Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Eurovision 1956)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956
ESC 1956 logo.svg
Ημερομηνίες
Τελικός24 Μαΐου 1956
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςTeatro Kursaal
Λουγκάνο, Ελβετία
ΠαρουσιαστέςΛόενγκριν Φιλιπέλλο
Μουσική ΔιεύθυνσηΦερνάντο Πάγκι
ΣκηνοθέτηςΦράνκο Μαράτζι
Εκτελεστικός επόπτηςΡολφ Λίμπερμαν
ΔιοργανωτήςRadiotelevisione svizzera di lingua italiana (RTSI)
Κατά τη διάρκεια του σόουLes Joyeux Rossignols &
Les Trois Ménestrels
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών14 (7 χώρες παρουσίασαν απο 2 τραγούδια η καθεμιά)
Πρώτη εμφάνιση
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα είχε μια κριτική επιτροπή αποτελούμενη από δύο μέλη, η οποία απένεμε δύο βαθμούς στα δύο αγαπημένα της τραγούδια
Νικητής Ελβετία
"Refrain"
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1957 →

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1956 ήταν ο πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision που πραγματοποιήθηκε στο Teatro Kursaal στο Λουγκάνο της Ελβετίας την Πέμπτη 24 Μαΐου.

Οργανωμένος από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, ο πανευρωπαϊκός διαγωνισμός ήταν εμπνευσμένος από το Ιταλικό Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο. Ο Λόενγκριν Φιλιπέλλο ήταν ο πρώτος παρουσιαστής του διαγωνισμού, ο οποίος διαγωνισμός είχε διάρκεια 1 ώρα και 40 λεπτά. Επτά χώρες συμμετείχαν, με την καθεμιά να παρουσιάζει δύο τραγούδια. Δύο μέλη της κριτικής επιτροπής από όλες τις συμμετέχουσες χώρες ψήφισαν μυστικά με βάση το αγαπημένο τους τραγούδι.

Αυτή η πρώτη έκδοση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision περιελάμβανε πολλές διαδικασίες που δεν επαναλήφθηκαν σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη έκδοση: δύο τραγούδια για κάθε χώρα, μυστική ψηφοφορία, διπλή ψήφος μιας χώρας για λογαριασμό άλλης χώρας, εμφάνιση μόνο του τίτλου "Grand Prix" για το νικητή και μόνο ένας άνδρας παρουσίασε τον διαγωνισμό.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης στο Μονακό το 1955, τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης συζητούσαν ιδέες για τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού μουσικού διαγωνισμού, με έμπνευση το Ιταλικό Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο. Από αυτή τη συνάντηση, προήλθε ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. Λήφθηκε μια απόφαση για τη φιλοξενία του πρώτου διαγωνισμού να λάβει χώρα στο ελβετικό θέρετρο του Λουγκάνο την επόμενη χρονιά, δηλαδή το 1956.[1]

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για περισσότερες πληροφορίες για τη διοργανώτρια πόλη: Λουγκάνο
Blue pog.svg: Διοργανώτρια πόλη

Το Λουγκάνο είναι μια πόλη στη νότια Ελβετία και συγκεκριμένα στο ιταλόφωνο καντόνι Τιτσίνο. Είναι η ένατη μεγαλύτερη πόλη στην Ελβετία, η πρώτη στο Τιτσίνο καθώς και η μεγαλύτερη ιταλόφωνη πόλη έξω από την Ιταλία.[2] Η πόλη βρίσκεται δίπλα στη Λίμνη του Λουγκάνο και περιβάλλεται από τις Προάλπεις του Λουγκάνο.

Χώρος διεξαγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision διεξήχθη στο Teatro Kursaal, ένα καζίνο και πρώην θέατρο, στις 24 Μαΐου 1956. Το θέατρο, σχεδιασμένο από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Ακίλε Σφοντρίνι, χρησιμοποιούνταν για θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, χορούς και άλλα σόου. Το θέατρο έκλεισε λίγο μετά από την τελευταία του παράσταση, τον Απρίλιο του 1997 και κατεδαφίστηκε το 2001 για τις ανάγκες επέκτασης του καζίνο. Το νέο κτίριο του καζίνου στη θέση του, εγκαινιάστηκε στις 29 Νοεμβρίου 2002.[3]

Μορφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώτος διαγωνισμός παρουσιάστηκε από τον Λόενγκριν Φιλιπέλλο,[1] όντας έτσι, ο μόνος διαγωνισμός που παρουσιάστηκε μόνο από έναν άντρα, ενώ μέχρι το 2017, ήταν ο μόνος διαγωνισμός χωρίς γυναίκα παρουσιάστρια.[4] Το σόου διήρκεσε περίπου 1 ώρα και 40 λεπτά. Παρόλο που ήταν ένα πρόγραμμα του ραδιοφώνου, υπήρχαν και κάμερες στο στούντιο για τους λίγους Ευρωπαίους που είχαν τηλεόραση.[1]

Μόνο σόλο καλλιτέχνες είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν, και τα τραγούδια δεν επιτρεπόταν να υπερβαίνουν τα 3 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα, τα οποία συνοδεύονταν από μια ορχήστρα 24 μουσικών, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Φερνάντο Πάτζι. Το κλείσιμο διαγωνισμού, από τους Joyeux Rossignols, έπρεπε να διαρκέσει περισσότερο, λόγω μιας καθυστέρησης στην βαθμολογία. Είχε ειπωθεί ότι κάθε συμμετέχουσα χώρα καλό θα ήταν να έχει έναν προκαταρκτικό εθνικό διαγωνισμό τραγουδιού.[1]

Ψηφοφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα δύο μέλη κάθε κριτικής επιτροπής ταξίδεψαν στο Λουγκάνο για να καταθέσουν τις ψήφους τους, εκτός από του Λουξεμβούργου που δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν. Η EBU διοργάνωσε μια μυστική ψηφοφορία και ένα σύστημα τα οποία επέτρεπαν στις κριτικές επιτροπές να ψηφίσουν τα δύο τραγούδια που εκπροσωπούσαν τη χώρα τους, καθώς και στην ελβετική επιτροπή να ψηφίσει εκ μέρους του Λουξεμβούργου. Κάποιοι μάλιστα κατηγόρησαν την ελβετική επιτροπή πως χρησιμοποίησε αυτές τις διαδικασίες για να νικήσει.[5] Το σύστημα αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε πάλι, ενώ από τον επόμενο διαγωνισμό, η ψηφοφορία ήταν φανερή, απαγορεύτηκε στις επιτροπές να ψηφίζουν την χώρα τους, ενώ η ύπαρξη κριτικής επιτροπής από κάθε συμμετέχουσα χώρα ήταν υποχρεωτική.[1]

Χαμένες κασέτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενώ ο διαγωνισμός παρουσιάστηκε και καταγράφηκε για τηλεοπτικές μεταδόσεις σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες (οι τηλεοράσεις ήταν κάπως σπάνιες ακόμα εκείνη την εποχή), δεν σώθηκαν αντίγραφα, με εξαίρεση τις επαναληπτικές ερμηνείες της Λιζ Άσια στο τέλος του διαγωνισμού. Αυτός του 1956, είναι ένας από τους δύο διαγωνισμούς (ο άλλος του 1964 όπου οι κασέτες καταστράφηκαν από πυρκαγιά) που δεν έχουν σωθεί κασέτες.

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επτά χώρες συμμετείχαν στον πρώτο διαγωνισμό, με κάθε μία να εκπροσωπείται από δύο τραγούδια.[1] Δύο επιπλέον χώρες, η Αυστρία και η Δανία ήθελαν να λάβουν μέρος στον πρώτο διαγωνισμό, αλλά έχασαν την προθεσμία υποβολής των συμμετοχών και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να λάβουν μέρος.[1] Παρόλο που αρκετοί νόμιζαν πως και το Ηνωμένο Βασίλειο ήθελε να συμμετάσχει, τον Ιανουάριο του 2017, η EBU αποκάλυψε πως κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ και αυτή η αντίληψη είχε δημιουργηθεί από θαυμαστές.[6] Η EBU εξήγησε επίσης πως το βρετανικό τηλεοπτικό σόου "Festival of British Popular Song" του BBC, αποτέλεσε την έμπνευση για αρκετές αλλαγές που ενσωματώθηκαν στον διαγωνισμό, το 1957.[6]

Διευθυντές ορχηστρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάθε συμμετοχή είχε και έναν διευθυντή ορχήστρας που καθοδηγούσε την ορχήστρα.[7] Οι παρακάτω διευθυντές ορχήστρας, καθοδήγησαν και τις δύο συμμετοχές της ανάλογης χώρας.

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από το νικητήριο τραγούδι, τα αποτελέσματα δεν εκδόθηκαν και δεν έγιναν γνωστά ποτέ. Το βιβλίο του Σάιμον Μπάρκλεϊ The Complete and Independent Guide to the Eurovision Song Contest 2010 περιλαμβάνει έναν πίνακα με το ποια μπορεί να ήταν τα αποτελέσματα, αλλά ο συγγραφέας δεν δίνει μια πηγή και κάτω από τον πίνακα γράφει ότι "οι ψήφοι δεν έχουν αποκαλυφθεί ποτέ".[8] Σύμφωνα με τον συγγραφέα Γιαν Φέντερσεν, το "Im Wartesaal zum großen Glück" είχε βγει δεύτερο.[5]

Σειρά[9] Χώρα[9] Καλλιτέχνης[9] Τραγούδι[9] Γλώσσα[10][11] Θέση[α][12]
01 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Γιέτι Περλ "De Vogels van Holland" Ολλανδικά 2
02 Ελβετία Λιζ Άσια "Das alte Karussell" Γερμανικά 2
03 Βέλγιο Φιντ Λεκλέρ "Messieurs les Noyés de la Seine" Γαλλικά 2
04 Flag of Germany.svg Γερμανία Βάλτερ Αντρέας Σβαρτ "Im Wartesaal zum großen Glück" Γερμανικά 2
05 Flag of France.svg Γαλλία Ματέ Αλτερί "Le temps perdu" Γαλλικά 2
06 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Μισέλ Αρνό "Ne Crois Pas" Γαλλικά 2
07 Flag of Italy.svg Ιταλία Φράνκα Ραϊμόντι "Aprite le Finestre" Ιταλικά 2
08 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία Κόρι Μπρόκεν "Voorgoed Voorbij" Ολλανδικά 2
09 Ελβετία Λιζ Άσια "Refrain" Γαλλικά 1
10 Βέλγιο Μόνυ Μαρκ "Le plus beau jour de ma vie" Γαλλικά 2
11 Flag of Germany.svg Γερμανία Φρέντυ Κουίν "So geht das jede Nacht" Γερμανικά 2
12 Flag of France.svg Γαλλία Ντανί Ντομπερσόν "Il est là" Γαλλικά 2
13 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο Μισέλ Αρνό "Les Amants de Minuit" Γαλλικά 2
14 Flag of Italy.svg Ιταλία Τονίνα Τοριέλι "Amami se Vuoi" Ιταλικά 2

Διεθνής αναμετάδοση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι συμμετέχοντες εθνικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς έστειλαν σχολιαστές για τον διαγωνισμό στην δική τους γλώσσα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται λεπτομέρειες για τους σχολιαστές εκείνους.[13]

  • Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία – Πιτ τε Νούιλ[14] (NTS)
  • Flag of Switzerland.svg Ελβετία – Ζωρζ Αρντί (TSR)
  • Flag of Belgium.svg Βέλγιο – Ζανίν Λαμπότ (INR), Ναντ Μπερτ (NIR)
  • Flag of Germany.svg Γερμανία – Βολφ Μίτλερ (ARD)
  • Flag of France.svg Γαλλία – Μισέλ Ρεμπέλ[15] (RTF)
  • Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο – Ζακ Ναβαντίκ (Télé-Luxembourg)
  • Flag of Italy.svg Ιταλία – Φράνκο Μαράτσι (Programma Nazionale)
  • Flag of Austria.svg Αυστρία (μη συμμετέχουσα χώρα) – Βολφ Μίτλερ (ORF)
  • Flag of Denmark.svg Δανία (μη συμμετέχουσα χώρα) – Γκούναρ Χάνσεν (Statsradiofonien TV)
  • Flag of United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία (μη συμμετέχουσα χώρα) – Ουίλφρεντ Τόμας (BBC Television Service)

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η ψηφοφορία έγινε μυστικά και μόνο ο νικητής ανακοινώθηκε, ενώ τα ακριβή αποτελέσματα δεν ανακοινώθηκαν ποτέ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 «Eurovision History - Lugano 1956». European Broadcasting Union. 
  2. «List of Major Cities in Switzerland on Population» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. 
  3. «History | Casinò Lugano» (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. 
  4. «Let's hear it for the boys! Meet the hosts of Eurovision 2017 - Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019». eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. 
  5. 5,0 5,1 Feddersen, Jan. (2002). Ein Lied kann eine Brücke sein : die deutsche und internationale Geschichte des Grand Prix Eurovision (1. Aufl έκδοση). Hamburg: Hoffmann und Campe. ISBN 3455093507. 48966334. 
  6. 6,0 6,1 «Shining a light on the United Kingdom: 60 Years at Eurovision». eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. 
  7. http://www.andtheconductoris.eu
  8. Barclay, Simon (17 Ιουνίου 2010). The Complete and Independent Guide to the Eurovision Song Contest 2010. Silverthorn Press. σελ. 24. ISBN 978-1-4457-8415-1. 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 «Eurovision Song Contest Lugano 1956». https://eurovision.tv/event/lugano-1956/final/participants. Ανακτήθηκε στις 2018-02-23. 
  10. «Eurovision Song Contest 1956». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2012. 
  11. «Eurovision Song Contest 1956». 4Lyrics.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. 
  12. «Lugano 1956 - Eurovision Song Contest Lisbon 2018». eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018. 
  13. «Eurovision 1956 Cast and Crew Details». IMDb'. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2012. 
  14. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  15. «Concours Eurovision de la Chanson 1956» (στα Γαλλικά). Songcontest.free.fr. 23 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2012. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]