Υπόθεση Νοτόριους
.jpg)
Η Υπόθεση Νοτόριους (πρωτότυπος τίτλος Notorious), γνωστή και ως Ο Περιβόητος ή Νοτόριους, είναι αισθηματικό ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 1946, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι o Κάρι Γκραντ, η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, ο Κλοντ Ρέινς και ο Αλέξης Μινωτής.
Η ταινία σύμφωνα με τους κριτικούς σηματοδοτεί καλλιτεχνική ωρίμανση, όσον αφορά τη θεματολογία του σκηνοθέτη. Ο βιογράφος του Ντόναλντ Σπότο, γράφει ότι η ταινία αποτελεί την πρώτη απόπειρα του Χίτσκοκ να δημιουργήσει μια σοβαρή ερωτική ιστορία.[11]
Η ταινία φημίζεται για δυο συγκεκριμένες σκηνές:[12] Μια από αυτές είναι η σκηνή στην οποία η Ίνγκριντ Μπέργκμαν κρατάει κρυμμένο στο χέρι της το κλειδί από το κελάρι, όπου ο εραστής της, Κάρι Γκραντ, πρόκειται να ψάξει για στοιχεία που πρόκειται να ενοχοποιήσουν το σύζυγό της που υποδύεται ο Κλοντ Ρέινς. Ο Χίτσκοκ μετακινεί την κάμερα από το μπαλκόνι της εσωτερικής σκάλας της έπαυλης καταγράφοντας τον κόσμο που παρίσταται στη δεξίωση και ύστερα εστιάζει το φακό στο χέρι της Μπέργκμαν, όπου βρίσκεται κρυμμένο το κλειδί του κελαριού. Η άλλη διάσημη σκηνή της ταινίας αφορά ένα από τα φιλιά που η Μπέργκμαν ανταλλάσσει με τον Κάρι Γκραντ, το οποίο διαρκεί δυόμιση λεπτά. Ο κώδικας Χέιζ απαγόρευε την απεικόνιση φιλιών που ξεπερνούσαν τη διάρκεια των 3 δευτερολέπτων. Έτσι ο σκηνοθέτης προκειμένου να μην περάσει από λογοκρισία, έβαλε τους δυο ηθοποιούς να φιλιούνται για 3 δευτερόλεπτα και έπειτα να ανταλλάσσουν γλυκόλογα ο ένας στο αυτί του άλλου, εναλλάσσοντας έτσι το παθιασμένο φιλί με τους ψιθύρους[13].
Η ταινία συμμετείχε επίσης στο Φεστιβάλ των Καννών το 1946.[14]
Το 2006 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τον Απρίλιο του 1946, η Αλίσια Χούμπερμαν (Ίνγκριντ Μπέργκμαν), η Αμερικανίδα κόρη ενός καταδικασμένου κατασκόπου της ναζιστικής Γερμανίας εις βάρος των ΗΠΑ, στρατολογείται από τον πράκτορα Τ. Ρ. Ντέβλιν (Κάρι Γκραντ) για να διεισδύσει σε μια ομάδα Γερμανών μεταναστών που διέφυγαν στη Βραζιλία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν η Αλίσια αρνείται να βοηθήσει τις αρχές, ο Ντέβλιν παίζει ηχογραφήσεις από καβγάδες της με τον πατέρα της, επιμένοντας ότι η ίδια αγαπά τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Περιμένοντας τις λεπτομέρειες της αποστολής της στο Ρίο ντε Τζανέιρο, η Αλίσια και ο Ντέβλιν ερωτεύονται, αν και τα δικά του συναισθήματά είναι μπερδεμένα λόγω του άτακτου παρελθόντος της. Όταν ο Ντέβλιν λαμβάνει οδηγίες να την πείσει να αποπλανήσει τον Άλεξ Σεμπάστιαν (Κλοντ Ρέινς), φίλο του πατέρα της και κορυφαίο στέλεχος της IG Farben, ο Ντέβλιν δεν καταφέρνει να πείσει τους ανωτέρους του ότι αυτή είναι υπερβολική απαίτηση από την Αλίσια. Οι ανώτεροι παρατηρούν κυνικά ότι η αποπλάνηση δεν είναι κάτι ασυνήθιστο για εκείνη. Όταν του λένε ότι ο Σεμπάστιαν ήταν κάποτε ερωτευμένος με την Αλίσια, ο Ντέβλιν την ενημερώνει για την αποστολή. Η Αλίσια συμπεραίνει λανθασμένα ότι ο Ντέβλιν έπαιζε τον ερωτευμένο για να εξυπηρετήσει τον σκοπό του.
Ο Ντέβλιν καταφέρνει να συναντήσει η Αλίσια τον Σεμπάστιαν σε έναν ιππικό όμιλο. Αναγνωρίζοντάς την, ο Σεμπάστιαν την διεκδικεί, λέγοντας ότι πάντα ήξερε ότι θα κατέληγαν μαζί. Προσκαλεί την Αλίσια στο σπίτι του για φαγητό, μαζί με κάποιες επαγγελματικές γνωριμίες. Ο Ντέβλιν και ο λοχαγός Πολ Πρέσκοτ της Μυστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ δίνουν εντολή στην Αλίσια να απομνημονεύσει τα ονόματα και τις εθνικότητες όλων των παρευρισκόμενων. Στο φαγητό, η Αλίσια παρατηρεί ότι ένας καλεσμένος αναστατώνεται στη θέα ενός συγκεκριμένου μπουκαλιού κρασί. Μετά από αυτό, ο καλεσμένος οδηγείται γρήγορα έξω από το δωμάτιο και, όταν οι κύριοι μένουν μόνοι στο τέλος του δείπνου, ζητά συγγνώμη και προσπαθεί να φύγει, αλλά ένας άλλος επιμένει να τον πάει με το αυτοκίνητο, υπονοώντας ότι ο αγχωμένος και αναξιόπιστος συνεργάτης θα σκοτωθεί.
Η Αλίσια ενημερώνει τον Ντέβλιν και τον Πρέσκοτ ότι ο Σεμπάστιαν της έκανε πρόταση γάμου. Απογοητευμένη από την αδιαφορία του Ντέβλιν, παντρεύεται τον Σεμπάστιαν.
.jpg)
Έχοντας επιστρέψει από τον μήνα του μέλιτος, η Αλίσια λέει στον Ντέβλιν ότι το μπρελόκ που της έχιε δώσει ο άντρας της δεν έχει κλειδί για το κελάρι. Ο Ντέβλιν προτείνει στην Αλίσια να κάνει μια δεξίωση και να τον καλέσει, ώστε να μπορέσει να ερευνήσει. Η Αλίσια κλέβει το κλειδί από τον Σεμπάστιαν και ο Ντέβλιν με την Αλίσια ψάχνουν στο κελάρι, όπου ο Ντέβλιν σπάει κατά λάθος ένα μπουκάλι. Μέσα υπάρχει μαύρη άμμος, που αργότερα αποδεικνύεται ότι είναι μετάλλευμα ουρανίου (για την κατασκευή ατομικής βόμβας). Αφού πάρει ένα δείγμα, ο Ντέβλιν καθαρίζει βιαστικά τον χώρο και κλειδώνει την πόρτα. Καθώς ο Σεμπάστιαν κατεβαίνει για να φέρει σαμπάνια, ο Ντέβλιν φιλάει την Αλίσια για να τους αποσπάσει την προσοχή από την αναζήτησή τους. Η Αλίσια δικαιολογείται στον Σεμπάστιαν ότι ο Ντέβλιν είναι μεθυσμένος και επίμονος και ότι τον κατέβασε στο υπόγειο για να μην τους κάνει ρεζίλι στους καλεσμένους.
Ο Σεμπάστιαν συνειδητοποιεί ότι το κλειδί του κελαριού λείπει από την μπρελόκ του, αλλά το επόμενο πρωί, διαπιστώνει ότι η Αλίσια το έχει ξαναβάλει εκεί στη διάρκεια της νύχτας. Επιστρέφοντας στο κελάρι, βρίσκει υπολείμματα γυαλιού και άμμου από το σπασμένο μπουκάλι. Ο Σεμπάστιαν ξέρει ότι πρέπει να εμποδίσει την Αλίσια να μιλήσει, αλλά δεν μπορεί να το κάνει χωρίς να αποκαλύψει το λάθος του στους αδίστακτους συνεργούς του, οι οποίοι θα τον σκοτώσουν αν μάθουν ότι έχει παντρευτεί Αμερικανίδα πράκτορα. Ο Σεμπάστιαν συζητά την κατάσταση με τη μητέρα του (Λιοπολντίν Κόνσταντιν), η οποία του προτείνει η Αλίσια να «πεθάνει αργά» από δηλητηρίαση. Η Αλίσια σύντομα αρρωσταίνει και η ασθένειά της επιδεινώνεται μέχρι που καταρρέει και περιορίζεται στο δωμάτιό της, από όπου έχει αφαιρεθεί το τηλέφωνο. Πολύ αδύναμη για να φύγει, αντιλαμβάνεται ότι την έχουν καταλάβει.
Ανήσυχος από τη συνεχιζόμενη απουσία της Αλίσια, ο Ντέβλιν μπαίνει κρυφά στο δωμάτιο της Αλίσια, όπου εκείνη του λέει ότι ο Σεμπάστιαν και η μητέρα του τη δηλητηριάζουν. Εκείνος, συγκλονισμένος από τον κίνδυνο που διατρέχει η Αλίσια, της ομολογεί την αγάπη του και τη βοηθά να κατέβει τις σκάλες μπροστά στον Σεμπάστιαν και τους συνεργούς του. Για να μην το καταλάβουν οι άλλοι, ο Σεμπάστιαν προσποιείται ότι ενδιαφέρεται για τη σύζυγό του και βοηθά τον Ντέβλιν να κατεβάσει την Αλίσια. Ακούγοντας την Αλίσια να φωνάζει, ο Ντέβλιν καταλαβαίνει ότι η κατάστασή της επιδεινώνεται και χρειάζεται άμεσα νοσηλεία. Οι συνωμότες παρακολουθούν καχύποπτοι. Έξω, ο Σεμπάστιαν παρακαλεί τον Ντέβλιν και την Αλίσια να τον πάρουν μαζί τους με το αυτοκίνητο του Ντέβλιν, αλλά εκείνοι απομακρύνονται περιφρονητικά, αφήνοντάς τον πίσω να αντιμετωπίσει μια ζοφερή μοίρα στα χέρια των συνεργών του.
Πληροφορίες παραγωγής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία ξεκίνησε ως παραγωγή της εταιρίας του Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ, αλλά όταν έκανε πρεμιέρα στις αμερικανικές αίθουσες έφερε το σήμα της εταιρίας παραγωγής RKO. Ο Σέλζνικ είχε στο μεταξύ πουλήσει τα δικαιώματα του σεναρίου του Μπεν Χεχτ, στην RKO και ο Χίτσκοκ είχε αντικαταστήσει τον Σέλζνικ στο τιμόνι της παραγωγής.
Ο Χίτσκοκ συνέλαβε την ίδεα της δημιουργίας του Υπόθεση Νοτόριους δυο χρόνια πριν, όταν βρέθηκε σε γεύμα παρέα με την Μάργκαρετ Ο'Ντόνελ υπεύθυνη σεναρίων της εταιρίας του Σέλζνικ. Η Ο'Ντόνελ μετά το γεύμα της με το σκηνοθέτη έγραψε στον Σέλζνικ ότι ο Χίτσκοκ ήθελε να δημιουργήσει μια ταινία με θέμα μια γυναίκα, την οποία επρόκειτο να υποδυθεί η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, που αναγκάζεται να υποστεί σεξουαλική σκλαβιά για πατριωτικούς και πολιτικούς λόγους.[15] Eπρόκειτο να είναι μια εκκολαπτόμενη Μάτα Χάρι.[16] Ο Χίτσκοκ συζήτησε και με τον Γουίλιαμ Ντόζιε, υπεύθυνο παραγωγής της εταιρίας RKO, για τα σχέδια του και ο Ντόζιε έδειξε άμεσο ενδιαφέρον. Ο Ντόζιε επικοινώνησε με τον Σέλζνικ έχοντας σκοπό να προσφέρει χρήματα στον παραγωγό για να αναλάβει εκείνος την παραγωγή του μελλοντικού σχεδίου του Χίτσκοκ.
Το ενδιαφέρον του Ντόζιε, κίνησε την περιέργεια του Σέλζνικ, ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε δείξει αδιαφορία. Πίστεψε ότι αυτό που ώθησε το σκηνοθέτη, ώστε να θελήσει να δημιουργήσει ταινία με αυτό το θέμα ήταν η ιστορία που είχε δημοσιευτεί στη Saturday Evening Post με τίτλο The Song of the Dragon, της οποίας τα δικαιώματα είχε αποκτήσει ο Σέλζνικ. Η ιστορία διαδραματιζόταν στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ομοσπονδιακοί πράκτορες προσεγγίζουν έναν θεατρικό παραγωγό, ζητώντας του να πείσει μια ηθοποιό, με την οποία είχε σχέση στο παρελθόν, να ξελογιάσει τον αρχηγό μιας ομάδας κατασκόπων προκειμένου να του αποσπάσει πληροφορίες.[17] Αυτό το διήγημα αποτελούσε απλά τη βάση μιας ιδέας, υπέστη αλλαγές και απέκτησε όλα τα χαρακτηριστικά των κλασικών ταινιών του σκηνοθέτη.[18]
Τα Χριστούγεννα του 1944 ο Χίτσκοκ ταξίδεψε στην Αγγλία και όταν επέστρεψε, συνάντησε τον Σέλζνικ που του έδωσε πράσινο φως για την ανάπτυξη ενός σεναρίου με θέμα την κατασκοπία. Έπειτα ο σκηνοθέτης βρέθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου για τρεις βδομάδες συνεργάστηκε με τον Μπεν Χεχτ για τη δημιουργία του σεναρίου. Ο Χεχτ και ο Χίτσκοκ είχαν άριστη συνεργασία, κυρίως επειδή ο Χεχτ δεν νοιαζόταν για τις αλλαγές που ο σκηνοθέτης έκανε στη δουλειά του[15].
Όταν ο Χίτσκοκ επέστρεψε στο Χόλιγουντ, το σενάριο ήταν ολοκληρωμένο, αλλά ο Σέλζνικ αντιμετώπιζε προβλήματα με την παραγωγή της ταινίας Μονομαχία στον ήλιο (Duel in the Sun, 1946). Στην αρχή ο Σέλζνικ δεχόταν το σεναριογράφο και το σκηνοθέτη στο σπίτι του για να συζητήσουν πάνω στην ταινία,[19] αλλά στη συνέχεια ο παραγωγός απορροφήθηκε τόσο από την παραγωγή του Μονομαχία στον ήλιο, έτσι ώστε το Υπόθεση Νοτόριους να περάσει σε δεύτερη μοίρα.
Ο Χεχτ και ο Χίτσκοκ έκαναν αλλαγές στο αρχικό σενάριο, όσον αφορά το ουράνιο που βρισκόταν κρυμμένο στο κελάρι του Άλεξ Σεμπάστιαν. Μέχρι εκείνη την περίοδο δεν ήταν γνωστό ότι το στοιχείο ουράνιο χρησιμοποιούταν για τη δημιουργία της ατομικής βόμβας και ο Σέλζνικ αδυνατούσε να καταλάβει τους σκοπούς που εξυπηρετούσε η χρήση του στην υπόθεση. Ο Χίτσκοκ δήλωσε αργότερα ότι για μήνες τον παρακολουθούσαν πράκτορες του FBI, αφότου εκείνος και ο Χεχτ έψαξαν να βρουν πληροφορίες πάνω στο ραδιενεργό στοιχείο στα μέσα του 1945.[20] Μετά την έκρηξη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου του 1945, έγινε ξεκάθαρος ο λόγος για τον οποίο ο Χίτσκοκ και ο Χεχτ χρησιμοποιούσαν το ουράνιο ως αναπόσπαστο μέρος του σεναρίου.[21]
Τον Ιούνιο του 1945, ο Σέλζνικ έχασε κάθε πίστη σε μια ταινία για την οποία δεν ενδιαφερόταν από την αρχή.[22] Δεν του άρεσαν οι χαρακτήρες του σεναρίου και φοβόταν ότι το κοινό δε θα συμπαθούσε την Αλίσια[22]. Το κόστος του Μονομαχία στον ήλιο είχε ξεπεράσει κατά πολύ τον προϋπολογισμό και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να βρει χρήματα για να ολοκληρώσει την προβληματική αυτή ταινία. Η λύση ήταν να πουλήσει το σενάριο στην RKO και να δανείσει το Χίτσκοκ και την Μπέργκμαν στην εταιρία, προκειμένου να βγάλει χρήματα.
Η συμφωνία ήταν κερδοφόρα για τον Σέλζνικ, ο οποίος έλαβε 800.000 δολάρια μετρητά και 50% των κερδών της ταινίας. Ο Χίτσκοκ ήταν ικανοποιημένος καθώς είχε ξεφύγει από την τυραννία του Σέλζνικ[23]. Ανέλαβε για πρώτη φορά την παραγωγή της ταινίας και είχε τον απόλυτο έλεγχο για την πραγματοποίησή της.[23] Από τότε ο σκηνοθέτης ήταν υπεύθυνος για την παραγωγή όλων των ταινιών που σκηνοθέτησε.
Δεν ήταν εύκολο όμως να ξεφορτωθεί τόσο εύκολα τον Σέλζνικ, ο οποίος επέμενε ότι το 50% των κερδών που του αναλογούσε τον καθιστούσε υπεύθυνο για μέρος της παραγωγής της ταινίας. Προσπάθησε να αναμειχθεί στο εγχείρημα κάνοντας αλλαγές στο σενάριο και προσπαθώντας να αντικαταστήσει τον Κάρι Γκραντ με τον Τζόζεφ Κότεν.[24] Μετά τον βομβαρδισμό της Ιαπωνίας από τις Η.Π.Α., οι αντιρρήσεις του Σέλζνικ πάνω στο σενάριο αυξήθηκαν και ο Γουίλιαμ Ντόζιε κάλεσε το δραματουργό Κλίφορντ Όντετς, που είχε συνεργαστεί παλιότερα με την RKO και τον Γκραντ όταν έγραψε το σενάριο της ταινίας Στο διάβα της ζωής (None But the Lonely Heart), για να κάνει κάποιες αλλαγές στο σενάριο.
Ο Όντετς προσπάθησε να προσθέσει ατμόσφαιρα και μυστήριο στο σενάριο, αναπτύσσοντας εις βάθος τους χαρακτήρες της ταινίας. Αύξησε το πάθος και τον ερωτισμό μεταξύ του Ντέβλιν και της Αλίσια, καθώς και το αριστοκρατικό υπόβαθρο του Άλεξ Σεμπάστιαν. Ο Σέλζνικ θεώρησε ότι το καινούργιο σενάριο ήταν ακόμη μονοδιάστατο, ενώ ο Μπεν Χεχτ το θεώρησε βλακώδες. Στο τέλος ο Χίτσκοκ δε χρησιμοποίησε το σενάριο του Όντετς. Είχε ήδη στα χέρια του το κατάλληλο σενάριο γεμάτο πάθος, εντάσεις και κρυφά νοήματα.[25] Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 22 Οκτωβρίου του 1945[25] και ολοκληρώθηκαν το Φεβρουάριο του 1946.[26]
Διανομή ρόλων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο βιογράφος του Χίτσκοκ, Πάτρικ ΜακΓκίλιγκαν γράφει ότι ο σκηνοθέτης σπάνια κατάφερνε να έχει μεγάλους αστέρες, στους πρωταγωνιστικούς ρόλους των ταινιών που γύρισε κατά τη δεκαετία του 1940, αλλά το Υπόθεση Νοτόριους ήταν εξαίρεση στον κανόνα.[27] Το κινηματογραφικό ζευγάρωμα της Ίνγκριντ Μπέργκμαν με τον Κάρι Γκραντ, υποσχόταν υψηλά κέρδη[28]. Έτσι ο Χίτσκοκ προσέγγισε τον πρόεδρο της Selznick International παραγωγό Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ ζητώντας του να αναθέσει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον Κάρι Γκραντ και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Αλλά ο παραγωγός διαφώνησε, πιστεύοντας ότι η καλύτερη επιλογή για το ρόλο ήταν ο Τζόζεφ Κότεν. Οι λόγοι που επικαλέστηκε ο Σέλζνικ ήταν το γεγονός ότι, εφόσον οι Η.Π.Α. είχαν μόλις ρίξει την ατομική βόμβα στην Ιαπωνία, το κοινό δεν επρόκειτο να προσελκυθεί από μια ταινία που είχε να κάνει με ατομικές βόμβες, επίσης ο Κάρι Γκραντ, ο οποίος δεν επρόκειτο να είναι διαθέσιμος για τουλάχιστον τρεις μήνες θα είχε υψηλές οικονομικές απαιτήσεις και τέλος ο Τζόζεφ Κότεν είχε συμβόλαιο με τον παραγωγό επομένως θα ήταν πιο εύκολο να του αναθέσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο[22][24]. Ο Σέλζνικ προκειμένου να βγάλει γρήγορα χρήματα πούλησε μέρος της παραγωγής στην εταιρία RKO. Έτσι ο Γούιλιαμ Ντόζιε υπεύθυνος της παραγωγής ταινιών της εταιρίας, έβαλε ως όρο στο συμβόλαιο που υπέγραψε με τον Σέλζνικ την ανάθεση του πρωταγωνιστικού ρόλου της ταινίας στον Κάρι Γκραντ. Ο Γκραντ ανέλαβε το ρόλο στα τέλη του Αυγούστου του 1945.[23]
Ο Χίτσκοκ ήθελε να αναθέσει το ρόλο του Άλεξ Σεμπάστιαν στον καρατερίστα Κλίφτον Γουέμπ[26]. Ο Σέλζνικ διαφώνησε και αυτή τη φορά είχε δίκιο, καθώς υποστήριξε ότι ο Κλοντ Ρέινς ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για την ανάθεση του ρόλου, εφόσον ήταν ηθοποιός που υποσχόταν εμπορική επιτυχία. Μάλιστα είπε στον Χίτσκοκ να βιαστεί ώστε να καταφέρει να προσλάβει τον ηθοποιό[29]. Ο Ντόζιε και ο Χίτσκοκ συμφώνησαν ότι η ερμηνεία του Ρέινς μεταμόρφωσε τον Σεμπάστιαν στον κλασικό χιτσκοκικό κακό ήρωα (συμπαθητικός και μαλακός και σε μερικές περιπτώσεις περίπου τόσο συμπαθής όσο και ο πρωταγωνιστής).[26]
Η τρίτη σημαντική απόφαση που χρειάστηκε να παρθεί σχετικά με τη διανομή των ρόλων, ήταν εκείνη της κατάλληλης ηθοποιού που θα ερμήνευε το ρόλο της κυρίας Σεμπάστιαν. Όταν οι Έθελ Μπάριμορ και η Μίλντρετ Νάτγουικ δεν μπόρεσαν να αναλάβουν το ρόλο, ο Γερμανός ηθοποιός Ράινχολντ Σουντσελ πρότεινε τη Λεοπολντίν Κονσταντίν στον Χίτσκοκ και το Ντόζιε. Η ηθοποιός ήταν μια από τις μεγαλύτερες Γερμανίδες ηθοποιούς του μεσοπολέμου[26] και η σκοτεινή της παρουσία στην ταινία, κάνει τον κινηματογραφικό της γιο, Άλεξ (Κλοντ Ρέινς), να φαίνεται ακόμα και συμπαθής σε σύγκριση με εκείνη. Η Υπόθεση Νοτόριους ήταν η μοναδική ταινία που γύρισε η Κονσταντίν και η σκιαγράφηση του ρόλου αποτελεί ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα πορτρέτα χαρακτήρα σε ταινία του Χίτσκοκ..[26]
Απήχηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία έκανε εισπράξεις 4,8 εκατομμυρίων δολαρίων και ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες παραγωγές του 1946. Η RKO είχε 1.010.000 δολάρια κέρδος από την ταινία.[30]
Οι κριτικοί αγάπησαν την ταινία. Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times επαίνεσε το γράψιμο του Χεχτ και τη σκηνοθεσία του Χίτσκοκ που είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός εξαιρετικού μελοδράματος, με την κατάλληλη δόση αγωνίας[31]. Η Λέσλι Χάλιγουελ την χαρακτήρισε υπέροχη ρομαντική ταινία αγωνίας, που περιέχει μερικές από τις καλύτερες στιγμές στην καριέρα του σκηνοθέτη.[32] Μερικές δεκαετίες αργότερα ο κριτικός Ρόμπερτ Έμπερτ το συμπεριέλαβε στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών[33].
Η Σάρλοτ Τσάντλερ, μια από τους βιογράφους του σκηνοθέτη, ανέφερε ότι η Υπόθεση Νοτόριους είναι η αγαπημένη ταινία της κόρης του Χίτσκοκ, Πατρίσια.[34]
Βραβεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία έλαβε δυο υποψηφιότητες για Όσκαρ. Ο Κλοντ Ρέινς έλαβε την τέταρτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, για το ρόλο του Άλεξ Σεμπάστιαν, αλλά έχασε το βραβείο από τον Χάρολντ Ράσελ της ταινίας Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (The Best Years of our Lives, 1946). Ο Μπεν Χεχτ προτάθηκε για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, το οποίο έχασε από τον σεναριογράφο της ταινίας Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας, Ρόμπερτ Σέργουντ.
Υποψηφιότητα:
- Β’ Ανδρικού Ρόλου – Κλοντ Ρέινς
- Σεναρίου – Μπεν Χεχτ
Παρακαταθήκη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι κριτικοί του περιοδικού Time Ρίτσαρντ Κόρλις και Ρίτσαρντ Σίκελ συμπεριέλαβαν την ταινία στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ το περιοδικό Entertainment Weekly κατέταξε την ταινία στην 66η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Ανάμεσα στις μεταφορές και διασκευές της ταινίας είναι οι εξής:
- Η βωβή αμερικανική ταινία Convoy (1927) βασίστηκε στην ίδια ιστορία που είχε δημοσιευτεί στη Saturday Evening Post.[35]
- Στις 26 Ιανουαρίου 1948, η ραδιοφωνική εκπομπή Lux Radio Theater μετέδωσε μια προσαρμογή του έργου με την Μπέργκμαν ως Χούμπερμαν και τον Τζόζεφ Κότεν ως Ντέβλιν. Μία ακόμη ραδιοφωνική προσαρμογή ακούστηκε από το The Screen Guild Theater και πάλι με την Μπέργκμαν αλλά με συμπρωταγωνιστή τον Τζον Χόντιακ.
- Το Υπόθεση Νοτόριους ξαναγυρίστηκε το 1992 ως αμερικανική τηλεταινία με τον τίτλο Notorious σε σκηνοθεσία Κόλιν Μπάκσεϊ με τους Τζον Σι και Τζένι Ρόμπερτσον.
- Στη σειρά κινουμένων σχεδίων Star Wars: Ο πόλεμος των κλώνων (2008), το επεισόδιο "Senate Spy" του δεύτερου κύκλου αποτελεί συμπυκνωμένη εκδοχή της ταινίας. [36]
- Η ταινία Επικίνδυνη αποστολή 2 (2000) απέτισε φόρο τιμής στην ταινία Υπόθεση Νοτόριους αντικαθιστώντας στην ιστορία το ουράνιο με έναν θανατηφόρο ιό. [37]
- Η οπερατική εκδοχή του Υπόθεση Νοτόριους από τον Σουηδό συνθέτη Χανς Γέφορς έκανε πρεμιέρα στο Γκέτεμποργκ τον Σεπτέμβριο του 2015 με τη Νίνα Στέμε στον πρωταγωνιστικό ρόλο. [38]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Αγγλικά) Internet Movie Database. tt0038787. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016.
- 1 2 (Αγγλικά, Ισπανικά) FilmAffinity. 144054. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 www
.cinematografo .it /cinedatabase /film /notorius---l-amante-perduta /4996 /. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. - 1 2 3 Freebase Data Dumps. Google.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 www
.imdb .com /title /tt0038787 /fullcredits. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. - 1 2 3 4 5 6 7 decine21
.com /peliculas /encadenados-3548. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
- 1 2 (Αγγλικά) Internet Movie Database. www
.imdb .com /title /tt0038787 /releaseinfo /. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2023. - ↑ Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2023.
- 1 2 (Αγγλικά) The Numbers. www
.the-numbers .com /movie /Notorious-(1946) #tab=summary. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2023. - ↑ Spoto, Donald (1983). The Dark Side of Genius: The Life of Alfred Hitchcock. New York: Little, Brown and Company. ISBN 0-345-31462-X. p. 304. Page numbers cited in this article are from the Ballantine Books first paperback edition, 1984
- ↑ Duncan, Paul, (2003). Alfred Hitchcock: Architect of Anxiety 1899–1980. Los Angeles: Taschen. ISBN 3-8228-1591-8. p. 110
- ↑ Chandler, Charlotte (2006). It's Only a Movie: Alfred Hitchcock, A Personal Biography. New York: Applause Books. ISBN 978-1-55783-692-2. p. 163
- ↑ «Festival de Cannes: Notorious». festival-cannes.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2009.
- 1 2 Spoto, Dark, p. 298
- ↑ Spoto, Dark, p. 297
- ↑ McGilligan, p. 366
- ↑ Spoto, Donald, (2001). Notorious: The Life of Ingrid Bergman. Cambridge, Massachusetts: Da Capo Press. ISBN 978-0-306-81030-5. p. 195
- ↑ Spoto, Dark, p. 301
- ↑ Truffaut, François (1967). Hitchcock By Truffaut. New York: Simon and Schuster. ISBN 978-0-671-60429-5
- ↑ McGilligan, p. 375
- 1 2 3 McGilligan, p. 374
- 1 2 3 Leff, p. 206
- 1 2 Leff, p. 207
- 1 2 McGilligan, p. 379
- 1 2 3 4 5 Spoto, Dark, p. 302
- ↑ McGilligan, Patrick (2004). Alfred Hitchcock: A Life in Darkness and Light. New York: Harper Perennial. ISBN 978-0-06-098827-2. p. 376
- ↑ Leff, Leonard J. (1999). Hitchcock and Selznick: The Rich and Strange Collaboration of Alfred Hitchcock and David O. Selznick. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-21781-0. p. 207
- ↑ Leff, p. 209
- ↑ Richard Jewell & Vernon Harbin, The RKO Story. New Rochelle, New York: Arlington House, 1982. p212
- ↑ Crowther, Bosley. "The Screen in Review." The New York Times, August 16, 1946
- ↑ Walker, John, ed. Halliwell's Film Guide. New York: Harper Perennial. ISBN 0-06-273241-2. p. 873
- ↑ Ebert, R.Great Movies:Notorious Αρχειοθετήθηκε 2012-10-12 στο Wayback Machine., August 17, 1997. rogerebert.suntimes.com. Retrieved 6 September.
- ↑ Chandler, p. 163
- ↑ Vagg, Stephen (March 25, 2023). «A Brief History of Hitchcock Remakes». FilmInk. https://www.filmink.com.au/a-brief-history-of-hitchcock-remakes/.
- ↑ Young, Bryan (22 Οκτωβρίου 2012). «The Cinema Behind Star Wars : Notorious». StarWars.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2021.
- ↑ Brevet, Brad (13 Φεβρουαρίου 2012). «Did You Know 'Mission: Impossible 2' is a Remake of Hitchcock's 'Notorious'? Here, Have a Look...». ComingSoon.net.
- ↑ «Notorious». Göteborgsoperan. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- McGilligan, Patrick (2003). Alfred Hitchcock - A Life in Darkness and Light. London: John Wiley and Sons. pp. 850 pages. ISBN 0-470-86973-9.
- Spoto, Donald (2001). Notorious - The Life of Ingrid Bergman. America: DaCapo Press. pp. 474 pages. ISBN 0-306-81030-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Υπόθεση Νοτόριους στην IMDb (Αγγλικά)
- Υπόθεση Νοτόριους στη Cinémathèque Française (Γαλλικά)
- Υπόθεση Νοτόριους στο MyMovies.it (Ιταλικά)
- Υπόθεση Νοτόριους στο AllMovie (Αγγλικά)
- Υπόθεση Νοτόριους στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
- Υπόθεση Νοτόριους στο Metacritic (Αγγλικά)
- Υπόθεση Νοτόριους στο Box Office Mojo (Αγγλικά)
- Υπόθεση Νοτόριους στο TCMDB (Αγγλικά)
- «Υπόθεση Νοτόριους» (1946)
- Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1940
- Ταινίες του 1946
- Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ
- Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
- Ταινίες παραγωγής RKO Pictures
- Αγγλόφωνες ταινίες
- Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου
- Φιλμ νουάρ
- Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
- Ταινίες σε σενάριο Μπεν Χεκτ
- Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες