Πατριάρχης Γαβριήλ Δ΄
| Πατριάρχης Γαβριήλ Δ΄ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 18ος αιώνας Σμύρνη |
| Θάνατος | 29 Ιουνίου 1785 Κωνσταντινούπολη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Οθωμανική Αυτοκρατορία |
| Θρησκεία | Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνική γλώσσα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ορθόδοξος ιερέας |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών |
Ο Γαβριήλ ήταν Μητροπολίτης Ιωαννίνων, Πατρών και Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τον 18ο αιώνα.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια. Ήταν σεμνός και απλός στους τρόπους[1], ελεήμων, πράος[2] και θερμός εραστής της εκκλησιαστικής τάξης και ακολουθίας.
Έγινε πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Σμύρνης επί Μητροπολίτου Νεοφύτου[1]. Προήχθη σε επίσκοπος Μοσχονησίων και έπειτα εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννίνων, όπου παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1771, οπότε έγινε μητροπολίτης Παλαιάς Πάτρας.
Στις 8 Οκτωβρίου 1780 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης[3] και ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Δεκεμβρίου[4]. Επί της πατριαρχίας του αποκατέστησε τον Αθανάσιο Πάριο, ο οποίος είχε καθαιρεθεί για τη διαμάχη περί των κολλύβων και μνημοσύνων, καταδίκασε όμως το βιβλίο «περί της συνεχούς Μεταλήψεως» και επέβαλε επιτίμια σε όσους το διαβάσουν[5]. Το 1784 εξέδωσε το Τυπικό του Αγίου Όρους, το οποίο οριοθετούσε τις διοικητικές και εκτελεστικές αρμοδιότητες των οργάνων του[6].
Μετά το Πάσχα του 1785 αρρώστησε και πέθανε στις 29 Ιουνίου[1]. Ετάφη στον ίδιο τάφο με τον προκάτοχό του, στο προαύλιο του Ιερού Ναού των Ασωμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στο Μέγα Ρεύμα[2].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Μακραίος 1872, σελ. 337.
- 1 2 Μακραίος 1872, σελ. 338.
- ↑ Χαμουδόπουλος, Μηνάς (1882). «Πατριαρχικαί πινακίδες». Εκκλησιαστική Αλήθεια Β (ΙΣΤ): 250. https://books.google.de/books?id=7EkWAAAAYAAJ&hl=el&pg=PA250#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Χαμουδόπουλος, Μηνάς (1882). «Πατριαρχικαί πινακίδες». Εκκλησιαστική Αλήθεια Β (ΙΗ): 294. https://books.google.de/books?id=7EkWAAAAYAAJ&hl=el&pg=PA294#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Γαλανοπούλου 2011, σελ. 116.
- ↑ «Περιοδικό «Πεμπτουσία»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2013.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Γεδεών, Μανουήλ (1885). Πατριαρχικοί Πίνακες: Ειδήσεις ιστορικαί βιογραφικαί περί των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως: από Ανδρέου του Πρωτοκλήτου μέχρις Ιωακείμ Γ' του από Θεσσαλονίκης, 36-1884. Κωνσταντινούπολη: Lorenz & Keil.
- Ιερά Μητρόπολις Πατρών: «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η Πάτρα», άρθρο του ιστορικού Κώστα Ν. Τριανταφύλλου στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» (19/10/2000)
- Γαλανοπούλου, Δήμητρα (2011). «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Νεόφυτος Ζ΄ και το έργο του». Διδακτορική διατριβή (Πανεπιστήμιο Αθηνών). http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/26883#page/1/mode/2up.
- Μακραίος, Σέργιος (1872). Εκκλησιαστική Ιστορία. Βενετία: Τύποις του Χρόνου.
.svg)