Συμμετοχή της Ιταλίας στη Eurovision

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιταλία
Flag of Italy.svg
Τηλεοπτ. φορέας RAI
Εθνικοί τρόποι επιλογής
Γενική συμμετοχή
Συμμετοχές 43
Πρώτη συμμετοχή 1956
Καλύτερη θέση 1η: 1964, 1990
Χειρότερη θέση Τελευταία: 1966
Μηδέν βαθμοί: 1966
Επιπλέον links
Italy official website RAI for ESC
Η σελίδα της Ιταλίας στο Eurovision.tv
Song contest current event.png Για την πιο κοντινή συμμετοχή, δείτε
[[{{{Συμμετοχή της Ιταλία στη Eurovision}}} 2017]]

Η Ιταλία έχει συμμετάσχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 43 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της στον πρώτο διαγωνισμό το 1956. Ήταν μία από τις επτά χώρες που συμμετείχαν στον πρώτο διαγωνισμό. Η Ιταλία συμμετείχε συχνά στο διαγωνισμό μέχρι το 1997. Μετά από δεκατέσσερα χρόνια απουσίας, η χώρα ανταγωνίστηκε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011. Η Ιταλία κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές.

Το 1958, ο Ντομένικο Μοντούνιο τερμάτισε τρίτος με το τραγούδι "Nel blu, dipinto di blu". Μετονομαζόμενο σε "Volare", το τραγούδι έγινε ένα τεράστιο διεθνές χιτ, φτάνοντας στο νούμερο ένα στις ΗΠΑ. Ο Emilio Pericoli τελείωσε επίσης τρίτος το 1963, πριν η Ιταλία κερδίσει για πρώτη φορά το 1964 με την Τζιλιόλα Τσικουέντι και το τραγούδι "Non ho l'età". Η Τσικουέντι επέστρεψε στο διαγωνισμό το 1974 και τερμάτισε δεύτερη με το τραγούδι "Si", χάνοντας από τους ABBA. Η Ιταλία τερμάτισε τρίτη το 1975 με τους Wess και Dori Ghezzi και το τραγούδι "Era". Το καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας από τη δεκαετία του 1980 ήταν ο Umberto Tozzi και ο Raf που τερμάτισαν τρίτοι το 1987. Η δεύτερη νίκη της Ιταλίας στον διαγωνισμό ήρθε το 1990 με τον Τότο Κουτούνιο και το τραγούδι "Insieme: 1992". Άλλα καλά αποτελέσματα της δεκαετίας του 1990 ήταν η Mia Martini το 1992 και η Jalisse το 1997, που τερμάτισαν και οι δύο στην τέταρτη θέση. Μετά το 1997, η Ιταλία αποσύρθηκε από τον ανταγωνισμό.

Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση ανακοίνωσε ότι θα δούλευε σκληρότερα για να φέρει την Ιταλία πίσω στον διαγωνισμό το 2010, μαζί με τους πρώην συμμετέχοντες, το Μονακό και την Αυστρία,[1] αλλά και πάλι η Ιταλία δεν συμμετείχε στον διαγωνισμό. Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η EBU ανακοίνωσε επισήμως ότι η Ιταλία θα επέστρεφε στο διαγωνισμό ως μέρος των "Big Five", πράγμα που σημαίνει ότι αυτομάτως θα προκρινόταν στον τελικό του διαγωνισμού του 2011.[2] Η επιστροφή της Ιταλίας στο διαγωνισμό αποδείχθηκε επιτυχημένη, με τον Raphael Gualazzi να τερματίζει δεύτερος.

Η Ιταλία έφτασε στην πρώτη δεκάδα σε πέντε από τους τελευταίους επτά διαγωνισμούς (2011-17). Το 2015, οι Il Volo κέρδισε την τηλεψηφοφορία που έλαβε ψήφους από όλες τις χώρες, αλλά οι κριτικές επιτροπές την ψήφισαν στην έκτη θέση, καταλήγοντας στην τρίτη θέση συνολικά. Από την εισαγωγή του συστήματος ψηφοφορίας 50/50 το 2009, αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο νικητής της τηλεψηφοφορίας δεν κέρδισε τον διαγωνισμό.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απουσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιταλία έχει αποσυρθεί από τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision αρκετές φορές. Η πρώτη απόσυρση έγινε το 1981, όταν η RAI δήλωσε ότι τα έσοδα μειώθηκαν στη χώρα.[3] Η απουσία αυτή συνεχίστηκε το επόμενο έτος, πριν από την επιστροφή της Ιταλίας το 1983. Η Ιταλία αποσύρθηκε και πάλι το 1986, όταν η RAI αποφάσισε να μην εισέλθει στον διαγωνισμό. Από το 1994 έως το 1996, η Ιταλία αποσύρθηκε και πάλι, ενώ η RAI επικαλέστηκε έλλειψη ενδιαφέροντος για συμμετοχή. Η Ιταλία επέστρεψε το 1997, πριν αναχωρήσει ξανά χωρίς εξηγήσεις, και η χώρα δεν συμμετείχε ξανά μέχρι το 2011.

Κανένα από τα τραγούδια της Eurovision δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο στα ιταλικά τσάρτ. Το "Non ho l'eta" της Gigliola Cinquetti (Grand Prix 1964) ήταν ένα χιτ το Φεβρουάριο του 1964 όταν το τραγούδι κέρδισε το φεστιβάλ του Sanremo, αλλά σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα Hit Parade Italia, το "Waterloo", το "Ding-A- Dong" ,"Puppet on a String", "Save your Kisses for Me" και ακόμη και η νικήτρια συμμετοχή της Ιταλίας το 1990, "Insieme: 1992", δεν μπόρεσαν να εισέλθουν στην πρώτη δεκάδα των charts πωλήσεων. Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα ήταν, ωστόσο, η συμμετοχή του 1984 "I treni di Tozeur" από την Alice και τον Franco Battiato που μοιράστηκε την 5η θέση στον τελικό, αλλά έγινε ακόμα #3 στην Ιταλία και τοποθετήθηκε στο #20 στο τσάρτ των καλύτερων πωλήσεων σίνγκλ στην Ιταλία του 1984.[4]

Τηλεοπτική λογοκρισία του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision το 1974[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιταλία αρνήθηκε να μεταδώσει το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1974 για την RAI λόγω ενός τραγουδιού που τραγούδησε ο Gigliola Cinquette, το οποίο συνέπεσε με την έντονη πολιτική εκστρατεία για το ιταλικό δημοψήφισμα του 1974 για το διαζύγιο που διεξήχθη ένα μήνα αργότερα τον Μάιο. Παρά το γεγονός ότι ο διαγωνισμός της Eurovision διεξάγεται περισσότερο από ένα μήνα πριν από την προγραμματισμένη ψηφοφορία, οι Ιταλοί λογοκριτές αρνήθηκαν να επιτρέψουν την εμφάνιση ή την ακρόαση του διαγωνισμού και του τραγουδιού. Οι λογοκριτές της RAI θεώρησαν ότι το τραγούδι με τίτλο "Sì" (Ναι) και το οποίο περιέχει στίχους που επαναλαμβάνουν συνεχώς την προαναφερθείσα λέξη θα μπορούσε να κατηγορηθεί ότι είναι υποσυνείδητο μήνυμα και μορφή προπαγάνδας για να επηρεάσει το ιταλικό ψηφοφόρο για να ψηφίσει "ναι" Το δημοψήφισμα («ναι» για την κατάργηση του νόμου που επιτρέπει το διαζύγιο). Το τραγούδι παρέμεινε λογοκριμένο στους περισσότερους ιταλικούς κρατικούς τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς για πάνω από ένα μήνα. Στο διαγωνισμό στο Brighton, ο Cinqueti τελείωσε δεύτερος, χάνοντας την ABBA. Το "Sì" πήγε για να είναι ένα από τα κορυφαία δέκα του Ηνωμένου Βασιλείου, κορυφαίνοντας στον αριθμό οκτώ. Έφτασε επίσης στη γερμανική κορυφή στο νούμερο 20.

Ένα νέο ενδιαφέρον;[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ωστόσο, το 2008, δύο Ιταλοί μουσικοί, ο Vince Tempera (που βοήθησαν τον Άγιο Μαρίνο να συμμετέχει στην Eurovision το 2008), και ο νικητής της Eurovision, Toto Cutugno, εξέφρασαν τη λύπη τους για τη μη συμμετοχή της Ιταλίας και ζήτησαν να επιστρέψει η χώρα στο διαγωνισμό.[5][6]

Διαγωνιζόμενοι από το διαγωνισμό του 2008, ξεκινώντας με τον νικητή Dima Bilan εμφανίστηκε στην ιταλική επίδειξη Carramba! Che fortuna, που φιλοξενείται από την Raffaella Carrà στο Rai Uno. Είτε πρόκειται για πρωτοβουλία της Carrà (ο οποίος παρουσίασε τρεις εκδηλώσεις στο TVE σχετικά με την εκδήλωση) για να προσπαθήσει να φέρει την Eurovision πίσω στην Ιταλία, δεν είναι σαφής, αλλά η Sietse Bakker, Διευθυντής Επικοινωνιών και PR του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, επανέλαβε ότι "Πολύ ευπρόσδεκτοι να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό".[7][8]

Λίγο μετά την αποκάλυψη του καταλόγου των συμμετεχόντων για το Διαγωνισμό του 2009, η EBU ανακοίνωσε ότι, για τον διαγωνισμό του 2010, θα δούλευαν σκληρότερα για να φέρουν την Ιταλία πίσω στον διαγωνισμό.[1]

Επιτυχημένη επιστροφή στο διαγωνισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε μια συνέντευξη Τύπου που παρουσίασε την τέταρτη έκδοση του Ιταλικού X Factor, ο σκηνοθέτης Rai 2 Massimo Liofredi ανακοίνωσε ότι ο νικητής του διαγωνισμού μπορεί να προωθήσει την εκπροσώπηση της Ιταλίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision αντί να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ San Remo, όπως και τα προηγούμενα χρόνια . Στις 2 Δεκεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε επίσημα από την επίσημη ιστοσελίδα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, την οποία η Ιταλία είχε υποβάλει αίτηση συμμετοχής στον διαγωνισμό του 2011.[9] Η συμμετοχή τους επιβεβαιώθηκε περαιτέρω στις 31 Δεκεμβρίου με την ανακοίνωση του επίσημου καταλόγου συμμετεχόντων.[2]

Η επιστροφή της Ιταλίας στο διαγωνισμό μετά από 14 χρόνια απουσίας ήταν επιτυχής, καταλήγοντας στην πρώτη δεκάδα σε πέντε από τους τελευταίους επτά αγώνες (2011-17). Το 2011, ο Raphael Gualazzi τερμάτισε δεύτερος, το καλύτερο αποτέλεσμα της Ιταλίας από το 1990. Η Ιταλία στην πραγματικότητα ήρθε στην πρώτη θέση με την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, αλλά μόνο η 11η στην τηλεψηφοφορία και κατέλαβε συνολικά τη δεύτερη θέση πίσω από τους νικητές του Αζερμπαϊτζάν. Η Νίνα Τζίλλι το 2012 και ο Μάρκο Μενγκόνι το 2013 ήταν σε θέση να επιτύχουν θέσεις μέσα στην πρώτη δεκάδα (9η και 7η αντίστοιχα). Αυτή η τάση είχε σταματήσει όταν η Έμμα Μαρόνε, που επιλέχθηκε εσωτερικά, κατέληξε στην 21η θέση, τη χειρότερη θέση μιας ιταλικής συμμετοχής. Το 2015, οι νικητές του Sanremo, Il Volo τερμάτισαν τρίτοι με 292 πόντους, πίσω από τη Σουηδία και τη Ρωσία. Η Ιταλία έλαβε την πρώτη θέση στην τηλεψηφοφορία με 366 πόντους, αλλά στην έκτη θέση στην ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής. Από την εισαγωγή του 50/50 συστήματος ψηφοφορίας κατά τμήματα, αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο νικητής της τηλεψηφοφορίας δεν κέρδισε τον διαγωνισμό. Η Francesca Michielin, που επιλέχθηκε μεταξύ των ανταγωνιστών του Φεστιβάλ Sanremo του 2016 μετά την παραίτηση από τους νικητές Stadio, τερμάτισε στην 16η θέση.

Η Ιταλία και οι "Big Five" (Μεγάλες Πέντε)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 2000, τέσσερις χώρες - το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ισπανία - προκρίνονται αυτόματα για τον τελικό του διαγωνισμού ανεξάρτητα από τις θέσεις τους στον πίνακα αποτελεσμάτων σε προηγούμενους διαγωνισμούς.[10] Κέρδισαν αυτό το καθεστώς με το να είναι οι τέσσερις μεγαλύτεροι οικονομικοί συνεισφέροντες στην EBU. Λόγω της ανέφικτης θέσης τους στο Διαγωνισμό, οι χώρες αυτές έγιναν γνωστές ως "Big Four" (Μεγάλες Τέσσερις). Ο εκτελεστικός υπεύθυνος του διαγωνισμού Σβάντε Στοκσέλιους δήλωσε σε δημοσιογράφους σε συνάντηση με την OGAE Σερβία ότι, αν η Ιταλία επιστρέψει στο διαγωνισμό στο μέλλον, η χώρα θα επιλεγεί να προκρίνεται αυτομάτως για τους τελικούς και θα γίνει μέλος των "Big Five".[11][12] Εντούτοις, με την επίσημη ανακοίνωση της επιστροφής της Ιταλίας, δεν επιβεβαιώθηκε αν η χώρα θα ανταγωνιστεί σε έναν από τους δύο ημιτελικούς ή αν θα ήταν μέρος του "Big Five", καθώς η RAI, τρίτος μεγαλύτερος συντελεστής στην EBU, δεν είχε υποβάλει αίτηση για να αποτελέσει μέλος του "Big Five".[13] Στις 31 Δεκεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι η Ιταλία θα συμμετάσχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011 και επιβεβαίωσε ότι η χώρα θα προκριθεί αυτόματα στον τελικό στη Γερμανία ως μέρος των "Big Five".[2]

Συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Νικητής
  Δεύτερη θέση
  Τρίτη θέση
  Τελευταία θέση
Χρονιά Καλλιτέχνης [14] Γλώσσα Τίτλος Θέση Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί
1956 Φράνκα Ραϊμόντι [15] Ιταλικά "Aprite le finestre" 2 [16] N/A1 Όχι ημιτελικοί
Τονίνα Τοριέλι [17] Ιταλικά "Amami se vuoi" 2 [16] N/A1
1957 Νούντσιο Γκάλο [18] Ιταλικά "Corde della mia chitarra" 6 7
1958 Ντομένικο Μοντούνιο [19] Ιταλικά "Nel blu, dipinto di blu" 3 13
1959 Ντομένικο Μοντούνιο [20] Ιταλικά "Piove (Ciao, ciao bambina)" 6 11
1960 Ρενάτο Ράσελ [21] Ιταλικά "Romantica" 8 5
1961 Μπέτι Κούρτις [22] Ιταλικά "Al di là" 5 12
1962 Κλάουντιο Βίλα [23] Ιταλικά "Addio, addio" 9 3
1963 Εμίλιο Περίκολι [24] Ιταλικά "Uno per tutte" 3 37
1964 Τζιλιόλα Τσινκουέτι [25] Ιταλικά "Non ho l'età" 1 49
1965 Μπόμπι Σόλο [26] Ιταλικά "Se piangi, se ridi" 5 15
1966 Ντομένικο Μοντούνιο [27] Ιταλικά "Dio, come ti amo" 17 0
1967 Κλάουντιο Βίλα [28] Ιταλικά "Non andare più lontano" 11 4
1968 Σέρτζιο Εντρίγκο [29] Ιταλικά "Marianne" 10 7
1969 Ίβα Τζανίκι [30] Ιταλικά "Due grosse lacrime bianche" 13 5
1970 Τζιάνι Μοράντι [31] Ιταλικά "Occhi di ragazza" 8 5
1971 Μάσιμο Ρανιέρι [32] Ιταλικά "L'amore è un attimo" 5 91
1972 Νίκολα ντι Μπάρι [33] Ιταλικά "I giorni dell'arcobaleno" 6 92
1973 Μάσιμο Ρανιέρι [34] Ιταλικά "Chi sarà con te" 13 74
1974 Τζιλιόλα Τσινκουέτι [35] Ιταλικά "Sì" 2 18
1975 Γουές[36] & Ντόρι Γκέτσι[37] Ιταλικά "Era " 3 115
1976 Αλ Μπάνο[38] & Ρομίνα Πάουερ[39] Ιταλικά, Αγγλικά "We'll Live It All Again" 7 69
1977 Μία Μαρτίνι [40] Ιταλικά "Libera" 13 33
1978 Ricchi e Poveri[41] Ιταλικά "Questo amore" 12 53
1979 Ματία Μπαζάρ[42] Ιταλικά "Raggio di luna" 15 27
1980 Άλαν Σορέντι [43] Ιταλικά "Non so che darei" 6 87
Δε συμμετείχε από το 1981 ως το 1982
1983 Ρικάρντο Φόλι [44] Ιταλικά "Per Lucia" 11 41
1984 Alice[45] & Battiato[46] Ιταλικά "I treni di Tozeur" 5 70
1985 Al Bano & Romina Power [47] Ιταλικά, Αγγλικά "Magic Oh Magic" 7 78
1986 Δε συμμετείχε
1987 Ουμπέρτο Τότσι[48] & Raf[49] Ιταλικά "Gente di mare" 3 103
1988 Λούκα Μπαρμπαρόσα [50] Ιταλικά "Vivo (Ti scrivo)" 12 52
1989 Άννα Όξα[51] & Φαούστο Λεάλι[52] Ιταλικά "Avrei voluto" 9 56
1990 Τότο Κουτούνιο [53] Ιταλικά "Insieme: 1992" 1 149
1991 Πεπίνο ντι Κάπρι [54] Ναπολιτάνικα "Comme è ddoce 'o mare" 7 89
1992 Μία Μαρτίνι [55] Ιταλικά "Rapsodia" 4 111
1993 Ενρίκο Ρουτζέρι [56] Ιταλικά "Sole d'Europa" 12 45 Kvalifikacija za Millstreet
Δε συμμετείχε από το 1994 ως το 1996 Όχι ημιτελικοί3
1997 Jalisse [57] Ιταλικά "Fiumi di parole" 4 114
Δε συμμετείχε από το 1998 ως το 2010
2011 Ραφαέλ Γκουαλάτσι [58] Ιταλικά, Αγγλικά "Madness of Love" 2 189 Μέλος των "Big 5"
2012 Νίνα Τζίλλι [59] Ιταλικά, Αγγλικά "L'amore è femmina (Out of Love)" 9 101
2013 Μάρκο Μενγκόνι [60] Ιταλικά "L'essenziale" 7 126
2014 Έμμα Μαρόνε [61] Ιταλικά "La mia città" 21 33
2015 Il Volo [62] Ιταλικά "Grande amore" 3 292
2016 Φραντσέσκα Μικιελίν [63] Αγγλικά, Ιταλικά "No Degree of Separation" 16 124
2017 Φραντσέσκο Γκαμπάνι [64] Ιταλικά "Occidentali's Karma" 6 334
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
1. ^ Τα πλήρη αποτελέσματα του πρώτου διαγωνισμού του 1956 δεν είναι γνωστά, καθώς μόνο ο νικητής ανακοινώθηκε. Ο επίσημος δικτυακός τόπος της Eurovision περιλαμβάνει όλα τα υπόλοιπα τραγούδια ως δεύτερα.
2. Η Ιταλία δεν έχει ακόμα διαγωνιστεί σε ημιτελικό, καθώς δεν έλαβε μέρος το 1996 και είναι μέλος των "Big 5" από τότε που επανήλθε στο διαγωνισμό, το 2011.
3. Όχι ημιτελικοί μέχρι το 2004; Η Ιταλία δε συμμετείχε μέχρι το 2011.

Ιστορικό ψηφοφορίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι το 2017, το ιστορικό ψηφοφορίας της Ιταλίας έχει ως εξής:

Η Ιταλία ως διοργανώτρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστές
1965 Flag of Naples.svg Νάπολη Σάλα Συναυλιών του RAI Ρενάτα Μάουρο
1991 Flag of Rome.svg Ρώμη Στούντιο 15 της Cinecittà Τζιλιόλα Τσινκουέτι & Τότο Κουτούνιο

Βραβεία Marcel Bezençon[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω πληροφορίες: Βραβεία Marcel Bezençon

Press Award

Χρονιά Τραγούδι Εκτελεστής Τελικό αποτέλεσμα Βαθμοί Οικοδέσποινα πόλη
2015 "Grande amore" Il Volo 3 292 Flag of Austria.svg Βιέννη
2017 "Occidentali's Karma" Φραντσέσκο Γκαμπάνι 6 334 Flag of Ukraine.svg Κίεβο

Νικητές από μέλη OGAE[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω πληροφορίες: OGAE
Χρονιά Τραγούδι Εκτελεστής Τελικό αποτέλεσμα Βαθμοί Οικοδέσποινα πόλη
2015 "Grande amore" Il Volo 3 292 Flag of Austria.svg Βιέννη
2017 "Occidentali's Karma" Φραντσέσκο Γκαμπάνι 6 334 Flag of Ukraine.svg Κίεβο

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρότυπο:Unreferenced section

Χρονιά Σχολιαστές τελικού Εκπρόσωπος βαθμών Σχολιαστές ημιτελικών
1956 Bianca Maria Piccinino Όχι εκπρόσωπος βαθμών Όχι ημιτελικοί
1957 Nunzio Filogamo
1958 Fulvia Colombo
1959 Enzo Tortora
1960 Giorgio Porro
1961 Corrado Mantoni
1962 Renato Tagliani
1963
1964 Rosanna Vaudetti
1965 Daniele Piombi
1966 Enzo Tortora
1967 Mike Bongiorno
1968
1969
1970 Enzo Tortora
1971 N/A
1972
1973
1974 Rosanna Vaudetti Anna Maria Gambineri
1975 Silvio Noto
1976 Rosanna Vaudetti
1977 Mariolina Cannuli
1978 Rosanna Vaudetti
1979 Paola Perissi
1980 Michele Gammino Mariolina Cannuli
19811982 Όχι εκπομπή Δε συμμετείχε
1983 Paolo Frajese Paola Perissi
1984 Antonio De Robertis Mariolina Cannuli
1985 Rosanna Vaudetti Beatrice Cori
1986 Όχι εκπομπή Δε συμμετείχε
1987 Rosanna Vaudetti Mariolina Cannuli
1988 Daniele Piombi
1989 Gabriella Carlucci Peppi Franzelin
1990 Peppi Franzelin Paolo Frajese
1991 Όχι σχολιαστής Rosanna Vaudetti
1992 Peppi Franzelin Nicoletta Orsomando
1993 Ettore Andenna Peppi Franzelin
19941996 Όχι εκπομπή Δε συμμετείχε
1997 Ettore Andenna Peppi Franzelin
19982010 Όχι εκπομπή Δε συμμετείχε
2011 Raffaella Carrà και Bob Sinclar Raffaella Carrà Raffaella Carrà
2012 Filippo Solibello και Marco Ardemagni Ivan Bacchi Federica Gentile
2013 Filippo Solibello, Marco Ardemagni και Natasha Lusenti[65] Federica Gentile[66]
2014 Linus και Nicola Savino Linus Marco Ardemagni και Filippo Solibello
2015 Federico Russo και Valentina Correani (TV)
Marco Ardemagni και Filippo Solibello (Ράδιο)
Federico Russo
2016 Flavio Insinna και Federico Russo Claudia Andreatti
2017 Giulia Valentina Andrea Delogu και Diego Passoni

Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπόμνημα
  Πρώτη θέση
  Δεύτερη θέση
  Τρίτη θέση
  Τελευταία θέση
Χρονιά Καλλιτέχνης Γλώσσα Τίτλος Τελικός Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί Θέση (1958) Βαθμοί (1958)
1958 Ντομένικο Μοντούνιο Ιταλικά "Nel blu, dipinto di blu" 2 267 2 200 3 13

Άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Floras, Stella (13 January 2009). «EBU working for Eurovision full house in 2010». ESCToday. http://esctoday.com/12899/ebu_working_for_eurovision_full_house_in_2010. Ανακτήθηκε στις 30 July 2009. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Bakker, Sietse (2010-12-31). «43 nations on 2011 participants list». Eurovision.tv. http://www.eurovision.tv/page/news?id=22833&_t=43+nations+on+2011+participants+list!. Ανακτήθηκε στις 31 December 2010. 
  3. «History - Eurovision Song Contest 1981». European Broadcasting Union. http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=297. Ανακτήθηκε στις 2008-09-17. 
  4. Hit Parade Italia, chart entry "I Treni di Tozeur"
  5. Kasapoglou, Yiorgos (7 March 2008). «Italy: Maestro Tempera calls Italy back to Eurovision». ESCToday. http://esctoday.com/10782/italy_maestro_tempera_calls_italy_back_to_eurovision. Ανακτήθηκε στις 7 March 2008. 
  6. Bakker, Sietse (16 June 2008). «Cutugno: "Italy's absence unfortunate"». European Broadcasting Union. http://www.eurovision.tv/page/news/history?id=1143. Ανακτήθηκε στις 16 June 2008. 
  7. Hondal, Víctor (19 September 2008). «Italy: Eurovision stars guests on Rai Uno». ESCToday. http://esctoday.com/12307/italy_eurovision_stars_guests_on_rai_uno. Ανακτήθηκε στις 20 September 2008. 
  8. Siim, Jarmo (17 September 2008). «Eurovision stars going to Italy!». European Broadcasting Union. http://www.eurovision.tv/page/news?id=1367. Ανακτήθηκε στις 20 September 2008. 
  9. Bakker, Sietse (2 December 2010). «Italy applied for 2011 Eurovision Song Contest!». European Broadcasting Union. http://www.eurovision.tv/page/news?id=22443&_t=italy_applied_for_2011_eurovision_song_contest. Ανακτήθηκε στις 2 December 2010. 
  10. O'Connor, John Kennedy (2005). The Eurovision Song Contest 50 Years The Official History. London: Carlton Books Limited. ISBN 1-84442-586-X. 
  11. «Svante Stockselius meets members of OGAE Serbia». Oikotimes. 2007-06-22. http://www.oikotimes.com/v2/index.php?file=articles&id=234. Ανακτήθηκε στις 2009-05-24. 
  12. Fulton, Rick (2007-05-14). «The East V West Song Contest». Daily Record. http://www.dailyrecord.co.uk/news/editors-choice/2007/05/14/the-east-v-west-song-contest-86908-19098830/. Ανακτήθηκε στις 2009-05-24. 
  13. «Italy made no motion for Big 5 membership yet». Oikotimes. 2010-12-03. http://www.oikotimes.com/v2/index.php?file=articles&id=9333. Ανακτήθηκε στις 2010-12-03. 
  14. (γεννήθηκε-πέθανε)
  15. (8 Ιουλ. 1932 - 28 Αυγ. 1988)
  16. 16,0 16,1 Barclay, Simon (17-6-2010). The Complete and Independent Guide to the Eurovision Song Contest 2010. Silverthorn Press, σελ. 24. ISBN 978-1-4457-8415-1. http://books.google.com/books?id=BfuBF7fOnyoC&source=gbs_navlinks_s. 
  17. (22 Μαρτ. 1934-)
  18. (25 Μαρτ. 1928 - 22 Φεβρ. 2008)
  19. (9 Ιαν. 1928-6 Αυγ. 1994) 1η φορά
  20. 2η φορά
  21. (27 Απρ. 1912 - 2 Ιαν. 1991)
  22. (21 Μαρτ. 1936 - 15 Ιουν. 2006)
  23. (1 Ιαν. 1926 - 7 Φεβρ. 1987) 1η φορά
  24. (7 Ιαν. 1928 - 9 Απρ. 2013)
  25. (20 Δεκ. 1947-) 1η φορά
  26. (18 Μαρτ. 1945-)
  27. 3η φορά
  28. 2η φορά
  29. (15 Ιουν. 1933-7 Σεπ. 2005)
  30. (18 Ιαν. 1940-)
  31. (11 Δεκ. 1944-)
  32. (3 Μαΐου 1951-) 1η φορά
  33. (Μικέλε Σκομένια, 29 Σεπ. 1940-)
  34. 2η φορά
  35. 2η φορά
  36. Wesley Johnson (13 Αυγ. 1945-21 Σεπ. 2009)
  37. (30 Μαρτ. 1946-)
  38. (20 Μαΐου 1943-)
  39. (2 Οκτ. 1951-) 1η φορά
  40. (20 Σεπ. 1947 - 12 Μαΐου 1995) 1η φορά
  41. Συγκρότημα που φτιάχτηκε το 1967 από τους Φράνκο Γκάτι (4 Οκτ. 1942-), Άντζελα Μπραμπάτι (20 Οκτ. 1947-), Άντζελο Σότζιου (22 Φεβρουαρίου 1946-) και Μαρίνα Οκιένα (10 Μαρτίου 1950-).
  42. Συγκρότημα που φτιάχτηκε στη Γένουα το 1975. Τα πρώτα μέλη του συγκροτήματος ήταν οι: Πιέρο Κασάνο (13 Σεπ. 1948-), Άλντο Στελίτα (2 Αυγ. 1947-9 Ιουλ. 1998) και Κάρλο Μαράλε (15 Μαρτ. 1952-). Η Αντονέλα Ρουτζιέρο (15 Νοεμ. 1952-) ήταν η πρώτη τραγουδίστρια.
  43. (9 Δεκ. 1950-)
  44. (21 Οκτ. 1947-)
  45. (Κάρλα Μπίσι, 26 Σεπ. 1954-)
  46. (23 Μαρτ. 1945-)
  47. 2η φορά
  48. (4 Μαρτ. 1952-)
  49. (29 Σεπ. 1959-)
  50. (15 Απρ. 1961-)
  51. (28 Απρ. 1961-)
  52. (29 Οκτ. 1944-)
  53. (7 Ιουλ. 1943-)
  54. (27 Ιουλ. 1939-)
  55. 2η φορά
  56. (5 Ιουν. 1957-)
  57. Ντουέτο που συγκροτήθηκε το 1994 συναποτελούμενο από τους Αλεσάντρα Ντρουσιάν (18 Μαΐου 1969-) και Φάμπιο Ρίτσι (5 Σεπ. 1965-).
  58. (11 Νοεμ. 1981-)
  59. (Nina Zilli, 2 Φεβρ. 1980-)
  60. (Marco Mengoni, 25 Δεκ. 1988-)
  61. (Εμανουέλα Μαρόνε, 25 Μαΐου 1984-)
  62. Τρίο της ποπ όπερας, που συστάθηκε το 2010. Μέλη: Πιέρο Μπαρόνε (Piero Barone, 24 Ιουν. 1993-) , Ινιάτσιο Μποσκέτο (Ignazio Boschetto, 4 Οκτ. 1994-) και Τζιανλούκα Τζινόμπλε (Gianluca Ginoble, 11 Φεβρ. 1995-).
  63. (γ. 25 Φεβ. 1995)
  64. (γ. 9 Σεπτ. 1982)
  65. «Natascha Lusenti affiancherà Ardemagni-Solibello nel commento all’Eurovision 2013» (στα Italian). Eurofestival.ws. 5 April 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 May 2013. https://archive.is/20130519091638/http://www.eurofestival.ws/2013/04/05/natascha-lusenti-affianchera-ardemagni-solibello-nel-commento-alleurovision-2013/. Ανακτήθηκε στις 19 May 2013. 
  66. Gordon Roxburgh (18 May 2013). «Good evening Malmö - Voting order revealed». Eurovision.tv. European Broadcasting Union. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 May 2013. https://archive.is/20130519092059/http://www.eurovision.tv/page/news?id=good_evening_malmoe_-_jury_order_revealed. Ανακτήθηκε στις 19 May 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιπλέον λινκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]