Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κάρολος (αποσαφήνιση).
Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας
Carlos IV de rojo.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Carlos IV (Ισπανικά)
Γέννηση11  Νοεμβρίου 1748 ή 12  Νοεμβρίου 1748[1]
Πόρτιτσι
Θάνατος20  Ιανουαρίου 1819 ή 19  Ιανουαρίου 1819[1]
Ρώμη[2]
Τόπος ταφήςΒασιλική Κρύπτη του Εσκοριάλ
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία Λουίζα της Πάρμας (από 1765)[4]
ΤέκναΚαρλόττα της Ισπανίας
Μαρία Λουΐζα της Ισπανίας
Φερδινάνδος Ζ΄ της Ισπανίας
Κάρλος Μαρία
Μαρία Ισαβέλλα της Ισπανίας
Φραγκίσκος δε Πάουλα του Κάδιθ
Ινφάντα Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Maria Teresa of Spain
Carlos de Borbón[5]
Maria Luisa de Borbón[5]
Carlos Domingo de Borbón[5]
Carlos Francesco de Borbón[5]
Felipe Francesco de Borbón[5]
Maria Teresa of Spain[5]
Felipe de Borbón[5]
ΓονείςΚάρολος Γ΄ της Ισπανίας και Μαρία Αμαλία της Σαξονίας
ΑδέλφιαΜαρία Λουίζα της Ισπανίας
Μαρία Ιωσηφίνα της Ισπανίας
Φίλιππος της Καλαβρίας
Γαβριήλ Αντώνιος της Ισπανίας
Αντόνιο Πασκάλ της Ισπανίας
Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών
Φρανσίσκο Χαβιέ της Ισπανίας
ΣυγγενείςΦίλιππος Ε΄ της Ισπανίας (παππούς από την πλευρά του πατέρα)
ΟικογένειαΟίκος των Βουρβώνων-Ισπανίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΓενικός Κυβερνήτης των Φιλιππίνων
monarch of Spain (1788–1808)
Βασιλιάς της Ισπανίας (1788–1808)[6]
Prince of Asturias (1759–1788)[6]
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Order of Montesa
Ιπποτικό Τάγμα της Καλατράβα
Τάγμα του Σαντιάγο
Τάγμα της Αλκάνταρας
Grand Cross of the Sash of the Three Orders[7]
Τάγμα του Αγίου Φερδινάνδου και Αξίας
illustrious son[8]
Υπογραφή
FirmaCarlosIV.JPG
Θυρεός
Royal Greater Coat of Arms of Spain (1761-1868 and 1874-1931) Version with Golden Fleece and Order of Charles III Collars.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος Δ΄, ισπαν. Carlos IV de Borbón (11 Νοεμβρίου 1748 - 20 Ιανουαρίου 1819) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν βασιλιάς της Ισπανίας (1788 - 1808).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δεύτερος γιος του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας-Αμαλίας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Αυγούστου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και, ως Αυγούστου Γ΄, βασιλιά της Πολωνίας.

Ο ίδιος, αν και δευτερότοκος, ορίστηκε διάδοχος, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του είχε διανοητική υστέρηση. Από την πλευρά της μητέρας του είχε πολύ ισχυρή κληρονομιά από τη δυναστεία της Σαξονίας.

Ήταν πολύ δυνατός σωματικά, αφού στην νεότητά του προκαλούσε σε μάχη τον δυνατότερο αυλικό, αλλά ταυτόχρονα αργοκίνητος στο μυαλό και πολύ εύπιστος. Έτσι άφησε τη γυναίκα του Μαρία-Λουίζα, μικρότερη κόρη του θείου του Φιλίππου της Πάρμας, να ασκήσει όλη την εξουσία. Την περίοδο που ζούσε ο πατέρας του, η γυναίκα του βρισκόταν σε συνεχείς συνωμοσίες, έτσι ώστε να δώσει αξιώματα στους ευνοουμένους της.

Ανίκανος ηγεμόνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την άνοδό του στον θρόνο, η κυριότερη ασχολία του ήταν το κυνήγι, με όλες τις κρατικές υποθέσεις να βρίσκονται στα χέρια της συζύγου του και του εραστή της Μανουέλ Γοδόυ. Ο Γοδόυ κατόρθωσε να έχει με το μέρος του την εύνοια του βασιλικού ζεύγους καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του και το τεράστιο μίσος του διαδόχου τους Φερδινάνδου (Ζ' ).

Στον αντίκτυπο της Γαλλικής επανάστασης, ο Κάρολος Δ΄ ενοχλήθηκε από τη μερίδα των ανθρώπων, που ήθελαν να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις του πατέρα του ακόμη περισσότερο. Αλλά δεν κατάφερε να πάρει μέτρα, διότι βρισκόταν πάντα -έστω και ενστικτωδώς- υπό την επιρροή της συζύγου του και του εραστή της.

Το 1803 έπληξε την κόρη του Μαρία-Λουίζα η ευλογιά και έστειλε τον γιατρό Φραγκίσκο-Ιαβέρη να φέρει από τις Ισπανικές αποικίες το φάρμακο για πρώτη φορά στην χώρα του.

Είχε μια βαθιά πίστη για τον θεϊκό ρόλο, που ήταν απεσταλμένος να πραγματοποιήσει και πίστευε ότι έπρεπε το κράτος του να αποφύγει την υποτέλεια στη Γαλλία. Παρόλ' αυτά, ο Γοδόυ έφερε την Ισπανία σε συμμαχία με την Γαλλία, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί από αυτήν μετά την μάχη του Τραφάλγκαρ. Όταν ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης νίκησε, ο Γοδόυ θέλησε να επανέλθει με τη μεριά των Γάλλων, οι οποίοι όμως δεν θεωρούσαν πια την Ισπανία άξια για σύμμαχο. Ο Γοδόυ πλέον έγινε μισητός στους οπαδούς τού Φερδινάνδου (Ζ΄), που ήθελαν συμμαχία με τη Βρετανία.

Όταν είπαν στον Κάρολο Δ΄ ότι ο γιος του Φερδινάνδος (Ζ΄) κλήθηκε από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄ κατά του Γοδόυ, αυτός υποστήριξε τον ευνοούμενό του αντί για τον γιο του. Ο λαός ξεσηκώθηκε και τον ανάγκασε σε παραίτηση υπέρ του γιου του (1808), ενώ ο Ναπολέων Α΄ είχε 100.000 στρατιώτες στην Ισπανία.

Κατέφυγε στην Γαλλία αιχμάλωτος του Ναπολέοντα Α΄, παραιτούμενος των δικαιωμάτων του στον Ισπανικό θρόνο για λογαριασμό του Ιωσήφ Βοναπάρτη. Δέχθηκε αποζημίωση από τον Γάλλο αυτοκράτορα και έζησε την υπόλοιπη ζωή του μαζί με τη σύζυγό του και τον Γοδόυ.

Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 70 ετών.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1765 την εξαδέλφη του Μαρία-Λουίζα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φιλίππου δούκα της Πάρμας και παιδιά του ήταν:

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Historia del Reinado de Carlos IV, by General Gomez de Arteche (5 vols.), in the Historia General de España de la Real Academia de la Historia (Madrid, 1892, etc.).

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]