Ιερά Μητρόπολις Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιερά Μητρόπολις
Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου
Γενικές πληροφορίες
Ίδρυση2001
XώραΕλλάδα
ΈδραΑρκαλοχώρι
ΥπαγωγήΕκκλησία Κρήτης
Αρχιερατικές περιφέρειες4
Ενορίες81
Ναοί331
Μονές4
Μητροπολιτικός ναόςΑγίου Ανδρέου Ιεροσολυμίτου, Αρχιεπισκόπου Κρήτης
Ιστοσελίδαimakb.gr
Ιεραρχία
ΜητροπολίτηςΑνδρέας
ΠρωτοσύγκελλοςΑρχιμανδρίτης Κορνήλιος Αθανασάκης
Γενικός Αρχιερατικός ΕπίτροποςΠρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Ψυλλάκης
Ιεροκήρυκες5
Εφημέριοι91
Διάκονοι2

Η Ιερά Μητρόπολις Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο[1]. Η Μητρόπολη έχει έδρα της το Αρκαλοχώρι και περιλαμβάνει τμήματα της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου και οικισμούς των δήμων Μινώα, Βιάννου και Χερσονήσου. Μητροπολίτης της από την ίδρυσή της το 2001 είναι ο Ανδρέας Νανάκης.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιερά Μητρόπολις Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2001[2] με απόσπαση τμημάτων της Αρχιεπισκοπής Κρήτης και των Μητροπόλεων Γορτύνης και Αρκαδίας και Πέτρας και Χερρονήσου. Έχει έδρα της το Αρκαλοχώρι και καλύπτει γεωγραφικά την ενδοχώρα και τα νότια του νομού Ηρακλείου. Ξεκίνησε την πορεία της με πενιχρά μέσα, πολλές δυσκολίες και δυσεπίλυτα προβλήματα, διαθέτοντας μηδενικές υποδομές και εγκαταστάσεις. Εντός των ορίων της Μητροπόλεως, στον οικισμό Ζίντα Ηρακλείου, εγκαινιάστηκε το 2015 ο Ιερός Ναός του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, ο πρώτος Ναός της Κρήτης στη μνήμη του[3].

Μητροπολίτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε επισκόπου της εν λόγω Ιεράς Μητροπόλεως είναι:

«Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, Υπέρτιμος και Έξαρχος[α] Πεδιάδος»

Tη θέση κατέχει σήμερα ο Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εξ Ηρακλείου, Ανδρέας-Σταύρος Νανάκης, ο οποίος εξελέγη στις 3 Νοεμβρίου 2001.

Αρχιερατικές περιφέρειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησιαστική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως διαιρείται στις ακόλουθες τρεις περιφέρειες, που φέρουν ελληνική κεφαλαιογράμματη αρίθμηση:

Α΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Αρκαλοχωρίου. Περιλαμβάνει 22 ενορίες.
Β΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Καστελλίου Πεδιάδος. περιλαμβάνει 24 ενορίες.
Γ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Σκινιά Μονοφατσίου. περιλαμβάνει 25 ενορίες.
Δ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Βιάννου. περιλαμβάνει 19 ενορίες.

Ιερές Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιφέρεια της Ιεράς Μητρόπολης στην οποία και υπάγονται φέρονται οι ακόλουθες Ιερές Μονές:

Ανδρώες Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Καλλέργη
2. Ιερά Μονή Αγία Μονή Βιάννου (Κοίμησις της Θεοτόκου)
3. Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου Άρβης

Γυναικείες Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Ιερά Μονή Αγίας Μαρίνας Βόνης

Περιοδικές εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το έτος 2004 ξεκίνησε η κυκλοφορία του εντύπου Πρόθεση, το οποίο εκδίδεται σε τριμηνιαία βάση και το Εκκλησιαστικό Ημερολόγιο κατ' έτος.

Υποσημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Τον τίτλο «Υπέρτιμος και Έξαρχος» συμπληρούμενο με κάποια γεωγραφική περιφέρεια έφεραν στην Ελλάδα μόνο οι μητροπολίτες των λεγομένων «Νέων Χωρών», των 36 Μητροπόλεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Θράκη, Μακεδονία και νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, οι οποίες μετά τους Βαλκανικούς πολέμους περιήλθαν στην ελληνική επικράτεια και οι οποίες συνεχίζουν να υπάγονται πνευματικά στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, αλλά με την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη της 4ης Σεπτεμβρίου 1928 η Διοίκησή τους παραχωρήθηκε «επιτροπικώς» και υπό δέκα ρητούς όρους στην Εκκλησία της Ελλάδος. Ο τίτλος δόθηκε στους Μητροπολίτες της Εκκλησίας Κρήτης το 1993[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κονιδάρης Γ. Ι., Αι επισκοπαί της Κρήτης μέχρι του ι΄ αιώνος, Κρητικά Χρονικά, τομ. 7 (1953), σελ. 462-478
  • Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος, Δικαιϊκές πηγές του καθεστώτος της Εκκλησίας Κρήτης, εκδ. Επέκταση, Κατερίνη, 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]