Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας
Γενικές πληροφορίες
Ίδρυση1083
XώραΕλλάδα
ΈδραΧώρα Νάξου
ΥπαγωγήΕκκλησία της Ελλάδος
Αρχιερατικές περιφέρειες4
Ναοί44 εκκλησίες, 206 παρεκκλήσια, 570 εξωκλήσια, 18 ναοί κοιμητηρίων, 20 μοναστηριακοί, 9 μετοχιών και 2 ιδιωτικοί.
Μητροπολιτικός ναόςΙερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής
Ιστοσελίδαi-m-paronaxias.gr
Ιεραρχία
ΜητροπολίτηςΠαροναξίας Καλλίνικος
Ιεροκήρυκες2
Εφημέριοι45
Διάκονοι3

Η Ιερά Μητρόπολη Παροναξίας εδρεύει στη Χώρα της Νάξου όπου και το μητροπολιτικό μέγαρο, στη θέση Γρότα, βορειοδυτικά του ενετικού Κάστρου. Στη περιφέρεια της Μητρόπολης υπάγονται, εκκλησιαστικά, τα νησιά Νάξος, Πάρος και Αντίπαρος. Μητροπολίτης Παροναξίας σήμερα είναι ο Καλλίνικος Δεμενόπουλος. Η αρχιερατική διοίκηση ασκείται μέσω της Πρωτοσυγκελλίας Νάξου και της Πρωτοσυγκελλίας Πάρου.

Ο Μητροπολιτικός Ναός της Παροναξίας βρίσκεται βορειοδυτικά της πόλης της Νάξου και είναι αφιερωμένος στη Ζωοδόχο Πηγή. Κτίσθηκε το 1787 από τον Μητροπολίτη Παροναξίας Νεόφυτο στη θέση παλαιότερου μικρού ναού. Παλαιότερος μητροπολιτικός ναός φέρεται ο της Παναγίας της Χρυσοπολίτισσας. Μπροστά από το χώρο του μητροπολιτικού ναού αποκαλύφθηκαν σημαντικά λείψανα της 2ης και 1ης π.Χ. χιλιετίας μεταξύ των οποίων και τύμβος των Ναξίων της περιόδου εκείνης.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μητρόπολη Παροναξίας θεωρείται από τις αρχαιότερες Μητροπόλεις όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και του Χριστιανισμού. Κατά την χριστιανική παράδοση στη Νάξο ήλθε και δίδαξε τον χριστιανισμό ο μαθητής του Ιωάννη του θεολόγου, όταν εκείνος βρίσκονταν στη Πάτμο, ο Άγιος Πολύκαρπος που αργότερα ως επίσκοπος μαρτύρησε στη Σμύρνη. Εκ του γεγονότος αυτού υπάρχουν στη Νάξο εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Πολύκαρπο, στα χωριά Αγγίδια, Σαγκρί, Φιλώτι καθώς και του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Κεραμωτή (ενοριακή), στη θέση «γύρουλας» στο Σαγκρί, που οικοδομήθηκε πάνω στον αρχαίο ναό της θεάς Δήμητρας, καθώς και δεκάδες άλλα βυζαντινά ξωκλήσια.

Επίσης στις Οικουμενικές Συνόδους φέρονται να συμμετείχαν και επίσκοποι Νάξου και Πάρου, όπως ο Βάραχος Επίσκοπος Νάξου που συμμετείχε στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο (το 451 μ.Χ.), ο Αθανάσιος Α΄ Επίσκοπος Πάρου που συμμετείχε στη Γ΄ (το 431) και Δ΄ (το 451) Οικουμενικές Συνόδους, οι Γεώργιος Επίσκοπος Νάξου και Στέφανος Επίσκοπος Πάρου που συμμετείχαν στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο. Εκ των παραπάνω διαφαίνεται ότι επί 7 αιώνες της 1ης μ.Χ. χιλιετίας η Νάξος και η Πάρος αποτελούσαν Επισκοπές.

Αλλά και ο μοναχισμός που εκδηλώθηκε στη περιφέρεια της Μητρόπολης Παροναξίας φέρεται να ήταν από τις αρχαιότερες οργανωμένες μορφές του στον ελλαδικό χώρο πλην όμως παραμένει άγνωστη χρονικά η εγκαθίδρυσή του. Το πλέον πιθανό είναι ότι οι πρώτες μοναστικές αυτές κινήσεις να εμφανίστηκαν στη Νάξο τον 5ο με 6ο αιώνα αφού πολλά θρησκευτικά μνημεία (εκκλησίες, μοναστήρια κ.λπ.) της Νάξου και Πάρου ανάγονται στη περίοδο του 6ου με 7ου αιώνα.

Αργότερα όλα τα νησιά του Αιγαίου υπάχθηκαν εκκλησιαστικά στην επισκοπή Ρόδου κατά την βυζαντινή διοικητική διαίρεση των θεμάτων. Όμως το 1083 με χρυσόβουλο λόγο του Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και επί Πατριάρχου Ευστρατίου, του επικαλούμενου Γαριδά, τα νησιά Νάξος, Πάρος και Αντίπαρος αποκόπηκαν από την Μητρόπολη Ρόδου, προβιβαζόμενα σε Μητρόπολη τη μέχρι σήμερα καλούμενη Ιερά Μητρόπολη Παροναξίας. Αρχικά ο Μητροπολίτης Παροναξίας έφερε τον τίτλο του "Υπερτίμου και Εξάρχου παντός Αιγαίου Πελάγους", σύμφωνα με χρυσόβουλο του 1087 του ίδιου Αυτοκράτορα.

Φραγκοκρατία (1207-1537 μ.Χ.)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επί Λατινοκρατίας η Μητρόπολη Παροναξίας έπαψε να υφίσταται τουλάχιστον ενεργή αφού καταλήφθηκε από Καθολικό ιεράρχη. Όταν επήλθαν στις νήσους οι Τούρκοι, το 1537, η Μητρόπολη Παροναξίας επανασυντάχθηκε, στην οποία και υπάχθηκαν τότε και οι νήσοι Μήλος και Μύκονος. Η μεν Μήλος παρέμεινε μέχρι το 1600, οπότε και προάχθηκε σε Επισκοπή, η δε Μύκονος μέχρι το 1646, οπότε και αποτέλεσε μέρος της Αρχιεπισκοπής Σίφνου, η οποία αργότερα μετονομάστηκε Μητρόπολη Σύρου, με έδρα τη Σύρο. Σημειώνεται ότι σ΄ όλες τις παραπάνω περιόδους ακόμη και εκείνης επί Φραγκοκρατίας, η Μητρόπολη Παροναξίας ήταν πλουσιότατη, διαιρούμενη σε πολλά εκκλησιαστικά τμήματα στα οποία προΐστατο συνήθως χωροεπίσκοποι.

Επισκοπικός κατάλογος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όνομα Έτη Σημειώσεις
Επίσκοποι Πάρου
Αθανάσιος Α΄ ~ 431 ~ 451 συμμετείχε στη Γ΄ και Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο
Θεόδωρος ~ 536[1]
Στέφανος ~ 680 συμμετείχε στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο
Επίσκοποι Νάξου
Βάραχος ~ 451 συμμετείχε στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο
Παύλος ~ 536[2]
Γεώργιος ~ 680 συμμετείχε στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο
Παροναξίας
Θεωνάς μέσα 16ου αιώνα κατόπιν Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης
Αθανάσιος ~ 1593[3]
Γαβριήλ ~ 1608[3]
Ιωσήφ προ του 1610 ως μετά το 1617[3]
Βενιαμίν προ του 1639 ως μετά το 1642[3]
Νικόδημος προ του 1645 ως μετά το 1662[3]
Θεοφάνης προ του 1669 ως μετά το 1670[3]
Μελέτιος ~ 1673;[3]
Σεραφείμ 1674[3]
Γεράσιμος 1678 – 1683 πρώην Οικουμενικός Πατριάρχης, καθαιρέθηκε
Αθανάσιος ~ 1691[3]
Νεόφυτος ~ 1784 ~ 1798[3]
Ιερόθεος 1811 – 1820 μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας
Ιερόθεος Αριστάρχου Φεβρουάριος 1820 – 1833 ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στο Μητροπολιτικό Ναό Νάξου
Παρθένιος Ακύλας 2 Νοεμβρίου 1852 – 20 Δεκεμβρίου 1876 †
Γρηγόριος Γιακουμής 6 Μαρτίου 1882 – 10 Ιουλίου 1910 †
Ιερόθεος Παρασκευόπουλος 24 Ιουλίου 1914 – 23 Μαΐου 1934 κατόπιν Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Χερουβείμ Άννινος 12 Μαΐου 1935 – 11 Δεκεμβρίου 1945 κατόπιν Τρίκκης και Σταγών
Αμβρόσιος Αντωνόπουλος 26 Σεπτεμβρίου 1946 – 25 Ιανουαρίου 1959 † από Κυθήρων
Επιφάνιος Καλαφάτης 27 Μαΐου 1960 – 30 Οκτωβρίου 1990 †
Αμβρόσιος Στάμενας 10 Σεπτεμβρίου 1991 – 25 Μαρτίου 2008 † από Πολυανής
Καλλίνικος Δεμενόπουλος 24 Ιουνίου 2008 – σήμερα

Ενορίες, Ναοί και Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιφέρεια της Ιεράς Μητρόπολης Παροναξίας υφίστανται 44 Ενοριακοί ναοί, 206 Παρεκκλήσια, 570 Εξωκλήσια, 18 Ναοί κοιμητηρίων, 20 Μοναστηριακοί ναοί και 9 Μετόχια που διακονούνται από 35 περίπου κληρικούς.

Επίσης στη Νάξο υπάρχει η Μονή Φανερωμένης Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Μονή Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και το ιερό προσκύνημα της Ζωοδόχου Πηγής ή Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας. Στην Πάρο το σημαντικότερο ιερό προσκύνημα είναι ο Ναός της Παναγίας Εκατονταπυλιανής.

Τοπικοί Άγιοι και Εορτές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Sacrosancta Concilia Ad Regiam Editionem Exacta. Παρίσι. 1671. σελ. 264. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2021. 
  2. Sacrosancta Concilia Ad Regiam Editionem Exacta. Παρίσι. 1671. σελ. 261. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2021. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 «Κατάλογος της Συλλογής Περικλέους Ζερλέντη» (PDF). Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2021. 
  4. Ναοί του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης και των Μικρασιατών Μαρτύρων

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γεώργιος Δημητροκάλλης, ΄΄Οι κατά τον ΙΣΤ' αιώνα Μητροπολίτες Παροναξίας΄΄, "Παρνασσός", τόμος ΙΣΤ' (1974), σελίδες 400-417.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]