Ιστορίες για Πάπιες η Ταινία: Ο Θησαυρός του Χαμένου Λυχναριού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιστορίες για Πάπιες η Ταινία: Ο Θησαυρός του Χαμένου Λυχναριού
DuckTales the Movie:
Treasure of the Lost Lamp
DuckTales DVD.jpeg
Εξώφυλλο Ελληνικού DVD
ΣκηνοθεσίαΜπομπ Χάτσκοκ
ΠαραγωγήΜπομπ Χάτσκοκ
Ζιαν-Πιέρ Γκιουνέ
ΣενάριοΆλαν Μπερνέτ
Βασισμένο σεΙστορίες για Πάπιες του Καρλ Μπαρκς
Ηθοποιοί φωνήςΆλαν Γιανγκ
Ριπ Τέιλορ
Κρίστοφερ Λόιντ
Ρούσι Τέιλορ
Τέρρι ΜακΓκάβερν
ΜουσικήΝτέιβιντ Νιούμαν
ΜοντάζΤσαρλς Κινγκ
Εταιρεία παραγωγήςWalt Disney Pictures
DisneyToon Studios
ΔιανομήWalt Disney Studios Motion Pictures
Πρώτη προβολή3 Αυγούστου 1990
Διάρκεια74 λεπτά
ΠροέλευσηΓαλλία
ΗΠΑ
Αυστραλία
Ιταλία
Δανία
ΓλώσσαΑγγλικά
Ακαθάριστα έσοδα$18.1 εκατομμύρια[1]

Οι Ιστορίες για Πάπιες η Ταινία: Ο Θησαυρός του Χαμένου Λυχναριού (αγγλικά: DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp) είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων περιπέτειας και φαντασίας που κυκλοφόρησε το 1990 και βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων Ιστορίες για Πάπιες (DuckTales). Κυκλοφόρησε από τη Walt Disney Pictures στις 3 Αυγούστου 1990 και ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney, η οποία δεν έγινε στα στούντιο της Αμερικής. Ήταν επίσης η πρώτη ταινία που έγινε σε συν-παραγωγή με τα DisneyToon Studios.

Σε παραγωγή των στούντιο της Disney στη Γαλλία και στην Αυστραλία, μια ταινία μικρού μήκους με πρωταγωνιστή τον Ντόναλντ Ντακ προβαλλόταν στις αίθουσες πριν ξεκινήσει η ταινία.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σκρουτζ Μακ Ντακ ταξιδεύει στη Μέση Ανατολή για να επιθεωρήσει ένα μπαούλο θησαυρού που ανακαλύφθηκε πρόσφατα και είναι σίγουρος ότι περιέχει τον θησαυρό του μεγάλου κλέφτη, Κολί Μπαμπά. Μαζί του είναι οι Χιούη, Λιούη και Ντιούη, η Γουέμπι και ο Λάντσπαντ Μακ Κουάκ (Μπουλντόζας στα Ελληνικά). Αν και αρχικά απογοητευμένος, μιας και το μπαούλο φαίνεται να περιέχει μόνο παλιά ρούχα, ο Σκρουτζ ενθουσιάζεται όταν βρίσκει έναν αρχαίο χάρτη θησαυρού στην τσέπη μιας παλιάς ρόμπας που ήταν μέσα στο μπαούλο. Ο κλέφτης Ντιζόν οδηγεί τον Σκρουτζ και τους υπόλοιπους να βρουν τον θησαυρό, μη γνωρίζοντας ότι ο Ντιζόν δουλεύει στην πραγματικότητα για τον σατανικό μάγο Μέρλοκ, ο οποίος επιθυμεί κάτι που ανήκε στον Κολί Μπαμπά. Η ομάδα ανακαλύπτει τον θησαυρό του Κολί Μπαμπά σε μια πυραμίδα, η οποία είναι καλυμμένη με άμμο. Η Γουέμπι βλέπει ανάμεσα στον θησαυρό ένα λυχνάρι, το οποίο ο Σκρουτζ της επιτρέπει να κρατήσει μιας και δεν έχει κάποια αξία για εκείνον.

Αφού έχουν μαζέψει τον θησαυρό και είναι έτοιμοι να αναχωρήσουν για το σπίτι, ο Μέρλοκ και ο Ντιζόν παγιδεύουν τον Σκρουτζ και την υπόλοιπη ομάδα σε ένα δωμάτιο γεμάτο τερατώδεις σκορπιούς, ενώ εκείνοι κλέβουν τον θησαυρό και φεύγουν. Ωστόσο, ο Μέρλοκ ανακαλύπτει ότι το λυχνάρι δεν βρίσκεται ανάμεσα στον θησαυρό και επιστρέφει με τον Ντιζόν στο δωμάτιο όπου είναι παγιδευμένοι οι υπόλοιποι για να το βρουν. Εν τω μεταξύ όμως, ο Σκρουτζ και η παρέα του καταφέρνουν να δραπετεύσουν από την πυραμίδα και μη έχοντας τίποτα άλλο παρά μόνο το λυχνάρι της Γουέμπι, αναχωρούν για την Παπιούπολη.

Μερικές μέρες αργότερα, τα παιδιά ανακαλύπτουν ότι μέσα στο λυχνάρι βρίσκεται ένα Τζίνι. Εκστασιασμένο από την ελευθερία του, το Τζίνι παραχωρεί στα τέσσερα παιδιά τρεις ευχές για τον καθένα. Για να ξεγελάσουν τον Σκρουτζ, τα παιδιά παρουσιάζουν το Τζίνι ως ένα φίλο τους από τους προσκόπους, ονόματι Τζιν. Τρομοκρατημένο από ένα νυχτόβιο πουλί, το Τζίνι λέει στα παιδιά για τον Μέρλοκ, ο οποίος χρησιμοποιήσε τις ευχές του για αιώνια ζωή και την καταστροφή της Ατλαντίδας και της Πομπηίας. Το μαγικό φυλακτό που έχει ο Μέρλοκ στην κατοχή του, του επιτρέπει να παίρνει διάφορες μορφές ζώων αλλά και να παραβιάζει τους κανόνες του λυχναριού, μη έχοντας όριο στις ευχές που μπορεί να κάνει. Ο Κολί Μπαμπά είχε κλέψει το λυχνάρι από τον Μέρλοκ και το έκρυψε μαζί με τον θησαυρό του, με τον Μέρλοκ να ψάχνει αιώνες από τότε να το βρει. Το Τζίνι εξηγεί ότι θα πρέπει να εμποδίσουν τον Μέρλοκ να ξαναπάρει το λυχνάρι, αλλιώς ο κόσμος θα υποφέρει.

Την επόμενη μέρα, η Γουέμπι χρησιμοποιεί την τελευταία της ευχή για να ζωντανέψει όλα τα παιχνίδια της, κάτι το οποίο αναγκάζει τα παιδιά να αποκαλύψουν την αληθινή ταυτότητα του Τζίνι στον Σκρουτζ. Θέλοντας να εντυπωσιάσει την Αρχαιολογική Κοινότητα κατά τη διάρκεια του ετήσιου χορού, ο Σκρουτζ εύχεται για τον θησαυρό του Κολί Μπαμπά και παίρνει το λυχνάρι και το Τζίνι μαζί του στον χορό. Ο Μέρλοκ και ο Ντιζόν τους ακολουθούν και στήνουν ενέδρα στον Σκρουτζ. Αφού ο Σκρουτζ και το Τζίνι καταφέρνουν να ξεφύγουν από τον Μέρλοκ, καθώς ο Σκρουτζ επιστρέφει στο σπίτι, μπερδεύει το λυχνάρι με μια σαλτσιέρα, και φεύγει αφήνοντας πίσω το αληθινό λυχνάρι και το Τζίνι. Ο Ντιζόν το βρίσκει και πείθεται από το Τζίνι να κρατήσει εκείνος το λυχνάρι και να μην το δώσει στον Μέρλοκ.

Έχοντας ευχηθεί για την περιουσία του Σκρουτζ, ο Ντιζόν παίρνει στην κατοχή του την έπαυλη και συλλαμβάνει τον Σκρουτζ για καταπάτηση περιουσίας όταν εισέρχεται σε αυτήν. Ωστόσο, ο Μπουλντόζας, τα ανήψια του, η Γουέμπι, η κυρία Mπίκλει και ο Μπάτλερ πληρώνουν την εγγύηση και ο Σκρουτζ βγαίνει από τη φυλακή. Όλοι μαζί συμφωνούν να βοηθήσουν τον Σκρουτζ ώστε τα πράγματα να γίνουν όπως ήταν και πριν. Ο Σκρουτζ, τα ανήψια του και η Γουέμπι, διεισδύουν στην έπαυλη σε μια προσπάθεια να κλέψουν το λυχνάρι, αλλά τους σταματά ο Μέρλοκ, ο οποίος παίρνει το λυχνάρι από τον Ντιζόν. Με το Τζίνι να είναι και πάλι υπό τον έλεγχο του Μέρλοκ, ο Μέρλοκ εύχεται το «άπιστο γουρούνι», ο Ντιζόν, να μεταμορφωθεί σε κάτι που του ταιριάζει, και έτσι το Τζίνι τον μεταμορφώνει σε γουρούνι. Στη συνέχεια μετατρέπει την έπαυλη σε φρούριο, το οποίο αρχίζει να πετάει ψηλά, πάνω από την Παπιούπολη. Όταν ο Σκρουτζ αγανακτισμένος απειλεί τον Μέρλοκ, ο τελευταίος εύχεται να τον πετάξει το Τζίνι «έξω από το σπίτι» και το Τζίνι, αν και διστακτικό, μη μπορώντας να κάνει αλλιώς, αναγκάζεται να ρίξει τον Σκρουτζ έξω από το φρούριο. Ο Σκρουτζ κρατιέται στην άκρη με το μπαστούνι του για να μην πέσει στο κενό, ενώ τα ανήψια του χρησιμοποιούν τη σφεντόνα τους για να πάρουν το λυχνάρι από τα χέρια του Μέρλοκ και να το πετάξουν στον Σκρουτζ. Προσπαθώντας να το πιάσει, ο Σκρουτζ δεν μπορεί να κρατηθεί άλλο και πέφτει στο κενό. Ο Μέρλοκ, χρησιμοποιώντας το φυλακτό του, μεταμορφώνεται σε ανθρωπόμορφο γύπα, και καταδιώκει τον Σκρουτζ και το λυχνάρι που πέφτουν προς τη Γη. Παλεύουν στον αέρα και ο Σκρουτζ αναγκάζει τον Μέρλοκ να ρίξει το φυλακτό του. Μη προστατευμένος πια από το φυλακτό, ο Μέρλοκ επανέρχεται στην ανθρώπινη μορφή του και πέφτει στο κενό προς τον θάνατό του, ενώ ο Σκρουτζ χρησιμοποιεί τη δεύτερη ευχή του για να σώσει τη ζωή του και να πάρει το σπίτι του πίσω.

Πίσω στην έπαυλη, ο Σκρουτζ δηλώνει «αρκετά με τις ευχές» και απειλεί να χρησιμοποιήσει την τελευταία του ευχή για να θάψει το λυχνάρι σε ένα σημείο όπου δεν θα το ξαναβρεί κανείς. Αντί αυτού, εύχεται το Τζίνι να γίνει ένα αληθινό αγόρι, κάτι το οποίο ήθελε και το ίδιο πάρα πολύ και το είχε εκμυστηρευτεί νωρίτερα στον Σκρουτζ. Χωρίς το Τζίνι, το λυχνάρι καταστρέφεται και γίνεται σκόνη. Καθώς τα παιδιά παίζουν με το νέο τους φίλο, ο Σκρουτζ ανακαλύπτει τον Ντιζόν (ο οποίος πήρε ξανά την πραγματική του μορφή μετά το θάνατο του Μέρλοκ) να κλέβει χρήματα από το μεγάλο δωμάτιο θησαυρού της έπαυλης. Ο Σκρουτζ τον κυνηγάει σε όλη την πόλη, φωνάζοντας: «Κάποιος να τον σταματήσει!»

Ηθοποιοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελληνική μεταγλώττιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εικονογραφιστής Λάρι Ρούπελ μοιράστηκε την εμπειρία του κατά τη διάρκεια της παραγωγής:

«Ήμουν ο μοναδικός Αμερικανός που δούλευε σε ένα στούντιο στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της παραγωγής. Οι άλλοι καλλιτέχνες κατάγονταν κυρίως από τη Γαλλία, τη Δανία, την Αυστραλία και την Ιταλία. Θα ήθελα να προσθέσω ότι αυτή η μικρή ταινία κατέληξε να είναι αρκετά σημαντική λόγω των πολλών αξιόλογων επαγγελματιών εικονογραφιστών που έκαναν το ξεκίνημά τους σε αυτό το πρότζεκτ. Εκτός από εμένα (έχω εικονογραφήσει αμέτρητα πρότζεκτ της Disney όπως επίσης και κλασικά μικρού μήκους της Warner Bros.), υπάρχουν, ανάμεσα σε άλλους, οι εικονογραφιστές της DreamWorks Συλβέιν Ντεμπουασί και Νίκολας Μάρλετ, ο Γάλλος σκηνοθέτης ταινιών κινουμένων σχεδίων Πιέρ Λίπχουντ και οι ILM Τζέιμς Μπέικερ και Ντάνιελ Τζιανέτ. Για όλους τους Ευρωπαίους που δούλευαν σε αυτή την ταινία, ήταν ένα όνειρο που γινόταν πραγματικότητα. Και επειδή οι περισσότεροι από εμάς δουλεύαμε σε μεγάλου μήκους ταινία για πρώτη φορά στη ζωή μας, κατά κάποιο τρόπο ήταν η Χιονάτη μας. Ως ο μόνος Αμερικανός στο προσωπικό, υπήρχαν πολλές περιστάσεις όπου έπρεπε να εξηγήσω στους επικεφαλής ή στους άλλους εικονογραφιστές την ακριβή έννοια μερικών Αμερικανικών αργκό φράσεων που χρησιμοποιούνταν στο σενάριο.»

Κατά τη διάρκεια των τίτλων αρχής της ταινίας, η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε στον τίτλο είναι παρόμοια με αυτή των ταινιών του Ιντιάνα Τζόουνς. Αυτό έγινε προφανώς για να τιμήσουν την ταινία Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού, η οποία χρησιμοποιήσε την αυθεντική σειρά βιβλίων κόμικ του Καρλ Μπαρκς ως μέρος έμπνευσης για την ταινία. Ένα άλλο σημείο όπου δίνεται φόρος τιμής στις ταινίες Ιντιάνα Τζόουνς έρχεται αργότερα στην ταινία, όταν κάποιος που μοιάζει με τον Ιντιάνα Τζόουνς φαίνεται για λίγο, όταν ο Σκρουτζ και το Τζίνι επισκέπτονται τη Λέσχη των Εξερευνητών.

Κυκλοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Box office[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία στην εγχώρια αγορά είχε έσοδα $18 εκατομμύρια και κάλυψε τον προϋπολογισμό της. Έχοντας να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό από άλλες, μεγαλύτερης κλίμακας κυκλοφορίες καλοκαιρινών οικογενειακών ταινιών, όπως Το Τρομερό Παιδί, η ταινία δεν ήταν η εμπορική επιτυχία που η Disney ήλπιζε και αυτό οδήγησε στο να ακυρωθούν όλες οι συνέχειες που ήταν προγραμματισμένες να γίνουν στη σειρά «Ιστορίες για Πάπιες».[εκκρεμεί παραπομπή]

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μερικοί κριτικοί θεώρησαν ότι η ταινία αποτελούσε προσβολή για τα κόμικ βιβλία του Καρλ Μπαρκς, πάνω στα οποία βασίστηκε.[2][3] Εκτός Αμερικής, ωστόσο, οι κριτικοί ήταν γενικά πιο ευγενικοί απέναντι στην ταινία.[εκκρεμεί παραπομπή] Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία σημειώνει ποσοστό 88% με μέσο όρο σκορ 6.3/10, βασισμένο σε 8 κριτικές.[4]

Home media[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία κυκλοφόρησε σε VHS στις 15 Μαρτίου 1991, ενώ ακολούθησε η κυκλοφορία Laserdisc στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς. Στις 16 Ιανουαρίου 2006, κυκλοφόρησε το DVD (περιοχή 1) ως αποκλειστικότητα του Disney Movie Club και του Disney Movie Rewards Program. Η πρώτη κυκλοφορία του DVD στο κοινό ανακοινώθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015.[5] Πριν από αυτό, η ταινία ήταν διαθέσιμη σε DVD στον Καναδά από τον Οκτώβριο του 2014, ως αποκλειστικότητα του Wal-Mart Exclusive.[6] Επιπρόσθετα, υπήρχε ακόμη μία κυκλοφορία DVD πριν τη γενική ημερομηνία κυκλοφορίας, η οποία εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 14 Οκτωβρίου 2014, επίσης ως αποκλειστικότητα του Wal-Mart Exclusive. Η Disney έδωσε την ταινία σε ευρεία κυκλοφορία και στην Ευρώπη αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου. Η ταινία στο DVD έχει αναλογίες εικόνας 1.66:1.

Η ταινία είναι διαθέσιμη για αγορά και ενοικίαση (και σε υψηλής ευκρίνιας μορφή) στα iTunes.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Duck Tales: The Movie (1990)». Box Office Mojo. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. 
  2. Kehr, Dave (3 Αυγούστου 1990). «Animated `Ducktales` Adventure Fails To Match Its Superb Source». Chicago Tribune (Chicago Tribune). http://articles.chicagotribune.com/1990-08-03/features/9003050295_1_uncle-scrooge-barks-dewey-and-louie. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. 
  3. Solomom, Charles (3 Αυγούστου 1990). «Duck Tales Makes Mockery of Tradition». The Los Angeles Times. http://articles.latimes.com/1990-08-03/entertainment/ca-1004_1_duck-tales. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. 
  4. «DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp». Rotten Tomatoes. http://www.rottentomatoes.com/m/ducktales-the-movie/. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. 
  5. «DuckTales The Movie: Treasure Of The Lost Lamp». Amazon. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. 
  6. «New DA DVDs Out Now At Canadian Wal-Marts». Disney Afternoon Forever. 12 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. 
  7. «iTunes - Movies - DuckTales: The Movie - Treasure of the Lost Lamp». iTunes. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).