Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κάρολος (αποσαφήνιση).
Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας
Charles III of Spain high resolution.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Carlos III (Ισπανικά)
Γέννηση20  Ιανουαρίου 1716[1][2][3][4]
Μαδρίτη[5]
Θάνατος14  Δεκεμβρίου 1788[6][1][2][3][4]
Μαδρίτη[7]
Τόπος ταφήςΒασιλική Κρύπτη του Εσκοριάλ
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία[8]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
Γαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηγεμόνας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία Αμαλία της Σαξονίας (από 1738)
ΤέκναInfanta Maria Josefa of Spain
Μαρία Λουίζα της Ισπανίας
Φίλιππος της Καλαβρίας
Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας
Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών
Γαβριήλ Αντώνιος της Ισπανίας
Αντόνιο Πασκάλ
Φρανσίσκο Χαβιέ της Ισπανίας
Maria Isabel de Borbón[9]
Maria Josefa Antoinetta de Borbón[9]
Maria Isabel Ana de Borbón[9]
Philippo Anton di Borbone, Duc de Calabre[9]
Maria Teresa de Borbón[9]
Maria Anna de Borbón[9]
ΓονείςΦίλιππος Ε΄ της Ισπανίας και Ελισάβετ Φαρνέζε
ΑδέλφιαΜαριάννα Βικτωρία των Βουρβόνων
Μαρία Θηρεσία Ραφαέλα της Ισπανίας
Μαρία Αντωνία Φερδινάνδη της Ισπανίας
Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας
Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας
Φίλιππος της Πάρμας
Λουδοβίκος Αντώνιος των Βουρβόνων
Φίλιππος Πέτρος Γαβριήλ της Ισπανίας
ΟικογένειαΟίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΓενικός Κυβερνήτης των Φιλιππίνων
Monarch of Spain (1759–1788)
King of Naples and Sicily
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Υπογραφή
Autograph Charles III of Spain.svg
Θυρεός
Royal Greater Coat of Arms of Spain (1761-1868 and 1874-1931) Version with Golden Fleece and Order of Charles III Collars.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος Γ΄ (20 Ιανουαρίου 1716 - 1788) ήταν βασιλιάς της Ισπανίας (1759-1788) της Νάπολης και της Σικελίας (1735-1759) και δούκας της Πάρμας (1732-1735). Ήταν οπαδός του πεφωτισμένου απολυταρχισμού. Πρώτος γιος από τον δεύτερο γάμο του βασιλέως της Ισπανίας Φιλίππου Ε΄ από την δεύτερη σύζυγο του Ελισάβετ Φαρνέζε.

Σε ηλικία 16 ετών στάλθηκε στην Πάρμα και έλαβε τον τίτλο του Δούκα πάνω στα κληρονομικά δικαιώματα της μητέρας του. Εκεί δέχθηκε ισχυρή επίδραση του Διαφωτισμού και των γραμμάτων, κάτι που ήταν αδύνατο για την εποχή του να συναντήσει στην Ισπανία. Στην Ισπανία διαδέχθηκε τον άτεκνο ετεροθαλή αδελφό του Φερδινάνδο ΣΤ΄.

Εντάσεις στις σχέσεις του με την Αγγλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έφιππος ανδριάντας του βασιλιά της Ισπανίας Καρόλου Γ΄

Την 1 Δεκεμβρίου 1734, μετά τη νίκη του Χοσέ Καρίγιο ντε Μοντεμάρ επί των Αυστριακών στη μάχη του Μπιτόντο, κηρύχθηκε βασιλιάς της Νάπολης και της Σικελίας. Αλλά ο ίδιος δεν είχε στρατιωτικές ικανότητες, ενώ φορούσε σπάνια τη στρατιωτική στολή. Ο Άγγλος ναύαρχος που βρέθηκε στη Μεσόγειο προκειμένου να επηρεάσει τον πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής τον πίεσε να κρατήσει ουδετερότητα με την απειλή να βομβαρδίσει τη Νάπολη. Αυτό επηρέασε έντονα το μυαλό του γιατί του έδωσε ένα αίσθημα εχθρότητας, που επηρέασε την πολιτική του αργότερα.

Παραχώρησε (1735) την Πάρμα στον αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ΄ σε αντάλλαγμα της αναγνώρισης του ως βασιλιά της Νάπολης και της Σικελίας. Στο εσωτερικό της χώρας του άρχισε αναμόρφωση, ενώ είχε μεγάλη ικανότητα στην επιλογή υπουργών και συμβούλων. Επί της εποχής του έγιναν στην περιοχή που κυβερνούσε στην Ιταλία οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις του Ερκολάνο (1738) και της Πομπηίας (1748). Ο ίδιος μόλις το πληροφορήθηκε ευχαριστημένος χρηματοδότησε τις ανακαλύψεις.

Παραιτήθηκε (1759) στην Νάπολη υπέρ του τρίτου γιου του, Φερδινάνδου. Σαν βασιλιάς της Ισπανίας η εξωτερική του πολιτική ήταν καταστροφική. Η δυσαρέσκεια του με την Αγγλία έγινε ανεξέλεγκτη μετά τον θάνατο της συζύγου του Μαρίας - Αμαλίας της Σαξονίας και ήρθε σε συμμαχία με τη Γαλλία. Περιπλέχθηκε στον επταετή πόλεμο με μεγάλες απώλειες για τη χώρα του. Κατάφερε να ενώσει στην Αμερικάνικη ήπειρο τις Γαλλικές δυνάμεις με αυτές των δυσαρεστημένων αποίκων κατά της Αγγλίας. Ο ίδιος, όμως, δεν ήταν άξιος να δημιουργήσει ικανό στόλο.

Εσωτερική πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο εσωτερικό της χώρας του προσπάθησε να φέρει αναμορφώσεις που συνάντησαν πολλές αντιδράσεις. Η προσπάθεια του να πείσει τους Μαδριλένους να υιοθετήσουν τα Γαλλικά ενδύματα προκάλεσε ταραχές (1766), και ο ίδιος έφυγε προσωρινά από τη Μαδρίτη αφήνοντας στη διακυβέρνηση τον υπουργό του, Πέδρο Πάμπλο Αβάρκα ντε Μπολέα. Οι Ιησουίτες κατηγορήθηκαν ότι συμμετείχαν στις ταραχές και εξορίστηκαν, κάτι που προκάλεσε την εχθρότητα του πάπα. Ο Κάρολος ανταπέδωσε και η δύναμη της εκκλησίας έπεσε σημαντικά στην χώρα του, με τους περισσότερους κληρικούς άνεργους.

Άλλαξε την εικόνα της Μαδρίτης: έφτιαξε δρόμους, υδραυλικά έργα, αναμόρφωσε την οικονομική πολιτική περιορίζοντας την απάτη και την κατάχρηση του δημοσίου χρήματος. Δημιούργησε την Ισπανική Λοταρία και έφερε τα Ναπολιτάνικα μοντέλα στον χριστουγεννιάτικο εορτασμό και στολισμό (Φάτνη της Γεννήσεως).

Στην ιδιωτική του ζωή ήταν ευγενικός, με σαρκαστική γλώσσα και δεινός κυνηγός. Άφησε την φήμη ενός βασιλιά φιλάνθρωπου και φιλόσοφου, ενώ ήταν πιστός Καθολικός παρά τις προστριβές του με τον πάπα. Ενδιαφερόταν περισσότερο να βοηθήσει τον άνθρωπο στην σωτηρία της ψυχής του, παρά στην τήρηση των τυπικών.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τον γάμο του (1738) με την Μαρία-Αμαλία των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου-Αυγούστου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας, παιδιά του ήταν:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Acton, Sir Harold (1956). The Bourbons of Naples, 1734-1825. London: Methuen.
  • Lynch, John (1989). Bourbon Spain, 1700-1808. Oxford: Basil Blackwell.
  • Petrie, Sir Charles (1971). King Charles III of Spain: An Enlightened Despot. London: Constable

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Real Academia de la Historia: «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 10734. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 8852600. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-III-king-of-Spain. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 Darryl Roger Lundy: The Peerage. p10352.htm#i103519. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  6. (Αγγλικά) The Bourbons of Naples. Faber and Faber. Λονδίνο. 2009. σελ. 226. ISBN-13 978-0-571-24901-5.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  8. LIBRIS. 25  Σεπτεμβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/0xbdfblj24jdv74. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 Darryl Roger Lundy: The Peerage.
Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Καπετιδών
Γέννηση: 20 Ιανουαρίου 1716 1716 Θάνατος: 14 Δεκεμβρίου 1788
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλιάς της Νεαπόλεως
Coat of Arms of Infante Charles of Spain as King of Naples and Sicily.svg
15 Μαΐου 1734 - 10 Αυγούστου 1759
Διάδοχος
Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών
Βασιλιάς της Σικελίας
Coat of Arms of Infante Charles of Spain as King of Naples and Sicily.svg
15 Μαΐου 1734 - 10 Αυγούστου 1759
Προκάτοχος
Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας
Βασιλιάς της Ισπανίας
Coat of Arms of Spanish Monarch.svg
10 Αυγούστου 1759 - 14 Δεκεμβρίου 1788
Διάδοχος
Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles III of Spain της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).