Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων
Imkerkyras.png
Έμβλημα της Ι.Μ. Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων
Γενικές πληροφορίες
XώραΕλλάδα
ΈδραΚέρκυρα
ΥπαγωγήΕκκλησία της Ελλάδος
Ιστοσελίδαimcorfu.gr
Ιεραρχία
ΜητροπολίτηςΝεκτάριος (Ντόβας)

Η Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, αποτελεί μια από τις Μητροπόλεις της εκκλησίας της Ελλάδος. Η έδρα της είναι στην πόλη της Κέρκυρας, πρωτεύουσα του νησιού της Κέρκυρας, η οποία βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Ελλάδος. Περιλαμβάνει όλο τον νομό Κερκύρας, στον οποίο εκτός της Νήσου Κέρκυρας συγκαταλέγονται επίσης οι Νήσοι Παξοί και οι Διαπόντιες Νήσοι. Σημερινός της Μητροπολίτης είναι o Νεκτάριος (Ντόβας).

Ο Μητροπολιτικός Καθεδρικός Ναός της αφιερωμένος στην Θεοτόκο (Σπηλιώτισσα) στην Πόλη της Κέρκυρας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η θεμελίωση της μητρόπολης Κέρκυρας αποδίδεται στην ίδρυση ενός ιερού του Αγίου Στεφάνου εκεί από δύο μαθητές του αποστόλου Παύλου, του Ιάσονα εκ Ταρσού και του Σωσίπατρου εκ Αχαΐας[1]. Έχει πιστοποιηθεί ότι οι επίσκοποι της έχουν συμμετάσχει σε οικουμενικές συνόδους από το 325 έως το 787, αρχικά ως βοηθοί επισκόπου της Νικοπόλεως και αργότερα της Κεφαλληνίας. Όπως και οι άλλες μητροπόλεις του Ιλλυρικού θέματος , μεταφέρθηκε από το Πατριαρχείο Ρώμης στην γενική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως τον όγδοο αιώνα. Προάχθηκε σε θέση Αρχιεπισκοπής στο δεύτερο μισό του δεκάτου αιώνα, και τελικά έγινε μητρόπολη κάπου στα μέσα προς τέλη του ενδέκατου αιώνα. Ακολούθως της κατάκτησης του νησιού από δυτικές δυνάμεις (των Γενουατών, Βενετών, και Καπετιδών-Ανζού) από την αρχή του δεκάτου τρίτου αιώνα, ιδρύθηκε μια ρωμαιοκαθολική αρχιεπισκοπή στο νησί, πρωτίστως καταγεγραμμένη το 1228. Υπό καθολική κυριαρχία, ο τοπικός ορθόδοξος χριστιανικός πληθυσμός λειτουργούσε με έναν επικεφαλής ιερέα (πρωτόπαπας). Η ορθόδοξη επισκοπή αποκαταστάθηκε μετά το 1800, ύστερα από την πτώση του κοινού των Ενετών και την ίδρυση της Επτανήσου πολιτείας.

Επισκοπικός κατάλογος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας Σεβαστιανός (Νικοκάβουρας). Ελαιογραφία του Ανδρέα Βρανά, 1918
Ο Μητροπολίτης Κερκύρας Αθηναγόρας. Ελαιογραφία του Ανδρέα Βρανά, 1927
Όνομα Έτη Σημειώσεις
Αλιτόδωρος ~ 325 συμμετείχε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο
Αρσένιος ; – 953 †[2]
Νικόλαος 11ος – 12ος αιώνας συμμετείχε στη Σύνοδο των Βλαχερνών (1094-1095)[3]
Γεώργιος 12ος αιώνας
Κωνσταντίνος ~ 1166[4]
Γεώργιος (Βαρδάνης) 1219 – 1232[5]
Λατινοκρατία (1284—1799)
Βασίλειος 15ος αιώνας
Θεοδόσιος ~ 1575[6]
Γεώργιος (Χαλικιόπουλος-Μάντζαρος) ~ 1799
Πέτρος (Βούλγαρης) ~ 1799 η εκλογή του ακυρώθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι ήταν έγγαμος
Ιερόθεος (Κιγάλας) 1800 – 1813
Μακάριος 1813 – 1827
Χρύσανθος (Μασσέλος) 10 Ιουνίου 1834 – 11 Μαρτίου 1848 †
Αθανάσιος (Πολίτης) 17 Μαΐου 1850 – 29 Απριλίου 1870 †
Αντώνιος (Χαριάτης) 16 Αυγούστου 1870 – Μάιος 1882 παραιτήθηκε
Ευστάθιος (Βουλισμάς) 23 Αυγούστου 1884 – 14 Μαΐου 1895 †
Σεβαστιανός (Νικοκάβουρας) 19 Σεπτεμβρίου 1899 – 15 Ιουλίου 1920 †
Αθηναγόρας (Σπύρου) 22 Δεκεμβρίου 1922 – 30 Αυγούστου 1930 κατόπιν Αμερικής, μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης
Αλέξανδρος (Δήμογλου) 6 Νοεμβρίου 1930 – 1 Αυγούστου 1942 † από πρώην Αμερικής
Μεθόδιος (Κοντοστάνος) 20 Σεπτεμβρίου 1942 – 24 Ιανουαρίου 1967
Πολύκαρπος (Βαγενάς) 26 Ιουνίου 1967 – 25 Μαρτίου 1984 †
Τιμόθεος (Τριβιζάς) 4 Μαΐου 1984 – 15 Μαρτίου 2002 †
Νεκτάριος (Ντόβας) 13 Οκτωβρίου 2002 – σήμερα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ODB, "Kerkyra" (T. E. Gregory, A. Cutler), σελ. 1124.
  2. Арсеній Керкірскі
  3. Χαριζάνης, Γ. «Ο μητροπολίτης Κερκύρας Νικόλαος και η βυζαντινο-νορμανδική σύγκρουση στο Ιόνιο (τέλη 11ου αιώνα)» (PDF). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021. 
  4. Χωνιάτης, Νικήτας (1865). Τα ευρισκόμενα πάντα. σελ. 256. 
  5. Георгий Вардан // Православная энциклопедия. — Moscova. : Церковно-научный центр «Православная энциклопедия», 2006. — vol. XI. — pp. 58-59. — 752 p. — 39.000 ex. — (ISBN 5-89572-017-X).
  6. Περιγραφή ιερά του αγίου και θεοβαδίστου Όρους Σινά. Βενετία: Παρά Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων. 1817. σελ. 160. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίσημη Ιστοσελίδα