Φίλιππος Α΄ της Καστίλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φίλιππος Α΄ της Καστίλης
Meister der Magdalenenlegende 001.jpg
Γέννηση
Μπρυζ
Θάνατος
Μπούργος
Σύζυγος Ιωάννα Α΄ της Καστίλης
Τέκνα Ελεονόρα της Αυστρίας, Κάρολος Κουίντος, Ισαβέλλα της Αυστρίας, Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Μαρία της Αυστρίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας και Αικατερίνη της Αυστρίας, βασίλισσα της Πορτογαλίας
Γονείς Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Μαρία της Βουργουνδίας
Αδέλφια Μαργαρίτα της Αυστρίας, Γεώργιος της Αυστρίας και Κορνήλιος Ρακουσκύ
Βραβεύσεις Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Commons page Πολυμέσα

Ο Φίλιππος Α΄ της Καστίλης, γνωστός και ως Φίλιππος ο Ωραίος (ισπανικά: Felipe el Hermoso[1], γαλλικά: Philippe le Beau) ήταν γιος του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Μαξιμιλιανού Α΄ και σύζυγος της κόρης των Καθολικών Βασιλέων, Ιωάννας Α΄ της Καστίλης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φίλιππος ήταν πρωτότοκος γιος του Μαξιμιλίανού Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας της Βουργουνδίας. Γεννήθηκε στην Μπρυζ της τότε Κομητείας της Φλαμανδίας. Το 1482, μετά τον θάνατο της μητέρας του, την διαδέχθηκε ως τοποτηρητής του πατέρα του στις κτήσεις της στην Κομητεία της Βουργουνδίας (που περιελάμβανε μεγάλος μέρος των λεγόμενων Κάτω Χωρών και το σημερινό Φρανς-Κοντέ).[2] Η εσωτερική κατάσταση στα δυτικά εδάφη της Αυτοκρατορίας ήταν αρκετά τεταμμένη· ο Φίλιππος γνώρισε τις διαμάχες μεταξύ των μεγάλων πόλεων της Φλαμανδίας (κυρίως Γάνδη και Μπρυζ) και των υποστηρικτών του πατέρα του.

Δούκας της Βουργουνδίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέσα σε αυτή την αναταραχή, ο Φίλιππος βρέθηκε να κρατείται από τους φλαμανδούς επαναστάτες κατά τη διάρκεια της εξέγερσής τους. Εν τέλει, μετά από περίπου δέκα χρόνια συγκρούσεων (1483–1493), οι δύο πλευρές ήρθαν σε συνεννόηση: με την συνθήκη του Σενλί το 1493, ο Φίλιππος αναγνωρίστηκε εκατέρωθεν πρίγκιπας της Φλαμανδίας. Από τον επόμενο χρόνο ανέλαβε και εκ των πραγμάτων τη διακυβέρνηση.[3]

Ο Φιλίππος κυβέρνησε στα εδάφη του στη Φλαμανδία με τρόπο ικανοποιητικό για τους υπηκόους του διότι κατάφερε να επιβάλει την ειρήνη σε μια περιοχή που είχε υποφέρει πάμπολες πολεμικές αναταραχές κατά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα. Απέφυγε σε μεγάλο βαθμό την αυτοκρατορική επιρροή και διαμόρφωσε μια προσωπική πολιτική, που πολλές φορές τον πλησίασε στο βασίλειο της Γαλλίας.[3] Ο κύριος εκφραστής της φιλογαλλικής μερίδας της φιλιππικής αυλής ήταν ο σύμβουλός του, Φραγκίσκος του Μπουσλέιντεν.[4]

Ο γάμος με την Ιωάννα της Καστίλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο γάμος του με την Ιωάννα Α΄ της Καστίλης αποφασίστηκε το 1495, κατά τη διάρκεια της Ιεράς Συμμαχίας της Αυτοκρατορίας, των ιταλικών κρατών και των Καθολικών Βασιλέων εναντίον των ηγεμονικών βλέψεων της Γαλλίας στην Ιταλική χερσόνησο. Διαμέσω αυτής της δυναστικής ένωσης, εισήχθη ο Οίκος των Αψβούργων στα ισπανικά βασίλεια. Οι γάμοι διεξήχθησαν στο Λιρ του σημερινού Βελγίου στις 20 Οκτωβρίου 1496. Παράλληλα, η αδερφή του Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον έτερο γιο των Καθολικών Βασιλέων, Ιωάννη.

Η απόσταση που υπήρχε μεταξύ της διαδοχής στα ισπανικά στέμματα και του ζεύγους ήταν τόσο μεγάλη (η Ιωάννα ήταν η τρίτη στη διαδοχή) που ο γάμος αυτός δεν θεωρήθηκε παρά μονάχα ένα ακόμη όπλο εναντίον της γαλλικής επεκτατικότητας.[5] Όταν απεβίωσαν οι πρίγκιπες και διάδοχοι των στεμμάτων της Αραγόνας και της Καστίλης, αρχικά ο Ιωάννης, και στη συνέχεια η Ισαβέλλα της Αραγόνας και ο γιος της, Μιγέλ ντε λα Παθ, η σύζυγος του Φιλίππου βρέθηκε να είναι η διάδοχος. Ο θάνατος της Ισαβέλας της Καστίλης το 1504 επέσπευσε την θέληση του Φιλίππου να αναλάβει το θρόνο μαζί με τη σύζυγό του, παρόλο που αυτή, λόγω ψυχικής ασθένειας δεν βρισκόταν σε θέση να κυβερνήσει. Η αντίδραση του πεθερού του, Φερδινάνδου Β΄ της Αραγόνας, που στο μεταξύ λειτουργούσε ως αντιβασιλέας στην Καστίλη, δεν κατάφεραν να απομακρύνουν τον Φίλιππο από το στόχο του.[6] Έχοντας με το μέρος του τους περισσότερους καστιλιανούς ευγενείς, απομάκρυνε τον Φερδινάνδο και ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Καστίλης από τα Κόρτες στο Βαγιαδολίδ το 1506.[6] Εν τούτοις, τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου πέθανε από υψηλό πυρεττό. Με τον θάνατό του, την αντιβασιλεία ανέλαβε ο καρδηνάλιος Χιμένεθ δε Θισνέρος.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Ιωάννα παιδιά του ήταν :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το επίθετο «όμορφος» του το απέδωσε ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας.
  2. Jean Marie Cauchies, σελ. 71.
  3. 3,0 3,1 Jean Marie Cauchies, σελ. 74.
  4. Jean Marie Cauchies, σελ. 76.
  5. Jean Marie Cauchies, σελ. 75.
  6. 6,0 6,1 Soria Mesa, Enrique. «Los últimos años de Fernando el Católico». Historia National Geographic nº 107. Ανακτήθηκε στις 3/5/2015.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Jean Marie Cauchies (2006), «Un príncipe para los Países Bajos, para España, para Europa», στο Miguel Ángel Zalama y Paul Vandenbroeck (συντον.), Felipe I el Hermoso: la belleza y la locura, Fundación Carlos de Amberes y la Fundación Caja de Burgos.
Προκάτοχος:
Μαρία της Βουργουνδίας
Κόμης του Αινώ
Blason fr Hainaut ancien.svg
14821506
Διάδοχος:
Κάρολος Κουίντος
Προκάτοχος:
Μαρία της Βουργουνδίας
Κόμης της Φλάνδρας
Blason Comte-de-Flandre.svg
14821506
Διάδοχος:
Κάρολος Κουίντος
Προκάτοχος:
Μαρία της Βουργουνδίας
Κόμης της Βουργουνδίας
Blason comte fr Nevers.svg
1482-1506
Διάδοχος:
Κάρολος Κουίντος
Προκάτοχος:
Μαρία της Βουργουνδίας
Κόμης του Αρτουά
Artois flag.svg
14821506
Διάδοχος:
Κάρολος Κουίντος