Σταχτοπούτα (ταινία, 1950)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σταχτοπούτα
Cinderella
Σταχτοπούτα, αφίσα.jpg
Κινηματογραφική αφίσα
Σκηνοθεσία Κλάιντ Τζερόνιμι
Χάμιλτον Λάσκε
Ουίλφρεντ Τζάκσον
Παραγωγή Ουώλτ Ντίσνεϋ
Σενάριο Κεν Άντερσον
Περσς Πιρς
Χόμερ Μπράιτμαν
Ουίνστον Χίμπλερ
Μπιλ Πιτ
Έρντμαν Πένερ
Χάρι Ρήβς
Τζο Ρινάλντι
Τεντ Σιρς
Μορίς Ραπ
Βασισμένο σε Cendrillon του Σαρλ Περώ
Πρωταγωνιστές Ιλέν Γουντς
Έλενορ Όντλει
Βίρνα Φέλτον
Ρόντα Ουίλιαμς
Τζίμι ΜακΝτόναλντ
Λουί βαν Ρούτεν
Ντον Μπάρκλεϊ
Μάικ Ντάγκλας
Λουσίλ Μπλις
Ουίνστον Χίμπλερ
Μουσική Όλιβερ Ουάλας
Πολ Σμιθ
Μακ Ντέιβιντ
Τζέρρυ Λίβινγκστον
Αλ Χόφμαν
Μοντάζ Donald Halliday
Εταιρεία παραγωγής Walt Disney Studios Motion Pictures
Διανομή Buena Vista Pictures
Πρώτη προβολή 15 Φεβρουαρίου 1950 (Βοστόνη)
4 Μαρτίου 1950 (ΗΠΑ)
Διάρκεια 72 λεπτά
Προέλευση Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Γλώσσα Αγγλικά
Προϋπολογισμός 2,9 εκατομμύρια δολάρια
δεδομέναπ  σ  ε )

Η Σταχτοπούτα (πρωτότυπος τίτλος: Cinderella) είναι αμερικανική μουσική κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων φαντασίας παραγωγής Ουώλτ Ντίσνεϋ και διανομής Buena Vista Distribution. Βασίζεται στο ομώνυμο παραμύθι του Σαρλ Περώ, και είναι η δωδέκατη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβαν οι Κλάιντ Τζερόνιμι, Χάμιλτον Λασκ και Ουίλφρεντ Τζάκσον. Τα τραγούδια της ταινίας γράφτηκαν από τους Μακ Ντέιβιντ, Τζέρρυ Λίβινγκστον και Αλ Χόφμαν, και περιλαμβάνουν τα Cinderella, A Dream is a Wish Your Heart Makes, Sing Sweet Nightingale, The Work Song, Bibbidi-Bobbidi-Boo, και So This is Love. Στην ταινία ακούγονται, μεταξύ άλλων, οι φωνές των ηθοποιών Ιλέν Γουντς, Έλενορ Όντλει, Βίρνα Φέλτον, Ρόντα Ουίλιαμς, Τζίμι ΜακΝτόναλντ, Λουί βαν Ρούτεν, Ντον Μπάρκλεϊ, Μάικ Ντάγκλας, Λουσίλ Μπλις και Ουίνστον Χίμπλερ.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σταχτοπούτα ζει δυστυχισμένη σε ένα πύργο, όπου καταπιέζεται από τη μητριά της, Λαίδη Τρεμέιν, καθώς και από τις κόρες της, Ντριζέλα και Αναστασία. Ο πατέρας της έχει πεθάνει εδώ και αρκετό καιρό, και εκείνη αναγκάζεται να εργάζεται σαν υπηρέτρια στο ίδιο της το σπίτι. Οι φίλοι της είναι τα ποντίκια που ζουν μέσα στο σπίτι, τα πουλιά που την ξυπνάνε κάθε πρωί, και διάφορα άλλα ζώα, όπως ο σκύλος Μπρούνο. Μια μέρα, η γάτα της Λαίδης Τρεμέιν, ο Λούσιφερ, συναντά ένα άγνωστο ποντίκι, το Γκας, και αρχίζει να τον κυνηγάει. Η Σταχτοπούτα τον σώζει, του δίνει ρούχα-όπως και στα υπόλοιπα ποντίκια-και τον κάνει μέλος της ποντικοπαρέας του σπιτιού. Σύντομα γίνεται φίλος με τον Ζακ, ένα άλλο ποντίκι. Στην προσπάθεια του Γκας να αποδείξει τη γενναιότητά του, προκαλεί τον Λούσιφερ για αντιπερισπασμό ώστε τα άλλα ποντίκια να πάνε στο κοτέτσι για να φάνε το φαγητό που τους άφησε η Σταχτοπούτα. Ο Ζακ γλιτώνει τον Γκας από τα νύχια του γάτου, και τον συμβουλεύει να τον προσέχει, επειδή είναι πολύ επικίνδυνος.

Εν τω μεταξύ, στο Παλάτι του Βασιλιά, ο Βασιλιάς καλεί τον Μεγάλο Δούκα ανακοινώνοντάς του τη διοργάνωση ενός χορού όπου θα καλεστούν όσες νέες της χώρας είναι σε ηλικία γάμου, με σκοπό να διαλέξει κάποια ο Πρίγκιπας και να την παντρευτεί. Το νέο φτάνει στο σπίτι της Λαίδης Τρεμέιν, και όταν η Σταχτοπούτα μαθαίνει για το χορό ζητάει από τη μητριά της να πάει. Εκείνη της λέει πως αν τελειώσει όλες τις δουλειές του σπιτιού, τότε θα έχει την ευκαιρία να πάει στο χορό. Η Σταχτοπούτα εκμυστηρεύεται στα ποντίκια πως έχει μόνο ένα παλιό φόρεμα για να βάλει στο χορό-κι αυτό αν καταφέρει να ολοκληρώσει τις δουλειές. Έτσι, τα ποντίκια αποφασίζουν να τη βοηθήσουν, μαζεύοντας από τα πράγματα της Λαίδης Τρεμέιν, της Ντριζέλας και της Αναστασίας διάφορα κολιέ, φουλάρια, κ.ά., ενώ κάποια θα μείνουν πίσω στη σοφίτα με σκοπό να καλλωπίσουν όσο πιο πολύ γίνεται το φόρεμα.

Μετά από πολλές δυσκολίες, ο Ζακ και ο Γκας ανακτούν τα στολίδια που θα χρειαστούν για το φόρεμα, και μαζί με τα υπόλοιπα ποντίκια κάνουν το φόρεμα να φαίνεται σαν καινούριο. Όταν φτάνει η ώρα να πάνε οι δυο κόρες της Λαίδης Τρεμέιν μαζί της στο χορό, η Σταχτοπούτα τελειώνει τις δουλειές και πηγαίνει στη σοφίτα. Εκεί αντικρίζει το φόρεμα που τις έφτιαξαν τα ποντίκια και το παρουσιάζει στην Αναστασία και τη Ντριζέλα. Αυτές ανακαλύπτουν ότι η Σταχτοπούτα έχει κλέψει τα πράγματά τους (κολιέ, φουλάρια, κλπ) και καταστρέφουν το φόρεμά τους από το θυμό τους. Όταν έρχεται το αμάξι να τις πάρει, η Λαίδη Τρεμέιν φεύγει με τις κόρες της και αφήνει τη Σταχτοπούτα με σκισμένο φόρεμα.

Εκείνη την ώρα όμως, εμφανίζεται η Νεραϊδονονά της και μετατρέπει μια κολοκύθα σε άμαξα, τον σκύλο Μπρούνο σε υπηρέτη, το άλογο Μαζόρ σε αμαξά και τα ποντίκια σε άλογα. Η Σταχτοπούτα εντυπωσιάζεται και η Νεραϊδονονά τής λέει πως αυτά είναι τα απαραίτητα για να φτάσει στο χορό που διοργανώνεται στο Παλάτι. Αφότου δώσει στη Σταχτοπούτα ένα γαλάζιο φόρεμα και γυάλινα γοβάκια, τη συμβουλεύει ότι τα μάγια δε θα κρατήσουν για πολύ: όταν το ρολόι χτυπήσει 12 τα μεσάνυχτα όλα θα γίνουν όπως πριν. Η Σταχτοπούτα ξεκινά για το χορό, και μόλις εμφανίζεται, ο Πρίγκιπας-ο οποίος ήδη έχει απορρίψει για υποψήφιες νύφες τις κόρες της κακιάς μητριάς-την ερωτεύεται.

Όταν φτάνουν όμως τα μεσάνυχτα, εκείνη τρέχει να φύγει πριν ο Πρίγκιπας τη δει με το κατεστραμμένο φόρεμα. Το ένα της γοβάκι όμως της φεύγει στις σκάλες του Παλατιού, και ο Βασιλιάς διατάζει να βρουν σε ποια ανήκει, διότι με αυτήν ο Πρίγκιπας ήταν ερωτευμένος τη νύχτα του χορού. Ο Μέγας Δούκας φτάνει για έρευνα στο σπίτι της Λαίδης Τρεμέιν, κι εκείνη κλειδώνει τη Σταχτοπούτα στη σοφίτα, φοβούμενη μήπως της ταιριάζει το γοβάκι. Ο Μέγας Δούκας το δοκιμάζει στη Ντριζέλα και την Αναστασία, ωστόσο μάταια. Εκείνη τη στιγμή, τα ποντίκια σκαρφίζονται ένα σπουδαίο κόλπο και η Σταχτοπούτα αποδρά. Τότε εμφανίζεται, και ο Μέγας Δούκας τής δοκιμάζει το γοβάκι. Ωστόσο, η Λαίδη Τρεμέιν το σπάει, ώστε να μη μπορεί να επιλεχθεί η Σταχτοπούτα. Δεν υπολόγισε όμως ότι η Σταχτοπούτα είχε στην κατοχή της το άλλο γοβάκι (το μοναδικό που είχε απομείνει από τα μάγια μετά τα μεσάνυχτα). Ο Μέγας Δούκας τής το δοκιμάζει, και καθώς της ταιριάζει απόλυτα, αποδεικνύεται ότι ήταν αυτή που συνόδευσε τον Πρίγκιπα στο χορό. Η Σταχτοπούτα και ο Πρίγκιπας παντρεύονται, και η ταινία τελειώνει με την άμαξά τους να φεύγει, για το μήνα του μέλιτός τους.

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιλέν Γουντς ως Σταχτοπούτα: Η Σταχτοπούτα είναι μια κοπέλα που αναγκάζεται να δουλεύει ως υπηρέτρια στο σπίτι της κακιάς μητριάς της, Λαίδης Τρεμέιν, και των δύο κορών της, Ντριζέλας και Αναστασίας. Ο πατέρας της έχει πεθάνει εδώ και αρκετό καιρό, γι' αυτό και η μητριά της την κακομεταχειρίζεται.
  • Έλενορ Όντλει ως Λαίδη Τρεμέιν: Η Λαίδη Τρεμέιν είναι η κακιά μητριά της Σταχτοπούτας, η οποία είχε παντρευτεί τον πατέρα της Σταχτοπούτας. Όταν εκείνος απεβίωσε, εκείνη κακομεταχειρίζονταν τη Σταχτοπούτα και την έβαζε να δουλεύει σαν υπηρέτρια. Έχει δυο κόρες από τον πρώτο της γάμο με τον Κόμη Τρεμέιν, την Ντριζέλα και την Αναστασία.
  • Ρόντα Ουίλιαμς ως Ντριζέλα Τρεμέιν: Η Ντριζέλα είναι η πρωτότοκη κόρη της Λαίδης Τρεμέιν, η οποία φέρεται ταπεινωτικά στην Σταχτοπούτα. Έχει όνειρο να παντρευτεί τον Πρίγκιπα, και τσακώνεται συνεχώς με την αδελφή της, την Αναστασία.
  • Λουσίλ Μπλις ως Αναστασία Τρεμέιν: Η Αναστασία είναι η δευτερότοκη κόρη της Λαίδης Τρεμέιν. Κακομεταχειρίζεται κι αυτή τη Σταχτοπούτα, και όπως αποδεικνύεται στην ταινία, δεν έχει καθόλου ωραία φωνή. Μαλώνει συνέχεια με την αδελφή της, Ντριζέλα, και έχουν ένα κοινό όνειρο: να παντρευτούν τον Πρίγκιπα.
  • Βίρνα Φέλτον ως Νεραϊδονονά: Η Νεραϊδονονά είναι η καλόκαρδη προστάτιδα της Σταχτοπούτας, που έχει τη δυνατότητα να κάνει μαγικά και βοηθάει την Σταχτοπούτα να πάει στο χορό, μεταμορφώνοντας την κολοκύθα σε άμαξα, τα ποντίκια σε άλογα, το άλογο σε αμαξά και τον σκύλο σε υπηρέτη, καθώς και το χαλασμένο φόρεμα της Σταχτοπούτας σε ένα καινούριο και λαμπερό.
  • Ουίλιαμ Φίλιπς (Μάικ Ντάγκλας στο τραγούδι) ως Πρίγκιπας: Ο Πρίγκιπας είναι ο γιος του Βασιλιά, και ο πατέρας του διοργανώνει τον περίφημο νυχτερινό χορό ώστε να του βρει γυναίκα. Το βράδυ του χορού συναντά τη Σταχτοπούτα και την ερωτεύεται, και τελικώς παντρεύονται.
  • Τζουν Φόρεϋ ως Λούσιφερ: Η γάτα της Λαίδης Τρεμέιν και εχθρός των ποντικιών, που τυραννάει τόσο τη Σταχτοπούτα, όσο και τη Ντριζέλα με την Αναστασία.
  • Τζίμι ΜακΝτόναλντ ως Γκας, Ζακ και Μπρούνο:

Ο Γκας είναι ένα ποντίκι που η Σταχτοπούτα γλιτώνει από τα νύχια του Λούσιφερ και γίνεται μέλος της παρέας των ποντικιών που ζουν στο σπίτι της Λαίδης Τρεμέιν. Χαρακτηρίζεται από το πάχος του. Ο Ζακ είναι μέλος της ποντικοπαρέας που κατοικεί στο σπίτι της Λαίδης Τρεμέιν και γίνεται ο καλύτερος φίλος του Γκας (με τον οποίο έχουν συμμετάσχει σε διάφορα κόμικς της Disney πέρα από τη ταινία). Είναι αδύνατος, σε σχέση με τον Γκας. Ο Μπρούνο είναι ο τεμπέλης σκύλος που ζει στη κουζίνα της Σταχτοπούτας. Μισεί τον Λούσιφερ και πολλές φορές η Σταχτοπούτα είναι το θύμα του κυνηγητού τους.

  • Λουί βαν Ρούτεν ως Μέγας Δούκας και Βασιλιάς: Ο μονάρχης βασιλιάς της χώρας όπου διαδραματίζεται η ταινία ελπίζει να δει τον γιο του παντρεμένο, και γι' αυτό διοργανώνει ένα χορό στο Παλάτι. Ο Μέγας Δούκας είναι βασιλικός σύμβουλος και υπεύθυνος της αποστολής για την εύρεση υποψήφιας νύφης για τον Πρίγκιπα. Χαρακτηρίζεται από το μονόκλ του. Ο Βασιλιάς ξεσπά πολλές φορές πάνω του.

Ελληνική μεταγλώττιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της κλασικής «χρυσής» εποχής του Στούντιο Ντίσνεϋ και της εποχής των λιγότερο επιτυχημένων ταινιών κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.

Η Σταχτοπούτα ήταν η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία με συνεχή υπόθεση των Στούντιο μετά από οκταετή αποχή από το είδος. Η τελευταία ταινία του είδους κυκλοφόρησε το 1942 (Μπάμπι), και ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ανάγκασε την εταιρεία να κυκλοφορεί μικρού μήκους προπαγανδιστικές ταινίες, βάζοντας όλο το οικονομικό της βάρος εκεί. Το αποτέλεσμα ήταν σπονδυλωτές ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού (Μουσική και Χαρά, Ώρα για διασκέδαση, Νοσταλγικές Μελωδίες) που βγήκαν στις αίθουσες στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’40.

Προκειμένου να κρατηθεί χαμηλό το κόστος, χρησιμοποιήθηκαν ως μοντέλα του κάθε χαρακτήρα της ταινίας για τους animators, άνθρωποι με σάρκα και οστά. Η Έλεν Στάνλεϋ, καθώς και η Κάρεν Όβερμπι και η Ιλέν Γουντς, τα μοντέλα που ενσάρκωσαν την Σταχτοπούτα για τους animators, τους έμπνευσαν για τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα. Η Στάνλεϋ υπήρξε και το μοντέλο του χαρακτήρα της Αναστασίας Τρεμέιν, ενώ και στις επόμενες ταινίες Η Ωραία Κοιμωμένη και Τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας, ενσάρκωσε την Πριγκίπισσα Ορόρα και την Ανίτα Ράντκλιφ, αντίστοιχα. Ο Τζέφρι Στόουν υπήρξε το μοντέλο για το ρόλο του Πρίγκιπα, ενώ παράλληλα έδωσε και τη φωνή του σε ορισμένα σημεία της ταινίας στον χαρακτήρα.

Ένας μελετητής απέδειξε ότι το φόρεμα που φτιάχνουν τα ποντίκια στην Σταχτοπούτα, είναι ιδέα του Σαλβαντόρ Νταλί, ο οποίος είχε εργαστεί στα Στούντιο Ντίσνεϋ για το αρχικό στάδιο της ημιτελούς ταινίας Ντεστίνο, το 1947, λίγους μήνες πριν το ξεκίνημα της Σταχτοπούτας.[1]

Κομμένες σκηνές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα πρώτα προσχέδια των σεναρίων, ο Πρίγκιπας έπαιζε μεγαλύτερο ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης, αλλά τελικά συγκρατήθηκε στα στενά πλαίσια που εμφανίζεται στην τελική έκδοση. Σε ένα προσχέδιο που δεν συμπεριλήφθηκε στην ταινία, ο Πρίγκιπας θα φαινόνταν ότι κυνηγούσε ελάφια, αλλά τελικά θα αποκαλύπτονταν πως ήταν φίλοι και έπαιζαν μαζί. Σε ένα άλλο εγκαταλειλημένο προσχέδιο, ο Πρίγκιπας θα σοκαρίζονταν όταν μάθαινε από τον Μέγα Δούκα πως η Σταχτοπούτα ήταν απλώς υπηρέτρια, αλλά τελικά θα την παντρεύονταν. Στο ίδιο προσχέδιο, ο μεγάλος χορός θα ξαναγίνονταν για τους γάμους του Πρίγκιπα και της Σταχτοπούτας, ενώ η Νεραϊδονονά θα επανεμφανίζονταν σε αυτές τις σκηνές. Ο ίδιος ο Ουώλτ Ντίσνεϋ έκοψε το εναλλακτικό τέλος του χορού, επειδή το θεώρησε κάπως υπερβολικό. Παρόλα αυτά, η σκηνή συμπεριλήφθηκε στο βιντεοπαιχνίδι Kingdom Hearts: Birth by Sleep.

Σε ένα ακόμη προσχέδιο, θα υπήρχε μια σκηνή μετά την απόφαση της Λαίδης Τρεμέιν να πάει στο χορό η Σταχτοπούτα αν τελειώσει τις δουλειές του σπιτιού, όπου η Σταχτοπούτα θα φαντάζονταν πως θα κλωνοποιούνταν σε πολλές γυναίκες που θα έκαναν η καθεμιά από μία δουλειά. Παράλληλα θα ακούγονταν το τραγούδι Cinderella Work Song, το οποίο στην τελική έκδοση της ταινίας θα προσάρμοζαν σε μια δική τους εκδοχή τα ποντίκια ενώ επεξεργάζονταν το φόρεμα της Σταχτοπούτας. Ακόμη, υπήρξε και μια άλλη σκηνή που κόπηκε στο αρχικό στάδιο της Σταχτοπούτας, στην οποία η Λαίδη Τρεμέιν με τις κόρες της, θα σχολίαζαν μαζί με την Σταχτοπούτα για το μυστηριώδες κορίτσι που εξαφανίστηκε από τα μάτια του Πρίγκιπα τα μεσάνυχτα. Ο Ουώλτ Ντίσνευ εγκατέλειψε τη σκηνή επειδή φοβήθηκε ότι ο χλευασμός της Σταχτοπούτας από τον εαυτό της χωρίς να το γνωρίζουν η μητριά της και οι κόρες της, θα την έκανε εκνευριστική στο κοινό.

Μουσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ντίσνευ στράφηκε στον Τιν Παν Άλλεϋ ώστε να γράψει τη μουσική για τα τραγούδια της ταινίας. Η μουσική του Άλλεϋ θα γίνονταν με τον καιρό χαρακτηριστική για κάθε ταινία μεγάλου μήκους της εταιρείας. Τα δικαιώματα για τη μουσική και τα τραγούδια της ταινίας, άνηκαν στην νεοσύστατη τότε, Walt Disney Music Company.

Η Ίλεν Γουντς πήρς το ρόλο και ως τραγουδίστρια του χαρακτήρα της Σταχτούτας ανάμεσα σε 309 προτεινόμενες. Ο λόγος που πήρε το ρόλο ήταν επειδή, σύμφωνα με τον Ντίσνεϋ είχε ένα παραμυθένιο τόνο στη φωνή της.

Κυκλοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σταχτοπούτα βγήκε σε γενική κυκλοφορία στις ΗΠΑ στις 4 Μαρτίου 1950, κυκλοφορώντας σε επανέκδοση το 1957, το 1965, το 1973, το 1981 και το 1987. Η ταινία κυκλοφόρησε σε περιορισμένο χρονικό διάστημα στα Cinemark Theatre, από τις 16 έως τις 18 Φεβρουαρίου του 2013.

Η Σταχτοπούτα κυκλοφόρησε σε VHS για πρώτη φορά το 1988, ως μέρος των Κλασικών της Disney. Την περίοδο 1995-1996, η ταινία επανακυκλοφόρησε σε VHS, ενώ το 1997 βγήκε και σε DVD. Σύμφωνα με την εταιρεία, την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας πούλησε γύρω στα 3,2 εκατομμύρια αντίγραφα, ενώ τα έσοδα ανέρχονταν στα 64 εκατ. $. Προκειμένου να γιορτάσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία τον γάμο του Πρίγκιπα Γουίλλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον, η ταινία κυκλοφόρησε στις 4 Απριλίου του 2011 για περιορισμένο διάστημα. Η Disney κυκλοφόρησε μια Διαμαντένια Έκδοση για Blu-Ray και DVD στις 2 Οκτωβρίου του 2012, ενώ άλλη μια έκδοση DVD βγήκε έναν μήνα μετά. Στις 31 Ιανουαρίου του 2017, επανακυκλοφόρησε ανανεωμένη η Διαμαντένια Έκδοση.

Υποδοχή και εισπράξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes βαθμολογεί την ταινία με 97%, και στην σελίδα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Τα πλούσια χρώματα, τα γλυκά τραγούδια, τα αξιολάτρευτα ποντίκια και η φιλική πρωταγωνίστρια, κάνουν την Σταχτοπούτα μια ταινία υπέροχη και νοσταλγική».

Γενικότερα, η ταινία έχει δεχτεί θετικές κριτικές, και ιδιαίτερα στην πρώτη της κυκλοφορία οι κριτικοί έκαναν λόγο για «μια ταινία που θύμισε/είναι ισάξια των ταινιών που έβαζε το Στούντιο πριν μερικά χρόνια (Πινόκιο, Ντάμπο, Μπάμπι). Τέλος, σε πολλούς θύμισε την Χιονάτη και τους Επτά Νάνους, την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της εταιρείας.

 Εισπράξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνολικά, από όλες τις κυκλοφορίες της σε κινηματογράφους και ενοικιάσεις, η ταινία συγκεντρώνει έσοδα 263.6 εκατομμυρίων δολλαρίων, ενώ αρχικά με προϋπολογισμό 2.9 εκατομμύρια​ δολάρια, υπήρξε μια επιτυχία στο box office.

Το 1951, η Σταχτοπούτα ήταν η πέμπτη δημοφιλέστερη ταινία στο βρετανικό box office. [2] Τα έσοδα της Σταχτοπούτας κατά την αρχική της κυκλοφορία, βοήθησαν στην παραγωγή κάποιων άλλων ταινιών της εταιρείας κατά την δεκαετία του ’50, καθώς και στην ανέγερση της θρυλικής Disneyland.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikiquote logo
Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα: