Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μακάριος Φιλοθέου)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σεβασμιώτατος
Μακάριος
Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου
Από16 Δεκεμβρίου 2001
ΠροκάτοχοςΙωάννης
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1952
Λευκωσία
ΕθνικότηταΈλληνας
ΔόγμαΧριστιανός Ορθόδοξος

Ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος (κατά κόσμον Σωτήριος Φιλοθέου) είναι Ελληνοκύπριος επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1952 στη Λευκωσία της Κύπρου. Αποφοίτησε το 1972 από την Ιερατική Σχολή Κύπρου, το 1976 από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1980 από τη Φιλοσοφική Σχολή του ιδίου πανεπιστημίου. Παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Ντάρχαμ της Αγγλίας και αποφοίτησε το 1983. Μετά από την Αγγλία ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πατρολογία. Το 1977 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1981 πρεσβύτερος. Έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον τότε Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο Ρούσσα, ενώ για τέσσερα χρόνια χρημάτισε ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Το 1991 αποσπάστηκε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος υπηρετώντας Γραμματέας της Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής Νεότητος. Χρημάτισε επίσης Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος και Διευθυντής Υπηρεσιών της Αποστολικής Διακονίας. Υπηρέτησε ως θεολόγος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αλεξανδρούπολη. Παράλληλα υπηρέτησε στον Ναό Αγίων Αναργύρων Αττικής για ένα χρόνο και για εννιά χρόνια ως προϊστάμενος του Ναού Αγίου Παύλου οδού Ψαρών.

Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου εξελέγη στις 14 Δεκεμβρίου 2001, ενώ χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 16 του ίδιου μήνα.

Επί των ημερών του, το έτος 2007, 55 μοναχές εγκατέλειψαν τη Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Σιδηροκάστρου και εγκαταστάθηκαν σε μοναστήρι της Αττικής, ως μέσο αντίδρασης στη συμπεριφορά του μητροπολίτη Μακαρίου, στον οποίον καταλογίζουν προσπάθειες πλήρους παρέμβασης στα εσωτερικά και τα οικονομικά του μοναστηριού.[1]

Διετέλεσε Πρόεδρος του ΚΕΠΕΠ Σιδηροκάστρου (Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παιδιών με Αναπηρία). Το Ίδρυμα έως σήμερα συνεχίζει να λειτουργεί σε ακατάλληλες συνθήκες με πολλές ελλείψεις[2][3]

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συχνά του ασκείται κριτική για διεκδικήσεις του όπως η πρόταση που έκανε να του δωθεί το δικαίωμα εκμετάλλευσης περιοχής που κανονικά είναι χαρακτηρισμένη ως δασική έκταση. Διεκδικεί ακόμη την παραχώρηση κτιρίου του Υπουργείου Άμυνας ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον τοπικό Δήμο.

Επίσης, έχει θέσει θέμα απαραίτητης τοποθέτησης εξέδρας για να ξεχωρίζουν οι επίσημοι του Σιδηροκάστρου στις παρελάσεις[4]. Τάχθηκε κατά της αναβίωσης της μάχης των οχυρών του Ρούπελ, χαρακτηριζοντάς την «παρωδία», αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν οικονομικά οφέλη για τους ίδιους τους διοργανωτές της εκδήλωσης και ζήτησε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας να διακόψει την διοργάνωσή τους.[5][6][7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]