Η Πεντάμορφη και το Τέρας (ταινία, 1991)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Beauty and the Beast
Η Πεντάμορφη και το Τέρας (αφίσα, ταινία, 1991).jpg
Κινηματογραφική αφίσα της ταινίας.
Σκηνοθεσία Γκάρι Τρούσντεϊλ
Κερκ Γουάις
Παραγωγή Ντον Χαν
Σενάριο Λίντα Γούλβερτον
Ιστορία Ρότζερ Άλερς
Μπρέντα Τσάπμαν
Κρις Σάντερς
Μπάρνι Μάτινσον
Κέβιν Χάρκι
Μπράιαν Πίμενταλ
Μπρους Γούντσαϊντ
Τζο Ρανφτ
Τομ Ίλερι
Κέλι Άσμπουρι
Ρόμπερτ Λενς
Βασισμένο σε παραμύθι της Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν, ονόματι Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Πρωταγωνιστές Πέιτζ Ο'Χάρα
Ρόμπι Μπένσον
Ρίτσαρντ Γουάιτ
Τζέρι Όρμπακ
Ντέιβιντ Όγκντεν Στιρς
Άντζελα Λάνσμπερι
Μπράντλεϊ Πιρς
Ρεξ Έβερχαρτ
Τζέσε Κόρτι
Αφήγηση Ντέιβιντ Όντεν Στιρς
Μουσική Άλαν Μένκεν
Μοντάζ Τζον Κόρνοτσαν
Εταιρεία παραγωγής Walt Disney Pictures
Walt Disney Animation Studios
Διανομή Buena Vista Pictures
Πρώτη προβολή 13 Νοεμβρίου 1991
(παγκόσμια)
22 Νοεμβρίου 1991
(Ηνωμένες Πολιτείας Αμερικής)
Διάρκεια 84΄
Προέλευση Ηνωμένες Πολιτείες
Γλώσσα Αγγλική
Προϋπολογισμός $25 εκατομμύρια[1]
Ακαθάριστα έσοδα $425 εκατομμύρια[1]
δεδομέναπ  σ  ε )

Το Η Πεντάμορφη και το Τέρας (αγγλικά: Beauty and the Beast) είναι αμερικανική μιούζικαλ - φανταστική - ρομαντική ταινία κινουμένων σχεδίων, του 1991, σε παραγωγή Walt Disney Animation Studios και σε κυκλοφορία Walt Disney Pictures. Είναι η 30η ταινία της εταιρείας και η τρίτη στην περίοδο της Αναγέννησής της. Το έργο βασίστηκε στο γαλλικό παραμύθι, με τον ίδιο τίτλο, της Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν. Η ταινία πραγματεύεται στη σχέση που αναπτύσσουν το Τέρας, ένας πρίγκιπας μεταμορφωμένος με μάγια έτσι, κι η Μπελ, μία όμορφη κοπέλα που φυλακίζεται στο κάστρο του πρώτου. Το Τέρας, για να ξανά γίνει ο πρίγκιπας που ήταν, θα πρέπει να κάνει κάποια να τον αγαπήσει, αλλιώς θα έμενα τέρας για πάντα. Τους ρόλους αυτούς του επωμίστηκαν ο Ρόμπι Μπένσον και η Πέιτζ Ο'Χάρα. Μεταξύ άλλων, έδωσαν τη φωνή τους, σε διάφορους χαρακτήρες της ταινίας και οι Ρίτσαρντ Γουάιτ, Τζέρι Όρμπατς, Ντέιβιντ Όγκντεν Στιρς, καθώς επίσης και η Άντζελα Λάνσμπερι.

Η πρώτη απόπειρα του Ουώλτ Ντίσνεϋ, μεταξύ των δεκαετιών 1930 και 1950, να γυρίσει ταινία βασισμένη στο γαλλικό παραμύθι απέτυχε. Μετά, όμως, την επιτυχία της ταινίας Η μικρή γοργόνα, η εταιρεία αποφάσισε, τελικά, να τη γυρίσει, σε μία έκδοση όχι μιούζικαλ, βάσει τον Ρίτσαρντ Πάρντουμ. Από την άλλη, ο διευθυντής της Disney, Τζέφρι Κάτζενμπεργκ, διαφώνησε, ώστε η ταινία να έχει μιούζικαλ χαρακτήρα, όπως είχε και η προηγούμενη ταινία της εταιρείας. Τη σκηνοθεσία την ανέλαβαν οι Γκάρι Τρούσντεϊλ και Κερκ Γουάις, και το σενάριο η Λίντα Γούλβερτον. Τη μουσική της ταινίας την ανέλαβε ο Άλαν Μένκεν, ενώ ο στιχουργός ήταν ο Χάουαρντ Άσμαν. Με τον τελευταίο να πεθαίνει από επιπλοκές της ασθένειας του AIDS, οχτώ μήνες πριν κυκλοφορήσει η ταινία, με την οποία τελικώς να αφιερώνεται στη μνήμη του.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 29 Σεπτεμβρίου 1991, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νέας Υόρκης ως μη ολοκληρωμένη. Κατόπιν, στο El Capitan Theatre, έγινε η κινηματογραφική της πρεμιέρα ως ολοκληρωμένη πλέον, στις 22 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Η ταινία, ακολούθως, έγινε επιτυχημένη στο box-office, με καθαρά έσοδα 425 εκατομμύρια δολάρια, παγκοσμίως. Επίσης, οι κριτικές που έλαβε ήταν θετικότατες. Ενώ, της πιστώνεται και ότι είναι η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που είχε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Αν και δεν το έλαβε το συγκεκριμένο Όσκαρ, κέρδισε άλλα δύο: το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, για το τραγούδι Beauty and the Beast. Από την άλλη κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας Μιούζικαλ ή Κωμωδίας. Το 2002, η ταινία εισήχθη στο National Film Registry, από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, ούσα "πολιτισμικά, ιστορικά, ή αισθητικά σημαντική" ταινία.

Το 1994, η ταινία έγινε η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων, που μεταφέρεται στο Μπρόντγουεϊ. Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας, έφερε και δύο κυκλοφορίες της εταιρείας απευθείας-σε-βίντεο: το Η Πεντάμορφη και το Τέρας 2: Τα μαγεμένα Χριστούγεννα (1997) και το Η Πεντάμορφη και το Τέρας: Ο μαγικός κόσμος της Μπελ (1998). Αργότερα βγήκε και μία spin-off σειρά, το Sing Me a Story with Belle. Σε μία IMAX, κυκλοφορία της ταινίας το 2002, συμπεριλήφθηκε μία κομμένη μουσική σκηνή πέντε λεπτών (Human Again). Μετά την επιτυχημένη 3-D έκδοση του Ο Βασιλιάς των Λιονταριών, κυκλοφόρησε στην ίδια έκδοση και η ταινία, το 2012.[2] Το 2014, ανακοινώθηκε ότι θα κυκλοφορήσει μία live-action ταινία, στην οποία οποία θα πρωταγωνιστεί, στον ρόλο της Μπελ, η Έμα Γουάτσον, και αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 17 Μαρτίου του 2017.[3]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία ξεκινάει με μία μάγισσα που ζητά καταφύγιο σε ένα κάστρο και η οποία ως αντάλλαγμα θα έδινε ένα τριαντάφυλλο, στον νεαρό πρίγκιπα του κάστρου. Όμως, εκείνος, αρνήθηκε. Η γριά μάγισσα, για να τιμωρήσει την αλαζονεία του πρίγκιπα του κάνει μάγια και τον μετέτρεψε σε ένα άσχημο τέρας. Μαζί με αυτό του έδωσε κι έναν καθρέφτη να βλέπει τι γίνεται έξω από το κάστρο του, αλλά και το τριαντάφυλλο, που εκείνος είχε αρνηθεί να το πάρει. Τα μάγια θα έσπαγαν, αν το τέρας κατάφερνε να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Τα πέταλα από το τριαντάφυλλο πέφτανε, με το τελευταίο να πέφτει στα 21 πρώτα του γενέθλια. Αν, λοιπόν, δεν το είχε καταφέρει αυτό, τότε τα μάγια θα κράταγαν για πάντα.

Μετά από δέκα χρόνια, μία νεαρή όμορφη, και λάτρης των βιβλίων, κοπέλα, η Μπέλ, δυσανασχετεί από τον τρόπο ζωής του χωριού της και ζητά μία ζωή διαφορετική, πιο ενθουσιώδης. Εξ αιτίας των μη-κομοφορμιστικών της ιδεών, η Μπελ είναι γίνεται αντικείμενο χλεύης από τους συγχωριανούς της, εκτός, φυσικά, από τον πατέρα της, τον βιβλιοθηκάριο, αλλά και τον Γκαστόν, έναν αλαζόνα, μυώδη κυνηγό, ο οποίος θέλει να την κάνει γυναίκα του. Εκείνη, όμως, τον απορρίπτει.

Ο Μορίς (πατέρας της Μπελ) και το άλογο του, ο Φιλίπ, χάνονται στο δάσος, καθώς ο Μορίς πήγαινε να παρουσιάσει τη νέα του ευρεσιτεχνία. Ενόσω είναι χαμένοι, δέχονται επίθεση από μία αγέλη λύκων, και ο δρόμος τους οδηγεί στο κατώφλι του κάστρου, όπου ζούσε το Τέρας. Μπαίνοντας στο κάστρο για να ζητήσει καταφύγιο, συναντά τον Λουμιέρ (ένα κηροπήγιο), τον Κόγκσγουορθ (ένα ρολόι), την κυρία Ποτς την τσαγιέρα, και τον Τσιπ τον γιο της (που είχε τη μορφή φλιτζανιού). Το Τέρας αντιλαμβάνεται τον Μορίς, και αρνείται να του προσφέρει καταφύγιο, και τον φυλακίζει. Ο Φίλιπ, μετά από όλα αυτά, τρέχει να ειδοποιήσει την Μπελ, κι εκείνη βρίσκει τον πατέρα της, στο κάστρο, και προτείνει στο Τέρας να πάρει αυτή στη θέση του, παρά τις διαφωνίες του πατέρα της, ο οποίος θα γυρίσει στο χωριό να ζητήσει βοήθεια, αλλά κανείς δε θα τον πιστέψει ότι υπάρχει ένα τέρας στο κάστρο.

Το Τέρας έγινε σκυθρωπός, καθώς η Μπελ αρνήθηκε να τον συντροφεύσει στο βραδινό γεύμα. Έτσι, ο Λουμιέρ της έδωσε φαγητό αργότερα. Κατόπιν, ο Λουμιέρ και ο Κόγκσγουορθ την ξεναγούσαν στο κάστρο, όμως εκείνη του ξέφυγε και πήγε στην απαγορευμένη Δυτική Πτέρυγα. Το Τέρας έγινε έξαλλο που εκείνη μπήκε εκεί, κι εκείνη άρχισε να τρέχει στο δάσος, όπου μία αγέλη λύκων πήγε να της επιτεθεί, όμως το Τέρας την έσωσε και τραυματίστηκε. Η Μπελ τότε τον ευχαρίστησε που της έσωσε τη ζωή. Ενώ εκείνη του περιποιούνταν την πληγή του άρχισαν να τρέφουν ο ένας αισθήματα για τον άλλον, με αποκορύφωμα, όταν το Τέρας της έδειξε μια τεράστια βιβλιοθήκη που είχε στο κάστρο. Κι ενώ οι δύο τους είχαν αναπτύξει ένα δέσιμο, ο Γκαστόν πληρώνει τον κύριο Ντ'Αρκ να στείλει τον Μορίς στο ψυχιατρείο, αν η Μπελ αρνιόταν εκ νέου την πρόταση γάμου.

Ενώ η Μπελ και το Τέρας είχαν ένα ρομαντικό δείπνο, εκείνη του αποκαλύπτει ότι της λείπει ο πατέρας της. Τότε το Τέρας της δίνει εκείνον τον μαγικό καθρέφτη για να τον δει μέσω αυτού. Κι εκείνη βλέπει τον πατέρα της, χαμένο μες στο δάσος, προσπαθώντας να τη βρει και να τη σώσει. Το Τέρας τότε την αφήνει ελεύθερη να πάει να βρει τον πατέρα της, δινόντάς της και τον καθρέφτη για να τον θυμάται. Κι ενώ ο Γκαστόν ήταν έτοιμος να κλείσει στο ψυχιατρείο τον Μορίς, η Μπελ δείχνει στους χωρικούς το Τέρας μέσω του καθρέφτη, ώστε να πειστούν ότι το τέρας είναι αληθινό. Ο Γκαστόν, που αντιλήφθηκε τα αισθήματα της Μπελ για το τέρας, έπεισε τους χωρικούς ότι πρόκειται για ένα ανθρωποφάγο τέρας και του οδηγεί στο κάστρο του, για να το εξοντώσουν.

Ο Τσιπ, που είχε κρυφτεί στις αποσκευές της Μπελ, βοηθά εκείνη και τον πατέρα της να μπουν ξανά στο κάστρο. Παράλληλα, ο Γκαστόν πολεμούσε το Τέρας, ενώ οι υπηρέτες είχαν απωθήσει τους μαινόμενους χωρικούς. Το Τέρας, όμως, δεν είχε πλέον διάθεση για να απαντήσει στα χτυπήματα του Γκαστόν, πράγμα που άλλαξε μόλις είδε την Μπελ. Κερδίζοντάς τον στη μάχη, του χαρίζει τη ζωή, κι ενώ πήγε να ενωθεί ξανά με την Μπελ, ο Γκαστον του δίνει ένα καίριο χτύπημα και τον σκοτώνει, όμως χάνει την ισορροπία του και πέφτει από τη σκεπή του κάστρου και πεθαίνει. Η Μπελ τότε παραδέχεται ότι τον αγαπάει, πριν πέσει το τελευταίο πέταλο του τριαντάφυλλου. Με αυτόν τον τρόπο τα μάγια λύθηκαν, το Τέρας ζωντάνεψε και έγινε ξανά ένας όμορφος πρίγκιπας, ενώ μαζί με τα μάγια και οι υπηρέτες έγιναν ξανά άνθρωποι, και το κάστρο απέκτησε ξανά τη δόξα που είχε κάποτε. Η ταινία τελειώνει, στην αίθουσα χορού του κάστρου, με τον πρίγκιπα και την Μπελ να χορεύουν και όλοι να τους παρακολουθούν χαρούμενοι.

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πέιτζ Ο'Χάρα ως Μπελ[4] – Μία όμορφη κοπέλα που αγαπά τα βιβλία και ψάχνει μια άλλη ζωή αντί αυτής της ανιαρής που προσφέρεται στο χωριό, όπου ζει. Ενώ παίρνει και τη θέση του φυλακισμένου πατέρα της στο κάστρο του Τέρατος, και βοηθά να σπάσουν τα μάγια. Οι σκηνοθέτες θέλανε η Μπελ να μην "γνωρίζει" την ομορφιά της, απλώς να είναι λίγο "περίεργη".[5] Ο Γουάις, θυμάται στο κάστινγκ διανομής, πως την επέλεξε για τη μοναδική της φωνή, αλλά κι επειδή είχε "κάτι από την Τζούντι Γκάρλαντ, βάσει των οποίων και σχεδιάστηκε ο χαρακτήρας.[6] Ο Τζέιμς Μπάξτερ και ο Μαρκ Χεν ήταν οι επικεφαλής του animation της Μπελ.
  • Ρόμπι Μπένσον ως το Τέρας[4] – Ένας νεαρός πρίγκιπας, που μεταμορφώνεται σε τέρας, από μία μάγισσα, εξ αιτίας της αλαζονείας του. Έχει κέρατα και κεφάλι Αμερικανικού Βίσωνα, χέρια και σώμα αρκούδας, αυτιά ελαφιού, φρύδια γορίλα, χαίτη, δόντια και σαγόνια λιονταριού, χαυλιόδοντες αγριογούρουνου, και πόδια, ουρά λύκου. Ο Κρις Σάντερς, ένας από τους καλλιτέχνες του storyboard, αρχικά είχε σκεφτεί να έχει στοιχεία εντόμων, ψαριών και πουλιών, πριν προσεγγίσει το τελικό στάδιο. Γκλεν Κιν, επικεφαλής του animator για το Τέρας, πήρε ιδέες για τη μορφή του τέρατος, με το να πηγαίνει σε ζωολογικούς κήπους και να μελετά τα ζώα, στα οποία ήταν βασισμένο το Τέρας.[7] Ο Μπένσον, σχολίασε τον χαρακτήρα του, λέγοντας ότι «υπάρχει μία οργή και ένα βάσανο στον αυτόν τον χαρακτήρα, ρόλο που δεν τον έχει παίξει ποτέ».[8] Οι σκηνοθέτες σημειώνουν ότι «μέσα από τη βραχνή φωνή του Μπένσον, μπορούσες να δεις τον νεαρό πρίγκιπα κάτω από τη γούνα [του Τέρατος]».[7]
  • Ρίτσαρντ Γουάιτ ως Γκαστόν[4] – Ένας ματαιόδοξος κυνηγός, ο οποίος προσπαθεί να νυμφευθεί την Μπελ, που δε θα αφήσει κανέναν άλλον να της "κατακτήσει" την καρδιά. Ο Γκαστόν είναι επηρμένος, και ο κακός, επίσης, της ταινίας. Ο Τζόφρι Κάτζενμπεργκ είχε πείσει στον Αντρέας Τζέντα, επικεφαλής του animaton του Γκαστόν, να τον παρουσιάσει ως όμορφο, εν αντιθέσει των υπόλοιπων κακών της Disney, πράγμα που ήταν δύσκολο, καταρχήν, να πετύχει. Στην αρχή ο Γκαστόν, απεικονίζεται ως ένας απλά νάρκισσος, έως ότου, οδηγεί τους χωρικούς στο κάστρου του Τέρατος, για να το σκοτώσουν.[9]
  • Τζέρι Όρμπακ ως Λουμιέρ[10] – Ένας καλόκαρδος, αλλά επαναστατικός αρχισεβιτόρος του κάστρου του Τέρατος, ο οποίος είχε μεταμορφωθεί σε κηροπήγιο. Συνήθειο του να αμελεί βασικούς κανόνες, με το Τέρας πολλές φορές να τον επιπλήττει, αλλά παράλληλα και να τον συμβουλεύεται. Εμφανίζεται να κάνει φλερτ με το Φτερό ξεσκονίσματος, αλλά αμέσως συμπαθεί την Μπελ. Μία από τις αστείες σκηνές της ταινίας είναι όταν ο Λουμιέρ καίει τον Κόγκσγουορθ. Ο επικεφαλής του animator του Λουμιέρ ήταν ο Νικ Ρανιέρι.
  • Ντέιβιντ Όγκντεν Στιρς ως Κόγκσγουορθ[11] – Ο μπάτλερ του κάστρου και καλύτερος φίλος του Λουμιέρ, μεταμορφωμένος σε ρολόι. Είναι άκρως πιστός στο Τέρας, και πολλές φορές προσπαθεί να σώσει τον εαυτό του για να μην αποκτήσει προβλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν τριβές ανάμεσα σε αυτόν και τον Λουμιέρ. Ο επικεφαλής του animaton του χαρακτήρα ήταν ο Γουίλ Φιν. Ο Στιρς επίσης κάνει την αφήγηση στην αρχή της ταινίας.
  • Άντζελα Λάνσμπερι ως κυρία Ποτς[12] – Η μαγείρισσα του κάστρου, η οποία μεταμορφώνεται σε τσαγιέρα και η οποία αντιμετωπίζει την Μπελ με μητρότητα. Οι δημιουργοί είχαν σκεφτεί διάφορα ονόματα για αυτόν τον χαρακτήρα, όπως "Mrs. Chamomile", όμως ο Άσμαν, πρότεινε να χρησιμοποιηθεί κάτι απλό και καθημερινό. Ο Ντέιβιντ Προύκσμα ήταν ο επικεφαλής του animation της ταινίας.
  • Μπράντλεϊ Πιρς ως Τσιπ[13] – Ένα φλιτζανάκι, και γιος της Ποτς. Αρχικά, υπήρξε πρόθεση ο χαρακτήρας να λέει μόνο μερικές λέξεις, αλλά οι σκηνοθέτες μείναν έκπληκτοι με την ερμηνεία του Πιρς και ο χαρακτήρας επεκτάθηκε σημαντικά.[7] Ο Προύκσμα ήταν επικεφαλής του animation και σε αυτόν τον χαρακτήρα.
  • Ρεξ Έβερχαρτ ως Μορις[4] – Ο πατέρας εφευρέτης της Μπελ, τον οποίον οι χωρικού τον θεωρούν παράφρονα. Εκείνος όμως είναι πιστός στα πιστεύω της κόρης του και μία μέρα θα γίνει διάσημος. Ο Ρούμπεν Ακίνο ήταν επικεφαλής του animation του χαρακτήρα.
  • Τζέσε Κόρτι ως ΛεΦού[4] – Ο πιστός και αφελής φίλος του Γκαστόν, ο οποίος τον κακομεταχειρίζεται πολλάκις. Επικεφαλής animation του χαρακτήρα ήταν ο Κρις Γουάλ.
  • Χαλ Σμιθ ως Φιλιπ[14] – Το άλογο της Μπελ, το οποίο ειδοποιεί την Μπελ ότι ο πατέρας της κινδυνεύει. Επικεφαλής animation του χαρακτήρα ήταν ο Ρας Έντμοντς.
  • Τζο Αν Γουόρλι ως Γκαρνταρόμπα[15] – Η αυθεντία της μόδας στο κάστρο και πρώην τραγουδίστρια της όπερας, η οποία μεταμορφώθηκε σε γκαρνταρόμπα. Ο χαρακτήρας εισήχθη από τον Σου Σ. Νίκολς. Επίσης, είναι ο μόνος χαρακτήρας από τους βασικούς που αφού λυθούν τα μάγια υπάρχει εικόνα για την ανθρώπινη μορφή της. Ο Τόνι Ανσέλμο είναι ο επικεφαλής animation του χαρακτήρα.
  • Άλβιν Έπσταϊν ως Βιβλιοθηκάριος[18] – Ο βιβλιοθηκάριος στο χωριό της Μπελ.
  • Τόνι Τζέι ως κύριος Ντ'Αρκ[19] – Ένας σαδιστικός φύλακας του ασύλου, που σκοπεύουν να κλείσουν τον Μορίς εκεί πέρα.
  • Άλεκ Μέρφι ως Φούρναρης[20] – Ο φούρναρης στο χωριό που ζει η Μπελ.
  • Φρανκ Γουέκερ ως Σκαμπό[22] – Ο σκύλος του κάστρου που μεταμορφώθηκε σε σκαμπό ποδιών.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώιμο στάδιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την επιτυχία της ταινίας Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, ο Ουώλτ Ντίσνεϋ αναζητούσε κι άλλες ιστορίες να της διασκευάσει σε ταινία, με το Η Πεντάμορφη και το Τέρας, να είναι μεταξύ αυτών.[5][23] Προσπαθούσε να εξελίξει αυτή την ιδέα του, και να γίνει ταινία το έργο μεταξύ των δεκαετιών 1930 και 1950, αλλά η ιδέα εγκαταλείφθηκε εντελώς, καθώς "αποδείχθηκε ότι είναι πρόκληση" για την ομάδα συγγραφής. Ο Πίτερ Μ. Νίκολς δήλωσε ότι ο Ντίσνεϋ ίσως αργότερα να αποθαρρύνθηκε από την ταινία του Ζαν Κοκτώ, βασισμένη στο έργο.[24]

Δεκαετίες αργότερα, κατά τη διάρκεια της παραγωγής του Ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ;, το 1987, η Disney αναβίωσε το πρότζεκτ "Η Πεντάμορφη και το Τέρας" για το στούντιο που είχε στο Λονδίνο, το οποίο δούλευε για το Ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ;. Ο Ρίτσαρντ Ουίλιαμς, που ήδη είχε σκηνοθετήσει εν μέρει το φιλμ, πλησιάστηκε για να αναλάβει και τη σκηνοθεσία της Πεντάμορφης, όμως εκείνος αρνήθηκε για είχε σκοπό να συνεχίσει ένα άλλο πρότζεκτ του, το The Thief and the Cobbler. Σε αυτό το σημείο, ο Ουίλιαμς, σύστησε έναν συνάδελφό του, έναν Άγγλο σκηνοθέτη κινουμένων σχεδίων, τον Ρίτσραντ Πέρντουμ, και το πρότζεκτ άρχισε να λαμβάνει σάρκα και οστά, υπό τη διεύθυνση του Ντον Χαν, αρχικά, ως μία μη- μιούζικαλ έκδοση της Πεντάμορφης, τοποθετημένη στον 19ο αιώνα, στη Γαλλία.[25] Κατ' εντολή του Διευθύνοντα Συμβούλου της Disney, Η Πεντάμορφη και το Τέρας, θα ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της εταιρείας που θα έχει σεναριογράφο. Αυτό δεν ήταν κάτι συνηθισμένο για ταινία κινουμένων σχεδίων, καθόσον, έως τότε, την εξέλιξη της ιστορίας την ανέλαβε η storyboard ομάδα. Η Λίντα Γούλβερτον έγραψε το σενάριο, πριν ξεκινήσει το storyboarding, αλλά παράλληλα υπήρξε συνεργασία με τη σεναριογράφο και την ομάδα.[26]

Επανεξέταση σεναρίου και Μusicalization[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάτζενμπεργκ, ο οποίος αφού είδε το αρχική ιστορία, διέταξε να γραφτεί από την αρχή και να γίνει περισσότερο μιούζικαλ.

Βλέποντας το αρχικό storyboard, το 1898, ο Τζέφρι Κάτζενμπεργκ, διευθυντής της Walt Disney Studios, διέταξε να αρχίσει η δουλειά από το μηδέν. Μερικούς μήνες μετά τη νέα αρχή, ο Πέρντουμ παραιτήθηκε από το πόστο του σκηνοθέτη. Το στούντιο, τότε, πλησίασε για αντικαταστάτες του, τον Ρον Κλέμεντς και τον Τζον Μάσκερ, όμως απέρριψαν την πρόταση, λέγοντας ότι ήταν "κουρασμένοι, καθότι μόλις είχαν τελειώσει τη σκηνοθεσία, της επιτυχημένες ταινίας Η Μικρή Γοργόνα. Η εταιρεία κατόπιν έδωσε τη σκηνοθεσία στους Κερκ Γουάις και Γκάρι Τρούσντεϊλ, η οποία θα ήταν η πρώτη του σε μεγάλου μήκους ταινία. Ο Γουάις και Τρούσντεϊλ είχαν σκηνοθετήσει προηγουμένως τμήμα του Cranium Command, ένα μικρό φιλμ για τα θεματικά πάρκα της Disney. Επιπλέον, ο Κάτζενμπεργκ, ζήτησε από τους τραγουδοποιούς Χάουαρντ Άσμαν και Άλαν Μένκεν, να αναλάβουν τη μουσική της ταινίας, οι οποία είχαν γράψει και τη μουσική της Μικρής Γοργόνας, και να την κάνουν σε στυλ Μπρόντγουεϊ μιούζικαλ. Ο Άσμαν, ο οποίος εκείνη την περίοδο έμαθε ότι η κατάσταση της υγείας του είναι σοβαρά λόγω του AIDS, δούλευε σε ένα άλλο αγαπημένο του πρότζεκτ για την Disney, το Αλαντίν, και δέχτηκε σχεδόν απρόθυμα να ενταχθεί στην παραγωγή. Έτσι, για να διευκολυνθεί ο Άσμαν, η προ-παραγωγή της Πεντάμορφης, δεν έγινε στο Λονδίνο, αλλά στο ξενοδοχείο Residence Inn, στη Νέα Υόρκη, ώστε να είναι κοντά στον τόπο διαμονής του.[25] Εκεί ο Άσμαν και ο Μένκεν, συναντήθηκαν με τους Χαν, Τρούσντεϊλ, Γουάις και Γούλβερτον, ώστε να συζητήσουν για το νέο σενάριο.[5][26] Αφού το αρχικό σενάριο είχε μόνο δύο πρωτεύοντες χαρακτήρες, οι σκηνοθέτες τους ενίσχυσαν, και πρόσθεσαν και νέους χαρακτήρες σε μορφή οικιακών αντικειμένων, τα οποία "προσδίδουν ζεστασιά και χιούμορ, σε μία λυπητερή ιστορία", τα οποία καθοδηγούν επίσης και τους θεατές κατά τη διάρκεια της ταινίας, επίσης, προστέθηκε κι ένας "κανονικός κακός", ο Γκαστόν.[5]

Αυτές οι ιδέες ήταν κατά κάποιον τρόπο κοντά στα στοιχεία που δημιούργησαν τη γαλλική έκδοση της ιστορίας, το 1946, τα οποία έδειχναν τον Γκαστόν ως έναν βλακώδη γαμπρό,[27] όπως επίσης και άψυχα πράγματα που ζωντάνευαν στο κάστρο του Τέρατος.[28] Ωστόσο, στα κινούμενα αντικείμενα της Disney, δόθηκαν σαφή στοιχεία προσωπικότητας. Στις αρχές του 1990, ο Κάτζενμπεργκ ενέκρινε το αναθεωρημένο σενάριο, και το storyboard ξεκίνησε. Η παραγωγή έστελνε τους storyboard καλλιτέχνες στη Νέα Υόρκη ώστε να εγκριθεί από τον Άσμαν το storyboard, και μετά τους γύρναγε στην Καλιφόρνια, χωρίς όμως να ξέρουν γιατί γινόταν αυτό.[5]

Κάστινγκ και ηχογράφηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Disney σκεφτόταν αρχικά την Τζόντι Μπένσον για τον ρόλο της Μπελ, η οποία είχε δώσει τη φωνή της προηγουμένως και στη Μικρή Γοργόνα.[29] Όμως, τελικά, αποφάσισαν να δώσουν τον ρόλο στην Πέιτζ Ο'Χάρα, ηθοποιό και τραγουδίστρια στο Μπρόντγουεϊ, η οποία θα είχε μία "πιο γυναικεία, παρά κοριτσίστικη φωνή".[30] Σύμφωνα με τον Κερκ Γουάις, η Ο'Χάρα πήρε τον ρόλο επειδή "είχε μοναδική ποιότητα και έναν τόνο, ο οποίος θα την έκανε ξεχωριστή",[31] θυμίζοντάς του, την Αμερικανίδα ηθοποιό Τζούντι Γκάρλαντ.[32] Η Ο'Χάρα, που είχε διαβάσει σχετικά με την ταινία στη New York Times,[33] διαγωνίσθηκε με 500 επίδοξες για τον ρόλο,[34] και η οποία τελικά πίστεψε ότι συμπεριλήφθηκε στο κάστινγκ, μετά το έργο της στο Show Boat, με τον στιχουργό Άσμαν να μένει έκπληκτος από την ερμηνεία της, και τελικά να την επιλέγει.[35]

Animation[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σκηνή που οι δύο ήρωες χορεύουν βαλς στην αίθουσα χορού. Χαρακτηριστικό δείγμα της ψηφιακής επεξεργασίας.

Η παραγωγή της Πεντάμορφης ολοκληρώθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα, μόλις δύο ετών, σε αντίθεση με άλλες παραγωγές της εταιρείας που διαρκούσαν, παραδοσιακά, τέσσερα χρόνια. Αυτό ευθύνεται επειδή ξοδεύτηκε χρόνος για την υλοποίηση της έκδοσης του Πέρντουμ.[7] Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της ταινίας έγινε στο Feature Animation studio, εγκατάσταση που βρίσκεται στο Γλέντεϊλ της Καλιφόρνια. Μία μικρότερη ομάδα στο Disney-MGM Studios των θεματικών πάρκων, στο Λέικ Μπουένα Βίστα, της Φλόριντα, βοήθησε την ομάδα της Καλιφόρνια, σε αρκετές σκηνές, και ειδικότερα στη "Be Our Guest".[5]

Η Πεντάμορφη και το Τέρας ήταν η δεύτερη ταινία, μετά το Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης, που η παραγωγή έγινε με CAPS (Computer Animation Production System), δηλαδή με ψηφιακή επεξεργασία, η οποία έγινε από την Pixar για την Disney.[5][25] Το λογισμικό επέτρεψε τη χρήση μεγάλης γκάμας χρωμάτων, όπως επίσης και την ελαφριά απόχρωση και χρωμάτωση των χαρακτήρων, τεχνικές χαμένες όταν η Disney εγκατέλειψε το μελάνωμα με το χέρι για την ξηρογραφία, στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Το CAPS, ωστόσο, επέτρεπε στην ομάδα της παραγωγής να προσομοιώσει πολλά εφέ, όπως για παράδειγμα, τοποθετώντας τους χαρακτήρες κάπου, το πίσω μέρος της εικόνας θα μπορούσε να κινείται μπροστά ή πίσω, από την κάμερα, δίνοντας την ψευδαίσθηση του βάθους, πετυχαίνοντας και την αλλαγή εστίασης της κάθε εικόνας.[7]

Επιπλέον, το CAPS επιτρέπει ευκολότερα τον συνδυασμό εικόνων που σχεδιάστηκαν με το χέρι, αλλά και σχεδίων που έγιναν μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, το οποίο πρώτα γινόταν με κανονικό σχέδιο στο χέρι, κατόπιν το φωτοτυπούσαν και το χρωμάτιζαν παραδοσιακά.[5][36] Αυτή η τεχνική χρησιμοποιήθηκε εκπληκτικά κατά τη διάρκεια της σκηνής που οι ήρωες χορεύουν βαλς, με την αίθουσα χορού να έχει δημιουργηθεί από ηλεκτρονικό υπολογιστή, και με την κάμερα να κινείται τριγύρω του, δίνοντας την προσομοίωση ενός τρισδιάστατου χώρου.[5][7] Οι σκηνοθέτες, καταρχήν, αποφάσισαν ότι θα κάνουν όλο το έργο με τον παραδοσιακό τρόπο, χωρίς τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, όμως αργότερα, που η τεχνολογία βελτιώθηκε, αποφάσισαν, ότι μπορεί να τη χρησιμοποιήσουν στη σκηνή της αίθουσας χορού.[24] Αφού, στέφθηκε με επιτυχία η συγκεκριμένη σκηνή, η εταιρεία αποφάσισε να επενδύσει κι άλλο στο computer animation.[37]

Μουσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άσμαν και ο Μένκεν έγραψαν το soundtrack της ταινίας, ξεκινώντας το με το στυλ οπερέτας κομμάτι "Belle". Μερικά ακόμα τραγούδια του soundtrack ήταν το Be Our Guest, (το οποίο κανονικά προοριζόταν για την πρώτη επίσκεψη του Μορίς στο κάστρο, όντας ο πρώτος καλεσμένος μετά από δεκαετίες), το Gaston, ένα τραγούδι που το ερμηνεύει ο «κακός», το Human Again, ένα ερωτικό τραγούδι, το οποίο επικεντρώνεται στο πώς βλέπουν τα αντικείμενα την Πεντάμορφη και το Τέρας να αναπτύσσουν δεσμούς αγάπης, την ερωτική μπαλάντα Beauty and the Beast, καθώς και το κλιμακωτό τραγούδι The Mob Song. Η παραγωγή ξεκίνησε στο Μπέρμπανκ, ενώ η φωνή και η μουσική γράφτηκαν στις Νέα Υόρκη.[5] Τα τραγούδια της ταινίας ως επί το πλείστον γράφτηκαν με ζωντανή ορχήστρα, με το κάστινγκ να τραγουδά ταυτόχρονα, και όχι ξεχωριστά, με σκοπό τα τραγούδια να σφύζουν από τη ζωντάνια που επιθυμούσαν οι σκηνοθέτες και οι τραγουδοποιοί.[7]

Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, έγιναν πολλές αλλαγές στη δομή της ταινίας, το οποίο έφερε ως αποτέλεσμα και αλλαγές στους σκοπούς των τραγουδιών. Μετά την ετοιμασία της σκηνής του τραγουδιού Be Our Guest, o story-arist Μπρους Γούντσαϊντ, πρότεινε πως θα ήταν καλύτερο το τραγούδι, τα αντικείμενα, να το τραγουδούν στην Belle και όχι στον πατέρα της. Ο Γουάις και ο Τρούσντεϊλ συμφώνησαν και η σκηνή επεξεργάστηκε, με σκοπό ο Μορίς να αντικατασταθεί από την Belle. Το κομμάτι τίτλων, κατά τη διάρκεια της παραγωγής, ήταν αβέβαιο αν και πώς θα χρησιμοποιηθεί. Αρχικά, το τραγούδι είχε κάποιους ροκ προσδιορισμούς, όμως αλλάχτηκε σε μία αργή και ερωτική μπαλάντα. Ο Άσμαν και ο Μένκεν, ζήτησαν από την Άντζελα Λάνσμπερι να ερμηνεύσει το κομμάτι, όμως εκείνη αρνήθηκε, πιστεύοντας ότι η φωνή της δεν ήταν κατάλληλη για τη μελωδία. Όταν αυτή εξέφρασε τους δισταγμούς της, τότε Ο Μένκεν και ο Άσμαν της ζήτησαν να το δοκιμάσει τουλάχιστον μία φορά, όπως εκείνη θέλει. Η ερμηνεία της συγγίνησε τους παρευρισκόντες στο στούντιο, και με μία μόνο δοκιμή, το ερμήνευσε πάρα πολύ καλά. Η εν λόγω έκδοση του κομματιού, κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Το Human Again τελικά δεν συμπεριλήφθηκε στην ταινία, καθώς οι στίχοι του προκαλούσαν προβλήματα στην ιστορία και τον χρόνο της.[5] Έτσι, για να αντικατασταθεί το συγκεκριμένο τραγούδι, οι Μένκεν και Άσμαν έγραψαν το Something There, στο οποίο η Πεντάμορφη και το Τέρας, τραγουδούν για τον δεσμό που σιγά σιγά αναπτύσσουν μεταξύ τους.[7]

Ο Μένκεν αργότερα θα χρησιμοποιήσει το Human Again στη μεταφορά του Μπρόντγουεϊ, το 1994, ενώ και το 2002, σε μία Special Edition της ταινίας, σε μία νέα σκηνή, ακούγεται και το εν λόγω κομμάτι.[7][5] Ο Άσμαν, που απεβίωσε από επιπλοκές του AIDS, σε ηλικία 40 ετών, δεν είδε ποτέ την ταινία ολοκληρωμένη, παρά μόνο ένα ανολοκλήρωτο φορμάτ της. Η δουλειά του Άσμαν, στην ταινία Αλαντίν (1992), ολοκληρώθηκε από τον Τιμ Ράις. Λίγες μέρες πριν τον θάνατό του, μέλη της παραγωγής τον επισκέφτηκαν, με τον Ντον Χαν να λέει: «η ταινία θα γίνει μία μεγάλη επιτυχία. Ποιος να το πίστευε;», με τον Άσμαν, να απαντάει «Εγώ». Στη μνήμη του, στους τίτλους τέλους της ταινίας προστέθηκαν τα εξής: «Στον φίλο μας, Χάουαρντ, που έδωσε φωνή σε μία γοργόνα, και ψυχή σε ένα τέρας. Θα είμαστε για πάντα ευγνώμονες. Χάουαρντ Άσμαν: 1950-1991».[25]

Μία πιο ποπ έκδοση του Beauty and the Beast, ερμηνεύθηκε από τον Σελίν Ντιόν και το Πίμπο Μπρύσον, η οποία κυκλοφόρησε ως διαφημιστικό single από το soundtrack της ταινίας, και υποστηριζόμενο από video clip. Η εν λόγω έκδοση έγινε μεγάλη επιτυχία και έγινε παγκόσμιο χιτ, το οποίο εισήλθε σε πολλά charts ανά τον κόσμο. Το τραγούδι αυτό, έγινε το δεύτερο της Ντιόν που βρέθηκε στη δεκάδα των αμερικανικών Billboard Hot 100, καθώς έφτασε έως το νούμερο 9. Στο Billboard Hot Adult Contemporary έφτασε στο νούμερο 3. Στον Καναδά έφτασε στο νούμερο 2.[38][39] Εκτός Βορείου Αμερικής, το κομμάτι βρέθηκε στην πρώτη δεκάδα της Νέας Ζηλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ στην πρώτη εικοσάδα έφτασα στην Αυστραλία, στην Ολλανδία και στην Ιρλανδία. Το τραγούδι πούλησε πάνω από ένα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.[40] H συγκεκριμένη έκδοση υπήρξε υποψήφια για Record of the Year και Song of the Year στα Grammy, ενώ τελικά κέρδισε το βραβείο Best Pop Duo/Group Vocal Performance.

Κυκλοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για πρώτη φορά για τη The Walt Disney Company, μία ημιτελής έκδοση της ταινίας παρουσιάστηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1991, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νέας Υόρκης.[41] Το animation είχε ολοκληρωθεί λίγο λιγότερο από το 70%, ενώ αλλαγές έγιναν και στο storyboard, ώστε να αντικατασταθεί το εναπομείναν 30%.[42] Επιπλέον και ορισμένα μέρη της ταινίας που είχαν ολοκληρωθεί, επανήλθαν σε προηγούμενα στάδια. Κατά το τέλος της παρουσίασης, το φιλμ δέχτηκε ένα δεκάλεπτο χειροκρότημα, από το κοινό του Φεστιβάλ.[25][43] Η ολοκληρωμένη έκδοση της ταινίας παρουσιάστηκε το 1992, και στο Φεστιβάλ Καννών.[44] Η επίσημη πρεμιέρα ωστόσο του τελειωμένου φιλμ έγινε στο El Capitan Theatre, στο Χόλιγουντ, στις 13 Νοεμβρίου του 1991 και στις 22 Νοεμβρίου (του ίδιους έτους), ξεκίνησε και η διανομή της από τη Walt Disney Pictures.[43]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Beauty and the Beast». Box Office Mojo. http://www.boxofficemojo.com/movies/?id=beautyandthebeast.htm. 
  2. Smith, Grady (October 4, 2011). «'Beauty and the Beast', 'The Little Mermaid', 'Finding Nemo', 'Monsters, Inc.' get 3-D re-releases». Entertainment Weekly. http://www.ew.com/article/2011/10/04/disney-3d-beauty-beast-mermaid. Ανακτήθηκε στις October 27, 2011. 
  3. Hayden, Erik (January 26, 2015). «Emma Watson Cast in Disney's Live-Action 'Beauty and the Beast'». The Hollywood Reporter. http://www.hollywoodreporter.com/news/emma-watson-cast-disneys-live-767095. Ανακτήθηκε στις January 27, 2015. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 «10 Top 10». AFI. November 13, 1991. http://www.afi.com/10top10/moviedetail.aspx?id=1&. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  5. 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 5,11 Σφάλμα στην κλήση του template:cite video: Οι παράμετροι publisher, time, url και title πρέπει να οριστούν. Walt Disney Home Entertainment (2002)
  6. Thomas, Bob (1991). Disney's Art of Animation: From Mickey Mouse to Beauty and the Beast. New York.: Hyperion, σελ. 160–2. ISBN 1-56282-899-1. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 7,7 7,8 Trousdale, Gary; Wise, Kirk; Hahn, Don; and Menken, Alan (2002). DVD audio commentary for Beauty and the Beast: Special Edition. Walt Disney Home Entertainment
  8. Cagle, Jess (December 13, 1991). «Oh, You Beast: Robby Benson roars to his roots – The former teen idol is the voice of Beast in Beauty and the Beast». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 9, 2009. http://web.archive.org/web/20090209041804/http://www.ew.com/ew/article/0,,316461,00.html. Ανακτήθηκε στις February 2, 2009. 
  9. Thomas, Bob (1991). Disney's Art of Animation: From Mickey Mouse to Beauty and the Beast. New York: Hyperion, σελ. 178. ISBN 1-56282-899-1. 
  10. «The 50 Best Animated Movie Characters | 39. Lumiere | Empire». www.empireonline.com. http://www.empireonline.com/features/50-greatest-animated-characters/default.asp?film=39. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  11. Dougherty, Robert (March 11, 2009). «David Ogden Stiers Comes Out After Decades in the Closet - Yahoo Voices». voices.yahoo.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 18, 2014. http://web.archive.org/web/20140118095950/http://voices.yahoo.com/david-ogden-stiers-comes-out-after-decades-the-3269942.html?cat=7. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  12. Alexander, Bryan (May 30, 2012). «Angela Lansbury Proud To Be Mrs. Potts from "Beauty and the Beast" Forever». NBC Bay Area. http://www.nbcbayarea.com/blogs/popcornbiz/Angela-Lansbury-Proud-To-Be-Mrs-Potts-from-Beauty-and-the-Beast-Forever-104510974.html. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  13. «Bradley Pierce». Rotten Tomatoes. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/bradley_michael_pierce/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  14. «Hal Smith». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/hal_smith/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  15. «Jo Anne Worley». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/jo_anne_worley/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  16. «Kath Soucie». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/kath_soucie/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  17. «Brian Cummings». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/brian_cummings/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  18. «Alvin Epstein». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/alvin-epstein/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  19. «Tony Jay». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/tony_jay/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  20. «Alec Murphy». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/alec_murphy/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  21. «Mary Kay Bergman». Rotten Tomatoes. January 1, 1970. http://www.rottentomatoes.com/celebrity/mary_kay_bergman/. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  22. «Frank Welker Filmography». Awn.com. http://www.awn.com/mag/issue5.01/5.01pages/welkerfilmography.php3. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014. 
  23. Sito, Tom (2006). Drawing the Line: The Untold Story of the Animation Unions From Bosko to Bart Simpson. The University Press of Kentucky, σελ. 301. ISBN 0-8131-2407-7. 
  24. 24,0 24,1 Nichols, Peter M. (2003). The New York Times Essential Library: Children's Movies. New York: Henry Holt and Company, σελ. 27–30. ISBN 0-8050-7198-9. 
  25. 25,0 25,1 25,2 25,3 25,4 Σφάλμα στην κλήση του template:cite video: Οι παράμετροι publisher, time, url και title πρέπει να οριστούν. Stone Circle Pictures/Walt Disney Studios Motion Pictures (2009)
  26. 26,0 26,1 Thomas, Bob (1991). Disney's Art of Animation: From Mickey Mouse to Beauty and the Beast. New York: Hyperion, σελ. 142–7. ISBN 1-56282-899-1. 
  27. Griswold, Jerome (2004). The Meanings of "Beauty and the Beast": A Handbook. Broadview Press, σελ. 249. ISBN 1-55111-563-8. http://books.google.com/?id=ecQuvwSSgzEC&pg=RA1-PA249&dq=%22gaston%22%22beauty+and+the+beast%22%22avenant%22&cd=1#v=onepage&q=%22gaston%22%22beauty%20and%20the%20beast%22%22avenant%22. 
  28. Humphreville, Kim. «La Belle et la Bete». WCSU. http://people.wcsu.edu/mccarneyh/fva/c/La_Belle_et_la_Bete_780.html. Ανακτήθηκε στις July 15, 2010. 
  29. Hischak, Thomas S (2011). «Voice Guide to Disney Animated Films and Characters». Disney Voice Actors A Biographical Dictionary. McFarland & Company, Inc, σ. 158. 
  30. Huver, Scott (May 30, 2012). «"Beauty and the Beast 3D" Gives Original Star Paige O'Hara a Whole New Perspective». NBC Chicago. NBCUniversal Media, LLC. http://www.nbcchicago.com/blogs/popcornbiz/Beauty-and-the-Beast-3D-Gives-Original-Star-Paige-OHara-a-New-Perspective-137157048.html. Ανακτήθηκε στις June 21, 2013. 
  31. Rusoff, Jane Wollman (November 22, 1992). «Beauty & The Bridge First She Charmed Us With Her Voice In Beauty And The Beast. Now Fort Lauderdale's Paige O'hara Takes On A Very Different Role In A Film About Chappaquiddick.». Sun-Sentinel. The Sun-Sentinel. http://articles.sun-sentinel.com/1992-11-22/features/9203020414_1_ted-kennedy-paige-o-hara-chappaquiddick-island/2. Ανακτήθηκε στις June 21, 2013. 
  32. Nicholson, Amy (January 13, 2012). «Meet Paige O'Hara: The Voice—And More—Of Disney's Smartest Heroine». Boxoffice. Boxoffice Media. http://pro.boxoffice.com/articles/2012-01-meet-paige-ohara-the-voice-and-more-of-disneys-smartest-heroine. Ανακτήθηκε στις June 21, 2013. 
  33. «Interview With Paige O'Hara, The Voice Of Belle In "Beauty and the Beast"». Disney Dreaming. DisneyDreaming.com. October 5, 2010. http://www.disneydreaming.com/2010/10/05/interview-with-paige-ohara-the-voice-of-belle-in-beauty-and-the-beast/. Ανακτήθηκε στις June 21, 2013. 
  34. Sands, Jez (October 25, 2010). «Beauty And The Beast: Paige O'Hara Interview». On the Box. OntheBox.com. http://blog.onthebox.com/2010/10/25/beauty-and-the-beast-paige-ohara-interview/. Ανακτήθηκε στις June 21, 2013. 
  35. Cerasaro, Pat (January 25, 2012). «SPOTLIGHT ON BEAUTY & THE BEAST 3D: Paige O'Hara». Broadway World. Wisdom Digital Media. http://broadwayworld.com/article/SPOTLIGHT-ON-BEAUTY-THE-BEAST-3D-Paige-OHara-20120125. Ανακτήθηκε στις June 21, 2013. 
  36. (2006) Audio Commentary by John Musker, Ron Clements, and Alan Menken. Bonus material from The Little Mermaid: Platinum Edition [DVD]. Walt Disney Home Entertainment.
  37. Kanfer (1997), p. 228.
  38. «Hits of the World». Billboard. March 28, 1992, σ. 38. http://www.americanradiohistory.com/Archive-Billboard/90s/1992/Billboard-1992-03-28.pdf. Ανακτήθηκε στις May 18, 2015. 
  39. Nanda Lwin (1999). Top 40 Hits: The Essential Chart Guide. Music Data Canada. ISBN 1-896594-13-1. 
  40. Jasen, David A (2013). A Century of American Popular Music. United Kingdom: Routledge, σελ. 19. ISBN 9781135352646. https://books.google.com/books?id=ucVYAQAAQBAJ&pg=PA19&dq=beauty+and+the+beast+celine+dion&hl=en&sa=X&ei=EN5pVffPENW0yATKnoP4Ag&redir_esc=y#v=onepage&q=beauty%20and%20the%20beast%20celine%20dion&f=false. 
  41. Haithman, Diane (August 17, 1991). «Unfinished 'Beauty' to Make Splashy Debut : Movies: The New York Film Festival will premiere Disney's animated work-in-progress on Sept. 29.». Los Angeles Times (Los Angeles Times). http://articles.latimes.com/1991-08-17/entertainment/ca-693_1_new-york-film-festival. Ανακτήθηκε στις June 18, 2013. 
  42. Honan, William H. (August 19, 1991). «At the New York Film Festival, Works on Art». The New York Times (The New York Times Company). http://www.nytimes.com/1991/08/19/movies/at-the-new-york-film-festival-works-on-art.html. Ανακτήθηκε στις June 18, 2013. 
  43. 43,0 43,1 Cling, Carol (April 21, 2013). «More than 20 years after 'Beauty and the Beast,' Paige O'Hara still remembered as voice of Disney princess». Las Vegas Review-Journal. Stephens Media LLC. http://www.reviewjournal.com/entertainment/arts-culture/more-20-years-after-beauty-and-beast-paige-ohara-still-remembered-voice. Ανακτήθηκε στις June 18, 2013. 
  44. «Beauty and the Beast». Festival de Cannes. http://www.festival-cannes.com/en/archives/ficheFilm/id/f3c5b65c-be71-4f69-a7ae-19bc7a8aae65/year/1992.html. Ανακτήθηκε στις August 16, 2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]