Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας είναι ένας κλάδος του Οίκου των Βουρβόνων. Μέλη του είναι βασιλείς της Ισπανίας, των Δύο Σικελιών (δηλ. Σικελίας-Νάπολης), δούκες της Πάρμας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου.

Ο θυρεός των Βουρβόνων-Ισπανίας αποτελείται από τους θυρεούς της Καστίλης (επάνω αριστερά), της Λεόνης (επάνω δεξιά), της Αραγωνίας (κάτω αριστερά), της Ναβάρρας (κάτω δεξιά), της Γρανάδας (κάτω) και του Φιλίππου Ε΄ του Ανζού, πριν γίνει βασ. της Ισπανίας (κέντρο).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φίλιππος Δ' Αψβούργων βασιλιάς της Ισπανίας είχε τρία τέκνα: τη Μαρία-Θηρεσία, που παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο ΙΔ' Βουρβόνων βασιλιά της Γαλλίας· τη Μαργαρίτα-Θηρεσία, που παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α' Αψβούργων· και τον Κάρολο Β' που είχε φυσικές και διανοητικές αναπηρίες. Αφού βασίλευσε 5 έτη, ο Κάρολος Β' απεβίωσε 38 ετών το 1700 και ακολούθησε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής (1701-14). Το στέμμα διεκδικούσε ο υιός της Μαρίας-Θηρεσίας Λουδοβίκος, Μέγας Δελφίνος και η κόρη της Μαργαρίτας-Θηρεσίας Μαρία-Αντωνία, σύζυγος του Μαξιμιλιανού Β' Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας. Τελικά δόθηκε στον υιό του πρώτου Φίλιππο Ε' Βουρβόνων που έγινε ο γενάρχης του κλάδου.

Ο Φίλιππος Ε' νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Φαρνέζε. To 1731 απεβίωσε ο αδελφός της Ελισάβετ, δούκας της Πάρμας· τον διαδέχθηκε ο υιός της Κάρολος που το 1734, κατά τον Πόλεμο της Πολωνικής Διαδοχής (1733-38), κατέκτησε τη Σικελία και τη Νάπολη από τον Κάρολο ΣΤ' Αψβούργων. Το 1735 αρχίζουν οι Διαπραγματεύσεις για Συμφωνία, όπου η Σικελία και η Νάπολη κατακυρώνονται στον Κάρολο Γ' με αντάλλαγμα να δώσει την Πάρμα στον Κάρολο ΣΤ'· η τελική Συμφωνία υπογράφεται στη Βιέννη το 1738. Το 1759 διαδέχθηκε τον αδελφό του ως Κάρολος Γ' βασιλιάς της Ισπανίας, αλλά λόγω της Συμφωνίας δεν μπορούσε να είναι και βασιλιάς της Σικελίας και της Νάπολης, έτσι τις παραχώρησε στον δεύτερο επιζώντα υιό του Φερδινάνδο Α', που έγινε βασιλιάς των Δύο Σικελιών και γενάρχης του κλάδου Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.

Το 1740 απεβίωσε ο Κάρολος ΣΤ' Αψβούργων και τον διαδέχθηκε η κόρη του Μαρία Θηρεσία, πράγμα που πυροδότησε τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1740-48). Με τη λήξη του, η Συμφωνία της Αιξ-λα-Σαπέλ όριζε η Πάρμα να επιστραφεί στους Βουρβόνους-Ισπανίας, έτσι ο αδελφός του Καρόλου Γ', ο Φίλιππος έγινε δούκας της Πάρμας και γενάρχης το κλάδου Βουρβόνων-Πάρμας. Ο 7ος απόγονός του είναι ο Ιωάννης μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου· τον διαδέχθηκε ο υιός του Ερρίκος.

Τον Κάρολο Γ' διαδέχθηκε ο πρώτος επιζών υιός του Κάρολος Δ' ως βασιλιάς της Ισπανίας. Είχε τρεις υιούς, τον Φερδινάνδο Ζ', τον Κάρλος και τον Φραγκίσκο δε Πάουλα. Όταν τον πρώτο τον διαδέχθηκε η κόρη του Ισαβέλλα Β', ο Κάρλος αμφισβήτησε τη διαδοχή επικαλούμενος το Σαλικό δίκαιο. Η Ισαβέλλα Β' παντρεύτηκε τον υιό του Φραγκίσκου ντε Πάουλα, το Φραγκίσκο της Ασσίζης, αλλά ο Κάρλο και οι απόγονοί του προκάλεσαν τους Καρλικούς Πολέμους, που έληξαν όταν απεβίωσε ο δισεγγονός του άτεκνος.

Την Ισαβέλλα Β' και τον Φραγκίσκου της Ασσίζης διαδέχθηκαν ο υιός τους Αλφόνσος ΙΒ' και αυτόν ο υιός του Αλφόνσος ΙΓ'. Αυτός είχε τρεις υιούς, από τους οποίους ο πρώτος, ο Αλφόνσος, έκανε μοργανατικό γάμο και έτσι αποκλείσθηκε από τη διαδοχή· εξάλλου δεν είχε απογόνους. Ο δεύτερος, ο Ιάκωβος, από μια επέμβαση που έκανε παιδί, έμεινε κωφός, έτσι παραιτήθηκε της διαδοχής. Αν δεν γινόταν αυτό, οι απόγονοί του -ως οι πρεσβύτεροι των Βουρβόνων- θα εδικαιούντο το στέμμα της Γαλλίας και της Ισπανίας. Ο τρίτος υιός του Αλφόνσου ΙΓ', ο Χουάν προτίμησε να αυτοεξορισθεί μακριά από την Ισπανία του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο. Μετά το θάνατο του δικτάτορα το 1975, ο υιός του Χουάν, Χουάν-Κάρλος, έγινε βασιλιάς της Ισπανίας· παραιτήθηκε στα 76 έτη του το 2014, υπέρ του υιού του Φιλίππου ΣΤ'. Ο Χουάν-Κάρλος και ο Φίλιππος ΣΤ' είναι επίσης τιτουλάριοι βασιλείς της Γαλλίας.

Πάγιοι κλάδοι

Οίκος Βουρβόνων-Ισπανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος ΙΔ΄
βασ. της Γαλλίας
ΟΙΚΟΣ ΒΟΥΡΒΟΝΩΝ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος
μέγας δελφίνος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος
δούκας της Βουργουνδίας
 
Φίλιππος Ε΄
βασ. Ισπανίας
ΚΛΑΔΟΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
 
Ελισάβετ Φαρνέζε
δούκισσα της Πάρμας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος Α΄
βασ. της Ισπανίας
 
Φερδινάνδος ΣΤ΄
βασ. της Ισπανίας
 
Κάρολος Γ΄
βασ. της Ισπανίας
 
Φίλιππος
δούκας της Πάρμας
ΚΛΑΔΟΣ ΠΑΡΜΑΣ
 
Λουδοβίκος
κόμης του Σινσόν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φίλιππος
δούκας της Καλαβρίας
 
Κάρολος Δ΄
βασ. της Ισπανίας
 
 
 
 
 
Φερδινάνδος Α΄
βασ. δύο Σικελιών
ΚΛΑΔΟΣ ΔΥΟ ΣΙΚΕΛΙΩΝ
 
Γαβριήλ
πρίγκιπας της Ισπανίας
 
Αντόνιο-Πασκουάλ
πρίγκιπας της Ισπανίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φερδινάνδος Ζ΄
βασ. της Ισπανίας
 
 
 
 
 
Κάρολος
κόμης της Μολίνα
 
 
 
 
 
Φραγκίσκος δε Πάουλα
δούκας του Κάδιθ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πέτρος-Κάρολος
πρίγκιπας της Ισπανίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ισαβέλλα Β΄
βασ. της Ισπανίας
σύζ. Φραγκίσκος δε Ασίς
δούκας του Κάδιθ
 
Κάρολος-Λουδοβίκος
κόμης του Μοντεμολίν
 
Ιωάννης-Κάρολος
κόμης του Μοντιζόν
 
Φερδινάνδος
πρίγκιπας της Ισπανίας
 
Φραγκίσκος δε Ασίς
δούκας του Κάδιθ
σύζ.Ισαβέλλα Β΄
βασ. Ισπανίας
 
 
 
 
 
Ερρίκος
δούκας της Σεβίλλης
 
Σεβαστιανός
πρίγκιπας της Ισπανίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κάρλος
δούκας της Μαδρίτης
 
Αλφόνσος-Κάρολος
δούκας του Αγ.Ιακώβου
 
Αλφόνσος ΙΒ΄
βασ. της Ισπανίας
 
Ερρίκος
δούκας της Σεβίλλης
 
Φραγκίσκος δε Πάουλα
ιππότης Τ. Χρυσόμαλλου Δέρατος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιάκωβος
δούκας της Μαδρίτης
 
 
 
 
 
Αλφόνσος ΙΓ΄
βασ. της Ισπανίας
 
(νόθος) Φερδινάνδος Σανθ
 
Φραγκίσκος
Διοικητής Αποικιών
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αλφόνσος
πρίγκιπας των Αστουριών
 
Χάιμε
δούκας της Σεγκόβια
 
 
 
 
 
Χουάν
κόμης Βαρκελώνης
 
Γονθάλο
πρίγκιπας της Ισπανίας
 
Φραγκίσκος-Ερρίκος
αντιστράτηγος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αλφόνσος
δούκας του Ανζού, Κάδιξ
 
Γονθάλο
δούκας της Ακουιτανίας
 
Χουάν-Κάρλος
βασ. της Ισπανίας
 
 
 
 
 
Φραγκίσκος δε Πάουλα
δούκας της Σεβίλλης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος-Αλφόνσος
δούκας του Ανζού
 
 
 
 
 
Φίλιππος ΣΤ΄
βασ. της Ισπανίας

Θυρεοί κλάδων των Καπέτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θυρεοί Βουρβόνων-Ισπανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bergamini, John D. The Spanish Bourbons: The History of a Tenacious Dynasty. Putnam, 1974.
  • Petrie, Sir Charles. The Spanish Royal House. Geoffrey Bles, 1958.
  • Seward, Desmond. The Bourbon Kings of France. Barnes & Noble, 1976.
  • Van Kerrebrouck, Patrick. La Maison de Bourbon, 1256–1987. ___v. Villeneuve d'Ascq, France: The Author, 1987–2000. [only Vol. 2 & Vol. 4 have been published as of 2005].
  • J. H. Shennan, The Bourbons: The History of a Dynasty (London, Hambledon Continuum, 2007).
  • Klaus Malettke, Die Bourbonen. Band I: Von Heinrich IV. bis Ludwig XV. 1589–1715 (Stuttgart, W. Kohlhammer, 2008); Band II: Von Ludwig XV. bis Ludwig XVI. 1715-1789/92 (Stuttgart, W. Kohlhammer, 2008); Band III: Von Ludwig XVIII. bis zu Louis Philippe 1814–1848 (Stuttgart, W. Kohlhammer, 2009).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Spanish Royal Family της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).