Τηλεόραση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τηλεοπτική συσκευή

Η τηλεόραση είναι ένα σύστημα τηλεπικοινωνίας που χρησιμεύει στη μετάδοση και λήψη κινούμενων εικόνων και ήχου εξ αποστάσεως. Aποτελεί το κυριότερο και δημοφιλέστερο Μέσο Μαζικής Επικοινωνίας και η χρήση της είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σε όλο τον κόσμο. Ο όρος καλύπτει ολόκληρο το φάσμα των τεχνικών χαρακτηριστικών και των δραστηριοτήτων που αφορούν τα τηλεοπτικά προγράμματα, καθώς και τη μετάδοσή τους. Συνήθως, λέγοντας "τηλεόραση" εννοούμε τη συσκευή, δηλαδή τον δέκτη, ο οποίος λαμβάνει το (τηλεοπτικό) σήμα που εκπέμπουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί σε συγκεκριμένες συχνότητες (ή αλλιώς κανάλια) με την οθόνη που απεικονίζει το αποτέλεσμα της εκπομπής (μετατροπή του σήματος σε εικόνα και ήχο).

Ο τηλεοπτικός δέκτης λαμβάνει το τηλεοπτικό σήμα είτε ασύρματα είτε ενσύρματα. Η ασύρματη λήψη γίνεται με δύο τρόπους: Ο ένας τρόπος είναι η λήψη με κεραία στραμμένη σε κάποιο επίγειο σταθμό εκπομπής (που βρίσκεται στην κορυφή κάποιου βουνού). Ο δεύτερος τρόπος είναι η λήψη από δορυφόρο μέσω δορυφορικής κεραίας (πιάτο) και ειδικού δέκτη. Στην ενσύρματη λήψη έχουμε την καλωδιακή τηλεόραση και τη λήψη μέσω δικτύου (IPTV). Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη της ευρυζωνικής δικτύωσης (καθώς και οι νέες τεχνικές συμπίεσης τηλεοπτικού σήματος) κατέστησε ικανή τη μετάδοση τηλεοπτικού προγράμματος μέσω Διαδικτύου. Πρόσφατα έχει ξεκινήσει και η μετάδοση τηλεοπτικού σήματος μέσω δικτύου κινητής τηλεφωνίας (Mobile TV).

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η λέξη είναι συνθετικό του αρχαίου ελληνικού προθέματος «τηλε-», το οποίο σημαίνει «μακριά», και της λέξης «όραση».

Αρχαιότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μία από τις αρχαιότερες αναφορές στην τηλεόραση είναι και αυτή του Λουκιανού (Αληθούς Ιστορίας Α΄, παράγραφος 26). Ο συγγραφέας μίλησε για "ένα κάτοπτρο στο οποίο μπορούσε να δει κανείς όλες τις πόλεις και τα έθνη όπως είναι".[1]

Επίγεια τηλεόραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κεραία τύπου UHF

Ο πιο διαδεδομένος τρόπος μετάδοσης είναι μέσω επίγειου δικτύου εκπομπής. Στην κορυφή κάποιου βουνού εγκαθίσταται ένα κέντρο εκπομπής, το οποίο λαμβάνει το τηλεοπτικό σήμα από το σταθμό και το οδηγεί σε ένα πομπό. Ο πομπός το εκπέμπει σε μία από τις παρακάτω ζώνες συχνοτήτων:

  1. UHF (Ultra High Frequency, υπερυψηλές συχνότητες): Στη ζώνη αυτή η συχνότητα κυμαίνεται από 300 MHz (ελάχιστο) έως 3000 MHz (μέγιστο)
  2. VHF (Very Ηigh Frequency, πολύ υψηλές συχνότητες): Στη ζώνη αυτή η συχνότητα κυμαίνεται από 30 MΗz εως 300 MΗz

Αυτές οι ζώνες συχνοτήτων δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τηλεοπτικές μεταδόσεις. Σε αυτές τις ζώνες συχνοτήτων έχουν εκχωρηθεί κανάλια και για άλλες εφαρμογές, όπως η ραδιοφωνία FM, οι ραδιοερασιτεχνικές εκπομπές, τα ειδικά ραδιοδίκτυα κ.τ.λ.. Η κατανομή των καναλιών είναι διαφορετική για κάθε περιοχή του κόσμου. Συνοπτικά, στην Ελλάδα έχουμε τα παρακάτω κανάλια, ανάλογα με τη ζώνη εκπομπής:

  • Ζώνη I (VHF): Κανάλια 2, 3, 4.
  • Ζώνη II (VHF): Δεν υπάρχουν τηλεοπτικά κανάλια, χρησιμοποιείται για ραδιοφωνία FM.
  • Ζώνη III (VHF): Κανάλια 5-11.
  • Ζώνη IV (UHF): Κανάλια 21-37
  • Ζώνη V (UHF): Κανάλια 38-69

Επίσης, υπάρχει η ζώνη με τα κανάλια S2-S20 (VHF). Σε αυτή τη ζώνη δε γίνονται εκπομπές από επίγειο σταθμό. Αυτή η ζώνη χρησιμοποιείται μόνο για τις καλωδιακές εγκαταστάσεις.

Έγχρωμη εικόνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλαιότερα συστήματα αναλογικής εκπομπής σήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οθόνη χρωματισμών, μερικές φορές χρησιμοποιείται όταν δεν υπάρχει διαθέσιμο πρόγραμμα στον σταθμό τηλεόρασης

Αρχικά, το τηλεοπτικό σήμα ήταν ασπρόμαυρο. Αργότερα επιχειρήθηκε η μετάδοση έγχρωμου σήματος. Τέθηκε ως απαραίτητη προϋπόθεση η συμβατότητα μεταξύ ασπρόμαυρων και έγχρωμων εκπομπών. Ο έγχρωμος τηλεοπτικός δέκτης θα έπρεπε να λειτουργεί τόσο με έγχρωμες όσο και με ασπρόμαυρες εκπομπές σημάτων. Επίσης, ο ασπρόμαυρος δέκτης θα έπρεπε να μπορεί να λάβει ένα έγχρωμο σήμα (το οποίο, φυσικά, θα προέβαλλε ασπρόμαυρο). Αναπτύχθηκαν τα παρακάτω αναλογικά πρότυπα έγχρωμης εικόνας:

  • PAL (Phase Alternating Line): Γερμανικής προέλευσης με πρώτη εκπομπή το 1967
  • SECAM (quentiel Couleur à mémoire): Γαλλικής προέλευσης με πρώτη εκπομπή το 1956 και
  • NTSC (National Television System Committee): Αμερικανικής προέλευσης με πρώτη εκπομπή το 1953

Τα πρότυπα PAL και NTSC μοιάζουν πάρα πολύ μεταξύ τους. Το πρότυπο PAL αποτελεί μια βελτίωση του NTSC. Το σύστημα PAL PLUS προτάθηκε ως αντικαταστάτης του PAL. Η κυριότερη καινοτομία του είναι η εκπομπή σημάτων ευρείας εικόνας (wide screen), π.χ. με λόγο 16:9. Το σύστημα αυτό, αν και σημαντικά εξελιγμένο, θεωρείται ήδη ξεπερασμένο γιατί είναι αναλογικό.

Σε αυτά τα πρότυπα η έγχρωμη εικόνα αποτελείται από δύο σήματα: την ασπρόμαυρη εικόνα, η οποία ονομάζεται σήμα φωτεινότητας (αγγλικός όρος: luminance) και συμβολίζεται ως Y, και το χρώμα, το οποίο ονομάζεται σήμα χρωμικότητας (αγγλικός όρος: chrominance) και συμβολίζεται ως C. Στην Ελλάδα, ενώ επίσημα η χώρα ήταν καταχωρημένη διεθνώς ότι χρησιμοποιούσε το σύστημα SECAM, όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί εξέπεμπαν αναλογικό σήμα με το σύστημα PAL.

Για την ψηφιακή τηλεόραση επίσης υπάρχουν διάφορες συλλογές προτύπων και μεμονωμένα πρότυπα: DVB, ATSC, ISDB, DTMB, DMB.

Κατασκευαστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατασκευαστές μεγάλων οθονών παγκοσμίως (2ο τετράμηνο του 2013)
Κατασκευαστής Ποσοστό[2]
Samsung Electronics 26,5%
LG Electronics 16,3%
Sony 8%
Panasonic 5,3%
TCL 5,1%
Άλλοι 38,8%
Κατασκευαστές τηλεοράσεων LCD το 2014
Κατασκευαστής Ποσοστό[3]
Samsung Electronics 21,8%
LG Electronics 14,2%
Sony 6,5%
TCL 5,4%
Hisense 5,2%
Άλλοι 29,2%

Η τηλεόραση στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι πρότινος, το ελληνικό επίγειο σύστημα μετάδοσης ήταν αποκλειστικά αναλογικό. Από τις 6 Φεβρουαρίου του 2015 το τηλεοπτικό σήμα είναι σε όλη τη χώρα, ψηφιακό αλλά αναλογικό που εκπέμπουν τα κανάλια της Ε.Ρ.Τ. ερτ1,ερτ2 και ερτ3[4].

Επίσης υπάρχουν ψηφιακές πλατφόρμες δορυφορικής εκπομπής. Η ιδιωτική εταιρεία Multichoice Ελλάδος παρέχει το πακέτο συνδρομητικής τηλεόρασης NOVA. Εκπέμπει δικά της κανάλια καθώς και τα ψηφιακά πανελλαδικής εμβέλειας (κρατικά και ιδιωτικά). Η Alpha Digital, μια δεύτερη απόπειρα ψηφιακής, δορυφορικής συνδρομητικής τηλεόρασης κατέληξε σε αποτυχία. O OTE έχει μια δορυφορική, ψηφιακή πλατφόρμα στο δορυφόρο Hellas Sat 2. Πλέον με το όνομα OTE TV (παλιότερα Connex - Tv), xρησιμοποιεί μια δορυφορική συχνότητα ή σύνδεση μέσω διαδικτύου και εκπέμπει ελληνικά και διεθνή τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια μέσω μηνιαίας συνδρομής.

Μια οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλει τον τερματισμό των αναλογικών επίγειων εκπομπών μέχρι το τέλος του 2014. Από την 6η Φεβρουαρίου 2015, οι επίγειες εκπομπές είναι ψηφιακές και αναλογικές εκπομπές της Ε.Ρ.Τ.. Το σύστημα μετάδοσης που έχει επιλεγεί είναι το DVB-T. Η κατανομή της ευθύνης για τη μετάβαση, σε επίπεδο σταθμών, έγινε διακριτά μεταξύ των κρατικών και των ιδιωτικών, ενώ η υλοποίηση πραγματοποιήθηκε με τη μεταξύ τους συνεργασία. Για τους κρατικούς σταθμούς την υλοποίηση είχε αναλάβει η ΕΡΤ. Η Digea είναι η εταιρεία που έχει συσταθεί κατόπιν συμφωνίας των ιδιωτικών σταθμών πανελλαδικής εμβέλειας (ALPHA, ΑΝΤΕΝΝΑ, Μακεδονία TV, MEGA, ΣΚΑΪ, Star Channel) και εκ μέρους τους πραγματοποίησε την ψηφιακή μετάβαση στις 6 Φεβρουαρίου του 2015[5]. Οι περιφερειακοί σταθμοί έχουν συστήσει επίσης δικές τους εταιρείες.

Το σύστημα της καλωδιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα λειτουργεί σε περιορισμένη κλίμακα στις περιοχές Πλάκα, Εξάρχεια και Κολωνάκι της Αθήνας & στην Θεσ/νίκη.[6][7]

Δείτε επίσης το λήμμα κέντρα ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών στην Ελλάδα για μια παρουσίαση της γεωγραφικής κατανομής των εκπομπών τηλεοπτικού σήματος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γιώργος Κάρτερ, Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Ιστορία και ιστορίες, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2004, σελ. 13.
  2. Clark, Aaron (26 September 2013). «Japanese TV Makers Gain Market Share as Weaker Yen Boosts Sales». Bloomberg. http://www.bloomberg.com/news/2013-09-04/japanese-tv-makers-gain-market-share-as-weaker-yen-boosts-sales.html. 
  3. Global market share held by LCD TV manufacturers from 2008 to 2014. Retrieved 26 February 2015.
  4. http://www.digea.gr/233/category/16/Deltia-tupou/el/el
  5. [1] Η ιστοσελίδα της Digea
  6. Καλωδιακή τηλεόραση στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας Αττική SOS, ΥΠΕΧΩΔΕ
  7. Η ανάπλαση της Ερμού είναι μόνον η αρχή Το Βήμα Online

Σχετική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Abramson, Albert (2003). The History of Television, 1942 to 2000. Jefferson, NC, and London: McFarland. ISBN 0-7864-1220-8. 
  • Pierre Bourdieu, On Television, The New Press, 2001.
  • Tim Brooks and Earle March, The Complete Guide to Prime Time Network and Cable TV Shows, 8th ed., Ballantine, 2002.
  • Jacques Derrida and Bernard Stiegler, Echographies of Television, Polity Press, 2002.
  • David E. Fisher and Marshall J. Fisher, Tube: the Invention of Television, Counterpoint, Washington, DC, 1996, ISBN 1-887178-17-1.
  • Steven Johnson, Everything Bad is Good for You: How Today's Popular Culture Is Actually Making Us Smarter, New York, Riverhead (Penguin), 2005, 2006, ISBN 1-59448-194-6.
  • Leggett, Julian (April 1941). «Television in Color». Popular Mechanics (Chicago). https://books.google.com/books?id=CdoDAAAAMBAJ&pg=PA497&dq=popular+mechanic+anti-tank+1941&hl=en&ei=vu6aTObXE5Wnngfs6J3iDw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CDUQ6AEwAQ#v=onepage&q&f=true. Ανακτήθηκε στις 2014-12-07. 
  • Jerry Mander, Four Arguments for the Elimination of Television, Perennial, 1978.
  • Jerry Mander, In the Absence of the Sacred, Sierra Club Books, 1992, ISBN 0-87156-509-9.
  • Neil Postman, Amusing Ourselves to Death: Public Discourse in the Age of Show Business, New York, Penguin US, 1985, ISBN 0-670-80454-1.
  • Evan I. Schwartz, The Last Lone Inventor: A Tale of Genius, Deceit, and the Birth of Television, New York, Harper Paperbacks, 2003, ISBN 0-06-093559-6.
  • Beretta E. Smith-Shomade, Shaded Lives: African-American Women and Television, Rutgers University Press, 2002.
  • Alan Taylor, We, the Media: Pedagogic Intrusions into US Mainstream Film and Television News Broadcasting Rhetoric, Peter Lang, 2005, ISBN 3-631-51852-8.
  • Amanda D. Lotz, The Television Will Be Revolutionized, New York University Press, ISBN 978-0814752203

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Wikiquote logo
Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα: