Ιερά Μητρόπολις Σηλυβρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιερά Μητρόπολις Σηλυβρίας
Γενικές πληροφορίες
Ίδρυση1143 μ.Χ.
XώραΤουρκία
ΈδραΣηλυβρία
ΥπαγωγήΟικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως
Ιεραρχία
ΜητροπολίτηςΜάξιμος

Η Μητρόπολη Σηλυβρίας είναι μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου με έδρα τη Σηλυβρία στην Ανατολική Θράκη.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περιελάμβανε τέσσερις κωμοπόλεις, τους Επιβάτες, το Φανάρι, το Εξάστερο, τους Δελλιώνες και οκτώ χωριά, τους Αιγιαλούς, το Οικονομείο, το Σινεκλή, το Μέγα Κιλίτς, το Σεϊμέν, το Καδηκιοϊ, την Κούρφαλη και το Άβρεν[1].

Η επαρχία της Σηλυβρίας υπάγονταν στη δικαιοδοσία της Μητροπόλεως Ηρακλείας μέχρι τον 6ο αιώνα οπότε και ανυψώθηκε σε Αρχιεπισκοπή. Κατείχε την 19η θέση μεταξύ των Αυτοκεφάλων Αρχιεπισκοπών του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ενώ αργότερα προήχθη στην 11η θέση. Την εποχή του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού, προήχθη σε Μητρόπολη και παρέμεινε καθ' όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου.

Ο Μητροπολιτικός Ναός ήταν αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου και εκεί φυλασσόταν η κάρα του Αγίου Αγαθόνικου, το ιερό λείψανο της Οσίας Ξένης και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Σηλυβριανής, που εικάζεται ότι φιλοτεχνήθηκε από τον ευαγγελιστή Λουκά. Αυτά τα κειμήλια μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μεταφέρθηκαν από τους πρόσφυγες στην Καβάλα, όπου και εγκαταστάθηκαν. Αξιοσημείωτος ήταν ο βυζαντινός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Σπυρίδωνα, ο οποίος βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο της πόλεως, εντός των τειχών. Κατεδαφίστηκε μετά το 1922.

Από εκκλησιαστικής απόψεως, παραμένει εν ενεργεία Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της οποίας το ποίμνιο αναγκάστηκε να μεταφερθεί στην Ελλάδα, λόγω των γνωστών ιστορικών συνθηκών. Κάθε Μητροπολίτης Σηλυβρίας μέχρι και το 1922 προσφωνούνταν «Πανιερώτατος», ενώ από την ανταλλαγή των πληθυσμών και μετά καλείται «Σεβασμιώτατος» και είναι Υπέρτιμος και Έξαρχος Θράκης.

Επισκοπικός κατάλογος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μητροπολίτης Σηλυβρίας Διονύσιος Β΄
Όνομα Έτη Σχόλια
Σέργιος ~ 680 συμμετείχε στην ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδο[2]
Ησαΐας ~ 1347[3]
Θεόφιλος ~ 1389[4]
Ιωσήφ ~ 1474 ~ 1484[5]
Αθανάσιος πριν το 1576 – μετά το 1590[6]
Λαυρέντιος ~ 1631[7]
Μελέτιος ~ 1651[8]
Αρσένιος τέλη 17ου αιώνα[9]
Μακάριος τέλη 17ου αιώνα[9]
Λεόντιος 1701 – 1724
Αλέξιος Κύπριος 1724
Παρθένιος 1725
Λαυρέντιος 1728
Μακάριος Β΄ 1724 – 1744 από Βεροίας
Γρηγόριος 1745
Άνθιμος ~ 1762[10]
Θεόκλητος 1764
Παρθένιος Β' 1764 – 1777[11]
Κύριλλος Α' 1769
Χρύσανθος 1777 – 1790
Καλλίνικος Καλλιμάχης Δεκέμβριος 1790 – Αύγουστος 1816 παραιτήθηκε
Βενιαμίν 1816
Παΐσιος Αύγουστος 1816 – Μάρτιος 1818 από Σταγών, κατόπιν Φιλιππουπόλεως
Ιωαννίκιος Μάρτιος 1818 – 3 Φεβρουαρίου 1819 † από Φιλιππουπόλεως
Αγαθάγγελος 1819
Μακάριος Σούτσος Φεβρουάριος 1819 – Οκτώβριος 1821 παραιτήθηκε, κατόπιν Μεθώνης
Διονύσιος Α΄ Οκτώβριος 1821 – Ιούλιος 1826 κατόπιν Αμασείας[12]
Ιερόθεος Ιούλιος 1826 – Μάιος 1834 από Σάμου, κατόπιν Χαλκηδόνος
Ματθαίος Αριστάρχης Μάιος 1834 – 10 Νοεμβρίου 1838 κατόπιν Δημητριάδος
Σωφρόνιος Νοέμβριος 1838 – 11 Οκτωβρίου 1849 † από Σωτηριουπόλεως
Ιωαννίκιος 12 Οκτωβρίου 1849 – 23 Ιουνίου 1853 από Γρεβενών
Μελέτιος Θεοφιλίδης 23 Ιουνίου 1853 – 25 Μαΐου 1861[13] κατόπιν Σερρών
Ζαχαρίας 28 Ιουνίου 1861[14] – 1 Φεβρουαρίου 1877 † από Μετρών και Αθύρων
Κύριλλος Κυριακίδης 9 Φεβρουαρίου 1877 – 27 Οκτωβρίου 1881 † από Αδριανουπόλεως
Γερμανός Αποστολίδης 31 Οκτωβρίου 1881 – 8 Απριλίου 1892 † από Μογλενών
Κωνστάντιος Ζαχαριάδης 14 Απριλίου 1892 – 7 Σεπτεμβρίου 1900 από Κασσανδρείας, κατόπιν Μαρωνείας
Διονύσιος Β΄ 3 Οκτωβρίου 1900 – 29 Μαρτίου 1913 † από Ελευθερουπόλεως
Βενιαμίν Κυριακού 11 Ιουνίου 1913 – 10 Σεπτεμβρίου 1913 από Ρόδου, μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης
Ευγένιος Παπαθωμάς 10 Σεπτεμβρίου 1913 – 20 Μαΐου 1926 από Αμφιπόλεως
Ευγένιος Παπαθωμάς 26 Μαρτίου 1927 – 22 Ιουνίου 1934 από Σερβίων
Αιμιλιανός Τιμιάδης 15 Νοεμβρίου 1977 – 21 Φεβρουαρίου 2008 από Καλαβρίας[15]
Μάξιμος Βγενόπουλος 27 Ιουλίου 2014 – σήμερα

Η Μητρόπολη σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Σηλυβρία έχει ανεγερθεί σήμερα Επισκοπείο εντός του οποίου λειτουργεί παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο και την Παναγία Σηλυβριανή. Εφημέριος του παρεκκλησίου είναι ο Οικονόμος του Οικουμενικού θρόνου π.Βασίλειος Ιωαννίδης[16].

Στοιχεία επικοινωνίας:

metropolisofsilivria@gmail.com

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δημήτριος Τσιανικλίδης, Η Μητρόπολις και ο Ελληνισμός Σηλυβρίας, [Διδακτορική διατριβή], Θεσσαλονίκη 2000, σελ. 163
  2. Sacrosancta Concilia Ad Regiam Editionem Exacta. Παρίσι. 1671. σελ. 711. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2021. 
  3. Зборник радова Византолошког института. Научно дело. 1963. σελ. 224. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021. 
  4. Preiser-Kapeller, Johannes (2007). «Die hauptstädtische Synode von Konstantinopel (Synodos endemusa). Zur Geschichte und Funktion einer zentralen Institution der (spät)byzantinischen Kirche». Historicum 96: 28. https://www.academia.edu/512045/Die_hauptst%C3%A4dtische_Synode_von_Konstantinopel_Synodos_endemusa_Zur_Geschichte_und_Funktion_einer_zentralen_Institution_der_sp%C3%A4t_byzantinischen_Kirche_The_Synod_of_Constantinopel_On_the_History_and_Function_of_a_central_Institution_of_the_Late_Byzantine_Church_. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2021. 
  5. Ζαχαριάδου 1996, σελ. 120.
  6. Αγορίτσας 2017, σελ. 22.
  7. Κουρίλας, σελ. 32.
  8. Κουρίλας, σελ. 48.
  9. 9,0 9,1 Παπαδόπουλος Κεραμέως, Α. Τακτικόν των Ορθοδόξων Εκκλησιών της Ανατολής (PDF). σελ. 471. 
  10. Κουρίλας, σελ. 18.
  11. Ζευγαδάκης 1948, σελ. 520.
  12. Kiminas 2009, σελ. 63.
  13. Καλλίφρων, Βασίλειος Δ. (1867). Εκκλησιαστικά ή Εκκλησιαστικόν Δελτίον. Κωνσταντινούπολη. σελ. 195. 
  14. Καλλίφρων, Βασίλειος Δ. (1867). Εκκλησιαστικά ή Εκκλησιαστικόν Δελτίον. Κωνσταντινούπολη. σελ. 197. 
  15. Kiminas 2009, σελ. 64.
  16. Τό ὁδοιπορικό τῆς «Θρακικῆς Ἑστίας Δράμας» στήν Σηλυβρία τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης καί ἡ Πατριαρχική Θεία Λειτουργία

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]