Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Eurovision 2018)
Το «Eurovision 2018» ανακατευθύνει εδώ. Για τον παιδικό διαγωνισμό, δείτε: Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
All Aboard!
Ημερομηνίες
1ος Ημιτελικός8 Μαΐου 2018 (2018-05-08)
2ος Ημιτελικός10 Μαΐου 2018 (2018-05-10)
Τελικός12 Μαΐου 2018 (2018-05-12)
Διοργάνωση
Χώρος διεξαγωγήςAltice Arena
Λισαβόνα, Πορτογαλία
Παρουσιαστές
Σκηνοθέτης
  • Τρόελς Λουντ
  • Πάουλα Μακέντο
  • Πέδρου Μιγκέλ
Εκτελεστικός επόπτηςΓιον Όλα Σαντ
Εκτελεστικός παραγωγόςΧοάο Νούνο Νογκουέιρα[1]
ΔιοργανωτήςRádio e Televisão de Portugal (RTP)
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
Έναρξη διαγωνισμού
  • Τελικός: Ερμηνεία φάντο από τις Ana Moura και Mariza
    Παρέλαση των χωρών παρουσιάζοντας τις 26 συμμετοχές με μουσική σκράτσινγκ από το ντουέτο Beatbombers
Ενδιάμεση πράξη
  • Τελικός: "Amar pelos dois" και "Mano a mano", ερμηνευμένα από τον Σαλβαντόρ Σομπράλ
    Ένα ντουέτο ανάμεσα στους Salvador Sobral και Caetano Veloso
    Ερμηνεία ηλεκτρονικής μουσικής από τον Branko μαζί με τους Sara Tavares, Mayra Andrade και Dino D'Santiago
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών43
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
Επιστρέφουν Ρωσία
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απονέμει δύο σετ των 12, 10, 8-1 βαθμών στα 10 αγαπημένα της τραγούδια: ένα από την κριτική επιτροπή κι ένα από το κοινό
Μηδέν βαθμοίΚανένας
Νικητής Ισραήλ
"Toy"
← 2017Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision2019 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 ήταν η 63η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη στη στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας μετά την νίκη της χώρας στο διαγωνισμό του 2017 με το τραγούδι "Amar pelos dois" του Σαλβαντόρ Σομπράλ. Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και του οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικού φορέα Rádio e Televisão de Portugal (RTP), ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στην Altice Arena και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 8 και 10 Μαΐου και και έναν τελικό στις 12 Μαΐου.[2] Τα τρία ζωντανά σόου, παρουσιάστηκαν από τις Πορτογαλίδες τηλεοπτικές παρουσιάστριες Καταρίνα Φουρτάντο, Φιλομένα Καουτέλα και Σίλβια Αλμπέρτο και την Πορτογαλίδα-Αμερικάνα ηθοποιό, Ντανιέλα Ρουά, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που ο διαγωνισμός παρουσιάστηκε από τέσσερις παρουσιαστές.

Σαράντα τρεις χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό του 2018, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ των διαγωνισμών του 2008 και του 2011. Η Ρωσία επέστρεψε μετά από την αποχώρησή της από την προηγούμενη. Για πρώτη χρονιά ύστερα από το 2011 καμία χώρα δεν αποχώρησε από τον διαγωνισμό.

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε το Ισραήλ με το τραγούδι "Toy", ερμηνευμένο από τη Νέττα και γραμμένο από τους Ντόρον Μενταλίε and Στάβ Μπεγκέρ. Αυτή ήταν η τέταρτη νίκη του Ισραήλ, μετά τις νίκες το 1978, το 1979 και το 1998. Η Κύπρος, η Αυστρία, η Γερμανία και η Ιταλία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα, με την Κύπρο να σημειώνει το καλύτερο αποτέλεσμα μέχρι σήμερα. Πιο κάτω στον πίνακα, η Τσεχία πέτυχε επίσης το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα, τερματίζοντας έκτη. Η Πορτογαλία τερμάτισε στην τελευταία θέση, κάνοντας αυτή, την τρίτη φορά που όπου η διοργανώτρια χώρα τερματίζει στην τελευταία πεντάδα, από το 2015. Για πρώτη φορά μετά την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004, το Αζερμπαϊτζάν, η Ρουμανία και η Ρωσία απέτυχαν να προκριθούν στον τελικό για πρώτη φορά. Επίσης, καμιά χώρα της περιοχής του Καυκάσου (Γεωργία, Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν) δεν συμμετείχε στον τελικό για πρώτη φορά από το 2005.

Η EBU ανέφερε πως 186 εκατ. τηλεθεατές είδαν τον διαγωνισμό παγκοσμίως, ξεπερνώντας την περσινή διοργάνωση κατά 4 εκατ.[3]

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από τη νίκη του Salvador Sobral στη Eurovision 2017, με το τραγούδι "Amar pelos dois", ο διαγωνισμός του 2018 διεξάχθηκε, για πρώτη φορά, στην Πορτογαλία.[4]

Χώρος διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Altice Arena όπου διεξήχθη ο διαγωνισμός

Η Altice Arena, κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1998 (Expo '98) και έχει χωρητικότητα 20.000 θεατών, κάνοντάς την, τον μεγαλύτερο κλειστό χώρο εκδηλώσεων στην Πορτογαλία και έναν από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη.[5] Η αρένα βρίσκεται στην "καρδιά" του Parque das Nações, μιας περιοχής στα βορειοανατολικά της Λισαβόνας, όπου φιλοξένησε την Expo '98. Συνδέεται με μετρό, με το Διεθνές Αεροδρόμιο της Λισαβόνας και με τρένο (από τον σταθμό Oriente), με την υπόλοιπη χώρα και την Ευρώπη.[6]

Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 is located in Πορτογαλία
Γκοντομάρ
Γκοντομάρ
Σάντα Μαρία ντα Φέιρα
Σάντα Μαρία ντα Φέιρα
: Πόλη Διεξαγωγής του Διαγωνισμού
: Πόλεις που δεν επιλέχθηκαν

Την ημέρα που διεξήχθη ο τελικός της Eurovision 2017, αναφέρθηκε πως ο RTP θα δεχτεί την πρόκληση, να διοργανώσει τον διαγωνισμό του 2018, σε περίπτωση που η Πορτογαλία νικήσει.[7] Έπειτα από τη νίκη του Σαλβαντόρ Σομπράλ, ο Εκτελεστικός Επόπτης της EBU, Jon Ola Sand, έδωσε στον RTP, την πρόσκληση διοργάνωσης του διαγωνισμού, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου του νικητή.[4] Την επόμενη ημέρα, ο γενικός διευθυντής του RTP, Nuno Artur Silva, επιβεβαίωσε πως ο RTP θα διοργανώσει τον διαγωνισμό και δήλωσε πως η Altice Arena είναι πιθανός χώρος για να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό.[8] Στις 15 Μαΐου 2017, ο RTP φάνηκε πως είχε επιλέξει τη Λισαβόνα ως πόλη διεξαγωγής,[9][10] ωστόσο την επόμενη μέρα διευκρίνισε πως δεν έχει ληφθεί κάποια απόφαση όσον αφορά τον χώρο και την πόλη διεξαγωγής.[11]

Τα βασικά κριτήρια που πρέπει να πληροί η διοργανώτρια πόλη, διευκρινίζονταν σε έγγραφο που έδωσε η EBU στον RTP, έπειτα από τη νίκη της Πορτογαλίας, στο Κίεβο:[12]

  • Να υπάρχει κατάλληλος χώρος διεξαγωγής με χωρητικότητα γύρω στους 10.000 θεατές.
  • Ένα διεθνές κέντρο τύπου με χωρητικότητα για 1500 δημοσιογράφους και επαρκείς εγκαταστάσεις για όλες τις αποστολές.
  • Να υπάρχει καλή κατανομή ξενοδοχειακών δωματίων, σε διαφορετικές κατηγορίες τιμών, με δυνατότητα στέγασης τουλάχιστον 2000 μελών σε αποστολές, εγκεκριμένων δημοσιογράφων και θεατών.
  • Να υπάρχει επαρκής υποδομή μεταφορών, συμπεριλαμβανομένου ενός διεθνούς αερολιμένα καθώς και σύνδεση της πόλης, του χώρου διεξαγωγής και των ξενοδοχείων με διάφορα μέσα μεταφοράς.

Εκτός από τη Λισαβόνα, και άλλες πόλεις δήλωσαν το ενδιαφέρον τους για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό: το Γκιμαράες, το Γκοντομάρ, το Εσπίνιο, η Μπράγκα, η Σάντα Μαρία ντα Φέιρα και το Φάρο.[13][14][15] Ο δήμαρχος του Πόρτο, Rui Moreira, δήλωσε πως δεν ενδιαφέρεται "να ξοδέψει εκατομύρρια ευρώ" για την φιλοξενία του διαγωνισμού[11], αλλά θα υποστήριζε μια υποψηφιότητα από την Μητροπολιτική Περιοχή του Πόρτο (Εσπίνιο, Γοντομάρ & Σάντα Μαρία ντα Φέιρα).[14]

Στις 13 Ιουνίου 2017, εκπρόσωποι του RTP συναντήθηκαν με την Ομάδα Αναφοράς του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision στα γραφεία της EBU, στη Γενεύη. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι εκπρόσωποι του RTP παρακολούθησαν εργαστήρια που αφορούσαν διάφορα θέματα σχετικά με την διοργάνωση του διαγωνισμού, και πήραν συμβουλές από τον ουκρανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, UA:PBC. Είχαν, επίσης, την ευκαιρία να παρουσιάσουν τα πρώτα σχέδιά τους, σχετικά με τη διοργάνωση του διαγωνισμού, όπως, διάφορες υποψηφιότητες για την πόλη και τον χώρο διεξαγωγής.[16]

Στις 25 Ιουλίου 2017, η EBU και ο RTP ανακοίνωσαν πως η Λισαβόνα είχε επιλεγεί ως πόλη διεξαγωγής.[17] Επιπλέον, ο RTP ανακοίνωσε το Parque das Nações, όπου βρίσκεται η Altice Arena, ως σημείο διεξαγωγής των διαφόρων events και του διαγωνισμού.[18]

Υπόμνημα:   dagger   Χώρος διεξαγωγής

Πόλη Χώρος Σημειώσεις
Γκιμαράες Pavilhão Multiusos de Guimarães Κλειστή αρένα, η οποία εγκαινιάστηκε το 2001, με συνολική χωρητικότητα 10.000 άτομα (3.000 καθήμενοι).[19] Έχει επιλεχθεί από τον RTP για να φιλοξενήσει τον εθνικό τελικό της Πορτογαλίας, Festival da Canção, στις 4 Μαρτίου 2018.[20]
Γκοντομάρ Multiusos Gondomar

Coração de Ouro

Κλειστή αρένα, η οποία εγκαινιάστηκε το 2007, με συνολική χωρητικότητα 8.000 άτομα (4.400 καθήμενοι).[21] Φιλοξένησε τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Σάλας της UEFA, το 2007.[22]
Λισαβόνα[8] Altice Arena dagger Κλειστή αρένα, η οποία εγκαινιάστηκε το 1998, με συνολική χωρητικότητα 20.000. Είναι η μεγαλύτερη αρένα στην Πορτογαλία. Η Altice Arena έχει φιλοξενήσει την Expo '98,[23] το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κ-19 1999 της FIBA,[24] τους τελικούς του ATP 2000,[25] το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2001,[26] το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χειροσφαίρισης Ανδρών 2003,[27] τα MTV Europe Music Awards 2005,[28] το Κύπελλο Ποδοσφαίρου Σάλας της UEFA (2001-02, 2009-10[29] και 2014-15[30]) και το Web Summit 2016.[31]
Μπράγκα Parque de Exposições de Braga Αγροτικό-βιομηχανικό πάρκο που εγκαινιάστηκε το 1981 και επεκτάθηκε το 1987, με μια αίθουσα εκθέσεων 6.500m2 χωρητικότητας 3.000 ατόμων. Το 1990, επεκτάθηκε ξανά με ένα συνεδριακό κέντρο και ένα αμφιθέατρο χωρητικότητας 1.200 ατόμων.[32] Εργασίες ανακαίνισης που ξεκίνησαν το 2017 και θα τελειώσουν το πρώτο τρίμηνο του 2018, θα αυξήσουν τη χωρητικότητα της αίθουσας εκθέσεων στα 15.000 άτομα.[33]
Σάντα Μαρία ντα Φέιρα Europarque Το μεγαλύτερο εκθεσιακό κέντρο στην Μητροπολιτική Περιοχή του Πόρτο, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1995. Φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2000, τον τελικό του Festival da Canção το 2001 και μία κλήρωση που αφορούσε τον τελικό του UEFA Euro 2004. Ήταν η επιλογή, την οποία υποστήριζε, το Μητροπολιτικό Συμβούλιο του Πόρτο.[14]

Άλλες τοποθεσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 is located in Lisbon
Αρένα
Αρένα
Eurovision Village και EuroClub
Eurovision Village και EuroClub
Αεροδρόμιο Λισαβόνας
Αεροδρόμιο Λισαβόνας
Τελετή Έναρξης
Τελετή Έναρξης
Αρένα
Άλλες τοποθεσίες

Το Eurovision Village ήταν η επίσημη περιοχή εκδηλώσεων στη Λισαβόνα κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού. Στο Eurovision Village μπορούσε κάποιος να παρακολουθήσει ζωντανές εμφανίσεις τραγουδιστών, DJ, διάφορες άλλες εκδηλώσεις καθώς και ζωντανές δημόσιες μεταδόσεις των τριών live show του διαγωνισμού. Βρισκόταν στην Praça do Comércio (Πλατεία Εμπορίου), μια μεγάλη πλατεία δίπλα στον ποταμό Τάγο. Είχε ανοίξει για το κοινό στις 4 Μαΐου 2018.[34]

Το EuroClub ήταν ο χώρος διεξαγωγής των επίσημων after-party, καθώς και ιδιωτικών συναυλιών από τους διαγωνιζόμενους. Σε αντίθεση με το Eurovision Village, η είσοδος στο EuroClub επιτρεπόταν μόνο σε εγκεκριμένους φαν, αποστολές και δημοσιογράφους. Βρισκόταν κοντά στο Eurovision Village και ήταν ανοικτό από τις 6 έως τις 12 Μαΐου 2018.[35]

Η τελετή του "Μπλε Χαλιού", όπου όλοι οι διαγωνιζόμενοι και οι αποστολές τους παρουσιάστηκαν μπροστά σε φαν, δημοσιογράφους και στο ευρύ κοινό, διεξήχθη στις 6 Μαΐου 2018, στο Μουσείο Τέχνης, Αρχιτεκτονικής και Τεχνολογίας (MAAT), το οποίο βρίσκεται στη συνοικία Belém της Λισαβόνας. Αμέσως μετά την τελετή του "Μπλε Χαλιού", διεξήχθη και η Τελετή Έναρξης του διαγωνισμού στο Μουσείο Ηλεκτρισμού.[36]

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οπτικός σχεδιασμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το θέμα του διαγωνισμού, "All Aboard!" (Ελληνικά: "Όλοι στο Κατάστρωμα!"), παρουσιάστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2017, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο Lisbon Oceanarium.[37] Ο οπτικός του σχεδιασμός διαθέτει ωκεάνια μοτίβα που υπαινίσσονται τη θέση της Λισαβόνας στις ακτές του Ατλαντικού και στην πορτογαλική ναυτική ιστορία. Παράλληλα με το κύριο έμβλημα, το οποίο απεικονίζει ένα στυλιζαρισμένο κοχύλι, δώδεκα συμπληρωματικά εμβλήματα σχεδιάστηκαν για να συμβολίζουν διάφορες πτυχές ενός θαλάσσιου οικοσυστήματος. Ο εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, Jon Ola Sand, τόνισε πως το θέμα και τα λογότυπα "έχουν σχέση και με την ιστορία της Λισαβόνας, αλλά και με βασικές αξίες της Eurovision, όπως η διαφορετικότητα. Ο Ωκεανός ενώνει όλους εμάς, ενώ η ποικιλία του μπορεί να παρέχει έμπνευση για κάθε έναν από τους (...) συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικούς φορείς που περιμένουμε να δούμε τον Μάιο στη Λισαβόνα.".[38]

Καρτ ποστάλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι καρτ ποστάλ, που γυρίστηκαν μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου 2018, περιελάμβαναν τον εκάστοτε συμμετέχοντα να αναδύεται από μια πόρτα στην Πορτογαλία για να λάβει μέρος σε μια θεματική δραστηριότητα, όπως η ποδηλασία βουνού, η παρασκευή μιας σαλάτας ή παστέλ ντε νάτα ή η επίσκεψη σε δημοφιλή αξιοθέατα. Η τοποθεσία όπου έλαβε χώρα η δραστηριότητα ήταν γραμμένη στα πορτογαλικά στην αρχή της καρτ ποστάλ. Στο τέλος της καρτ ποστάλ, ο συμμετέχοντας πόζαρε στην κάμερα, το hashtag του συνθήματος εμφανίστηκε στην κάτω γωνία της οθόνης και οι πληροφορίες του τραγουδιού τυπώθηκαν στη σημαία της χώρας.[39] Όλες οι καρτ ποστάλ είχαν την ίδια παρτιτούρα, που συνέθεσε ο Λουίς Φιγκερέδο (Luis Figueredo).[40]

Παρουσιάστριες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι παρουσιάστριες από τα αριστερά στα δεξιά: Ντανιέλα Ρουά, Σίλβια Αλμπέρτο, Καταρίνα Φουρτάντο και Φιλομένα Καουτέλα

Στις 8 Ιανουαρίου 2018, το RTP και η EBU ανακοίνωσαν ότι ο διαγωνισμός θα παρουσιαζόταν για πρώτη φορά από τέσσερις γυναίκες: τις παρουσιάστριες του RTP Σίλβια Αλμπέρτο, Φιλομένα Καουτέλα, Καταρίνα Φουρτάντο και την ηθοποιό Ντανιέλα Ρουά.[41] Ήταν η πρώτη φορά από το 2015 που ο διαγωνισμός δεν έχει άνδρα παρουσιαστή και η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που την παρουσίαση αναλαμβάνουν παρουσιαστές του ίδιου φύλου.[42][41] Στις 4 Μαΐου 2018, επιβεβαιώθηκε πως η Φιλομένα Καουτέλα θα φιλοξενούσε το green room.[43]

Την Τελετή Έναρξης του Μπλε Χαλιού παρουσίασαν η ηθοποιός Κλαούντια Σεμέντο, ο ραδιοφωνικός παρουσιαστής Ινιές Λόπες Γκονσάλβες, ο ηθοποιός και τηλεοπτικός παρουσιαστής Πέντρο Γκράνγκερ και ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Πέντρο Πένιμ. Οι Γκράνγκερ και Πένιμ παρουσίασαν επίσης τις συνεντεύξεις τύπου.[44]

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κλήρωση για να προσδιοριστεί σε ποιο ημιτελικό θα συμμετάσχει η κάθε χώρα έγινε στο Δημαρχείο της Λισαβόνας, στις 29 Ιανουαρίου 2018, στις 14:00 EET. Οι 37 χώρες που θα περάσουν από την φάση των ημιτελικών κατενεμήθηκαν σε έξι δοχεία, με βάση το μοτίβο της ψηφοφορίας τους τα προηγούμενα έτη, όπως έχει υπολογιστεί από τον επίσημο συνεργάτη του διαγωνισμού για την ψηφοφορία, Digame. Η κατανομή σε δοχεία μειώνει την πιθανότητα να είναι χώρες που αλληλοψηφίζονται στον ίδιο ημιτελικό ενώ ανεβάζει το σασπένς κατά τη διάρκεια του σόου. Από την κλήρωση, αποφασίστηκε, επίσης, σε ποιον ημιτελικό θα προβληθεί το τραγούδι και θα ψηφίσει η κάθε μία από τις έξι χώρες που περνάνε κατευθείαν στον τελικό (η διοργανώτρια χώρα Πορτογαλία και οι Μεγάλοι Πέντε: Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία και Ιταλία). Η τελετή παρουσιάστηκε από τις παρουσιάστριες του διαγωνισμού Σίλβια Αλμπέρτο και Φιλομένα Καουτέλα και περιλάμβανε, επίσης, την παράδοση των Εμβλημάτων της Διοργανώτριας Πόλης της Eurovision από τον δήμαρχο του Κιέβου, Βιτάλι Κλιτσκό (διοργανώτρια πόλη του προηγούμενου διαγωνισμού) στο δήμαρχο της Λισαβόνας, Φερνάντο Μεντίνα.[45]

Δοχείο 1 Δοχείο 2 Δοχείο 3 Δοχείο 4 Δοχείο 5 Δοχείο 6

Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 12 Μαρτίου 2018, ανακοινώθηκαν από τον RTP μερικές από τις εναρκτήριες και ενδιάμεσες πράξεις του διαγωνισμού. Η εναρκτήρια πράξη (opening act) του τελικού περιλάμβανε της τραγουδίστριες φάντο Άνα Μόουρα και Μαρίζα με τα τραγούδια "Fado Loucura" και "Barco Negro" αντίστοιχα, ακολουθούμενες από την παρέλαση των 26 χωρών που συμμετέχουν στον τελικό, στην οποία ακούγεται ζωντανή μουσική από τους Beatbombers. Στις ενδιάμεσες πράξεις (interval acts) περιλαμβάνονται ο Σαλβαντόρ Σομπράλ με το νέο του τραγούδι "Mano a mano" καθώς και το νικητήριο τραγούδι του 2017, "Amar Pelos Dois" το οποίο τραγούδησε μαζί με τον Βραζιλιάνο τραγουδιστή Καετάνο Βελόσο και ηλεκτρονική μουσική από τους τον DJ Branko, την Σάρα Ταβάρες (εκπρόσωπο της Πορτογαλίας το 1994), την Μάιρα Αντράντε και τον Ντίνο Ντ'Σαντιάγκο.[46][47][48][49][50][51]

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Χώρες που συμμετείχαν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που ψήφισαν στον 1ο ημιτελικό
  Χώρες που συμμετείχαν στον 2ο ημιτελικό
  Χώρες που ψήφισαν στον 2ο ημιτελικό

Στις 7 Νοεμβρίου 2017, είχε ανακοινωθεί από την EBU πως 42 χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η Ρωσία είχε επιβεβαιώσει τη συμμετοχή της μετά την αποχώρησή της την προηγούμενη χρονία, ενώ η συμμετοχή της ΠΓΔΜ ήταν αδύνατη λόγω χρεών του ραδιοτηλεοπτικού της φορέα προς την EBU.[38][52] Ωστόσο, στις 17 Νοεμβρίου 2017, η EBU ανακοίνωσε πως θα επέτρεπε στην ΠΓΔΜ να συμμετάσχει ανεβάζοντας έτσι τον αριθμό των συμμετεχόντων σε 43, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του 2008 και του 2011.[53]

Καλλιτέχνες που επιστρέφουν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο διαγωνισμό συμμετείχαν δύο εκπρόσωποι, οι οποίοι επίσης παρευρέθηκαν στο παρελθόν ως επικεφαλής τραγουδιστές για τις ίδιες χώρες. Ο Αλεξάντερ Ρίμπακ εκπροσώπησε τη Νορβηγία το 2009 με το τραγούδι "Fairytale", κερδίζοντας τον διαγωνισμό και ο Waylon εκπροσωπώντας την Ολλανδία το 2014 ως μέλος των The Common Linnets, με το τραγούδι "Calm After the Storm", το οποίο κατέληξε στη δεύτερη θέση.[54]

Στο διαγωνισμό, επίσης, συμμετείχε η Τζέσικα Μάουμποϊ για την Αυστραλία, η οποία είχε συμμετάσχει σε interval act του 2ου ημιτελικού στη Eurovision 2014, ερμηνεύοντας το τραγούδι "Sea of Flags".[55] Επιπλέον, στο διαγωνισμό συμμετείχαν ως κύριοι καλλιτέχνες, τέσσερις τραγουδιστές που ήταν στα φωνητικά τις προηγούμενες χρονιές. Η Λέα Σιρκ ήταν στα φωνητικά για τη Σλοβενία, το 2014 και το 2016 (εκτός σκηνής),[56] και ο Βλάντο Μιχαήλοφ, μέλος των Equinox, ήταν στα φωνητικά για τη Βουλγαρία, το 2017.[57] Ο Ζεζάρ Σάμπσον, ο οποίος εκπροσώπησε την Αυστρία, έκανε φωνητικά και ήταν χορευτής για τη Βουλγαρία το 2016 και φωνητικά εκτός σκηνής για τη Βουλγαρία το 2017. Η SuRie, η οποία εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο, έκανε φωνητικά και ήταν χορεύτρια για το Βέλγιο, το 2015 και μουσική σκηνοθέτρια πάλι για το Βέλγιο, το 2017.[58]

1ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος ημιτελικός διεξήχθη στις 8 Μαΐου 2018 στις 20:00 WEST (22:00 EEST).[59] Δεκαεννέα χώρες συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Η Πορτογαλία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισαν σε αυτό τον ημιτελικό.[60] Οι χώρες με επισήμανση προκρίθηκαν στον τελικό.

  Προκριθέντες
Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση[61] Βαθμοί
01 Αζερμπαϊτζάν Αϊσέλ "X My Heart" Αγγλικά 11 94
02 Ισλανδία Άρι Όλαφσσον "Our Choice" Αγγλικά 19 15
03 Αλβανία Εουτζέντ Μπουσπέπα "Mall" Αλβανικά 8 162
04 Βέλγιο Sennek "A Matter of Time" Αγγλικά 12 91
05 Τσεχία Μίκολας Γιόζεφ "Lie to Me" Αγγλικά 3 232
06 Λιθουανία Ιέβα Ζασιμαουσκαϊτέ "When We're Old" Αγγλικά[α] 9 119
07 Ισραήλ Νέττα "Toy" Αγγλικά[β] 1 283
08 Λευκορωσία Αλεξέγιεφ "Forever" Αγγλικά 16 65
09 Εσθονία Ελίνα Νετσάγιεβα "La Forza" Ιταλικά 5 201
10 Βουλγαρία Equinox "Bones" Αγγλικά 7 177
11 Βόρεια Μακεδονία Eye Cue "Lost and Found" Αγγλικά 18 24
12 Κροατία Φράνκα "Crazy" Αγγλικά 17 63
13 Αυστρία Ζεζάρ Σάμπσον "Nobody But You" Αγγλικά 4 231
14 Ελλάδα Γιάννα Τερζή "Όνειρό Μου" Ελληνικά 14 81
15 Φινλανδία Σάαρα Άαλτο "Monsters" Αγγλικά 10 108
16 Αρμενία Σεβάκ Καναγκιάν "Qami" Αρμενικά 15 79
17 Ελβετία Zibbz "Stones" Αγγλικά 13 86
18 Ιρλανδία Ράιαν Ο'Σόνεσσυ "Together" Αγγλικά 6 179
19 Κύπρος Ελένη Φουρέιρα "Fuego" Αγγλικά[γ] 2 262

2ος Ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δεύτερος ημιτελικός διεξήχθη στις 10 Μαΐου 2018 στις 20:00 WEST (22:00 EEST).[59] Δεκαοχτώ χώρες συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό.[60] Οι χώρες με επισήμανση προκρίθηκαν στον τελικό.

Με την έγκριση της Ομάδας Αναφοράς, η Ιταλία μετέδωσε και ψήφισε στον δεύτερο ημιτελικό μετά από αίτημα του ιταλικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα RAI, καθώς η ημερομηνία του πρώτου ημιτελικού συνέπεσε με τον προγραμματισμένο τελικό της πέμπτης σεζόν του The Voice of Italy.[62]

  Προκριθέντες
Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση[63] Βαθμοί
01 Νορβηγία Αλεξάντερ Ρίμπακ "That's How You Write a Song" Αγγλικά 1 266
02 Ρουμανία The Humans "Goodbye" Αγγλικά 11 107
03 Σερβία Σάνια Ίλιτς & Balkanika "Nova deca" Σερβικά[δ] 9 117
04 Άγιος Μαρίνος Τζέσικα ft. Τζένιφερ Μπρένινγκ "Who We Are" Αγγλικά 17 28
05 Δανία Ρασμούσεν "Higher Ground" Αγγλικά[ε] 5 204
06 Ρωσία Γιούλια Σαμοΐλοβα "I Won't Break" Αγγλικά 15 65
07 Μολδαβία DoReDoS "My Lucky Day" Αγγλικά 3 235
08 Ολλανδία Waylon "Outlaw in 'Em" Αγγλικά 7 174
09 Αυστραλία Τζέσικα Μάουμποϊ "We Got Love" Αγγλικά 4 212
10 Γεωργία Iriao "For You" Γεωργιανά[ζ] 18 24
11 Πολωνία Gromee ft. Λούκας Μέιγιερ "Light Me Up" Αγγλικά 14 81
12 Μάλτα Κρισταμπέλ "Taboo" Αγγλικά 13 101
13 Ουγγαρία AWS "Viszlát nyár" Ουγγρικά 10 111
14 Λετονία Λάουρα Ριτζόττο "Funny Girl" Αγγλικά 12 106
15 Σουηδία Μπένιαμιν Ινγκρόσσο "Dance You Off" Αγγλικά 2 254
16 Μαυροβούνιο Βάνια Ραντοβάνοβιτς "Inje" Μαυροβουνιακά 16 40
17 Σλοβενία Λέα Σιρκ "Hvala, ne!" Σλοβενικά[η] 8 132
18 Ουκρανία Mélovin "Under the Ladder" Αγγλικά 6 179

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τελικός διεξήχθη στις 12 Μαΐου 2018 στις 20:00 WEST (22:00 EEST).[59] Είκοσι έξι χώρες συμμετείχαν στον τελικό ενώ και οι σαράντα τρεις χώρες είχαν δικαίωμα ψήφου. Η σειρά παρουσίασης του τελικού ανακοινώθηκε μετά τη συνέντευξη τύπου των προκριθέντων του 2ου ημιτελικού στις 10 Μαΐου.[66]

  Νικητής
Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση[67] Βαθμοί
01 Ουκρανία Mélovin "Under the Ladder" Αγγλικά 17 130
02 Ισπανία Άλφρεντ & Αμάγια "Tu canción" Ισπανικά 23 61
03 Σλοβενία Λέα Σιρκ "Hvala, ne!" Σλοβενικά[η] 22 64
04 Λιθουανία Ιέβα Ζασιμαουσκαϊτέ "When We're Old" Αγγλικά[α] 12 181
05 Αυστρία Ζεζάρ Σάμπσον "Nobody But You" Αγγλικά 3 342
06 Εσθονία Ελίνα Νετσάγιεβα "La Forza" Ιταλικά 8 245
07 Νορβηγία Αλεξάντερ Ρίμπακ "That's How You Write a Song" Αγγλικά 15 144
08 Πορτογαλία Κλαούντια Πασκοάλ[θ] "O jardim" Πορτογαλικά 26 39
09 Ηνωμένο Βασίλειο SuRie "Storm" Αγγλικά 24 48
10 Σερβία Σάνια Ίλιτς & Balkanika "Nova deca" Σερβικά[δ] 19 113
11 Γερμανία Μιχαέλ Σούλτε "You Let Me Walk Alone" Αγγλικά 4 340
12 Αλβανία Εουτζέντ Μπουσπέπα "Mall" Αλβανικά 11 184
13 Γαλλία Madame Monsieur "Mercy" Γαλλικά 13 173
14 Τσεχία Μίκολας Γιόζεφ "Lie to Me" Αγγλικά 6 281
15 Δανία Ρασμούσεν "Higher Ground" Αγγλικά[ε] 9 226
16 Αυστραλία Τζέσικα Μάουμποϊ "We Got Love" Αγγλικά 20 99
17 Φινλανδία Σάαρα Άαλτο "Monsters" Αγγλικά 25 46
18 Βουλγαρία Equinox "Bones" Αγγλικά 14 166
19 Μολδαβία DoReDoS "My Lucky Day" Αγγλικά 10 209
20 Σουηδία Μπένιαμιν Ινγκρόσσο "Dance You Off" Αγγλικά 7 274
21 Ουγγαρία AWS "Viszlát nyár" Ουγγρικά 21 93
22 Ισραήλ Νέττα "Toy" Αγγλικά[β] 1 529
23 Ολλανδία Waylon "Outlaw in 'Em" Αγγλικά 18 121
24 Ιρλανδία Ράιαν Ο'Σόνεσσυ "Together" Αγγλικά 16 136
25 Κύπρος Ελένη Φουρέιρα "Fuego" Αγγλικά[γ] 2 436
26 Ιταλία Ερμάλ Μέτα & Φαμπρίτσιο Μόρο "Non mi avete fatto niente" Ιταλικά 5 308

Αναλυτικά αποτελέσματα βαθμολογίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του πρώτου ημιτελικού[68]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Αζερμπαϊτζάν
Ισλανδία
Αλβανία
Βέλγιο
Τσεχία
Λιθουανία
Ισραήλ
Λευκορωσία
Εσθονία
Βουλγαρία
ΠΓΔΜ
Κροατία
Αυστρία
Ελλάδα
Φινλανδία
Αρμενία
Ελβετία
Ιρλανδία
Κύπρος
Πορτογαλία
Ισπανία
Ηνωνμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Αζερμπαϊτζάν 94 47 47 5 10 3 7 12 10
Ισλανδία 15 15 0 1 4 7 2 1
Αλβανία 162 114 48 7 12 4 5 1 4 12 1 6 10 4 6 8 6 5 7 5 4 7
Βέλγιο 91 71 20 2 4 10 8 4 12 1 7 5 6 2 10
Τσεχία 232 98 134 5 10 5 3 10 7 8 10 8 2 7 8 4 1 3 7
Λιθουανία 119 57 62 1 3 2 10 10 8 2 2 7 12
Ισραήλ 283 167 116 4 10 10 7 12 7 6 5 5 12 12 4 12 12 5 10 12 2 12 8
Λευκορωσία 65 20 45 12 7 1
Εσθονία 201 81 120 1 6 4 4 3 10 8 12 8 5 8 6 6
Βουλγαρία 177 107 70 2 6 2 7 3 5 7 12 6 4 6 10 3 6 6 7 3 12
ΠΓΔΜ 24 18 6 6 8 1 3
Κροατία 63 46 17 5 6 8 2 4 6 5 4 1 5
Αυστρία 231 115 116 7 12 1 10 12 1 12 8 8 4 6 7 3 6 8 10
Ελλάδα 81 28 53 10 1 3 3 2 1 8
Φινλανδία 108 35 73 4 2 7 3 5 1 2 5 2 1 3
Αρμενία 79 38 41 6 2 5 4 2 10 3 4 2
Ελβετία 86 59 27 3 3 2 8 6 6 8 5 1 1 1 3 3 5 4
Ιρλανδία 179 71 108 8 5 8 12 2 6 1 7 5 4 10 2 1
Κύπρος 262 89 173 8 12 3 8 3 3 2 7 7 10 4 12 10
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του πρώτου ημιτελικού[68]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Αζερμπαϊτζάν
Ισλανδία
Αλβανία
Βέλγιο
Τσεχία
Λιθουανία
Ισραήλ
Λευκορωσία
Εσθονία
Βουλγαρία
ΠΓΔΜ
Κροατία
Αυστρία
Ελλάδα
Φινλανδία
Αρμενία
Ελβετία
Ιρλανδία
Κύπρος
Πορτογαλία
Ισπανία
Ηνωνμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Αζερμπαϊτζάν 94 47 47 1 7 10 5 5 5 4 3 7
Ισλανδία 15 15 0
Αλβανία 162 114 48 3 12 4 1 10 1 10 1 5 1
Βέλγιο 91 71 20 2 8 2 2 3 3
Τσεχία 232 98 134 8 12 2 8 7 12 8 7 3 6 10 10 6 7 7 3 4 7 1 4 2
Λιθουανία 119 57 62 1 3 4 6 10 2 12 3 6 3 12
Ισραήλ 283 167 116 10 8 4 3 12 1 10 1 7 3 6 2 10 4 8 5 8 2 7 5
Λευκορωσία 65 20 45 12 6 6 2 1 3 10 5
Εσθονία 201 81 120 3 6 6 5 5 12 7 3 4 6 3 8 12 5 1 10 6 12 2 4
Βουλγαρία 177 107 70 4 5 2 2 3 5 8 5 7 2 3 10 8 6
ΠΓΔΜ 24 18 6 5 1
Κροατία 63 46 17 10 2 1 4
Αυστρία 231 115 116 5 7 3 10 6 10 8 4 8 8 7 8 6 12 8 1 5
Ελλάδα 81 28 53 10 1 10 4 3 8 2 12 3
Φινλανδία 108 35 73 10 8 2 1 3 6 12 1 2 5 6 4 6 7
Αρμενία 79 38 41 6 8 12 6 5 4
Ελβετία 86 59 27 2 1 1 2 1 2 8 4 2 3 1
Ιρλανδία 179 71 108 6 4 12 4 4 4 1 5 8 12 4 6 6 2 8 12 10
Κύπρος 262 89 173 7 5 12 7 7 5 10 7 4 12 7 12 7 12 5 12 7 7 10 10 8

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον πρώτο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
7 Ισραήλ Αρμενία, Αυστρία, Κροατία, Κύπρος, Τσεχία, Φινλανδία, Ισπανία
3 Αυστρία Βέλγιο, Ισραήλ, Εσθονία
2 Αλβανία Λευκορωσία, Ισλανδία
Βουλγαρία ΠΓΔΜ, Ηνωμένο Βασίλειο
Κύπρος Αλβανία, Ιρλανδία
1 Αζερμπαϊτζάν Ελλάδα
Λευκορωσία Αζερμπαϊτζάν
Βέλγιο Βουλγαρία
Εσθονία Ελβετία
Ιρλανδία Λιθουανία
Λιθουανία Πορτογαλία
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
5 Κύπρος Αλβανία, Αρμενία, Βουλγαρία, Κροατία, Ελλάδα
3 Εσθονία Φινλανδία, Λιθουανία, Πορτογαλία
Ιρλανδία Αυστρία, Βέλγιο, Ισπανία
2 Τσεχία Ισλανδία, Ισραήλ
Λιθουανία Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο
1 Αλβανία ΠΓΔΜ
Αρμενία Λευκορωσία
Αυστρία Ελβετία
Λευκορωσία Αζερμπαϊτζάν
Φινλανδία Εσθονία
Ελλάδα Κύπρος
Ισραήλ Τσεχία

Δεύτερος ημιτελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Προκριθέντες
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του δεύτερου ημιτελικού[69]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Νορβηγία
Ρουμανία
Σερβία
Άγιος Μαρίνος
Δανία
Ρωσία
Μολδαβία
Ολλανδία
Αυστραλία
Γεωργία
Πολωνία
Μάλτα
Ουγγαρία
Λετονία
Σουηδία
Μαυροβούνιο
Σλοβενία
Ουκρανία
Γαλλία
Γερμανία
Ιταλία
Διαγωνιζόμενοι
Νορβηγία 266 133 133 2 8 7 6 10 4 10 8 5 4 12 7 5 12 6 7 1 2 5 12
Ρουμανία 107 67 40 2 1 4 12 2 6 3 2 12 3 3 8 6 2 1
Σερβία 117 45 72 6 6 1 7 1 6 12 4 1 1
Άγιος Μαρίνος 28 14 14 5 1 3 5
Δανία 204 40 164 5 1 6 8 5 1 4 10
Ρωσία 65 14 51 4 7 3
Μολδαβία 235 82 153 12 10 2 12 3 10 3 4 6 2 5 5 4 4
Ολλανδία 174 127 47 8 8 10 4 5 5 1 10 10 8 8 6 4 10 12 8 7 3
Αυστραλία 212 130 82 10 6 12 3 10 4 8 7 10 12 10 3 2 6 12 8 7
Γεωργία 24 11 13 1 2 8
Πολωνία 81 21 60 1 2 2 5 4 1 4 2
Μάλτα 101 93 8 6 10 4 8 8 2 1 3 4 1 7 4 7 8 6 6 8
Ουγγαρία 111 23 88 3 5 4 2 6 3
Λετονία 106 92 14 7 1 3 5 7 3 7 5 8 7 2 7 10 10 10
Σουηδία 254 171 83 12 12 12 10 8 12 12 12 12 10 3 10 2 12 7 7 12 6
Μαυροβούνιο 40 23 17 7 7 5 1 3
Σλοβενία 132 67 65 5 4 2 3 4 6 8 2 1 5 4 8 5 5 3 2
Ουκρανία 179 65 114 3 1 3 6 8 6 7 7 2 6 1 5 10
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του δεύτερου ημιτελικού[69]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Νορβηγία
Ρουμανία
Σερβία
Άγιος Μαρίνος
Δανία
Ρωσία
Μολδαβία
Ολλανδία
Αυστραλία
Γεωργία
Πολωνία
Μάλτα
Ουγγαρία
Λετονία
Σουηδία
Μαυροβούνιο
Σλοβενία
Ουκρανία
Γαλλία
Γερμανία
Ιταλία
Διαγωνιζόμενοι
Νορβηγία 266 133 133 6 6 7 12 8 6 10 6 5 7 6 8 4 10 5 10 8 4 4 1
Ρουμανία 107 67 40 12 8 8 12
Σερβία 117 45 72 1 4 6 10 1 2 4 12 12 10 6 4
Άγιος Μαρίνος 28 14 14 2 12
Δανία 204 40 164 12 8 4 12 7 4 12 12 3 8 8 12 7 12 3 8 10 5 10 7
Ρωσία 65 14 51 1 7 1 8 6 3 12 8 3 2
Μολδαβία 235 82 153 5 12 5 6 6 12 7 10 12 2 4 10 8 5 4 6 12 12 5 10
Ολλανδία 174 127 47 7 3 2 7 3 1 1 1 5 4 1 6 2 1 3
Αυστραλία 212 130 82 8 7 3 4 8 1 5 4 3 10 3 2 7 4 6 7
Γεωργία 24 11 13 3 5 5
Πολωνία 81 21 60 6 4 5 1 7 8 7 7 12 3
Μάλτα 101 93 8 1 7
Ουγγαρία 111 23 88 2 10 12 8 4 1 8 3 4 10 3 1 1 5 2 8 6
Λετονία 106 92 14 2 7 4 1
Σουηδία 254 171 83 10 2 1 5 10 5 2 6 8 2 5 7 1 6 6 2 4 1
Μαυροβούνιο 40 23 17 10 7
Σλοβενία 132 67 65 3 8 3 3 2 3 4 6 5 3 10 6 2 2 5
Ουκρανία 179 65 114 4 5 2 10 5 10 7 2 5 10 12 2 6 10 2 7 3 3 1 8

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον δεύτερο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
9 Σουηδία Αυστραλία, Γεωργία, Γερμανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Πολωνία, Άγιος Μαρίνος, Σερβία, Σλοβενία
3 Αυστραλία Δανία, Γαλλία, Λετονία
Νορβηγία Ιταλία, Μάλτα, Σουηδία
2 Μολδαβία Ρουμανία, Ρωσία
Ρουμανία Ουγγαρία, Μολδαβία
1 Ολλανδία Ουκρανία
Σερβία Μαυροβούνιο
Κοινό
# Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
6 Δανία Αυστραλία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Νορβηγία, Άγιος Μαρίνος, Σουηδία
5 Μολδαβία Γαλλία, Γεωργία, Ρουμανία, Ρωσία, Ουκρανία
2 Ρουμανία Ιταλία, Μολδαβία
Σερβία Μαυροβούνιο, Σλοβενία
1 Ουγγαρία Σερβία
Νορβηγία Δανία
Πολωνία Γερμανία
Ρωσία Λετονία
Άγιος Μαρίνος Μάλτα
Ουκρανία Πολωνία

Τελικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  Νικητής
Αναλυτικά αποτελέσματα επιτροπών του τελικού[70]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Επιτροπές
Ουκρανία
Αζερμπαϊτζάν
Λευκορωσία
Άγιος Μαρίνος
Ολλανδία
ΠΓΔΜ
Μάλτα
Γεωργία
Ισπανία
Αυστρία
Δανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Σουηδία
Λετονία
Αλβανία
Κροατία
Ιρλανδία
Ρουμανία
Τσεχία
Ισλανδία
Μολδαβία
Βέλγιο
Νορβηγία
Γαλλία
Ιταλία
Αυστραλία
Εσθονία
Σερβία
Κύπρος
Αρμενία
Βουλγαρία
Ελλάδα
Ουγγαρία
Μαυροβούνιο
Γερμανία
Φινλανδία
Ρωσία
Ελβετία
Ισραήλ
Πολωνία
Λιθουανία
Σλοβενία
Πορτογαλία
Διαγωνιζόμενοι
Ουκρανία 130 11 119 6 5
Ισπανία 61 43 18 6 1 1 10 1 2 7 7 6 2
Σλοβενία 64 41 23 5 4 6 1 2 5 1 1 7 2 4 3
Λιθουανία 181 90 91 5 7 2 4 12 6 1 3 3 10 10 5 4 3 8 1 6
Αυστρία 342 271 71 7 10 10 1 8 8 8 12 10 7 5 12 5 12 3 12 8 7 7 5 12 4 2 1 12 8 10 7 4 12 12 12 10 8
Εσθονία 245 143 102 1 3 5 4 12 10 1 2 7 6 8 3 3 7 12 4 8 3 1 3 5 2 6 10 5 12
Νορβηγία 144 60 84 8 3 4 5 2 5 2 12 4 6 2 7
Πορτογαλία 39 21 18 2 6 3 3 7
Ηνωμένο Βασίλειο 48 23 25 2 2 3 6 2 8
Σερβία 113 38 75 10 3 8 3 2 12
Γερμανία 340 204 136 2 10 12 3 7 7 10 12 1 3 6 8 4 6 4 5 12 8 10 10 6 10 5 6 1 4 12 5 10 5
Αλβανία 184 126 58 12 7 6 4 7 7 1 2 6 10 2 1 6 7 7 10 10 7 4 10
Γαλλία 173 114 59 12 8 6 2 5 10 7 6 4 3 3 7 3 4 5 5 5 2 10 2 5
Τσεχία 281 66 215 4 6 4 5 4 3 1 4 1 7 4 1 5 6 8 3
Δανία 226 38 188 3 3 1 8 12 6 3 2
Αυστραλία 99 90 9 2 2 2 3 10 8 6 2 7 6 10 2 7 7 5 7 4
Φινλανδία 46 23 23 5 4 3 3 2 6
Βουλγαρία 166 100 66 5 2 6 6 1 8 6 8 7 10 4 8 7 10 2 1 2 7
Μολδαβία 209 94 115 7 7 2 8 7 2 5 10 10 10 8 12 6
Σουηδία 274 253 21 6 1 8 8 7 7 12 2 8 4 2 12 4 8 5 8 10 5 1 12 5 12 12 12 2 8 1 12 8 10 5 10 6 8 12
Ουγγαρία 93 28 65 8 2 4 6 3 3 2
Ισραήλ 529 212 317 10 1 12 5 1 6 3 10 12 3 10 7 5 10 7 12 8 10 6 12 2 6 2 8 4 4 6 1 12 8 1 6 1 1
Ολλανδία 121 89 32 8 5 1 5 8 1 10 4 6 1 7 3 4 3 5 8 3 7
Ιρλανδία 136 74 62 1 5 4 3 4 3 10 4 1 1 5 4 1 3 8 2 6 5 4
Κύπρος 436 183 253 4 12 6 10 12 12 5 12 10 12 5 2 6 4 5 3 8 7 3 12 1 3 6 7 7 1 8
Ιταλία 308 59 249 4 10 3 12 8 8 1 4 4 1 4
Αναλυτικά αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του τελικού[70]
  • Τρόπος ψηφοφορίας:
  •   100% κοινό
  •   100% επιτροπές
Συνολικά
Επιτροπές
Κοινό
Κοινό
Ουκρανία
Αζερμπαϊτζάν
Λευκορωσία
Άγιος Μαρίνος
Ολλανδία
ΠΓΔΜ
Μάλτα
Γεωργία
Ισπανία
Αυστρία
Δανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Σουηδία
Λετονία
Αλβανία
Κροατία
Ιρλανδία
Ρουμανία
Τσεχία
Ισλανδία
Μολδαβία
Βέλγιο
Νορβηγία
Γαλλία
Ιταλία
Αυστραλία
Εσθονία
Σερβία
Κύπρος
Αρμενία
Βουλγαρία
Ελλάδα
Ουγγαρία
Μαυροβούνιο
Γερμανία
Φινλανδία
Ρωσία
Ελβετία
Ισραήλ
Πολωνία
Λιθουανία
Σλοβενία
Πορτογαλία
Διαγωνιζόμενοι
Ουκρανία 130 11 119 8 12 5 4 8 3 12 10 4 8 2 4 1 7 8 7 12 4
Ισπανία 61 43 18 5 1 12
Σλοβενία 64 41 23 2 7 8 6
Λιθουανία 181 90 91 2 5 7 12 7 12 12 12 12 6 4
Αυστρία 342 271 71 3 1 10 2 2 5 3 8 6 6 4 3 5 3 4 1 3 2
Εσθονία 245 143 102 3 6 2 10 4 4 5 1 7 6 4 2 2 4 12 3 8 12 7
Νορβηγία 144 60 84 7 10 1 3 8 8 2 4 5 1 2 3 5 7 3 5 5 5
Πορτογαλία 39 21 18 8 10
Ηνωμένο Βασίλειο 48 23 25 1 1 3 3 10 6 1
Σερβία 113 38 75 10 8 12 1 1 7 12 12 12
Γερμανία 340 204 136 3 4 12 4 6 6 12 3 5 8 3 8 4 3 8 4 2 6 3 2 3 2 1 6 3 1 2 4 8
Αλβανία 184 126 58 12 2 4 12 10 10 7 1
Γαλλία 173 114 59 7 4 4 5 6 8 1 1 5 4 6 3 5
Τσεχία 281 66 215 10 6 5 10 6 5 3 10 12 6 5 3 4 5 7 3 10 6 1 4 3 5 5 8 8 3 7 8 8 5 2 12 4 8 8
Δανία 226 38 188 8 7 6 8 2 2 5 2 12 5 2 2 2 7 12 5 10 2 4 10 8 4 12 3 10 7 2 4 6 10 7 2
Αυστραλία 99 90 9 6 2 1
Φινλανδία 46 23 23 6 3 4 10
Βουλγαρία 166 100 66 1 1 7 7 5 6 6 1 5 1 3 2 12 5 4
Μολδαβία 209 94 115 6 4 6 2 1 3 4 7 1 12 6 6 10 5 1 1 1 8 1 2 12 10 6
Σουηδία 274 253 21 2 7 2 3 2 1 4
Ουγγαρία 93 28 65 1 2 2 3 10 2 2 3 12 5 3 2 8 7 3
Ισραήλ 529 212 317 12 12 8 12 10 3 8 12 12 7 7 10 8 1 6 6 8 10 7 12 10 7 12 7 12 7 10 10 10 6 10 1 10 7 10 5 10 1 1
Ολλανδία 121 89 32 5 1 3 12 5 4 2
Ιρλανδία 136 74 62 3 4 1 4 4 10 7 1 4 4 8 7 2 3
Κύπρος 436 183 253 4 10 3 7 5 8 10 10 8 1 1 8 4 1 10 8 5 7 8 1 7 7 2 3 5 7 4 10 12 12 12 7 5 6 1 4 3 2 8 6 6 5
Ιταλία 308 59 249 5 5 4 8 7 6 12 5 7 10 6 12 10 6 2 8 6 10 7 6 7 3 6 8 6 8 12 6 6 8 5 5 7 10 10

12 βαθμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και την τηλεψηφοφορία στον τελικό. Οι χώρες με έντονη γραφή έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.

Επιτροπές
N. Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
9 Αυστρία Βέλγιο, Βουλγαρία, Εσθονία, Ισλανδία, Ισραήλ, Λιθουανία, Ρουμανία, Πολωνία, Ηνωμένο Βασίλειο
8 Σουηδία Αρμενία, Αυστραλία, Κύπρος, Γεωργία, Γερμανία, Λετονία, Σερβία, Σλοβενία
6 Κύπρος Λευκορωσία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Μάλτα, Ισπανία, Σουηδία
5 Ισραήλ Αυστρία, Τσεχία, Γαλλία, Φινλανδία, Άγιος Μαρίνος
4 Γερμανία Δανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Ελβετία
3 Εσθονία ΠΓΔΜ, Μολδαβία, Πορτογαλία
1 Αλβανία Αζερμπαϊτζάν
Δανία Ουγγαρία
Γαλλία Ουκρανία
Ιταλία Αλβανία
Λιθουανία Κροατία
Μολδαβία Ρωσία
Νορβηγία Ιταλία
Σερβία Μαυροβούνιο
Κοινό
N. Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς
8 Ισραήλ Αυστραλία, Αζερμπαϊτζάν, Γαλλία, Γεωργία, Μολδαβία, Άγιος Μαρίνος, Ισπανία, Ουκρανία
5 Λιθουανία Εσθονία, Ιρλανδία, Λετονία, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο
4 Σερβία Κροατία, Μαυροβούνιο, Σλοβενία, Ελβετία
3 Κύπρος Αρμενία, Βουλγαρία, Ελλάδα
Δανία Ουγγαρία, Ισλανδία, Σουηδία
Ιταλία Αλβανία, Γερμανία, Μάλτα
Ουκρανία Λευκορωσία, Τσεχία, Πολωνία
2 Αλβανία Ιταλία, ΠΓΔΜ
Τσεχία Αυστρία, Ισραήλ
Εσθονία Φινλανδία, Λιθουανία
Γερμανία Δανία, Ολλανδία
Μολδαβία Ρουμανία, Ρωσία
1 Βουλγαρία Κύπρος
Ουγγαρία Σερβία
Ολλανδία Βέλγιο
Ισπανία Πορτογαλία
1.^ Συνολικό σκορ τηλεψηφοφορίας
2.^ Συνολικό σκορ επιτροπών

Εκπρόσωποι βαθμών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκπρόσωποι βαθμών ανακοίνωσαν τους 12 βαθμούς της αντίστοιχης χώρας με την εξής σειρά εμφάνισης:[71]

  1. Ουκρανία – Νατάλια Ζιζτσένκο
  2. Αζερμπαϊτζάν – Τουράλ Ασάντοφ
  3. ΛευκορωσίαNAVIBAND
  4. Άγιος Μαρίνος – Τζον Κένεντι Ο'Κόνορ
  5. ΟλλανδίαO'G3NE
  6. Βόρεια ΜακεδονίαΓιάνα Μπούρτσεσκα
  7. Μάλτα – Λάρα Ατσοπάρντι
  8. ΓεωργίαΤαμάρα Γκατσετσιλάντζε
  9. Ισπανία – Νιέβες Άλβαρεθ
  10. Αυστρία – Καταρίνα Μπέλοβιτς
  11. Δανία – Ούλα Έσεντροπ
  12. Ηνωμένο Βασίλειο – Μελ Γκέντρόυς
  13. ΣουηδίαΦέλιξ Σάντμαν
  14. Λετονία – Νταγκμάρα Λεγκάντε
  15. Αλβανία – Άντρι Τζάχου
  16. Κροατία – Ούρσουλα Τόλι
  17. ΙρλανδίαΝίκι Μπάιρνε
  18. Ρουμανία – Σόνια Αρτζίντ Ιονέσκου
  19. Τσεχία – Ράντκα Ροσίτσκα
  20. Ισλανδία – Ίντα Σιφ Πάλσντοτιρ
  21. Μολδαβία – Τζουλιέτα Αρντοβάν
  22. Βέλγιο – Ντανίρα Μπουχρίς Τερκεσίδη
  23. ΝορβηγίαJOWST & Αλεξάντερ Βάλμαν
  24. ΓαλλίαΕλοντί Γκοσουί
  25. Ιταλία – Τζούλια Βαλεντίνα Παλέρμο
  26. Αυστραλία – Ρικάρντο Γκονσάλβες
  27. Εσθονία – Οτ Εβέστους
  28. Σερβία – Ντραγκάνα Κοσιέρινα
  29. ΚύπροςHovig
  30. Αρμενία – Αρσέν Γκριγκοριάν
  31. Βουλγαρία – Τζοάννα Ντράγκνεβα
  32. Ελλάδα – Ολίνα Ξενοπούλου
  33. Ουγγαρία – Μπέντσε Φορό
  34. Μαυροβούνιο – Νατάσα Σότρα
  35. Γερμανία – Μπαρμπάρα Σενεμπέργκερ
  36. ΦινλανδίαΆννα Αμπρέου
  37. ΡωσίαΑλσού
  38. Ελβετία – Λετίσια Καρβάλιο
  39. ΙσραήλΛούσι Αγιούμπ
  40. Πολωνία – Μαρσελίνα Ζαβάντζκα
  41. Λιθουανία – Εγκλέ Νταουγκελάιτε
  42. ΣλοβενίαΜάγια Κέουτς
  43. Πορτογαλία – Πέντρο Φερνάντες

Άλλες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για να συμμετέχει μία χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, πρέπει να διαθέτει έναν εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, που να είναι ενεργό μέλος της EBU και που να μπορεί να μεταδώσει τον διαγωνισμό μέσο του Eurovision Network. Η EBU θα στείλει προσκλήσεις για τον διαγωνισμό σε όλα τα 56 ενεργά μέλη.[72]

Ενεργά Μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ανδόρρα – Ο γενικός διευθυντής του Ràdio i Televisió d'Andorra (RTVA), ανακοίνωσε στις 14 Μαΐου 2017, πως η Ανδόρρα δεν θα συμμετέχει το 2018, λόγω της οικονομικής κατάστασης, αλλά και της αναδόμησης που πραγματοποιείται στον φορέα.[73]
  • Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Στις 14 Αυγούστου 2017, ο BHRT, επιβεβαίωσε πως είναι απίθανο να συμμετέχουν στη Eurovision 2018, λόγω οικονομικών δυσκολιών[74]. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2017, επιβεβαιώθηκε η μη επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό το 2018[75].
  • Λουξεμβούργο – Ο Steve Schmit, ο διευθυντής προγραμματισμού στον λουξεμβουργιανό τηλεοπτικό φορέα (RTL), εξήγησε πέρυσι τους λόγους για να μην συμμετάσχει στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Υπογράμμισε επίσης ότι η πιθανότητα επιτυχίας του Λουξεμβούργου στον διαγωνισμό είναι περιορισμένη: "Πιστεύω ότι με τη διεύρυνση της Eurovision, οι ημέρες (της νίκης) έχουν φύγει. Με το νέο σύστημα ψηφοφορίας είναι πολύ απίθανο το Λουξεμβούργο να είναι επιτυχές. Οι μικρές χώρες ανησυχούν κάπως τώρα". Το Λουξεμβούργο συμμετείχε τελευταία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1993.[76]
  • Μαρόκο – Κατά την διάρκεια προθεσμίας για αίτηση συμμετοχής στον διαγωνισμό, το Μαρόκο δεν ήταν μέσα. Σύμφωνα με το esctoday η χώρα δεν θα επιστρέψει στον διαγωνισμό το 2018[77].
  • Μονακό – Στις 31 Αυγούστου 2017, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μονακό, TMC, επιβεβαίωσε πως η χώρα δεν θα συμμετέχει στον διαγωνισμό, το 2018.[78]
  • Σλοβακία – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Σλοβακίας, Radio and Television of Slovakia (RTVS), ανακοίνωσε πως δεν θα λάβουν μέρος στον ερχόμενο διαγωνισμό το 2018[79].
  • Τουρκία – Μετά την αλλαγή του πλήρους προσωπικού του τουρκικού ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού TRT, αυξήθηκε η πιθανότητα επιστροφής. Το βράδυ της 12ης Ιουλίου 2017, η Sertab Erener ανήγγειλε σε ένα live chat στο instagram ότι η Τουρκία θα επιστρέψει ενώ ευχήθηκε καλή τύχη στον επόμενο εκπρόσωπο.[80] Η Χαντισέ, η εκπρόσωπος της Τουρκίας το 2009, εξέφρασε την επιθυμία της να επιστρέψει η Τουρκία στον διαγωνισμό, κάτι που έκαναν και οι maNga, εκπρόσωποι της Τουρκίας το 2010.[81] Παρά αυτές τις δηλώσεις, στις 7 Αυγούστου 2017, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Τουρκίας, Bekir Bozdağ, δήλωσε πως δεν υπάρχουν σχέδια για επιστροφή.[82] Την ίδια μέρα, ο TRT ανακοίνωσε πως δεν θα συμμετέχει το 2018.[83]

Συνεργαζόμενα μέλη της ΕΒU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Καζακστάν – Ο φορέας Khabar Agency έγινε συνεργαζόμενο μέλος της EBU, την 1η Ιανουαρίου 2016, κάνοντας δυνατή μια πιθανή συμμετοχή στο μέλλον.[84] Ο φορέας μετέδωσε και τα τρία σόου της Eurovision 2017. Επιπλέον, η νικήτρια της Turkvision Song Contest 2014, Zhamar Dugalova, είπε πως θα ενδιαφερόταν να εκπροσωπήσει το Καζακστάν στον διαγωνισμό της Eurovision[85]. Στις 25 Σεπτεμβρίου ο Khabar Agency είπε στο Esctoday πως δεν έχουν κάποια ενημέρωση σχετικά με την συμμετοχή του Καζακστάν στη Eurovision 2018 ακόμα και, η EBU ανακοίνωσε πως τα συνεργαζόμενα μέλη μπορούν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό μόνο εάν λάβουν επίσημη πρόσκληση από την ίδια και από την διοργάνωση της Eurovision. Επιπλέον σημείωσε πως μία επίσημη ανακοίνωση σχετικά με τα κράτη που θα συμμετέχουν στον ερχόμενο διαγωνισμό του 2018 θα γίνει σύντομα, αφήνοντας την συμμετοχή του Καζακστάν στον διαγωνισμό πιθανή, εφόσον καλεστεί όπως στην περίπτωση της Αυστραλίας.[86][87] Τελικά στην επίσημη λίστα συμμετεχόντων που δημοσιεύθηκε, το Καζακστάν δεν ήταν μέσα και επομένως δεν θα κάνει το ντεμπούτο του το 2018.

Μη μέλη της EBU[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κόσοβο – Δηλώσεις από ΜΜΕ στο Κόσοβο ανέφεραν τον Μάιο του 2017, πως ο RTK ήλπιζε πως θα συμμετείχε για πρώτη φορά στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2018 στη Λισαβόνα. Σε άρθρο δημοσιευμένο από τον RTK, ο διευθυντής του φορέα δήλωσε πως έχει λάβει υποστήριξη από ραδιοτηλεοπτικούς φορείς στα Βαλκάνια για να συμμετέχει στον διαγωνισμό. Ωστόσο, η Βοσνία Ερζεγοβίνη και η Σερβία ήταν ενάντια σε αυτή τη συμμετοχή.[88] Στις 27 Σεπτεμβρίου 2017 ο φορέας του Κόσοβου (RTK) δήλωσε στο Esctoday πως είχε υποβάλλει αίτηση για συμμετοχή στον διαγωνισμό του 2018, από την στιγμή που είχε λάβει μία θετική απάντηση από το Reference group του διαγωνισμού και από την στιγμή που διοργανώτρια χώρα (Πορτογαλία) αναγνωρίζει την χώρα ως ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο αργότερα του ήρθε ανακοίνωση από την EBU πως δεν μπορούν να συμμετέχουν επειδή το Κόσοβο δεν είναι μέλος του ΟΗΕ. Την επόμενη μέρα η ίδια η EBU επιβεβαίωσε πως αυτή τη στιγμή το Κόσοβο δεν μπορεί να συμμετάσχει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2018 στη Λισαβόνα επειδή το RTK δεν πληροί τις προϋποθέσεις για συμμετοχή.[89][90]
  • Λιχτενστάιν – Στις 1 Σεπτεμβρίου 2017 ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λιχτενστάιν, 1 FL TV, επιβεβαίωσε πως το πριγκιπάτο δεν θα κάνει το ντεμπούτο του στον διαγωνισμό το 2018.[91]

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση παρείχε διεθνείς ζωντανές ροές τόσο των ημιτελικών όσο και του μεγάλου τελικού μέσω του επίσημου καναλιού της στο YouTube χωρίς σχολιασμό. Οι ζωντανές ροές αποκλείστηκαν γεωγραφικά για τους θεατές στη Βολιβία, τον Καναδά, την Κόστα Ρίκα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, τον Ισημερινό, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Γουατεμάλα, την Ονδούρα, τη Νικαράγουα, τον Παναμά, την Παραγουάη, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ουρουγουάη και τη Βενεζουέλα λόγω περιορισμών δικαιωμάτων.[92][93][94]

Οι χώρες μπορούν να προσθέτουν σχόλια από σχολιαστές που εργάζονται επιτόπου ή εξ αποστάσεως στον τηλεοπτικό σταθμό. Οι σχολιαστές μπορούν να προσθέσουν πληροφορίες για τις συμμετοχές και την παροχή πληροφοριών ψηφοφορίας.

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές στις συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Σόου Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Σχολιαστές Πηγές
Άγιος Μαρίνος Όλα τα σόου San Marino RTV, Radio San Marino Λία Φιόριο και Τζιτζί Ρεστίβο [95]
Αζερμπαϊτζάν Όλα τα σόου İTV Αζέρ Σουλεϊμανλί [εκκρεμεί παραπομπή]
Αλβανία Όλα τα σόου RTSH, RTSH Muzikë, Radio Tirana Άντρι Τζάχου [96]
Αρμενία Όλα τα σόου Armenia 1, Public Radio of Armenia Αβέτ Μπαρσεγκιάν και Φελίξ Χατσατριάν [97]
Αυστραλία Όλα τα σόου SBS Μιφ Γουόρχερστ και Τζόελ Κρίζι [98]
Αυστρία Όλα τα σόου ORF 1 Άντι Νολ [εκκρεμεί παραπομπή]
Βέλγιο Όλα τα σόου[ι] La Une Γαλλικά: Ζαν-Λουί Λαχάγιε και Μορίν Λουίς [99]
Όλα τα σόου één Ολλανδικά: Πέτερ βαν ντε Βέιρε [100]
Βουλγαρία Όλα τα σόου BNT 1 Έλενα Ρόσμπεργκ και Γκεόργκι Κουσβάλιεβ [εκκρεμεί παραπομπή]
Γαλλία Ημιτελικοί France 4 Κριστόφ Βίλεμ και Αντρέ Μανουκιάν [101][102]
Τελικός France 2 Στεφάν Μπερν, Κριστόφ Βίλεμ και Άλμα
Γερμανία Ημιτελικοί One Πέτερ Ούρμπαν [103][104]
Τελικός Das Erste, Deutsche Welle
Γεωργία Όλα τα σόου 1TV Ντεμέτρε Εργκεμλίτζε [105]
Δανία Όλα τα σόου DR1 Όλε Τόπχολμ [106]
Ελβετία Ημιτελικοί SRF zwei Γερμανικά: Σβεν Έπινεϊ [107]
Τελικός SRF 1
Ημιτελικός 2 RTS Deux Γαλλικά: Ζαν Μαρκ Ρισάρ και Νικολάς Τανέ [108]
Τελικός RTS Un
Ημιτελικοί RSI La 2 Ιταλικά: Κλαρίσα Τάμι και Sebalter [109]
Τελικός RSI La 1
Ελλάδα Όλα τα σόου ΕΡΤ2, ΕΡΤ Sports HD Αλέξανδρος Λιζάρδος και Δάφνη Σκαλιώνη [110]
Δεύτερο Πρόγραμμα, Η Φωνή της Ελλάδας Δημήτρης Μεϊδάνης [111]
Εσθονία Όλα τα σόου ETV Εσθονικά: Μάρκο Ράικοπ [112]
ETV+ Ρωσικά: Αλεξάντρ Χομποτόφ και Γιούλια Καλέντα [113]
Ημιτελικός 1/Τελικός Raadio 2 Εσθονικά: Μαρτ Γιούρ και Άντρους Κιβιρέϊκ [114]
Ηνωμένο Βασίλειο Ημιτελικοί BBC Four Σκοτ Μιλς και Ράιλαν Κλαρκ-Νιλ [115]
Τελικός BBC One Γκράχαμ Νόρτον
BBC Radio 2 Κεν Μπρους
Δημοκρατία της Ιρλανδίας Ημιτελικοί RTÉ2 Μάρτι Ουέλαν [εκκρεμεί παραπομπή][116]
Τελικός RTÉ One
Ημιτελικός 2 RTÉ Radio 1 Νιλ Ντόερτι και Ζμπισντέκ Ζαλίνσκι [εκκρεμεί παραπομπή]
Τελικός RTÉ 2fm
Ισλανδία Όλα τα σόου RÚV Γκίσλι Μαρτέιν Μπάλδουρσον [εκκρεμεί παραπομπή]
Ισπανία Ημιτελικοί La 2 Τόνι Αγκιλάρ και Χούλια Βαρέλα [117][118]
Τελικός La 1
Ισραήλ Ημιτελικός 1 Kan 11, Kan 88 Ασάφ Λίμπερμαν και Σιρ Ρέουβεν [εκκρεμεί παραπομπή]
Ημιτελικός 2 Ιτάι Χερμάν και Γκοέλ Πίντο [εκκρεμεί παραπομπή]
Τελικός Ερέζ Ταλ και Ιντίτ Χέρσκοβιτς [εκκρεμεί παραπομπή]
Ιταλία Ημιτελικοί Rai 4 Καρολίνα Ντι Ντομένικο και Σαβέριο Ραϊμόντο [62]
Τελικός Rai 1 Σερένα Ρόσι και Φεντερίκο Ρούσο
Rai Radio 2 Καρολίνα Ντι Ντομένικο και Έμα Στοκχόλμα
Κροατία Όλα τα σόου HRT 1, HR 2 Ντούτσκο Κούρλιτς [119][120][121]
Κύπρος Όλα τα σόου ΡΙΚ Κώστας Κωνσταντίνου και Βάσω Κομνηνού [122]
Λετονία Ημιτελικοί LTV Τομς Γκρέβινς [123]
Τελικός Τομς Γκρέβινς και Μάγκνους Ερίνς
Λευκορωσία Όλα τα σόου Belarus-1, Belarus 24 Εβγένι Περλίν [εκκρεμεί παραπομπή]
Λιθουανία Όλα τα σόου LRT televizija, LRT Radijas Ντάριους Ουζκουράιτις και Γκερούτα Γκρινιούτε [124]
Μάλτα Άγνωστο TVM Άγνωστο [εκκρεμεί παραπομπή] [125]
Μαυροβούνιο Όλα τα σόου TVCG 1, TVCG SAT Ντράζεν Μπάουκοβιτς και Τιγιάνα Μίσκοβιτς [126]
Μολδαβία Άγνωστο Moldova 1 Άγνωστο [εκκρεμεί παραπομπή] [127]
Νορβηγία Όλα τα σόου NRK1 Όλαφ Φίκσμο-Σλέταν [128]
Τελικός NRK3 Ρόνι Μπρέντε Άασε, Σίλγιε Νόρντνες και Μάρκους Νέμπι [129]
NRK P1 Όλε-Κρίστιαν Έεν [130]
Ολλανδία Όλα τα σόου NPO 1 Γιαν Σμιτ και Κόρναλτ Μάας [131]
Ουγγαρία Όλα τα σόου Duna Κριστίνα Ράτονι και Φρέντι [132]
Ουκρανία Όλα τα σόου STB Σέρχιι Πραϊτούλα [133]
Ημιτελικός 1 UA:First Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και Μαρία Γιαρεμτσούκ [134]
Ημιτελικός 2 Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και Αλιόσα
Τελικός Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και Τζαμάλα
ΠΓΔΜ Όλα τα σόου MRT 1, MRT 2 Καρολίνα Πετκόβσκα [135][136][χρειάζεται μη πρωτογενή πηγή]
Πολωνία Όλα τα σόου TVP1, TVP Polonia Άρτουρ Όζεχ [137]
Πορτογαλία Όλα τα σόου RTP1, RTP África, RTP Internacional Έλντερ Ρέις και Νούνο Γκαλοπίμ [εκκρεμεί παραπομπή]
Τελικός Antena 1, RDP África, RDP Internacional Νοέμια Γκονσάλβες, Αντόνιο Μασέντο κσι Τοζέ Μπρίτο [138][139][140]
Ρουμανία Όλα τα σόου TVR 1, TVR HD, TVRi Λιλιάνα Στεφάν και Ράντου Αντρέι Τούντορ [141]
Ρωσία Όλα τα σόου[κ] Channel One Γιούρι Ακσγιούτα και Γιάνα Τσουρίκοβα [142]
Σερβία Ημιτελικός 1 RTS1, RTS HD, RTS SAT, RTS Planeta Σιλβάνα Γκρούιτς και Ταμάρα Πέτκοβιτς [143][144][145]
Ημιτελικός 2/Τελικός Ντούσκα Βούτσινιτς-Λούτσιτς
Σλοβενία Ημιτελικοί TV SLO 2 Αντρέι Χόφερ [146][147][148][149]
Τελικός TV SLO 1
Σουηδία Όλα τα σόου SVT1 Σάνα Νίλσεν και Έντουαρντ αφ Σιλέν [150]
SR P4 Καρολίνα Νορέν & Μπιόρν Κιέλμαν
Τσεχία Ημιτελικοί ČT2 Λίμπορ Μπούτσεκ [εκκρεμεί παραπομπή]
Τελικός ČT1
Φινλανδία Ημιτελικός 1/Τελικός Yle TV2 Φινλανδικά: Μίκο Σιλβενόινεν και Κρίστα Ζίγκφριντς [151]
Ημιτελικός 2 Φινλανδικά: Μίκο Σιλβενόινεν και Σάαρα Άαλτο
Όλα τα σόου Yle TV2 και Yle X3M Σουηδικά: Εύα Φράντζ και Γιόχαν Λίντρους
Ημιτελικοί Yle Radio Suomi Φινλανδικά: Άννα Κερένεν
Τελικός Φινλανδικά: Άννα Κερένεν, Άιγια Ποορτίνεν και Σάμι Σικό
Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές σε μη-συμμετέχουσες χώρες
Χώρα Σόου Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Σχολιαστές Πηγές
Ηνωμένες Πολιτείες Τελικός Logo TV Αγγλικά: Ρος Μάθιους και Shangela [152]
WJFD-FM Αγγλικά: Ίβαν Σπένσι και Λίσα Τζέιν Λιούις [153]
Πορτογαλικά: Άνα Φιλίπα Ρόσα
Καζακστάν Όλα τα σόου Khabar TV Ντιάνα Σνεγκίνα και Καλνταιμπέκ Ζαισάνμπεϊ [154]
Κίνα Ημιτελικός 1 Mango TV Ντούαν Γισουάν και Χέι Ναν [λ]
Κοσσυφοπέδιο Όλα τα σόου RTK Άλμα Μπεκτάσι και Αγκρόν Κρασνίκι [157]
Σλοβακία Τελικός Rádio FM Ντάνιελ Μπαλάζ, Παβόλ Χουμπινιάκ, Γιουράι Μαλίτσεκ, Έλα Τολστοβά και Σελέστε Μπάκιγχαμ [158]

Περιστατικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατηγορίες για πολιτιστική οικειοποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ερμηνεία του τραγουδιού της "Toy" από την τελική νικήτρια Νέτα Μπαρζιλάι, οι επικριτές του τραγουδιού κατηγόρησαν την Μπαρζιλάι ότι οικειοποιήθηκε πολιτιστικά την ιαπωνική κουλτούρα, με αρκετούς χρήστες να χρησιμοποιούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αποκαλέσουν την παράσταση "προσβλητική". Οι κατηγορίες έγιναν αφού φόρεσε κιμονό και ψωμάκια, καθώς και Μανέκι Νέκο που προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της παράστασης.[159][160][161]

Το θέμα συζητήθηκε στη βρετανική πρωινή εκπομπή Good Morning Britain στις 14 Μαΐου 2018 ως απάντηση,[162] με τους τηλεοπτικούς παρουσιαστές Τρίσα Γκόνταρντ και Πίερς Μόργκαν να υπερασπίζονται τη Μπαρζιλάι δηλώνοντας ότι απλώς εφάρμοζε στοιχεία της ιαπωνικής κουλτούρας λόγω της δικής της εκτίμησης. Η Αγγλίδα δημοσιογράφος Ρεμπέκα Ρέιντ διαφώνησε, υποστηρίζοντας ότι "Δεν είναι μια όμορφη, αγαπημένη αναπαράσταση της πραγματικής ιαπωνικής κουλτούρας. Είναι ένα κοστούμι".[163]

Υποβολή λευκορωσικού τραγουδιού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 10 Ιανουαρίου 2018, κυκλοφόρησε στο ρωσικό site κοινωνικής δικτύωσης, VK, η είδηση πως ο Ουκρανός τραγουδιστής Alekseev είχε ερμηνεύσει μια ρωσική έκδοση της συμμετοχής του στο EuroFest, "Forever" (ως "Navsegda") τον Μάιο του 2017 στη Stavropol – πριν την 1η Σεπτεμβρίου 2017, που είναι η ημερομηνία κατά την οποία τραγούδια που έχουν δημοσιευθεί παλιότερα δεν μπορούν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, με αποτέλεσμα να υπάρχει περίπτωση, το τραγούδι να παραβιάζει τους κανονισμούς της EBU.[164] Έξι άλλοι συμμετέχοντες του EuroFest, απείλησαν πως θα αποχωρήσουν αν επιτραπεί στο "Forever" να λάβει μέρος,[165] με την Sofi Lapina να αποχωρεί όντως.[166] Τελικά, η BTRC επέτρεψε στον Alekseev να διαγωνιστεί μετά από αλλαγή στη μελωδία του τραγουδιού, ενώ στη συνέχεια ο τραγουδιστής νίκησε τον διαγωνισμό και πήρε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει τη Λευκορωσία στη Eurovision 2018.[167] Ωστόσο, στις 23 Φεβρουαρίου 2018, υπήρξαν αναφορές πως η EBU έδωσε άδεια στον Alekseev, να ερμηνεύσει την αρχική αγγλική έκδοση του τραγουδιού τον Μάιο, κάτι που και ο καλλιτέχνης αποφάσισε να κάνει.[168] Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 28 Μαρτίου 2018, ο Alekseev δημοσίευσε μια νέα επίσημη έκδοση του τραγουδιού με ένα πιο ελαφρύ intro και με επιπλέον φωνητικά από χορωδία στο τέλος. Επιπλέον, επιβεβαίωσε πως αυτή είναι η έκδοση την οποία θα τραγουδήσει στη Λισαβόνα.[169]

Τραυματισμοί στην πρόβα της Τσεχίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 29 Απριλίου 2018, κατά τη διάρκεια της πρώτης πρόβας της παράστασης της Τσεχίας, ο τραγουδιστής Μίκολας Γιόζεφ φέρεται να τραυματίστηκε στην πλάτη του ενώ έκανε πρόβα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Ο τραγουδιστής ενημέρωσε τους θαυμαστές του στο Instagram, δηλώνοντας "Μπορώ να επιβεβαιώσω ότι τραυματίστηκα κατά τη διάρκεια της πρόβας και η κατάσταση χειροτέρεψε μετά από αρκετές ώρες. Δεν μπορώ καν να περπατήσω τώρα. Επέστρεψα από το πρώτο νοσοκομείο και τώρα πηγαίνω σε άλλο ένα". Δήλωσε ότι, ωστόσο, "θα συμμετάσχω ό,τι κι αν γίνει".[168] Ο Γιόζεφ εμφανίστηκε στον πρώτο ημιτελικό στις 8 Μαΐου με ελαφρώς αλλοιωμένη απόδοση, λόγω των τραυματισμών του, και τελικά τερμάτισε έκτος στον τελικό, πετυχαίνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της Τσεχίας μέχρι σήμερα. Ήταν επίσης ο δεύτερος Τσέχος διαγωνιζόμενος που προκρίθηκε στον τελικό, ο άλλος ήταν η Γκαμπριέλα Γκουντσίκοβα το 2016.

Λογοκρισία της κινεζικής τηλεόρασης Mango[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της κινεζικής μετάδοσης του πρώτου ημιτελικού στο Mango TV, οι παραστάσεις της Αλβανίας και της Ιρλανδίας μονταρίστηκαν εκτός εκπομπής, μαζί με τα αποσπάσματα τους στην ανακεφαλαίωση και των 19 συμμετοχών.[170] Η Αλβανία παραλείφθηκε λόγω της απαγόρευσης σε τηλεοπτικούς καλλιτέχνες να εμφανίζουν τατουάζ που τέθηκε σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2018, ενώ η Ιρλανδία λογοκρίθηκε λόγω της αναπαράστασης ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού στη σκηνή.[171] Επιπλέον, η σημαία των ΛΟΑΤ και τα τατουάζ σε άλλους καλλιτέχνες ήταν επίσης θολά από τη μετάδοση.[172] Ως αποτέλεσμα, η EBU διέκοψε τη συνεργασία της με το Mango TV, επικαλούμενη ότι η λογοκρισία "δεν είναι σύμφωνη με τις αξίες της EBU για καθολικότητα και συμπερίληψη και την περήφανη παράδοσή της να γιορτάζει τη διαφορετικότητα μέσω της μουσικής", γεγονός που οδήγησε σε απαγόρευση της τηλεοπτικής μετάδοσης του δεύτερου ημιτελικού και του μεγάλου τελικού στη χώρα.[156][173] Ένας εκπρόσωπος του ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθμού Hunan TV είπε ότι "δεν γνώριζαν" τις αλλαγές που έγιναν στο πρόγραμμα.[174] Ο εκπρόσωπος της Ιρλανδίας Ράιαν Ο'Σόγκνεσι είπε στο BBC σε συνέντευξή του ότι "δεν το έχουν πάρει χαμπάρι και νομίζω ότι είναι μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση, οπότε είμαι χαρούμενος γι' αυτό."[172]

Εισβολή στη σκηνή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παράσταση της SuRie, η οποία εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο, στον τελικό διακόπηκε από έναν άνδρα που όρμησε στη σκηνή και άρπαξε το μικρόφωνό της, φωνάζοντας σύμφωνα με πληροφορίες "Για τους Ναζί των ΜΜΕ του Ηνωμένου Βασιλείου, απαιτούμε ελευθερία! Ο πόλεμος δεν είναι ειρήνη".[175][176] Ο άνδρας, που αργότερα αναγνωρίστηκε ως 'Dr ACactivism', ένας πολιτικός ακτιβιστής από το Λονδίνο,[177] σκαρφάλωσε σε μια κάμερα για να αποκτήσει πρόσβαση στη σκηνή.[178] Η SuRie μπόρεσε να ολοκληρώσει την ερμηνεία της και μετά το τραγούδι η μετάδοση περιορίστηκε σε μια απρογραμμάτιστη συνέντευξη στο πράσινο δωμάτιο.[179][180] Η EBU πρόσφερε στη SuRie και στην ομάδα της την ευκαιρία να εμφανιστούν ξανά, αλλά εκείνη αρνήθηκε.[175] Η SuRie αργότερα αποκάλυψε ότι είχε υποστεί αρκετούς μώλωπες στο δεξί της χέρι.[181] Λίγο μετά τη ζωντανή μετάδοση στο YouTube, ο τελικός καταργήθηκε και ανέβηκε ξανά ολόκληρος, με τη διακοπείσα παράσταση της SuRie να είναι μονταρισμένη και να έχει αντικατασταθεί από την παράσταση για τις κριτικές επιτροπές από το προηγούμενο βράδυ. Η επίσημη επαναφόρτωση διατηρεί επίσης την απρογραμμάτιστη συνέντευξη στο πράσινο δωμάτιο με την ουκρανική αντιπροσωπεία που ακολούθησε τη σκηνική εισβολή. Η επίσημη κυκλοφορία του DVD αντικαθιστά επίσης τη διακοπείσα παράσταση του μεγάλου τελικού με την παράσταση για τις κριτικές επιτροπές το προηγούμενο βράδυ.[182] Ωστόσο, ο βρετανικός εθνικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός BBC ανέβασε την αρχική παράσταση του Σαββάτου, συμπεριλαμβανομένης της εισβολής στη σκηνή, στο κανάλι τους στο YouTube.

Άλλα βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα βραβεία Marcel Bezençon και Barbara Dex είναι βραβεία που θα απονεμηθούν στις συμμετέχουσες χώρες που διαγωνίζονται στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018, παράλληλα με το βραβείο του τελικού νικητή. Επιπλέον, η ψηφοφορία των OGAE διεξήχθη και αυτή πριν τον τελικό.

Βραβεία Marcel Bezençon[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα βραβεία Marcel Bezençon δόθηκαν για πρώτη φορά στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας όταν τιμήθηκαν τα καλύτερα τραγούδια που τότε έλαβαν μέρος. Δημιουργήθηκαν από τον Christer Björkman (εκπρόσωπο της Σουηδίας το 1992) και τον Richard Herrey (μέλος του γκρουπ Herreys που νίκησε τον διαγωνισμό, το 1984). Τα βραβεία πήραν το όνομά τους από τον δημιουργό του ετήσιου αυτού διαγωνισμού, Marcel Bezençon.[183] Αυτά τα βραβεία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Βραβείο Τύπου, Καλλιτεχνικό Βραβείο και Βραβείο Συνθέτη. Οι νικητές ανακοινώνονται λίγο πριν τον τελικό του διαγωνισμού.

Κατηγορία Χώρα Τραγούδι Καλλιτέχνης Συνθέτες
Καλλιτεχνικό Βραβείο Κύπρος "Fuego" Ελένη Φουρέιρα Άλεξ Παπακωνσταντίνου, Τζεράλντο Σαντέλλ, Βίκτωρ Σβένσσον, Άντερζ Ρέθον, Ντίντρικ
Βραβείο Συνθέτη Βουλγαρία "Bones" Equinox Μπόρισλαβ Μιλάνοφ, Τρέι Κάμπελλ, Χοακίμ Πέρσον, Ντάγκ Λούντμπεργκ
Βραβείο Τύπου Γαλλία "Mercy" Madame Monsieur Εμιλί Σατ, Ζαν-Καρλ Λούκας

OGAE[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο OGAE (Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision) είναι ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε το 1984 στη Savonlinna της Φινλανδίας από τον Jari-Pekka Koikkalainen.[184] Ο οργανισμός αποτελείται από ένα δίκτυο με πάνω από 40 fan club της Eurovision στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο και είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση, μη πολιτική και μη κερδοσκοπική οργάνωση.[185] Σε αυτό που έχει γίνει μια ετήσια παράδοση για τα fan club του OGAE, μια δημοσκόπηση είναι ενεργή πριν την διεξαγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision και επιτρέπει στα μέλη να ψηφίζουν τα αγαπημένα τους τραγούδια.

Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Αποτέλεσμα OGAE[186]
Ισραήλ Νέτα "Toy" 456
Γαλλία Madame Monsieur "Mercy" 352
Φινλανδία Σάαρα Άαλτο "Monsters" 226