Σαλούντος Αμίγκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σαλούντος Αμίγκος
Saludos Amigos
Saludos Amigos.jpg
Αυθεντική κινηματογραφική αφίσα
Σκηνοθεσία Νορμ Φέργκιουσον
Ουίλφρεντ Τζάκσον
Τζακ Κίννι
Χάμιλτον Λάσκε
Μπιλ Ρόμπερτς
Παραγωγή Γουώλτ Ντίσνεϋ
Σενάριο Χάρρι Ριβς
Ντικ Χούμερ
Ρόι Γουίλιαμς
Ραλφ Ράιτ
Τζόε Γκραντ
Όμερ Μπράιτμαν
Ιστορία Τεντ Σιρς
Γουίλιαμ Κοτρέλλ
Γουέμπ Σμιθ
Πρωταγωνιστές Λι Μπλερ
Μαίρη Μπλερ
Γουώλτ Ντίσνεϋ
Νορμ Φέργκιουσον
Φρανκ Γκράχαμ
Φρανκ Τόμας
Ηθοποιοί φωνής Πίντο Κόλβιγκ
Κλάρενς Νας
Χοσέ Ολιβέιρα
Αφήγηση Φρεντ Σιλντς
Μουσική Πολ Σμιθ
Έντουαρντ Η. Πλάμπ
Εταιρεία παραγωγής Walt Disney Animation Studios
Διανομή RKO Pictures
Πρώτη προβολή 24  Αυγούστου 1942[1]
Κυκλοφορία 24 Αυγούστου 1942 (Παγκόσμια πρεμιέρα-
Ρίο ντε Τζανέιρο)
6 Φεβρουαρίου 1943 (Πρεμιέρα ΗΠΑ-Βοστώνη)
19 Φεβρουαρίου 1943 (ΗΠΑ)[2]
Διάρκεια 42 λεπτά
Προέλευση Ηνωμένες Πολιτείες
Γλώσσα Αγγλικά
Πορτογαλικά
Ακαθάριστα έσοδα $1,135,000 (παγκόσμιες ενοικιάσεις)[3]

Το Σαλούντος Αμίγκος (πρωτότυπος τίτλος: Saludos Amigos - Ισπανικά για το Γεια σας, φίλοι) είναι αμερικανική ταινία ανθολογίας κινουμένων σχεδίων σε συνδυασμό με σκηνές live-action παραγωγής 1942 από τον Γουώλτ Ντίσνεϋ και διανομή από την εταινία RKO Pictures. Αποτελεί την έκτη ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων της Disney.

Διαδραματίζεται στη Λατινική Αμερική και αποτελείται από τέσσερα διαφορετικά τμήματα: ο Ντόναλντ Ντακ πρωταγωνιστεί στα δύο από αυτά και ο Γκούφυ σε ένα. Περιλαμβάνει επίσης την πρώτη εμφάνιση του Χοσέ Καριόκα, του Βραζιλιάνου παπαγάλου που καπνίζει πούρο.[4]

Το Σαλούντος Αμίγκος έκανε πρεμιέρα στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 24 Αυγούστου 1942. Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 6 Φεβρουαρίου 1943. Η ταινία ήταν αρκετά δημοφιλής, κάτι που έκανε τον Γουώλτ Ντίσνεϋ να αποφασίσει να φτιάξει κι άλλη ταινία σχετιζόμενη με τη Λατινική Αμερική, την Οι τρεις Καμπαλέρος, η οποία ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Με διάρκεια 42 λεπτά, το Σαλούντος Αμίγκος αποτελεί μέχρι και σήμερα την μικρότερη ταινία μεγάλου μήκους της Disney.

Ιστορικό υπόβαθρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νέλσον Ροκφέλερ, Γραφείο Συντονιστή Διαμερικανικών Υποθέσεων (1940)

Στις αρχές του 1941, πριν την είσοδο των ΗΠΑ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Υπουργείο Εξωτερικών ανέθεσε στη Disney μια περιοδεία καλής θέλησης στη Νότια Αμερική, με σκοπό να δημιουργηθεί μία ταινία η οποία θα προβαλλόταν στις ΗΠΑ, στην κεντρική και Νότια Αμερική, ως μέρος της πολιτικής Καλής Γειτονίας. Αυτό γινόταν γιατί αρκετές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής είχαν στενούς δεσμούς με Ναζιστική Γερμανία[4] και η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήθελε να εξουδετερώσει αυτούς τους δεσμούς. Ο Μίκυ Μάους και άλλοι χαρακτήρες της Disney ήταν δημοφιλείς στη Λατινική Αμερική και ο Γουώλτ Ντίσνεϋ λειτούργησε ως πρεσβευτής. Η περιοδεία διευκολύνθηκε από τον Νέλσον Ροκφέλερ, ο οποίος είχε αναλάβει πρόσφατα στο Γραφείο Συντονιστή Διαμερικανικών Υποθέσεων (CIAA) και πήγε τον Ντίσνεϋ και μια ομάδα περίπου είκοσι συνθετών, καλλιτεχνών, τεχνικών κτλ από το στούντιό του στη Νότια Αμερική κυρίως στη Βραζιλία και την Αργεντινή, αλλά επίσης και στη Χιλή και στο Περού.[5]

Η ίδια η ταινία έλαβε ομοσπονδιακές εγγυήσεις δανείου, επειδή τα στούντιο της Disney είχαν ανακαινιστεί λίγο πριν κλείσουν οι ευρωπαϊκές αγορές από τον πόλεμο κι επειδή ο Ντίσνεϋ αντιμετώπιζε αναταραχές εκείνη την περίοδο (συμπεριλαμβανομένης και της απεργίας των εικονογραφιστών η οποία ήταν σε εξέλιξη όταν το ταξίδι καλής θελήσεως ξεκίνησε).[4]

Η ταινία περιελάμβανε live-action σκηνές ως ντοκιμαντέρ όπου προβαλλόταν υλικό με τις σύγχρονες χώρες της Λατινικής Αμερικής με ουρανοξύστες και κατοίκους ντυμένους με τη μόδα της εποχής. Αυτό εξέπληξε πολλούς μοντέρνους Αμερικανούς τηλεθεατές οι οποίοι συσχέτιζαν τέτοιες εικόνες μόνο με Αμερικανικές και Ευρωπαϊκές πόλεις, κάτι το οποίο συνέβαλε στο να μεταβληθεί η εντύπωση που επικρατούσε ως τότε για τη Λατινική Αμερική.[5] Ο ιστορικός ταινιών Άλφρεντ Τσαρλς Ρίτσαρντ Τζ. σχολίασε ότι το Σαλούντος Αμίγκος "συνέβαλε περισσότερο στο να φέρει κοντά τις κοινότητες των λαών της Αμερικής μέσα σε λίγους μήνες από αυτό που είχε καταφέρει εδώ και πενήντα χρόνια το Υπουργείο Εξωτερικών".[6]

Η ταινία επίσης ενέπνευσε τον Χιλιανό καρτουνίστα Ρενέ Ρίος Μποτιγκέρ (Πέπο) να δημιουργήσει τον Condorito, έναν από τους πιο γνωστούς χαρακτήρες καρτούν της Λατινικής Αμερικής. Ο Ρίος αντιλήφθηκε ότι ο χαρακτήρας του Πέδρο, ενός μικρού, ανίκανου αεροπλάνου, ήταν ασήμαντος για τους Χιλιανούς και έτσι δημιούργησε ένα κόμικ το οποίο θα μπορούσε δήθεν να είναι αντίζηλος των χαρακτήρων κόμικ της Disney.

Τμήματα της ταινίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία περιέχει τέσσερα διαφορετικά τμήματα και τα οποία όλα ξεκινούν με διάφορα βίντεο των καλλιτεχνών της Disney να περιπλανιούνται στην εκάστοτε χώρα, σκιτσάροντας τους ντόπιους πολιτισμούς και τα τοπία.

Lake Titicaca[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αυτό το τμήμα, ο Αμερικανός τουρίστας Ντόναλντ Ντακ επισκέπτεται τη λίμνη Τιτικάκα και συναντά κάποιους από τους ντόπιους, συμπεριλαμβανομένου κι ενός πεισματάρικου λάμα.

Pedro[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία του Πέδρο περιλαμβάνει τον ομότιτλο χαρακτήρα, ένα μικρό ανθρωπόμορφο αεροπλανάκι από ένα αεροδρόμιο κοντά στο Σαντιάγο στη Χιλή, το οποίο κάνει την πρώτη του πτήση για να πάει να φέρει την αλληλογραφία από τη Μεντόσα της Αργεντινής, με καταστροφικά όμως αποτελέσματα τα οποία συμβαίνουν κοντά στο βουνό Ακονκάγκουα κατά το ταξίδι της επιστροφής. Μια καταιγίδα με την οποία έρχεται αντιμέτωπος, κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα για τον Πέδρο αλλά εκείνος καταφέρνει να επιστρέψει στη βάση του ασφαλής με την αλληλογραφία, η οποία όπως αποκαλύπτεται είναι απλά μια καρτ ποστάλ. Αυτό το τμήμα της ταινίας κυκλοφόρησε αργότερα και στις κινηματογραφικές αίθουσες ως ανεξάρτητη ταινία μικρού μήκους στις 13 Μαΐου 1995 από την RKO Pictures.[7]

Απογοητευμένος με τον Πέδρο ως εικόνα που θα σχημάτιζε ο έξω κόσμος για τη Χιλή, ο καρτουνίστας Ρενέ Ρίος Μποτιγκέρ (γνωστός περισσότερο ως "Πέπο") ξεκίνησε ένα από τα πιο δημοφιλή Λατινικά Αμερικανικά περιοδικά κόμικ: το Condorito.

El Gaucho Goofy[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αυτό το τμήμα, ο Αμερικανός καουμπόης Γκούφυ βρίσκεται μυστηριωδώς στις εύφορες πεδιάδες Πάμπα της Αργεντινής για να μάθει το πώς λειτουργούν εκεί οι ντόπιοι καουμπόηδες, οι γκάουτσο. Το συγκεκριμένο τμήμα της ταινίας υπέστη επεξεργασία όταν επανακυκλοφόρησε για την Χρυσή Κλασική Συλλογή της Disney σε VHS/DVD, για να αφαιρεθεί η σκηνή όπου ο Γκούφυ εμφανίζεται να καπνίζει ένα τσιγάρο.[8] Αυτή η επεξεργασία εμφανίζεται και στην Κλασική Συλλογή DVD των Caballeros.[9] Αυτή η σκηνή όμως αποκαταστάθηκε καθώς πολλοί θαυμαστές ζητούσαν τη μη επεξεργασμένη έκδοση. Η μη επεξεργασμένη έκδοση είναι ολόκληρη διαθέσιμη ως έξτρα υλικό στην κυκλοφορία του Walt & El Grupo DVD.[10]

Aquarela do Brasil[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Aquarela do Brasil (Πορτογαλικά για "Νερομπογιά της Βραζιλίας"), το τελευταίο κομμάτι της ταινίας, περιλαμβάνει έναν ολοκαίνουριο χαρακτήρα, τον Χοσέ Καριόκα από το Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, να ξεναγεί τον Ντόναλντ Ντακ στη Νότια Αμερική, να πίνει ένα ποτήρι cachaça μαζί του και να τον συστήνει στο ρυθμό της σάμπα (υπό τους ήχους των τραγουδιών "Brazil" και "Tico-Tico no Fubá").

Χαρακτήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τρέιλερ της ταινίας, με κομμένες τις εικόνες χαρακτήρων που βρίσκονται υπό πνευματικά δικαιώματα.

Soundtrack[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσαν οι Έντουαρντ Η. Πλάμπ, Πολ Σμιθ και ο Τσαρλς Γόλκοττ. Το ομότιτλο τραγούδι, "Saludos Amigos", γράφτηκε για την ταινία από τους Τσαρλς Γόλκοττ και Νεντ Ουάσινγκτον. Η ταινία περιείχε επίσης το τραγούδι "Aquarela do Brasil", το οποίο γράφτηκε από την δημοφιλή Βραζιλιάνο τραγουδοποιό Άρι Μπαροσσο και ερμηνεύτηκε από τον Αλουίσιο ντε Ολιβέιρα, και μια ορχηστρική εκδοχή του "Tico-Tico no Fubá", γραμμένη από τον Ζικουίνα ντε Άμπρο. Το "Aquarela do Brasil" γράφτηκε και πρωτοερμηνεύτηκε το 1939, αλλά δεν είχε καταφέρει να κάνει επιτυχία αρχικά. Ωστόσο, μετά την εμφάνισή του στην ταινία έγινε διεθνές χιτ και έγινε επίσης το πρώτο Βραζιλιάνικο τραγούδι το οποίο παίχτηκε πάνω από ένα εκατομμύριο φορές στο Αμερικανικό ραδιόφωνο.

Το soundtrack της ταινίας κυκλοφόρησε από την Decca Records το 1944 ως συλλογή από τρία 78rpm σινγκλς.

Λίστα κομματιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξώφυλλο soundtrack
  • 1ο Σινγκλ
    • Πλευρά 1: "Saludos Amigos"
    • Πλευρά 2: "Inca Suite"
  • 2ο Σινγκλ
    • Πλευρά 3: "Brazil ("Aquarela do Brazil")"
    • Πλευρά 4: "Argentine Country Dances"
  • 3ο Σινγκλ
    • Πλευρά 5: "Tico-Tico"
    • Πλευρά 6: "Pedro from Chile"

Κυκλοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σαλούντος Αμίγκος έκανε πρεμιέρα στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 24 Αυγούστου 1943. Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 6 Φεβρουαρίου 1943. Επανακυκλοφόρησε στις αίθουσες το 1949, οπότε και προβλήθηκε μαζί με την πρώτη επαναπροβολή της ταινίας Ντάμπο.

Η ταινία είχε μέχρι το 1951 έσοδα $1,135,000 από τις ενοικιάσεις, με τις $515,000 να προέρχονται από τις ΗΠΑ και τον Καναδά.[3]

Ιστορία κυκλοφορίας home video[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1995 (Laserdisc – Αποκλειστική συλλογή αρχείου)
  • 2 Μαΐου 2000 (VHS και DVD – Χρυσή Συλλογή της Disney)[11]
  • 29 Απριλίου 2008 (DVD – Κλασική Συλλογή Caballeros)[12]
  • 30 Νοεμβρίου 2010 (Ως μπόνους στο Walt & El Grupo DVD)[10]
  • 30 Ιανουαρίου 2018 (Blu-ray - 75η Επέτειος "Saludos Amigos And The Three Caballeros" - Συλλογή 2-Ταινιών)

Υποψηφιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία ήταν υποψήφια για τρία βραβεία Όσκαρ το 1943.[13]

Κατηγορία Αποτέλεσμα
Καλύτερη Μουσική Υποψηφιότητα
Καλύτερο Τραγούδι
Τραγούδι: Saludos Amigos
Υποψηφιότητα
Καλύτερη Μίξη Ήχου
(Σαμ Σλάιφιλντ)
Υποψηφιότητα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.imdb.com/title/tt0036326/releaseinfo?ref_=tt_ov_inf. Ανακτήθηκε στις 27  Μαρτίου 2017.
  2. «Saludos Amigos: Detail View». American Film Institute. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2018. 
  3. 3,0 3,1 «Richard B. Jewell's RKO film grosses, 1929–51: The C. J. Trevlin Ledger: A comment.». Historical Journal of Film, Radio and Television, Volume 14, Issue 1, 1994.. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Walt & El Grupo (documentary film, 2008).
  5. 5,0 5,1 Adams, Dale (2007). «Saludos Amigos: Hollywood and FDR's Good Neighbor Policy». Quarterly Review of Film & Video 24 (3): 289–295. doi:10.1080/10509200500486395. ISSN 1050-9208{{inconsistent citations}} 
  6. Richard, Alfred Charles Jr. Censorship and Hollywood's Hispanic Image: An Interpretive Filmography, 1936–1955. Westport, Conn.: Greenwood, 1993, p274, cited in Adams, Dale (2007). «Saludos Amigos: Hollywood and FDR's Good Neighbor Policy». Quarterly Review of Film & Video 24 (3): 289–295. doi:10.1080/10509200500486395. ISSN 1050-9208{{inconsistent citations}} 
  7. «Pedro» (στα French). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2018. 
  8. Wurm, Gerald (15 Μαΐου 2008). «Mehr als 4000 detaillierte Zensurberichte zu Filmen, Spielen, Comics, Serien und Musikvideos». Schnittberichte.com. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2018. 
  9. Bonanno, Luke (19 Απριλίου 2008). «Saludos Amigos & The Three Caballeros: Classic Caballeros Collection DVD Review». Ultimatedisney.com. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2018. 
  10. 10,0 10,1 Bonanno, Luke (8 Δεκεμβρίου 2010). «Walt & El Grupo DVD Review». Dvdizzy.com. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2018. 
  11. «Allmovie entry». Allmovie.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2012. 
  12. «Allmovie entry». Allmovie.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2012. 
  13. «The 16th Academy Awards (1944) Nominees and Winners». oscars.org. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2018. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]