Ερρίκος ο Νεότερος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ερρίκος ο Νεότερος
BL MS Royal 14 C VII f.9 (Henry jr).jpg
Περίοδος
εξουσίας
1170 - 1183
Προκάτοχος Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας
Διάδοχος Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας
Σύζυγος Μαργαρίτα της Γαλλίας
Οίκος Οίκος των Πλανταγενετών
Πατέρας Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας
Μητέρα Ελεονώρα της Ακουιτανίας
Γέννηση 28 Φεβρουαρίου 1155
Θάνατος 11 Ιουνίου 1183 (28 ετών)
Λο, Γαλλία
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )
Ερρίκος ο Νεότερος
Στέψη του Ερρίκου του νεώτερου συμβασιλέα της Αγγλίας απο τον πατέρα του Ερρίκο Β' (1170)
Σαρκοφάγος του Ερρίκου του νεώτερου στον Καθεδρικό ναό του Ρουέν

Ο Ερρίκος ο Νεότερος (Henry the Young King, 28 Φεβρουαρίου 1155 -11 Ιουνίου 1183) ήταν ο δεύτερος από τους πέντε γιους του βασιλιά Ερρίκου Β' της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας, αλλά ο πρώτος που επέζησε μετά την παιδική ηλικία. Ο Ερρίκος ήταν o μόνος βασιλιάς της Αγγλίας απο την εποχή της Νορμανδικής κατάκτησης ο οποιος στέθηκε βασιλιάς απο τον πατέρα του την εποχή που βρισκόταν στην ζωή χωρίς να του επιτρέψει ποτέ να ασκήσει εξουσία. [1] [2]

Παιδική ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μητέρα του ήταν παντρεμένη στον πρώτο της γάμο με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ' με τον οποίο απέκτησε τις ετεροθαλείς αδελφές του Μαρία της Γαλλίας, κόμισσα της Καμπανίας και Αλίκη της Γαλλίας, τα υπόλοιπα αδέλφια του μετά τον δεύτερο γάμο της μητέρας του ήταν ο Γουλιέλμος Θ' κόμης του Πουατιέ (1153 - 1156) και τα μικρότερα Ματθίλδη της Αγγλίας, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης, Ελεονώρα της Αγγλίας, Ιωάννα της Αγγλίας και Ιωάννης ο Ακτήμων. Λίγα είναι γνωστά για τον νεαρό πρίγκηπα μέχρι την εποχή της στέψης του ως συμβασιλέα από τον πατέρα του το 1170 σε ηλικία 15 ετών. Η στέψη του ήταν μια τελετή πανομοιότυπη με αυτή της γαλλικής δυναστείας των Καπετιδών την οποία είχαν μιμηθεί πρώτοι οι βασιλείς της Αγγλίας Ερρίκος Α' και Στέφανος, αλλά δεν πήρε τον τίτλο του βασιλιά γιατί πέθανε πριν τον πατέρα του. Περιγράφεται σε ενα σύγχρονο ποίημα γραμμένο στα Λατινικά ως παιδί εκπληκτικής εξωτερικής ομορφιάς και ψυχικών χαρισμάτων, ήταν ψηλός με φαρδείς ώμους, μακρύ λαιμό, φωτεινό δέρμα με φακίδες, φωτεινά γαλάζια μάτια και χοντρά χρυσά μαλλιά κοκκινωπού χρώματος. [3] Ο Ερρίκος ονομάστηκε Νέος προκειμένου να διακριθεί απο τον πατέρα του βασιλιά Ερρίκο Β' με τον οποίο είχε το ίδιο όνομα για πολλούς χαρακτηρίστηκε ως η προσωποποίηση του ιπποτισμού.

Πρωταθλητής σε αγώνες κονταρομαχίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος ήταν ο μοναδικός απο τους γιους του Ερρίκου Β' που δεν είχε δείξει κανένα ενδιαφέρον για την πολιτική διακυβέρνηση της χώρας ούτε για τα στρατιωτικά θέματα, ο πατέρας του έλεγε οτι προσπάθησε να του δώσει εξουσία αλλά απέτυχε. Ο Γουλιέλμος Γουόρρεν ένας απο τους μεγαλύτερους ιστορικούς δήλωσε για τον Ερρίκο (1973) : "Είναι γεγονός οτι δεν είχε καμιά πολιτική ή στρατιωτική ικανότητα ούτε καν εξυπνάδα, ήταν ευγενικός, ευχάριστος, καταδεκτικός αλλά παράλληλα ανίκανος, άτσαλος, απρόσεκτος, επιπόλαιος και ανεύθυνος. Το γεγονός οτι ήταν ανίκανος σε διοικητικά θέματα δεν τον εμπόδισε να γίνει ενας απο τους κορυφαίους ιππότες που πέρασε ποτέ στην εποχή του και ο πιο διάσημος αθλητής στα πρωταθλήματα της κονταρομαχίας. Αναλυτικά για αυτόν γράφει ο Γουλιέλμος Μαρσάλ ο προσωπικός του βιογράφος ο οποίος ήταν δάσκαλος του (1170) και στην συνέχεια αρχηγός της ομάδας της κονταρομαχίας στην οποία συμμετείχε ο ίδιος ο Ερρίκος ως το 1182, οι μετακινήσεις του στα πρωταθλήματα κονταρομαχίας ανάμεσα στις πόλεις της βόρειας και κεντρικής Γαλλίας ήταν ασταμάτητες την περίοδο (1175 - 1182). Συμμετείχε στην ίδια ομάδα με τους ξαδέλφους του Φίλιππο, κόμη της Φλάνδρας και Βαλδουίνο Ε΄ του Αινώ και ήταν μόνιμα ο πρωταθλητής του αθλήματος, ακούγεται οτι ξόδεψε 200 λίρες την ημέρα στομεγάλο τουρνουά του Λανί - συρ - Μάρν τον Νοέμβριο του 1179. Κατά πολλούς θεωρείται ο κατεξοχήν θιασώτης αυτού του είδους της δραστηριότητας στην Βρετανία, οι προτιμήσεις του αυτές τον έκαναν τον πιο αγαπητό πρίγκηπα που έχει περάσει στην αγγλική ιστορία. Ο βαρόνος και τροβαδούρος Βερτράνος ντε Μπόρν αναφέρει οτι ηταν ο πιο επιδέξιος απ'όλους τους βασιλείς στον χειρισμό της ασπίδας και ο καλύτερος που έχει περάσει στην κονταρομαχία απο την εποχή του Ρολάνδου σε βαθμό που μετά τον θάνατο του ο ιπποτισμός σημείωσε σημαντική πτώση σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο πρώην εφημέριος του Γερβάσος του Τίλμπουρι αναφέρει χαρακτηριστικά οτι ο πρόωρος θάνατος του έφερε το τέλος του ιπποτισμού.

Στέψη του Ερρίκου του νέου συμβασιλέα της Αγγλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Ερρίκος ο νέος είχε σημαντικό ρόλο στην πολιτική δραστηριότητα της εποχής του απο τον πατέρα του ο οποίος τον αρραβώνιασε στις 2 Νοεμβρίου/1160 με την Μαργαρίτα της Γαλλίας (1158–1197), κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Ζ΄ και της δεύτερης συζύγου του Κωνσταντίας της Καστίλης, ο Ερρίκος ήταν την εποχή του αρραβώνος 5 ετών και η Μαργαρίτα 2. Ο γάμος αυτός έγινε προκειμένου να γεφυρωθούν οι μακροχρόνιες διαφορές μεταξύ της δυναστείας των Καπετιδών και των Πλανταγενετών που είχαν ξεκινήσει άπο την εποχή που ο Λουδοβίκος Ζ' κατέλαβε το Νορμανδικό κάστρο του Βεξίν από τον παππού του Ερρίκου Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη (1144). Σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης το κάστρο του Βεξίν παραχωρήθηκε ως προίκα στο νεαρό ζευγάρι, ο πατέρας του Ερρίκος Β' άσκησε πιέσεις να γίνει ο γαμος όσο το ζευγάρι ήταν ακόμα σε μικρή ηλικία προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο στο κάστρο. Παντρεύτηκαν στις 27 Αυγούστου/1172 στον καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ και ο Ερρίκος σε ηλικία 17 ετών στέφθηκε για δεύτερη φορά βασιλιάς της Αγγλίας μαζί με την Μαργαρίτα απο τον Ροτρού, τον αρχιεπίσκοπο του Ρουέν. [4] Ο Ερρίκος ο νέος ήρθε σε ρήξη με τον πατέρα του (1173), ο λόγος ήταν οτι παρόλο που τον έστεψε βασιλιά δεν του έδωσε εξουσίες ούτε τον χρηματοδότησε περισσότερο προκειμένου να συνεχίσει τα πρωταθλήματα κονταρομαχίας ενώ και η μητέρα του Ελεονόρα τον παροτρυνε συνέχεια να εξεγερθεί εναντίον του πατέρα του.

Σύγκρουση με τον πατέρα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε την επόμενη χρονιά (1173 - 1174) τον βρήκε ηττημένο, ο Ερρίκος Β' νίκησε χάρη στην ήττα και την σύλληψη του βασιλιά της Σκωτίας παρόλα αυτά τον συγχώρησε και συνέχισε να του δίνει χρηματοδότηση όπως πριν προκειμένου να συνεχίσει κανονικά την συμμετοχή του σε πρωταθλήματα κονταρομαχίας τα επόμενα επτά χρόνια. Τον Νοέμβριο του 1179 εκπροσώπησε τον πατέρα του στην στέψη του νέου Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου στο Ρενς ο ίδιος μετέφερε το στέμμα στην τελετή της στέψης, αργότερα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο τουρνουά του Λανί - σιρ - Μάρν στο οποίο μετέφερε 500 ιππότες με τεράστιο κόστος. Οι υποθέσεις του Ερρίκου του νεώτερου πήραν την χειρότερη κατεύθυνση το 1182 όταν ακούστηκε οτι ο Γουλιέλμος Μαρσάλ ο οποίος ήταν αρχηγός της ομάδας κονταρομαχίας στην οποία συμμετείχε ο Ερρίκος είχε παράνομες σχέσεις με την σύζυγο του Μαργαρίτα. [5] Ο Δαυίδ Κρούς ο βιογράφος του Μαρσάλ αναφέρει οτι το πρόβλημα δημιουργήθηκε απο την αλαζονεία του Μαρσάλ και χρεώθηκε την μοιχεία για να αποσπάσουν την προσοχή του απο άλλα προβλήματα στα οποία ήταν πραγματικά ένοχος όπως οι τεράστιες σπατάλες χρημάτων, ο Ερρίκος όμως έκρινε προτιμότερο να κρατήσει τις δυνάμεις του για τον εμφύλιο πόλεμο με τον αδελφό του Ριχάρδο. Το μόνο παιδί που έκαναν ο Ερρίκος με την Μαργαρίτα ήταν ο Γουλιέλμος που γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου/1177 και πέθανε τρεις μέρες αργότερα, η Μαργαρίτα δεν έκανε κανένα άλλο παιδί ούτε με τον Ερρίκο, ούτε με τον επόμενο σύζυγο της.

Πρόωρος θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατα την διάρκεια της εκστρατείας εναντίον του πατέρα του και του αδελφού του Ριχάρδου στο Λιμουζέν το καλοκαίρι του 1183 σε ηλικία 28 ετών λεηλάτησε τα τοπικά μοναστήρια προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για τους μισθοφόρους του, στις αρχές Ιουνίου προσβλήθηκε απο δυσεντέρια που τον οδήγησε στον θάνατο, εξασθενημένος μεταφέρθηκε στην Ματρέλ κοντά στην Λιμόζ οπου πέθανε αφού πρώτα εξομολογήθηκε. Σύμφωνα με πληροφορίες απο το περιβάλλον του πέθανε στις 7 Ιουνίου, λίγο πριν τον θάνατο του ξάπλωσε στο πάτωμα γυμνός υπο την μορφή του Εσταυρωμένου ζητώντας συγχώρεση για τον πόλεμο που είχε κάνει εναντίον του πατέρα του, έκανε συμφωνία να συμμετέχει σε Σταυροφορία αλλά παρέδωσε τον μανδύα στον Γουλιέλμο Μαρσάλ. Ζήτησε να συμφιλιωθεί με τον πατέρα του λόγο πριν τον θάνατο του αλλά εκείνος νομίζοντας οτι είναι κόλπο του αρνήθηκε, ο Ερρίκος Β' λίγο μετά τον θάνατο του είπε οτι τον πίκρανε πολύ αλλά θα προτιμούσε να ζήσει για να τον πικράνει περισσότερο. Μετά τον θάνατο του έγιναν κάποιες προσπάθειες απο την μητέρα του για την αγιοποίηση του, ο Θωμάς του Ίρλι αρχιεπίσκοπος του Ουέλλ περιγράφει μια σειρά απο θαυμαστά πράγματα που έγιναν κατά την μεταφορά του σώματος του στην Νορμανδία, ο Ερρίκος είχε αφήσει εντολή τα εντόσθια του να μεταφερθού στο αβαείο του Σαρού και το υπόλοιπο σώμα του να ταφεί στον καθεδρικό ναό του Ρουέν. Στην διάρκεια της ταφικής πομπής ένα μέλος της οικογένειας του Ερρίκου πολιορκήθηκε απο μισθοφόρους που ζητούσαν να τους δώσουν τα χρέη του, οι ευγενείς που συνόδευαν την σωρό του ανγκάστηκαν να δανειστούν χρήματα απο το μοναστήρι του Βιγκουά. Ο τοπικός επίσκοπος του Λε Μάνς ζήτησε να ταφεί ο Ερρίκος εκεί για να εκτονωθεί η κατάσταση, το σώμα του μεταφέρεθηκε όμως έναν μήνα μετά απο το Λε Μάνς στο Ρουέν επειδή η επιθυμία του ήταν να ταφεί στην Νορμανδία. Τα λείψανα του τοποθετήθηκαν στο αβαείο του Ρουέν στην αντίθετη πλευρά απο την οποία βρίσκονταν τα λείψανα του αδελφού του Ριχάρδου με τον οποίο βρισκόταν συνέχεια σε διαμάχη, οι μικρότεροι αδελφού του Ριχάρδος και Ιωάννης έγιναν αργότερα βασιλείς της Αγγλίας. [6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. https://books.google.co.uk/books?id=y7iJZf99CTgC&pg=PA27#v=onepage&q&f=false
  2. Matthew Strickland (10 June 2016). Henry the Young King, 1155-1183. Yale University Press. p. 11.
  3. Crouch, David. Tournament. 4. pp. 21–22.
  4. W. L. Warren, Henry II (Univ. of California Press, 1973) p. 111, note 3
  5. Mesnée is an Old Norman French word, meaning household.
  6. This tomb contained a lead reliquary, with Richard's heart, that is stored with the treasure of the Cathedral. His body is in the Fontevraud Abbey.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • W. L. Warren, Henry II (London, 1973) ISBN 0-520-03494-5
  • O. H. Moore, The Young King Henry Plantagenet, 1155–83, in History, Literature, and Tradition (Columbus OH, 1925)
  • G. Duby, William Marshal: the Flower of Chivalry trans. R. Howard (London, 1986)
  • D. Crouch, William Marshal: Knighthood, War and Chivalry, 1147–1219 (2nd edn, London, 2002)
  • D. Crouch, Tournament (London, 2005)
  • L. Diggelmann, 'Marriage as Tactical Response: Henry II and the Royal Wedding of 1160', English Historical Review, CXIX, (2004), pp. 954–64
  • R. J. Smith, 'Henry II's Heir: the Acta and Seal of Henry the Young King, 1170–83', English Historical Review, CXVI, (2001), pp. 297–326

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry the Young King της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).