Βασίλειο της Ναβάρρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Tο Βασίλειο της Ναβάρρας (ισπ. Reino de Navarra, βασκ. Nafarroako Erresuma, γαλ. Royaume de Navarre), αρχικά το Βασίλειο της Παμπλόνα, ήταν ένα Ευρωπαϊκό βασίλειο που κατείχε περιοχές σε κάθε πλευρά των Πυρηναίων μέχρι τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Το βασίλειο δημιουργήθηκε, όταν ο ντόπιος Βάσκος ηγέτης Ίνιγκο Αρίστα εξελέγη ή ανακηρύχθηκε βασιλιάς στην Παμπλόνα και τέθηκε επικεφαλής της εξέγερσης εναντίον της τοπικής φράγκικης κυριαρχίας γύρω στο 824. Μετά τη διάλυση της κοινοπολιτείας της Παμπλόνα με το Βασίλειο της Αραγώνας τον 12ο αιώνα, όταν πλέον έχει αποκοπεί από την επέκταση εις βάρος της Αλ-Άνταλους, λαμβάνει το όνομα Βασίλειο της Ναβάρρας.

Το νότιο τμήμα του βασιλείου απορροφήθηκε από το Στέμμα της Καστίλης το 1513 κι έτσι έγινε τμήμα του ενιαίου Βασιλείου της Ισπανίας. Το βόρειο τμήμα του βασιλείου παρέμεινε ανεξάρτητο, αλλά ενώθηκε με τη Γαλλία το 1589, όταν ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της Ναβάρρας κληρονόμησε το γαλλικό θρόνο ως Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας. Το 1620 προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Γαλλίας.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]