Ο ουρανός της δόξας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο ουρανός της δόξας
Yankee Doodle Dandy
YankeeDoodleDandy.jpg
Κινηματογραφική αφίσα.
ΣκηνοθεσίαΜάικλ Κερτίζ
ΠαραγωγήΧαλ Ουόλις
Τζακ Γουόρνερ
Ουίλιαμ Κάγκνεϊ
(σε συνεργασία)
ΣενάριοΡόμπερτ Μπάκνερ
Έντμουντ Τζόσεφ
(Δεν τους πιστώνεται):
Τζούλιους Έπσταϊν
Φίλιπ Έπσταϊν
ΠρωταγωνιστέςΤζέιμς Κάγκνεϊ
Τζόαν Λέσλι
Γουόλτερ Χιούστον
Ρίτσαρντ Γουόρφ
ΜουσικήΤραγούδια:
Τζορτζ Μ. Κόχαν
Μουσική σύνθεση:
Ρέι Χάιντορφ
Χάινζ Ρόμχελντ
(αμφότεροι δεν το πιστώνονται)
ΦωτογραφίαΤζέιμς Γιονγκ Χάου
ΜοντάζΤζορτζ Έιμι
Εταιρεία παραγωγήςWarner Bros.
ΔιανομήWarner Bros.
Πρώτη προβολή6 Ιουνίου 1942 (ΗΠΑ)
Διάρκεια126΄
ΠροέλευσηΗΠΑ
ΓλώσσαΑγγλική
Ακαθάριστα έσοδα$11,800,000[1]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Ο ουρανός της δόξας (πρωτότυπος τίτλος: Yankee Doodle Dandy) είναι αμερικανικό βιογραφικό δράμα και μιούζικαλ του 1942 σε σκηνοθεσία Μάικλ Κερτίζ. Η ταινία βασίζεται στη ζωή του ηθοποιού, σκηνοθέτη, σεναριογράφου, χορευτή και παραγωγού Τζορτζ Μ. Κόχαν, ο οποίος κατά τις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν γνωστός ως Ο άνδρας που κατέκτησε το Μπρόντγουεϊ. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Τζέιμς Κάγκνεϊ στον ρόλο του Κοχάν. Ο Κάγκνεϊ πλαισιώνεται από τους Τζόαν Λέσλι, Γουόλτερ Χιούστον, Ρίτσαρντ Γουόρφ, Ρόζμαρι ΝτεΚαμπ, Αϊρίν Μάνινγκ και Τζίνι Κάγκνεϊ. Η φωνή της Τζόαν Λέσλι που υποδύεται τη σύζυγο του Τζορτζ Μ. Κοχάν, ντουμπλαρίστηκε από την Σάλι Σουίτλαντ.

Η ταινία προτάθηκε για 8 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και χάρισε στον Τζέιμς Κάγκνεϊ Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Το 1993 ταινία επελέγη να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.[2]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1942, ενώ η Αμερική έχει μπει για τα καλά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τζορτζ Μ. Κόχαν (Τζέιμς Κάγκνεϊ), διάσημος ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, συνθέτης και παραγωγός του Μπρόντγουεϊ, αποφασίζει να επιστρέψει μετά από πολλά χρόνια στα θεατρικά δρώμενα για να συμμετάσχει στο μιούζικαλ «Προτιμώ να είμαι σωστός» των Ρότζερς και Χαρτ, όπου πρόκειται να υποδυθεί τον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Φρανγκλίνο Ρούσβελτ. Τη νύχτα της πρεμιέρας λαμβάνει ένα τηλεγράφημα από τον Ρούσβελτ που τον καλεί στην Ουάσινγκτον για να τον βραβεύσει με το Παράσημο της Τιμής για την προσφορά του στην πατρίδα. Η συνάντησή του με τον Πρόεδρο τον συγκινεί και τον ωθεί στο να κάνει αναδρομή στο παρελθόν του, ξεκινώντας από τη γέννησή του, την 4η Ιουλίου του 1878, συνεχίζοντας με την πορεία του στο χώρο της επιθεώρησης ως παιδί μαζί με τους γονείς του, Τζέρι και Νέλι (Γουόλτερ Χιούστον και Ρόζμαρι ΝτεΚαμπ) και την αδελφή του, Τζοσι (Τζίνι Κάγκνεϊ) και καταλήγοντας στην επιτυχία του στο Μπρόντγουεϊ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]