Πέτρος Α΄ της Πορτογαλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πέτρος Α'
Jacente do túmulo de D. Pedro I de Portugal.png
Περίοδος 8 Μαρτίου 135718 Ιανουαρίου 1367
Στέψη Λισαβόνα
Προκάτοχος Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας
Διάδοχος Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας
Γέννηση 8 Απριλίου 1320
Κοΐμπρα, Πορτογαλία
Θάνατος 18 Ιανουαρίου 1367 (47 ετών)
Εστρεμός, Πορτογαλία
Τόπος ταφής Μοναστήρι της Αλκομπάσα, Πορτογαλία
Σύζυγος Κωνσταντία του Πεναφιέλ
Ινές ντε Κάστρο
Επίγονοι Μαρία της Πορτογαλίας
Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας
Βεατρίκη, κόμισσα του Αλμπουκέρκε
Ιωάννης, δούκας της Βαλένθια ντε Κάμπος
Ντένις
Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας
κ.α.
Οίκος Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Πατέρας Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας
Μητέρα Βεατρίκη της Καστίλης
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )
Πέτρος Α΄ της Πορτογαλίας

Ο Πέτρος Α΄ της Πορτογαλίας (Pedro I de Portugal, 8 Απριλίου 132018 Ιανουαρίου 1367) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας, ή Πέτρος ο δίκαιος, ήταν βασιλιάς της Πορτογαλίας από το 1357 έως το θάνατό του.

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του βασιλιά της Πορτογαλίας Αλφόνσου Δ΄ και της Βεατρίκης από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, κόρης τού Σάντσο Δ΄ της Καστίλης.

Το 1328, ο πατέρας του Πέτρου, Αλφόνσος Δ' κανόνισε τον γάμο της μεγαλύτερης κόρης του, Μαρίας, με τον Αλφόνσο ΙΑ' της Καστίλης. Το 1334, του έφερε έναν γιο, ο οποίος τελικά έγινε ο Πέτρος της Καστίλης. Ωστόσο, η Μαρία επέστρεψε στην πατρίδα της, την Πορτογαλία, το 1335 επειδή ο βασιλιάς σύζυγός της λίγο μετά το γάμο τους άρχισε μία μακροχρόνια σχέση με μία όμορφη χήρα, την οποία ο βασιλιάς της Καστίλης αρνήθηκε να διακόψει. Ο εξάδελφος του Αλφόνσου της Καστίλης, Χουάν Μανουέλ, δούκας του Πενιαφιέλ, ήταν δυσαρεστημένος με τον ξάδελφο του, γιατί είχε απορρίψει σαν σύζυγο την δική του θυγατέρα για λογαριασμό της πριγκίπισσας από την Πορτογαλία. Ο Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας συμμάχησε με τον Χουάν Μανουέλ, παντρεύοντας τον γιο του Πέτρο με την κόρη του, Κωνσταντία.

Όταν η Κωνσταντία έφτασε στην Πορτογαλία, έπεσε σκάνδαλο με τον ξαφνικό έρωτα του συζύγου της, Πέτρου, με την Ινές ντε Κάστρο, μιας γυναίκας από την συνοδεία της. Οι διαπληκτισμοί ήταν ασταμάτητοι ως τον θάνατο της Κωνσταντίας το 1345. Ο βασιλιάς Αλφόνσος ενοχλημένος διέταξε την εξορία της Ινές, όπως και τον γιο του να διακόψει κάθε σχέση μαζί της. Ο Πέτρος όμως εξακολουθούσε μυστικά να ευνοεί σκανδαλωδώς την Ινές παραχωρώντας της αξιώματα, ενώ η σύγκρουση κορυφώθηκε, όταν ο βασιλιάς Αλφόνσος Δ΄ έστειλε τρεις άντρες να δολοφονήσουν την Ινές το 1355 και ο Πέτρος επαναστάτησε κατά του πατέρα του. Για έναν χρόνο λεηλατούσε την χώρα. Τελικά ηττήθηκε και συμφιλιώθηκε με τον πατέρα του λίγο πριν τον θάνατο του, όταν και τον διαδέχθηκε στον θρόνο.

Βασιλιάς της Πορτογαλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αμέσως με την άνοδο του στον θρόνο φρόντισε να αποδώσει δικαιοσύνη απέναντι στους δολοφόνους της Ινές που είχαν διαφύγει στην Καστίλλη. Ο Πέτρος κατάφερε να τους ανταλλάξει με Καστιλιάνους φυγάδες που είχαν καταφύγει στην Πορτογαλία. Από τους τρεις δολοφόνους, ο ένας δραπέτευσε, ενώ τους άλλους δύο κατά τον Λοπέζ ο ίδιος ο βασιλιάς Πέτρος ξερίζωσε τις καρδιές τους με τα χέρια του.

Προσπάθησε να επιβάλει δίκαιους νόμους και να εδραιώσει την ειρήνη στην χώρα. Απαγόρευσε να δημοσιοποιούνται οι παπικές βούλες που εισέρχονταν στην χώρα χωρίς την άδεια του, γιατί πολλές από αυτές ήταν πλαστές, άρχισε την εθνικοποίηση των στρατιωτικών ταγμάτων. Σε ένα από αυτά, στο τάγμα της Αβίς, τοποθέτησε τον νόθο γιο του από την Ινές, Ιωάννη: ο ίδιος ο Πέτρος θεωρούσε νόμιμα τα παιδιά του με την Ινές. Αναφέρονται μακάβριες πράξεις του την περίοδο που ήταν βασιλιάς, όπως το ότι ξέθαψε τον σκελετό της Ινές, τον τοποθέτησε στον βασιλικό θρόνο με τα βασιλικά ρούχα και το στέμμα, επιβάλλοντας στους ευγενείς να φιλάνε τα οστά του χεριού της. Οι μακάβριες αυτές πράξεις του Πέτρου δεν είναι επιβεβαιωμένες, αλλά εκείνη την περίοδο όντως είχαν μετακινηθεί τα οστά της Ινές από τον τάφο της στην Κόιμπρα.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1329 την Κωνσταντία (13201349) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα, κόρη τού Ιωάννη-Εμμανουήλ πρίγκιπα της Βιγιένα & δούκα τού Πεναφιέλ και είχε τέκνα:

  • Μαρία 1342–1367, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο της Αραγωνίας μαρκήσιο της Τορτόσα.
  • Φερδινάνδος Α΄ 1345–1383, βασιλιάς της Πορτογαλίας.

Με την ερωμένη του Ινές ντε Κάστρο 1320–1355, που μάλλον τη νυμφεύτηκε το 1354:

  • Βεατρίκη 1347–1381, παντρεύτηκε τον Σάντσο της Καστίλης κόμη τού Αλμπουρκέρκε υ Άρο.
  • Ιωάννης 1349–1397, δούκας της Βαλένσια ντε Κάμπος.
  • Διονύσιος 1354–1397, κύριος τού Σιφουέντες.

Με την Τερέζα Λοουρένσο είχε φυσικό τέκνο:

Πέτρος Α΄ της Πορτογαλίας
Γέννηση: 8 Απριλίου 1320 Θάνατος: 18 Ιανουαρίου 1367
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Αλφόνσος ο γενναίος
Βασιλιάς της Πορτογαλίας
Shield of the Kingdom of Portugal (1248-1385).png
1357 - 1367
Διάδοχος
Φερδινάνδος Α΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Peter I of Portugal της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).