Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φίλιππος Ε'
Felipe V de España.jpg
Βασιλιάς της Ισπανίας
Περίοδος 16 Νοεμβρίου 170015 Ιανουαρίου 1724
Προκάτοχος Κάρολος Β΄ της Ισπανίας
Διάδοχος Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας
Περίοδος 6 Σεπτεμβρίου 1724 - 9 Ιουλίου 1746
Προκάτοχος Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας
Διάδοχος Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας
Γέννηση 19 Δεκεμβρίου 1683
Παλάτι των Βερσαλλιών, Γαλλία
Θάνατος 9 Ιουλίου 1746 (62 ετών)
Μαδρίτη, Ισπανία
Τόπος ταφής Λα Γκράνχα ντε Σαν Ιλντεφόνσο
Σύζυγος Μαρία Λουίζα της Σαβοΐας
Ελισάβετ Φαρνέζε
Επίγονοι Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας
Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας
Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας
Μαριάννα Βικτωρία των Βουρβόνων
Φίλιππος της Πάρμα
Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας
Λουδοβίκος Αντώνιος των Βουρβόνων
Μαρία Αντουανέτα Φερνάντα, βασίλισσα της Σαρδηνίας
και άλλοι
Οίκος Οίκος των Βουρβόνων
Πατέρας Λουδοβίκος ο μέγας δελφίνος
Μητέρα Μαρία Άννα της Βαυαρίας
Θρησκεία Καθολικός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας (19 Δεκεμβρίου 16839 Ιουλίου 1746) ή Φίλιππος του Ανζού ήταν βασιλιάς της Ισπανίας από το 1700 έως το θάνατό του το 1746. Υπήρξε ιδρυτής της δυναστείας των Βουρβόνων της Ισπανίας και ήταν δεύτερος γιος του Λουδοβίκου του μεγάλου δελφίνου και της Μαρίας Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φερδινάνδου-Μαρία εκλέκτορα της Βαυαρίας. Ήταν εγγονός του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΔ΄ και θείος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΕ΄.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την γέννηση του έλαβε τον τίτλο του δούκα του Ανζού. Το 1700, ο βασιλιάς της Ισπανίας Κάρολος Β΄ όρισε ως διάδοχο του μετά τον θάνατό του, τον 17χρονο Φίλιππο, ως εγγονό της αδελφής του Μαρίας - Θηρεσίας βασίλισσας της Γαλλίας και συζύγου του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Υπήρχαν άλλοι δύο διεκδικητές, ο μικρότερος αδελφός του Κάρολος του Μπερί και ο αρχιδούκας της Αυστρίας Κάρολος. Ο αρχιδούκας Κάρολος της Αυστρίας ήταν εγγονός μιας άλλης αδελφής του Καρόλου, αλλά ο Φίλιππος είχε περισσότερα δίκαια, γιατί η δική του γιαγιά ήταν μεγαλύτερη σε ηλικία. Η Αυστριακή πλευρά έφερε το επιχείρημα ότι ο γάμος της δικής τους γιαγιάς βασιζόταν σε συμβόλαια. Η πλευρά του Φιλίππου αντέταξε το επιχείρημα της προίκας που δεν είχε δοθεί στην δική του γιαγιά. Τελικά για να στεφθεί βασιλιάς της Ισπανίας, ο Φίλιππος πρώτα απαρνήθηκε όλα τα δικαιώματα του στον θρόνο της Γαλλίας για τον ίδιο και τους απογόνους του.

Βασιλιάς της Ισπανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την άνοδο του στον θρόνο πιέστηκε να παραχωρήσει την Μινόρκα και το Γιβραλτάρ στην Μεγάλη Βρετανία, και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες, Νάπολη, Μιλάνο, Σαρδηνία στους Αψβούργους. Όλες αυτές οι απώλειες σήμαναν την παρακμή του Ισπανικού βασιλείου και το τέλος της Ισπανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη, καθώς οι Άγγλοι θαλασσοκράτορες είχαν ήδη πάρει τα πρωτεία.

Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας
Χρυσό νόμισμα Φιλίππου Ε΄(1743)

Παραιτήθηκε από τον θρόνο το 1724 για λογαριασμό του μεγαλύτερου γιου του, Λουδοβίκου, αλλά όταν αυτός πέθανε από ευλογιά αναγκάστηκε να επανέλθει στον θρόνο. Βοήθησε τους Βουρβόνους συγγενείς του στον πόλεμο της Πολωνικής και της Αυστριακής διαδοχής, ανακαταλαμβάνοντας την Νάπολη και την Σικελία από τους Αυστριακούς και το Οράν από τους Οθωμανούς. Κατάφερε να υπερασπιστεί τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του επιτυχώς τις Ισπανικές κτήσεις στην Αμερικάνικη ήπειρο από τις επιθέσεις των Άγγλων. Η Ισπανία άρχιζε πλέον την ανάκαμψή της ύστερα από την παρακμή που είχε υποστεί τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, λόγω των Αψβούργων.

Αρρώστησε από κατάθλιψη, που μεγάλωνε καθημερινά και τον έφερε σε μια ανεπανόρθωτη μελαγχολία που τον οδήγησε στον θάνατο. Η δεύτερη σύζυγός του, Ελισάβετ Φαρνέζε, τον βοήθησε επιτυχώς και του έκανε και άλλον γιο, τον μέλλοντα βασιλιά της Ισπανίας Κάρολο Γ΄.

Ο βασιλιάς ευνόησε το εμπόριο της Ισπανίας με τα αμερικανικά του υπάρχοντα. Κατά τη διάρκεια αυτού του Ατλαντικού εμπορίου προέκυψαν σημαντικές προσωπικότητες της ναυτικής ιστορίας της Ισπανίας, μεταξύ των οποίων και η Κουρσάρος Αμάρο Πάργο. Ο μονάρχης συχνά επωφελήθηκε από τον ιδιωτικό στις εμπορικές του και τις κρουστικές επιδρομές.[1][2][3]

Παρέμεινε σε όλη του τη ζωή Γάλλος, δεν ασχολήθηκε καν ούτε με την εκμάθηση της ισπανικής γλώσσας, κάνοντας μόνο εικονικά μερικά μαθήματα. Το μοναδικό του μέλημα μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν να μετατρέψει τη Μαδρίτη σε Γαλλική πόλη. Για αυτό όταν κάηκε το φρούριο το 1734, διέταξε να κατασκευασθούν στη θέση του νέα μεγάλα ανάκτορα στα πρότυπα των Βερσαλιών, τα οποία δεν πρόλαβαν να ολοκληρωθούν πριν από τον θάνατο του. Τα ολοκλήρωσε ο γιος του Κάρολος που ήταν και ο πρώτος τους βασιλικός ένοικος.

Αξιοσημείωτο γεγονός της βασιλείας του ήταν η κατάληψη της Xativa και το κάψιμο της πόλης μετά την μάχη του Αλμάνσα για την Ισπανική διαδοχή, κάτι που γιόρτασε με πολλές εκδηλώσεις.

Ο βασιλιάς της Ισπανίας Φίλιππος Ε΄ με ολόκληρη την οικογένεια του.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1701 τη Μαρία Λουίζα της Σαβοΐας (1688–1714), κόρη του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας, παιδιά του ήταν:

Το 1714 απεβίωσε η Μαρία-Λουίζα και ο Φίλιππος Ε΄ έκανε το ίδιο έτος δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ Φαρνέζε, κόρη του Οδοάρδου Β΄ πρίγκιπα της Πάρμας & Πλακεντίας και παιδιά του ήταν:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Armstrong, Edward (1892). Elizabeth Farnese: "The Termagant of Spain". London: Longmans,Green, and Co.
  • Kamen, Henry (2001). Philip V of Spain: The King Who Reigned Twice. New Haven, Conn.: Yale University Press.
  • Petrie, Sir Charles (1958). The Spanish Royal House. London: Geoffrey Bles.
Προκάτοχος:
Κάρολος Β΄ της Ισπανίας
Κόμης της Φλάνδρας
Blason Comte-de-Flandre.svg
17001714
Διάδοχος:
Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Προκάτοχος:
Κάρολος Β΄ της Ισπανίας
Κόμης του Αινώ
Blason fr Hainaut ancien.svg
17001714
Διάδοχος:
Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philip V of Spain της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).