Ιερά Μητρόπολις Μαρωνείας και Κομοτηνής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιερά Μητρόπολις
Μαρωνείας και Κομοτηνής
Metropolis of Maroneia and Komotini.png
Γενικές πληροφορίες
Xώρα Ελλάδα
Έδρα Κομοτηνή
Υπαγωγή Εκκλησία της Ελλάδος (επιτροπικώς)
Έκταση 2.543 τ.χλμ.
Ενορίες 71
Μονές 4
Μητροπολιτικός ναός Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Ιστοσελίδα immaroniaskomotinis.gr
Ιεραρχία
Μητροπολίτης Παντελεήμων
Εφημέριοι 75
Διάκονοι 1

Η Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής αποτελεί τη μητρόπολη της περιοχής της Ροδόπης στη Θράκη.

Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μαρωνείας και Κομοτηνής είναι από την 21η Φεβρουαρίου 2013 ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων, ο οποίος διαδέχθηκε τον επί 38 χρόνια Μητροπολίτη Δαμασκηνό.

Ο Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι μια ορθόδοξη εκκλησία μέσα στα ερείπια του Φρούριου Κομοτηνής η οποία χρονολογείται από το 1800. Πιθανολογείται ότι ο ναός χτίστηκε πάνω σε παλαιότερη μεταβυζαντινής εκκλησίας του 1548. [1]

Τοπικές εορτές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τοπικές εορτές περιλαμβάνουν τις εξής:

  • Κοίμησις της Θεοτόκου, 15 Αυγούστου (πανήγυρις μητροπολιτικού ναού).
  • Αγίας Παρασκευής πολιούχου Κομοτηνής, 26 Ιουλίου.
  • Αγίου νεομάρτυρος Μιχαήλ Μαυροειδούς του εν Αδριανουπόλει Θράκης μαρτυρήσαντος, 17 Φεβρουαρίου (τμήμα ιερού λειψάνου του αγίου φυλάσσεται στον μητροπολιτικό ναό και το παρεκκλήσιό του βρίσκεται στην Μονή Οσίου Μαξίμου Καυσοκαλύβη Ροδόπης)
  • Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος Ροδόπης, 23 Αύγουστου.
  • Ελευθέρια πόλεως Κομοτηνής και Θράκης, 14 Μαϊου.

Κοινωνικό Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τράπεζες Αγάπης:
  1. Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου, για άπορους γέροντες
  2. Σοφίας Θεού, για άπορους γέροντες
  • Βρεφονηπιακοί Σταθμοί:
  1. «Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός»
  2. «Αγ. Αικατερίνη»

Εκκλησιαστικό Μουσείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1999 στεγάζεται στο Ιμαρέτ Κομοτηνής. Στο μουσείο υπάρχουν εκκλησιαστικά εκθέματα, τα οποία χρονολογούνται από το 16ο έως τον 20ο αιώνα, όπως εικόνες, ιερά σκεύη, άμφια, χειρόγραφα από ναούς της περιοχής αλλά και δωρεές προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Ροδόπης.[2] Το κτίριο θεωρείται από τα αρχαιότερα σωζόμενα δείγματα οθωμανικής αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη [3] (αποτελείται από τρεις χώρους που διαμορφώνουν στην κάτοψη το σχήμα Τ - τύπου ζαβιγέ) και είναι κτισμένο με τη βυζαντινή τεχνική. Έχει συνδεθεί με τοπικές παραδόσεις των Κομοτηναίων για ύπαρξη βυζαντινού ναού της Αγίας Σοφίας στη συγκεκριμένη θέση, και σύμφωνα με αυτές, στο κτίσμα ενσωματώθηκαν τμήματα του ναού.[4] Στη νότια πλευρά του κτίσματος έχει ανακαλυφθεί εντοιχισμένο μαρμάρινο γυναικείο κεφάλι ρωμαϊκών χρόνων. Το μουσείο τελεί υπό την εποπτεία της Ιεράς Μητρόπολης Κομοτηνής και Μαρώνειας.

Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.
  • Οσίου Μαξίμου Καυσοκαλύβη Παπικίου όρους.
  • Αγ. Χριστοφόρου Κομοτηνής.
  • Εισοδίων της Θεοτόκου Πανδρόσου.

Εθνομάρτυρες 1941–1944[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τέσσερις κληρικοί της Ροδόπης, που κατάγονταν από την Ανατολική Θράκη, μαρτύρησαν κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής μεταξύ των ετών 19411944, από τους Βούλγαρους κατακτητές. Οι κληρικοί και οι διδάσκαλοι αποτελού­σαν τα πρώτα θύματα των θηριωδιών των Βούλγαρων κατακτητών, στα πλαίσια της βουλγαρικής προσπάθειας για αλλοίωση του χαρακτήρα του ελληνικού πληθυσμού, ώστε να εγείρονται από πλευράς Βουλγαρίας εδαφικές αξιώσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη.

  • ιερέας Θεόδωρος Παπαδόπουλος (εκ Μοσχονιάς Κεσσάνης Ανατολικής Θράκης 1880), εφημέριος Αιγείρου που εκτελέστηκε στις 22 Ιουνίου 1941.Στις αρχές της κατοχής, στις 20 Απριλίου 1941, Βούλγαροι στρατιώτες μετέβησαν στο σπίτι του πατρός Θεόδωρου, στην Αίγειρο, όπου υπηρετούσε ως εφημέριος, κι ενώ ήταν άρρω­στος τον κατηγόρησαν για οπλοκατοχή και βιαιοπράγησαν εις βάρος του, επαναλαμβά­νοντας την πράξη τους δύο μήνες αργότερα, με αποτέλεσμα ο 64χρονος λευΐτης να εκ­πνεύσει στις 22 Ιουνίου 1941.
  • Ιερέας Δημήτριος Καβάζης (εκ Κεσσάνης Ανατολικής Θράκης 1890), εφημέριος Κρωβύλης, συνελήφη την ώρα του Εσπερινού και μαρτύρησε δια λιθοβολισμού διότι δεν προσχωρούσε στην Βουλγαρική Εξαρχία και υπέκυψε στα τραύματά του στις 29 Απριλίου 1944.
  • Ιερέας Βαγιάννης Εμμανουηλίδης (από το χωριό Γραβούνα Κεσσάνης της Ανατολικής Θράκης 1872), εφημέριος Συκορράχης, συνελήφθη από τους Βούλγαρους, κακοποιήθηκε και εκτελέστηκε στις 25 Ιουνίου 1944.
  • Ιερέας Γεώργιος Βουλγαράκης (από τα Μάλγαρα της Ανατολικής Θράκης), εφημέριος Νέας Αδριανής, βασανίστηκε, αρνούμενος να υποκύψει στις πιέσεις για τέλεση της Θείας Λειτουργίας στην βουλγαρική. Τα βασανιστήρια συνεχί­στηκαν ακόμη και μπροστά στην 11χρονη θυγατέρα του, μέχρι να χάσει τις αισθήσεις του. Δύο μήνες χρειάσθηκαν, ώστε να καταφέρει να ορθοποδήσει και να επιστρέψει στα καθήκοντά του, μέχρι που επανήλθε στην εκκλησία της Νέας Αδριανής και ξανατέλεσε την θεία λειτουργία. Λίγο μετά εμφανίσθηκε έφιππος Βούλγαρος χωροφύλακας, ο οποίος δολίως τον δηλητηρίασε. Ο εθνομάρτυρας παρέδωσε το πνεύμα, στις 13 Νοεμβρίου 1944.

Εκτός των παραπάνω, οι περισσότεροι κληρικοί την εποχή της βουλγαρικής κατοχής υπέστησαν βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς, εκτοπίσεις.[5][6]

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αικατερίνη Μπάλλα (2007-11-28). «Κομοτηνή». Οδηγός Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. http://www.xanthi.ilsp.gr/cultureportalweb/article.php?article_id=826&topic_id=10&level=&belongs=&area_id=58&lang=gr. Ανακτήθηκε στις 2012-01-11. 
  2. «Εκκλησιαστικό Μουσείο Ιεράς Μητροπόλεως Μαρωνείας και Κομοτηνής». Οδυσσεύς - Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/1/gh152.jsp?obj_id=3525. Ανακτήθηκε στις 2012-01-09. 
  3. Machiel Kiel (1990). Studies on the Ottoman Architecture of the Balkans. Variorum. ISBN 0-86079-276-X. : Το βιβλίο περιέχει σε ξεχωριστά κεφάλαια τα δημοσιευμένα άρθρα του Kiel: Machiel Kiel (1983). The Oldest Monuments of Ottoman-Turkish Architecture in the Balkans: The Imaret and the Mosque of Ghazi Evrenos Bey in Gümülcine (Komotini) and the Evrenos Bey Khan in the Village of Ilıca/Loutra in Greek Thrace (1370-1390). Istanbul: Sanat Tarihi Yıllıġı, Kunsthhistorische Forschungen 12, σελ. 117-138.  και «Observations on the History of Northern Greece during the Turkish Rule: Historical and Architectural Description of the Turkish Monuments of Komotini and Serres, their Place in the Development of Ottoman Turkish Architecture, and their Present Condition». Balkan Studies Thessaloniki 12: 416. 1971.  το οποίο αναφέρει Komotini was made into a great trading and craftsman centre, and the oldest Turkish monument preserved in Europe, the Ghazi Evrenos Imaret, is still to be seen there.
  4. «Μουσεία Κομοτηνής». Ιστοσελίδα Δήμου Κομοτηνής. http://www.komotini.gr/tourGuide.php?tid=3&albc=24. Ανακτήθηκε στις 2012-01-09. 
  5. Η ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ, ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ 1941-1944
  6. Οι τέσσερις Ανατολικοθρακιώτες Μάρτυρες της Ροδόπης 1941-1944

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]