Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Φίλιππος Β' της Ισπανίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φίλιππος Β'
Portrait of Philip II of Spain by Sofonisba Anguissola - 002b.jpg
Περίοδος 16 Ιανουαρίου 155613 Σεπτεμβρίου 1598
Προκάτοχος Κάρολος Κουίντος
Διάδοχος Φίλιππος Γ' της Ισπανίας
Περίοδος 17 Απριλίου 1581 - 13 Σεπτεμβρίου 1598
Στέψη 17 Απριλίου 1581
Τουμάρ, Πορτογαλία
Προκάτοχος Συμβούλιο κυβερνητών του Βασιλείου της Πορτογαλίας
Διάδοχος Φίλιππος Γ' της Ισπανίας
Βασιλιάς της Νάπολης
Περίοδος 25 Ιουλίου 1554 - 13 Σεπτεμβρίου 1598
Προκάτοχος Κάρολος Κουίντος
Διάδοχος Φίλιππος Γ' της Ισπανίας
Περίοδος 25 Ιουλίου 1554 - 17 Νοεμβρίου 1558
Προκάτοχος Μαρία Α΄ της Αγγλίας
Διάδοχος Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας
Σύζυγος Μαρία-Μανουέλα των Αβίς
Μαρία Α΄ των Τυδώρ
Ελισάβετ των Βαλουά
Άννα των Αψβούργων
Επίγονοι Κάρλος των Αστουριών
Ισαβέλλα-Κλάρα-Ευγενία
Αικατερίνη-Μικαέλα
Φίλιππος Γ΄
Οίκος Οίκος των Αψβούργων
Πατέρας Κάρολος Κουίντος
Μητέρα Ισαβέλλα της Πορτογαλίας
Γέννηση 21 Μαΐου 1527 (1527-05-21)
Βαγιαδολίδ, Ισπανία
Θάνατος 13 Σεπτεμβρίου 1598 (71 ετών)
Ελ Εσκοριάλ, Ισπανία
Τόπος ταφής Ελ Εσκοριάλ, Ισπανία
Θρησκεία Ρωμαιοκαθολικός
Υπογραφή Firma del Rey Felipe II.svg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας (Felipe II de España, 21 Μαΐου 1527 - 13 Σεπτεμβρίου 1598) ήταν βασιλιάς της Ισπανίας από το 1556 και της Πορτογαλίας από το 1581 (ως Φίλιππος Α'). Ήταν γιος του Καρόλου Ε΄ και της Ισαβέλλας της Πορτογαλίας. Υπήρξε Δούκας του Μιλάνου και Βασιλιάς της Νάπολης και της Σικελίας (1554 - 1598). Από το γάμο του με τη Μαρία Τυδώρ ήταν Βασιλιάς της Αγγλίας (1554-1558) και Ηγεμών των 17 Επαρχιών (1555).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Βαγιαδολίδ και ήταν ο μόνος νόμιμος απόγονος του Κάρολου Ε΄.

Στους καιρούς του Φίλιππου η Ισπανία έφτασε στο αποκορύφωμα της ισχύος της, αλλά γνώρισε και τα όρια της. Ο Φίλιππος υπήρξε αδιάλλακτος προστάτης του Καθολικισμού. Στηριζόμενος από τους Άγγλους, στράφηκε στην αρχή κατά των Γάλλων, όπου και κέρδισε τη μάχη του Αγίου Κουεντίνου (1558), πλην όμως ο θάνατος της Μαρίας Α΄ Τυδώρ τον οδήγησε στη συνθήκη του Καμπρεζί.

Το 1581, οι Ισπανικές Κάτω Χώρες έπαψαν να είναι υπό την κυριαρχία του και η Αγγλία τον εγκατέλειψε. Αφού κατόρθωσε σχεδόν την ανακατάληψη των επαναστατημένων Κάτω Χωρών, η λάθος τακτική του Φιλίππου οδήγησε στη μόνιμη απώλειά τους, ενώ συγχρόνως η Ισπανία εμπλεκόταν σε διαρκώς περιπλοκότερες συγκρούσεις. Έτσι, παρά τη διαρκώς αυξανόμενη ροή χρυσού και ασημιού από τα αμερικανικά ορυχεία, παρά τα μεγάλα κέρδη από το πορτογαλικό εμπόριο μπαχαρικών και την ενθουσιώδη υποστήριξη που συνάντησε η αντιμεταρρύθμιση στα εδάφη των Αψβούργων, ο Φίλιππος δεν κατόρθωσε ούτε να καταπνίξει τον Προστεταντισμό ούτε να κερδίσει τους Ολλανδούς επαναστάτες. Στην αρχή της βασιλείας του, οι Ολλανδοί επαναστάτες ενδεχομένως να δέχονταν να συνθηκολογήσουν, εάν ο Φίλιππος σταματούσε να καταπιέζει τη θρησκεία τους, όμως η θρησκευτική του ευλάβεια και η αφοσίωση του στην αρχή «cuius regio, eius religio» (Όποιος βασιλεύει στη χώρα επιβάλλει και τη δική του θρησκεία) δεν του επέτρεψαν να κάνει κάτι τέτοιο. Ήταν ένας ένθερμος ρωμαιοκαθολικός και εκδήλωνε τη χαρακτηριστική για τα δεδομένα του 16ου αιώνα αντιπάθεια για τη θρησκευτική ετεροδοξία.

Οι πόλεμοι του Φίλιππου εναντίον των αιρέσεων οδήγησαν στην καταπίεση όχι μόνο των προτεσταντών αλλά και των Μορίσκος (ισπ. Moriscos), γεγονός που οδήγησε σε μια σοβαρή τοπική εξέγερση το 1568. Οι ατελείωτοι αυτοί πόλεμοι προκάλεσαν σημαντικά προβλήματα στην αυτοκρατορία του, που έγιναν ιδιαίτερα εμφανή μετά το θάνατό του. Η εξαντλητική του εμμονή με τις λεπτομέρειες, η αδυναμία ιεράρχησης στόχων και η επιμονή του να παίρνει όλες τις αποφάσεις προσωπικά οδήγησαν στη δημιουργία μιας δαιδαλώδους γραφειοκρατίας. Παρ' όλ' αυτά, τόσο ισχυρό ήταν το σύστημα, που αυτός και ο πατέρας του είχαν εγκαθιδρύσει ώστε χρειάστηκε να διατηρηθεί μια ολόκληρη γενιά από το θάνατό του.

Παρά τα προβλήματα αυτά, η βασιλεία του δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αποτυχία. Σταθεροποίησε τις ισπανικές αποικίες στην αμερικανική ήπειρο, αύξησε σημαντικά τις ποσότητες ασημιού που προέρχονταν από αυτές τις αποικίες και νίκησε το οθωμανικό ναυτικό στη περίφημη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, μια ήττα από την οποία οι Οθωμανοί δε θα ανέκαμπταν ποτέ. Κατόρθωσε να ενώσει την Ισπανία και την Πορτογαλία υπό το στέμμα του και αντιμετώπισε επιτυχώς την κρίση που προέκυψε στην Αραγονία. Επίσης, οι προσπάθειες του ήταν καθοριστικές στον περιορισμό της επέκτασης του Προστεταντισμού στη Βόρεια Ευρώπη.

Ο Φίλιππος Β΄ ήταν ένας περίπλοκος άνθρωπος, ενώ οι εχθροί του τον παρουσίαζαν ως μονοδιάστατο στυγνό τύραννο. Άλλωστε, συχνά επενέβαινε προσωπικά προς όφελος των ταπεινότερων υπηκόων του. Ήταν ένας άνθρωπος του καθήκοντος με τα θετικά και αρνητικά που αυτό συνεπάγεται.

Πέθανε το 1598 και τον διαδέχτηκε ο γιος του Φίλιππος Γ΄ της Ισπανίας. Οι εχθροί του Φίλιππου Β΄, ειδικά οι διαμαρτυρόμενοι, παρουσίασαν το λεγόμενο Μαύρο Θρύλο (ισπ. Leyenda Negra), σύμφωνα με τον οποίο ο Φίλιππος ήταν ένας αδίστακτος αιμοσταγής τύραννος και η αυτοκρατορία του ήταν θεμελιωμένη στην απληστία, την απογοήτευση και την καταστροφή.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία-Μανουέλα των Καπέτων-Αβίς, κόρη του Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:

  • Κάρολος 1545-1568, πρίγκιπας των Αστουριών (διάδοχος)· πνευματικά ασταθής, απεβίωσε 23 ετών.

Η Μαρία-Μανουέλα απεβίωσε τέσσερις ημέρες μετά τη γέννα της και ο Φίλιππος Β΄ το 1554 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με την Μαρία Α΄ Τυδώρ της Αγγλίας. Η Μαρία Α΄ απεβίωσε το 1558.

Το 1559 έκανε τον τρίτο του γάμο με την Ελισάβετ των Βαλουά, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και είχε (επιζόντα) τέκνα:

Το 1568 η Ελισάβετ απέβαλλε και απεβίωσε. Το 1570 ο Φίλιππος Β΄ έκανε τέταρτο γάμο, με την Άννα των Αψβούργων, κόρη του Μαξιμιλιανού Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Είχαν τέκνα:

  • Φίλιππος Γ΄ 1578-1621, βασιλιάς της Ισπανίας.
  • άλλα τέσσερα τέκνα, απεβίωσαν 7, 7, 3 και 2 ετών.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νεότερο εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ηλίου τ. 18ος σ. 230

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκάτοχος:
Κάρολος Κουίντος
Κόμης του Αινώ
Blason fr Hainaut ancien.svg
15551598
Διάδοχος:
Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία
Προκάτοχος:
Κάρολος Κουίντος
Κόμης της Φλάνδρας
Blason Comte-de-Flandre.svg
15551598
Διάδοχος:
Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία
Προκάτοχος:
Κάρολος Κουίντος
Κόμης της Βουργουνδίας
Blason comte fr Nevers.svg
1555-1598
Διάδοχος:
Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία
Προκάτοχος:
Κάρολος Κουίντος
Κόμης του Αρτουά
Artois flag.svg
15551598
Διάδοχος:
Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philip II of Spain της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).