Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εδμόνδος Α'
Edmund I - MS Royal 14 B V.jpg
Περίοδος 27 Οκτωβρίου 93926 Μαΐου 946
Στέψη 29 Νοεμβρίου 939
Κίνγκστον επί του Τάμεση
Προκάτοχος Έθελσταν της Αγγλίας
Διάδοχος Έντρεντ της Αγγλίας
Σύζυγος Ελγκίφου του Σάφτσμπερι
Έθελφλεντ
Οίκος Οίκος του Ουέσσεξ
Πατέρας Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος
Μητέρα Εντγκίφου του Κεντ
Γέννηση 921
Ουέσσεξ, Αγγλία
Θάνατος 26 Μαΐου 946 (25 ετών)
Πάκλτσερτς, Γκλόστερσερ, Αγγλία
Τόπος ταφής Αββαείο του Γκλάστονμπερι
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας (Edmund I, 921 - 26 Μαΐου 946) βασιλιάς της Αγγλίας (939-946) ήταν μεγαλύτερος γιος του Εδουάρδου του γηραιού και της τρίτης συζύγου του Εαντγκίφου του Κεντ, εγγονός του Αλφρέδου του Μέγα.[1] Ο ίδιος ήταν μόλις τριών ετών όταν πέθανε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο ετεροθαλής αδελφός του Έθελσταν της Αγγλίας, ο ίδιος διαδέχθηκε τον άτεκνο Έθελσταν (939) όπως φαίνεται με ελάχιστη αντίσταση. Η βασιλεία του σημαδεύτηκε με συνεχείς πολέμους με τους οποίους κατόρθωσε να ανακτήσει για λογαριασμό του Αγγλικού βασιλείου την Μίντλαντς, την Νορθούμπρια και την Στραθκλάιντ. Ο Εδμόνδος Α΄ ύστερα από εξήμισι χρόνια βασιλείας δολοφονήθηκε και τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Έντρεντ της Αγγλίας (946) αλλά οι δυο γιοι του Έντουι της Αγγλίας και Έντγκαρ Α΄ ο Ειρηνικός θα γίνουν βασιλείς αργότερα.

Βασιλιάς των Άγγλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε όταν ο πατέρας του ήταν ήδη ηλικιωμένος και μετά τον θάνατο του μεγάλωσε την περίοδο της βασιλείας του Έθελσταν ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία 30 ετών, συμμετείχε στην μάχη του Μπρούνανμπουργκ την περίοδο της εφηβείας του (937). Αμέσως μετά την άνοδο του στον θρόνο σε ηλικία 18 ετών βρέθηκε αντιμέτωπος με σκληρές στρατιωτικές απειλές, ο βασιλιάς Όλαφ Γ΄ Γκούθφριθσον κατέκτησε την Νορθούμπρια και επιτέθηκε στην Μίνλαντς αλλά όταν πέθανε ο Όλαφ (942) ο Εδμόνδος κατάφερε να ανακατακτήσει την Μίνλαντς.[2] Στην συνέχεια έγινε θετός πατέρας του Όλαφ της Υόρκης (943) και ανακατέλαβε με επιτυχία την Νορθούμπρια (943). [3] Το 945 ο Εδμόνδος κατέκτησε το Στραθκλάιντ και το παραχώρησε στον Μάλκολμ Α΄ της Σκωτίας ύστερα από συμφωνία που έκανε μαζί του για αμοιβαία στρατιωτική υποστήριξη.[4] Ο Εδμόνδος κατόρθωσε να πραγματοποιήσει πολιτική με ασφαλή σύνορα και ειρηνικές σχέσεις με την Σκωτία, στην διάρκεια της βασιλείας του αναβίωσε η μοναστηριακή ζωή. Μια από τις σημαντικότερες πολιτικές κινήσεις για τις οποίες έμεινε γνωστός ο Εδμόνδος ήταν η επαναφορά στον θρόνο των Δυτικών Φράγκων του ανιψιού του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας γιου του Καρόλου του Απλού και της ετεροθαλούς αδελφής του Έντζιφου της Αγγλίας. Το 945 ο Λουδοβίκος Δ΄ αιχμαλωτίστηκε από Νορμανδούς στην Ρουέν και κρατήθηκε αιχμάλωτος από τον Ούγο τον Μέγα. Ο χρονικογράφος Ρίτσερους αναφέρει ότι η Έντζιφου έστειλε γράμματα τόσο στον αδελφό της Εδμόνδο Α΄ όσο και στον Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ζητώντας βοήθεια και υποστήριξη για τον γιο της, ο Εδμόνδος με την σειρά του έστειλε οργισμένες επιστολές διαμαρτυρίας στον Ούγο τον Μέγα. [5] Τα Χρονικά του Φλόντοαρντ αναφέρουν :

"Ο Εδμόνδος, βασιλιάς της Αγγλίας έστειλε απεσταλμένους στον δούκα Ούγο προκειμένου να του ζητήσουν την επαναφορά του Λουδοβίκου, ο δούκας έκανε συμφωνία με τους ανιψιούς του και τους ευγενείς του βασιλείου του. Ο Ούγος δούκας των Φράγκων συνεδρίασε με τον Ούγο τον Μελανό γιο του Ριχάρδου της Βουργουνδίας και τους άλλους άντρες που κυβερνούσαν το βασίλειο με θέμα την επαναφορά του βασιλιά Λουδοβίκου." [6][7]

Δολοφονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εδμόνδος Α΄ δολοφονήθηκε από τον Λέοφα έναν διωκόμενο κλέφτη την ημέρα της εορτής του Αγίου Αυγουστίνου στο νότιο Γκλόστερσαιρ. [8] Ο Ιωάννης του Γουόρκεστερ και ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι δίνουν λεπτομερείς αναφορές σχετικά με την δολοφονία, ο Εδμόνδος γιόρταζε μαζί με τους ευγενείς όταν προσβλήθηκε από τον Λέοφα που βρισκόταν ανάμεσα στο πλήθος. Ο βασιλιάς του απάντησε και τότε ο Λέοφα τον σκότωσε, ο Λέοφα δολοφονήθηκε και εκείνος αμέσως μετά από το πλήθος. [9] Οι σύγχρονοι ιστορικοί αμφισβητούν τις αναφορές αυτές τονίζοντας ότι η δολοφονία του βασιλιά έγινε για πολιτικούς λόγους.[10]

Διαδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H αδελφή του Εδμόνδου Α΄ Ίντγκυθ η οποία παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Όθων Α΄ πέθανε νωρίτερα την ίδια χρονιά όπως περιγράφουν τα Χρονικά του Φλόντοαρντ για το έτος 946. [11] Τον Εδμόνδο Α΄ διαδέχθηκε ο αδελφός του Έντρεντ ο οποίος βασίλευσε την περίοδο (946 - 955), στην συνέχεια βασιλείς έγιναν οι δυο γιοι του Έντουι και Έντγκαρ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Edmund I (king of England), "Edmund-I" Encyclopædia Britannica
  2. Edmund I (king of England), "Edmund-I" Encyclopædia Britannica
  3. David Nash Ford, Edmund the Magnificent, King of the English (AD 921-946)
  4. David Nash Ford, Edmund the Magnificent, King of the English (AD 921-946)
  5. Richerus, Historiae, Book 2, chapters 49–50.
  6. Dorothy Whitelock (tr.), English Historical Documents c. 500–1042. 2nd ed. London, 1979. p. 345.
  7. Edmundus, Anglorum rex, legatos ad Hugonem principem pro restitutione Ludowici regis dirigit: et idem princeps proinde conventus publicos eumnepotibus suis aliisque regni primatibus agit. [...] Hugo, dux Francorum, ascito secum Hugo Nneigro, filio Richardi, ceterisque regni primatibus Ludowicum regem, [...] in regnum restituit. (Flodoard, Annales 946.)
  8. "Here King Edmund died on St Augustine’s Day [26 May]. It was widely known how he ended his days, that Liofa stabbed him at Pucklechurch. And Æthelflæd of Damerham, daughter of Ealdorman Ælfgar, was then his queen." Anglo-Saxon Chronicle, MS D, tr. Michael Swanton.
  9. John of Worcester, Chronicon AD 946; William of Malmesbury, Gesta regum, book 2, chapter 144. The description of the circumstances remained a popular feature in medieval chronicles, such as Higden's Polychronicon: "But William, libro ij° de Regibus, seyth (says) that this kyng kepyng a feste at Pulkirchirche, in the feste of seynte Austyn, and seyng a thefe, Leof by name, sytte [th]er amonge hys gestes, whom he hade made blynde afore for his trespasses – (quem rex prios propter scelera eliminaverat, whom the King previously due to his crimes did excile) – , arysede (arrested) from the table, and takenge that man by the heire of the hedde, caste him unto the grownde. Whiche kynge was sleyn – (sed nebulonis arcano evisceratus est) – with a lyttle knyfe the [th]e man hade in his honde [hand]; and also he hurte mony men soore with the same knyfe; neverthelesse he was kytte (cut) at the laste into smalle partes by men longyng to the kynge." Polychronicon, 1527.
  10. K. Halloran, A Murder at Pucklechurch: The Death of King Edmund, 26 May 946. Midland History, Volume 40, Issue 1 (Spring 2015), pp. 120-129.
  11. Edmundus rex Transmarinus defungitur, uxor quoque regis Othonis, soror ipsius Edmundi, decessit. "Edmund, king across the sea, died, and the wife of King Otto, sister of the same Edmund, died also." (tr. Dorothy Whitelock, English Historical Documents c. 500–1042. 2nd ed. London, 1979. p. 345).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Dorothy Whitelock (tr.), English Historical Documents c. 500–1042. 2nd ed. London, 1979.
  • K. Halloran, A Murder at Pucklechurch: The Death of King Edmund, 26 May 946. Midland History, Volume 40, Issue 1 (Spring 2015)
  • The Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England
  • Flodoard, Annales, ed. Philippe Lauer, Les Annales de Flodoard. Collection des textes pour servir à l'étude et à l'enseignement de l'histoire 39
Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας
Γέννηση: 921 Θάνατος: 26 Μαΐου 946
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Έθελσταν της Αγγλίας
Βασιλιάς της Αγγλίας
Flag of Wessex.png

939 - 946
Διάδοχος
Έντρεντ της Αγγλίας


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Edmund I of England της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).