Το Λυκόφως της Δόξας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το Λυκόφως της Δόξας
TheLastCommand.png
ΣκηνοθεσίαΓιόζεφ Φον Στέρνμπεργκ
ΠαραγωγήΆντολφ Ζούκορ
Τζέσι Λ. Λάσκι
ΣενάριοΤζον Γκούντριτς
Λάγιος Μπιρό (Διήγημα)
Γιόζεφ Φον Στέρνμπεργκ
Χέρμαν Τζ. Μάνκιεβιτς (Μεσότιτλοι)
ΠρωταγωνιστέςΕμίλ Γιάνινγκς
Γουίλιαμ Πάουελ
Έβελιν Μπρεντ
ΜουσικήΡόμπερτ Ίσραελ
ΦωτογραφίαΜπερτ Γκλένον
Εταιρεία παραγωγήςParamount Pictures
Πρώτη προβολήCountry flag 22/1/1928
Κυκλοφορία1928
Διάρκεια85 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΓλώσσαΑγγλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Λυκόφως της Δόξας (Πρωτότυπος τίτλος The Last Command) είναι βωβή δραματική ταινία παραγωγής 1928 βασισμένη σε διήγημα του Λάγιος Μπιρό[1]. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας Έμιλ Γιάνινγκς, που ερμηνεύει το ρόλο ενός ξεπεσμένου στρατηγού της φρουράς του τσάρου, βραβεύτηκε με το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στην πρώτη απονομή των βραβείων το 1929. Πλάι στον Γιάνινγκς εμφανίζονται ο Γουίλιαμ Πάουελ και η Έβελιν Μπρεντ. Η ταινία επιλέχθηκε να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1917, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, που σήμανε την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ένας στρατηγός, ο Μεγαδούκας Σέργιος Αλέξανδρος (Εμίλ Γιάνινγκς), ξαδελφός του τσάρου, καταφέρνει να σωθεί και να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ζει υπό συνθήκες φτώχειας. Ένας πρώην του αντίπαλος, ο Λέων Αντρέγιεφ (Γουίλιαμ Πάουελ), που εργάζεται ως σκηνοθέτης σε αμερικανική χολιγουντιανή εταιρία καταφέρνει να τον εντοπίσει και τον προσλαμβάνει ως ηθοποιό σε μια ταινία που έχει ως θέμα την επανάσταση του '17.

Πολιτικό υπόβαθρο της ταινίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σκηνοθέτης Έρνστ Λούμπιτς αποκάλυψε στο δημοσιογράφο Γκίλμπερτ Σουάν ότι η υπόθεση της ταινίας είχε ως πηγή έμνευσης τη ζωή ενός στρατηγού της φρουράς του τσάρου ονόματι Θεόδωρος Α. Λοντιτζένσκι, τον οποίο ο Λούμπιτς είχε γνωρίσει στη Ρωσία και είχε συναντήσει χρόνια αργότερα στη Νέα Υόρκη όπου είχε ανοίξει εστιατόριο[2]. Ο Λούμπιτς συνάντησε ξανά τον άνδρα όταν εκείνος εμφανίστηκε σε ταινία του ως κομπάρσος για 7.50 δολάρια την ημέρα. Ο Λούμπιτς διηγήθηκε το περιστατικό στον Λάγιος Μπιρό, ο οποίος έγραψε την ιστορία πάνω στην οποία βασίστηκε το σενάριο της ταινίας του Φον Στέρνμπεργκ. Ο Λοντιτζένσκι, μετά την προβολή της ταινίας, υιοθέτησε το ψευδώνυμο Θίοντορ Λόντι και έγινε ηθοποιός εμφανιζόμενος σε κάποιες ταινίες μεταξύ του 1929 και 1935[3].

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έχει βαθμολογία 100% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εμίλ Γιάνινγκς βρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τόσο για την εν λόγω ταινία, όσο και για την ταινία Όταν η Σαρξ Υποκύπτει (The Way of All Flesh, 1927) στην πρώτη τελετή των βραβείων το 1929. Ο ηθοποιός κέρδισε το βραβείο, το οποίο η ακαδημία του έδωσε μερικές μέρες πριν την τελετή, καθώς εκείνος έπρεπε να αναχωρήσει για την Ευρώπη. Η ταινία προτάθηκε επίσης για Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου, ενώ ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι υπήρξε υποψήφια και για Όσκαρ Καλύτερης Παραγωγής, χάνοντας από την ταινία του 1927 Τα Φτερά (Wings, 1927)[4].

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Βράβευση:

  • Α' Ανδρικού Ρόλου - Εμίλ Γιάνινγκς

Υποψηφιότητες:

  • Καλύτερου Σεναρίου – Λάγιος Μπιρό
  • Καλύτερης Παραγωγής - Άντολφ Ζούκορ & Τζέσι Λάσκι

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Silent Era: The Last Command». silentera.com. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2011. 
  2. Gilbert Swan (May 7, 1929). «In New York». Pittsburgh Press. http://news.google.com/newspapers?nid=1144&dat=19290507&id=PCcbAAAAIBAJ&sjid=BUsEAAAAIBAJ&pg=2259,3161474. 
  3. Theodore Lodi στην IMDb
  4. Tom O'Neill, Movie Awards.New York, Perigee, 2001, p.18