Μπούλιτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπούλιτ
Μπούλιτ.jpg
Κινηματογραφική αφίσα
ΣκηνοθεσίαΠίτερ Γέιτς[1][2][3][4]
ΠαραγωγήΦίλιπ Ντ' Άντονι
ΣενάριοΡομπέρ Λ. Φις
ΠρωταγωνιστέςΣτηβ ΜακΚουήν[1][5][3][4], Ρόμπερτ Βον[1][5][4], Ζακλίν Μπισέ[1][5][3][4], Ντον Γκόρντον[5][3][4], Ρόμπερτ Ντυβάλ[5][3][4], Εντ Πεκ[5], Φελίς Ορλάντι[5], Νόρμαν Φελ[5][4], Σάιμον Όκλαντ[5][4], Βικ Τέιμπακ[5] και Georg Stanford Brown
ΜουσικήΛάλο Σίφριν
ΦωτογραφίαΟυίλιαμ Α. Φρέικερ
ΜοντάζFrank P. Keller
Εταιρεία παραγωγήςSolar Productions
Πρώτη προβολή17  Οκτωβρίου 1968[6]
Διάρκεια113 λεπτό
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΓλώσσαΑγγλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η ταινία Μπούλιτ (αγγλικά Bullitt) είναι ένα αστυνομικό θρίλερ αμερικανικής παραγωγής του 1968, βασισμένο στη νουβέλα "Mute Witness" του Ρόμπερτ Λ. Φις. Η σκηνοθεσία είναι του Πίτερ Γειτς και σενάριο του Άλαν Τράστμαν. Πρωταγωνιστούν οι Στηβ ΜακΚουήν, Ρόμπερτ Βον, Ζακλίν Μπισέ και Ντον Γκόρντον.

Η ταινία είναι μια παραγωγή της Solar Productions Company (ιδιοκτησίας Στηβ Μακ Κουήν) και με τον συνεταίρο του Ρόμπερτ Ρελίγια ως διευθυντή παραγωγής. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου 1968 και είχε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία. Αργότερα θα κερδίσει το Όσκαρ καλύτερου μοντάζ (Φρανκ Κέλερ), και θα είναι υποψήφιο και για το Όσκαρ καλύτερου ήχου.[7]

Το 2007 η βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου χαρακτήρισε την ταινία ως αισθητικά, πολιτισμικά και ιστορικά σημαντική, και επελέγη να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των ΗΠΑ.[8]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Σαν Φρανσίσκο, ο αστυνόμος Μπένετ μετά από απαίτηση του Γουώλτερ Τσάλμερς (Ρόμπερτ Βον) αναθέτει στον αστυνόμο Φρανκ Μπούλιτ (Στηβ ΜακΚουήν) τη φρούρηση του Τζόνι Ρος (ενός γκάνγκστερ που θα καταθέσει κατά της Μαφίας του Σικάγου). Ο Μπούλιτ αναλαμβάνει την φύλαξη του Ρος σε ένα παλιό ξενοδοχείο και με τη σειρά του αναθέτει σε δύο αστυνομικούς την πρώτη βάρδια, στη διάρκεια της οποίας δύο γκάνγκστερ θα εισβάλλουν στο δωμάτιο του Ρος και θα τον πυροβολήσουν μαζί με τον αστυνομικό Στάντον και θα τραυματιστούν σοβαρά. Κατά την μεταφορά τους στο νοσοκομείο ο Τσάλμερς θα καταστήσει υπεύθυνο τον Μπούλιτ για την ζωή του Ρος. Σύντομα θα γίνει νέα απόπειρα δολοφονίας του Ρος μέσα στο νοσοκομείο, αλλά ο Ρος θα πεθάνει λόγω των τραυμάτων του. Με την βοήθεια του Δρ. Γουίλαρντ ο Μπούλιτ θα μεταφέρει το πτώμα του Ρος εκτός νοσοκομείου, σε μια ιδιωτική κλινική με το ψεύτικο όνομα "Τζον Ντόε".

Διανομή ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κριτικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Έμπερτ έδωσε στην ταινία 4 από τα 5 αστέρια του, σημειώνοντας: Ο Στηβ Μακ Κουήν μερικές φορές επικρίνεται επειδή παίζει μόνο "τον εαυτό του" στις ταινίες. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Αστέρια όπως ο Μακ Κουήν, ο Μπόγκαρτ, ο Γουέιν ή ο Νιούμαν δεν είναι πρωτίστως ηθοποιοί, αλλά φυσιογνωμίες. Έχουν ένα μύθο, έναν προσωπικό μύθο που έχουν δημιουργήσει στο μυαλό μας κατά τη διάρκεια πολλών ταινιών, και όταν προσπαθούν να παίξουν ενάντια σε αυτήν την εικόνα τους, φαίνεται συνήθως ψεύτικη. Ο Μακ Κουήν ήταν μια βόμβα όπως ο Τόμας Κράουν για παράδειγμα, επειδή ο χαρακτήρας συγκρούστηκε με την προσωπικότητα του Μακ Κουήν. Αλλά ο Μακ Κουήν είναι υπέροχος στο "Μπούλιτ" και η ταινία είναι μεγάλη, γιατί ο σκηνοθέτης Πίτερ Γέιτς καταλαβαίνει την εικόνα του Μακ Κουήν και εργάζεται μέσα σε αυτό. Το Μπούλιτ είναι η καλύτερη ταινία δράσης των τελευταίων ετών.[9] Η εφημερίδα The Guardian στην κριτική της αναφέρει: Ευχαριστημένος από τα φρέσκα μάτια του νεοεκφορτωμένου Άγγλου Γέιτς (και του ιδιοφυούς διευθυντή φωτογραφίας Γουίλιαμ Φρέικερ), η ταινία κάνει το Σαν Φρανσίσκο φρέσκο ​​και ζωντανό, αλλά και επαναπροσδιορίζει και εκσυγχρονίζει εντελώς τον θλιβερό, αδύναμο ντεμοντέ γκάνγκστερ στο οποίο ο Μπούλιτ κάνει το κυνηγητό του.[10] Ενώ ο ιστότοπος The Hollywood Reporter σημειώνει: Είναι απλά μία από τις πιο συναρπαστικές και έξυπνες ταινίες δράσης τα τελευταία χρόνια, ίσως η καλύτερη ταινία καλών μπάτσων που μπορούμε να περιμένουμε να συναντήσουμε.[11] Τέλος το περιοδικό Variety στην κριτική του για το Μπούλιτ λέει πως: Η σύγκρουση μεταξύ της αστυνομίας και της πολιτικής σκοπιμότητας είναι η ουσία του Μπούλιτ, ένα εξαιρετικά καλοφτιαγμένο μελοδράμα του εγκλήματος [από το μυθιστόρημα Mute Witness του Robert L. Pike] που γυρίστηκε στο Φρίσκο. Ο Στηβ ΜακΚουήν παραδίδει μια πολύ ισχυρή απόδοση ως ντετέκτιβ που αναζητά έναν άνθρωπο που ο Ρόμπερτ Βον, φιλόδοξος πολιτικός, θα εκμεταλλευόταν για εγωιστικά κίνητρα. Το καλό σενάριο και η εξαιρετική σκηνοθεσία από τον Πίτερ Γέιτς διατηρούν σκόπιμα χαμηλό ρυθμό, αλλά αυξάνουν την αγωνία.[12]

Box office[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Radio City Music Hall της Νέας Υόρκης την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 1968, μαζί με μια νέα αίθουσα προβολής. Τα κέρδη της ταινίας έφτασαν τα 210.000 δολάρια στην πρώτη εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένου ενός ρεκόρ εισητήριων του Σάββατου 49.073 δολαρίων. Με προϋπολογισμό παραγωγής ύψους 5,5 εκατομμυρίων δολαρίων, η ταινία απέκτησε πάνω από 42,3 εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ, καθιστώντας την 5η υψηλότερη ταινία στο box office του 1968[13]

Βραβεία και υποψηφιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβείο Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα
Όσκαρ[14] Καλύτερου Μοντάζ Φρανκ Κέλλερ Νίκη
Καλύτερου Ήχου Εντ Σέιντ Υποψηφιότητα
BAFTA[15] Καλύτερης σκηνοθεσίας Πίτερ Γέιτς Υποψηφιότητα
Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου Ρόμπερτ Βον Υποψηφιότητα
Καλύτερης διευθύνσης Φωτογραφίας Ουίλιαμ Φρέικερ Υποψηφιότητα
Καλύτερου Μοντάζ Φρανκ Κέλλερ Υποψηφιότητα
Καλύτερου Ήχου Εντ Σέιντ Υποψηφιότητα
Έντγκαρ Άλαν Πόε Καλύτερου σεναρίου σε κινηματογραφική ταινία Ρομπέρ Λ. Φις, Άλαν Τρούστμαν, Χάρρυ Κλάινερ Νίκη
Αμερικανική Εθνική Ένωση Κριτικών Καλύτερη διεύθυνση Φωτογραφίας Ουίλιαμ Φρέικερ Νίκη

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μπούλιτ ήταν μια συμπαραγωγή από την Solar Productions του ΜακΚουήν και την Warner Bros.-Seven Arts, η οποία τότε είχε επικεφαλής τον Τζακ Λ. Γουόρνερ ελπιζόντας να «κάνει μια διαφορετική αρχή».

Η ταινία ήταν η πρώτη αμερικανική σκηνοθετική δουλειά του Πίτερ Γέιτς, ο οποίος προσλήφθηκε αφοτού ο ΜακΚουήν είχε δει στο Ηνωμένο Βασίλειο την χαρακτηριστική ταινία του, Ληστεία, με την εκτεταμένη καταδίωξη του.[16] Ο Τζοε Λιβάιν, του οποίου η Embassy Pictures είχε διανείμει τη ληστεία , δεν τον άρεσε πάρα πολύ η σκηνή καταδίωξης, αλλά ο σεναριογράφος Άλαν Τράστμαν, ο οποίος είδε την ταινία την ίδια εβδομάδα που έγραφε τις σκηνές για το Μπούλιτ, επέμενε ότι οι ΜακΚουήν, Ρελίγια και Ντ' Αντονι θεωρούσαν τον Γέιτς ως τον ιδανικό σκηνοθέτη για την ταινία.

Κινηματογράφηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έχει πολλές σκηνές που λαμβάνουν χώρα στην ακτή του Σαν Φρανσίσκο, συμπεριλαμβανομένης της σκηνής "εισόδου". Ωστόσο, η παγκοσμίως γνωστή Γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ δεν έγινε μέρος των σκηνών, καθώς η δημοτική αρχή της πόλης δεν επέτρεψε την παραγωγή γυρισμάτων της ταινίας σε αυτόν τον τομέα. Η γέφυρα είναι ορατή μακριά σε ορισμένα πλάνα της σκηνής καταδιώξης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 stopklatka.pl/film/bullitt. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  2. www.imdb.com/title/tt0062765/. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=693.html. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 www.filmaffinity.com/es/film321480.html. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 5,9 www.imdb.com/title/tt0062765/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
  6. Freebase Data Dumps. Google.
  7. Internet Movie Database awards
  8. Το Μπούλιτ στο Εθνικό μητρώο κινηματογράφου των Ηνωμένων πολιτειών Αμερικής ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2018
  9. «Η κριτική ανάλυση του Ρότζερ Έμπερτ για το Μπούλιτ». Rogerebert.com. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2020. 
  10. «Το Μπούλιτ στον The Guardian». theguardian.com. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.  (Αγγλικά)
  11. «Το νεο-νουάρ Μπούλιτ στον Hollywood Reporter». hollywoodreporter.com. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2020.  (Αγγλικά)
  12. «Η κριτική τησ ταινιας στο περιοδικό Variety». variety.com. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.  (Αγγλικά)
  13. Τα συνολικά κέρδη της ταινίας στο box office the-numbers.com ανακτήθηκε 23 Φεβρουαρίου 2020 (Αγγλικά)
  14. «Η 41η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ». oscars.org. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2020.  (Αγγλικά)
  15. «Τα Βρετανικά βραβεία BAFTA του 1970». awards.bafta.org. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2020.  (Αγγλικά)
  16. Jessica Winter; Lloyd Hughes; Richard Armstong; Tom Charity (2007). The Rough Guide to Film. Rough Guides Limited. σελ. 618. ISBN 1843534088. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bullitt της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).