίου 2018). «Kosovo: RTK To Push for Full EBU Membership Next Week». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  71. «No changes approved in EBU statutes: Kosovo cannot apply for full membership». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 28 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  72. News, Eurovision; News, Participants; Participants, Eurovision; Fans (7 Αυγούστου 2019). «Liechtenstein: 1 FL TV will not debut in Eurovision 2020». Eurovision News, Polls and Information by ESCToday (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  73. «Four Core Team members for Eurovision 2020 announced». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 5 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  74. LaFleur, Louise (27 Αυγούστου 2019). «The directors of the Eurovision Song Contest 2020 have been revealed». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2019. 
  75. LaFleur, Louise (28 Αυγούστου 2019). «The Eurovision 2020 Host City countdown is on». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2019. 
  76. «Eurovision'20: Cornald Maas Named Creative Advisor». Eurovoix (στα Αγγλικά). 31 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2019. 
  77. «Jon Ola Sand to step down as Executive Supervisor after Rotterdam 2020». Eurovision.tv. EBU. 30 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2019. 
  78. Granger, Anthony (19 Ιουλίου 2019). «United States: EBU Signs Deal to Bring Eurovision 2019 & 2020 to Netflix». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]