Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας
Debret-djoãoVI-MHN.jpg
Γέννηση 13  Μαΐου 1767
Λισαβόνα
Θάνατος 10  Μαρτίου 1826
Λισαβόνα
Υπηκοότητα Βραζιλία και Βασίλειο της Πορτογαλίας
Ιδιότητα βασιλιάς
Σύζυγος Καρλόττα της Ισπανίας
Τέκνα Μαρία Τερέζα της Μπραγκάνζα, Φραγκίσκος Αντώνιος Πίος του Μπέιρα, Μαρία Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, Πέτρος Α΄ της Βραζιλίας, Μαρία Φραγκίσκη της Μπραγκάνζα, Ισαβέλλα Μαρία της Μπραγκάνζα, Μιχαήλ Α' της Πορτογαλίας, Μαρία της Κοιμήσεως, Ινφάντη της Πορτογαλίας και Άννα του Ιησού Μαρία, Ινφάντη της Προρτογαλίας
Γονείς Πέτρος Γ΄ της Πορτογαλίας και Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας
Αδέλφια Ιωσήφ της Βραζιλίας και Μαριάννα Βικτωρία της Πορτογαλίας
Βραβεύσεις Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος, Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ, Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος, 1ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίας Άννας, Τάγμα του Αγίου Αλέξανδρου Νιέφσκι και Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Υπογραφή
Assinatura D. João VI.svg

Ο Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας (João VI de Portugal, 13 Μαΐου 176710 Μαρτίου 1826), ο λεγόμενος και ο Ήπιος, ήταν βασιλιάς του ηνωμένου βασιλείου Βραζιλίας και Πορτογαλίας από το 1815 μέχρι το 1825 με την ανεξαρτητοποίηση της Βραζιλίας υπό τον υιό του, Πέτρο. Δεύτερος γιος της Μαρίας Α΄ και του Πέτρου Γ΄ βασιλέων της Πορτογαλίας.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ιωσήφ της Βραζιλίας, πέθανε πρόωρα άτεκνος οπότε και έγινε ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου. Το 1792 ανέλαβε ουσιαστική διακυβέρνηση, αφού η μητέρα του ήταν ανίκανη να κυβερνήσει, κυριευμένη από θρησκευτικό ζήλο. Το 1799 ανέλαβε ουσιαστικά και την αντιβασιλεία, τίτλο που κράτησε ως τον θάνατο της μητέρας του το 1816. Η σύζυγος του Καρλόττα της Ισπανίας είχε ισχυρή επιρροή πάνω του.

Εξορία στην Βραζιλία και επαναφορά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και Βραζιλίας

Το 1807, με την κατάληψη της χώρας του από τον Ναπολέοντα, η βασιλική οικογένεια κατέφυγε στην Βραζιλία, όπου ο ίδιος παρέμεινε και μετά την πτώση του Ναπολέοντα το 1815. Η δυσαρέσκεια λόγω της διακυβέρνησής του προκάλεσε ειρηνική επανάσταση το 1820. Ο ίδιος ανταποκρίθηκε, παραχώρησε σύνταγμα και επέστρεψε στην Πορτογαλία, αφήνοντας στην Βραζιλία τον γιο του, Πέτρο.

Στην Πορτογαλία συνάντησε την ανταρσία του άλλου γιου του, δον Μιχαήλ, το 1821 και το 1823, που υποχρεώθηκε τελικά να τον εξορίσει. Νέα ανταρσία του Πέτρου στην Βραζιλία έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 1825, κατά την οποία ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος αυτοκράτορας της Βραζιλίας ως Πέτρος Α΄, ιδρυτής της δυναστείας της Βραζιλίας. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ αρχικά δυσαρεστήθηκε, αλλά στην συνέχεια υποχώρησε κηρύσσοντας τον γιο του βασιλιά της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει λόγος διαχωρισμού τους. Πέθανε στη Λισσαβόνα στις 26 Μαρτίου 1826, ενώ σύγχρονες έρευνες έδειξαν ότι δηλητηριάστηκε με αρσενικό.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Καρλόττα της Ισπανίας παιδιά του ήταν:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας
Γέννηση: 13 Μαΐου 1767 Θάνατος: 10 Μαρτίου 1826
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Μαρία η Ευσεβής
Βασιλιάς της Πορτογαλίας, της Βραζιλίας και του Αλγκάρβε
Shield of the Kingdom of Portugal (1481-1910).png
1815 - 1826
Διάδοχος
Πέτρος Α΄ της Βραζιλίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John VI of Portugal της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).