Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ιωάννης Δ΄
Joao IV.jpg
Περίοδος1 Δεκεμβρίου 16406 Νοεμβρίου 1656
ΠροκάτοχοςΦίλιππος Δ´ της Ισπανίας
ΔιάδοχοςΑλφόνσος ΣΤ΄ της Πορτογαλίας
Δούκας της Μπραγκάνσα
Περίοδος29 Νοεμβρίου 16301 Δεκεμβρίου 1640
ΠροκάτοχοςΘεοδόσιος Β'
ΔιάδοχοςΘεοδόσιος της Μπραγκάνσα
Γέννηση19 Μαρτίου 1604
Βίλα Βισόζα, Βασίλειο της Πορτογαλίας
Θάνατος6 Νοεμβρίου 1656 (52 ετών)
Λισαβόνα, Βασίλειο της Πορτογαλίας
Τόπος ταφήςΒασιλικό Πάνθεον των Μπραγκάνσα, Λισαβόνα, Πορτογαλία
ΣύζυγοςΛουίζα του Γκουθμάν
ΕπίγονοιΘεοδόσιος της Μπραγκάνσα
Ιωάννα της Μπραγκάνσα
Αικατερίνη της Μπραγκάνσα
Αλφόνσος ΣΤ΄ της Πορτογαλίας
Πέτρος Β΄ της Πορτογαλίας
ΟίκοςΟίκος της Μπραγκάνσα
ΠατέραςΘεοδόσιος Β΄ της Μπραγκάνσα
ΜητέραΆννα ντε Βελάσκο υ Χιρόν
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας (João IV de Portugal, 19 Μαρτίου 16046 Νοεμβρίου 1656) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν βασιλιάς της Πορτογαλίας από το 1640 μέχρι το 1656. Πιο πριν ήταν, ως Ιωάννης Β΄, δούκας της Μπραγκάνσα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας

Διαδέχθηκε το 1630 τον πατέρα του Θεοδόσιο Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα ως δούκας της Μπραγκάνσα. Η μητέρα του Άννα ντε Βελάσκο υ Χιρόν ήταν κόρη του Ιωάννη-Φερδινάνδου ντε Βελάσκο υ Τοβάρ, 5ου δούκα του Φρίας.

Παντρεύτηκε τη Λουίζα του Γκουθμάν (16131666) και ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος βασιλιάς της Πορτογαλίας το 1640 ύστερα από την Ισπανική επανάσταση κατά του βασιλιά Φιλίππου Δ΄.

Το 1641 ξεκίνησε τη συμμαχία με τη Γαλλία και τη Σουηδία, έχοντας ανάγκη να εισέλθει στον τριακονταετή πόλεμο σε συγκρούσεις με την Ισπανία και τις Ολλανδικές καταπατήσεις των Πορτογαλικών αποικιών.

Ισπανική επίθεση στην Πορτογαλία αποκρούστηκε το 1644 στο Μοντίγιο. Οι Ολλανδοί κυρίευσαν τη Μέλακα το 1641 και το σουλτανάτο του Ομάν το Μουσκάτ το 1648. Οι Πορτογάλοι βρίσκονταν στη δύσκολη θέση να μοιράσουν τις δυνάμεις τους στην Ευρώπη, την Αφρική και την Αμερική. Ανακατέλαβε την Ανκόνα από τους Ολλανδούς το 1644, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος της Βραζιλίας το 1654.

Ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών. Ίδρυσε τη βιβλιοθήκη της Λισσαβώνας, που υπήρξε η μεγαλύτερη στον κόσμο εκείνη την εποχή και αργότερα καταστράφηκε από τον τρομακτικό σεισμό του 1755. Ήταν επίσης ποιητής και συγγραφέας. Λίγο πριν τον θάνατό του δέχτηκε ένα τρομακτικό πλήγμα με τον πολύ πρόωρο θάνατο του μεγαλύτερου και αγαπημένου του γιου, Θεοδοσίου.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1633 τη Λουίζα του Γκουθμάν υ Σαντοβάλ, κόρη του Μανουέλ-Πέρεθ ντε Γκουθμάν υ Σίλβα 8ου δούκα της Μεδίνα-Σιδόνια και παιδιά του ήταν:

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:

  • (νόθη) Μαρία 1644-1693.

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
8. Θεοδόσιος Α΄ της Μπραγκάνσα
 
 
 
 
 
 
 
4. Ιωάννης Α΄ της Μπραγκάνσα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9. Ισαβέλλα δε Λέμος
 
 
 
 
 
 
 
2. Θεοδόσιος Β΄ της Μπραγκάνσα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
10. Εδουάρδος, 4ος δούκας του Γκουιμαράες
 
 
 
 
 
 
 
5. Αικατερίνη, δούκισσα της Μπραγκάνσα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
11. Ισαβέλλα της Μπραγκάνσα, δούκισσα του Γκουιμαράες
 
 
 
 
 
 
 
1. Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
12. Ινίγο δε Βελάσκο υ Χιρόν, 4ο δούκα του Φρίας
 
 
 
 
 
 
 
6. Ιωάννης Φερδινάνδος δε Βελάσκο υ Τοβάρ, 5ος δούκας του Φρίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
13. Άννα δε γκουθμάν υ Αραγόν
 
 
 
 
 
 
 
3. Άννα ντε Βελάσκο υ Χιρόν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
14. Πέδρο Τέλεθ-γιρόν υ λα Κουέβα, 1ος δούκας της Οσούνα
 
 
 
 
 
 
 
7. Μαρία Τέγιεθ-Χιρόν υ Γκουθμάν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
15. Λέονορ δε Γκουθμάν υ Αραγόν
 
 
 
 
 
 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Sousa, António Caetano de. História genealógica da Casa Real portuguesa (in Portuguese). VII. Lisbon: Silviana.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας
Γέννηση: 19 Μαρτίου 1604 Θάνατος: 6 Νοεμβρίου 1656
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Φίλιππος Δ´ της Ισπανίας
Βασιλιάς της Πορτογαλίας
Coat of Arms of the Kingdom of Portugal (1640-1910).png
1640 - 1656
Διάδοχος
Αλφόνσος ΣΤ΄