Φιλόθεος Κόκκινος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φιλόθεος Κόκκινος
Γέννηση
Τόπος γέννησης Θεσσαλονίκη
Θάνατος
Τόπος θανάτου Κωνσταντινούπολη
Υπηκοότητα Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Επάγγελμα/
ιδιότητες
ιερέας
Αξίωμα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Φιλόθεος (κατά κόσμον Φωκάς), ο επονομαζόμενος Κόκκινος, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1353 - 1355 και 1364 - 1376.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη γύρω στο 1300. Η οικογένειά του είχε ιουδαϊκή προέλευση. [1]Έλαβε εξαιρετική μόρφωση και μόνασε στο Σινά και κατόπιν στον Άθω. Εκεί, αρχικά έζησε στη Μονή Βατοπεδίου και κατόπιν στη Μονή Μεγίστης Λαύρας, της οποίας διετέλεσε και ηγούμενος.[2]

Το 1347 εξελέγη Μητροπολίτης Ηρακλείας στη Θράκη[3]. Θεωρούνταν οπαδός του Αυτοκράτορα Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνού, καθώς και φανατικός «φιλοπαλαμικός», δηλαδή οπαδός του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γρηγορίου Παλαμά. Ως Μητροπολίτης Ηρακλείας πήρε μέρος στη Σύνοδο που συνεκλήθη από τον Πατριάρχη Κάλλιστο Α΄ το 1351 για την επίλυση του ησυχαστικού ζητήματος, και μάλιστα συνέταξε τα πρακτικά της.

Εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης το 1353 και παρέμεινε στο θρόνο ως το 1355. Επανεξελέγη το 1364. Κατά τη δεύτερη Πατριαρχία του, το 1368, αναγνωρίστηκε συνοδικά άγιος ο Γρηγόριος ο Παλαμάς. Έγραψε πολυάριθμα έργα, αλλά και ύμνους. Ανέπτυξε τις σχέσεις με τα άλλα Πατριαρχεία, βοήθησε τις Σλαβικές Εκκλησίες και υπερασπίστηκε την Ορθόδοξη Εκκλησία κατά του προσηλυτισμού των Λατίνων.

Απεβίωσε το 1379. Κηδεύτηκε με βασιλικές τιμές και ενταφιάστηκε στη Μονή του Χριστού Ακατάληπτου. Τιμήθηκε νωρίς ως άγιος και η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 11 Οκτωβρίου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιωάννης Μέγεντορφ,«Ο πατριάρχης Φιλόθεος και η Ρωσία (1364-1376)», στο: του ιδίου, Βυζάντιο και Ρωσία. Μελέτη των Βυζαντινο-ρωσικών σχέσεων κατά τον 14ο αιώνα, μτφρ. Νίκος Φωκάς, εκδ.Δόμος, Αθήνα, 1988, σελ.238
  2. Ιωάννης Μέγεντορφ,«Ο πατριάρχης Φιλόθεος και η Ρωσία (1364-1376)», στο: του ιδίου, Βυζάντιο και Ρωσία. Μελέτη των Βυζαντινο-ρωσικών σχέσεων κατά τον 14ο αιώνα, μτφρ. Νίκος Φωκάς, εκδ.Δόμος, Αθήνα, 1988, σελ.238-239
  3. Ιωάννης Μέγεντορφ,«Ο πατριάρχης Φιλόθεος και η Ρωσία (1364-1376)», στο: του ιδίου, Βυζάντιο και Ρωσία. Μελέτη των Βυζαντινο-ρωσικών σχέσεων κατά τον 14ο αιώνα, μτφρ. Νίκος Φωκάς, εκδ.Δόμος, Αθήνα, 1988, σελ.239

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οικουμενικό Πατριαρχείο
  • Αγιολόγιον
  • Μωυσής Μοναχός Αγιορείτης (2008). Οι Άγιοι του Αγίου Όρους. Εκδόσεις Μυγδονία, σελ. 285-286. ISBN 9789607666727. 
  • Ιωάννης Μέγεντορφ,«Ο πατριάρχης Φιλόθεος και η Ρωσία (1364-1376)», στο: του ιδίου, Βυζάντιο και Ρωσία. Μελέτη των Βυζαντινο-ρωσικών σχέσεων κατά τον 14ο αιώνα, μτφρ. Νίκος Φωκάς, εκδ.Δόμος, Αθήνα, 1988, σελ.232-265
τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Κάλλιστος Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
1353-1355 (1η θητεία)
Διάδοχος
Κάλλιστος Α΄
Προκάτοχος
Κάλλιστος Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
1364-1376 (2η θητεία)
Διάδοχος
Μακάριος